☠️😈 പ്രേതകഥകൾ 😲🤯

ലക്ഷ്മി ഗേൾസ് ഹോസ്റ്റൽ part - 1 ഹോസ്റ്റലിന് പുറത്തേക്ക് വലിയ ബോർഡൊന്നുമില്ല. പഴയൊരു സർക്കാർ കോളേജിന്റെ പിന്നിൽ, മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വിജനമായ സ്ഥലത്ത് നിൽക്കുന്ന മൂന്നു നില കെട്ടിടം. കരിങ്കൽ ഭിത്തികളിൽ പായലും ഈർപ്പവും പടർന്നുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇരുണ്ട ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ മുഖപ്പിൽ തുരുമ്പെടുത്ത അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതിവെച്ചിരുന്നു—'ലക്ഷ്മി ഗേൾസ് ഹോസ്റ്റൽ'. പകൽ സമയം ഇവിടെയെല്ലാം സാധാരണമായിരുന്നു. വിദ്യാർത്ഥിനികളുടെ ചിരിയും വർത്തമാനങ്ങളും ഫോൺ കോളുകളും കൊണ്ട് ആ പ്രദേശം സജീവമായിരിക്കും. കോളേജിൽ നിന്ന് തിരിച്ചെത്തുന്ന പെൺകുട്ടികൾ മുറികളിൽ കയറി പാട്ടുവെക്കും, സംസാരിച്ചിരിക്കും. പക്ഷേ, സമയം രാത്രി പതിനൊന്ന് മണി കഴിയുന്നതോടെ ആ ഹോസ്റ്റലിന്റെ മുഖം പൂർണ്ണമായി മാറും. എല്ലാവരും വേഗത്തിൽ ലൈറ്റുകൾ ഓഫ് ചെയ്യും. മുറികളുടെ വാതിലുകൾ ഇരട്ടത്താക്കോടുകൂടി അടയ്ക്കും. ജനലുകൾ തുറന്നിടാൻ ആരും ധൈര്യപ്പെടില്ല. കാരണം, ആ ഹോസ്റ്റലിൽ വർഷങ്ങളായി ഒരു അലിഖിത നിയമമുണ്ട്. രാത്രി കൃത്യം 12:12-ന് ഹോസ്റ്റലിലെ മൂന്നാം നിലയിൽ എന്തോ ഒന്ന് നടക്കും. ആർക്കും അതിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം എന്താണെന്ന് വ്യക്തമായി പറയാനാവില്ല. പക്ഷേ, എല്ലാവരും അത് കേൾക്കും... കാലടി ശബ്ദങ്ങൾ! നന്നായി ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടാൽ മനസ്സിലാകും—അതൊരാളുടേതല്ല, ഒരു കൂട്ടം ആളുകളുടേതാണ്. മരപ്പലകകളിൽ ഉരസിയുള്ള ആ നടത്തം രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയെ കീറിമുറിക്കും. ഈ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ഫസ്റ്റ് ഇയർ വിദ്യാർത്ഥിനിയായി എത്തിയതായിരുന്നു അനഘ. ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് പഠനത്തിനായി എത്തിയതാണെങ്കിലും അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ നല്ല ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നിനെയും പെട്ടെന്ന് ഭയപ്പെടാത്ത പ്രകൃതം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഹോസ്റ്റലിലെ മൂന്നാം നിലയിലെ ആ ഒറ്റപ്പെട്ട മുറിയിൽ താമസിക്കാൻ അവൾക്ക് യാതൊരു മടിയും തോന്നിയില്ല. മറ്റാരും അങ്ങോട്ട് വരാൻ തയ്യാറാകാതിരുന്നതുകൊണ്ട് ആ വലിയ ഫ്ലോർ അവൾക്ക് മാത്രമായി. എന്നാൽ, ആ ധൈര്യം അധികനാൾ നീണ്ടുനിന്നില്ല. ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഹോസ്റ്റൽ മുഴുവൻ ഒരു ഞെട്ടിക്കുന്ന വാർത്ത പരന്നു: 'അനഘയെ കാണാനില്ല!' അവളുടെ മുറിയിൽ ചെന്നു നോക്കിയ വിദ്യാർത്ഥികളും വാർഡനും കണ്ട കാഴ്ച ഭയപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. അനഘയുടെ ബെഡ് വളരെ ചിട്ടയായി കിടക്കുന്നു. പഠിക്കുന്ന നോട്ടുപുസ്തകങ്ങളും ബാഗും മേശപ്പുറത്തുണ്ട്. അവളുടെ മൊബൈൽ ഫോൺ ആകട്ടെ, ചാർജിൽ കുത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന നിലയിലാണ്. ഒളിച്ചോടിപ്പോകുന്ന ഒരാൾ ഫോൺ ചാർജിലിട്ട്, സ്വന്തം ബാഗും കിടക്കയും അങ്ങനെ വെച്ചുപോകുമോ? വിവരം അറിഞ്ഞെത്തിയ ലോക്കൽ പോലീസ് മുറി പരിശോധിച്ച ശേഷം നൽകിയ മറുപടി ലളിതമായിരുന്നു: "ഇത് വെറുമൊരു ഒളിച്ചോട്ടമായിരിക്കും. പ്രായത്തിന്റെ ആവേശത്തിൽ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയതാകാം. അന്വേഷിക്കാം." പോലീസ് കേസ് ലഘൂകരിച്ച് തള്ളിക്കളഞ്ഞെങ്കിലും, അടുത്ത മൂന്ന് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഹോസ്റ്റലിൽ നടന്ന അസ്വാഭാവികമായ കാര്യങ്ങൾ പെൺകുട്ടികളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടി. രാത്രികാലങ്ങളിൽ ഹോസ്റ്റലിലെ പ്രധാന വാതിലുകൾ തനിയെ തുറക്കപ്പെടുകയും അടയുകയും ചെയ്തു. ഹോസ്റ്റലിനുള്ളിലെ മൊബൈൽ നെറ്റ്‌വർക്ക് പൂർണ്ണമായും ബ്ലോക്ക് ചെയ്യപ്പെട്ടു. പേടിയോടെ ഒരു പെൺകുട്ടി കൂട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു: "രാത്രി കട്ടിലിന് സമീപമുള്ള കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ, എന്റെ പിന്നിൽ കറുത്തൊരു രൂപം നിൽക്കുന്നതായി കണ്ടു!" മറ്റൊരാൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "നമ്മളെല്ലാം ഉറങ്ങിക്കഴിയുമ്പോൾ, പുറത്തെ ഇടനാഴിയിലൂടെ ആരോ വന്ന് ക്ലാസിലെ ഹാജർ വിളിക്കുന്നതുപോലെ പേര് വിളിക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു..." ഈ ഭയം ഹോസ്റ്റലിൽ കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നു. അറിയാതെ പോലും രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണിക്ക് ശേഷം എഴുന്നേൽക്കാൻ ആർക്കും കഴിയാതെ വന്നു. രാത്രി മൂന്നാം നിലയിൽ നിന്ന് പഴയതുപോലെ ഒരുകൂട്ടം ആളുകൾ നടക്കുന്നതും, പെൺകുട്ടികൾ അടക്കിപ്പിടിച്ചു കരയുന്നതും വീണ്ടും കേട്ടുതുടങ്ങി. ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു കേട്ടാൽ... ആ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം ഒരു സ്ത്രീയുടെ നേരിയ വിറയാർന്ന സ്വരം എണ്ണുന്നത് വ്യക്തമായി കേൾക്കാം: "ഒന്ന്, രണ്ട്, മൂന്ന്... പതിനേഴ്..." ആരും അറിയാത്ത, ആ പഴയ ഹോസ്റ്റലിന്റെ ഇരുണ്ട ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് വലിയൊരു അപകടത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ എന്ന നിശ്ചയദാർഢ്യമുള്ള പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ആ കേസ് ഏറ്റെടുക്കുമ്പോൾ, അതൊരു സാധാരണ മിസ്സിംഗ് കേസ് മാത്രമല്ലെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മനസ്സിലായിരുന്നു തുടരും......... #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ ഡൗ ഹിൽ -Chapter 2 - The Key Of Loop ( Zero Logic കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ……………………………………. കുറുസിയോങ്ങിലെ ഡൗ ഹിൽ കാടുകളിൽ മൂടൽമഞ്ഞ് ഒരു ശവക്കച്ചപോലെ വീണുകിടക്കുകയായിരുന്നു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ പൈൻ മരങ്ങളുടെ ഗന്ധത്തിന് പകരം, കാലപ്പഴക്കം ചെന്ന ചോരയുടെയും ചീഞ്ഞ ഇലകളുടെയും മനംപിരട്ടുന്ന ഒരു നാറ്റം തളംകെട്ടി നിന്നു. മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പിൽ വേണുപിള്ള തീപ്പൊരിയുണ്ടാക്കാൻ കല്ലുകൾ കൂട്ടിമുട്ടിച്ച് പല്ലുകടിച്ചു. "ഈ ബിജുവിന് വയനാട് പോരെങ്കിൽ വല്ല വാഗമണ്ണും പോരാഞ്ഞോ? ഇവിടെ നമ്മളെ കൊണ്ട് വന്ന് തണുപ്പിച്ചു കൊല്ലാറായല്ലോ!" ആദർഷ് ഡിഎസ്എൽആർ ക്യാമറയുടെ ലെൻസ് തുടച്ചുകൊണ്ട് പതിവുപോലെ പറഞ്ഞു, "നിങ്ങൾ മിണ്ടാതിരിക്ക് വേണുച്ചേട്ടാ... ഇത് ഹൊറർ വൈബ് ഉള്ള ബെസ്റ്റ് സ്പോട്ട് ആണ്. ഇവിടുത്തെ തലയില്ലാത്ത ആൺകുട്ടിയുടെ കഥ കേട്ടിട്ടില്ലേ?" ഗീത പതിവുപോലെ ചെവി പൊത്താൻ കൈകൾ ഉയർത്തി. പക്ഷേ, ബിജു ജോണിന്റെ ശ്രദ്ധ പോയത് അവരുടെ വാക്കുകളിലേക്കല്ല, മറിച്ച് തന്റെ മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരു കൊച്ചു സംഭവത്തിലേക്കാണ്. ഒരു കറുത്ത കാക്ക മരച്ചില്ലയിൽ വന്നിരുന്ന് കൃത്യം മൂന്ന് തവണ ചിറകടിച്ചു; തൊട്ടുപിന്നാലെ വേണുപിള്ളയുടെ കൈയിലെ തീപ്പന്തത്തിൽ നിന്ന് തെറിച്ച ഒരു തീപ്പൊരി കൃത്യമായി സജിത്തിന്റെ ഇടതുകാലിലെ ഷൂസിൽ വീണ് ഒരു തരി പുക ഉയർന്നു. ബിജുവിന്റെ തലച്ചോറിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു ഷോക്കടിച്ചതുപോലെ തോന്നി. ഇത് ഞാൻ മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ...* അവൻ കയ്യിലെ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. സെക്കൻഡ് സൂചി 11:15-ൽ എത്തിയപ്പോൾ ഒരൊറ്റ അനക്കവുമില്ലാതെ വിറച്ചുനിന്നു. അടുത്ത സെക്കൻഡിൽ ആകാശത്തുനിന്ന് വീണ ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി ബിജുവിന്റെ വലതുകണ്ണിലേക്ക് തെറിച്ചു. അതേ നിമിഷം, സജിത് തന്റെ ജാക്കറ്റിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് പഴയൊരു സിഗരറ്റ് ലൈറ്റർ തപ്പിയെടുത്ത് അബദ്ധത്തിൽ തറയിലിട്ടു. "ഡാ സജിത്തേ..." ബിജു വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു, "നീയിപ്പോൾ ലൈറ്റർ താഴെയിട്ടത് നോക്കി നിസാർ പറയും 'നോക്കി നിക്കടാ തെണ്ടീ' എന്ന്... അത് കഴിഞ്ഞ് സന്ധ്യ 'എനിക്ക് തലകറങ്ങുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇരിക്കും..." ബിജു പറഞ്ഞുതീരും മുൻപേ നിസാർ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് പറഞ്ഞു, "നോക്കി നിക്കടാ തെണ്ടീ!" തൊട്ടുപിന്നാലെ സന്ധ്യ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ച് നിലത്തിരുന്നു, "എനിക്ക് തലകറങ്ങുന്നു..." എല്ലാവരുടെയും ചലനങ്ങൾ ബിജുവിന് ഒരു സ്ലോമോഷൻ സിനിമ പോലെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. അതൊരു സാധാരണ ഡെഷാവു ആയിരുന്നില്ല. പെട്ടെന്ന് ബിജുവിന്റെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ ഭീകരമായൊരു കൊളുത്തിപ്പിടുത്തം ഉണ്ടായി. അവൻ തല തല്ലിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് നിലത്തേക്ക് വീണു! തലച്ചോറിന്റെ ഞരമ്പുകളിൽ ആരോ ഡിജിറ്റൽ കോഡുകൾ ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നതുപോലെ ഒരു ഇരമ്പൽ. കഴിഞ്ഞ ലൂപ്പുകളിൽ സംഭവിച്ച ഓരോ അധ്യായങ്ങളും ഒരു പ്രൊജക്ടർ പോലെ അവന്റെ കൺമുന്നിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു: ആദ്യം അവർ കാട്ടിൽ വഴിതെറ്റുന്നു... സജിതിന് വിബിന്റെ ഡയറി പേപ്പർ കിട്ടുന്നു... 1989-ലേക്ക് ടൈം ട്രാവൽ ചെയ്യുന്നു... വിബിൻ എന്ന എഴുത്തുകാരൻ അശരീരിയായി വരുന്നു... വേണുപിള്ള മരക്കഷണം കൊണ്ട് അടിക്കുന്നു... പേപ്പർ കത്തിക്കുന്നു... ആകാശത്ത് 'NO END' എന്ന് തെളിയുന്നു... വീണ്ടും ഇതേ തണുപ്പിലേക്ക് ക്യാമ്പ് റീസ്റ്റാർട്ട് ആകുന്നു!* തലച്ചോറിലെ മെമ്മറി ബ്ലോക്കുകൾ പൂർണ്ണമായി അൺലോക്ക് ആയതോടെ ബിജു കിതച്ചുകൊണ്ട് ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഭയം കൊണ്ടും അമ്പരപ്പ് കൊണ്ടും ചുവന്നിരുന്നു. "ബിജൂ... എന്താടാ നിനക്ക്?" സജിത് കയ്യിലെ കുപ്പി മറന്ന് ഓടിയെത്തി. "ഡാ !" ബിജു അലറി. "നമ്മൾ ഒരു എഴുത്തുകാരന്റെ പ്ലോട്ടിൽ പെട്ട് കറങ്ങുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളാണ്! ഇതൊരു ലൂപ്പാണ്... കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ഇത് 151-ാമത്തെ റീസ്റ്റാർട്ട് ആണ്!" "ഇവനെന്താ കൂടിയ എന്തോ വലിച്ചു കേറ്റിയോ അതോ വട്ടായോ?" നിസാർ നെറ്റി ചുളിച്ചു. "എനിക്ക് വട്ടല്ലടാ!" ബിജു സജിത്തിന്റെ ജാക്കറ്റിന്റെ ഉള്ളിലെ രഹസ്യ പോക്കറ്റിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി, "നിന്റെ ആ പോക്കറ്റിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു കഷ്ണം നോട്ട്ബുക്ക് പേപ്പർ കാണും! അതിൽ വിബിൻ പി മേനോൻ എന്ന പേരും, 'കഥാപാത്രങ്ങൾ മരണത്തിലേക്ക് നടക്കുന്നു' എന്ന ആദ്യ വരിയും കാണും... തപ്പിയെടുത്തു നോക്കെടാ!" സജിത് പേടിയോടെ പോക്കറ്റിൽ കൈയിട്ടു. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൻ ഒരു മഞ്ഞക്കടലാസ് പുറത്തെടുത്തു. ബിജു പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു: (കഥാപാത്രങ്ങൾ മരണത്തിലേക്ക് നടക്കുന്നു - വിബിൻ പി മേനോൻ) എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തെ ചോര വറ്റി. "ഇതെങ്ങനെ നിനക്കറിയാം ബിജൂ?" വേണുപിള്ള ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു. "അറിയില്ല പക്ഷെ ഒന്നുറപ്പ്!" ബിജു ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി പല്ലുകടിച്ചു. "നമ്മൾ ആ ഡയറി കത്തിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. ശുഭം എന്ന് എഴുതാതെ കത്തിച്ചതുകൊണ്ട് ആ സൈക്കോ റൈറ്റർ നമ്മളെ ഈ ഡൗ ഹില്ലിലെ ലൂപ്പിലിട്ട് അനന്തമായി കൊല്ലുകയാണ്!" അപ്പോഴേക്കും കാട്ടിൽ കാറ്റ് ഭീകരമായി ആഞ്ഞുവീശി. മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പുകപടലങ്ങൾ കൂടിച്ചേർന്ന് ഒരു ഭീമാകാരമായ മുഖമായി ആകാശത്ത് വിരിഞ്ഞു. കാറ്റിൽ ആ അശരീരി അലറിവിളിച്ചു: "ഹാ... ഹാ... ഹാ! കൊള്ളാമല്ലോ ബിജു ജോൺ! നീ ലൂപ്പിന്റെ രഹസ്യം കണ്ടുപിടിച്ചല്ലേ? പക്ഷേ ഓർമ്മയുണ്ടെങ്കിലും എന്റെ ഈ പ്ലോട്ടിൽ നിന്ന് നിനക്ക് രക്ഷപ്പെടാനാകില്ലടാ ! നിന്റെ ക്ലൈമാക്സ് ഞാൻ തീരുമാനിക്കും!" "എടോ സൈക്കോ തെണ്ടി!" ബിജു ആകാശത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി വെല്ലുവിളിച്ചു . "നിന്റെ കൈയിൽ ഇപ്പോൾ പേനയും ലാപ്ടോപ്പും ഇല്ല! നീ അശരീരി ആയി കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞത് നിന്റെ വലിയ മിസ്റ്റേക്ക് ആണ്!" "എന്താ ബിജൂ നിന്റെ പ്ലാൻ?" വേണുപിള്ള ചോദിച്ചു. "വേണുച്ചേട്ടാ, അവൻ നമ്മളെ വെച്ച് കഥയെഴുതിയെങ്കിൽ, ഇനി നമ്മൾ ഇവിടുത്തെ കഥ തിരുത്തിയെഴുതും! ഇവൻ നമ്മളെ 1989-ൽ ഇട്ട സ്ഥിതിക്ക്, 2026-ലെ ടെക്നോളജിയും ലോജിക് ഇല്ലാത്ത ട്വിസ്റ്റും ഇവന്റെ കഥക്ക് താങ്ങില്ല!" ബിജു തിരിഞ്ഞുനിന്ന് അലറി, "സജിത്തേ, നിസാറേ... നിങ്ങളുടെ കയ്യിലെ ആ നിലമ്പൂർ സാധനം എടുക്ക്! സന്ധ്യേ, സിജീ.ലൈലെ.. ഐഫോണിന്റെ ഫ്ലാഷ്‌ലൈറ്റ് ഏറ്റവും ഉയർന്ന പവറിലിട്ട് ആകാശത്തേക്ക് അടിക്ക്!" "എന്തിനാടാ?" സജിത് കുപ്പിയുമായി മുന്നോട്ട് വന്നു. "ഈ കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വിബിൻ വെറും ഈർപ്പവും പുകയുമാണ്! അവന്റെ ഈഗോയാണ് ഈ കാറ്റായി അടിക്കുന്നത്!" ബിജു പറഞ്ഞു. "ആൽക്കഹോളും തീയും വെളിച്ചവും കൂടിച്ചേർത്ത് നമ്മൾ ഈ കാട്ടിലെ പുക മൊത്തം കത്തിച്ച് അവന്റെ പ്ലോട്ട് ബ്രേക്ക് ചെയ്യും!" നിസാർ മദ്യക്കുപ്പി വായുവിൽ സ്പ്രേ ചെയ്ത് തീപ്പന്തം അതിലേക്ക് കാട്ടി. ഒപ്പം ഐഫോണുകളുടെ ബ്ലൈൻഡിംഗ് ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റുകൾ മൂടൽമഞ്ഞിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി. തീയും വെളിച്ചവും അടിച്ചുകയറിയപ്പോൾ കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞുനിന്ന വിബിന്റെ ശബ്ദം വേദനയോടെ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി: "അയ്യോ... എന്റെ ഭാവന ഉരുകുന്നു! എന്റെ പ്ലോട്ട് പൊളിയുന്നു! സീൻ ബ്രേക്ക് ആകുന്നു!" "വേണുച്ചേട്ടാ... ഇപ്പോൾ!" ബിജു അലറി. വേണുപിള്ള തറയിൽ കിടന്ന കരിഞ്ഞ ഒരു മരക്കഷണം എടുത്ത് അടുത്തുള്ള വലിയ പാറയിലേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു. കരിഞ്ഞ കരി കൊണ്ട് പാറപ്പുറത്ത് വലിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ ആഞ്ഞെഴുതി: "ശുഭം (THE END) ഒരു വലിയ സ്ഫോടന ശബ്ദത്തോടെ ആകാശത്തെ ചുവന്ന 'NO END' എന്ന അക്ഷരങ്ങൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ഡിജിറ്റൽ ക്ലോക്കിന്റെ ടാക്കിംഗ് ശബ്ദം നിന്നു. മൂടൽമഞ്ഞ് പൂർണ്ണമായി വഴിമാറി. ……… സൂര്യന്റെ ഇളംവെയിൽ മുഖത്തടിച്ചപ്പോൾ ബിജു കണ്ണുതുറന്നു. ഡൗ ഹില്ലിലെ ആ ഭീകരമായ തണുപ്പും ചീഞ്ഞ നാറ്റവും അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു. പകരം കൺമുന്നിൽ കണ്ടത് പച്ചപ്പുനിറഞ്ഞ പുൽത്തകിടിയും ചുറ്റും തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന കാപ്പിത്തോട്ടങ്ങളും! ദൂരെ ഒരു ബോർഡിൽ എഴുതിവെച്ചിരിക്കുന്നു: *'വെൽക്കം ടു വയനാട് റിസോർട്ട് & സ്പാ'*. ഫോൺ എടുത്തുനോക്കിയപ്പോൾ 5G ഫുൾ റേഞ്ച്! സമയം രാവിലെ 7:00 മണി. ഗീത അന്തംവിട്ട് ചുറ്റും നോക്കി, "അല്ല ബിജൂ... നമ്മൾ ഡൗ ഹില്ലിലെ ലൂപ്പിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടാൽ നേരെ നാട്ടിൽ സ്വന്തം വീട്ടിലല്ലേ എത്തേണ്ടത്? നമ്മളെന്താ വയനാട്ടിൽ?" "അതെടാ..." വേണുപിള്ള ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ തപ്പി വീട്ടുതാക്കോൽ എടുത്തുവെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "തൃശ്ശൂരിലെ എന്റെ വീട്ടിൽ പോയി ഒന്ന് കുളിച്ചു കിടന്നുറങ്ങാം എന്ന് കരുതിയതാ... നമ്മളെന്തിനാ ഈ വയനാട്ടിൽ വന്നിറങ്ങിയത്?" "ഒരു മിനിറ്റ്..." ബിജുവിന്റെ മുഖത്തെ ആശ്വാസം പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞു. അവൻ വേഗത്തിൽ റിസോർട്ടിന്റെ റിസപ്ഷൻ കൗണ്ടറിലേക്ക് നടന്നു. അവിടുത്തെ ഗ്ലാസ് ടേബിളിൽ ഒരു പുതിയ ലെതർ നോട്ട്പാഡും വിലകൂടിയ ഒരു പേനയും ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതിലെ ആദ്യ പേജിൽ നീല മഷിയിൽ വൃത്തിയായി എഴുതിയിരുന്നു: *(ഡൗ ഹില്ലിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടെന്ന് അവർ വെറുതെ കരുതി...ഒരു ചെറിയ ട്വിസ്റ്റ്‌ പാർട്ട് 2: വയനാട് വൈബ് ഇവിടെ ആരംഭിക്കുന്നു - രചന: വിബിൻ പി മേനോൻ)* ബിജുവിന്റെ കയ്യിലെ ചായക്കപ്പ് തറയിൽ വീണ് ചിതറി. വേണുപിള്ള തലയിൽ കൈവെച്ച് കൗണ്ടറിന് മുന്നിലിരുന്നു, "എന്റെ ദൈവമേ... ആ തെണ്ടി നമ്മളെ വീട്ടിൽ വിടാതെ അടുത്ത ലൊക്കേഷനിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ട് വന്നതാണല്ലേടാ? ബിജൂ!" ....... "തുടരും... തീർച്ചയായും തുടരും!"

#📔 കഥ #🍿എന്റർടൈൻമെന്റ് എക്സ്പ്രസ് #📚 General knowledge & Facts #📚 General knowledge & Facts #🛕Interesting facts #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

വഴിമുടക്കി 👀👻 #📔 കഥ #പ്രേതകഥ #യക്ഷികഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #☠️😈 പ്രേതകഥകൾ 😲🤯

#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ റിപ്പർ വേണു - Chapter 8-The Nose Cutter (കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും പൂർണ്ണമായും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ………………………………………… ഫുട്ബോൾ കൊലപാതകങ്ങളുടെ ഭീതിയിൽ നിന്ന് കൊല്ലം നഗരം പതുക്കെ മുക്തമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. പുരുഷന്മാർക്ക് നേരെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ച സ്ത്രീകൾക്കുള്ള വേണുവിന്റെ ക്രൂരമായ ശിക്ഷാവിധി വിജയകരമായി അവസാനിച്ചു. തന്റെ വീട്ടിൽ രാജലക്ഷ്മി ഇപ്പോൾ വേണുവിനെ ഭയന്ന് തികച്ചും അനുസരണയുള്ളവളായി മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ, ആ സമാധാനം അധികനാൾ നീണ്ടുനിന്നില്ല. ഒരു പുതിയ ഫാഷൻ ട്രെൻഡ് വേണുവിന്റെ സമാധാനം കെടുത്തിക്കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്കും നഗരത്തിലേക്കും കടന്നുവന്നു. നഗരത്തിലെ യുവതികളും സ്ത്രീകളും മൂക്കിന്റെ നടുഭാഗം തുളച്ച് വലിയ വളയങ്ങൾ ധരിക്കുന്ന നോസ് സെപ്റ്റം പിയേഴ്സിംഗ് ഒരു വലിയ ഫാഷൻ ആയി കൊണ്ടാടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. വേണുവിന് ഇത് ഒട്ടും സഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ചായയുമായി വന്ന രാജലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ വേണു പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി. അവൾ തന്റെ മൂക്കിന്റെ നടുഭാഗം തുളച്ച് തിളങ്ങുന്ന ഒരു വലിയ മൂക്കുത്തി വളയം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! "എന്താടീ ഇതൊക്കെ? ഇതെന്താ മൂക്കിലിട്ടിരിക്കുന്നത്?" വേണുവിന്റെ ശബ്ദം കനത്തു. "ഇതോ ചേട്ടാ? ഇതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ പുതിയ ട്രെൻഡ്. സെപ്റ്റം പിയേഴ്സിംഗ് എന്ന് പറയും. നല്ല ഭംഗിയില്ലേ?" രാജലക്ഷ്മി ഒരല്പം അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു. വേണുവിന്റെ മനസ്സ് അറപ്പോടെയും ദേഷ്യത്തോടെയും തിളച്ചു മറിഞ്ഞു. പണ്ടുകാലത്ത് കാളകളെയും പോത്തുകളെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ മൂക്കിൽ കയറിടുന്ന ആ പഴയ കാഴ്ചയാണ് അയാളുടെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നത്. "ഭംഗിയോ? കന്നുകാലികൾക്കും പോത്തുകൾക്കും മാത്രം ചേരുന്ന ഈ കോപ്രായം ആണോ നിനക്ക് ഫാഷൻ? ആണുങ്ങളുടെ മുന്നിൽ പോത്തിനെപ്പോലെ മൂക്കുകയറിട്ട് നടക്കാൻ നിനക്ക് നാണമില്ലേടീ? മനുഷ്യസ്ത്രീകൾക്ക് ചേർന്നതല്ല ഇത്. ഇത് മൃഗങ്ങളുടെ ലക്ഷണമാണ്!" വേണു ആക്രോശിച്ചു. “ ചേട്ടന് ഒട്ടും ഫാഷൻ സെൻസ് ഇല്ല “ രാജലക്ഷ്മി പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു അവൾ മുറിയിലേക്ക് തിരികെ പോയപ്പോൾ വേണുവിന്റെ വിരലുകൾ വീണ്ടും മേശപ്പുറത്ത് അമർന്നു. മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ മൂക്കിൽ വളയമിട്ട് അഹങ്കരിച്ചു നടക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ഈ പുതിയ ഭ്രാന്ത് മാറ്റാൻ അയാൾ ഒരു പുതിയ ദൗത്യത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. "നിനക്കൊക്കെ മൂക്കിൽ വളയമിടാൻ അത്രയ്ക്ക് ആഗ്രഹമാണല്ലേ? എന്നാൽ ഇനി ആ വളയമിടാൻ നിങ്ങൾക്ക് മൂക്ക് തന്നെ ഇല്ലാതാക്കാം! ജീവനോടെ മൂക്കില്ലാതെ നഗരത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന നാണക്കേട് ഈ നാടിന് ഒരു പാഠമായിരിക്കും." ഇത്തവണ വേണുവിന് അവരെ കൊല്ലാൻ താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. അവരെ ജീവനോടെ വിട്ട്, അവരുടെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ അടയാളമായ മൂക്ക് മാത്രം അറുത്തു മാറ്റാനായിരുന്നു അയാളുടെ തീരുമാനം. തന്റെ പുതിയ ഭാവത്തിനായി അയാൾ ഒരു വിചിത്രമായ മുഖംമൂടി തയ്യാറാക്കി. മൂക്കിൽ വലിയൊരു സെപ്റ്റം റിങ് ഇട്ട ഒരു കറുത്ത കാട്ടുപോത്തിന്റെ ഭീകരമായ മാസ്ക് അയാൾ സംഘടിപ്പിച്ചു. മൂർച്ചയുള്ള ശസ്ത്രക്രിയാ കത്രികകളും ചോര മരവിപ്പിക്കുന്ന മൂർച്ചയുള്ള ചെറിയ സ്കാൽപ്പൽ കത്തികളും അയാൾ തന്റെ ടൂൾ ബോക്സിൽ കരുതി. ഇത്തവണയും സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ട്രെൻഡ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് മൂക്കിലെ വളയം കാണിച്ച് സെൽഫികൾ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകളെ വേണു നിരീക്ഷിച്ചു. …… ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ തന്റെ പുതിയ സെപ്റ്റം പിയേഴ്സിംഗ് ചെയ്ത ചിത്രം വലിയ ക്യാപ്ഷനോടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്ത അഞ്ജലിയായിരുന്നു വേണുവിന്റെ ആദ്യ ലക്ഷ്യം. ഒരു ദിവസം രാത്രി ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു വരികയായിരുന്ന അഞ്ജലിയുടെ മുന്നിലേക്ക് കറുത്ത വാൻ വന്ന് നിന്നു. വാനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നത് മൂക്കിൽ വലിയ വളയമിട്ട ഒരു ഭീകരനായ കാട്ടുപോത്തിന്റെ മുഖംമൂടി ധരിച്ച രൂപമായിരുന്നു! അവൾ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് വേണു അവളുടെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് വാനിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. ക്ലോറോഫോം അടിച്ച തുണി മുഖത്ത് അമർന്നതോടെ അവൾ ബോധരഹിതയായി. പഴയ ഗോഡൗണിൽ ഒരു കസേരയിൽ കെട്ടിയിട്ട നിലയിലാണ് അഞ്ജലി കണ്ണുതുറന്നത്. മുന്നിൽ ആ പോത്തിന്റെ മുഖംമൂടി ധരിച്ച വേണു നിൽക്കുന്നു. കയ്യിൽ തിളങ്ങുന്ന മൂർച്ചയുള്ള സ്കാൽപ്പൽ കത്തി! "മൂക്കിൽ വളയമിട്ട് നടക്കാൻ വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നല്ലേ നിനക്ക്? കാളകളെപ്പോലെ മൂക്കുകയറിട്ട് നടക്കുന്ന നിനക്കൊന്നും ഈ മൂക്ക് ആവശ്യമില്ല!" അവൾ ദയയ്ക്കായി യാചിച്ചുകൊണ്ട് കരഞ്ഞു. പക്ഷേ വേണു ഒട്ടും ദാക്ഷിണ്യമില്ലാതെ അവളുടെ തല പിന്നിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. മൂർച്ചയുള്ള ആ കത്തി അവളുടെ മൂക്കിന്റെ അഗ്രത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. ചോര ചീറ്റിയൊഴുകിയ ആ നിമിഷത്തിൽ, വേദന കൊണ്ട് അവൾ പിടഞ്ഞു. അവളുടെ മൂക്കിന്റെ മുൻഭാഗവും ആ തിളങ്ങുന്ന വളയവും വേണു ഒരൊറ്റ വെട്ടിന് അറുത്തെടുത്തു! അവൾ ബോധരഹിതയായി വീണപ്പോൾ വേണു ചോര നിൽക്കാനുള്ള മരുന്ന് വെച്ചുകെട്ടി അവളെ ഒരു വിജനമായ ബസ് സ്റ്റാൻഡിന് മുന്നിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു. വാനിലേക്ക് തിരികെ കയറിയ വേണു, അറുത്തെടുത്ത ആ മൂക്കിൽ നിന്നും തിളങ്ങുന്ന ആ വളയം മാത്രം ഊരിയെടുത്തു. ചോരയൊലിക്കുന്ന ആ മാംസക്കഷണം അയാൾ വാനിന്റെ വിൻഡോയിലൂടെ റോഡരികിൽ നിന്ന തെരുവ് നായയ്ക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. ആ നായ അത് കടിച്ചെടുത്ത് ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞപ്പോൾ വേണുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. …… നഗരത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ ബ്യൂട്ടി പാർലറിൽ ഇരുന്ന് ഒരുമിച്ച് സെപ്റ്റം പിയേഴ്സിംഗ് നടത്തി ഫോട്ടോ പോസ്റ്റ് ചെയ്ത ശിൽപയും മേഘയുമായിരുന്നു അടുത്ത ലക്ഷ്യം. അവർ രാത്രി ജോലി കഴിഞ്ഞ് സ്കൂട്ടറിൽ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ വേണു തന്റെ വാൻ ഉപയോഗിച്ച് അവരുടെ സ്കൂട്ടർ തടഞ്ഞു. രണ്ടുപേരെയും അയാൾ ക്രൂരമായി കീഴ്‌പ്പെടുത്തി വാനിലേക്ക് മാറ്റി. ഗോഡൗണിലെ മേശപ്പുറത്ത് രണ്ടുപേരെയും അടുത്തടുത്തായി കിടത്തി ഉറപ്പുള്ള ബെൽറ്റുകൾ കൊണ്ട് അയാൾ ബന്ധിച്ചു. "സൗന്ദര്യം കൂട്ടാൻ കന്നുകാലികളുടെ ഫാഷൻ അനുകരിക്കുന്ന തരുണീമണികൾ! നിങ്ങളുടെ ഈ അഹങ്കാരം ഞാൻ ഇന്ന് തീർത്തുതരാം." അവിടെ മറ്റൊരു ക്രൂരത അരങ്ങേറി. മൂർച്ചയുള്ള സർജിക്കൽ കത്രിക ഉപയോഗിച്ച് ശിൽപയുടെയും മേഘയുടെയും മൂക്കുകൾ അയാൾ കൃത്യമായി മുറിച്ചെടുത്തു. ചോരയൊലിക്കുന്ന ആ മുറിഞ്ഞ മൂക്കുകളുമായി വേണു വാനിലേക്ക് നടന്നു. വഴിയരികിലെ ഒരു വേസ്റ്റ് ബിന്നിനടുത്ത് വിശന്നു വലഞ്ഞു നിന്ന ഒരു കൂട്ടം തെരുവ് നായ്ക്കളുടെ മുന്നിലേക്ക് അയാൾ ആ രണ്ട് മൂക്കുകളും എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. നായ്ക്കൾ അത് ആർത്തിയോടെ കടിച്ചു കീറുന്നത് നോക്കി അയാൾ വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു. ഇരകളെ റെയിൽവേ ക്രോസിന് സമീപം തള്ളി. ……. വേണുവിന്റെ വേട്ട അവിടെയും അവസാനിച്ചില്ല. ടെക്നോപാർക്ക് ജീവനക്കാരായ രശ്മിയും നിധിനയും തങ്ങളുടെ മൂക്കിലെ പുതിയ വളയങ്ങൾ കാണിച്ച് റീൽസ് പോസ്റ്റ് ചെയ്തതാണ് വേണുവിനെ ചൊടിപ്പിച്ചത്. ഒരു ശനിയാഴ്ച രാത്രി സിനിമ കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുകയായിരുന്ന അവരെ വേണു അതിവിദഗ്ദ്ധമായി തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. ഗോഡൗണിലെ ഇരുട്ടിൽ, ആ ഭീകരമായ കാട്ടുപോത്തിന്റെ മുഖംമൂടിക്ക് മുന്നിൽ അവർ ജീവനായി യാചിച്ചു. "പഠിപ്പും വിവരവും ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്ന നിനക്കൊക്കെ ഇതാണോ സംസ്കാരം?" വേണുവിന്റെ കത്രിക അവരുടെ മൂക്കുകളിൽ ചുംബിച്ചു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം അവരുടെ മുഖത്തെ ഭംഗി ചോരയിൽ മുങ്ങി. അവരുടെ മൂക്കുകൾ വേണു അറുത്തെടുത്തു. അവരെ ആശുപത്രിക്ക് സമീപം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, വേണു ആ രണ്ട് മൂക്കുകളും തന്റെ വാനിന് പുറകിൽ സ്ഥിരമായി പിന്തുടരുന്ന ഒരു കറുത്ത തെരുവ് നായയ്ക്ക് എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. "നിനക്കുള്ള ആഹാരമാണ്... തിന്നോ!" വേണു പിറുപിറുത്തു. ……. നഗരത്തിലെ വലിയൊരു ബുട്ടീക് നടത്തുന്ന, സ്ത്രീകളുടെ ഫാഷൻ ഐക്കൺ എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന സന്ധ്യയായിരുന്നു ആറാമത്തെ ഇര. തന്റെ ബുട്ടീക്കിലെ എല്ലാ ജീവനക്കാരെയും കൊണ്ട് സെപ്റ്റം പിയേഴ്സിംഗ് ചെയ്യിക്കുമെന്ന് അവൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. രാത്രി ബുട്ടീക് പൂട്ടി കാറിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയ സന്ധ്യയെ കാട്ടുപോത്തിന്റെ മാസ്ക് ധരിച്ച വേണു അടിച്ചുവീഴ്ത്തി വാനിലേക്ക് ഇട്ടു. ഗോഡൗണിൽ വെച്ച് അവൾ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ കണ്ടത് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു. വേണു ഒട്ടും സമയം കളയാതെ സ്കാൽപ്പൽ കത്തി എടുത്തു. "മറ്റുള്ളവർക്ക് കൂടി മൂക്കുകയറിടാൻ നടക്കുന്ന വലിയ ഫാഷൻ ലേഡി! നിന്റെ മൂക്ക് ആദ്യം പോകട്ടെ." അവളുടെ ദയനീയമായ നിലവിളി ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ഒടുങ്ങി. സന്ധ്യയുടെ മൂക്ക് വേണു അറുത്തെടുത്തു. ചോരയൊലിക്കുന്ന ആ മാംസക്കഷണവുമായി വേണു വാനിൽ കയറി. നഗരത്തിന്റെ വിജനമായ ഒരു കവലയിൽ വണ്ടി നിർത്തി, അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കൂട്ടം തെരുവ് നായ്ക്കൾക്ക് നേരെ അയാൾ ആ ആറാമത്തെ മൂക്കും എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. നായ്ക്കൾ അതിനായി പരസ്പരം കടപിടികൂടുന്നത് വേണു ആസ്വദിച്ചു നോക്കിനിന്നു. …… അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ കൊല്ലം നഗരത്തിൽ ഭീകരമായ മൂക്കറുക്കൽ പരമ്പരയാണ് നടന്നത്. ഒരുപാട് യുവതികളുടെ മൂക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട വാർത്ത പരന്നതോടെ നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ഭയന്നു വിറച്ചു. മൂക്കിൽ പിയേഴ്സിംഗ് ചെയ്ത പെൺകുട്ടികൾ ജീവഭയം കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ വളയങ്ങൾ ഊരിയെറിഞ്ഞു. മാധ്യമങ്ങൾ ഈ പുതിയ അക്രമിയെ ദി നോസ് കട്ടർ എന്ന് വിളിച്ചു. ഇൻസ്പെക്ടർ സുരേഷ് ഈ വിചിത്രമായ കേസന്വേഷണത്തിൽ തലപുകച്ചു. " ഇത് ആ പഴയ സീരിയൽ കില്ലർ തന്നെ ആണോ ഇവൻ പക്ഷെ കൊലപ്പെടുത്തുന്നില്ല, പകരം ഇരകളെ ജീവനോടെ വിട്ട് അവരെ വിരൂപരാക്കുകയാണ്. ഇതും ഒരു പ്രത്യേക തരം സൈക്കോ മനോഭാവമാണ്," സുരേഷ് തന്റെ സംഘത്തോട് പറഞ്ഞു. ……. അന്ന് വൈകുന്നേരം വേണു വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ കർട്ടന് പുറകിൽ രാജലക്ഷ്മി പേടിയോടെ നിൽക്കുന്നത് അയാൾ കണ്ടു. അവളുടെ മൂക്കിലെ ആ വലിയ തിളങ്ങുന്ന വളയം അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു! പകരം ആ ദ്വാരം അടയ്ക്കാനായി അവൾ ഒരു ചെറിയ പഞ്ഞി വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വേണു അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് ചോദിച്ചു. "എന്താ രാജീ... നിന്റെ ആ വലിയ ഫാഷൻ വളയം എവിടെപ്പോയി? ഊരിക്കളഞ്ഞോ?" "അയ്യോ ചേട്ടാ... നഗരത്തിൽ പുതിയൊരു സൈക്കോ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എത്ര പെൺകുട്ടികളുടെ മൂക്കാ അവൻ അറുത്തെടുത്തത്! ഒരു പോത്തിന്റെ മുഖംമൂടി വെച്ചാണ് അവൻ വരുന്നത്. എനിക്ക് പേടിയായിട്ടാ ചേട്ടാ... ഞാൻ അതപ്പോഴേ ഊരിക്കളഞ്ഞു." രാജലക്ഷ്മി പേടിച്ചു വിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. വേണുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അയാൾ അവളുടെ തലയിൽ പതുക്കെ തലോടി. " കൊള്ളാം നല്ലത്.. അല്ലെങ്കിൽ ആ പോത്ത് ചിലപ്പോൾ ഈ വീട്ടിലേക്കും വന്നേനെ," വേണുവിന്റെ തണുത്ത വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ ഭയത്തോടെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വേണു തന്റെ വാനിലെ സീറ്റിനടിയിൽ സൂക്ഷിച്ച ബാഗ് തുറന്നു. അതിൽ ഇരകളുടെ മൂക്കുകളിൽ നിന്ന് ഊരിയെടുത്ത തിളങ്ങുന്ന ആറ് സെപ്റ്റം വളയങ്ങൾ ചോരക്കറയോടെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവ ഓർമ്മയ്ക്കായി മാത്രം അയാൾ സൂക്ഷിച്ചു. പക്ഷേ ആ മൂക്കുകൾ... അവയെല്ലാം ഇപ്പോൾ നഗരത്തിലെ തെരുവ് നായ്ക്കളുടെ വയറ്റിലാണ്! പോത്തിന്റെ ആ കറുത്ത മുഖംമൂടിയിലേക്ക് നോക്കി വേണു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. "നഗരത്തിലെ കന്നുകാലികളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... എങ്കിലും പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടില്ല. നായ്ക്കൾ ഇനിയും വിശന്നിരിക്കുകയാണ്. പോത്ത് വീണ്ടും ഇറങ്ങും!" ....... End രാജ ലക്ഷ്മി ഇപ്പോൾ ഓൺലൈൻ കഥ വായിച്ചു സമയം കളയുന്നുണ്ട് എന്നത് ആണ് വേണുവിന്റെ പുതിയ പരാതി ഒരു പക്ഷെ അടുത്ത തവണ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത് കഥ വായിക്കുന്നവരുടെ കണ്ണുകളോ എഴുത്തു കാരുടെ കൈകളോ ആയിരിക്കും. കൈ ഇല്ലാതെ കഥ എഴുതാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആയിരിക്കും അത് കൊണ്ട് റിപ്പർ വേണു തത്കാലം സമാധാനത്തോടെ ജീവിച്ചോട്ടെ 🤣 ഞാൻ നിർത്തുന്നു

#🌃 ഗുഡ് നൈറ്റ് #🌃ശുഭരാത്രി സ്റ്റാറ്റസ് #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #👻👹ഹൊറർ സ്റ്റോറീസ്👹👻 #🤔 ചിരിയും ചിന്തയും

ഞാൻ ഇത് Part 9 ആയി കൂടുതൽ natural flow-ൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. വാർഡൻ 112-ലേക്ക് മാറ്റുന്നത്, 217-ൽ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തത്, പുതിയ റൂമിൽ ആദ്യ രാത്രി അലീന കാണുന്ന സ്വപ്നം എന്നിവ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. അപരിചിത (PART 9) "കാണുന്നതെല്ലാം സത്യമല്ല... വിശ്വസിക്കുന്നതെല്ലാം മിഥ്യയുമല്ല." ജോസഫ് അങ്കിളിനെ കണ്ട ശേഷം നാലുപേരും നേരെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് മടങ്ങി. ഹോസ്റ്റലിന്റെ വരാന്തയിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ വാർഡൻ അവരെ വിളിച്ചു. "അലീന... ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ." നാലുപേരും വാർഡന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. "ഇന്നലെ രാത്രി നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ കാര്യം ഞാൻ ആലോചിച്ചു." "217-ൽ കിടക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ റൂം മാറിക്കോളൂ." "112 ഒഴിഞ്ഞുകിടപ്പുണ്ട്." "ഇന്ന് തന്നെ അങ്ങോട്ട് മാറാം." അത് കേട്ടതും നാലുപേരുടെയും മുഖത്ത് ആദ്യമായി ഒരു ആശ്വാസം തെളിഞ്ഞു. "Thank you, മാം." വാർഡൻ ചിരിച്ചു. "വാ... ഞാനും കൂടെ വരാം." അഞ്ചുപേരും ഒരുമിച്ച് 217-ലേക്ക് നടന്നു. റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ... എല്ലാം പഴയതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. കിടക്കകൾ... മേശ... ജനൽ... ഒന്നിനും ഒരു മാറ്റവുമില്ല. "കണ്ടോ..." വാർഡൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഇന്നലെ ഇത്ര പേടിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ." അനന്യയും ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "അതെ മാം..." പക്ഷേ അലീന മാത്രം മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം ജനലിലേക്ക് നീങ്ങി. ആ രാത്രിയിൽ നീല ചുരിദാറിട്ട രൂപം നിന്ന അതേ സ്ഥലം... ഇപ്പോൾ അവിടെ ആരുമില്ല. "സാധനങ്ങൾ എടുത്തോളൂ." വാർഡൻ പറഞ്ഞതും എല്ലാവരും ഓരോ ബാഗുകളായി എടുത്തു. കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ റൂം പൂർണ്ണമായും ഒഴിഞ്ഞു. വാർഡൻ വാതിൽ പൂട്ടി. "ഇനി നിങ്ങൾ 112-ലാണ്." "എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി." "ശരി മാം." --- റൂം 112. 217-നെക്കാൾ വലുതായിരുന്നു. നല്ല വെളിച്ചം... നല്ല കാറ്റ്... "ഇതാണ് റൂം." "ഇനി എങ്കിലും സമാധാനമായിട്ട് ഒന്ന് ഉറങ്ങാം." നന്ദന പറഞ്ഞു. മീരയും ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "എനിക്കും അങ്ങനെ തോന്നുന്നു." പക്ഷേ... അലീന മാത്രം എന്തോ ആലോചിച്ച് ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിനിന്നു. --- രാത്രി... ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തതും നാലുപേരും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. ക്ഷീണം കാരണം എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് ഉറങ്ങി. അലീനയും അറിയാതെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു. --- അവൾ വീണ്ടും റൂം 217-ന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ചുറ്റും ആരുമില്ല. ഇടനാഴിയിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിശ്ശബ്ദത. പതിയെ... റൂം 217-ന്റെ വാതിൽ സ്വയം തുറന്നു. അലീന അറിയാതെ അകത്തേക്ക് നടന്നു. ജനലിനരികിൽ... ആരോ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നീണ്ട മുടി... നീല ചുരിദാർ... അവൾ പതിയെ തിരിഞ്ഞു. അത്... വസുധ ആയിരുന്നു. മുഖം വിളറിയിരുന്നു. കഴുത്തിൽ കയർ മുറുകിയ പാടുകൾ. അവൾ അലീനയെ നോക്കി പതിയെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി കണ്ടതും അലീനയുടെ ശരീരം മുഴുവൻ വിറച്ചു. വസുധ ഒരു ചുവട് മുന്നോട്ട് വന്നു. ശേഷം പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു... "നീങ്ക എൻകിട്ട തന്നേ വരുവീങ്ക..." (നിങ്ങൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ വരും ) അലീന അനങ്ങാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. വസുധ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. "വരലൈനാ..." (വന്നില്ലെങ്കിൽ ) അവളുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപത്തിലേക്ക് മാറി. കണ്ണുകൾ ചുവന്ന് രക്തം നിറഞ്ഞു. ശബ്ദം കനത്തു. "നാൻ... ഉങ്കളെ വര വെപ്പേൻ..." (ഞാൻ നിങ്ങളെ വരുത്തിക്കും ) അതും പറഞ്ഞ് വസുധ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. "ഹാ... ഹാ... ഹാ... ഹാ...!" ആ ചിരി നാലുപാടും മുഴങ്ങി. "ആആആ...!" അലീന ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഞെട്ടിയുണർന്നു. ശരീരം മുഴുവൻ വിയർപ്പിൽ മുങ്ങിയിരുന്നു. കിതച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. അനന്യയും മീരയും നന്ദനയും അവളുടെ നിലവിളി കേട്ട് ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. "അലീനേ..." "എന്നാടി?" "എന്നാ പറ്റി?" അലീന ഒന്നും പറയാതെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൊണ്ട് വാതിലിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. നാലുപേരുടെയും കണ്ണുകൾ ഒരുമിച്ച് അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി... തുടരും...🖤 #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ റിപ്പർ വേണു - Chapter 7: The Football Killer ( Ripper Venu Series -കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും പൂർണ്ണമായും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ………………………………………… കൊല്ലം നഗരത്തിൽ ആധുനിക വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച പെൺകുട്ടികളെ വേട്ടയാടിയ മമ്മി കില്ലർ ഭീതി പതുക്കെ ഒടുങ്ങുകയായിരുന്നു. നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ഭയം കാരണം വസ്ത്രധാരണത്തിൽ കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങൾ വരുത്തിയതോടെ വേണുവിന്റെ മനസ്സും ശാന്തമായി. തന്റെ ബ്രൗൺ ടേപ്പ് റോളുകൾ പെട്ടിയിലടച്ചു വെച്ച് അയാൾ വീണ്ടും കടയിലെ നിത്യജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. നഗരവാസികൾ കരുതിയത് ആ പരമ്പരക്കൊലയാളി എന്നെന്നേക്കുമായി ഒളിച്ചെന്നാണ്. എന്നാൽ, അന്താരാഷ്ട്ര ഫുട്ബോൾ ടൂർണമെന്റുകളുടെ സീസൺ ആരംഭിച്ചതോടെ നഗരം വീണ്ടും കാൽപ്പന്തുകളിയുടെ ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തിലായി. എങ്ങും വലിയ ഫ്ലെക്സുകളും, കട്ടൗട്ടുകളും, തോരണങ്ങളും ഉയർന്നു. പുരുഷന്മാരും യുവാക്കളും രാത്രികാലങ്ങളിൽ ഉറക്കമിളച്ച് കളികാണാൻ ക്ലബ്ബുകളിലും വീടുകളിലും ഒത്തുകൂടി. ഗോളടിക്കുമ്പോൾ ഉയരുന്ന ആർപ്പുവിളികൾ അർദ്ധരാത്രികളിൽ നഗരത്തെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. …….. പക്ഷേ, ഈ ആവേശം വേണുവിന്റെ വീട്ടിൽ വലിയൊരു ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിനാണ് വഴിതുറന്നത്. ഒരു ഞായറാഴ്ച രാത്രി കടുത്ത പോരാട്ടം നടക്കുന്ന ഒരു ലൈവ് ഫുട്ബോൾ മത്സരം ടിവിയിൽ കാണുകയായിരുന്നു വേണുവും മകൻ സജിത്തും. കളി ആവേശകരമായ എക്സ്ട്രാ ടൈമിലേക്ക് കടന്നപ്പോഴാണ് ലിവിംഗ് റൂമിലേക്ക് രാജലക്ഷ്മി ദേഷ്യത്തോടെ പാഞ്ഞുകയറിവന്നത്. അവൾ ഒട്ടും ദാക്ഷിണ്യമില്ലാതെ റിമോട്ട് പിടിച്ച വാങ്ങി ടിവി ഓഫ് ചെയ്തു. "ചേട്ടാ, നേരം എത്രയായി എന്ന് നോക്കിയേ? രാത്രി രണ്ട് മണി! നാളെ സജിത്തിന് കോളേജിൽ പോകേണ്ടതാ, ചേട്ടന് കട തുറക്കേണ്ടതാ. ഈ അർദ്ധരാത്രി ഇരുന്ന് കാണാൻ ഇതിനകത്ത് എന്താ ഇത്ര ഇരിക്കുന്നത്? മനുഷ്യന് ഉറങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഈ പന്തുകളി കണ്ട് ആർക്കെങ്കിലും കഞ്ഞി കുടിക്കാൻ വകയുണ്ടോ? നാളെ മുതൽ ഈ സമയത്ത് ടിവി വെച്ചാൽ ഞാൻ കേബിൾ കണക്ഷൻ അറുത്തു കളയും," രാജലക്ഷ്മി ആക്രോശിച്ചു. വേണു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാളുടെ വിരലുകൾ സോഫയുടെ കൈപ്പിടിയിൽ അമർന്നു, നഖങ്ങൾ ലെതറിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അയാളുടെ കൺപീലികൾ ക്രോധം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സജിത്ത് പേടിയോടെ അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "അമ്മേ, കളി തീരാൻ ഇനി ഇരുപത് മിനിറ്റ് കൂടിയേ ഉള്ളൂ, പെനാൽറ്റി ഷൂട്ടൗട്ട് ആണ്, പ്ലീസ്..." സജിത്ത് കെഞ്ചി. "ഒരു മിനിറ്റ് പോലും പറ്റില്ല. പോയി കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക് രണ്ടുപേരും! നേരം വെളുക്കുവോളം ഈ കോപ്രായം കാണാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല," രാജലക്ഷ്മി റിമോട്ടും കൊണ്ട് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി വാതിൽ ശക്തമായി അടച്ചു. വേണു കസേരയിൽ നിന്ന് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. പുരുഷന്മാരുടെ ഒരേയൊരു ആശ്വാസങ്ങളെയും ആവേശങ്ങളെയും വിലമതിക്കാത്ത, അവരെ സ്വന്തം നിയന്ത്രണത്തിൽ നിർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ഈ അഹങ്കാരവും സ്വേച്ഛാധിപത്യവും അയാൾക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. "പുരുഷന്മാരുടെ നെഞ്ചിൽ ചവിട്ടി തങ്ങളുടെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ നോക്കുന്ന ഇത്തരം പെണ്ണുങ്ങൾ ജീവിക്കാൻ യോഗ്യരല്ല. കളിയോടുള്ള ആവേശം എന്താണെന്ന് ഞാൻ ഈ നഗരത്തിന് കാണിച്ചു കൊടുക്കാം. എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് മേൽ കൈവെക്കാൻ ആരെയും ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല," വേണുവിന്റെ ഉള്ളിലെ രാക്ഷസൻ പുതിയൊരു ഭാവത്തിൽ ഉണർന്നു. ഭാര്യയോടുള്ള വിചിത്രമായ സംരക്ഷണ മനോഭാവം ഇത്തവണയും അവളെ നേരിട്ട് ഉപദ്രവിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വേണുവിനെ തടഞ്ഞു. പക്ഷേ, സ്വന്തം ഭർത്താവിനെയോ മക്കളെയോ ഫുട്ബോൾ കാണാൻ അനുവദിക്കാതെ ഭരിക്കുന്ന നഗരത്തിലെ മറ്റ് സ്ത്രീകളെ വേട്ടയാടാൻ അയാൾ തീരുമാനിച്ചു. ……… അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ വേണു തന്റെ വാനുമായി തമിഴ് നാട്ടിലെ വലിയൊരു സ്പോർട്സ് ഹോൾസെയിൽ കടയിലേക്ക് പോയി. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ജീവനക്കാരൻ അയാളെ അത്ഭുതത്തോടെയാണ് നോക്കിയത്. "എന്താ സാർ, ഇത്രയും വലിയ ഓർഡർ? ക്ലബ്ബുകളിലേക്ക് കൊടുക്കാനാണോ?" അവൻ ചോദിച്ചു. "അതെ നാട്ടിൽ, ഒരു ലോക്കൽ ടൂർണമെന്റ് നടത്തുന്നുണ്ട്. കട്ടിയുള്ള നല്ല ഒന്നാന്തരം ലെതർ ഫുട്ബോളുകൾ വേണം. വലിപ്പമുള്ള പന്തുകൾ നോക്കി എടുത്തു തന്നേക്ക്," വേണു തികച്ചും ശാന്തനായി പറഞ്ഞു. അയാൾ വാനിന്റെ പിൻഭാഗം നിറയെ കട്ടിയുള്ള ബ്രൗൺ, ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് നിറങ്ങളിലുള്ള ലെതർ ഫുട്ബോളുകൾ വാങ്ങി നിറച്ചു. മറ്റൊരു കടയിൽ നിന്ന് മൂർച്ചയുള്ള വലിയ ഹാൻഡ്-സോയും ചർമ്മം തുളച്ചു കയറുന്ന കട്ടിയുള്ള തയ്യൽ സൂചികളും, നൈലോൺ നൂലുകളും അയാൾ വാങ്ങി കൂട്ടി. പന്തുകളിയുടെ ആവേശത്തെ കൊല്ലുന്നവർക്ക് പന്തുകൊണ്ട് തന്നെ മറുപടി നൽകാൻ റിപ്പർ വേണു ഒരു വലിയ ഡെത്ത്-ഗ്രൗണ്ട് ഒരുക്കുകയായിരുന്നു. ……… ഇത്തവണ തന്റെ ഇരകളെ കണ്ടെത്താൻ വേണു ആശ്രയിച്ചത് സോഷ്യൽ മീഡിയയെ ആയിരുന്നു. ഫേസ്ബുക്കിലെയും ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിലെയും വിവിധ ഫുട്ബോൾ ഫാൻസ് ഗ്രൂപ്പുകളിലും പ്രാദേശിക പേജുകളിലും കയറി, "ഭർത്താവ് കളികാണാൻ സമയം കളയുന്നു", "വീട്ടിൽ പന്തുകളി കാരണം സമാധാനമില്ല, ഞാൻ ഇന്ന് ടിവി ഓഫ് ചെയ്തു" എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് വലിയ അഭിമാനത്തോടെ ട്രോളുകളും പരാതികളും കമന്റുകളും പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകളെ അയാൾ നിരീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ പ്രൊഫൈലുകൾ തിരഞ്ഞ് ലൊക്കേഷനും വീട്ടുപേരും റൂട്ടും അയാൾ തന്റെ രഹസ്യ ഡയറിയിൽ കൃത്യമായി കുറിച്ചുവെച്ചു. ……….. തന്റെ ഭർത്താവ് സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം ഇരുന്ന് ഫുട്ബോൾ കാണുന്നത് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത സ്ത്രീയായിരുന്നു സുരഭി. ഫേസ്ബുക്കിലെ ഒരു ട്രോൾ ഗ്രൂപ്പിൽ, "ഈ പന്തുകളി കാരണം പുരുഷന്മാർക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്, ഇന്നലെ ഭർത്താവ് കളി കാണാതിരിക്കാൻ ടിവിയുടെ പ്ലഗ് ഞാൻ ഊരി കിണറ്റിലിട്ടു" എന്ന് അവൾ വലിയ അഹങ്കാരത്തോടെ പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. ആ പോസ്റ്റ് കണ്ട നിമിഷം വേണുവിന്റെ ഡയറിയിൽ അവളുടെ പേര് ചുവന്ന മഷിയാൽ കുറിക്കപ്പെട്ടു. അന്ന് രാത്രി ഗതികെട്ട സുരഭിയുടെ ഭർത്താവ് കളി കാണാൻ സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ വലിയ വഴക്കുണ്ടാക്കി അവനെ തടഞ്ഞു വെച്ചു. ഒടുവിൽ നിരാശയോടെ ഭർത്താവ് മുറിയിൽ പോയി കിടന്നുറങ്ങി. അർദ്ധരാത്രി കഴിഞ്ഞ് വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരുന്ന് ഫോണിൽ തന്റെ പോസ്റ്റിന് കിട്ടുന്ന ലൈക്കുകൾ നോക്കുകയായിരുന്നു സുരഭി. പെട്ടെന്ന് മുൻവാതിൽ പതുക്കെ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. കള്ളനാണെന്ന് കരുതി അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോഴേക്കും കട്ടിയുള്ള സർജിക്കൽ ഗ്ലൗസ് ധരിച്ച, മുഖംമൂടി വെച്ച വേണു അവളുടെ മുന്നിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ നിലവിളിക്കാൻ ആയുമ്പോഴേക്കും ക്ലോറോഫോം അടിച്ച തുണി അവളുടെ മൂക്കിലേക്ക് ആഞ്ഞമർന്നു. ഏതാനും സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ അവൾ ബോധരഹിതയായി തറയിലേക്ക് വീണു. വേണു അവളെ തോളിലിട്ട് വാനിലേക്ക് മാറ്റി. പഴയ ഇഷ്ടികച്ചൂളയുടെ ഗോഡൗണിൽ സുരഭി കണ്ണുതുറന്നു. കട്ടിയുള്ള കയറുകളാൽ ഒരു ഇരുമ്പ് കസേരയിൽ അവളെ കെട്ടിയിട്ടിരുന്നു. മുന്നിൽ തിളങ്ങുന്ന ലൈറ്റുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ, ഒരു വലിയ ലെതർ ഫുട്ബോളും മൂർച്ചയുള്ള ഹാൻഡ്-സോയും പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന വേണു. "നിനക്ക് ഫുട്ബോൾ കാണുന്നത് വലിയ അലർജിയാണല്ലേ പെണ്ണേ? സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ വലിയ ആളാകാൻ പോസ്റ്റും ഇട്ടു നടക്കുന്നു! നിന്റെ ഭർത്താവിനെ നീ ഒരു കളി കാണാൻ പോലും സമ്മതിക്കില്ല, അല്ലേ?" വേണുവിന്റെ ശബ്ദം ഗോഡൗണിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു. അവൾ ഭയന്ന് കണ്ണീരൊഴുക്കി നിലവിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വേണുവിന്റെ ഉള്ളിൽ കാരുണ്യത്തിന്റെ ഒരു തുള്ളി പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. അയാൾ കയ്യിലെ മൂർച്ചയുള്ള കത്തി ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പുതിയ ലെതർ ഫുട്ബോളിന്റെ മുകൾഭാഗം വട്ടത്തിൽ കൃത്യമായി മുറിച്ചു മാറ്റി, അതിന്റെ ഉള്ളിലെ ബ്ലാഡർ വലിച്ചൂരി പുറത്തെടുത്തു. പന്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു മനുഷ്യത്തല കയറാൻ പാകത്തിലുള്ള ശൂന്യതയായിരുന്നു. തുടർന്ന് ഭീകരമായ രീതിയിൽ അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് അയാൾ ആ ഹാൻഡ്-സോ ഇറക്കി. എല്ലുകൾ അരിയുന്ന ശബ്ദം ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു. വേർപെട്ട അവളുടെ തല മുറിച്ചുവെച്ച ആ ഫുട്ബോളിനുള്ളിലേക്ക് അയാൾ ബലമായി ഇറക്കിവെച്ചു. പിന്നീട് കട്ടിയുള്ള നൈലോൺ നൂലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പന്തിന്റെ അരികുകളും അവളുടെ കഴുത്തിലെ ചർമ്മവും ചേർത്ത് അയാൾ തുന്നിക്കെട്ടി! ചോരയൊഴുകുന്ന ആ ഭീകരമായ ഫുട്ബോൾ തലയിലേക്ക് നോക്കി വേണു ക്രൂരമായി അട്ടഹസിച്ചു. "ഇനി നീയും ഈ കളിയുടെ ഭാഗമാണ്! ഹ ഹ ഹ" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വേണു തന്റെ വലതുകാൽ പുറകോട്ടു വെച്ച്, ആ ഫുട്ബോൾ തലയിലേക്ക് ആഞ്ഞൊരു കിക്ക് കൊടുത്തു. ഗോഡൗണിന്റെ ചുവരിലിടിച്ച് ആ തല ചോര തെറിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ദൂരേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. ………. ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ സ്വന്തം മകൻ ഫുട്ബോൾ ജേഴ്‌സിയിട്ട് നിൽക്കുന്ന ചിത്രം പോസ്റ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ, "കളി കണ്ട് സമയം കളയേണ്ട, നാളെ മുതൽ ടിവി കണക്ഷൻ കട്ട് ചെയ്യും" എന്ന് താഴെ കമന്റിട്ട ലീലയായിരുന്നു അടുത്ത ലക്ഷ്യം. പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ മകൻ അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഫുട്ബോൾ കളി കാണുന്നത് കണ്ട് ടിവിയുടെ കേബിൾ വയർ ലീല കത്രിക വെച്ച് മുറിച്ചു കളഞ്ഞിരുന്നു. അവരുടെ മകൾ രേഖയും 11 പേര് പന്തിന്റെ പുറകെ ഓടുന്ന മണ്ടൻ കളി കാണുന്ന മണ്ടൻ എന്ന് ആ പോസ്റ്റിൽ കമന്റ്‌ ഇട്ടിരുന്നു അവരുടെ സോഷ്യൽ മീഡിയ കമന്റിലൂടെ ലൊക്കേഷൻ കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കിയ വേണു, അന്ന് രാത്രി എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയ ശേഷം വീടിന്റെ പിൻവാതിൽ തകർത്ത് അകത്തുകയറി. അമ്മയെയും മകളെയും ഒരേപോലെ ക്ലോറോഫോം അടിച്ച് അയാൾ വാനിലേക്ക് കടത്തി. ഗോഡൗണിലെ ഇരുട്ടിൽ രണ്ടുപേരും ബോധം വീണപ്പോൾ കണ്ടത് തങ്ങളുടെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന രണ്ട് പുതിയ ഫുട്ബോളുകളാണ്. "ആണുങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് വില കൽപ്പിക്കാത്ത വംശമേ... നിങ്ങളുടെ ഭരണം എന്റെ നാടിന് വേണ്ട," വേണു അലറി. അവിടെ മറ്റൊരു ഇരട്ടക്കുരുതി നടന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും തലകൾ അയാൾ ഹാൻഡ്-സോ ഉപയോഗിച്ച് അറുത്തെടുത്തു. രണ്ട് ഫുട്ബോളുകൾ മുറിച്ച് അതിനുള്ളിലേക്ക് ആ തലകൾ കയറ്റി വെച്ച് സൂചികൊണ്ട് വലിച്ച് തുന്നി. അതിനുശേഷം ഗോഡൗണിന്റെ ഒരറ്റത്ത് പെനാൽറ്റി മാർക്ക് പോലെ ഒരു വര വരച്ച് വേണു ആ രണ്ട് തലകളും മാറി മാറി ചുവരിലേക്ക് തൊഴിച്ചു കളിച്ചു. ചോര ചുവരുകളാകെ പടർന്നു പിടിച്ചു. അവശിഷ്ടങ്ങൾ അയാൾ വാനിലേക്ക് മാറ്റി. ………. നഗരത്തിലെ ഒരു ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിലെ വാർഡനായിരുന്ന രഞ്ജിനി, കുട്ടികൾ രാത്രിയിൽ ഫുട്ബോൾ കാണുന്നത് കർശനമായി വിലക്കിയിരുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് അവൾ തന്റെ സുഹൃത്തായ അഞ്ജനയുടെ ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റിൽ "രാത്രി കളി കാണാൻ നോക്കിയ പിള്ളേരുടെ ഫോൺ ഞാൻ വാങ്ങി വെച്ചു, നന്നായി എന്ന് അഞ്ജനയും കമന്റ് ചെയ്തു" എന്ന് എഴുതിയിരുന്നു. ആണുങ്ങളെ മാത്രമല്ല, കളിയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആരെ തടഞ്ഞാലും വേണുവിന് അത് സഹിക്കില്ലായിരുന്നു. ഒരു ശനിയാഴ്ച രാത്രി ഇരുവരും ഒരുമിച്ച് രഞ്ജിനിയുടെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോൾ വേണു ജനൽ വഴി അകത്തുകയറി രണ്ടുപേരെയും കീഴ്‌പ്പെടുത്തി. ഗോഡൗണിലെ മേശപ്പുറത്ത് രണ്ടുപേരെയും അടുത്തടുത്തായി അയാൾ കിടത്തി. വേണു വാനിൽ നിന്ന് വീണ്ടും രണ്ട് പുതിയ ഫുട്ബോളുകൾ പുറത്തെടുത്തു. "കളിയുടെ ആവേശം നശിപ്പിക്കുന്ന നിങ്ങളൊക്കെ എന്തിനാണ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത്?" വേണു ചോദിച്ചു. അവിടെയും ക്രൂരത ആവർത്തിച്ചു. ഇരുവരുടെയും തലകൾ മുറിച്ചെടുത്ത് ഫുട്ബോളുകൾക്കുള്ളിൽ തുന്നിവെച്ചു. വേണു ആ രണ്ട് പന്തുകളും ഗോഡൗണിന്റെ തറയിലൂടെ ഡ്രിബിൾ ചെയ്ത് നീങ്ങി, ഒടുവിൽ ശക്തമായി ചുവരിലേക്ക് തൊടുത്തു. ചോരയും മാംസവും കലർന്ന ആ മൃതദേഹങ്ങൾ വാനിലേക്ക് കയറ്റി. ……….. തന്റെ ഭർത്താവ് സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഫുട്ബോൾ മാച്ച് കാണാൻ വലിയ സ്ക്രീൻ വെച്ചതിന് പോലീസിൽ പരാതി നൽകിയ സ്ത്രീയായിരുന്നു ദീപ. അവൾ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ "ശല്യക്കാരായ ആണുങ്ങളുടെ കളി ഇന്ന് പോലീസിനെക്കൊണ്ട് നിർത്തിച്ചു" എന്ന് സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടിരുന്നു. വേണു അവളുടെ റൂട്ട് കൃത്യമായി പഠിച്ചു. സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം ഒഴിഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ നടന്നു വരികയായിരുന്ന ദീപയെ വേണു തന്റെ വെള്ള വാനിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. ഗോഡൗണിലെ ഇരുട്ടിൽ അവൾ ജീവനായി യാചിച്ചെങ്കിലും വേണുവിന്റെ കണ്ണ് തെളിഞ്ഞില്ല. അയാൾ ഒരു കറുത്ത ലെതർ ഫുട്ബോൾ എടുത്തു. "നിനക്ക് പോലീസിനെ വിളിക്കണം അല്ലേടീ?" വേണു ആക്രോശിച്ചു. അവളുടെ തലയറുത്ത് ആ കറുത്ത പന്തിനുള്ളിലാക്കി തുന്നിക്കെട്ടി. വേണു ആ പന്ത് എടുത്ത് മുകളിലേക്ക് എറിഞ്ഞ് തലകൊണ്ട് ഹെഡ്ഡിങ് ചെയ്തു കളിച്ചു. ഒടുവിൽ വാനിലേക്ക് ആ പന്തും മാറ്റി. ……….. . നഗരത്തിലെ പ്രധാന ഫുട്ബോൾ സ്റ്റേഡിയത്തിന്റെ പോസ്റ്റിനുള്ളിലും, നഗരചതുരത്തിലും ഫുട്ബോളുകൾക്കുള്ളിൽ തുന്നിവെച്ച നിലയിൽ ആറ് സ്ത്രീകളുടെ തലകൾ പൊലീസ് കണ്ടെടുത്തു. ചോര മരവിപ്പിക്കുന്ന ഈ ഫുട്ബോൾ കൊലപാതകങ്ങൾകേരളത്തെയാകെ നടുക്കി. മാധ്യമങ്ങൾ കില്ലർക്ക് ദി ഫുട്ബോൾ കില്ലർ എന്ന് പേരിട്ടു. ഇൻസ്പെക്ടർ സുരേഷിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള വൻ പൊലീസ് സംഘം സ്ഥലത്തെത്തി. ഫോറൻസിക് വിദഗ്ധർ പന്തുകൾ പരിശോധിച്ചെങ്കിലും കട്ടിയുള്ള സർജിക്കൽ ഗ്ലൗസ് ഉപയോഗിച്ചതിനാൽ ഒരു വിരലടയാളം പോലും കിട്ടിയില്ല. എന്നാൽ എല്ലാ പന്തുകളും ഒരേ കടയിൽ നിന്നാണ് വാങ്ങിയതെന്ന് സുരേഷ് മനസ്സിലാക്കി കൊല്ലം നഗരത്തിലെ സ്പോർട്സ് കടകൾ കേന്ദ്രീകരിച്ച് അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചു.എന്നാൽ ഒരു ലീഡും കിട്ടിയില്ല …….. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം വേണു തികച്ചും ശാന്തനായി വീട്ടിലെത്തി. ലിവിംഗ് റൂമിൽ രാജലക്ഷ്മിയും സജിത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു. ടിവി ഓഫ് ആയിരുന്നു. സജിത്ത് അപ്പോഴും റൂമിൽ കളി കാണാൻ പറ്റാത്ത വിഷമത്തിൽ തലതാഴ്ത്തി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. വേണു പതുക്കെ രാജലക്ഷ്മിയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. അയാളുടെ കൈകളുടെ അസ്വാഭാവികമായ തണുപ്പ് അവളിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടാക്കി. "രാജീ... നീ നഗരത്തിലെ പുതിയ വാർത്തകൾ അറിഞ്ഞില്ലേ? ആണുങ്ങളെ ഫുട്ബോൾ കാണാൻ അനുവദിക്കാത്ത പെണ്ണുങ്ങളെ മാത്രമാണ് ഒരു സൈക്കോ കൊലയാളി ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത്. സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ അങ്ങനെയുള്ളവരെ തിരഞ്ഞുപിടിച്ചാണ് അവൻ കൊലപ്പെടുത്തുന്നത്! അവരുടെ തലയറുത്ത് ഫുട്ബോളിനുള്ളിലാക്കി അവൻ ചവിട്ടിക്കളിക്കുകയാണത്രേ! ഇതിനകം ആറ് സ്ത്രീകളുടെ തലകളാണ് നഗരത്തിൽ നിന്ന് കിട്ടിയത്," വേണു മരണത്തിന്റെ തണുപ്പുള്ള ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. രാജലക്ഷ്മിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. കഴിഞ്ഞ ദിവസം രാത്രി ടിവി ഓഫ് ചെയ്തതും, കേബിൾ അറുക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയതും അവൾക്ക് ഓർമ്മവന്നു. പുറത്തുള്ള കൊലയാളി തന്നെയും ലക്ഷ്യം വെക്കുമോ എന്ന ഭയം അവളുടെ ശരീരത്തെ തളർത്തി. "അയ്യോ ചേട്ടാ... ഞാൻ അതറിയാതെ..." അവൾ പേടിച്ചുവിറച്ചു. "സാരമില്ല, നീ എന്റെ ഭാര്യയല്ലേ. നിനക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇനി സജിത്തോ ഞാനോ രാത്രി ഇരുന്ന് കളി കാണുമ്പോൾ നീ അത് തടയാൻ നിൽക്കരുത്. ആ കൊലയാളി നമ്മുടെ വീടും നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാകും. ഇനി നീ തടയാൻ നോക്കിയാൽ ദൈവം തമ്പുരാൻ വിചാരിച്ചാലും രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല," വേണു ഒരൊറ്റ മുന്നറിയിപ്പിൽ അവളുടെ ആധിപത്യം അവസാനിപ്പിച്ചു. പേടിച്ചുപോയ രാജലക്ഷ്മി ഉടൻ തന്നെ ഓടിച്ചെന്ന് ടിവി ഓൺ ചെയ്ത് റിമോട്ട് വേണുവിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. അച്ഛന്റെ ഈ പെരുമാറ്റത്തിലും സംസാരത്തിലും സജിത്തിന് വീണ്ടും എന്തോ വലിയ പൊരുത്തക്കേട് തോന്നിയെങ്കിലും അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിനിന്നു. ……. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ വേണു തന്റെ ഇലക്ട്രോണിക്‌സ് കടയുടെ മുന്നിലിരുന്ന് ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് ഇൻസ്പെക്ടർ സുരേഷിന്റെ വണ്ടി വന്ന് നിന്നു. സുരേഷ് വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി വേണുവിന്റെ കടയിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. "വേണു ,. ഈ ഭാഗത്ത് സംശയകരമായി എന്തെങ്കിലും കണ്ടോ?" സുരേഷ് ചോദിച്ചു. "ഇല്ല സർ, ഞാൻ രാത്രി നേരത്തെ കട പൂട്ടി പോകുന്നതാ. നഗരത്തിൽ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ മോശമാണല്ലേ," വേണു തികച്ചും സാധാരണക്കാരനായി അഭിനയിച്ചു. തെളിവുകളൊന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ സുരേഷ് അവിടെനിന്ന് മടങ്ങി. വേണു കടയുടെ കർട്ടൻ പതുക്കെ നീക്കി പുറത്തേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. തന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിലെ തടസ്സങ്ങൾ അയാൾ മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞു. നഗരത്തിലെ സ്ത്രീകൾ ഇപ്പോൾ പുരുഷന്മാരെ ഫുട്ബോൾ കാണാൻ സന്തോഷത്തോടെ അനുവദിക്കുന്നുണ്ട്. …….. ടൂൾ ബോക്സിലെ മൂർച്ചയുള്ള ഹാൻഡ്-സോയിലേക്കും വാനിൽ ബാക്കിയുള്ള ഫുട്ബോളുകളിലേക്കും നോക്കി അയാൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു: "കളി ഇനിയും തീർന്നിട്ടില്ല... അടുത്ത ഇരകൾക്കായി വിസിൽ മുഴങ്ങാൻ സമയമായി. ……. End

ശങ്കരി മുത്തശ്ശിയും ചാത്തനും അവസാന ഭാഗം #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📔 കഥ #പ്രേതകഥ #ചാത്തൻ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ