ആരെയും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെയുള്ള അവന്റെ ഇരുപ്പ് കണ്ടതും അവൾക്ക് വിഷമം തോന്നി..തന്നെ വിവാഹം കഴിച്ച വ്യക്തി ആണെന്നോ ഇതൊക്കെ തന്റെ കൂട്ടുകാരികൾ ആണെന്നോ അവൻ മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല.... അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവളെ വെച്ചു കളിയാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... എന്നാൽ അവൾ അവരുടെ മുമ്പിൽ ചിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൻ മൈൻഡ് പോലും ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ എന്നുള്ള വിഷമത്തിൽ ആയിരുന്നു... അവനാണേൽ ഇതൊന്നും എന്നെ ബാധിക്കുന്ന പ്രേശ്നമല്ല എന്നുള്ള രീതിയിൽ ഫോണിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു.... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഫുഡ് വിളമ്പി... അവൻ കുറച്ചു കഴിച്ചിട്ട് അവളെ നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ എഴുനേറ്റു കൈകഴുക്കാൻ പോയി... അവൾ അവൻ പോകുന്നതും നോക്കി ഇരുന്നു... അവൻ കഴിക്കാതെ എഴുനേറ്റു പോയതും വിശപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവൾക്കും അവിടെ ഇരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... അവളും പതിയെ എഴുനേറ്റു... " അയ്യോ.. മോള് ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ... "- ഷേർളി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് ആവലാതിയോടെ പറഞ്ഞു... " എനിക്ക് വിശപ്പില്ല ആന്റി...അതുകൊണ്ടാ... ഇത്രെയും മതി... "- അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കൈകഴുകാൻ പോയി... അതുകണ്ടതും ഷീജയ്ക്ക് വിഷമം ആയി... എടുത്ത തീരുമാനം തെറ്റായിപോയോ എന്ന് അവർക്ക് തോന്നിപോയി... തന്റെ മകളുടെ സുരക്ഷയും സന്തോഷവും മാത്രമേ താൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുള്ളു... അതുകൊണ്ടാ എല്ലാം അറിഞ്ഞുവെച്ചിട്ടും ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതം മൂളിയത് എന്ന് അവർ ഓർത്തു....അവർ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു... അവൾ കൈകഴുകിയിട്ട് തിരിഞ്ഞതും അവളുടെ മമ്മിയാണ് കണ്ടത്.... " മമ്മി... "- അവൾ കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് വിളിച്ചു... " എന്താ മോളെ... എന്തിനാ കരയുന്നെ... "- അവർ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു... " പറ്റുന്നില്ല മമ്മി എനിക്ക്... ഞാൻ ഒറ്റപെട്ടു പോകുന്നത് പോലെ തോന്നുവാ... എന്നെ ഒന്ന് നോക്കുന്നത് കൂടിയില്ല... എങ്ങനെയാ ഞാൻ ആ മനുഷ്യന്റെ കൂടെ... ഉള്ള ധൈര്യം പോലും ചോർന്നു പോകുവാ...ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു...നമ്മുക്ക് നമ്മൾ മാത്രം മതിയാരുന്നു....."- അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പൊട്ടികരഞ്ഞു... അവരും അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു... " മോളെ എന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞാൽ മോൾക്ക് ഒരു തുണ വേണ്ടേ... നീ ഇങ്ങനെ നില്കുമ്പോ ഞാൻ എങ്ങനെയാ... സ്വസ്ഥമായി മരണത്തിനു പോലും കീഴടങ്ങുന്നത്... "അവർ അവളുടെ നെറുകയിൽ തലോടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു... അവരെ രണ്ടുപേരെയും കാണാഞ്ഞതും ഷേർളി കൈകഴുക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക്‌ വന്നു... അപ്പോഴേക്കും ബന്ധുക്കൾ ഒരുവിധം എല്ലാവരും പോയിരുന്നു... അവളുടെ പപ്പയുടെ അനിയന്റെ ഭാര്യയായ മേരിയും അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു... മേരിയുടെ വീട്ടിൽ വന്നാണ് അപ്പുവിനെ ഷേർളി കണ്ടിരുന്നത്... അതുകൊണ്ട് തന്നെ മേരിക്ക് എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു... " വിക്കിക്ക് എന്താ ചേച്ചി.... ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചിനെ ഞങ്ങൾ തരുന്നത് അവൾ ഹാപ്പിയായിട്ട് ഇരിക്കണമെന്ന് കരുതിയിട്ട... എത്ര നല്ല ആലോചനകൾ ഇവൾക്ക് വന്നതാ... പിന്നെ ചേച്ചി ഇങ്ങനെയൊരു ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോ ഞങ്ങളും കരുതി അറിയാവുന്ന ഫാമിലി ആകുമ്പോ അവൾക്കു ഒരു കുറവും വരില്ലലോ എന്ന്.. എന്നിട്ടിപ്പോ കല്യാണം പോലും വിഷമത്തോടെയാണ് നടന്നത്....അവനാണേൽ കൊച്ചിനെ ഒന്ന് നോക്കുന്നത് കൂടി ഇല്ല... പലരും പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ട് അവൻ ഇവളെ നോക്കാത്തത്തിൽ...എനിക്ക് ഒരു അവസരം കിട്ടിയില്ല ഇതുവരെ... ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ കുറച്ചു പറഞ്ഞേനെ അവനോടു...."- മേരി കുറച്ചു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.... " ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ മേരി... എനിക്ക് പറയാൻ അല്ലേ പറ്റുള്ളൂ...തല്ലാൻ പറ്റില്ലാലോ അവനെ...ഞാൻ പറഞ്ഞതാ അവനോടു വല്ലവളുമ്മാരോട് ഉള്ള ദേഷ്യം കൊച്ചിനോട് കാണിക്കരുത് എന്ന്... വിവാഹം ആയിപോയി... ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു ഒന്ന് ചെന്നോട്ടെ... അവന് കൊടുക്കുന്നുണ്ട്...അച്ചാനും ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട് അവന്റെ സ്വഭാവം കണ്ടിട്ട്... കുഞ്ഞാണെൽ തല്ലിയെങ്കിലും പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാം.. ഇതിപ്പോ.. തന്നോളം ആയാൽ താൻ എന്ന് വിളിക്കണം എന്നല്ലേ... ആ സ്ഥിതിക്ക് അച്ചാനും എന്ത് പറയാനാ.... പക്ഷെ ഒന്നുറപ്പ് ഞങ്ങൾ തരാം... ഞങ്ങൾ കാരണം ഇവൾ ഒരിക്കലും കരയില്ല...ഇത് എന്തായാലും ഞാനും അച്ചാനും അവനോടു ചോദിക്കുന്നുണ്ട്... വേറൊരുത്തനെ കണ്ടപ്പോ ഇട്ടിട്ട് പോയ അവളോടുള്ള ദേഷ്യം ഇവളോട് തീർക്കാൻ ഞങ്ങൾ സമ്മതിക്കില്ല...."- ഷേർളി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... " വേണ്ട ചേച്ചി... ഇനി അതിന്റെ പേരിൽ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ചർച്ചയും വഴക്കും ഒന്നും വേണ്ട... എന്നെങ്കിലും എന്റെ മോളെ അവൻ സ്നേഹിക്കും... മനസിലാക്കും... എന്റെ കുഞ്ഞ് ആർക്കും ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്തിട്ടില്ല... മിണ്ടാപ്രാണിയെ പോലും സ്നേഹിക്കുന്ന എന്റെ മോളെ എന്നെങ്കിലും അവനും സ്നേഹിക്കും... സ്നേഹിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ അവന് കഴിയില്ല... "- ഷീജ അവളെ മാറോടു ചേർത്തു പറഞ്ഞതും അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു... അവരും അവളെ കണ്ണുനീരോടെ ചേർത്തുപിടിച്ചു... കണ്ടുനിന്ന അവരുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു.... തുടരും ❤️ #📔 കഥ #കഥ