കാതൽ - 1 ​✍🏻 Ami ​നീലുവിന്റെ ക്യാബിന്റെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്ന് നിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി. എന്നാൽ അവിടെ അവൻ കണ്ട കാഴ്ച അവന്റെ നെഞ്ചൊന്ന് പിടയ്ക്കുന്നതായിരുന്നു. സീറ്റിലിരുന്ന് കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം മറച്ചു സങ്കടത്തോടെ കരയുന്ന നീലുവിനെയാണ് അവൻ കണ്ടത്. അവളുടെ ആ കണ്ണീര് കണ്ടപ്പോൾ നിച്ചുവിന് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. ​"നീ... നീ എന്തിനാ നീലു ഈ കരയുന്നത്?" അവളോടുള്ള കരുതൽ ഉള്ളിലൊതുക്കി നിച്ചു പതുക്കെ ചോദിച്ചു. ​അവൻ വന്നത് അറിഞ്ഞതും നീലു പെട്ടെന്ന് മുഖത്തെ കണ്ണീർ തുടച്ചുമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു: "ഏയ്... ഒന്നുമില്ലടാ, എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല." ​എന്നാൽ അവളുടെ ആ കള്ളം നിച്ചുവിന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. അവൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ഒന്നുമില്ലാതെ വെറുതെ ഇരുന്ന് കരയാൻ നിനക്ക് വട്ടൊന്നും ഇല്ലല്ലോ നീലു. എന്താ കാര്യം എന്ന് എന്നോട് പറ." ​അവന്റെ ആ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ നീലുവിന്റെ നിയന്ത്രണം വീണ്ടും നഷ്ടപ്പെട്ടു. കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: "നമ്മുടെ... നമ്മുടെ ആ പഴയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലടാ. അറിയാതെ കരഞ്ഞുപോവുകയാണ്." ​അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും നിച്ചുവിന്റെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. എന്തോ ഒരു മറുപടി പറയാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതാണ്, പക്ഷേ വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയി. അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ, തളർന്ന കാൽവെയ്പുകളോടെ ആ ക്യാബിനിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി നടന്നു. ​അവൻ പോകുന്ന വഴിയിലേക്ക് നോക്കി ശൂന്യതയോടെ അവൾ അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ പഴയ ഓർമ്മകളുടെ ഒരു വലിയ കടൽ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു. ​തന്റെ ക്യാബിനിൽ തിരിച്ചെത്തിയിട്ടും നിച്ചുവിന് സമാധാനം കിട്ടിയില്ല. നീലു പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ ഒരു മൂർച്ചയുള്ള അമ്പ് പോലെ അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ചുകയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളും ആ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് നീറുകയാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. കസേരയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് കണ്ണുകൾ അടച്ചപ്പോൾ, നിച്ചുവും അറിയാതെ ആ പഴയ നല്ല നാളുകളിലേക്ക്, മനോഹരമായ ഓർമ്മകളിലേക്ക് പതുക്കെ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി... ​🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ​അതേസമയം, മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് രണ്ട് പേർ അതീവ ഗൗരവത്തോടെ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. ​"അവനും അവളും... അവരിപ്പോഴും ആ പഴയ കാര്യങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ആ ഭൂതകാലം മുഴുവനായി മറക്കാതെ നമ്മൾക്ക് ഇനി മുന്നോട്ട് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല," അതിലൊരാൾ ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു. ​എന്നാൽ കൂടെയുള്ളയാൾ ഒട്ടും ഭയമില്ലാതെ, അല്പം ഗൗരവത്തിൽ മറുപടി നൽകി: "അതൊക്കെ അവർ പതുക്കെ മറന്നോളും. ഇനി അഥവാ അവർ സ്വയം മറക്കാൻ തയ്യാറായില്ലെങ്കിൽ...  അതിന് വേണ്ടത് എന്താണ് എന്ന് വെച്ചാൽ ചെയ്യാൻ എനിക്ക് അറിയാം.. ​അവരുടെ ആ വാക്കുകളിൽ എന്തോ ഒരു വലിയ കെണി ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു... ​തുടരും...... 🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍 സ്നേഹത്തോടെ, Ami #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ