കടം കഥ

🦋⃟🇩‌𝖊𝖑𝖚𝖑𝖚🦋⃟‌💙࿐
796 views
5 hours ago
മഹർ ഭാഗം 10 ഫിദയുടെ മുറിയിൽ സഫിയയും ഹസീനയും ഫിദയുടെ അടുത്ത് ഇരിക്കുകയാണ്... റാഷിക്ക അവളെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യും എന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല...ഹസീനയാണ്... അത് ഇന്ന് അമ്മായി വന്നസമയത്തും അവൻ അവളെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്ത് സംസാരിച്ചില്ലേ... സഫിയ പറഞ്ഞു... നിങ്ങൾ ഈ പറയുന്നത് പോലെ അവളെ ഉഭദ്രവിച്ചാലൊന്നും നൂറ റാഷിയെ വിട്ട് പോകും എന്ന് നിങ്ങൾ കരുതേണ്ട... റാഷിയെ കൊണ്ട് നൂറയെ ഡിവോഴ്സ് ചെയ്യിപ്പിക്കണം... അതിനുള്ള വഴികൾ ആണ് ഇനി നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത്... ഫിദ അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ സഫിയയും ഹസീനയും ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ഫിദയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.... നീ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്... റാഷി നൂറയെ ഭാര്യയായി അഗീകരിച്ചില്ലങ്കിലും ദിവസങ്ങൾ കഴിയും തോറും റാഷി നൂറയെ അഗീകരിച്ചന്ന് വരാം... അത് കൊണ്ട് ഒരിക്കലും റാഷി നൂറയെ ഇഷ്ട്ടപെടരുത്... ഏതൊരു ആണിനും തന്റെ ഭാര്യക്ക് മറ്റൊരു പുരിഷനോട് രഹസ്യ ബന്ധം ഉണ്ട് എന്ന് അറിയുമ്പോൾ റാഷി നൂറയെ വെറുക്കും അങ്ങനെ ഒരു ബന്ധം നൂറക്ക് ഉണ്ട് എന്ന് നമ്മൾ റാഷിക്ക് മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കണം... ഫിദ നീ പറയുന്നത് ഒക്കെ എനിക്ക് മനസ്സിലാകും... പക്ഷെ അത് എങ്ങനെ നടത്തും... അതിനല്ലേ നമ്മുടെ അഫ്സൽ... അവന് അവളോട് ഒരു ചെയ്‌വ് ഉണ്ട്... അത് ഫിദ നീ കരുതും പോലെ അല്ല... അവന് ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയോട് ഉള്ള ഒരു ഇഷ്ട്ടം ആണ്... അത് എനിക്ക് അറിയാം സഫിമ്മ... പക്ഷെ അവളെ ഒഴിവാക്കാൻ അവനെ നമുക്ക് കരുവാക്കിയേ പറ്റു... പിന്നെ നൂറയോട് നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും റാഷിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് സ്നേഹത്തോടെ മാത്രമേ സംസാരിക്കാവു... അത് ഞാൻ ശ്രദ്ദിച്ചോള്ളാം... മോളെ എനിക്ക് എങ്ങനെ എങ്കിലും നീ റാഷിയുടെ ഭാര്യ ആയി കണ്ടാൽ മതി... ഫിദ സഫിയയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു... സ്വത്തിന് വേണ്ടി ആണ് ഉപ്പ റാഷിയെ കൊണ്ട് എന്നെ റാഷിയെ കൊണ്ട് ആദ്യം വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചത് എങ്കിലും റാഷിയെ കണ്ടത് മുതൽ എന്റെ മനസ്സിൽ കയറി കൂടിയവനാ അവൻ അങ്ങനെ ആർക്കും ഞാൻ വിട്ട് കൊടുക്കില്ല ഞാൻ അവനെ... റാഷിയുടെ ഭാര്യയുടെ സ്ഥാനത് ഞാൻ വന്നിരിക്കും... അതിനുള്ള ഏത് തരം താഴ്ന്ന പണിയും ഞാൻ ചെയ്യും... വല്ലാത്ത വാശിയോട് ഫിദ അവരെ നോക്കി അത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ സംസാരം കേട്ട് പുറത്ത് ജനലിന്റെ മറവിൽ നിന്നിരുന്ന ഒരാൾ ഇരുട്ടിലേക്ക് ഓടി മറഞ്ഞു... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 രാവിലെ അടുക്കള ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ എല്ലാം നൂറയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു... മനസ്സിന്റെ ഉള്ളിലെ പുഞ്ചിരി ആദരങ്ങളിലേക്ക് കൈ മാറാൻ അവൾ ഒന്ന് മടിച്ചു... ജോലി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു നൂറ മുറിയിൽ എത്തുമ്പോൾ റാഷി എങ്ങോട്ടോ പോകാൻ നിൽക്കുകയായിരുന്നു... നൂറ ഒരു മൂലയിൽ ചുമരിൽ ചാരി നിന്നു... അലമാരയിൽ എന്തോ തിരയുന്ന ഇടയിൽ ആണ് റാഷി നൂറയെ കണ്ടത്... എന്റെ കറുപ്പ് ഷർട്ട് കണ്ടിരുന്നോ... ഒരു ഭാവ വിത്യയാസങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ അവൻ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ആ ചോദ്യത്തിന് എന്തോ വല്ലാത്ത ഭംഗി തോന്നി അവൾ അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് കയറി നിന്ന് അലമാര മുഴുവൻ ആ ഷർട്ടിനായി തിരഞ്ഞു... ജനലിലൂടെ വന്ന കാറ്റിനാൽ അവളുടെ തട്ടം റാഷിയുടെ മുഖത്തേക്ക് പാറി കൊണ്ടിരുന്നു... എടുത്ത് മാറ്റാൻ നോക്കിയെങ്കിലും എന്തോ അതിന് കഴിയാത്ത പോലെ അവൻ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു... നല്ല മണമുള്ള അത്തറിന്റെ ഗന്ധം അവളുടെ ആ തട്ടത്തിൽ പൂശിയിട്ടുണ്ട്... അതിന്റെ മണം തന്നെ മത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നി അവന്... അതിന്റെ മണം ആസ്വദിക്കാൻ എന്നോണം അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നിന്ന് കണ്ണ് അടച്ചു നിന്നു.... ഇതാ ഷർട്ട്‌ എന്ന് പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞ നൂറ കാണുന്നത് തന്റെ തൊട്ടാരികിൽ നിൽക്കുന്ന റാഷിയെ ആണ്... റാഷി പെട്ടന്ന് കണ്ണ് തുറന്നതും വിടർന്ന മിഴിയോടെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന നൂറയെ ആയിരുന്നു... രണ്ടു പേരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കോരുത്തതും പിൻവലിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം രണ്ട് പേരും അതിൽ മുഴുകി നിന്നു... ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്ന സൗണ്ട് കേട്ടതും അവര് രണ്ടു പേരും മിഴികൾ മാറ്റി... ഫോണിലെ ഡിസ്പ്ലേയിൽ നിദയുടെ പേര് കണ്ടതും തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളെ നോക്കാൻ ആവാതെ അവൻ ആ ഫോൺ ചെവിയോട് ചേർത്തു... നൂറയുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത ഒരു വേദന നിറഞ്ഞു.. എവിടെയാണ് റാഷിക്ക.. ഞാൻ എത്ര നേരം ആയി ഞാൻ കത്ത് നിൽക്കുന്നു... ദാ... വരുന്നു... പരിഭവം നിറഞ്ഞ നിദയുടെ വാക്കുകൾക്ക് അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു... ഇത് വരെ കാണാത്ത ഭാവത്തിൽ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ട് അവന്റെ മനസ്സ് ഉരുകി തീർന്നു... തുടരും....❣️ #നോവൽ #കഥ #📔 കഥ
🦋⃟🇩‌𝖊𝖑𝖚𝖑𝖚🦋⃟‌💙࿐
1.7K views
15 hours ago
part 8 റാഷി നീ എന്തൊക്കെയാണ് ഈ പറയുന്നത് സഫിയ ദേഷ്യത്തോടെ റാഷിയോട് നേർക്ക് തിരിയുമ്പോൾ അവന് യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... സഫിയ യുടെ മുഖത്തും ഹസീനയുടെ മുഖത്തും നൂറയെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്ത് സംസാരിച്ചതിന് ഒരു അസ്വസ്ഥത കാണപ്പെട്ടു... കറുത്തത് ആയാലും വെളുത്തത് ആയാലും നമ്മളൊക്കെ അള്ളാഹുവിന്റെ അടുത്ത് ഒരുപോലെ സ്ഥാനം ഉള്ളവർ അല്ലെ ... അതിന് ആരെയും കുറ്റം പറയാൻ നമുക്ക് പറ്റുമോ അമ്മായി.... റാഷി അത് പറഞ്ഞു അമ്മായിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു... അത് മോനെ ഞാൻ അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടൊന്നും അല്ല പറഞ്ഞത്.... നീ പോകുതി കേട്ട് വന്നതിന്റെ പ്രശ്നം ആണ്.... വിവാഹത്തിനിന്റെ അന്ന് ഒരു മിന്നാട്ടം പോലെ കണ്ടത് അല്ലെ നൂറ മോളെ... അപ്പൊ അവളെ ഒന്ന് കാണാം എന്ന് കരുതി വന്നത് ആണ്.... എല്ലാവരും കറുത്തിട്ടാണ് എന്ന് പറയുമ്പോൾ അത് പറഞ്ഞു ഈ വീട്ടിൽ അവളെ മാറ്റി നിർത്തരുത് എന്ന് ഞാൻ സഫിയയോട് പറയുകയായിരുന്നു.... പറഞ്ഞത് അപ്പാടെ മാറ്റി പറഞ്ഞ അവരെ ഹസീന തറപ്പിച്ച് ഒന്ന് നോക്കി ഹസീന... സഫിയ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... അവരുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു... റാഷിയുടെ നാവിൽ നിന്നും കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയപ്പോൾ അമ്മായി എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു പോകാൻ ഇറങ്ങി... അവര് പോകുബോൾ റാഷി കുറച്ചു നോട്ടുകൾ അവരുടെ കയ്യിൽ വെച്ച് കൊടുത്ത്... അപ്പോൾ ആണ് അവരുടെ മുഖം ശരിക്കൊന്ന് തെളിഞ്ഞത്... നൂറയുടെ മനസ്സിലെ നോവിനുള്ള മരുന്നായിരുന്നു റാഷിയുടെ വാക്കുകൾ.. തനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ ആരൊക്കയോ ഉണ്ട് എന്ന് തോന്നി നൂറക്ക്... അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.. 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 നൂറ അടുക്കളയിൽ അത്താഴത്തിനു വേണ്ടി ചപ്പാത്തിക്ക് മാവ് കുഴച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ഹാളിൽ നിന്നും ചിരിയും സംസാരങ്ങൾ ഒക്കെ കേട്ടത്... അവൾക്ക് അങ്ങോട്ട് പോവാൻ തോന്നിയിരുന്നങ്കിലും വീണ്ടും പരിചയമില്ലാത്ത പൊട്ടി ചിരി അവിടെ നിന്ന് കേട്ടതും നൂറ അടുക്കള വാതിലിൽ നിന്ന് ഹാളിലേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കി ആവൾ... പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഒരു പെൺകുട്ടി ഉമ്മയോടും ഹസി ഇത്തയോടും എന്തൊക്കയോ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുകയാണ്... ഉപ്പയും അത് കേട്ട് ചിരിക്കുന്നുന്നുണ്ട്... ജീൻസ് പാന്റും ടോപ്പും ആണ് അവളുടെ വേഷം... ഫിദ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നതും നൂറയെ കണ്ടു... നൂറ പെട്ടന്ന് ഓക്കളയിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഫിദ നൂറയെ വിളിച്ചു... നൂറ തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു... ഇതാരാ സഫിമ്മ...? പുതിയ സർവന്റ് ആണോ...? ഫിദയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഹസി ഇത്തയും ഉമ്മയും ചിരിച്ചു... നൂറക്ക് വല്ലാത്ത നാണക്കേട് തോന്നി... നൂറ തല താഴ്ത്തി നിലത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു... അവളുടെ കണ്ണിൽ കണ്ണുനീർ ഇരുണ്ടു കൂടുന്നുണ്ടാട്ടിരുന്നു... ഉപ്പ ദേഷ്യത്തോടെ അവരെ നോക്കിയതും അവർ ചിരി നിറുത്തി... ഫിദ മോളെ ഇത് നമ്മുടെ റാഷിമോന്റെ ഭാര്യ ആണ്... ഉപ്പ സ്നേഹത്തോടെ ഫിദയോട് പറയുമ്പോൾ നൂറ തല ഉയർത്തി ഫിദയെ ഒന്ന് നോക്കി... ഫിദ ആ സമയം നൂറയെ നോക്കി ചിരിച്ചു... ഫിദ തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് നൂറക്ക് തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു... അവളുടെ ആ ചിരിക്ക് ഉള്ളിൽ മറ്റൊരു ലക്ഷ്യം ഉണ്ട് എന്ന് അറിയാതെ നൂറ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.. ചിരിക്കുമ്പോൾ കാണുന്ന നൂറയുടെ മുത്ത് പോലുള്ള വെളുത്തു പല്ലുകൾ അവളുടെ ചിരിക്ക് മാറ്റ് കൂട്ടുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നി ഫിദക്ക്... ആരും ഒന്ന് നോക്കി പോവും അവളുടെ ചിരി കണ്ടാൽ... സോറി ട്ടോ... ഞാൻ അറിയാത്തത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞത് ആണ്... ഞാൻ ഫിദ..... റാഷിയുടെ അമ്മാവന്റെ മോൾ ആണ്... മെഡിസിന് പഠിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്... അത് കൊണ്ടാണ് വിവാഹത്തിന് വരാതെ ഇരുന്നത്... നൂറയുടെ അടുത്ത് വന്ന് അവളുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് ഫിദ പറയുമ്പോൾ നൂറക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി... തന്നെ വാക്ക് കൊണ്ട് നോവിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർത്ത്... ഈ വീട്ടിലെ ഹസി ഇത്ത വാക്ക് കൊണ്ട് തന്നെ മുറി പെടുത്തുമ്പോൾ ഫിദ തന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചത് അവൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്ന ഒന്ന് തന്നെ ആയിരുന്നു... ഫിദയുടെ മനസ്സിൽ നൂറയെ റാഷിയുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരാത്ത വിധം നൂറയെ ഒഴുവാക്കാനുള്ള കുരുക്കുകൾ മുറുക്കുകയാണ് എന്ന് നൂറക്ക്‌ മനസ്സിലായില്ല.. ഫിദ നൂറയോട് വളരെ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ട് സഫിയയും ഹസീനയും പരസ്പരം നോക്കി... അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചത് നൂറയെ ഫിദ വഴക്ക് പറയും എന്നാണ് വിചാരിച്ചിരുന്നത്... ഫിദ എന്താണ് ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത് എന്ന് ആവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും മനസ്സിലായില്ല... പുറത്തു പോയ റാഷി തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ഫിദ ചെന്ന് അവനെ കെട്ടിപിടിക്കുന്നത് കണ്ട് നൂറക്ക് എന്തോ വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത തോന്നി... തന്റെ ഭർത്താവിനെ മറ്റൊരു പെണ്ണ് തൊടുന്നത് ഭാര്യക്ക് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെടില്ല എന്ന് ആർക്കാണ് അറിയാത്തത്... അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് ഫിദ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചതും... റാഷി ഫിദയെ ഒരു അനിയത്തി ആയിട്ടേ കണ്ടിട്ടൊള്ളു... അത് കൊണ്ട് അവന് അത് കുഴപ്പം ഒന്നും തോന്നിയില്ല... ഫിദ റാഷിയുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് ഇടം കണ്ണാലെ നൂറയെ ഒന്ന് നോക്കി... അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവവിത്യാസം കണ്ട് ഫിദയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുച്ഛച്ചിരി വിരിഞ്ഞു... റാഷി തന്റെ ആണ് എന്ന ഭാവത്തോടെ.... തുടരും....❣️ #നോവൽ #കഥ #📔 കഥ
🦋⃟🇩‌𝖊𝖑𝖚𝖑𝖚🦋⃟‌💙࿐
1.8K views
22 hours ago
part 7 ടേബിളിൽ എല്ലാവരും തന്നെ കാത്തു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും ഉപ്പ പറഞ്ഞിട്ടാവും റാഷി തന്നെ വിളിക്കാൻ വന്നിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി... എല്ലാവരുടെയും ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് പത്രങ്ങൾ എല്ലാം കഴുകി വെച്ച ശേഷം ആണ് നൂറ മുറിയിലേക്ക് വന്നത്... അവൾ വരുമ്പോൾ റാഷി ഉറങ്ങിയിരുന്നു.. അവളും കട്ടിലിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ കയറി കിടന്നു.... പിറ്റേന്ന് ജോലി എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് നൂറ കുളിക്കാനായി പോയി... കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ ആണ് അടുക്കള ഭാഗത്തു നിന്ന് ഉറക്കെ ഉള്ള ആരുടെ സംസാരം കേട്ടത്... നൂറ ഹാളിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് അവിടേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കി.. ഒരു തടിച്ച സ്ത്രീ ഉമ്മയോടും ഹസി ഇത്തയോടും എന്തൊക്കെ സംസാരിക്കുകയാണ്... അവൾ അങ്ങോട്ട് പോകാതെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ ആണ് ആ സ്ത്രീ അവളെ കണ്ടത്.... തന്നെ കണ്ടു എന്ന് മനസ്സിലായതും നൂറ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു... ഞാൻ വന്ന് ഇത്രയും നേരം ആയിട്ട് എന്നെ കാണാൻ ഇപ്പോൾ ആണോ വരുന്നത്... ആ സ്ത്രീ ദേഷ്യത്തോടെ അവളോട് അത് ചോദിച്ചതും നൂറ ഒന്ന് അമ്പരന്നു... തന്നെ ഇത് വരെ കാണാത്ത ഈ സ്ത്രീ എന്തിനാണ് എന്നോട് ഇങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്... ഞാൻ കുളിക്കുകയായിരുന്നു... നൂറ പറയുമ്പോൾ അവളെ തറപ്പിച്ചു ഒന്ന് നോക്കി അവര്.... റാഷിയെ ഈ കൈവെള്ളയിൽ ഇട്ടു നടന്നതാ... അത് കൊണ്ട് ആണ് അവന് ഇന്നും ഈ അമ്മയുടെ വാക്ക് മറികടക്കാൻ വയ്യ.... ഇതൊക്കെ തന്നോട് എന്തിനാണ് പറയുന്നത് എന്ന ഭാവത്തിൽ നൂറ അവരെ നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു നൂറ... അതൊക്കെ ഇന്നലെ കയറി വന്ന ഇവൾക്ക് അറിയോ അമ്മായി... അകന്ന ബന്ധു അല്ലെ അത്ര ഒക്കെ ബഹുമാനം മതി എന്ന് കരുതിയിട്ടുണ്ടാവും അവൾ... അതിന്റെ ഇടയിൽ കൂടി ഹസി ഇത്ത തനിക്ക് ഒരു കഴിക്കുന്നത് നൂറ അറിഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ മിണ്ടാതെ നിന്നു.... ഹോ... അപ്പൊ നിനക്ക് അങ്ങനെ ഒരു ചിന്ത കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നല്ലേ... നീ ആൾ കൊള്ളാലോ... അവര് നൂറയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ദേഷ്യത്തോടെ അവളോട് പറയുമ്പോൾ സഫിയ മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ടാട്ടിരുന്നു... ഹസീനക്ക് സന്തോഷം അടക്കാൻ ആയില്ല... അവൾ ചിരിയോടെ നൂറയെ നോക്കി... നൂറ തലതാഴ്ത്തി നിലത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു... എന്റെ റാഷി മോന്റെ അവസ്ഥ ഓർക്കുമ്പോൾ ആണ് എനിക്ക് സങ്കടം... എത്ര ഭംഗി ഉള്ളവനാണ് അവൻ..അവന് കിട്ടിയ പെണ്ണോ കറുമ്പിയും..... അവൻ അവളെ കൊണ്ട് എങ്ങനെ പുറത്തേക്ക് ഒക്കെ പോകും..... ആളുകൾ കളിയാക്കുക എന്റെ റാഷി മോനെ ആയിരിക്കില്ലേ കേട്ട് തഴമ്പിച്ച വാക്കുകൾ ആണെങ്കിലും നൂറക്ക്‌ സങ്കടം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവരെ പിടിച്ചു നിറുത്തിയത് ആ വാക്കുകൾ ആയിരുന്നു... അതിന് അമ്മായി അവളെ പുറത്തു കൊണ്ട് പോകുന്നത് ഞാൻ അല്ലെ... എന്റെ കൂടെ അല്ലെ അവൾ ഉണ്ടാവുക.. ആളുകൾ എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തോളാം... അവൾ കറുമ്പി ആണെങ്കിൽ ഞാൻ അത് സഹിച്ചു.... എല്ലാവരെ ശബ്ദം കെട്ടഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിയതും വാതിൽ പടിയിൽ ചാരി റാഷി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... വിടർന്ന മിഴിയോടെ നൂറ അവനെ നോക്കുമ്പോൾ അമ്മായി എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... തുടരും....❣️ #നോവൽ #കഥ #📔 കഥ
🦋⃟🇩‌𝖊𝖑𝖚𝖑𝖚🦋⃟‌💙࿐
2.2K views
1 days ago
part 3 ഇല്ല.... റാഷിക്ക..... നമ്മുടെ വിവാഹം മുടക്കാൻ എന്റെ ഉമ്മയും ഇത്തയും ആണ് എന്നെ തട്ടി കൊണ്ട് പോയത് എങ്കിലോ.... അവര് പറഞ്ഞിട്ടാണ് എന്നെ തട്ടി കൊണ്ട് പോയത്... എന്റെ ഉമ്മാക്ക് എന്നെക്കാൾ വലുത് എന്റെ ഇത്തയാണ്.... ഇത്തയുടെ നിക്കാഹ് കഴിയാതെ എന്റെ നിക്കാഹ് നടത്താൻ സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് ഉമ്മ ഉപ്പാനോട് പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടത് ആണ്... ഇത്തയും ഉമ്മയും ചേർന്ന് കൊണ്ട് ഉള്ള കളിയാണ് ഇന്ന് ഇത് വരെ എത്തി നിൽക്കുന്നത്.... അബദ്ധം പറ്റിയത് ആണ് എങ്കിൽ തിരുത്താമായിരുന്നു.... പക്ഷെ ഇത് മനപ്പൂർവം ചെയ്തത് ആവുമ്പോൾ എങ്ങനെ ആണ് തിരുത്തുക.... ഉമ്മയും ഇതിന് കൂട്ട് നിന്നത് ആണ് എനിക്ക് കൂടുതൽ സങ്കടം... റാഷിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ എന്നറിയാത്ത ഭാവം ഉടലെടുത്തു.... ഇത്രമേൽ തന്റെ ഹൃദയം കീറിമുറിക്കാൻ ആവർക്ക് ഉണ്ടായ കാരണം എന്താണ് എന്ന് അവൻ വേദനയോടെ ഓർത്തു... അത് പറഞ്ഞു നിദ അവിടെ നിന്ന് പോവുമ്പോൾ റാഷി അപ്പോഴും ആ നിൽപ് തുടർന്നു. ആർക്കോ എന്തിനോ വേണ്ടി ഹൃദയത്തിൽ പതിച്ചവളെ അകറ്റിയതിന് അവന്റെ ഉള്ളിൽ പക ആളി കത്തി.... ഞാൻ അവളെ പ്രസവിച്ചില്ല എന്നെ ഉള്ളു... എന്റെ മൂത്ത മകൾ ഇവൾ തന്നെ ആണ്... അവളെ ഞാൻ നിങ്ങളെ ഏൽപ്പിക്കുകയാണ്.... സഫിയയുടെ കൈ പിടിച്ചു റസിയ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിർവികാരത മാത്രം ആയിരുന്നു.... മോനെ റാഷി..... എന്റെ മകൾ ഒരു പാവം ആണ്... അവളെ നീ വേദനിപ്പിക്കരുത്... ഹസ്സൻ നിറഞ്ഞ മിഴിയാലേ റാഷിയുടെ കൈ പിടിച്ചു പറയുമ്പോൾ തന്റെ മഹർ അണിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവളെ റാഷി ഒന്ന് നോക്കി.... അവന്റെ ഉള്ളിൽ അവളോട് ഉള്ള പക ആളി കത്തി.... റാഷിയുടെ കൂടെ കാറിൽ കയറുന്ന നൂറയെ കാണും തോറും നിദയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു... അത് കാറിൽ ഇരുന്ന് റാഷി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവന്റെ ഹൃദയം ആഴത്തിൽ മുറിഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.... അവന്റെ കൂടെ നൂറയും കാറിൽ കയറിയിരുന്നങ്കിലും അങ്ങനെ ഒരാൾ ഇല്ലാത്ത പോലെ റാഷി കാറിൽ കണ്ണ് അടച്ചു സീറ്റിൽ ചാരി ഇരുന്നു.... അവന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ നിദയുടെ മുഖം ആയിരുന്നു.... കൂട്ടുകാരന്റെ കല്യാണത്തിന് പോയപ്പോൾ ആണ് നിദയെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്... ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ അവൾ എന്റെ മനസ്സിൽ കയറിയിരുന്നു.... അത് അവളെ അറിയിച്ചപ്പോൾ അവൾക്കും സമ്മതം ആണ് എന്ന് അറിയിച്ചു.... പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ഞങ്ങളുടെ പ്രണയ കാലം ആയിരുന്നു.... ജോലി തിരക്കിനിടയിൽ അവളെ ഒരു നോക്ക് കാണാൻ ഓടി വരുമായിരുന്നു... ബീച്ചിലും പാർക്കിലും ഒരുമിച്ചു നടന്ന ഓർമ്മകൾ അവനെ കുത്തി നോവിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അവൻ കണ്ണ് തുറന്നു കണ്ണുനീരാലെ മഹർ അണിയിച്ചവളെ ഒന്ന് നോക്കി.... അവന്റെ ഉള്ളിൽ അവളോട് ഉള്ള വെറുപ്പ് ആഴത്തിൽ കുത്തി നിറച്ചു.... നൂറ അപ്പോഴും നിർവികരമായി പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.... അറക്കൽ വീട്ടിലെ ആ വിശാലമായ മുറ്റത് അവരുടെ കാർ ചെന്ന് നിറുത്തിമ്പോൾ സഫിയയും ബഷീറടക്കം അവരുടെ ബന്ധുക്കൾ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന കുറച്ചു പേര് അവിടെ തന്നെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... സഫിയ കൈ പിടിച്ചു നൂറയെ ആ വലിയ വീട്ടിലേക്ക് കയറി ... സഫിയയുടെ മുഖം അപ്പോളും വലിയ ഗൗരവത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു.... റാഷി ആ കാഴ്ച നിർവികനായി നോക്കി നിന്നതേ ഉള്ളൂ.... അവന്റെ ഹൃദയം നീറി പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.... ഈ സ്ഥാനത്ത് എന്റെ നിദ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ എത്ര സന്തോഷിച്ചേനെ.... അവൻ വേദനയോടെ ഓർത്തു.... ആരൊക്കെയോ ചേർന്ന് നൂറയെ റാഷിയുടെ മുറിയിൽ കൊണ്ട് ഇരുത്തി.... ആ മുറിയിൽ കയറുമ്പോൾ തന്നെ വശ്യമായൊരു സുഗന്ധം അവളുടെ മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി... മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച മണിയറയിൽ നൂറ ഒരു മൂലയിൽ ഇരുന്നു.... തന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്ന് മാറ്റാനും ഒന്ന് കുളിക്കാനും അവൾക്ക് വല്ലാത്ത കൊതി തോന്നി.... കുറെ നേരം നൂറ അവിടെ ഇരുന്നങ്കിലും ആരും അവളെ ഗൗനിച്ചില്ല... പുതുപെണ്ണിനെ കാണാൻ വരുന്നവർ എല്ലാം കാര്യം ആയി അളക്കുന്നതായി തോന്നി അവൾക്ക്... അപ്പോൾ ആണ് റാഷിയുടെ പെങ്ങൾ ഹസീന എന്തോ എടുക്കാൻ ആയി മുറിയിലേക്ക് വന്നത്... നിദയെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നപ്പോൾ നൂറ അവളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.... അവളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞത് ആണ്... ഒരു മോളും ഉണ്ട്.... നൂറ അവളെ ദൈനീയമായി ഒന്ന് നോക്കി... പക്ഷെ അങ്ങനെ ഒരാൾ അവിടെ ഉണ്ട് ഗൗനിക്കാതെ ഹസീന ആ മുറി വിട്ട് പോയിരുന്നു.... നൂറക്ക് തന്റെ മനസ്സിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു തേങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു.... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഹസീന വീണ്ടും അങ്ങോട്ട് വന്നു... നിന്നെ വിളിക്കുന്നുണ്ട് അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് പോയി.... നൂറ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു.... ഉപ്പയുടെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന കുറച്ചു പേരോട് തന്റെ മരുമകൾ ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞു പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോൾ നൂറക്ക് ഉള്ളിൽ ചെറിയ സന്തോഷം തോന്നി.... ഉമ്മയെ നോക്കിയെങ്കിലും അപ്പോളും ആ മുഖത്ത് ഗൗരവം തന്നെ ആയിരുന്നു... മോൾ എന്താ... ഇത് വരെ വേഷം ഒന്നും മാറിയില്ലേ... സഫി നീ ഇത് വരെ മോൾക്ക് വേഷം മാറാൻ ഒന്നും കൊടുത്തില്ലേ... റാഷിയുടെ ഉപ്പ അങ്ങനെ ചോദിച്ചതും സഫിയ ഹസീനയെ നോക്കി.... അത് മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ ഹസീന നൂറയെ കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... കുളി കഴിഞ്ഞു വന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് ഏതെങ്കിലും എടുത്തോളൂ.... അലമാര തുറന്നു ഹസി അത് പറഞ്ഞതും നൂറ അലമാരയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി... കണ്ണിന് കുളിർമ യേകുന്ന പല നിറത്തിൽ ഉള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ അതിൽ കണ്ടതും അവൾ അതിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.... അറക്കൽ ഗ്രൂപ്പിന്റെ പൊങ്ങച്ചതെ കാണിക്കുന്നത് ആയിരുന്നു അതിൽ ഉള്ള ഓരോ വസ്ത്രങ്ങളും... കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇടുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ടാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ മഞ്ഞളിക്കും എന്ന് നിദ പറഞ്ഞത് അവൾ ഓർത്തു... റാഷി അവൾക്കായി ഒരുക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ഏറ്റവും മുന്തിയത് തന്നെ ആയിരുന്നു... നിദയുടെ ഇപ്പോളത്തെ അവസ്ഥ ഓർത്തതും നൂറക്കും വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി... എന്താണ് നോക്കി നിൽക്കുന്നത് ഇത്രയും വസ്ത്രങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു കാണുന്നത് തന്നെ ആദ്യമായിട്ടായിരിക്കും അല്ലെ... ഹസീനയുടെ ചോദ്യം ആണ് അവളെ ഓർമയിൽ നിന്ന് ഉണർത്തിയത്... അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.... ഹസീന പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നും പോയി.... എന്ത് പറയാൻ ആണ് സഫിയ ഇത്ത... നമ്മുടെ റാഷി മോന്റെ ഒരു വിധിയെ.... ഈ കറുമ്പിയെ അല്ലെ അവന്റെ തലയിൽ വന്നത്.... കുളിച്ചു മാറി അടുക്കളയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അകന്ന ബന്ധത്തിൽ പെട്ട ഒരു സ്ത്രീ സഫിയയെ നോക്കി അത് പറഞ്ഞതും നൂറ അങ്ങോട്ടു പോകാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു.... അവര് അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ സഫിയക്ക് വേദനിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നിയതും അവര് വീണ്ടും പറയാൻ തുടങ്ങി.... ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ തന്നെ അവളെ ഉമ്മയെ കൊന്നവളാ.... ആവീട്ടിൽ അവൾ ഒരു വേലക്കാരിയെ പോലെ ആയിരുന്നത്രെ... അങ്ങനത്തെ ഒരു പെണ്ണിനെ ആണല്ലോ നമ്മുടെ പൊന്നു പോലത്തെ റാഷി മോന്റെ തലയിൽ ആയത്.... അതും കൂടെ നൂറ കേട്ടതും അവൾ അവിടെ നിൽക്കാതെ മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... കുറച്ചു തുറന്ന് കിടക്കുന്ന ജനൽ അവൾ മുഴുവനായും തുറന്നു പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു..... റാഷിയുടെ തല വട്ടം നൂറ അവിടെ കണ്ടതും അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു അവൾ.... കല്ല്യാണതിന് വന്ന ആളുകളോട് ചെറു ചിരിയോടെ സംസാരിക്കുകയാണ് അവൻ.... സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ കാണാം അവന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത്.... അത് നൂറയെ വല്ലാതെ ചൂട്ട് പൊള്ളിച്ചു.... അപ്രതീക്ഷമായി തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വന്നവളെ അവൻ എങ്ങനെ ആണ് സ്വീകരിക്കുക എന്ന് അവൾക്ക് ഊഹിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.... തുറന്നിട്ട ജനലിലൂടെ റാഷി നോക്കുന്നത് കണ്ടതും നൂറ പെട്ടന്ന് അവിടെ നിന്ന് മാറി നിന്നു.... നേരം ഇരുട്ടും തോറും അവളുടെ മനസ്സിലും ഇരുട്ട് പടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.... ആരും തന്നെ ഗൗനിക്കുന്നില്ല എന്ന തോന്നലിൽ അവൾ മുറിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.... ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വന്നോളൂ എന്ന് പറഞ്ഞ അവിടുത്തെ ജോലിക്കാരി എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ വന്ന് പറഞ്ഞതും നൂറ താഴേക്ക് നടന്നു... ഭക്ഷണ മേശക്ക് ചുറ്റും എല്ലാവരും ഇരുന്നിരുന്നു.... മോൾ ഇരിക്ക്.... അൽപ്പം മടിയോടെ നിന്നിരുന്ന നൂറയോട് ബഷീർ അത് പറഞ്ഞതും നൂറ അവിടെ ഉള്ള ചെയറിൽ ഇരുന്നു.... അപ്പോയെക്കും റാഷിയും അവന്റെ അനിയൻ അഫ്സലും എത്തിയിരുന്നു.... റാഷിക്ക തന്റെ അടുത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നതും പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു വികാരം അവളെ പൊതിഞ്ഞു.... തിരിച്ചു മുറിയിലേക്ക് പോവുമ്പോൾ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് സഫിയ ഒരു പാൽ ഗ്ലാസ് വെച്ച് കൊടുത്തു.... മുറിയുടെ അടുത്ത് എത്തുമ്പോൾ ഇത് വരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു ഭയം അവളെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു...... തിരിച്ചു മുറിയിലേക്ക് പോവുമ്പോൾ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് സഫിയ ഒരു പാൽ ഗ്ലാസ് വെച്ച് കൊടുത്തു.... മുറിയുടെ അടുത്ത് എത്തുമ്പോൾ ഇത് വരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു ഭയം അവളെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു...... അവൾ മുറിയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ റാഷിക്ക കണ്ണിനു മീതെ കൈ വെച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു... നൂറ അവിടെ വന്നത് അറിയാത്ത പോലെ കിടന്നു.... നൂറ പാൽ ഗ്ലാസ്‌ ടേബിളിൽ വെച്ച് അവിടെ നിന്നു... ഒരുപാട് നേരം അങ്ങനെ നിന്നെങ്കിലും അവന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഒരു പ്രതികരണവും ഉണ്ടായില്ല... അവൾക്ക് കാൽ വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.... കുറച്ചു നേരം കൂടി കഴിഞ്ഞതും റാഷി അവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.... നൂറ അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് കാതോർത്തു നിന്നു... ഈ മുറിയുടെ പുറത്തു മാത്രം ആണ് നീ എന്റെ ഭാര്യ.... ഈ മുറിയിൽ നിനക്ക് ഒരു സ്ഥാനവും ഇല്ല.... റാഷി ദേഷ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞതും നൂറ മറ്റു എവിടേയോ നോക്കി നിന്നു... താൻ പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് ഒരു സങ്കടവും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല എന്നത് അവനെ അത്ഭുതപെടുത്തി.... അവളുടെ കണ്ണിൽ ഒരു തരം നിർവികാരത മാത്രം ആയിരുന്നു... താൻ പറഞ്ഞത് ഗൗനിക്കാതെ മറ്റ് എവിടെയോ മിഴികൾ പാഴിച്ചു നിൽക്കുന്ന നൂറയെ കണ്ടതും... അത് അവൻ അവളുടെ അഹങ്കാരം ആയി ആണ് കണ്ടത്.... സ്വന്തം അനിയത്തിയുടെ ജീവിതം തട്ടി എടുക്കാൻ മനസ്സ് വന്ന അവളിൽ നിന്ന് ഇതൊക്കെ തന്നെ പ്രേതീക്ഷിക്കേണ്ടതൊള്ളൂ എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അവന്റെ രക്തം തിളച്ചു മറന്നു.... നിദ തന്ന ഭിക്ഷ ആയി കണ്ടാൽ മതി നിന്റെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന ആ മഹർ.... ഈ വീട്ടിലെ മരുമകൾ എന്ന സ്ഥാനം മാത്രമേ നിനക്ക് ഉണ്ടാവു... അല്ലാതെ റാഷിയുടെ ജീവിതത്തിൽ നിനക്ക് ഒരു സ്ഥാനവും ഇല്ല.... അവൻ അത്രയും പറഞ്ഞു ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്ത് കട്ടിലിൽ കിടന്നു.... ആ ഇരുട്ടിൽ നൂറ ആരും കാണാതെ കണ്ണീരിനെ ഒഴുക്കി വിട്ടു.... ഇതെല്ലാം ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത് ആണ്... എന്നാലും വല്ലാത്ത സങ്കടം..... ഉമ്മയെ കൊന്നവൾ എന്ന് എല്ലാവരും പറയുമ്പോളും അവൾ കരഞ്ഞിരുന്നില്ല.... പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാതെ എല്ലാവരുടെയും നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അല്ലെ ഈ നിക്കാഹിന് സമ്മതിച്ചത്.... വീണ്ടും താൻ കുറ്റക്കാരി ആണ് എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ.... അവൾ പെട്ടന്ന് തന്റെ കണ്ണീരിനെ തുടച്ചു മാറ്റി...തന്റെ ജീവിതം അഴമേറിയ കൊക്കയിൽ ആണ് എന്ന് തോന്നി പോയി അവൾക്ക്.... ഇതിൽ നിന്ന് കര കയറാൻ എനിക്ക് ഇനി കഴിയുമോ.... അവൾ വേദനയോടെ ഓർത്തു... തുടരും......❣️ #📔 കഥ #കഥ #നോവൽ
🦋⃟🇩‌𝖊𝖑𝖚𝖑𝖚🦋⃟‌💙࿐
2.2K views
1 days ago
part 1 ഹസ്സൻ ഹാജിയുടെ മകളുടെ വിവാഹം ആണ് ഇന്ന്.... മൂത്ത മകൾ നിറം കുറവായത് കൊണ്ട് തന്നെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നവർക്ക് ഇളയ മോളെ ആണ് ഇഷ്ട്ടപെട്ടത്.... അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ രണ്ട് കുടുബങ്ങളും ആ വിവാഹം തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു.... നാട്ടിലെ പ്രേമുഖരിൽ പെട്ട ഹസ്സൻ ഹാജിയുടെ ആദ്യ ഭാര്യ സുഹ്‌റയിൽ ഉണ്ടായത് ആണ് നൂറ.... അവരുടെ മൂത്ത മകൾ.... പ്രസവത്തോടെ സുഹ്‌റ മരിച്ചതും നൂറ ആ വീട്ടിൽ ഒറ്റപെട്ടു പോയിരുന്നു.... ഉമ്മയെ കൊന്നവൾ എന്ന് വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും പറയുമ്പോൾ അവൾക്ക് അത് കേട്ട് നിൽക്കാൻ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും അവൾക്ക് ആവുമായിരുന്നില്ല.... പ്ലസ്ടു കഴിഞ്ഞതോടെ നൂറയുടെ പഠിപ്പ് നിറുത്തിയിരുന്നു.... ഹസ്സൻ ഹാജിയുടെ ഇപ്പോളത്തെ ഭാര്യ റസിയ അത് നിറുത്തിപ്പിച്ചത് ആണ്.... നൂറയുടെ അനിയത്തി.... റസിയയുടെ മകൾ നിദ അവളുടെ വിവാഹം ആണ് ഇന്ന് നടക്കാൻ പോകുന്നത്.... ആ നാട്ടിലെ തന്നെ പാണക്കാരിൽ പെട്ട അറക്കൽ വീട്ടിലേക്കാണ് നിദയെ വിവാഹം കഴിച് അയക്കുന്നത്.... അറക്കൽ വീട്ടിലെ മൂത്ത പേരക്കുട്ടി റാഷിദ്‌ ആണ് ചെറുക്കൻ.... അവൻ അവരുടെ തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടർ ആണ്... ഷോപ്പിംഗ് മാളുകളും ഹോസ്പിറ്റലുകളും, സൂപ്പർ മാർക്കറ്റ്കളും എല്ലാം അറക്കൽ ഗ്രൂപ്പ്‌ന് ഉണ്ട്.... അവരുടെ പണം കണ്ടത് കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് റസിയയും ഹസ്സനും നിദയെ അങ്ങോട്ട് വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു അയക്കുന്നതും.... ഒപ്പന പാട്ടിന്റെ ശബ്ദം ആ വീട്ടിലാകെ മുഴങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു.... നിദ മണവാട്ടി ആയി സ്റ്റേജിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.... ഹസ്സൻ ഹാജി ആളുകളെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു കൊണ്ട് പന്തലിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ട്.... ആളുകളെ കൊണ്ട് ആ കല്യാണ പന്തൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു.... "ഡി.... നിന്റെ പാത്രം കഴുകൽ ഇനിയും കഴിഞ്ഞില്ലേ.... അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം ആവർക്ക് ഒക്കെ ചായ കൊടുക്കാൻ....." റസിയയുടെ ദേഷ്യത്തോടെ അത്ര പറഞ്ഞു പോയതും നൂറ തന്റെ മുന്നിലെ കൂട്ടിയിട്ട അഴുക്ക് പത്രങ്ങളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.... അവൾ കഴുകുന്നത് കുറച്ചൂടെ വേഗത്തിൽ ആക്കി.... "എല്ലാ ഇടത്തും എന്റെ കണ്ണ് തന്നെ എത്തണം..." വലിയ കാര്യം പോലെ റസിയ ബന്ധുക്കളെ നോക്കി പറഞ്ഞതും നൂറയുടെ കണ്ണിലൂടെ ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ച് ഇറങ്ങി.... അത് അപ്പോൾ തന്നെ തന്റെ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചു മാറ്റിയിരുന്നു.... പത്രങ്ങൾ എല്ലാം കഴുകി വെച്ച് പെട്ടന്ന് അവൾ ചായക്ക് ഉള്ള വെള്ളം ഗ്യാസിൽ വെച്ചു.... ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം പുതു മണവാട്ടി ആയി ഒരുങ്ങിയ നിദയെ ഒന്ന് കാണാൻ.... കല്യാണ വീടായത് കൊണ്ട് തന്നെ നല്ല ജോലി ഉണ്ടായിരുന്നു.... അത് കൊണ്ട് അവൾ നിദ മാറ്റിയത് ഒന്നും കാണാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല.... നൂറക്ക് അവളുടെ അനിയത്തിയെ ഇഷ്ട്ടമാണെങ്കിലും നിദക്ക് അവളുടെ അടുത്ത് നൂറ വരുന്നത് പോലും ഇഷ്ട്ടമല്ല.... അവളുടെ വിവാഹം നൂറക്കും വലിയ സന്തോഷം തന്നെ ആയിരുന്നു.... അവളെ ദൂരെ നിന്ന് ഒന്ന് കണ്ടാൽ മതി.... അതായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സ് മുഴുവനും.... ചായ ഉണ്ടാക്കി ക്ലാസ്സിൽ ആക്കി ബന്ധുക്കൾക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും കൊണ്ട് കൊടുക്കുമ്പോൾ കുത്തു വാക്കുകളും അവൾക്ക് കേൾക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു... "അല്ല റസിയ അവളെ ഇങ്ങനെ നിർത്തിയാൽ മതിയോ....?അവളെ ഒരാൾക്ക് നിക്കാഹ് ചെയ്ത് കൊടുക്കേണ്ടെ....." ബന്ധുക്കളിൽ ഒരാൾ അങ്ങനെ ചോദിച്ചതും നൂറ അത് കേൾക്കകത്തപോലെ നിന്നു... "ആ... കെട്ടിക്കണം ആയിഷുമ്മ.... വല്ല രണ്ടാം കേട്ട് കാരോ കുറച്ചു വയസ്സ് ആയവർക്ക് ഒക്കെ അല്ലെ അവളെ പറ്റുകയുള്ളു.... ഇവൾ കറുത്തിട്ടല്ലേ.... എന്റെ മോളുടെ ഭാഗ്യം കൊണ്ടാണ് അവളെ കാണാൻ വന്നവർക്ക് എന്റെ മോളെ ഇഷ്ട്ട പെട്ടത്...." "അത് നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ... ഉമ്മാനെ കൊന്നിട്ടല്ലേ ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നത് തന്നെ... പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് ഭാഗ്യം ഒക്കെ ഉണ്ടാവുന്നത്...." അത് പറഞ്ഞു എല്ലാവരും ചിരിച്ചപ്പോൾ നൂറക്ക് ഞാൻ ഭൂമി പിളർന്നു താഴേക്ക് പോയാൽ മതി എന്ന് തോന്നി പോയി.... നൂറ കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ട് അവിടുന്ന് ഓടി പോരുമ്പോൾ അവൾക്ക് തന്റെ സങ്കടം സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു.... കല്യാണ വീട് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ നൂറക്ക് ഒരുപാട് ജോലികൾ പിന്നെയും ഉണ്ടായിരുന്നു... നാളെ ടൗണിലെ കല്യാണ മണ്ഡവത്തിൽ ആണ് വിവാഹം.... നാളെ തന്റെ ജോലി കുറയുമായിരിക്കും.... നൂറ വെറുതെ ചിന്തിച്ചു.... നേരം ഒരുപാട് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ പെട്ടന്ന് ജോലി തീർത്ത് കിടക്കാനായി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.... മുറിയാണ് എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല... അത്രക്ക് ചെറുതായിരുന്നു അത്... അടുക്കളയോട് ചേർന്ന ആ കുഞ്ഞു മുറിയിൽ ചെറിയ കട്ടിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.... നാളെ നേരത്തെ ഉണരണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ് താത്തമ്മ പോയിട്ടുള്ളത്..... നിദയുടെ ഉമ്മയെ നൂറ അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കാറ്... അത് കൊണ്ട് തന്നെ നൂറ പെട്ടന്ന് കിടന്നു.... കിടന്നപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ശരീര വേദന തോന്നി.... വല്ലാത്ത ക്ഷീണവും ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്.... എന്ത് കൊണ്ടോ അത്രക്ക് ക്ഷീണം ഉണ്ടായിട്ടും അവൾക്ക് അന്ന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... നാളെ തന്റെ കുഞ്ഞനിയത്തിയുടെ വിവാഹം ആണ്... അവൾ ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്.... സ്കൂളിൽ പോവുമ്പോൾ എല്ലാവർക്കും അനിയനും അനിയത്തിയും ഉണ്ടാവുമ്പോൾ എനിക്ക് മാത്രം ആരും ഇല്ലാത്തത് സങ്കടം തന്നെ ആയിരുന്നു.... ഉപ്പ രണ്ടാമത് വിവാഹം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ഉമ്മയെ കിട്ടിയ സന്തോഷം ആണ് എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നങ്കിലും അവരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് എന്നും ചീത്തയും, അടിയും ആയിരുന്നു.... അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ വല്ലുമ്മയാണ് പറഞ്ഞത് നിനക്ക് ഒരു അനിയനോ അനിയത്തിയോ ഉണ്ടാവും കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ എന്ന്.... അന്ന് അത് കേട്ടപ്പോൾ ഈ ലോകം പിടിച്ചടക്കിയ പോലെ ആയിരുന്നു എനിക്ക്.... അനിയത്തി മതി എന്നായിരുന്നു എന്റെ ആഗ്രഹം... അതിന് ഞാൻ ഒരുപാട് പ്രാത്ഥിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്.... എന്റെ പ്രാത്ഥന സ്വീകരിച്ചത് കൊണ്ടാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു എനിക്ക് അനിയത്തിയെ തന്നെ പടച്ചോൻ തന്നു... പക്ഷെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് ചെല്ലാണോ.... അവളെ കളിപ്പിക്കാനോ ഒന്നിനും താത്തമ്മ സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല.... അതിന് ഞാൻ ഒരുപാട് കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... എന്നാലും അവളെ കാണാൻ താത്തമ്മ കാണാതെ ചെല്ലുമായിരുന്നു.... അവളെ കാണുമ്പോൾ എന്റെ സങ്കടങ്ങൾ ഞാൻ മറന്നു പോകുമായിരുന്നു... അവൾ വലുതായി വരും തോറും എന്നെ കാണുന്നത് തന്നെ അവൾക്ക് ഇഷ്ട്ടം ഇല്ലാത്തത് എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത് കുറച്ചൊന്നുമല്ല....എന്നാലും എനിക്ക് അവളെ ഇഷ്ട്ടം ആയിരുന്നു... ദേഷ്യത്തോടെ ആണെങ്കിലും അവൾ എന്നോട് സംസാരിക്കാമല്ലോ എന്ന് കരുതി മനഃപൂർവം ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നിരുന്നു... അത് ഓർത്തപ്പോൾ നൂറ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.... എന്തായാലും നാളെ എന്റെ അനിയത്തിയുടെ നിക്കാഹ് അല്ലെ.... പടച്ചോനെ അവൾക്ക് നല്ലത് വരുത്തണേ..... നൂറ മനമുരുകി പ്രാത്ഥിച്ചു.... . റസിയയുടെ വാതിൽ തട്ടിയുള്ള വിളി കെട്ടാണ് നൂറ ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്... "എന്റെ റബ്ബേ... ഇന്ന് നേരം വഴുകിയല്ലോ... താത്തമ്മാന്റെ ചീത്ത മുഴുവൻ ഇന്ന് കേൾക്കാം..."നൂറ അത് പറഞ്ഞു പെട്ടന്ന് ഡോർ തുറന്നു... "ഓ... എഴുന്നേറ്റോ തമ്പുരാട്ടി... നിന്നോട് ഞാൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് അല്ലെ നേരെത്തെ എഴുനേൽക്കാൻ... അത് എങ്ങനെയാ.... അനുസരണ വേണ്ടേ.... തള്ളയെ കൊന്നിട്ട് അല്ലെ ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നത് തന്നെ പിന്നെ എങ്ങനെയാ അതൊക്കെ ഉണ്ടാവുക...." റസിയ അത് പറഞ്ഞതും നൂറയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ മുഖത്തേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങിയിരുന്നു.... "ഓ... കണ്ടില്ലേ അവളുടെ പൂ കണ്ണീര്.... എന്ത് പറഞ്ഞാലും കരഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ.... വേഗം ചെന്ന് ചായ ഉണ്ടാക്ക്... അവരൊക്കെ ചായ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങീട്ടുണ്ട്...." റസിയ അത് പറഞ്ഞു പോയതും നൂറ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.... വേഗം ചായക്ക് വെള്ളം വെച്ചു.... " നിസ്കരിക്കാൻ പറ്റില്ല അത് കൊണ്ടാണ് അലാറം അടിച്ചപ്പോൾ കുറച്ചു കൂടി കിടന്നത്.... വേണ്ടായിരുന്നു.... പുറത്തു പൈപ്പിൽ നിന്ന് വെള്ളം എടുത്ത് മുഖം കഴുകുമ്പോൾ മനസ്സിൽ കരുതി... അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ ആണ് അവളെ വിളിക്കുന്നത് കേട്ടത്... "നൂറ മോളെ...." ഉപ്പയാണ്..... എന്നോട് സ്നേഹം ഉണ്ടങ്കിലും അത് കാണിക്കില്ല ഉപ്പ... ഉപ്പ എന്നോട് മിണ്ടുന്നതോ എനിക്ക് എന്തെകിലും വാങ്ങി തരുന്നതോ താത്ത മ്മാക്കും നിദക്കും ഇഷ്ട്ടം അല്ല... ആദ്യം ഒക്കെ ദിവസം വീട്ടിൽ വഴക്ക് ആയത് കൊണ്ട് ഞാൻ തന്നെ ആണ് ഉപ്പയോട് പറഞ്ഞത് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരരുത്... എന്തെകിലും ഉണ്ടകിൽ അവര് കാണാതെ വന്നാൽ മതി എന്ന്.... ഇന്ന് എന്തിനാവും വന്നിട്ടുണ്ടാവുക... എന്ന് കരുതി അവൾ ഉപ്പയെ നോക്കി..... ഉപ്പയുടെ കയ്യിൽ ഒരു കാവറും ഉണ്ട്.... ഉപ്പയുടെ മുഖത്തേക്കും ആ കവറിലേക്കും നൂറ മാറി മാറി നോക്കി.... അവൾ നോക്കുന്നത് കണ്ടതും നൂറയുടെ ഉപ്പ ആ കവർ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി..... "മോളെ.... ഇത് വാങ്ങിക്കോ...ഇത് നിനക്ക് ഉള്ളത് ആണ്.... കല്യാണത്തിന് നിനക്ക് ഇടാൻ നല്ല ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ....? ഇന്നലെ നിനക്ക് തരാൻ ഇരുന്നത് ആണ്.... പക്ഷെ ഓരോ തിരക്കിൽ പെട്ട് പോയി...." ഉപ്പ അത് പറഞ്ഞതും നൂറ ആ കവർ വാങ്ങി.... "വേണ്ടായിരുന്നു ഉപ്പ.... ഇനി ഇത് കണ്ടാൽ ആവും അടുത്ത വഴക്ക്.... ഞാൻ എനിക്ക് ഉള്ളതിൽ നല്ലത് ഏതെങ്കിലും ഇട്ടോളാം...." "അത് സാരമില്ല.... നീ കല്യാണത്തിന് ഇത് തന്നെ ഇടണം.... നിദ മോളുടെ താത്താനെ അവിടെ എല്ലാവരും ചോദിക്കും.... അപ്പോൾ എന്റെ മോൾ നല്ല ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ ഇടണ്ടേ...." ഉപ്പ അത് പറഞ്ഞതും നൂറ ശരി എന്ന് പറഞ്ഞു അകത്തേക്ക് ആ കവർ കൊണ്ട് പോയി വെച്ചു.... പെട്ടന്ന് ചായ ഉണ്ടാക്കി.... ചായ കുടി കഴിഞ്ഞതും എല്ലാവരും ഔഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.... നിദയും കൂട്ടുകാരികളും ബ്യൂട്ടിപാർലർലേക്ക് നേരത്തെ പോയിരുന്നു.... നൂറയും പെട്ടന്ന് ജോലി ഒക്കെ തീർത്തു കുളിച്ചു വന്നു.... അവൾ ഉപ്പ തന്ന കവർ തുറന്നു നോക്കി.... സ്വർണ കളറിൽ മുത്തുകൾ പതിപ്പിച്ച ചുവന്ന കളറിൽ ഉള്ള ഒരു ചുരിദാർ ആയിരുന്നു അതിൽ... നൂറക്ക് അത് നന്നായി ഇഷ്ട്ടപെട്ടു.... അപ്പോൾ ആണ് റസിയ ആ മുറിയുടെ മുന്നിലേക്ക് വന്നത്... നൂറ പെട്ടന്ന് അത് തന്റെ പിന്നിലേക്ക് വെച്ചു... "ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഔഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പോവുകയാണ്... എല്ലാവരും പോയി കഴിഞ്ഞ് വാതിൽ പൂട്ടി വേണം നീ വരാൻ..." റസിയ അത് പറഞ്ഞതും നൂറ തലയാട്ടി.... നൂറ പെട്ടന്ന് തന്നെ ആ ചുരിദാർ ധരിച്ചു.... ആ മുറിയിൽ ഉള്ള ചെറിയ പൊട്ട് കണ്ണാടിയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.... അവൾക്ക് അത് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നി..... അവൾ കുറച്ചു പൌഡർ എടുത്ത് ഇട്ടു.... വേറെ ചമയങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലങ്കിലും ഒരു പ്രതേക ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾക്.... നൂറ വീടിന്റെ വാതിലുകൾ എല്ലാം പൂട്ടി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.... അപ്പോൾ ആണ് അവൾ ചിന്ദിച്ചത് എങ്ങനെ ഔഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പോകും എന്ന്....അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് ഗെയ്റ്റിന്റെ അവിടെ നിന്നും നൂറമോളെ എന്നുള്ള വിളി കേട്ടത്.... തുടരും......❣️ #📔 കഥ #കഥ #നോവൽ
🦋⃟🇩‌𝖊𝖑𝖚𝖑𝖚🦋⃟‌💙࿐
1.2K views
1 days ago
ആരെയും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെയുള്ള അവന്റെ ഇരുപ്പ് കണ്ടതും അവൾക്ക് വിഷമം തോന്നി..തന്നെ വിവാഹം കഴിച്ച വ്യക്തി ആണെന്നോ ഇതൊക്കെ തന്റെ കൂട്ടുകാരികൾ ആണെന്നോ അവൻ മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല.... അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവളെ വെച്ചു കളിയാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... എന്നാൽ അവൾ അവരുടെ മുമ്പിൽ ചിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൻ മൈൻഡ് പോലും ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ എന്നുള്ള വിഷമത്തിൽ ആയിരുന്നു... അവനാണേൽ ഇതൊന്നും എന്നെ ബാധിക്കുന്ന പ്രേശ്നമല്ല എന്നുള്ള രീതിയിൽ ഫോണിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു.... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഫുഡ് വിളമ്പി... അവൻ കുറച്ചു കഴിച്ചിട്ട് അവളെ നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ എഴുനേറ്റു കൈകഴുക്കാൻ പോയി... അവൾ അവൻ പോകുന്നതും നോക്കി ഇരുന്നു... അവൻ കഴിക്കാതെ എഴുനേറ്റു പോയതും വിശപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവൾക്കും അവിടെ ഇരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... അവളും പതിയെ എഴുനേറ്റു... " അയ്യോ.. മോള് ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ... "- ഷേർളി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് ആവലാതിയോടെ പറഞ്ഞു... " എനിക്ക് വിശപ്പില്ല ആന്റി...അതുകൊണ്ടാ... ഇത്രെയും മതി... "- അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കൈകഴുകാൻ പോയി... അതുകണ്ടതും ഷീജയ്ക്ക് വിഷമം ആയി... എടുത്ത തീരുമാനം തെറ്റായിപോയോ എന്ന് അവർക്ക് തോന്നിപോയി... തന്റെ മകളുടെ സുരക്ഷയും സന്തോഷവും മാത്രമേ താൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുള്ളു... അതുകൊണ്ടാ എല്ലാം അറിഞ്ഞുവെച്ചിട്ടും ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതം മൂളിയത് എന്ന് അവർ ഓർത്തു....അവർ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു... അവൾ കൈകഴുകിയിട്ട് തിരിഞ്ഞതും അവളുടെ മമ്മിയാണ് കണ്ടത്.... " മമ്മി... "- അവൾ കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് വിളിച്ചു... " എന്താ മോളെ... എന്തിനാ കരയുന്നെ... "- അവർ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു... " പറ്റുന്നില്ല മമ്മി എനിക്ക്... ഞാൻ ഒറ്റപെട്ടു പോകുന്നത് പോലെ തോന്നുവാ... എന്നെ ഒന്ന് നോക്കുന്നത് കൂടിയില്ല... എങ്ങനെയാ ഞാൻ ആ മനുഷ്യന്റെ കൂടെ... ഉള്ള ധൈര്യം പോലും ചോർന്നു പോകുവാ...ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു...നമ്മുക്ക് നമ്മൾ മാത്രം മതിയാരുന്നു....."- അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പൊട്ടികരഞ്ഞു... അവരും അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു... " മോളെ എന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞാൽ മോൾക്ക് ഒരു തുണ വേണ്ടേ... നീ ഇങ്ങനെ നില്കുമ്പോ ഞാൻ എങ്ങനെയാ... സ്വസ്ഥമായി മരണത്തിനു പോലും കീഴടങ്ങുന്നത്... "അവർ അവളുടെ നെറുകയിൽ തലോടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു... അവരെ രണ്ടുപേരെയും കാണാഞ്ഞതും ഷേർളി കൈകഴുക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക്‌ വന്നു... അപ്പോഴേക്കും ബന്ധുക്കൾ ഒരുവിധം എല്ലാവരും പോയിരുന്നു... അവളുടെ പപ്പയുടെ അനിയന്റെ ഭാര്യയായ മേരിയും അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു... മേരിയുടെ വീട്ടിൽ വന്നാണ് അപ്പുവിനെ ഷേർളി കണ്ടിരുന്നത്... അതുകൊണ്ട് തന്നെ മേരിക്ക് എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു... " വിക്കിക്ക് എന്താ ചേച്ചി.... ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചിനെ ഞങ്ങൾ തരുന്നത് അവൾ ഹാപ്പിയായിട്ട് ഇരിക്കണമെന്ന് കരുതിയിട്ട... എത്ര നല്ല ആലോചനകൾ ഇവൾക്ക് വന്നതാ... പിന്നെ ചേച്ചി ഇങ്ങനെയൊരു ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോ ഞങ്ങളും കരുതി അറിയാവുന്ന ഫാമിലി ആകുമ്പോ അവൾക്കു ഒരു കുറവും വരില്ലലോ എന്ന്.. എന്നിട്ടിപ്പോ കല്യാണം പോലും വിഷമത്തോടെയാണ് നടന്നത്....അവനാണേൽ കൊച്ചിനെ ഒന്ന് നോക്കുന്നത് കൂടി ഇല്ല... പലരും പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ട് അവൻ ഇവളെ നോക്കാത്തത്തിൽ...എനിക്ക് ഒരു അവസരം കിട്ടിയില്ല ഇതുവരെ... ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ കുറച്ചു പറഞ്ഞേനെ അവനോടു...."- മേരി കുറച്ചു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.... " ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ മേരി... എനിക്ക് പറയാൻ അല്ലേ പറ്റുള്ളൂ...തല്ലാൻ പറ്റില്ലാലോ അവനെ...ഞാൻ പറഞ്ഞതാ അവനോടു വല്ലവളുമ്മാരോട് ഉള്ള ദേഷ്യം കൊച്ചിനോട് കാണിക്കരുത് എന്ന്... വിവാഹം ആയിപോയി... ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു ഒന്ന് ചെന്നോട്ടെ... അവന് കൊടുക്കുന്നുണ്ട്...അച്ചാനും ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട് അവന്റെ സ്വഭാവം കണ്ടിട്ട്... കുഞ്ഞാണെൽ തല്ലിയെങ്കിലും പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാം.. ഇതിപ്പോ.. തന്നോളം ആയാൽ താൻ എന്ന് വിളിക്കണം എന്നല്ലേ... ആ സ്ഥിതിക്ക് അച്ചാനും എന്ത് പറയാനാ.... പക്ഷെ ഒന്നുറപ്പ് ഞങ്ങൾ തരാം... ഞങ്ങൾ കാരണം ഇവൾ ഒരിക്കലും കരയില്ല...ഇത് എന്തായാലും ഞാനും അച്ചാനും അവനോടു ചോദിക്കുന്നുണ്ട്... വേറൊരുത്തനെ കണ്ടപ്പോ ഇട്ടിട്ട് പോയ അവളോടുള്ള ദേഷ്യം ഇവളോട് തീർക്കാൻ ഞങ്ങൾ സമ്മതിക്കില്ല...."- ഷേർളി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... " വേണ്ട ചേച്ചി... ഇനി അതിന്റെ പേരിൽ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ചർച്ചയും വഴക്കും ഒന്നും വേണ്ട... എന്നെങ്കിലും എന്റെ മോളെ അവൻ സ്നേഹിക്കും... മനസിലാക്കും... എന്റെ കുഞ്ഞ് ആർക്കും ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്തിട്ടില്ല... മിണ്ടാപ്രാണിയെ പോലും സ്നേഹിക്കുന്ന എന്റെ മോളെ എന്നെങ്കിലും അവനും സ്നേഹിക്കും... സ്നേഹിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ അവന് കഴിയില്ല... "- ഷീജ അവളെ മാറോടു ചേർത്തു പറഞ്ഞതും അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു... അവരും അവളെ കണ്ണുനീരോടെ ചേർത്തുപിടിച്ചു... കണ്ടുനിന്ന അവരുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു.... തുടരും ❤️ #📔 കഥ #കഥ