#📙 നോവൽ കാശിഭദ്രം 🔻 പാർട്ട്_1 ✍️രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 കയ്യെടുക്കെടാ.... ഭദ്രയുടെ കണ്ണിലേക്കു ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി.. ഇല്ലെങ്കിലോ.. വെല്ലുവിളി പോലെ അവളുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചവന്റെ ഇടത് കവിളിൽ അവളുടെ മറു കൈ ആഞ്ഞു പതിയാൻ പിന്നെ അധിക സമയമൊന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. കണ്ട് നിന്നവർക് പോലും വേദന തോന്നും വിധം അമർത്തി കിട്ടിയ ആ അടി.. വൈശാഖ് അറിയാതെ തന്നെ പിടി അയച്ചു. ഡീ... അവന് പിന്നിലുള്ളവർ നിമിഷനേരം കൊണ്ടു ഭദ്രക്ക് മുന്നിലെത്തി. എന്താടാ.. വൈശാഖ് പിടിച്ച കൈ ഒന്നാഞ്ഞു കുടഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ അതേ കലിയോടെ തന്നെ അവരെയും നോക്കി. നീ അവനെ അടിച്ചോ.. എന്തേ.. നിനക്ക് കണ്ണ് കാണില്ലേ. യാതൊരു കൂസലും ഇല്ലാത്ത അവളുടെ ഉത്തരം കേട്ടതും വൈശാഖിന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ മുഖം ചുവന്നു. "നിനക്കറിയില്ല ഞങ്ങളെ.. എന്ത് ധൈര്യമുണ്ടായിട്ടാടി നീ അവനെ അടിച്ചത്.. അവന്റെ അച്ഛൻ ആരെന്നറിയോ നിനക്ക്.. അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞാ..." ഒരു ചുക്കും ചെയ്യില്ല... ഭദ്ര ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞതും അത് പറഞ്ഞവനെ മുഖം വിളറി പോയി. അങ്ങനൊരു മറുപടി അവൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ മാത്രമല്ല.. വൈശാഖ് പോലും.. നീയൊക്കെ ആരായാലും എനിക്കെന്താ ഡാ.. ഇതെന്റെ കടയാ.. ഇവിടെ വന്നിട്ട് തെമ്മാടിതരം കാണിക്കരുതെന്ന് നിന്റെ കൂട്ടുചാരനോട് ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞെന്ന് നീ തന്നെ പോയെന്നു ചോദിക്ക്.. എന്നിട്ട് എന്നോട് ചൊറിയാൻ വാ നീ.. " ഭദ്ര പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ വൈശാഖിന്റെ നേരെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കിട്ടിയ അടിയിൽ വായിൽ ചോര ചുവച്ചതും പല്ലിളകി പോയതും ചെക്ക് ചെയ്യുന്ന അവനാ നോട്ടം കണ്ടില്ലേലും അവന്റെ കൂട്ടുകാർക്ക് അതിലെ ദേഷ്യം മനസ്സിലായി.. മോളെ...ഭദ്രെ.. പിന്നിൽ നിന്നും ഭയന്ന് കൊണ്ടുള്ള ആ വിളി. ശ്രീ ഭദ്ര പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടാണ് തിരിഞ്ഞത്. പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ.. കണ്ണുകളിൽ ഈ ലോകത്തിലെ സകല ഭയവും കുത്തി നിറച്ചു കൊണ്ടവളുണ്ട്. ലക്ഷ്മി.. ശ്രീ ഭദ്രയുടെ ചേച്ചി.. ശ്രീ ലക്ഷ്മി. എന്താ... തിരിഞ്ഞത് അവളോട് ചോദിക്കുമ്പോഴും ഭദ്രയുടെ മുഖം കടുത്തു തന്നെയിരുന്നു. വേണ്ട ടി.. " ദയനീയ മായൊരു പറച്ചിൽ. കൈ കൂപ്പുന്നില്ല എന്നേ ഒള്ളു. അത്രയും അപേക്ഷിക്കുന്നു. എന്ത് വേണ്ടന്ന്.. ഇവൻ ഇവിടെ ചെയ്തതൊക്കെ ചേച്ചിയും കാണുന്നില്ലേ. ഒന്നും വേണ്ടന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഇത് വരെയും ഞാനും സഹിച്ചല്ലേ.. ക്ഷമിച്ചില്ലേ.. അപ്പോഴൊക്കെ ഇവന്മാർക്ക് അതൊരു രസം. ഭദ്ര വീണ്ടും പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടു വൈശാഖിനെ നോക്കി. "നല്ലോണം അധ്വാനിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെയല്ലേ നമ്മളീ കട മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോണത്.. ഇത് ഇവന്മാരുടെ ആരുടേയും ഔദാര്യമോ തറവാട്ടു വകയോ അല്ലല്ലോ.. നമ്മുടെ ജീവിതമാർഗമല്ലേ. എന്നിട്ടെവിടെ കയറിവന്നിട്ട് അതിന് മേൽ അച്ഛന്റെ രാഷ്ട്രീയ പിടിപ്പാടും സ്വത്തിന്റെയും കണക്കും പറഞ്ഞിട്ട് തോന്ന്യസം നടത്തിയ അതും നമ്മള് കണ്ടില്ല കേട്ടില്ല എന്ന് വെക്കണോ.. അത് പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതിനാ അവനെന്റെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചത്.. ഇനിയതും ഞാൻ വേണ്ടന്ന് വെക്കണോ.. ഭദ്ര വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് പറഞ്ഞതും ലക്ഷ്മിക്കും പിന്നെ അവളൂടെന്ത് പറയണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയിലായി പോയി. ലക്ഷമിക്കും അവിടെ കൂടി നിൽക്കുന്ന ആളുകൾക്കും നന്നായി അറിയാം.. ഭദ്ര പറഞ്ഞതൊക്കെ തന്നെയാണ് ശേരി. ആ കട കൊണ്ടാണ് ഭദ്രയും ലക്ഷ്മിയും ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോണത്. അവരുടെ അച്ഛൻ രാമനും അമ്മ ജാനകിയും കൂടി നടത്തി കൊണ്ടു പോയിരുന്ന കട. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവനും പ്രതീക്ഷിക്ളെയും പേറി മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നത്.. പെട്ടന്നൊരു നാൾ ഒരു അപകടത്തിൽ രാമനും ജാനകിയും മരണപ്പെട്ടു പോകുമ്പോൾ അയാളുടെ രണ്ടു പെൺമക്കൾക്കൊപ്പം ആ കട കൂടി അനാഥയായി. ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ എന്ത് മാത്രം ബാധ്യതയാവും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ടു തന്നെ കുടുംബക്കാരിൽ ആരും അവരെ കൂടെ കൂട്ടിയില്ല. ഒടുവിൽ അച്ഛൻ മുന്നിൽ തെളിച്ചു നൽകിയ ദീപം പോലെ... പഠനം നിർത്തി ഭദ്രയുടെ തീരുമാനപ്രകാരം അവളും അവളുടെ ലച്ചു ചേച്ചിയും കൂടി ആ കട വീണ്ടും നടത്തി കൊണ്ടു പോകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും എതിർത്തും അനുകൂലിച്ചും പറയാൻ നിരവധി ആളുകലുണ്ടായി. ലക്ഷ്മി ആദ്യം മുതലേ കുറച്ചു ഒതുങ്ങിയ ആളാണ്‌. വഴക്കും ബഹളങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളെയും അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും വേർപാട് നൽകിയ ആഘാതം അവളിൽ നിന്നും അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും വിട്ട് പോയിട്ടില്ല. പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയുടെ നേരെ എതിരാണ് ഭദ്ര. അവൾക്കാരെയും പേടിയില്ല. അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്താൻ യാതൊരു ഭയവുമില്ല. സത്യത്തിൽ അവൾ ഒറ്റയോരാളുടെ ധൈര്യം കൊണ്ടാണ് അവരുടെ ജീവിതം. ഇനി മേലാൽ നിന്നെയോ നിന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ ഒരാളെ പോലുമോ ഈ വഴി എങ്ങാനും കണ്ട.. കത്തിച്ച കളയും ഞാൻ. പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട.. " ലക്ഷ്മിയെ വിട്ട് ഭദ്ര വീണ്ടും വൈശാഖിനു നേരെ തിരിച്ചു. അവന്റെ വെളുത്ത മുഖത്ത് നല്ലത് പോലെ പതിഞ്ഞു പോയ ഭദ്രയുടെ കൈ വിരൽ പാടുകൾ. വായിലെ കനത്ത വേദന. എങ്കിലും അവൻ അവളെ കലിയോടെ തന്നെ നോക്കി. ഇതിനുള്ളത് നീ അനുഭവിക്കും പുന്നാര മോളെ.. " വൈശാഖിനു വേണ്ടി.. അവന്റെ കണ്ണിലെ കലി കണ്ടിട്ട് അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ പറയുമ്പോൾ ഭദ്ര ചുണ്ട് കോട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നാൽ ലക്ഷ്മി അപ്പോൾ മുതൽ വിറച്ചു തുടങ്ങി. ആശ്രയിക്കാൻ ആരുമില്ലല്ലോ എന്നുള്ള അരക്ഷിത ബോധം അവളിലെ ഭയത്തെ വല്ലാതെ വളർത്തി വലുതാക്കി. "ഞാനും ഈ കടയും ഇവിടെ തന്നെ കാണും.. അത് കൊണ്ടു നിങ്ങള് പോകാൻ നോക്കിക്കേ .. എനിക് വേറെയും ജോലി ഉള്ളതാ.." അവനാ പറഞ്ഞത് തീർത്തും പുച്ഛിച്ചു കൊണ്ടു ഭദ്ര തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പുറത്തേക്കിറഞ്ഞും മുൻപ് വൈശാഖിന്റെ നോട്ടം വീണ്ടും അവളിൽ തുളഞ്ഞു കയറി . ശേഷം അവൻ ലഷ്മിയേക്കും ഒന്നു നോക്കി. ഒറ്റ നോട്ടം കൊണ്ടു ഓടും പോലെ ലക്ഷ്മി അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു....                               💥💥 വീട്ടിലെത്തി വിസ്തരിച്ചൊരു കുളി കഴിഞ്ഞതോടെ അന്നത്തെ ഭാരം മുഴുവനും തലയിൽ നിന്നിറങ്ങി പോയൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു ഭദ്രക്ക്. സായാഹ്നത്തിന്റെ ചുവപ്പ് പടർന്നു തുടങ്ങിയ മാനം നോക്കി.. നനഞ്ഞ മുടി തുവർത്തി അവളെങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം ആ മുറ്റത് നിന്നു. പക്ഷേ അകത്തു നിന്നും തെറിച്ചു കേട്ട വാക്കുകൾ. അതിനിടയിൽ വിക്കിവിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള ലക്ഷ്മിയുടെ സംസാരം. ആ മൂവന്തി പോലെ ഭദ്രയിലും ദേഷ്യം വന്നു നിറഞ്ഞത് വളരെ പെട്ടന്നാണ്. കാരണം അകത്തു നിന്നും കേട്ട ആ ശബ്ദങ്ങളുടെ അവകാശികളെ അവൾക്കറിയാം. അവളുടെ അച്ഛന്റെ അനിയനും പെങ്ങളും. സുഖവിവരം അന്വേഷിച്ചു വന്നതല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. കാരണം അങ്ങനൊരു പതിവൊന്നും അവർക്കില്ല. ഇത് പിന്നെ വന്നത് എന്തെങ്കിലും കുറ്റമോ കുറവോ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടാവും. അതും ഉറപ്പാണ്. പെട്ടന്നവൾക്ക് കടയിലെ അന്നത്തെ സംഭവങ്ങൾ ഓർമ വന്നതും വരവിന്റെ കാരണവും കിട്ടി കഴിഞ്ഞു. കയ്യിലുള്ള തോർത്തിൽ മുടി ഒതുക്കി കെട്ടി കൊണ്ടു കടുപ്പിച്ച മുഖത്തോടെ അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടവൾ അകത്തേക്ക് കയറി. അവിടെ നിന്നും ഹാളിലേക്കും. കുടുംബത്തെ പറയിപ്പിക്കാൻ രണ്ടെണ്ണവും കൂടി.. " ചെറിയച്ഛൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്ക് ഭദ്ര കലിയോടെ കയറി ചെല്ലുന്നത് കണ്ടതും ലഷ്‌മി വീണ്ടും ദയനീയമായി അവളെ നോക്കി. ബാക്കി കൂടി പറയങ്ങോട്ട്.. " തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു സന്ധി സംഭാക്ഷണം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ലക്ഷ്മിയുടെ ശ്രമം തടഞ്ഞു കൊണ്ടു അങ്ങനൊരു ചോദ്യത്തോടെ ഭദ്ര മുന്നോട്ട് ചെല്ലുമ്പോൾ രാജേന്ദ്രനും രാജിയും പരസ്പരം നോക്കി. ഇങ്ങോട്ട് ചാടി കടിച്ചിട്ട് കാര്യം ല്ലടി.. പെണ്ണാണെന്ന് ബോധം വേണം.. ഇത് ആണുങ്ങളെ വഴി തെറ്റിക്കാൻ ഒരു കടയുടെ പേരിൽ അഴിഞ്ഞാട്ടം നടത്തിയിട്ടു ഇപ്പൊ നാട്ടുകാർ മൊത്തം കുടുംബത്തിന്റെ തട്ട് കേടെന്നാ പറയുന്നത്.. അത് കേൾക്കുമ്പോ മനുഷ്യന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോകുന്ന പോലാ.. " രാജേന്ദ്രന് അവളെ നേരിടാൻ കഴിയില്ലേന്നുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ടാണ് രാജി കൂടി കളത്തിൽ ഇറങ്ങിയത്. നിങ്ങളുടെ മോന് കഞ്ചാവ് കേസിൽ പോലീസ് പിടിച്ചോണ്ട് പോയിട്ട് ജാമ്യം കിട്ടിയോ അപ്പച്ചി.. " യാതൊരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ലാതെ ഭദ്രയുടെ ചോദ്യം. നിമിഷം കൊണ്ട് രാജി കുത്ത് കൊണ്ട ബലൂൺ പോലായി. വിളറി വെളുത്ത അവർ രാജേന്ദ്രനെ നോക്കി. അന്നൊന്നും ചെറിച്ഛന്റേം അപ്പച്ചീടേം തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോയില്ലേ.. " ഭദ്ര അടുത്ത ചോദ്യവും ചോദിച്ചു. നീ വല്ലാണ്ട് നെഗളിക്കണ്ട.. ഞാൻ നെഗളിക്കും .. കാരണം ഞാനും എന്റെ ചേച്ചിയും നിങ്ങളുടെ ആരുടേയും ഔദാര്യം കൊണ്ടല്ല ജീവിക്കുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോ ഞാനും ഇവളും നിങ്ങൾക്കൊരു ബാധ്യത ആവുമോ എന്ന് ഭയന്നിട്ട് അന്ന് രാത്രി തന്നെ സ്ഥലം വിട്ട് പോയതല്ലേ നിങ്ങളൊക്കെ.. ആ നിങ്ങളാണോ ഞങ്ങളെ അച്ചടക്കം പഠിപ്പിക്കാൻ വന്നത്.. പരിഹാസത്തോടെ ഭദ്ര ഇരുവരെയും മാറി മാറി നോക്കി. ഞങ്ങള് കൊണ്ടു തന്നതൊക്കെ വാങ്ങിച്ചു തിന്നിട്ട് ഇപ്പൊ നീ അതെല്ലാം മറന്നോടീ.. " രാജി വീണ്ടും പോരിനിറങ്ങി. നിങ്ങളിപ്പോ പറഞ്ഞത് ന്യായം.. അന്നങ്ങനെ തന്നത് എന്നും വിളിച്ചു പറയും എന്നും അറിയാമായിരുന്നു. പിന്നെ തന്നതും തിന്നതും നിങ്ങളുടെ തറവാട്ടു വകയൊന്നും അല്ലല്ലോ.. അതിന്റെ പേരിൽ എന്റെ അച്ഛന്റെ ഓഹരി കൂടി കയ്യിലാക്കിയ നിങ്ങളെ എനിക്കറിയാം.. അപ്പൊ അപ്പച്ചി തന്ന കണക്ക് വിട്.. അവൾ പല്ല് കടിച്ചു.. ചേട്ടന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്ന  ചിലവിലേക്കാണ് ആ കാശ്.. " ഭദ്രയുടെ കൂർത്ത നോട്ടം കണ്ടതും രാജേന്ദ്രൻ മുഴുവനും പറഞ്ഞില്ല. "ഇമ്മാതിരി കഥയൊക്കെ അത് അറിയാത്തവരോട് പറയ്യ് ചെറിയച്ഛ.. എനിക്കറിയാം.. ശെരിക്കും അറിയാം,  ആ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എന്താ നടന്നതെന്ന്.. നിങ്ങളൊക്കെ എന്താ ചെയ്തതെന്നും. പിന്നെ അതിന് പിറകെ വരാത്തത്.. ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ പോയില്ലേ.. അമ്മ പോയില്ലേ.അതിനേക്കാൾ വലുതല്ല എനിക്കും ഇവൾക്കും ആ ഓഹരി പണം. അത് നിങ്ങളെളെടുത്തോ .. എന്റേം ഇവളുടേം ഔദാര്യം തന്നെയാണത്. അല്ലെന്ന് നിങ്ങളെത്ര വാദിച്ചാലും അതങ്ങനെ തന്നെ ആണെന്ന് നിങ്ങൾക്കും ഞങ്ങൾക്കുമറിയാം.. അപ്പൊ അതും വിട്.. എന്നിട്ടീ സന്ധ്യക്ക് ഒരുപാട് തിരക്കുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും രണ്ടാളും ഓടിപിടച്ചു വന്നതിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട്പോകാൻ നോക്ക്.. നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്.. വെളുപ്പിനെ കടയിലേക്ക് പോയതാണ്. നാളെ ഇനിയും പോകാനുള്ളതാണ്.." യാതൊരു മയവുമില്ലാത്ത ഭദ്രയുടെ വാക്കുകൾ. വരേണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് വന്നവർക്ക് തോന്നിയത്. ഓരോ വള്ളി പിടിച്ചും ഈ വീട്ടിലേക്ക് അവരെ ചോദ്യം ചെയാൻ വന്നു കയറുന്ന അന്നെല്ലാം അവർക്കങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. എന്നാലും പിന്നെയും വന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.. നീയാ സുഗതൻ സാറിന്റെ മോനോട് എന്താ ചെയ്തത്.. അവരൊക്കെ വല്ല്യ ആളുകളാണ്.." രാജേന്ദ്രൻ വേണോ വേണ്ടയോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ തുടങ്ങി വെച്ചു. അവരങ്ങനെ വലുതോ ചെറുതോ എന്നൊന്നുമില്ല.. ഞങ്ങളുടെ കടയിൽ വന്നു തെമ്മാടിത്തരം കാണിച്ച..അതിനി ഏത് കൊമ്പത്തെ അളായാലും പിന്നെ വന്നത് പോലെ പോകില്ല.. അത്ര തന്നെ.. നീ ആരാന്നാടി നിന്റെ വിചാരം.വല്ല്യ ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ നടത്തുന്ന പോലാണ് അവളുടെ അഹങ്കാരം.. " രാജിക്കാ ധൈര്യം ഒട്ടും ഇഷ്ടമായിട്ടില്ല.. അന്നം തരുന്ന ഇടമാണ്. എനിക്കും ഇവൾക്കും ആർക്കു മുന്നിലും തല കുനിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു തരാത്ത ഇടമാണ്.. എനിക്കത് ആരാധനാലയം പോലെ പവിത്രമാണ് അപ്പച്ചി.അവിടെ വന്നിട്ടാ ണ് വൈശാഖ് കാശിന്റെ നെഗളിപ്പ് കാണിച്ചത്.. വേണ്ടത് കൊടുത്തു വിട്ടു. ഇനി വന്നാലും  അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യും ഞാൻ.. " ഭദ്രക്ക് കൂസലൊന്നുമില്ല. ഇതിന്റെ പിറകെ ഒക്കെ ആര് തൂങ്ങുമെന്നാ.." രാജി പല്ല് കടിച്ചു. എന്തായാലും നിങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല.. അതെനിക്കുറപ്പുണ്ട്.. പിന്നെ.. ഞങ്ങൾക്ക് നീ പിടിക്കുന്ന വയ്യാവേലി ഏറ്റെടുക്കുന്ന പണിയല്ലേ.. രാജി ചുണ്ട് കൊട്ടി.. അല്ലല്ലോ.. അത് കൊണ്ടു രണ്ടാളും വിട്ടോ. ഞങ്ങളുടെ കാര്യം നോക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കറിയാം.. തണലും തുണയും വെണ്ടൊരു കാലത്ത് പോലും ആരും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.. ഇനിയിപ്പോ എനിക്കിവളും ഇവൾക്ക് ഞാനും മതി.. " ലേശം പോലും ഭയമില്ലാത്ത അവളുടെ വാക്കുകൾ. പിന്നെയും അവിടെ നിൽക്കാൻ വയ്യെന്നത് പോലെ രാജി എഴുന്നേറ്റു.. അവർക്ക് പിറകെ രാജേന്ദ്രനും. ഇപ്രാവശ്യവും ഭദ്രക്ക് മുന്നിൽ പറഞ്ഞു ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത കലിയുണ്ട് രണ്ടു പേർക്കും. "ഇവളെ കണ്ട് തുള്ളണ്ടാ. ഈപെണ്ണിന് ഭ്രാന്ത് ആണ്.. ഏട്ടൻ ഉള്ളന്ന് തന്നെ കൊഞ്ചിച്ചു വഷളാക്കി വെച്ചതാ.." ലഷ്മിക്ക് നേരെ നോക്കി രാജി പറയുമ്പോൾ അത് കേട്ടു നിന്നവളുടെ ഹൃദയമൊന്നു പിടഞ്ഞു. അത് വരെയും അവളെടുത്തിട്ടാ തന്റെടിയുടെ കുപ്പായത്തിനുള്ളി കരുതൽ കൊതിക്കുന്നൊരു മനസ്സ് പിടഞ്ഞു... എങ്കിലും മുഖതല്പം പോലും കടുപ്പം കുറഞ്ഞതുമില്ല. അവളുടെ കാര്യം അവള് നോക്കി കൊള്ളും. അപ്പച്ചി പോകാൻ നോക്ക്.. " വീണ്ടും ഭദ്ര പറയുമ്പോൾ അവളെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടു ആദ്യം രാജേന്ദ്രനും അവർക്ക് പിറകെ രാജിയും ഇറങ്ങി പോയി. അവരിറങ്ങി പോകാൻ കാത്തിരുന്നതെന്ന പോലെ ഭദ്ര ഉറക്കെ മുൻവശത്തെ വാതിൽ കൊട്ടി അടച്ചു.. ലക്ഷ്മി അവളോടെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും വാതിലടച്ചു കൊണ്ടു ഹാളിൽ മാലയിട്ട് വെച്ച രാമന്റെയും ജാനകിയുടെയും ഫോട്ടോക്ക് മുന്നിൽ കണ്ണിമാ വെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും പിന്നെ അവളൊന്ന് മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. രണ്ടു പെരും കരയുകയായിരുന്നു ആ നിമിഷം...                              💜💜 പ്രതേകിച്ചു മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ പിന്നെയും  ദിവസങ്ങൾ  പോയി. വെളുപ്പിനെ കടയിലേക്ക് പോകും രണ്ടാളും. വൈകുന്നേരം വരെയും പിന്നെ അവിടെയാണ്. ചായയും കടിയും പിന്നെ അത്യാവശ്യം കറികൾ അടങ്ങിയ ഒരൂണും. അതാണ് മെനു. കഠിനധ്വാനം ചെയ്താലും അവർക്ക് നന്നായി ജീവിച്ചു പോകാനുള്ളതെല്ലാം അവിടെ നിന്നും കിട്ടുന്നുണ്ട്. പാചകം ചെയ്യുന്നത് ഇഷ്ടമാണെന്നതിന്നാലും അച്ഛനും അമ്മയും ഉള്ള കാലത്ത് തന്നെ വേണ്ടതെല്ലാം വെച്ചുണ്ടാക്കി പഠിച്ചത് കൊണ്ടും രാമന്റെ കൈപ്പുണ്യം അത് പോലെ ലക്ഷ്മിക്ക് പകർന്നു കിട്ടിയത് കൊണ്ടും കാര്യങ്ങൾ ഉഷാറായി തന്നെ നടക്കും. ടൗണിൽ അത്യാവശ്യം കണ്ണെത്തുന്ന സ്ഥലത്തു തന്നെയാണ് അവരുടെ കടയും. "ആ ഹോട്ടൽ തുടങ്ങിയ അവർ നമ്മളോട് പോകാൻ പറയുമോടീ " അന്ന് കടയിൽ വന്നു ആരോ പറഞ്ഞറിഞ്ഞ കാര്യത്തിന്റെ പൊട്ടും പൊടിയും ചേർത്ത് കൊണ്ടു ലക്ഷ്മി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഭദ്ര അവളെ നോക്കി. അതിന് അവരുടെ സ്ഥലത്താണോ നമ്മുടെ കടയുള്ളത് ..? അവൾക് കൂസലൊന്നും ഇല്ല. അല്ലെടി.. ആളുകൾ പറയുന്നു.. നമ്മുടെ കടയുടെ സ്ഥലം കൂടി അവർക്ക് കിട്ടിയ... അങ്ങനിപ്പോ നമ്മുടെ കട അവർക്ക് കൊടുക്കില്ല.. എന്നിട്ടല്ലേ കിട്ടിയാലുള്ള കാര്യം പറഞിട്ട് കാര്യമുള്ളൂ.. ഇതവർക്ക് കൊടുത്തിട്ട്  ഞാനും നീയും പിന്നെന്ത്‌ ചെയ്യും..? എനിക്കെന്തോ ഭയമാകുന്നു..? ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. അതൊരു പുതിയ സംഭവം അല്ലല്ലോ.. എന്റെ ലച്ചു.. നീ വെറുതെ ആവിശ്യമില്ലാത്തത് ചിന്തിക്കാതെ എന്തേലും ചെയ്യാൻ ഉള്ളത് ചെയാൻ നോക്കിക്കെ.. എന്നിട്ട് കിടന്നുറങ്ങാലോ.. " ഭദ്രക്ക് ശെരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു. സത്യത്തിൽ അങ്ങനൊരു സംസാരം അവളും കേട്ടിരുന്നു. ഭയമൊന്നും തോന്നിയിലേലും അത് കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ ഉള്ളിലെ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത ഉണ്ട്.. കടയുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ.. കുറച്ചു നാളായി അത് ഓപ്പൺ ചെയ്തിട്ട്. തങ്ങളുടെ കൊച്ചു കട കൊണ്ടു അവർക്കോ.. അവരുടെ അത്രയും വലിയൊരു സ്ഥാപനം കൊണ്ടു തങ്ങൾക്കൊ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാവാൻ ഇടയില്ല. പക്ഷേ കടയിൽ വരുന്നവർ കുറച്ചായിട്ട് ഈ കാര്യം കൂടി ചർച്ചക്കെടുമ്പോൾ അടുത്തുള്ള ആ ഹോട്ടലിന്റെ പ്രൗടിയെ കുറിച്ചും അതിന്റെ ഓണരുടെ പിടിപാടിനെ കുറിച്ചും വാചാലമായി പറഞ്ഞു കേൾക്കുമ്പോൾ... ഉള്ളൊന്ന് പിടയും. അത് മാത്രം എത്ര അടക്കി പിടിച്ചിട്ടും അവക്കൊതുക്കി നിർത്താനും പറ്റുന്നില്ല.. ലക്ഷ്മി പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. ഒക്കെയും അവളുടെ ആശങ്കകൾ തന്നെയാണ്. നോക്ക് ചേച്ചി.. അല്ലേൽ തന്നെ ഞാനാകെ പിടി വിട്ട് നികുവാ. അതിന്റെടേൽ.. നീയും കൂടി... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭദ്ര എഴുന്നേറ്റു അകത്തേക്ക് പോയത് ഇനിയും അവിടെ ഇരുന്നാൽ താൻ ലക്ഷമിയോട് നിലവിട്ട് വല്ലതും പറഞ്ഞു പോകുമോ എന്ന് കരുതി തന്നെയാണ്..                          💥💥 ശ്രീ ഭദ്രയല്ലേ...? വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടു പുറത്തേക്ക് നോക്കിയവൾക്ക് നേരെ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തോടെ പുറത്തു വന്നയാൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ അത് വരെയും അയാളെ കണ്ട യാതൊരു പരിചയവും ഇല്ലാഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞത്. എങ്കിലും അവൾ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി. അവൾക്ക് പിറകെ നിന്നും ലക്ഷ്മിയും എത്തി നോക്കുന്നുണ്ട്. അകത്തേക്ക് കയറിക്കോട്ടെ.. വാതിലടഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഭദ്രയുടെ നേരെ നോക്കി വന്നയാൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. നിങ്ങളാര..? നിന്നിടത്തു നിന്നും ഒരടി അനങ്ങാതെ ഭദ്ര വീണ്ടും ചോദിച്ചു. പാർഥിപൻ.. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രുപ്പിന്റെ മാനേജർ. " വന്നയാൾക്ക് വല്ലാത്ത ഗൗരവം.. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രൂപ്പ്‌.. ഭദ്ര അതൊന്ന് പറഞ്ഞു നോക്കി. എന്നാൽ അവൾക്ക് പിറകിൽ നിന്നിരുന്ന ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം വിളറി പോയി. തങ്ങളുടെ കടയുടെ അടുത്തുള്ള ആ വലിയ ഹോട്ടലിനെ അവൾക്കോർമ്മ വന്നു. അകാരണമായൊരു ഭീതി വീണ്ടും അവളിൽ വന്നു നിറഞ്ഞു. കൈകൾ ഭദ്രയുടെ തോളിൽ മുറുകി. കയറി വരൂ.. ആളെ അറിഞ്ഞതും ഭദ്ര അൽപ്പം പിന്നിലേക്ക് മാറി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. താങ്ക്സ്.. വീടിനുള്ളിലേക്ക് ആകെയൊന്ന് നോക്കിയിട്ടാണ് പർദ്ധിപൻ അകത്തേക്ക് കയറിയത്. ഞാൻ വന്നതെന്തിന് എന്നറിയാമോ..? സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നതിനിടെ പാർഥിപൻ ചോദിച്ചു. അത് നിങ്ങള് പറയാതെ ഞങ്ങളെങ്ങനെ അറിയും..? ഭദ്രയും ഗൗരവം വിട്ടില്ല.. പത്തു ലക്ഷം രൂപ റെഡി കാശ് ആയിട്ട് തരും. നിങ്ങളിപ്പോ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞൽ അത് ഇപ്പൊ തരും.. " പാർഥിപൻ പറഞ്ഞു കേട്ടതും ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു.. "സോറി.. നിങ്ങളെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും ക്ലിയർ ആയില്ല.. ഭദ്ര അയാൾക്ക് മുന്നിൽ കൈ കെട്ടി നിന്നു. "അതിത്ര ക്ലിയർ ആവാൻ എന്തിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അത്രയും വലിയൊരു ഹോട്ടലിന് നേരെ മുന്നിൽ വലിച്ചുകെട്ടിയിറക്കി  നിങ്ങൾ നടത്തുന്ന ആ കട.. അത് ഞങ്ങള്ക്ക് തരുന്നു.. എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ തരുന്ന കാശും വാങ്ങി മറ്റെവിടെയെങ്കിലും നിങ്ങൾ മാറി പോകുന്നു.." തീർത്തും നിസ്സാരതയോടെ അയാളത് പറയുമ്പോൾ ഭദ്രയുടെ രക്തം തിളച്ചു. അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു ചുവന്നു.. "അത് ഞങ്ങൾ ആർക്കും വിൽക്കുന്നില്ല.. പാർഥിപന് പോകാം.." കടുപ്പത്തിൽ അവളത് പറഞ്ഞതും പാർഥിപന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. പത്തു ലക്ഷമെന്നത് കുറഞ്ഞു പോയിട്ടയാണോ..? " പാർഥിപൻ ചോദിച്ചു. "ചിലതൊക്കെ വിലയിടാൻ കഴിയില്ല.. ഈ കടയും ഞങ്ങള്ക്ക് അങ്ങനെയാണ്. നിങ്ങളിനി പത്തു കോടി ഓഫാർ ചെയ്താലും ഞാനും ഇവളും അത് വിൽക്കുന്നില്ല.. " ഭദ്രക്കയാളുടെ പരിഹാസം നന്നായി മനസ്സിലായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ വേറൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രൂപ്പിനെ കുറിച്ച് ശ്രീ ഭദ്രക്കറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അതെല്ലാം അന്വേഷിച്ചു നോക്കിയിട്ട് പോരെ ഈ ഉത്തരവും എടുത്തു ചാട്ടവും ഒക്കെ.. അവർ വിചാരിച്ച വളരെ ഈസിയായി നിങ്ങളെ അവിടുന്ന് മാറ്റാൻ പറ്റും. എന്നിട്ടും ന്യായമയ വിലയിട്ട് കൊണ്ടു അവർ നിങ്ങളോട് സഹകരിക്കുമ്പോൾ അത് തിരിച്ചും കാണിക്കണ്ടേ.. ഇല്ലെങ്കിൽ അത് നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും തന്നെയാണ് ദോഷം. സ്വന്തമെന്ന്പറയാൻ പോലും നിങ്ങൾക് ആരുമില്ല. അതെങ്കിലും ഓർക്കണ്ടേ ..! ഭദ്രയെയും ലക്ഷ്മിയെയും മാറിമാറി നോക്കി കൊണ്ടാണ് പാർഥിപൻ അത്രയും പറഞ്ഞതും. നിങ്ങൾക്ക് പോകാം  എന്നിട്ട് ചെന്ന് നിങ്ങളുടെ മുതലാളിയോട് പറഞ്ഞേക്ക് ഞങ്ങൾ അത് വിൽക്കുന്നില്ല എന്നുള്ളത്.. " തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ നിന്നും അണുവിടെ മാറാതെ ഭദ്ര ഉറച്ചു നിൽകുമ്പോൾ പിന്നൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലെ പാർഥിപൻ ഇറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്ത്..                           💥💥 അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു. ഭദ്രക്കും ലക്ഷ്മിയുടെയും സമാധാനം പോകുന്നതിന്റെ തുടക്കം. പാർഥിപന് ശേഷം വീണ്ടും പലരും വന്നു.. പലരീതിയിൽ അവരെ ഫോർഴ്സ് ചെയ്യാനും ശ്രമിച്ചു. നാട്ടുകാർ പലർക്കും കിട്ടിയ തുകക്ക് അത് കൊടുത്തു ഒഴിഞ്ഞു പോ എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു പറയാൻ. റോസ് ഗ്രുപ്പിനോടൊപ്പമെന്നും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ നിങ്ങളെ കൊണ്ടു കഴിയില്ലെന്ന് തന്നെ അവരെല്ലാം പറഞ്ഞു.. രാജേന്ദ്രനും രാജിയും വീണ്ടും വന്നു. ഇപ്രാവശ്യം അവരുടെ ആവിശ്യവും റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ കമ്പനിക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു. കിട്ടുന്ന കാശും വാങ്ങി പോയില്ലേൽ പിന്നെ അതും ഉണ്ടാവില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഭയപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയവരെ ഭദ്ര ഭയപ്പവടുത്തി ഓടിച്ചു. ചുരുക്കത്തിൽ സംഘർഷഭരിതമായൊരു അന്തരീക്ഷമായി മാറി തുടങ്ങി എന്ന് തോന്നിയ നിമിഷം ഭദ്ര കടുത്തൊരു തീരുമാനം എടുത്തു.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനെതിരെ.. അവർക്ക് വേണ്ടി കടയിൽ വന്നിട്ട് ടീം വർക്ക് പോലെ തെമ്മാടിത്തരം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ സ്റ്റേഷനിൽ പോയൊരു പരാതി കൊടുക്കണം എന്നുള്ളത്. ലക്ഷ്മി അവളെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. അതെല്ലാം കൂടുതൽ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി വെക്കും എന്നോർമിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത പോലെ ഭദ്ര കേസ് കൊടുക്കണം എന്നതിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നിന്നു. തുടരും. " ഇതൊരു ചെറുകഥയാണ് വായിച്ചിട്ട് എല്ലാവരും അഭിപ്രായം പറയുക ... അധികം വൈകാതെ തന്നെ പുതിയ നോവലുമായിട്ട് ഞാൻ വരുന്നതാണ് കാത്തിരിക്കുക ... സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക " #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ #❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #😥 വിരഹം കവിതകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾

#📙 നോവൽ - കാശിഭദ്രം 🔻 പാർട്ട് _2 (അവസാനഭാഗം) ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 സാർ അകത്തുണ്ട് ചെന്നോളൂ.. " വലിഞ്ഞു മുറുകിയ മുഖത്തോടെയിരുന്ന ഭദ്രയോട് ഒരു പോലീസ്കാരൻ പറയുമ്പോൾ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. അയാൾ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്ത റൂമിലേക്ക് ചെന്ന് കയറുമ്പോൾ ആദ്യം തന്നെ അവളുടെ കണ്ണിലുടക്കിയത് ടേബിളിൽ ഫ്രെയിം ചെയ്ത് വെച്ച ഒരു പേരാണ്.. സർക്കിൽ ഇൻസ്‌പെക്ടർ കാശിനാഥൻ.. അതൊന്ന് കൂടി വായിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവൾ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കിയതും. കണ്മുന്നിൽ അവളെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്നവൻ. ക്ളീൻ ഷേവ് ചെയ്ത മുഖത്ത് വല്ലാത്ത ഗൗരവം. തുളച്ചുകയറുന്ന നോട്ടം. ഇരിക്കൂ.. ശബ്ദത്തിന് പോലും വല്ലാത്തൊരു മൂർച്ച.. ഭദ്ര കാശിനാഥൻ ചൂണ്ടി കാണിച്ചയിടത്തേക്ക് ഇരുന്നു. പറയൂ.. അവളിൽ നിന്നും നോട്ടം അൽപ്പം പോലും മാറ്റാതെ അവനാവശ്വപെട്ടു. ഭദ്ര താൻ എഴുതി കൊണ്ട് വന്ന പരാതി അവന് നേരെ നീട്ടി. കാശിനാഥൻ അത് വാങ്ങിച്ചിട്ട് അതൊന്ന് വായിച്ചു നോക്കി. ഇതിൽ ശ്രീ ഭദ്ര ആരോപിച്ചതൊക്കെയും റോസ് ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്നും തന്നെ ഉള്ളതാണ് എന്നുള്ളതിന്റെ തെളിവ് വല്ലതുമുണ്ടോ.. " കയ്യിലെ പേനയൊന്ന് കറക്കി കൊണ്ടു കാശി നാഥൻ ചോദിച്ചു.. ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. തെളിവ് കണ്ട് പിടിക്കേണ്ടത് പോലിസിന്റെ ഡ്യൂട്ടി അല്ലേ.. കാശി അവളെ ഒന്ന് നോക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. ഈ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെല്ലാം മിസ് ശ്രീ ഭദ്രയുടെ തെറ്റ് ധാരണകൾ ആവാനും സാധ്യതയുണ്ടല്ലോ എന്നാണ് ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.. " അവളെഴുതി കൊടുത്ത പരാതി പേപ്പർ ഉയർത്തി കാണിച്ചു കൊണ്ടു കാശി നാഥൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല. എന്ത് കൊണ്ട്.. റോസ് ഇന്റർ നാഷ്ണൽ ഹോട്ടലിന്റെ മാനേജർ പാർഥിപൻ എന്നെ കാണാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നു.. എന്നെ കാണാനല്ല.. അതെന്റെ കടക്ക് വിലയിടാനുള്ള വരവായിരുന്നു.. " ഭദ്രയുടെ മുഖം ഒന്ന് കൂടി കടുത്തു. എന്നിട്ട് ഇയാളെന്താ ആൻസർ ചെയ്തത്? അൽപ്പം പോലും പതർച്ചയില്ലാതെ തനിക്ക് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവൾക്ക് നേരെ നോക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്ന കൗതുകം പുറമെ കാണിക്കാതെ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ കാശി വീണ്ടും ചോദിച്ചു. പറ്റില്ലെന്ന് ഞാൻ അന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞതിന്റെ പ്രതിഷേധങ്ങളാണ് അവരീ കാണിക്കുന്നത് മുഴുവനും.. " അങ്ങനെ എങ്കിൽ റോസ് ഗ്രുപ്പ് തന്നെയാണ് ഇതിന്റെ പിന്നിലെന്ന് ശ്രീ ഭദ്ര ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നർഥം.. " കാശി അവളെ ഒന്ന് ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി. ഭദ്ര ഒന്ന് മൂളിയതല്ലാതെ വേറൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെയും കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ കൂടി അവളോട് ചോദിച്ചറിഞ്ഞ ശേഷമാണ് അവൻ ഭദ്രയെ പോകാൻ അനുവദിച്ചത്. "എന്റെയും എന്റെ സഹോദരിയുടെയും ജീവിതമാണത്. ആശ്രയിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് വേറെ ആരുമില്ല. ഇതിനൊരു പരിഹാരം വേണം." പോകും മുമ്പ് ഭദ്ര കാശി നാഥനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. അപേക്ഷയൊന്നുമല്ലത്. ഇത് ഞങ്ങളുടെ ആവിശ്യം ആണെന്ന് പറയാതെപറയും പോലെ.. ഞാനൊന്ന് അന്വേഷിച്ചു നോക്കട്ടെ.. എന്നിട്ടറിയിക്കാം.." കാശി നാഥൻ അത്രയും മാത്രം പറഞ്ഞു.                            💜💜 മോളെ... റോസ് ഗ്രുപ്പിനെതിരെ പരാതി കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞു രണ്ടാമത്തെ ദിവസം.. മാർക്കറ്റിൽ പോയി തിരികെ കടയിലേക്ക് ചെന്ന് കയറിയ ഭദ്രയെ ലക്ഷ്മിയുടെ ഹൃദയം നുറുങ്ങിയുള്ള നിലവിളിയാണ് സ്വഗതം ചെയ്‍തത്. കടക്കുള്ളിലും അടുത്തുള്ള റോഡിലും അതിന്റെ പരിസരത്തുമെല്ലാം തടിച്ചു കൂടിയ ആളുകൾ. എന്താ.. എന്താ ചേച്ചി.. " ചോദിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ വിറയൽ ഭദ്രയുടെ സ്വരം കൂടി ഏറ്റടുത്തു. അവരുടെ കടയിൽ നിന്നും ഭാഷണം കഴിച്ച ഒരാൾ കുഴഞ്ഞു വീണു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണെന്ന്... പരിശോധനയിൽ അത് ഭഷ്യ വിഷ ബാധ എന്നു ഡോക്ടർമാർ പറയുകയും ചെയ്തു . ആദ്യം അത് കേട്ട നിമിഷം.. ഭദ്ര ഒന്നുലഞ്ഞു പോയി.. ചതി എന്ന് അവളുടെ ഹൃദയം അലമുറയിട്ടു.. പക്ഷേ അതവിടെ കൊണ്ടൊന്നും അവസാനിച്ചതുമില്ല. പിന്നെയും മൂന്നാലു പേരെ കൂടി ഛർദിയോടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു എന്നുള്ള വാർത്ത വന്നെത്തി.. ഫുഡ് ഇൻസ്‌പെക്ടർ വന്നെടുത്തു കൊണ്ടു പോയ കടയിലെ ഭക്ഷണത്തിൽ അഴുകിയതും വിഷമുള്ളതുമൊക്കെ കണ്ടെത്തി. ലക്ഷ്മിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യണം എന്നുള്ള പ്രതിഷേധം വരെയും എത്തി നിന്നു കാര്യങ്ങൾ. നിലയില്ലാ കയത്തിൽ വീണത് പോലെ.. ഭയം കൊണ്ടു വിറച്ചു കരയുന്ന ലക്ഷ്മിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടു ഭദ്ര പകച്ചു നിന്നു പോയി..                             💥💥 ഇങ്ങോട്ട് നീങ്ങി നിൽക്.." ആദ്യം കണ്ടപ്പോഴുള്ളതിനേക്കാൾ ഗൗരവത്തോടെ കാശി നാഥൻ പറയുമ്പോൾ ലക്ഷ്മി വിറയലോടെ ഭദ്രയെ അള്ളി പിടിച്ചു. സർ.. ഇതൊരു ട്രാപ്പ് ആണ്.. " ഭദ്ര കാശിയെ നോക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. അത് തീരുമാനിക്കാൻ ഇവിടെ പോലീസും കോടതിയും ഉണ്ട്.. അവൻ അവളെ നോക്കി കടുപ്പത്തിൽ പറയുമ്പോൾ അവനിൽ നിന്നും തങ്ങൾക്ക് നീതി കിട്ടാൻ പോണില്ലെന്ന് പോലും ഭദ്രക്ക് ആ നിമിഷം തന്നെ മനസിലാക്കി. പഴകിയ ഭക്ഷണമാണോ കടയിൽ വിളമ്പുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ടവൻ തുറിച്ചു നോക്കിയതോടെ ലക്ഷ്മിയുടെ ബോധം മറഞ്ഞു.. സംഗതി ഭദ്ര വിചാരിച്ചതിലും വഷളായി കൊണ്ടിരുന്നു ഓരോ നിമിഷവും. കടയുടെ പരിസരത്ത് നിന്നും സ്റ്റേഷന്റെ പരിസരത്ത് നിന്നും മാധ്യമങ്ങൾ അവർക്ക് തോന്നിയത് പോലെ കാര്യങ്ങൾ വളച്ചൊടിച്ചു... ആളുകൾക്ക് മുന്നിൽ വിളമ്പി. അത് വരെയും അമൃദ് പോലെ വന്നവർക്ക് വിളമ്പുന്ന ഭക്ഷണത്തിന്റെ പേരിൽ ഭദ്രക്കും ലക്ഷ്മിക്കും അനാശാസം വരെയും കേൾക്കേണ്ടിയും വന്നു. റോസ് ഗ്രുപ്പ് കാശ്ശെറിഞ്ഞു കളിച്ചത് കൊണ്ടു തന്നെ.. അവർക്കെതിരെ കള്ള സാക്ഷി പറയാനും പടച്ചുണ്ടാക്കിയ തെളിവുകൾ നിരത്താനും നിരവധി പേരുണ്ടായി.. പാടെ തകർന്ന് പോയ ചേച്ചിയെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടു ഭദ്ര ആ സ്റ്റേഷനിൽ മുഖം കുനിച്ചു നിന്നു.                        💜💜 ഷട്ടപ്പ്... കാശി നാഥന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതുയർന്നു. നിങ്ങളെനിക്ക് വില പറയുന്നോ " അവനുള്ളിലെ കലി ആ സ്വരവും മുഖവും ഏറ്റെടുത്തു. തനിക്കു മുന്നിൽ താൻ വിളിച്ചു പറയുന്നതെല്ലാം കേട്ട് ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ മുഖം കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ചിത്രം.. അതവനെ വല്ലാതെ നോവിച്ചു.. ആ നിമിഷം. താൻ പോലും അവളോടൽപ്പം കരുണ കാണിച്ചില്ല എന്നുള്ള കുറ്റബോധം അവനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി.. "ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ തീരുമാനം പറഞ്ഞു.കൂടെ നിന്നാൽ അത് സർക്കിൽ സാറിനു തന്നെയാണ് ഗുണം ചെയ്യുന്നത്. ഇടഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവരുടെ അവസ്ഥ സാറും കാണുന്നില്ലേ." റോസ് ഗ്രുപ്പ് മാനേജർ എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടു മുന്നിൽ വന്നിരുന്നയാൾ. കാശി അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി. മുന്നോട്ടു കുതിക്കാനുള്ള വഴിയിലെ തടസ്സങ്ങൾ ഏത് വിധേനയും ഇല്ലാതാക്കുക എന്നത് ക്രൂരതയല്ല സർക്കിൾ സാറേ.. അതൊരു ബിസിനസ് ട്രിക് മാത്രം.. അത്രയുമേ ഞങ്ങളും ചെയ്തൊള്ളൂ. അവർക്ക് മുന്നോട്ട് ജീവിക്കാനുള്ള ന്യായമായ കാശ്.. അത് ഞങ്ങൾ ഓഫർ ചെയ്തതാണ്. അപ്പോഴവർക്ക് അഹങ്കാരം. അപ്പോൾ പിന്നെ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ വഴി നോക്കി. ഇനിയിപ്പോ കാര്യങ്ങൾ ഈസിയാണ്.. പിന്നെ ഇത് വന്നു സാറിനോട് പറഞ്ഞത്.. ഈ കേസിൽ സാറിനൊരു പ്രതേക ഇന്ട്രെസ്റ് ഉണ്ടെന്ന് മനസിലാക്കിയിട്ട് തന്നെയാണ്. സർക്കിൽ സാർ വെറുതെ ഒരു വള്ളി കെട്ട് പിടിക്കണ്ടല്ലോ എന്നോർത്ത് കൊണ്ടാണ്. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനൊപ്പം നിന്നാലുള്ള ബെന്ഫിറ്റ് അറിയണമെന്നുണ്ടങ്കിൽ സർക്കിൽ സർ സാറിന്റെ മേൽ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ മാരോട് വെറുതെ ഒന്ന് അന്വേഷിച്ചു നോക്കിയാ മതി.. അപ്പൊ ശെരിയെന്ന.. പോട്ടെ.. " കാശിക്ക് കാര്യമായി എന്തെങ്കിലും പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയും മുൻപ് വന്നയാൾ ഇറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്തു. അത് വരെയും അത് വെറുമൊരു കേസ് എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു. അയാളാ പറഞ്ഞത് പോലെ അവൻ പ്രതേകിച്ചു ഒരു ഇൻട്രസ്സ്റ്റും കാണിക്കാത്ത വെറുമൊരു കേസ്.. എന്നാലാ വെല്ലുവിളി കേട്ടത് മുതൽ അവനുള്ളിൽ നിസ്സഹായരായ രണ്ടു പെൺകുട്ടികളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.. കരഞ്ഞും വിളിച്ചും നിൽക്കുന്ന ഒരുവൾ.. കാരിരുമ്പിന്റെ കരുത്തോടെ മറ്റൊരുവൾ. അവർക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്ത് കൊടുക്കണം എന്നുള്ള തോന്നൽ അവനിൽ ശക്തമായി. മിഡിയ കൂടി ഏറ്റെടുത്ത കേസായി മാറിയിരിക്കുന്നു. കടയിൽ നിന്നും ഭക്ഷണം കഴിച്ച ആളുകൾ.. അവർക്ക് ജീവഹാനി സംഭവിച്ചിട്ടില്ല എന്നുള്ള കാരണം കൊണ്ടു ലഷ്മിയെയും ഭദ്രയെയും വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അവരുടെ കടക്ക് പൂട്ട് വീണു കഴിഞ്ഞു. എന്റെയും എന്റെ ചേച്ചിയുടെയും മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതമാണത്. കഴിയുമെങ്കിൽ സഹായിക്കണം .. " ആദ്യദിവസം.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനെതിരെ ഒരു പരാതിയും തന്നു കൊണ്ടു ഇറങ്ങി പോകും വഴി ഭദ്ര പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ. അത് കാശിയുടെ ഉള്ളിലെ സ്വസ്ഥത കെടുത്തി. അവനാ കേസിന്റെ പിറകെ തന്നെ കൂടി.. സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് പോലും കടുത്ത എതിർപ്പ്. തുടരെ വരുന്ന ഫോൺ കോളുകൾ.. വിളിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം പറയാനുള്ളത് ഒരൊറ്റ കാര്യം.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനെതിരെ കളിക്കരുത്.. ജീവന് തന്നെ ഭീക്ഷണിയാണ് എന്നുള്ളതും.. ആശ്രയിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ.. അമ്മയുടെ മോൻ അവർക്കൊപ്പം നിൽക്ക്.. അവർക്ക് നീതി വാങ്ങിച്ചു കൊടുക്ക്.. " മുന്നോട്ടുള്ള യാത്ര വല്ലാതെ കഠിനമാകുമ്പോൾ കാശി അവന്റെ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ഓർക്കും. തനിക്ക് മുന്നിൽ തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന രണ്ടു പെൺകുട്ടികളെ ഓർക്കും. അവനിലേക്ക് അറിയാതെ തന്നെ ധൈര്യം വന്നു നിറയും.. ഒറ്റയ്ക്കുള്ള പോരാട്ടമാണ്. അവനെ തോൽപ്പിക്കാനും അവൻ തോറ്റു കാണാനും തന്നെയാണ് സഹപ്രവർത്തകർക്ക് പോലും ആവേശം.. അതിനിടയിൽ വന്നു പോകുന്ന ഭീക്ഷണി ആ നാട്ടിലേക്ക് വന്നു ചേർന്നിട്ട് ഒരു മാസം ആയത് കൊണ്ടാവും.. സ്ഥലം മാറ്റം എന്നൊരു കടമ്പ അവന് മുന്നിലേക്ക് വന്നില്ല. ഏത് നിമിഷവും എന്തും സംഭവിക്കും എന്നൊരു ബോധത്തോടെ തന്നെ കാശി മുന്നോട്ട് പോയി. ഭദ്ര കൊടുത്ത പരാതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അതിന് വേണ്ടുന്ന തെളിവുകൾ എല്ലാം കണ്ട് പിടിച്ചത് അവൻ ഒറ്റക്കാണ്. അതിനിടയിൽ ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം അവൻ ഭദ്രയെയും ലക്ഷ്മിയെയും വീട്ടിൽ പോയി കണ്ടു. അവരുടെ ജീവിതം കണ്ടു മനസ്സിലാക്കി. അതോടെ അവനിലെ വാശി ഒന്ന് കൂടി കടുത്തു. ലക്ഷ്മി തളർന്നു തൂങ്ങി കൊണ്ടു തന്നെയാണ്. പക്ഷേ ഭദ്ര ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോകാനുള്ള പുതിയ വഴികൾ തിരയുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞ നിമിഷം കാശിക്കവളോട് വല്ലാത്തൊരു ആരാധനയാണ് തോന്നിയത്. അതിനിടയിൽ.. അവരുടെ ജീവിതത്തിനെ കുറിച്ചും തനിച്ചായി പോയ അവരെ കുറിച്ചും കാശി അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. അതൊക്കെയും കൊണ്ടാണ്... ഏത് വിധേനയും അവർക്ക് നീതി നേടി കൊടുക്കണം എന്നൊരു വാശിയിലേക്ക് അവനെത്തി നിന്നു.. ഒടുവിൽ കാശി നാഥൻ തന്നെ വിജയിച്ചു.. കാശ്ശെറിഞ്ഞു കൊണ്ടു അവന് മുന്നിലെ വഴിയിൽ പല വട്ടം തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാൻ റോസ് ഗ്രൂപ്പും അവന്റെ മേൽ ഉദ്യോഗസ്ഥരിൽ പലരും ശ്രമിച്ചപ്പോഴും അവൻ നീതിയും ന്യായവും തന്നെയാണ് മുറുകെ പിടിച്ചത്.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ചതിയെ കുറിച്ച് തെളിവുകൾ സഹിതം ആദ്യം കോടതിയിലും പിന്നെ നന്മയുള്ള മാധ്യമങ്ങൾക് മുന്നിലും കാശി നാഥൻ നെഞ്ചും വിരിച്ചു നിന്നപ്പോൾ അവന് മുന്നിൽ.. ആ നിശ്ചയദാർഡ്യത്തിന് മുന്നിൽ റോസ് ഗ്രൂപ്പ് തല കുനിച്ചു.. താങ്കളുടെ ആഡംബര ഹോട്ടലിന് മുന്നിൽ അത് പോലൊരു കടയുള്ളതിന്റെ നാണക്കേട് കൊണ്ടാണ് അതവിടെ നിന്നും പാടെ തുടച്ചു നീക്കാൻ കുറച്ചു നാളായി നടത്തിയ നാറിയ കളികളെ കുറച്ചും അവർക്ക് ഏറ്റു പറയേണ്ടി വന്നു. തെളിവുകൾ കാണിച്ചു കൊണ്ടു വെറുമൊരു സർക്കിൾ ഇൻസ്‌പെക്ടർ ആയാ കാശി നാഥൻ അവരെ കൊണ്ടു പറയിപ്പിച്ചു എന്ന് പറയുന്നതാവും ശെരി.. കാശിന്റെ ബലത്തിൽ അവർ കാണിച്ച കൂട്ടിയ അഹങ്കാരത്തിന് കനത്ത വില തന്നെ കൊടുക്കേണ്ടിയും വന്നു. സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ അത് വരെയും ഉണ്ടാക്കി എടുത്ത പോയ്‌ മുഖമൂടി അഴിഞ്ഞു വീണതോടെ പിന്നെ അതവരുടെ നില നിൽപ്പിനെ തന്നെ ബാധിച്ചു..                       💜💜 ഒരു താങ്ക്സ് എങ്കിലും പറയാം കേട്ടോ.. " തനിക്ക് മുന്നിലേക്ക് ചായയും കടിയും നീക്കി വച്ചു തന്നവളെ നോക്കി കാശ്ശിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "എന്തിന്.. സാർ സാറിന്റെ ഡ്യൂട്ടി അല്ലേ ചെയ്തത്. അതിന് സർക്കാർ ശമ്പളവും തരുന്നില്ലേ.ഇനിയിപ്പോ പ്രതേകിച്ചു ഒരു നന്ദി പറച്ചിലിന്റെ ആവിശ്യം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല." പതിവുപോലെയുള്ള അതേ ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ ഭദ്ര അതും പറഞ്ഞിട്ട് തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ അവിടെ നിന്നും അത്രയുമേ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുള്ളൂ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ കാശി ഒന്ന് ഊറി ചിരിച്ചു. രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്ക് മുന്നേ... ഭദ്രയും ലക്ഷ്മിയും കൂടി കട വീണ്ടും തുറന്നു പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇനി പഴയ പോലെ കച്ചവടം ഉണ്ടാകുമോ ആളുകൾ ഭയമില്ലാതെ കഴിക്കാൻ വരുമോ എന്നൊക്കെയുള്ള ആശങ്കകൾ ലഷ്മിക്ക് തന്നെയായിരുന്നു കൂടുതൽ. "ജസ്റ്റ്‌ ഒന്നൂടെ ട്രൈ ആക്കി നോക്കടോ.. നിങ്ങൾക്കൊട്ടും പറ്റില്ലെന്ന് തോന്നിയാൽ നമ്മക്കത് വിട്ടേക്കാം. പുതിയ എന്തെങ്കിലും നോക്കാം.."എന്ന് അവർക്ക് ധൈര്യം കൊടുത്തത് കാശി തന്നെയാണ്. കുറച്ചു നാളുകൾ അടച്ചിട്ട ആ കട വീണ്ടും തുറന്നു പ്രവർത്തിക്കാൻ ആവിശ്യമുള്ളതൊക്കെയും വാങ്ങി അങ്ങോട്ട് എത്തിച്ചു കൊടുത്തത്. വേണ്ടന്ന് ഭദ്ര പറഞ്ഞിട്ടും കടമായിട്ടാണ് എനിക്കിത് തിരികെ തന്നേക്കണം എന്നൊരു വാക്കോടെ അവനത് പറഞ്ഞു തീർത്തു. ഭദ്രക്കൊരു പിടുത്തമുണ്ട് എങ്കിലും ലഷ്മിക്ക് അവനോടൊരു സൗഹൃദമുണ്ട്. അതവൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കി എടുത്തതാണ്. നന്ദിയും കടപ്പാടും കൊണ്ടു തനിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളോട് ഞാൻ എന്റെ ഡ്യൂട്ടി ആണ് ചെയ്തത്.. ഇതിന്റെയൊന്നും ആവിശ്യമില്ല.. കഴിയുമെങ്കിൽ എന്റെ സൗഹൃദമാകുക എന്നും പറഞ്ഞത് അവനാണ്. സൗഹൃദം ലക്ഷമിയോട് മാത്രമാണ്. തുടരെയുള്ള കാഴ്ചകളിൽ.. നിലപാടിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കാനുള്ള ധൈര്യവും തന്റേടവുമുള്ള അവളുടെ അനിയത്തിയോട് തോന്നുന്ന വികാരം.. അതിന് പ്രണയം എന്ന് തന്നെ പേരിട്ടു നൽകാനാണ് അവനിഷ്ട്ടം. അടുത്തറിയെ ഇത് വരെയും ആരോടും തോന്നാത്ത വിധമൊരു ഇഷ്ടം.. ആ പെണ്ണിനോട് തോന്നി പോയതെങ്ങനെയെന്ന് അവന്നപ്പോഴും അറിയില്ലായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോ രണ്ടു ദിവസം കൂടുമ്പോൾ ഒരിക്കലെങ്കിലും അവളെ ഒന്ന് കാണാതെ വയ്യെന്നായിട്ടും അവനത് തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടില്ല. സുഖമുള്ളൊരു ലഹരി പോലെ അവനതങ്ങനെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു..                              💜💜 ഭദ്ര ഉത്തരമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.. " അത് വരെയുമില്ലാത്ത ടെൻഷനോടെ കാശി അവളെ നോക്കി.. അവൾ പക്ഷേ അവനെ നോക്കുന്നില്ല. അത് കൊണ്ടു തന്നെ ആ മനസ്സിൽ എന്തെന്ന് അവനറിയാനും കഴിയുന്നില്ല. ഇഷ്ടം ഉളിലൊതുക്കി നടക്കാൻ ഇനിയും വയ്യെന്നായപ്പോൾ കാശി തന്നെ അവളോട് തുറന്നു പറഞ്ഞതാണ്. പക്ഷേ ഭദ്രയുടെ മൗനം.. അതവനെ ആശങ്കപെടുത്തുക തന്നെ ചെയ്തു. ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ അതും തുറന്നു പറയാം കേട്ടോ.. " അവളുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടിട്ട് കാശി പറഞ്ഞു. എനിക്കൊരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് തീർക്കാനുണ്ട് ഇനിയും.. ഒടുവിൽ പതിയെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയവൾ. നമുക്കൊരുമിച്ചു ചെയ്ത് തീർക്കലോ.. " ആ മുഖത്തെ തെളിച്ചം കാശ്ശിക്കൊരു സമാധാനം തോന്നി. അവൻ ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു. "ടോ... താൻ പറയുന്നതും ഇനി എന്നോട് പറയാൻ പോണതും എല്ലാം എനിക്കറിയാം. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെയാണ്. കണ്ടന്ന് മുതൽ തോന്നിയ ഇഷ്ടം എന്നൊന്നുമല്ല.. പക്ഷേ അടുത്തറിഞ്ഞ അന്ന് മുതൽ ശ്രീ ഭദ്രയെന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്. ആദ്യമൊരു അഭിമാനമായും പിന്നെയെന്റെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന പ്രണയമായും " ഒരു പോലീസ്കാരന് വേണ്ട പക്വതയോടെ.. എന്നാലോരു കാമുകന് വേണ്ട ആർദ്രതയോടെ അവനത് പറഞ്ഞു തീർക്കുമ്പോൾ.. ആ തുറന്നു പറച്ചിലിന് മുൻപ് തന്നെ അങ്ങനെ ഒരിഷ്ടം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞവൾ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. "കാശി നാഥന്റെ പ്രണയത്തിലേക്കും ജീവിതത്തിലക്കുമാണ് വിളിക്കുന്നത്. അത്രയും സ്നേഹം തോന്നിയിട്ട് തന്നെയാണ്. ലക്ഷ്മിയെ കുറിച്ച് മറന്നിട്ടില്ല. മറക്കേം ഇല്ല. അത് പോലെ തന്നെ നിന്നേം.. എന്നാലും ഞാൻ കാരണം നിന്റെയും അവളുടെയും ജീവിതത്തിൽ നഷ്ടങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാവരുത് എന്നെനിക്ക് നിർബന്ധവുമുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് ഭദ്രക്ക് ധൈര്യമായി ഉള്ളിലുള്ളത് എന്നോട് തുറന്നു പറയാം.." കാശി നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. അതേ ചിരിയപ്പോൾ ഭദ്രക്കുമുണ്ട്. ഞാനെന്നെ കുറിച്ച് ഓർത്തിട്ടില്ല ഇത് വരെയും.. ഇപ്പോഴും." ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. "ചെറുപ്പം മുതൽ എന്റെ ചേച്ചി ഒരു പാവമാണ്. വേണ്ടതൊന്നും പിടിച്ചു വാങ്ങാനും ചോദിക്കാനും അവൾക്കറിയില്ല.. അറിയില്ല എന്നല്ല.. അവൾക്ക് ഭയമാണ്. അച്ഛനും അമ്മേം ഞങ്ങളെ വിട്ട് പോയതിൽ പിന്നെ അത് വീണ്ടും കൂടി.." ശാന്തമായിട്ടാണ് അവളത് പറയുന്നത്. എങ്കിലും അവളെന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നതെന്ന് അവനൊരു ഊഹവും കിട്ടിയതുമില്ല. "ഞാൻ കൂടെ ഇല്ലെങ്കിൽ അവൾക്കും മുന്നോട്ട് ജീവിക്കാൻ വയ്യ.. അവളെ പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലാവുന്ന സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളെ ഏല്പിച് കൊടുക്കും വരെയും ഞാൻ എന്നേ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു നോക്കുന്നില്ല.." ചിരിയോടെ തന്നെ കാശി അവളെ നോക്കുമ്പോൾ അവനിലൊരു ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു. കണ്ണും പൂട്ടി റിജേക്ട് ചെയ്തില്ലല്ലോ എന്നൊരു ആശ്വാസം. സന്തോഷം. "ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.." ഉള്ളിലെ പ്രണയം മുഴുവനും നിറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ. അറിയാതെ തന്നെ ഭദ്രയുടെ മുഖമൊന്നു ചുവന്നു. കാത്തിരിപ്പ് വല്ലാണ്ട് നീണ്ടു പോയാലോ..? സാറിന് മടുത്തു പോകും.. പിന്നെ അന്നെന്നെ പഴി പറയരുത്.. സാറിന്റെ കുറെ നല്ല ദിവസങ്ങൾ ഞാൻ കാരണം പോയെന്ന് പരാതിയും പറയരുത്.. അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ.. അത് വരെയും കാണിക്കാത്ത.. അറിയിക്കാത്ത ഒരു കുറുമ്പോടെ അവളത് ചോദിക്കുമ്പോൾ കാശിയുടെ മനം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു ചിരിയുണ്ടവനും. "ഞാനാ മനസ്സിൽ ഉണ്ടല്ലോ.. അത് മതി.. മരണം വരെയും ഈ കാശിനാഥൻ കാത്തിരിക്കും.. അവന്റെ പ്രണയത്തെ..സ്റ്റിൽ ഐ ലവ് യൂ..." കുറച്ചു കൂടി അവൾകരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നിട്ടത് പറയുമ്പോൾ അവനിലെ പ്രണയതിന്റെ വലിയൊരു തിര വന്നവളുടെ നെഞ്ചിൽ അലയടിച്ചു.. തൊട്ടു തൊട്ടില്ലെന്ന മട്ടിൽ അരികിൽ നിൽക്കുന്നവൻ. ഭദ്ര അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി... L തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലേലും ആ മനസ്സിൽ തന്നോടുള്ള ഇഷ്ടമൊക്കെ വളരെ മുൻപ് തന്നെ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതാണ്. തന്നെ നോക്കുമ്പോൾ തന്നോട് മിണ്ടുമ്പോൾ എല്ലാം ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പൂത്തിരികൾ മിന്നി മറയുന്നതും ഒത്തിരി പ്രാവശ്യം അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. അന്ന് വരെയും ആരോടും തോന്നാത്തത് പോലൊരിഷ്ടം ആളോട് തോന്നിയിരുന്നു. കാശി പറഞ്ഞത് പോലെ.. അത് ആദ്യകാഴ്ചയിലൊന്നുമല്ല.. തനിച്ചായി പോയ തനിക്കും തന്റെ സഹോദരിക്കും മേൽ.. സംരക്ഷണതിന്റെ കരുത്തുള്ള ആ കയ്യും മെയ്യും ചേർന്നു നിന്നിരുന്ന ഏതോ നാളിൽ.. അറിയാതെ ഉള്ളിലെ മോഹമായി മാറിയിരുന്നു. ഈ സർക്കിൾ ഇൻസ്‌പെക്ടർ കാശി നാഥൻ. പക്ഷേ അപ്പോഴും അവനെ പോലെ ഒരാളെ സ്നേഹിക്കാനും മോഹിക്കാനുമുള്ള യോഗ്യതയൊന്നുമില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി എല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി. ഇന്നിപ്പോൾ....സ്നേഹം തുറന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ തന്നെ തന്നിലേക്ക് ചേർന്നു നിൽകുമ്പോൾ ഇനിയെന്ത് ഭയക്കാൻ. ആ തണലിൽ സുരക്ഷിതമായിരിക്കും എന്ന് ഉറപ്പുമുണ്ടല്ലോ.. തനിച്ചാണെന്നുള്ള തന്റെ ഉള്ളിലെ അരക്ഷിതാവസ്ഥക്ക് മീതെ... പ്രണയതിന്റെ കരുത്തുമായുള്ള അവന്റെ കാത്തിരിക്കാമെന്നുള്ള ആ വാക്ക്. അതിന്റെ ഉറപ്പും.. ഭദ്രക്കുള്ളിലും പുതിയൊരു പ്രതീക്ഷ തെളിഞ്ഞു. അത് വരെയും അനുഭവിച്ചതെല്ലാം അവനിലേക്ക് എത്തി ചേരാനുള്ള വഴികൾ മാത്രമായിരുന്നു എന്നോർക്കുമ്പോൾ പോലും അവൾക്കൊരു നിർവൃതി തോന്നി.. ലക്ഷ്മിയോടെല്ലാം കാശി തന്നെയാണ് തുറന്നു പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ അവനത് പറയും മുൻപ് തന്നെ അവൾക്കങ്ങനെയൊരു സംശയം തോന്നിയിരുന്നു.. തനിക്കു വേണ്ടിയാണ് അവരുടെ കാത്തിരിപ്പെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അത് വേണ്ടന്ന് ലക്ഷ്മി അവരോട് പറഞ്ഞതാണ്. പക്ഷേ കാശിക്ക് വാക്ക് പാലിക്കണമായിരുന്നു.. കാരണം.. അവനും അവനൊപ്പം അവന്റെ പെണ്ണും കാത്തിരിപ്പാണ്.. പ്രണയത്തിന്റെ വസന്തം വരുന്നതും കാത്ത്... പ്രണയം നിറഞ്ഞ കാത്തിരിപ്പ്... 💥💥 എല്ലാവരുടെയും അഭിപ്രായം അറിയിക്കുക ... എന്നാൽ പുതിയ കഥയുമായി പെട്ടെന്ന് വരാം... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR ❤️54 റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ വന്നിറങ്ങുമ്പോൾ സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. എന്നും വരുമ്പോൾ കയറുന്ന നാട്ടിലേക്കുള്ള first ബസിൽ തന്നെ കയറി. ആദ്യം താമസിച്ചിരുന്ന വീടിന്റെ വഴിയിലേക്കുള്ള സ്റ്റോപ്പ് എത്തിയപ്പോൾ അഞ്ജു വെറുതെ അങ്ങോട്ടൊന്ന് നോക്കി പോയി. അവളിൽ നിന്നൊരു നെടുവീർപ്പുതിർന്നു. അവൾക്കിറങ്ങാനുള്ള സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങി. പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് കുറച്ചു നടക്കാനുണ്ട്. വലിയ ബാഗ് പുറത്തിട്ടു ചെറുത് ഒരു ഷോൾഡറിൽ തൂക്കി പുതിയ വഴിയൂലടവൾ നടന്നു. ആ വീട് പണ്ട് എങ്ങോ കണ്ട ഓർമ്മയുണ്ടവൾക്ക്. വഴിയിൽ ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു. ഉത്സവം ആയതുകൊണ്ട് ആ ഭാഗത്തുള്ളവരൊക്കെ ഇതുവഴി നടന്നിട്ടാണ് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോകുന്നത്. കുറച്ചു മാസങ്ങങ്ങൾക്ക് ശേഷം നാടും ആൾക്കാരെയും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോൾ അഞ്ജുവിന് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. പരിചയമുള്ളവരോട് ആവേശത്തിൽ വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കി. പഴയ നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി അഞ്ജനയായി. " അമ്മേ..... " മുന്നിൽ കാണുന്ന വലിയ തറവാട് വീട്ടിലേക്ക് കയറിക്കൊണ്ടവൾ വിളിച്ചു. എന്തൊക്കെയായാലും അമ്മ അമ്മയല്ലാതാവില്ലല്ലോ. ശബ്ദം കേട്ട് അടുക്കളയിൽ ആയിരുന്ന നിർമല പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. അവളെ കണ്ടതും നിർമ്മല അതിശയത്തോടെ നോക്കി പോയി. ആറുമാസം മുന്നേ അവിടെനിന്ന് പോയ അഞ്ജന ആയിരുന്നില്ല അവർക്ക് മുന്നിൽ ഇപ്പോൾ വന്നു നിൽക്കുന്നത്. അത്രയും മാറ്റം അവൾക്ക് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യത്തേക്കാൾ തടിച്ചിട്ടുണ്ട് ആ മുഖത്തും കണ്ണുകളിലും വല്ലാത്ത തിളക്കം, ആരെയും ആകർഷിക്കും വിധം അതിമനോഹരിയായി മാറിയിരിക്കുന്ന അഞ്ജന..... " നീ വന്നോ, വാ... അകത്തേക്ക് കയറ്." അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അഞ്ജന അകത്തേക്ക് കയറി. " ദാ, ആ മുറിയിൽ ഉണ്ട് നിന്റെ സാധനങ്ങളൊക്കെ. ഇതൊക്കെ അങ്ങോട്ട് വെച്ച് ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വാ.... ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുക്കാം.... " അവർ അൽപ്പം സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു ചിരിയോടെ അതിന് തലയാട്ടി. മാസങ്ങളോളം കാണാതിരുന്ന മകളെ കണ്ട ആശ്ചര്യം ഒന്നും അമ്മയ്ക്ക് ഇല്ലെങ്കിലും ഇതുവരെ കിട്ടാത്ത ഒരു പരിഗണന കിട്ടുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവർ ചൂണ്ടിയ മുറിയിലേക്ക് അഞ്ജു നടന്നു, മുറിയിൽ എത്തിയതും അവൾ അതിശയിച്ചു പോയി അത്രയും വലിയ മുറിയായിരുന്നത്. ആ വീട് തന്നെ അത്യാവശ്യം വലുതായിരുന്നു, വീട്ടിലുള്ള എല്ലാ മുറികളും ഇതുപോലെ ആയിരിക്കുമെന്ന് അവൾ ഊഹിച്ചു. സാധനങ്ങൾ എല്ലാം കിടക്കയിലേക്ക് വെച്ച് അഞ്ചു ബാത്റൂമിൽ കയറി കുളിച്ച് ഇറങ്ങി. കുളിച്ചിറങ്ങി ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ ഏഥന്റെയും സിറിയയുടെയും മിസ്ഡ് കോളുകൾ ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു. ഏഥനെ തിരിച്ചു വിളിച്ചപ്പോൾ അവർ പുറപ്പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. ഏകദേശം 11 മണിക്കൂർ ഓട്ടം ഉണ്ട് അവിടുന്നിങ്ങോട്ട്. അഞ്ജു ലൊക്കേഷൻ അയച്ചിട്ട് റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. ആദ്യം വീടുമുഴുവൻ നടന്നു കണ്ടു. നല്ലൊരു തറവാട് വീട്. അവൾക്കത് ശരിക്കും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു. മുറ്റത്തിറങ്ങി പരിസരവും നോക്കി. ഒരു ഒറ്റപെട്ട വീടാണെന്നതൊഴിച്ചാൽ ബാക്കി സെറ്റ് ആണ്. അജു എണീറ്റ് കണ്ണ് തിരുമ്മി മുറ്റത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ഇതായിരുന്നു. ഈറൻ മുടി അഴിച്ചിട്ട് ഒരു ടീഷർട്ടും പാവാടയും ധരിച്ചു മുറ്റത്തൂടെ നടക്കുന്ന അഞ്ജു. ആരോ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടായതും അഞ്ജു പൂമുഖത്തേക്ക് നോക്കി . അവൾ കണ്ടെന്നു തോന്നിയതും തിരിഞ്ഞു പോകാൻ നിന്നവൻ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. " എപ്പോ എത്തി? " അവളെ നോക്കി അജു ചോദിച്ചു. " first ബസ്സിന്... " " മഹിമക്കിപ്പോ എങ്ങനുണ്ട്? " അവളുടെ ചോദ്യം സ്വഭാവികമായിരുന്നെങ്കിലും അതിലെ പുച്ഛം അജുവിന് കൃത്യമായി മനസിലായി. " കുഴപ്പമില്ല..." പിന്നെയും ഒന്നോ രണ്ടോ ചോദ്യങ്ങൾ ഉത്തരങ്ങൾ അത് കഴിഞ്ഞവൻ കയറി പോയി. അവസാന കൂടിക്കാഴ്ച അവർക്കിടയിൽ അത്രയും വലിയൊരു അകലം തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അഞ്ജുവും അകത്തേക്ക് ചെന്നു. നേരെ അടുക്കളയിൽ പോയി നോക്കി. നിർമല തിരക്കിട്ട പണിയിൽ ആണ്. " ആ കാസ്രോളിൽ ചപ്പാത്തി ഇരിപ്പുണ്ട്. കറിയും അടുത്തുണ്ട്.. നീ എടുത്ത് കഴിക്ക്. എനിക്ക് ഒരുപാട് പണിയുണ്ട്. കല്യാണം ഇങ് അടുത്തില്ലേ... " അവളെ കണ്ടതും അവർ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു അതിനൊന്ന് മൂളി രണ്ട് ചപ്പാത്തി പ്ലേറ്റിൽ ഇട്ട് കറിയും ഒഴിച്ച് അടുക്കളയിൽ ഉള്ള തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നു. " അമ്മേ.... എനിക്കൊരു കാര്യം..." കഴിക്കുന്നതിടയിൽ അഞ്ജു പറഞ്ഞു. " എന്തേ? " " ഉത്സവം കൂടാൻ എന്റെ കൂട്ടുകാരും കാണും. വൈകീട്ട് ആവുമ്പോഴേക്കും എത്തും. " അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടവർ മിഴിച്ചു നിന്നു. അവളുടെ ആരെങ്കിലും എന്ന് പറഞ്ഞു ഇതുവരെ ഒരാളും അവർക്കിടയിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. " അവർക്ക് കഴിക്കാനെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കണം..." അഞ്ജു അൽപ്പം മടിയോടെ പറഞ്ഞു. " എത്ര പേരുണ്ട്? " നിർമല ചോദിച്ചു. "8 പേരുണ്ടെന്നാ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത്.." അവർ അതിനൊന്ന് മൂളി. അവൾക്ക് അതൊരു അതിശയമായിരുന്നു. അമ്മക്ക് കാര്യമായിട്ട് എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അഞ്ജു പിന്നീടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു റൂമിൽ പോയി കിടന്നുറങ്ങി. നല്ല യാത്രക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നവൾക്ക്. *************** " ദാ... ഈ വഴി കേറിക്കോ അപ്പാ... ലൊക്കേഷൻ end ആണ്... " ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്ന ഏഥനെ നോക്കി സിറി പറഞ്ഞു. ലാൻഡ്രോവർ ഡിഫെൻഡർ അഞ്ജുവിന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് കയറി. ഒരേസമയം ഒരു വണ്ടിക്ക് പോകാൻ കഴിയുന്ന വഴിയിലൂടെ ഏഥന്റെ വണ്ടിക്ക് പുറകിൽ സിദ്ധു ഓടിക്കുന്ന കാറും കയറി. " എന്തൊരു ഭംഗിയാണല്ലേ ഇവിടെ? " വെളിച്ചം മങ്ങി തുടങ്ങിയ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ആര്യ ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു. " സത്യം... നമ്മുടെ നാട് വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഇത് ശരിക്കും വെറൈറ്റി ആണ്. വില്ലേജ് ബ്യൂട്ടി..." ആരോൺ പറയുന്നത് കേട്ട് എല്ലാവരും അതിനെ അനുകൂലിച്ചു. ഏഥന്റെ ഹൃദയം എന്നാൽ അതിന്റെ ഇണയെ കാണാനുള്ള വിങ്ങലിൽ ആയിരുന്നു. സിറിക്ക് അതവന്റെ മുഖത്ത് നിന്നും വായിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റി. ഐഷുവും വൈശാഖും സ്നേഹയും സിദ്ധുവിന്റെ കാറിലായിരുന്നു ഏഥന്റെ കാറിൽ ആരോണും സിറിയും ആര്യയുമായിരുന്നു. ആര്യ ഇതിലെങ്ങനെ എത്തിപെട്ടെന്ന് വച്ചാൽ... ഇവരെല്ലാവരും പോകുമെന്ന് അറിഞ്ഞത് മുതൽ ഒറ്റക്കാലിൽ നിൽപ്പായിരുന്നു പെണ്ണ്. ഒടുക്കം ആരും സമ്മതിക്കില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ സ്നേഹയുടെ കാര്യം വീട്ടിൽ പറയുമെന്ന് വൈശാഖിനെ ബ്ലാക്‌മെയ്ൽ ചെയ്ത് സമ്മതിപ്പിച്ചു പോന്നതാണ് കക്ഷി. വഴിയിൽ നിന്ന് മാറി കാണുന്ന വീടിന് മുന്നിലേക്ക് ഏഥന്റെ കാറ് ചെന്ന് നിന്നു. അവൻ ആകാംഷയോടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. " uff.... " മുന്നിൽ കാണുന്ന കാഴ്ച്ചയിൽ  ഏഥൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി. അവന്റെ ആ സൗണ്ടിൽ ആണ് മൂന്ന് പേരും ഒരുപോലെ മുന്നിലേക്ക് നോക്കുന്നത്. തെളിഞ്ഞു കത്തുന്ന സന്ധ്യാ ദീപത്തിന് മുന്നിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു കണ്ണുകളടച്ചു നാമം ചൊല്ലുന്ന അഞ്ജു. ഇട്ടിരിക്കുന്നത് ഒരു പാവാടയും കുപ്പായവും. നെറ്റിയിൽ ഒരു ഭസ്മക്കുറി. മുടി കുളിപ്പിന്നൽ ഇട്ട് അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. വിളക്കിന്റെ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ അവളങ്ങനെ ശോഭിച്ചു ഇരിപ്പാണ്. " എന്റെ കർത്താവേ.... ഒരു കുട്ടിനിക്കറും കുട്ടി കുപ്പായവും ഇട്ടോണ്ട് അവിടെ നടക്കുന്ന പെണ്ണാണെന്ന് ആരേലും കണ്ടാ പറയുവോ..." അവളുടെ ആ ഇരിപ്പ് കണ്ട് വാ പൊളിച്ചാണ് സിറി ഇത് പറഞ്ഞത്. " സത്യം.... " ആരോണും ഏറ്റു പിടിച്ചു. കാറുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും അഞ്ജു മുഖമുയർത്തി നോക്കി. അവൾ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും വേഗം എണീറ്റ് ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ഓടി. ഓടി വന്നവൾ ഏഥന്റെ സൈഡിലെ ഡോർ തുറന്നു. " ഏഥൻ...... " അവൾ വിരിഞ്ഞ ചിരിയോടെ വിളിച്ചു. ഏഥൻ ചിരിയോടെ പുറത്തിറങ്ങി അവളെ ഒന്ന് പുണർന്നു. അവളിൽ നിന്നും മത്ത് പിടിപ്പിക്കും വിധം പാലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. " ക്ഷീണിച്ചോ? " അവൾ മുഖമുയർത്തി ചോദിച്ചു. " ഇല്ല.... " അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടക്കുന്ന മുടി മാടിയൊതുക്കി. സ്ഥലകാല ബോധമില്ലാതെ അവരങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്. " അല്ല അഞ്ജുചേച്ചി.... അപ്പൻ മാത്രമല്ല, ഞങ്ങളും കൂടെ വന്നായിരുന്നു..." വൈശാഖ് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അഞ്ജു അങ്ങോട്ട് നോക്കുന്നത്. ബാക്കി ഏഴു പേരും കയ്യിൽ ബാഗും പിടിച്ചു അവരെ നോക്കി നിരന്നു നിൽക്കുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ കാണുന്നത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ ആര്യ വാ തുറന്ന് നിൽക്കുകയാണ്. അഞ്ജു ചമ്മലോടെ അവന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് അകന്നു മാറി. "Sorry..." അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഐഷുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ഐഷു അവളെ നോക്കി വല്ലാതെ ആക്കി ചിരിച്ചു. " മാനം പോയി...." അഞ്ജു ഐഷുവിനോട് പിറുപിറുത്തു. " അതൊക്കെ എന്നേ പോയതാ... " ഐഷു അവളുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. അഞ്ജു അവളോട് പരിഭവത്തോടെ മുഖം കോട്ടി സിറിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കയ്യിലുള്ള ബാഗ് വാങ്ങി. സിറി അവളുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു. ആര്യയെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് നല്ല സന്തോഷം തോന്നി. എല്ലാവരോടും സംസാരിച്ചു വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കി, എന്നിട്ട് അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. എല്ലാവരും അവർക്ക് പുറകിലായി പൂമുഖത്തേക്ക് കയറി. ശബ്ദങ്ങളും കോലാഹലങ്ങളും കേട്ട് നിർമല മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. അഞ്ജുവിന്റെ തോളിൽ കൈചേർത്തു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കയറി വരുന്ന പയ്യനിൽ ആണവരുടെ കണ്ണുടക്കി നിന്നത്. അജുവും ജ്യോൽസ്യരും പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഒരു മിന്നൽ പോലെ അവരുടെ തലയിലൂടെ പാഞ്ഞു പോയി. " അമ്മേ... ഇതൊക്കെയാണ് എന്റെ ഫ്രണ്ട്‌സ്. " അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഇത് ഐഷു , ഇത് സിറി....... " അങ്ങനെ തുടങ്ങി എല്ലാരേയും പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു ഏഥനെ നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നില്ല. ഏഥൻ മുറ്റത്തു നിന്ന് ആരെയോ ഫോൺ ചെയ്യുകയാണ്.  " ദാ... അത് ഏഥൻ... " അവനെ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞപ്പോൾ നിർമല മുഖം ചുളിച്ചു. " അത് ആരാ? " കൂടെ പഠിക്കുന്നതല്ല എന്ന ഉറപ്പിൽ അവർ ചോദിച്ചു. " അത്.... " " എന്റെ അപ്പനാണ്... " അഞ്ജു എന്ത് പറയുമെന്നറിയാതെ വിക്കിയിടത്ത് സിറി വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും ഫോൺ ചെയ്തു ഏഥൻ കയറി വന്നിരുന്നു. അവനെ കണ്ട് ഇത്രേം വലിയ ചെക്കന്റെ അച്ഛനോ എന്ന മട്ടിൽ അവർ രണ്ട് പേരെയും മാറി മാറി നോക്കുകയായിരുന്നു. " എന്ത് ചെയ്യുന്നു? " ഏഥൻ നോക്കുന്ന നോട്ടത്തിൽ ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും സ്വഭാവികമായവർ ചോദിച്ചു. " ഏഥൻ, ഡോക്ടർ ആണമ്മേ... " അഞ്ജു പറഞ്ഞതും, ആണോ എന്നപോലെ അവർ  ചിരിച്ചു. എന്നാൽ അഞ്ജു പറഞ്ഞ് കേട്ടുള്ള അറിവ് വച്ച് ഏഥനും സിറിക്കും അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി ചിരിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ബഹളം കേട്ട് അകത്തു മഹിമയെ ഫോൺ ചെയ്യുകയായിരുന്ന അജുവും ഇറങ്ങി വന്നു. മുന്നിലെ ആളുകളെ കണ്ട് ഒരു നിമിഷം അവനൊന്നു നിന്നു. സിറി അവനെ നോക്കി നല്ല പുച്ഛത്തിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊടുത്തു. " ഒരുപാട് യാത്ര ചെയ്തതല്ലേ... എല്ലാരും വാ കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി ചായ കുടിക്കാം..." അഞ്ജു അവരെയും കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. ആണുങ്ങൾക്ക് ഒരു റൂം കാണിച്ചു കൊടുത്തു. Girls എല്ലാവരും അഞ്ജുവിന്റെ റൂമിലേക്കും വന്നു. ഒരു ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂർ എടുത്തു എല്ലാവരും കുളിച്ചു വരാൻ. എങ്കിൽ പിന്നെ ചായ വേണ്ട ഭക്ഷണം എടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് അവരെ അത്താഴം കഴിക്കാൻ ഇരുത്തി. നല്ല ആവി പറക്കുന്ന ബിരിയാണി അഞ്ജു എല്ലാവർക്കും വിളമ്പി. എന്നാൽ ഏഥന് മാത്രം ചപ്പാത്തിയും ചിക്കൻ കറിയുമായിരുന്നു. " അതെന്താ ഏഥച്ഛന് മാത്രം ചപ്പാത്തി." അഞ്ജു വിളമ്പുന്നത് കണ്ട് ആര്യ ഉറക്കെ ചോദിച്ചു. " അത്... ഏഥൻ.... ബിരിയാണി കഴിക്കില്ല.." അഞ്ജു വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു. എല്ലാവരുടെയും ചുണ്ടിൽ വിടരാൻ മടിച്ചൊരു ചിരി നിന്നിരുന്നു. അഞ്ജു ആർക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. എന്നാൽ ഏഥന്റെ മുഖത്ത് നല്ലൊരു കള്ളച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടന്നാണ് ആരോ calling ബെൽ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. " ആരാ ഈ നേരത്ത്..." ഇതും പറഞു നിർമല അവർക്കിടയിൽ നിന്ന് ഹാളിലേക്ക് പോയി ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെന്നു. അവർ പോയെന്ന് കണ്ടതും ഏഥൻ ചപ്പാത്തി കീറി ഒരു കഷ്ണം കറിയിൽ മുക്കി അവളുടെ നേരെ നീട്ടി. അഞ്ജു എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി ചമ്മി ചിരിച്ചത് വാങ്ങി കഴിച്ചു. " അഞ്ജു ചേച്ചി ഏഥച്ഛന്റെ? " ആര്യ അടുത്തിരിക്കുന്ന വൈശാഖിന്റെ ചെവിക്കരികിൽ വന്ന് പതുക്കെ ചോദിച്ചു. "ഹ്മ്മ്...." അവൻ മൂളി. ആര്യ അവരെ അത്ഭുധത്തിൽ നോക്കി. ഏഥൻ രണ്ടാമത്തെ കഷ്ണം ചപ്പാത്തിയും അഞ്ജുവിന് നേരെ നീട്ടാൻ ഒരുങ്ങിയതും, " ഹാ..  ആരൊക്കെയാ വന്നിരിക്കുന്നെ, എന്റെ പെണ്ണിന്റെ കൂട്ടുകാരോ? " ആ ശബ്ദം കേട്ട് ഞെട്ടി തരിച്ചു അഞ്ജു വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി. അവൾക്കൊപ്പം എല്ലാവരും അങ്ങോട്ട് തന്നെയാണ് നോക്കിയത്. " മഹേഷ്‌.... " അവൾ വിറക്കുന്നു ശബ്ദത്തിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞതും ഏഥന്റെ കണ്ണുകളിൽ എതിരാളിയെ കണ്ട സിംഹത്തിന്റെ തിളക്കമായിരുന്നു. തുടരും...... ഫോൺ വെള്ളത്തിൽ വീണു guyz 🙂🙂... ഇന്നലെ രാത്രി നന്നാക്കി കിട്ടിയുള്ളൂ.

#📙 നോവൽ എന്താ സ്വപ്നം കാണുകയാണോ? വേഗം വന്ന കാര്യം പറഞ്ഞ് റെഡിയാക്കാൻ നോക്ക്." രാഹുലിന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ജോബിൻ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി. അപ്പോഴാണ് രാഹുൽ സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്. "എന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ നിന്ന് രണ്ട് തവണ ഈ മാസം ലോൺ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് റീഫണ്ട് ചെയ്യുന്ന കാര്യം സംസാരിക്കാൻ വന്നതാണ് ഞാൻ." ആവശ്യം തന്റേത് ആയത് കൊണ്ടും ബാങ്കിലെ മറ്റ് സ്റ്റാഫുകളുടെ കൌണ്ടറിൽ നല്ല തിരക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ടുമാണ് രാഹുൽ താൻ വന്നത് എന്തിനാണെന്ന് മിത്രയോട് പറഞ്ഞത്. "പാസ്സ് ബുക്ക് തരൂ, നോക്കട്ടെ..." മിത്ര പാസ്സ്‌ബുക്ക് വാങ്ങി നോക്കി. "ഓട്ടോമാറ്റിക്ക് ആയിട്ട് ലോൺ കട്ടാകുന്ന ദിവസത്തിന് മുൻപേ തന്നെ നിങ്ങൾ ലോൺ അടച്ചത് കൊണ്ടാണ് രണ്ട് തവണ എമൗണ്ട് അക്കൗണ്ട് ൽ നിന്ന് പോയത്. ആ എമൗണ്ട് ഇന്ന് തന്നെ ക്രെഡിറ്റ്‌ ആയിക്കോളും.അടുത്ത തവണ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ ഓട്ടോപേ ക്യാൻസൽ ചെയ്തിട്ട് നിങ്ങൾ തന്നെ ലോൺ പേയ്‌മെന്റ് ഡയറക്റ്റ് അടച്ചോളു. ഇനിയിപ്പോ ഓട്ടോപേ വേണമെന്ന് ആണെങ്കിൽ ലോൺ എമൗണ്ട് അക്കൗണ്ട് ൽ കട്ടാക്കുന്നതിനു മുൻപ് സ്വയം അടയ്ക്കാതിരുന്നാൽ മതി." പാസ്സ് ബുക്ക് തിരിച്ചു കൊടുക്കുമോ മിത്ര പറഞ്ഞു. "പിന്നെ ലോൺ സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഫസ്റ്റ് ഫ്ലോറിൽ ലോൺ സെക്ഷനിലാണ് പറയേണ്ടത്." അത്രേം പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ ബാഗുമായി എഴുന്നേറ്റു. രാഹുൽ ഒരു നിമിഷം അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നിട്ട് ജോബിനെയും കൂട്ടി അവിടുന്ന് പോയി. ********* "അമ്മേ ഞാൻ ഇന്ന് ബാലേട്ടനെ വിളിച്ച് മിത്രയുടെ കാര്യം അന്വേഷിച്ചിരുന്നു. ആ കുട്ടിക്ക് വേറെ കല്യാണമൊന്നും ഇതുവരെ ആയിട്ടില്ലെന്നാ അയാൾ പറഞ്ഞത്." രാകേഷ് ഗീതയോട് പറഞ്ഞു. അവർക്ക് അത് കേട്ട് ഒത്തിരി സന്തോഷം തോന്നി. "രാഹുലിന് വേണ്ടി ആ കുട്ടിയെ ആലോചിക്കുന്ന കാര്യം നീ അയാളോട് പറഞ്ഞോ?" "ആ അമ്മേ... പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ബാലേട്ടൻ മിത്രയുടെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു ചോദിച്ചിട്ട് നാളെ മറുപടി പറയാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്." "അവർ സമ്മതിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു." ഗീത പ്രാർത്ഥനയോടെ നെഞ്ചിൽ കൈ വച്ചു. "അവർക്ക് താല്പര്യകുറവൊന്നും ഉണ്ടാവില്ലായിരിക്കും അമ്മേ. പക്ഷേ രാഹുൽ ഇതിന് സമ്മതിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല." രാകേഷ് പറഞ്ഞു. "അവനെ സമ്മതിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം ഞാനേറ്റു. രാഹുലിന്റെ ഭാര്യയായി ഈ വീടിന്റെ രണ്ടാമത്തെ മരുമകളായി മിത്ര വന്നാൽ മതി എന്നാണ് ഇപ്പോ എന്റെ ആഗ്രഹം. ഒന്നുല്ലേലും കുറച്ചു മനുഷ്യ പറ്റും കരുണയും ഉള്ള കുട്ടിയല്ലേ. ഞാൻ അതേ നോക്കുന്നുള്ളു. അതുകൊണ്ട് നീ വിവരങ്ങളൊക്കെ അറിഞ്ഞു വയ്ക്ക്. അവർക്ക് സമ്മത കുറവൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ ഈ വരുന്ന ഞായറാഴ്ച നമുക്ക് അവിടം വരെ പോയി എല്ലാരേം കാണാം. അന്ന് പെണ്ണ് കാണാൻ പോയപ്പോ ഞാനും രാമേട്ടനും വന്നില്ലല്ലോ. എനിക്കും ആ കുട്ടിയുടെ വീടും ചുറ്റുപാടുമൊക്കെ ഒന്ന് കാണണം." ഗീതയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവർ എല്ലാം തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞുവെന്ന് രാകേഷിന് മനസ്സിലായി. *********** "മോളെ... ഇന്ന് ആ ബ്രോക്കർ വിളിച്ചിരുന്നു. അന്ന് നിന്നെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്ന പയ്യന്റെ വീട്ടുകാർ നിനക്ക് വേറെ കല്യാണം ആയോന്ന് അന്വേഷിച്ചു പോലും. വേറൊന്നും ആയിട്ടില്ലെങ്കി അവരുടെ ആലോചന നടത്തുന്നതിൽ നമുക്ക് സമ്മതമാണോന്ന് ചോദിച്ചു. നിന്നോട് ചോദിച്ചിട്ട് മറുപടി പറയാമെന്നു കരുതി ഞാൻ. എന്താ നിന്റെ അഭിപ്രായം? ആ പയ്യനെ കെട്ടുന്നതിൽ ഇഷ്ടക്കുറവ് ഒന്നുമില്ലല്ലോ അല്ലേ?" വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്ന മിത്രയോട് വിമല ചോദിച്ചു. അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മിത്ര അമ്പരന്നു. "അമ്മ പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ?" അവൾ ചോദിച്ചു. "ഇതെന്താ തമാശ പറയാൻ പറ്റിയ കാര്യമാണോ? നിനക്ക് ഓക്കേ ആണോ അല്ലേ എന്ന് പറ. ഓക്കേ ആണെങ്കി ചെക്കന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഞായറാഴ്ച ഇങ്ങോട്ട് വരാന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്." അത് കൂടി കേട്ടതോടെ രാഹുലിന്റെ സമ്മതത്തോടെ ആവില്ല രണ്ടാമതും അവന്റെ ആലോചന തനിക്ക് വന്നതെന്ന് മിത്ര ഊഹിച്ചു.. "എനിക്ക് ഇഷ്ടക്കുറവ് ഒന്നുമില്ല. അമ്മ അവരോട് വരാൻ പറഞ്ഞോ." പറഞ്ഞിട്ട് മിത്ര മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഈ ആലോചന എത്രത്തോളം മുന്നോട്ട് പോയാലും രാഹുൽ എല്ലാം അറിയുന്നത് വരെ മാത്രമേ അതിന് ആയുസ്സുള്ളൂ എന്ന് മിത്രയ്ക്ക് അറിയാം. അതുകൊണ്ട് അവൾ അതിനെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് സന്തോഷിക്കാനോ സങ്കടപ്പെടാനോ മിനക്കെട്ടില്ല. എല്ലാം വരുന്നത് പോലെ വരട്ടെ എന്ന് കരുതി മിത്ര. ****** ഞായറാഴ്ച രാകേഷിനും ഭാര്യയ്ക്കും ഒപ്പം ഗീതയും രാമചന്ദ്രനും മിത്രയുടെ വീട്ടിൽ വന്നു. വളരെ വേഗം തന്നെ ഗീതയും വിമലയും കൂട്ടായി. അങ്ങനെ അവരിൽ നിന്നും മിത്ര ആക്‌സിഡന്റ് ആയ സമയത്ത് ഗീതയെയും രാമചന്ദ്രനെയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ച കാര്യങ്ങളൊക്കെ വിമല അറിഞ്ഞു. "കേട്ടോ വിമലേ. എനിക്ക് മിത്രയേ ഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അന്ന് മിത്രയേ രാഹുൽ പെണ്ണ് കണ്ട് പോയതിന്റെ പിറ്റേന്ന് അവന്റെ ഓഫീസിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു കുട്ടിയുടെ ആലോചന കൂടി വന്നിരുന്നു. ഒരുമിച്ച് ജോലി ചെയ്യുന്നവരായത് കൊണ്ട് ആ ബന്ധം നടത്താമെന്ന് രാഹുൽ പറഞ്ഞപ്പോ ഞങ്ങൾ എതിരൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ അത് പകുതിക്ക് വച്ച് മുടങ്ങി. അല്ലെങ്കിലും പരസ്പരം ചേരാൻ വിധി ഉള്ളവരുടെ അല്ലേ നടക്കു. അത് മുടങ്ങിയതോടെ ഇനി കുറച്ചു നാൾ കല്യാണ കാര്യം പറഞ്ഞ് ശല്യപ്പെടുത്തരുതെന്ന് രാഹുൽ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഞാൻ പിന്നീട് വേറൊന്നും അവന് നോക്കിയില്ല. അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് മിത്രയ ഞങ്ങളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോകുന്നതും രാഹുൽ ആദ്യം പെണ്ണ് കണ്ട കുട്ടി മോൾ ആയിരുന്നുവെന്നും രാകേഷിൽ നിന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നത്. അത് അറിഞ്ഞപ്പോ മുതൽ എനിക്ക് രാഹുലിന്റെ ഭാര്യയായി മിത്രയെ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നൊരു ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ തോന്നി." ഗീതയിൽ നിന്ന് കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞപ്പോ വിമലയ്ക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി. "ആക്‌സിഡന്റ്ന്റെ കാര്യമൊന്നും മിത്ര പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നു കേട്ടോ. പിന്നെ ഈ ബന്ധം നടക്കുന്നതിൽ ഞങ്ങളൊക്കൊക്കെ സന്തോഷമേ ഉള്ളു." വിമല ഗീതയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. "എങ്കിൽ നമുക്ക് ഇത് ഉറപ്പിക്കാം അല്ലേ." ഗീത ചോദിച്ചപ്പോൾ വിമല നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ സമ്മതം നൽകി. *********** "നിന്നെ എനിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടായി മോളെ. ഇനി നിന്റെ കഴുത്തിലൊരു താലി വീഴുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് നീ സ്നേഹിച്ച എന്റെ മോന്റെ പേര് കൊത്തിയ താലി ആയിരിക്കും. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ പിരിയാനുണ്ടായ കാരണമൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. അത് എനിക്ക് അറിയുകേം വേണ്ട. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പോയ കാര്യങ്ങളല്ലേ. നിന്റെ നല്ല മനസ്സ് മാത്രേ ഞാൻ നോക്കുന്നുള്ളു." ഇറങ്ങാൻ നേരം മിത്രയോടായി ഗീത പറഞ്ഞു. അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. "രാഹുലേട്ടൻ സമ്മതിക്കോ?" അവൾ അത് മാത്രേ ചോദിച്ചുള്ളു. "അവൻ സമ്മതിച്ചോളും. ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ അവനോട് കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്. മിത്ര അതോർത്തു പേടിക്കണ്ട." ഗീത പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അധികം വൈകാതെ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് അവരെല്ലാവരും മടങ്ങി പോയി. ********** തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോ തന്നെ ഗീത രാഹുലിനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ച് തങ്ങൾ മിത്രയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയ കാര്യം അവനെ അറിയിച്ചു. കല്യാണത്തിന് വാക്ക് കൊടുത്തിട്ടാണ് അച്ഛനും അമ്മയും വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് കേട്ടതും അവന് ദേഷ്യം കയറി. കാത്തിരിക്കൂ

#📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #😥 വിരഹം കവിതകൾ

#📙 നോവൽ ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഒക്കെയും ഗംഗ യിൽ അടിമുടി ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റം കണ്ടതും അനന്തന് ആകെ കൂടി ഒരു തരിപ്പ് ആയിരുന്നു. ഈ പെണ്ണിന് ഇതെന്താണ്ന്നു അവൻ പല കുറി ആലോചിച്ചു നോക്കി. ഉത്തരം ഒക്കെ അവന്റ ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ഉണ്ട്. പക്ഷെ ആൾക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ ദഹിക്കുന്നില്ല... അന്നും അനന്തൻ ലോഡ് കൊടുത്തിട്ട് വന്നപ്പോൾ ഗംഗ വാതിൽക്കൽ ഉണ്ട്. അമ്മയും മാളുവും അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ പോയതാണ്. വരുന്ന വഴി അവൻ അവരെ കാണുകയും ചെയ്തു. ആ വീട്ടിലെ അമ്മച്ചി സുഖമില്ലാതെ കിടക്കുന്നു.അതുകൊണ്ട് ജസ്റ്റ്‌ ഒന്ന് പോയീന്നെ ഒള്ളു. അവൻ വന്നതും ഗംഗ ഇത്തിരി പോലും ഒതുങ്ങാതെ ഒരേ നിൽപ്പ് നിന്നു. അവൻ അവളെ ദേഷ്യത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി. മാറി നിൽക്ക്... അനന്തൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു ഇല്ലെങ്കിൽ ഇയാള് കേസ് കൊടുക്കുമോ... അവളും അതേ ഭാവത്തിൽ അവനെ നോക്കി. അതേയ്... എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്... ഒരുപാട് time ഒന്നും വേണ്ട.. ഒരു അഞ്ചു മിനുട്ടിൽ താഴെ.അതു പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ മാറും. തികഞ്ഞ ഗൗരവത്തിൽ അവളും അവനെ നോക്കി വീണ്ടും പറഞ്ഞു. അതിനു വഴി തടസം നിന്നിട്ടു വേണോ.. അകത്തേക്ക് കയറ് മ്മ്.. കയറാം. അവൾ അകത്തേക്ക് ഒന്ന് വലിഞ്ഞു നിന്നു. എന്താ പറയ്... അനന്തൻ വീണ്ടും ഗംഗയെ നോക്കി. എനിക്ക് ഇഷ്ടാണ്.... യാതൊരു മുഖവുരയും കൂടാതെ അവൾ പറഞ്ഞു. എന്താ... ഇക്കുറി അനന്തൻ ഒന്നു ഞെട്ടി. എനിക്ക് അനന്തേട്ടനെ ഇഷ്ടമാണ്... ഒരുപാട് ഒരുപാട് ഇഷ്ടം.. ഈ ലോകത്ത് ഞാനിപ്പോൾ മറ്റെന്തിനെക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹിക്കുന്നത് അനന്തേട്ടനെയാണ്. അനിതേട്ടന് തിരിച്ച് എന്നോട് ഇഷ്ടം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല. അനിലേട്ടനെ സ്നേഹിക്കാനുള്ള അർഹത ഉണ്ടോ എന്നും എനിക്കറിയില്ല. രണ്ടിനും ഉള്ള മറുപടിയായി അനന്തേട്ടൻ ആലോചിച്ച് എന്നോട് പറയണം. മാളുവിന്റെ വിവാഹത്തിന്റെ പിറ്റേദിവസം എനിക്ക് ബാംഗ്ലൂർക്ക് മടങ്ങണം. അതുവരെ അനന്തേട്ടന് സമയമുണ്ട്. പോസിറ്റീവ് ആണെങ്കിലും നെഗറ്റീവ് ആണെങ്കിലും അനന്തേട്ടന് എന്നോട്. ഞാനിത് പറയാതെ മുന്നോട്ടു പോകുംതോറും എനിക്ക് ഒരു സമാധാനം ഇല്ല. എന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ പോലും ഞാൻ വഞ്ചിക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഏട്ടൻ ആലോചിച്ചു പറയണം.. ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞശേഷം അവൾ അകത്തേക്ക് ഓടി. അനന്തൻ ആണെങ്കിൽ അപ്പോഴും ഞെട്ടിത്തരിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്.. അതേയ്.... അനന്ദേട്ടാ.... ഒരുപാടൊന്നും ആലോചിച്ചു കൂട്ടേണ്ട, നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണെന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞേക്ക്... അനന്തൻ നോക്കിയതും ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചിട്ട് ഗംഗ കയറി വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. അപ്പോഴേക്കും മാളുവും അമ്മയും വന്നു. കാപ്പി എടുത്തിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉമ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ഗംഗേച്ചി..... മാളു വിളിച്ചതും അവൾ വന്നു വാതിൽ തുറന്നു.. മാളു അകത്തേക്ക് കയറി ചെന്നിട്ട് അവളോട് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. ഉമ മകന് കാപ്പി കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്തു. ഇന്നുമുതൽ അനന്തൻ പച്ചക്കറി എടുക്കുവാൻ പോകുന്നില്ല. എല്ലാത്തിനും ഒറ്റയ്ക്ക് ഓടിയോടി അവനാകെ മടുത്തു.. അതിനെക്കുറിച്ച് ഒക്കെ അവൻ അമ്മയോട് പറയുന്നുണ്ട്. അതു മതി മോനെ... നീ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കി നടത്താന്... ഒറ്റയ്ക്ക് എന്റെ മോൻ മടുത്തുന്നു അമ്മയ്ക്ക് അറിയാം.. അപ്പോഴേക്കും ഉമ കരയാൻ തുടങ്ങി.. അനന്തൻ ഉച്ചത്തിൽ അമ്മയെ വഴക്കു പറഞ്ഞതും ഗംഗയും മാളുവും ഓടിയിറങ്ങി വന്നു. കസേര നിരക്കി മാറ്റിയിട്ട് അവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോയി. ഇതിനു മാത്രം ബഹളം വയ്ക്കാൻ ഇവിടെ ഇപ്പോൾ എന്താണ് ഉണ്ടായതെന്ന് മാളു ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.. അപ്പോഴേക്കും ഗംഗയുടെ കള്ളനോട്ടം അവന്റെ നേർക്ക് നീണ്ടു. തുടരും

💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔                                           𝄟⃝✍️ ഇഫാർ 𝄟⃝🌷 പാർട്ട്‌ 10 "ഡ്രാമ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഞാൻ പൊക്കോട്ടെ എനിക്ക് ജോഗിംഗ് ന് പോകാൻ ഉള്ളതാ " അവൻ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു... "ഇട്സ് നോട് ഡ്രാമ സഞ്ജു... ഐ ആം ലവിങ് വിത്ത്‌ യൂ..." "ഭാര്യയായി അഭിനയിക്കാൻ വന്നവൾ അഭിനയിച്ചങ്ങ് പോയ മതി... " നമുക്കിടയിൽ ഈ ഡ്രാമ വേണ്ട... പുറത്ത് ഉള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ മതി ഭാര്യ ആയുള്ള ആക്റ്റിംഗ്...അവൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു... "സത്യം ആയിട്ടും എനിക്ക് സഞ്ജുനെ ഇഷ്ടം ആണ്... ഡ്രാമ ഒന്നും അല്ല... എനിക്ക്.... എനിക്കിതങ്ങനെ പറയേണ്ടെന്ന് പോലും അറിയില്ല... ഞാൻ ആദ്യം ആയാ ഒരാളെ പ്രണയിക്കുന്നത്... സഞ്ജുനെ കണ്ടപ്പോൾ തൊട്ട് എനിക്ക് ഇഷ്ടം ആണ്"... അവൾക്ക് സങ്കടം വന്നിട്ട് കണ്ണൊക്കെ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... "ഇനിയിക്കാര്യം പറഞ്ഞു എന്റെ മുന്നിൽ വന്ന ഇങ്ങനെ ആകില്ല ഞാൻ പ്രതികരിക്കുന്നത്.... എന്റെ വീടാണിത്... നീയെന്റെ ഗസ്റ്റും... അതിന്റെ മാന്യത കാണിച്ച ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത് തിരിച്ചും ഞാൻ അത് അസപ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു." കലിപ്പിൽ അത് പറഞ്ഞു ബാത്‌റൂമിലേക്ക് പോയി... അവൾക്ക് എങ്ങനെ സഞ്ജുനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കേണ്ടെന്ന് അറിയില്ലാരുന്നു. അവൻ പുറത്ത് ഇറങ്ങി വരുന്നത് വരെ അവൾ കാത്തിരുന്നു... "സഞ്ജു....." അവൻ അവളെ മൈൻഡ് ആക്കാതെ പോയി... കോളേജിൽ പോകാൻ ഇറങ്ങുമ്പോഴും അവൾ മുന്നിൽ പോയി നിന്നു.... "സഞ്ജു.... ഉച്ചക്ക് ആണ് എന്റെ ഫ്ലൈറ്റ്.... എനിക്കൊരു മറുപടി...." "മൗനിക  നിനക്ക് എന്നോട് തോന്നുന്നത് ക്രെഷ് മാത്രം ആണ്... ഇട്സ് നോട് ലവ്. എനിക്ക് ഒരിക്കലും നിന്നെ അസപ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല. തിരിച്ചു പോയിക്കോ അതാണ്‌ രണ്ടു പേർക്കും നല്ലത്. ഹാപ്പി ജേർണി..." "ഞാൻ കൊച്ചു കുട്ടിയൊന്നും അല്ല ക്രെഷ് ആണോ പ്രണയം ആണോന്ന് മനസ്സിലാകാതിരിക്കാൻ.... എനിക്ക് സഞ്ജുനെ ശരിക്കും ഇഷ്ടം ആണ്.... ഞാൻ തിരിച്ചു പോകില്ല... ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കും... അവൾ വാശിയോടെ പറഞ്ഞു" അവൻ എന്തോ പറയാൻ പോയതും അവൾ റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപോയിരുന്നു ദീ അവൾക്ക് ആരാണെന്നു കുറഞ്ഞ ദിവസം കൊണ്ടു തന്നെ മനസ്സിലായിരുന്നു. അതോണ്ട് അവൾ പോകുമെന്ന് തന്നെ ഉറപ്പുള്ളോണ്ട് ആയിരുന്നു അവൻ കടുപ്പിച്ചു ഒന്നും പറയാതിരുന്നതും... ബാഹ്യരൂപം കണ്ടോണ്ട് ഉള്ള പ്രണയം ആണ് എല്ലാർക്കും... ഒരു കൊച്ചു കുട്ടി അവൾക്ക് തോന്നുന്ന ഒരു ക്രെഷ്... അത്രയേ വില കൊടുത്തിരുന്നുള്ളു മൗനികയുടെ പ്രണയത്തിനും... ഇന്നത്തോടെ അവൾ പോയി ശല്യം ഒഴിവാകുമല്ലോ എന്ന് ആശ്വസിച്ചു അവൻ കോളേജിലേക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങി.... ബൈക്കിൽ കേറാൻ നേരം പിറകിൽ നിന്നും അവനെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മൗനികയെ അവൻ കണ്ടിരുന്നു... ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടം പോലും തിരിച്ചു കിട്ടാതെ ആയപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളും ഒന്നു പിടഞ്ഞു.... ക്രെഷ് ആണോ തനിക്ക്. അവന്റെ സ്റ്റൈൽ കണ്ടു തന്നെ അല്ലേ ഞാനും നോക്കിയത്... പക്ഷേ എവിടെയൊക്കെയോ തന്റെ ഉള്ളിലെ പുരുഷപ്രതീകം ആയിരുന്നു സഞ്ജയ്‌... ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച പോലൊരുത്തൻ... അത് കൊണ്ടു തന്നെ ആണ് ക്രെഷ് പ്രണയം ആയി മാറിയത്... ഐ ലവ് യൂ സഞ്ജു... അവൾ താലിയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു...                    🌷🍁🌷🍁🌷🍁 പ്രസാദ് ഓഫീസിൽ പോകാൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആയിരുന്നു വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടത്... അയാൾ പോയി വാതിൽ തുറന്നു... മൗനികയെ കണ്ടു... അവൾ പരുങ്ങി കളിക്കുന്നെ കണ്ടു അയാൾ സംശയത്തോടെ നോക്കി... "എന്താ മോളെ കാര്യം...." "അങ്കിൾ എനിക്ക് ഒരു ഹെൽപ്പ് ചെയ്യോ..." "നീ എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഞാൻ ചെയ്തു തരും... പിന്നെന്തിനാ ഈ ഫോർമാലിറ്റി." "അത്... പിന്നെ... അവളൊന്ന് മടിച്ചു പിന്നെ പറഞ്ഞു..." "എനിക്ക് ഡൽഹിയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകണ്ട അങ്കിൾ... അങ്കിളിനു അറിയാലോ കാര്യം ഓക്കെ... ഞാൻ പോയ മമ്മയും അങ്കിലും വീണ്ടും ദിവിൻ ആയുള്ള മാര്യേജ്ന് നിർബന്ധിക്കും.. ഇല്ലെങ്കിൽ അവർ എങ്ങനെ എങ്കിലും നടത്തും... പപ്പയോടു ഉള്ള വാശി കൂടി ഉണ്ടാകും ഇനി മുതൽ..." "ദീ എല്ലാം റെഡിയാക്കിയിട്ട് പോകുന്നില്ല പറഞ്ഞ അവൻ സമ്മതിക്കോ... കുറച്ചു മുൻപ് വരെ ഞാൻ കൂട്ടി കൊണ്ടു വരാൻ വരണോ ചോദിച്ചു വിളിച്ചേ ഉള്ളൂ.." "അങ്കിൾ പറ അനിരുധിന്റെ മാര്യേജ് ഉറപ്പിക്കാൻ പോകുവാണ് അതോണ്ട് ഞാൻ ഇവിടെതന്നെ വേണമെന്ന്..." അയാൾ ഒന്ന് മടിച്ചു നിന്നു... "ദീയെ അറിയാലോ അങ്കിളിനു ഈ മാര്യേജ് തന്നെ ഇഷ്ടം ആയിട്ടില്ല. എന്നെ കൊണ്ടു പോയ പിന്നെ ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ ഞാൻ ഉണ്ടാവില്ല. ആ മനസ്സിലിപ്പോ എന്താന്ന് ദൈവത്തിന് പോലും അറിയില്ല" അയാൾ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നിന്നു ഞാൻ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചോളാം പറഞ്ഞു. "താങ്ക്സ് അങ്കിൾ "പറഞ്ഞു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി ചിരിച്ചോണ്ട് വരുന്നവളെ കണ്ടു പ്രണവ് മുഖം ചുളിച്ചു നോക്കി... "എന്താടാ നോക്കുന്നെ .." "വന്ന അന്ന് തൊട്ട് എനിക്ക് തിരിച്ചു പോകണം ഇവിടെ ഇഷ്ടം ആയില്ല പറഞ്ഞു ആയിരുന്നല്ലോ ബഹളം..." "അത് അന്ന്... ഇത് ഇന്ന്.... അവൾ മുഖം കോട്ടി പറഞ്ഞു." "എന്തോ ഉടായിപ്പ് ആണ്...  അവൻ താടി ചുഴിഞ്ഞു പറഞ്ഞു..." "കുട്ടികൾ കുട്ടികളെ കാര്യം നോക്കിയ മതി കേട്ടോടാ പ്രാണി... അവൾ പുച്ഛിച്ചു പറഞ്ഞു പോയി..." "ഞാൻ കണ്ടു പിടിച്ചോളാം... അവൻ വിളിച്ചു പറയുന്നേ കേട്ടു..." ഞാൻ നിന്റെ ചേട്ടനെ പ്രണയിക്കുന്നു പ്രാണി... എനിക്കിനി ഇവിടം വിട്ടൊരു ലൈഫ് വേണ്ട...അവൾ മനസ്സിൽ മൊഴിഞ്ഞു. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ  ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു...                🌷🍁🌷🍁🌷🍁 രാത്രി ലേറ്റ് ആയിരുന്നു സഞ്ജു വന്നത്... റൂമിൽ കേറിയതും അവനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മൗനിയെ കണ്ടു അവൻ ഞെട്ടി. ഇവൾ പോയില്ലേ... പോയെന്ന് കരുതി സന്തോഷത്തോടെ വന്നത്. ലേറ്റ് ആയി വന്നത് പോലും കാണാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്... സാധാരണ പോലെ ഒരു എക്സ്പ്രഷനും ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടു പരിഭവം തോന്നിയെങ്കിലും സ്ഥിരം ആയത് കൊണ്ടു വലിയ സങ്കടം തോന്നിയില്ല... ആരോടും ദേഷ്യം ഇല്ല പരാതിയും ഇല്ല.. അന്നൊരിക്കൽ ദേഷ്യപ്പെട്ടതല്ലാതെ തന്നോട് ദേഷ്യം പിടിച്ചിട്ടില്ല... ഇങ്ങനെ ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടാകോ യാതൊരു എക്സ്പ്രശൻ ഇല്ലാതെ... "ഞാൻ പോയില്ല.... ഒന്നും ചോദിക്കാതെ കണ്ടു സഹികെട്ടു അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു.." "എന്താ പോകഞ്ഞേ..." "ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ... എനിക്ക് ഇഷ്ടം ആണ് പോകില്ലെന്ന്..." മറുപടി കേൾക്കാത്തൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി... സാധാരണ പോലെ കുളിക്കാൻ ഉള്ള തയ്യാറെടുപ്പിൽ ആണ്. അവൻ ടവ്വൽ എടുത്തു പോയി... കുളിച്ചു വന്നു കിടക്കുകയും ചെയ്തു. അവളെ അവഗണിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായി അവൾക്ക്...                  🍁🌷🍁🌷🍁🌷മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY 🔥 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 പിറ്റേന്ന് ഒരു ഏഴ് മണിയാകുമ്പോൾ അവൻ കോളേജിൽ നിന്നും വന്നിരുന്നു. ഞാൻ ഒരു പാർട്ടിക്ക് പോവ്വാ... വരുന്നോ... പ്രതീക്ഷിക്കതെ ചോദ്യം ആയോണ്ട് അവളൊന്ന് ഞെട്ടി... എന്താ വരുന്നില്ലേ... അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു... സന്തോഷത്തോടെ തലയാട്ടി... പിന്നെ ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തു ഒറ്റ ഓട്ടം ആയിരുന്നു. ഒരു പാന്റ് ഷർട്ട് എടുത്തു ഇട്ടു... മുടി ഒന്ന് വാരുമ്പോലെ ചീപ്പ് തൊടുന്നത് കണ്ടു... അവൻ ഒരു അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിയത്. അവളുടെ ഒരുക്കം കഴിഞ്ഞു. അവന്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ പോകാൻ ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു അതോണ്ട് കൂടുതൽ സന്തോഷം തോന്നി. പക്ഷെ പ്രതീക്ഷകൾ തെറ്റിച്ചു കൊണ്ടു അവൻ കാർ ആയിരുന്നു എടുത്തത്... അവൾ പിന്നെ കാറിൽ എങ്കിൽ കാർ ഒന്നിച്ചു പോകാലൊന്നു ആശ്വസിച്ചു. ടൗണിൽ ഒരു വലിയ ഹോട്ടലിൽ ആയിരുന്നു പോയത്. അവൾ അവന്റെ കൂടെ പോയി. അവിടെ ഏതോ മാര്യേജ് റിസപ്‌ഷൻ ആണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. തന്നെ അപ്പോൾ ഭാര്യയായി അംഗീകരിച്ചു അത് കൊണ്ടല്ലേ കൊണ്ടു വന്നത്. അവൾക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി... സഞ്ജുവിനെ കണ്ടു ഒരാൾ വന്നു അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. മൗനിയോട് പരിജയഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു... തിരിച്ചു അവളും... അവർ അകത്തേക്ക് കേറി... എന്റെ ഫ്രണ്ട്ന്റെ സിസ്ന്റെ റിസപ്‌ഷൻ ആണ്... എനിക്ക് കുറച്ചു ഫ്രണ്ട്സ്നെ കാണാൻ ഉണ്ട്... നീ പോയി എൻജോയ് ചെയ്തോ പറഞ്ഞു മ്യൂസിക് കേൾക്കുന്ന ഒരു ഏരിയയിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി... അവൾ ഒരു സങ്കോജത്തോടെ നിന്നു.. പിന്നെ പോയി... ഡിജെ പാട്ടിന്ന് ഒപ്പം ഡാൻസ് കളിക്കുന്ന കുറെ പേര്... ഡ്രിങ്ക്സ് ഉണ്ട് ഒരു സൈഡിൽ.... തനിച് ആയോണ്ട് അവൾക്ക് ആദ്യം ഒരു മടി തോന്നി.  ഒരു ബോയ് വന്നു അവളുടെ അടുത്തേക്ക്... ഹായ്.... ഐ ആം നിവിൻ ഹായ്... ഐ ആം മൗനിക സാൻവി... ഹിറ്റ്ലറെ സിസ് ആണോ... ഹിറ്റ്ലർ... അവൾ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. സോറി... സഞ്ജയ്‌ ദേവപ്രസാദ് സാറിന്റെ സിസ് ആണോന്ന്... അവൻ തല ചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. സഞ്ജുന്റെ സ്റ്റുഡന്റ് ആണല്ലേ... എങ്ങനെ മനസ്സിലായി അവന്റെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു... ഹിറ്റ്ലർ വിളിച്ചതും പിന്നീടുള്ള പേടിയും കണ്ടു മനസ്സിലായി അവൾ ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞതും അവന്റെ പേടി പോയിരുന്നു. മൗനികസാൻവി സഞ്ജയ്‌ദേവപ്രസാദ് വൈഫ്‌ ആണോ.... വിശ്വാസം വരാത്ത പോലെ നോക്കി... ഏകദേശം ഒരേ വേവ് ലെങ്ത്ത് ആയത് കൊണ്ടു അവർ പെട്ടന്ന് അടുത്തിരുന്നു.. നിവിൻ അവളെയും കൂട്ടി മ്യൂസികിലെക്ക് ഇറങ്ങി.. പിന്നെ അത് ഡാൻസ് ആയും ഡ്രിങ്ക്സ്ൽ എത്തി... എല്ലാം നോക്കി നിൽക്കുന്ന സഞ്ജുനെ അവൾ കണ്ടില്ല.. കുടിച്ചു നേരെ നിൽക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവളെ ഒരു പരാതിയും ഇല്ലാതെ സഞ്ജു കൂട്ടി പോകുന്നത് നിവിൻ കണ്ടു... മൗനി കുടിച്ച ബോട്ടിൽ ആയിരുന്നു നിവിൻ അപ്പോൾ നോക്കിയത്.... ബിയർ ആയിരുന്നു കുടിച്ചത് പിന്നെ എങ്ങനെ അത് മറ്റേതോ ആൽക്കഹോൾ ആയി... അവൻ പിന്നെ ഏതോ ഫ്രണ്ട് വിളിച്ചതും കൂടുതൽ ആലോചിക്കതെ പോയി... അതെ സമയം ബോധം ഇല്ലാതെ കാറിൽ കിടക്കുന്ന മൗനികയെ സഞ്ജു ഒന്ന് നോക്കി... സോറി മൗനിക.... എനിക്ക് നിന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ മറ്റൊരു വഴിയും ഇല്ലാത്തോണ്ടാ... നിനക്കും നിനക്ക് വേണ്ടി എന്തിനും കൂട്ട് നിൽക്കുന്ന എന്റെ അച്ഛനും കൂടി ഉള്ള പണിയ ഇത്... അവൻ ഗൂഢമായ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അതെ സമയം സഞ്ജു അവളെ ഫൻക്ഷൻ കൂട്ടി പോയതും തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചതും ഒക്കെ ഓർത്തുള്ള സ്വപ്നലോകത്ത് ആയിരുന്നു മൗനിക...                                   ..... തുടരും മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY 🔥 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

അമ്മ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞലും ഈ വിവാഹം നടക്കില്ല... "നടത്താൻ എനിക്ക് അറിയാം ഹരി  നീ ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്കും... അഞ്ജനയെ നീ മറക്കാണം  അവൾ ഇന്ന് ജീവനോടെയില്ല അത് എന്താ നീ  മനസ്സിലാക്കാത്തത്..... " "എന്റെ അഞ്ചു ജീവനോടെ ഉണ്ട് അങ്ങനെ വിശ്വാസിക്കാനാ എനിക്ക് ഇഷ്ടം..." "ഞാൻ അന്ന് അമ്പലത്തിൽ കണ്ടാ കുട്ടിയെ ചോദിക്കാൻ പോവാ നിനക്ക് വേണ്ടി അവർക്ക് സമ്മതം ആണെങ്കിൽ ഈ വിവാഹം നടക്കും എന്റെ മകൻ ഒറ്റ തടിയായി  നിൽക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല എന്റെ മരണ ശേഷം നിനക്ക് ഒരു കൂട്ട് വേണം ...." "അമ്മക്ക് എന്താ പറഞ്ഞ മനസ്സിലാവില്ലേ എനിക്ക് അഞ്ചുവിനെ അല്ലാതെ വരെ പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല." അതെല്ലാം നിന്റെ തോന്നൽ മാത്രമാ എന്റെ മകൻ ചന്ദന മോളെ സ്നേഹിക്കും അത്ര പാവം കുട്ടിയാ കാണാനും നല്ല ഐശ്വര്യവും ഉണ്ട്..... ഞാൻ ഇറങ്ങാ.... ഹരി ദേഷ്യത്തിൽ പുറത്തേക്ക് കാറും എടുത്ത് പോയതും ആ അമ്മ ഡ്രൈവറെ കൊണ്ട് ചന്ദനയുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. "അച്ഛാ ദാ ഈ രണ്ട് വഴുതന  മൂത്തിട്ടുണ്ട്...." "അത്  പൊട്ടിച്ചോ മോളെ പിന്നെ ആ വെണ്ടയും പൊട്ടിച്ചു എടുത്തോ സാമ്പറിൽ ഇടാം...." ചന്ദന വേഗം പറമ്പിൽ നിന്ന് ആവശ്യത്തിന് പച്ചക്കറി പൊട്ടിച്ചു എടുത്തതും അച്ഛനെ കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. "മോളെ വലിയ ഒരു കാർ നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക്  വരുന്നുണ്ടല്ലോ...." "ബാങ്കിൽ നിന്ന് ആവോ അച്ഛാ...." "അവർ നമുക്ക്  ഒരു മാസത്തെ സാവകാശം തന്നതല്ലേ അവർ ആവാൻ വഴി ഇല്ല..." പിന്നെ ആരവും അച്ഛാ ഇത്ര വലിയ കാറിൽ വരുന്നത്... അവരുടെ മുന്നിലായി കാർ വന്നു നിന്നതും അതിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്ന മാലതി അമ്മയെ കണ്ട് ചന്ദന അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. "മാലതി അമ്മേ എന്താ ഇവിടെ എന്നെ കാണാൻ വന്നത് ആണോ..." "മോളെ കാണാൻ തന്നെ വന്നതാ..." ആരാ മോളെ ഇത്.... "അച്ഛാ അന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഒരു അമ്മ അമ്പലത്തിൽ   തല കറങ്ങി വീണപ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നത് ആ അമ്മയാ ഇത്...." "പുറത്ത് നിർത്തി സംസാരിപ്പിക്കാതെ അകത്തേക്ക് കയറ്റു കുട്ടി...." "അമ്മേ കയറി ഇരിക്ക് ഞാൻ കുടിക്കാൻ കാപ്പി കൊണ്ട് വരാം..." "എനിക്ക് ഇപ്പോ ഒന്നും വേണ്ട എന്റെ കുട്ടിയെ ഞാൻ മോളുടെ അച്ഛനെ കാണാൻ വന്നതാ..." എന്നെയോ എന്തിന്... ചന്ദന മോളെ എന്റെ മകന്റെ പെണ്ണായി തരുമോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ... ആ അമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ചന്ദനയും അച്ഛനും ഞെട്ടി നിന്നു. "എന്താ രണ്ട് പേരും ഞെട്ടി  നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ തമാശ  പറഞ്ഞതല്ല മോളെ ചോദിക്കാനാ വന്നത് ...." നിങ്ങളെ പോലെ ഉള്ളവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ ഉള്ള  യോഗ്യത ഒന്നും ഞങ്ങൾക്കില്ല ഇപ്പോ കിടപ്പാടം വരെ പോകുന്ന സ്ഥിതിയിൽ ആണ് മോളെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു വിടാൻ ആഗ്രഹം  ഉണ്ടെങ്കിലും മോളെ വെറുതെ വിടാൻ പറ്റുമോ നാട്ടുനടപ്പ് നോക്കണ്ടേ..... ഞാൻ ചന്ദന മോളെ മാത്രം ചോദിച്ചുള്ളൂ സ്ത്രീധനമായി ഞങ്ങൾക്കൊന്നും വേണ്ട ആവശ്യത്തിന് ഞങ്ങൾക്ക് ഉണ്ട് അത് എന്റെ മകന് ഉള്ളതാ എന്ന് വെച്ചാൽ വിവാഹം  കഴിയുന്നതോടെ ചന്ദന മോൾക്കും കൂടെ ഉള്ളതാ അതൊക്കെ .... പിന്നെ നിങ്ങളെ പറ്റി ഞാൻ ഒന്ന്  അന്വേഷിച്ചിരുന്നു അപ്പോ അറിഞ്ഞു മോളുടെ അമ്മയുടെ അസുഖം കാരണം എല്ലാം വിറ്റു എന്നും ഈ വീട് അടുത്ത് ജപ്തി ആകുമെന്നും. " കേട്ടതെല്ലാം സത്യമാ മോളുടെ അമ്മക്ക് കാൻസർ ആയിരുന്നു അതും തലയിൽ കുറെ  ചികിത്സിച്ചു ഭേദമായി വന്നതാ  അപ്പോഴാ അറ്റാക്ക് രൂപത്തിൽ കൊണ്ട് പോയത്. ചികിത്സയ്ക്ക് എല്ലാം വിറ്റു അവളെ തിരിച്ചു കിട്ടാൻ വേണ്ടി....." മരണം കൂടെ ഉണ്ട് അത് ഏത് സമയത്തും സംഭവിക്കാം എനിക്കും പേടിയാ ഞാൻ പോയാൽ എന്റെ മോൻ  ഒറ്റയ്ക്കാകുമോ എന്നോർത്ത് അത് കൊണ്ടാ വിവാഹം വേഗം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചത് പിന്നെ അന്ന് മോളെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു അതുകൊണ്ടാ മോളെ ചോദിക്കാൻ അമ്മ ഓടി വന്നത്.... എന്റെ മോന് ചന്ദന മോളെ തരോ ഞാൻ പൊന്ന് പോലെ നോക്കി കൊണ്ട്..... ഞാൻ ഇപ്പോ എന്താ പറയാ ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് ഈശ്വരൻ നിങ്ങളെ പറഞ്ഞു വിട്ടത് ആവും എന്റെ കുഞ്ഞ് രക്ഷപ്പെടുന്നത് എനിക്ക് സന്തോഷം തരുന്ന കാര്യമാ എനിക്ക് സമ്മത വിവാഹത്തിന്... മോൾക്കോ... അച്ഛന്റെ ഇഷ്ടം..... "എന്നാൽ മോളുടെ ജാതകം  തന്നോളൂ നോക്കി വിളിക്കാം എന്താ മോളുടെ നാൾ..." കാർത്തിക .. മോന്റെ ജാതകത്തിന് ചേരുന്ന നാൾ തന്നെയാ... എന്നാൽ ഞാൻ നോക്കി വിളിക്കാം അടുത്ത ഡേറ്റ് എടുക്കുള്ളു കാരണം മോന് ഈ ചിങ്ങത്തിൽ തന്നെ വിവാഹം  വേണമെന്നാ അല്ലെങ്കിൽ 40 കഴിയണം.... മോനെ ഒന്ന് കാണാൻ..... മോളുടെ നമ്പർ ഒന്ന് പറഞ്ഞേ അവൾ വേഗം അമ്മക്ക് നമ്പർ പറഞ്ഞു കൊടുത്തതും ഹരിയുടെ നാല് അഞ്ചു ഫോട്ടോ അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് വന്നു. ഞാൻ ഫോട്ടോ അയച്ചിട്ടുണ്ട്... പിന്നെ നേരിട്ട് സംസാരിക്കാൻ അവനെ കൂട്ടി ഞാൻ വരാം... എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ.... "അയ്യോ അമ്മേ ഒന്നും കുടിക്കാതെ പോവാണോ... ഇനിയും അമ്മ വരാലോ അപ്പോ കുടിക്കാം... പിന്നെ ബാങ്കിൽ അടക്കാൻ ഉള്ള പണം ഞാൻ അടച്ചോണ്ട്... ആയ്യോാ അത്.... ഈ പൊന്ന് മോളെ ഞങ്ങൾക്ക് തരുന്നതിന് എന്തെങ്കിലും തരണ്ടേ അങ്ങനെ കണ്ടാൽ മതി ആ പണം എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങാ പണിക്കർക്ക് ജാതകങ്ങൾ നോക്കാൻ കൊടുക്കണം ആ അമ്മ പോയതും ചന്ദന അച്ഛനെ നോക്കി. "അച്ഛാ വലിയ വീട്ടിലെ ആലോചന നമുക്ക് വേണോ..." അവർ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് ആലോചിച്ചതല്ലേ മോളെ.. ഇനി ആ മോനെ കുറിച്ചൊന്നും അന്വേഷിക്കണം എന്തോ മനസ് പറയുന്നു എല്ലാം നല്ലതിന് ആണെന്ന് നിന്നെ നല്ലൊരുത്തന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ച പിന്നെ അച്ഛന്  സമാധാനത്തോടെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക്  പോവാലോ.... ദേ അച്ഛാ വേണ്ടാത്തത് ഒന്നും പറയണ്ട എനിക്ക് അച്ഛൻ മാത്രം ഉള്ളു ... കരയാതെ മോളെ ചുമ്മ പറഞ്ഞതാ അച്ഛൻ അച്ഛന്റെ മോള് വാ ഉച്ചക്ക് ഉള്ളത് ഉണ്ടാക്കാം പിന്നെ അച്ഛനും മകളും അടുക്കള പണിയിലേക്ക് കടന്നു. രാത്രി ഹരി വീട്ടിലേക്ക് കയറി വന്നതും ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്ന  അമ്മയെ കണ്ട് നിന്നു. "അമ്മ കിടന്നില്ലേ സമയം 12 കഴിഞ്ഞല്ലോ ...." നിന്നെ നോക്കി ഇരുന്നതാ ചിലത് പറയാൻ.... ആ മോളെ പോയി ഞാൻ കണ്ടു വിവാഹം ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു  ഇന്നേക്ക് 10നാൾ ആ മോൾ നിന്റെ ഭാര്യയായി മണിമംഗലത്തേക്ക് വലതും കാൽ വെച്ച് കയറി വരും അമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും  ഹരി ദേഷ്യത്തിൽ അവിടെയുള്ളതെല്ലാം തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു. ഹരി നീ എന്താ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത്  പ്രാന്ത് കാണിക്കാതെ...." "അമ്മ മര്യാദയ്ക്ക് ഈ വിവാഹം വേണ്ടെന്ന് വെച്ചോ എനിക്ക് പറ്റില്ല മറ്റൊരു പെണ്ണിനെ എന്റെ അഞ്ചുവിന്റെ സ്ഥനത്ത് കാണാൻ....." ഞാൻ അവർക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തു ഹരി ഇനി തിരുച്ചെടുക്കുന്ന പ്രശ്നം ഇല്ല അഞ്ജു ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നിന്റെയും അഞ്ജു മോളുടെയും വിവാഹം ഞാൻ നടത്തി തന്നേനെ ഇത് മരിച്ചു മണ്ണോണ്ടലിഞ്ഞ അവളെ ഓർത്ത് നിന്റെ ജീവിതം നശിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല... നീ ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അമ്മയെ നീ കാണില്ല.... അമ്മേ.... ഇത് വെറും വാക്കായി കാണണ്ട ഹരി ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞതാ ഇനി നിന്റെ ഇഷ്ടം.... അമ്മ അവനെ നോക്കാതെ റൂമിലേക്ക് പോയതും ഹരി സോഫയിൽ തലക്ക് കൈ താങ്ങി ഇരുന്നു. അഞ്ജു എന്തിനാ നീ എന്നെ വിട്ട് പോയത് നീ ഇപോഴും മരിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ വിശ്വാസിക്കുന്നില്ല പക്ഷേ മൂന്ന് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി നീ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ തേടി നീ വന്നേനെ... അമ്മ ആകെ ദേഷ്യത്തിൽ ആണ് വിവാഹം നടത്താൻ അമ്മ ഏതറ്റവും വരെ പോകും... ഹരി കുഞ്ഞേ.... "എന്താ മല്ലിക ചേച്ചി..." "മാലതി ചേച്ചി ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല കുഞ്ഞ് വരാൻ കാത്തിരിക്കയിരുന്നു ഇപ്പോ കഴിക്കാതെ പോയി കിടന്നു." "ഞാൻ അമ്മയെ കൊണ്ട് വരാം ചേച്ചി എല്ലാം എടുത്ത് വെക്ക്..." "അമ്മേ വാ കഴിക്കാം മരുന്ന് കഴിക്കാൻ  ഉള്ളതല്ലേ..." "എനിക്ക് വേണ്ട നീ പോയി കഴിച്ചോ..." "അമ്മേ ആഹാരത്തിനോട് വാശി കാണിക്കരുത്...." നീ ചന്ദന മോളെ വിവാഹം കഴിക്കാമെന്ന് വാക്ക് തന്നാൽ ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കാം ഹരി അമ്മയെ നോക്കി റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതും മല്ലിക റൂമിലേക്ക് വന്നു. "ചേച്ചി മോൻ ആകെ വിഷമത്തിൽ ആണ്...." അവൻ  ഏതുവരെ പോകുമെന്ന് ഞാൻ നോക്കട്ടെ അവന് മാത്രമല്ല വാശി എനിക്കുമുണ്ട് നീ കഴിച്ചു കിടക്കാൻ നോക്കിക്കോ.... മല്ലിക അവരെ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്ന് ബാക്കി വന്ന ഭക്ഷണം എല്ലാം ചൂടാക്കി വെച്ച് കിടന്നു. അച്ഛ... "എന്താ ചന്തു മോളെ....." "ഇനി കുറച്ചു ദിവസം അല്ലെ ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാവു... എന്തോ അച്ഛനെ വിട്ട് പോവാൻ തോന്നുന്നില്ല...." മോൾ പോകുന്നത് നല്ലൊരു വീട്ടിലേക്കാണ് അച്ഛൻ അന്വേഷിച്ചു അവരെ കുറിച്ച് എല്ലാവർക്കും  നല്ലതെ പറയാൻ ഉള്ളു ഹരിയുടെയും നല്ല സ്വഭാവം ആണ് മംഗലത്തെ ബിസ്സിനെസ്സ് നോക്കി നടത്തുന്നത് ആ മോൻ ആണ്. "അയാളെ കൊണ്ട് സംസാരിക്കാണം അച്ഛ എനിക്ക്...." "മോളുടെ കൈയിൽ ആ അമ്മയുടെ നമ്പർ ഇല്ലേ അമ്മയോട് വിളിച്ചു കാര്യം പറ...." "ഇനി നാളെ ആവട്ടെ അവിടെ ഉള്ളവർ കിടന്നിട്ട് ഉണ്ടാവും" "അത് ശെരിയാ നേരം 11 കഴിഞ്ഞു." "ഇപ്പോ അമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ത്  സന്തോഷം ആയേനെ.... " എല്ലാം മോളുടെ അമ്മ കാണുന്നുണ്ടാവും.... മോൾ പോയി കിടന്നോ... ചന്തു അകത്തേക്ക് പോയതും അച്ഛൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. അമ്മേ.... എന്താ ഹരി.... "ഇന്നലെ രാത്രി ഒന്നും കഴിക്കാതെ കിടന്നത് അല്ലെ എന്തെങ്കിലും കഴിക്ക്..." "നിന്റെ തീരുമാനം അറിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ എന്തും കഴിക്കുന്നുള്ളൂ " "എനിക്ക് സമ്മത വിവാഹത്തിന്..." സത്യം ആണോ മോനെ എനിക്ക് വിശ്വാസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ചന്തു നല്ല മോളാ മോനെ അവൾ പൊന്ന് പോലെ നോക്കും..... "അവളെ എനിക്ക് കാണണം..." ആ മോളെ നീ വിവാഹത്തിന് കണ്ടാൽ മതി അല്ലങ്കിൽ ആ കുട്ടിയെ നീ വിവാഹത്തിൽ നിന്ന് പിൻതരിപ്പിക്കാൻ നോക്കും നിന്റെ സ്വഭാവം എനിക്കറിയുന്നതല്ലേ വേണമെങ്കിൽ ഫോട്ടോ കാട്ടി തരാം.... വേണ്ട.. അമ്മ ഇരിക്ക്... നീയും ഇരിക്ക് ഇന്നലെ കഴിക്കാതെ അല്ലെ കിടന്നത് അമ്മയും മോനും ഇരുന്നതും മല്ലിക രണ്ടു പേർക്കും വിളമ്പി കൊടുത്തു. അമ്മേ ഞാൻ ഇറങ്ങാ ഓഫീസിൽ തിരക്ക് ഉണ്ട്.... തിരക്ക് എല്ലാം വേഗം തീർക്കാൻ നോക്ക് വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ഒരു ആഴ്ച നിന്നെ എങ്ങോട്ടും വിടില്ല അവൻ അമ്മയെ നോക്കാതെ പോയതും മാലതിയുടെ ഫോൺ അടിച്ചു. ഹലോ ചന്തു മോളെ..... അമ്മേ ചായ കുടി കഴിഞ്ഞോ.... കഴിഞ്ഞു മോളെ അവിടെയോ.... കുടിച്ചു..... "അല്ല എന്താ രാവിലെ തന്നെ അമ്മയുടെ മോൾ വിളിച്ചത്.." "എനിക്ക് ഹരി ഏട്ടനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാണമായിരുന്നു നേരിട്ട് " "ആയ്യോാ മോളെ ഹരി വീട്ടിൽ ഇല്ല ബിസ്സിനെസ്സ് ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടി പുറത്ത് പോയിരിക്കാ വിവാഹത്തിന് അന്ന് രാവിലെ വരുള്ളൂ പെട്ടന്ന് ഇന്നലെ രാത്രി പോവേണ്ടി വന്നതാ....." "എന്നാൽ അമ്മ നമ്പർ തരോ..." അവൻ നെറ്റ് കോൾ ആണ് ചെയ്യാറ്  പുറത്ത് പോയാൽ അതുകൊണ്ട് നമ്പർ അറിയില്ല മോളെ... സാരമില്ല അമ്മേ..... പിന്നെ ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് അമ്മ വരുന്നുണ്ട് സാരിയും മറ്റും വാങ്ങേണ്ട അച്ഛനോടും ഒന്ന് പറഞ്ഞേക്ക് ഞാൻ വിളിക്കാൻ ഇരിക്കയിരുന്നു..... "ഞാൻ പറയാം അമ്മേ...." അപ്പോ വൈകിട്ട് കാണാം അമ്മ ഫോൺ വെച്ചതും അവൾ ഹരിയുടെ ഫോട്ടോ നോക്കി. ഒന്ന്  സംസാരിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ പറ്റിയില്ലല്ലോ... ഇഷ്ടം ആവും അല്ലെ എന്നെ.... "എന്താ മോളെ തനിച്ചിരുന്നു സംസാരിക്കുന്നത്..." ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ പിന്നെ മാലതി അമ്മ ഉച്ചക്ക് ശേഷം വരും ഡ്രസ്സ് വാങ്ങാൻ പോവണമെന്ന് പറഞ്ഞു. "അതിന് എന്താ മോൾ പോയി വാ..." "അപ്പോ അച്ഛൻ വരുന്നില്ലേ..." ഇല്ല മോളെ മോൾ പോയി വാ പിന്നെ ഉച്ചക്ക് ശേഷം അമ്മ വന്നതും അവരുടെ തന്നെ ടെക്സ്റ്റൈൽസ് പോയി ഡ്രസ്സും ഒർണമെന്റ്സും അവൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം വാങ്ങി ഫുഡും കഴിച്ച് അവളെ കൊണ്ട് ആക്കി പോയി. "ഡാ ഹരി നീ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നില്ലേ....."( നിജു ) ഇറങ്ങാ.... "നീ അഞ്ജുവിനെ മറക്കാണം ഹരി കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ ഒരു പെൺകുട്ടി നിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വരും...." "അതിന് ഞാൻ എന്ത് വേണം എന്റെ ഇഷ്ടം നോക്കി അല്ല ഇത് നടത്തുന്നത്...." "വന്നു കയറുന്ന കുട്ടിയുടെ കണ്ണുനീർ നീയായി വീഴുത്തരുത് നല്ലൊരു ജീവിതം കണ്ട് ആവും ആ കുട്ടി കടന്നു വരുന്നത്...." നല്ല ജീവിതം നടന്നത് തന്നെ... ഹരി അതും പറഞ്ഞ് പോയതും നിജു അവൻ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു. അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി വിവാഹ ദിവസം വന്നെത്തി. രാവിലെ ചന്തുവിനെ ഒരുക്കാൻ ബ്യൂട്ടീഷൻ വന്നതും അവളെ നന്നായി ഒരുക്കി പിന്നെ അച്ഛന്റെ അനുഗ്രം വാങ്ങി അമ്പലത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഈ സമയം ഹരി അഞ്ജുവിന്റെ ഫോട്ടോ കൈയിൽ എടുത്തു നീ അറിയുന്നുണ്ടോ പെണ്ണേ ഇന്ന് എന്റെ വിവാഹമാണ് പക്ഷേ ഈ വിവാഹത്തിന് അധികം ആയുസ്സ് ഇല്ല നീ മാത്രം എന്റെ ഈ നെഞ്ചിൽ ഉണ്ടാവും അവിടെ വേറെ ആരും കടന്നു വരില്ല. അവൻ അവന്റെ വിവാഹ വേഷം നോക്കി പുച്ഛിച്ച് ചിരിച്ച് നിജുവിന്റെ ഒപ്പം അമ്പലത്തിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. എന്നാൽ അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല അവൾ തന്റെ ജീവന്റെ പാതിയാകുമെന്ന്... "ഹരി നീ എന്താ ദേഷ്യത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത്....." "നിനക്ക്  അറിയാവുന്നതല്ലേ എല്ലാം  ഒരു വിവാഹം..." "ഡാ നിന്നോട് ഞാൻ എല്ലാം മറക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ അഞ്ജു അല്ല നിന്റെ പാതി ആവുന്നത് മറിച്ച് ആ കുട്ടി ആണ്...." "അവൾ കുറച്ചു നാൾ എന്റെ കൂടെ നിൽക്കു അതു കഴിഞ്ഞാൽ അവൾ തന്നെ എന്റെ ഒപ്പം ജീവിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഓടും...." "അപ്പോ നീ രണ്ടും കല്പിച്ചു ആണല്ലേ..." അതെ ആ കുട്ടിയുടെ ഒരു വിധി  ഇറങ്ങ് അമ്പലം എത്തി..... മോനെ വാ മുഹൂർത്തത്തിന് സമയം ആയി ഹരി ദേഷ്യം നിയന്ത്രിച്ച് ചന്തുവിന്റെ അടുത്ത് പോയി നിന്നതും അവൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ തന്നെ നോക്കി ചിരിക്കാതെ നില്കുന്നത് കണ്ടതും അവളുടെ മനസ് പിടഞ്ഞു എന്തിനോ  വേണ്ടി. അവളുടെ കഴുത്തിൽ അവന്റെ പേര് കൊതിയ താലി വീണതും അവൾ കണ്ണടച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു. പിന്നെ അമ്പലത്തിലെ ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞതും അമ്പലത്തിലെ എതിർ ഭാഗത്ത് ഉള്ള ഓഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പോയി ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ പോലും തന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നു നിൽക്കാത്തത് കണ്ടതും അവൾ അവനെ നോക്കി. മക്കളെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വാ..... ഹരി മുന്നിൽ നടന്നതും അവൾ അമ്മയെ നോക്കി. എന്താ മോളെ മുഖം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത് അവൻ ഫോട്ടോക്ക് നിൽക്കാത്തത് കൊണ്ട് ആണോ അവന് അത് ഒന്നും ഇഷ്ടം ഇല്ല അതുകൊണ്ടാ മോൾ വാ പിന്നെ എല്ലാവരും കൂടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൽ കഴിഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റത്തും പോവാൻ സമയമായി അവൾ അച്ഛനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞതും അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഒഴുക്കി. എന്തിനാ അച്ഛന്റെ മോൾ കരയുന്നത് ഇന്ന് സന്തോഷിക്കണ്ട ദിവസം അല്ലെ കരച്ചിൽ നിർത്തി സന്തോഷത്തോടെ പോയി വാ.... അച്ഛൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് ഹരിക്ക് അടുത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയതും ഹരി അച്ഛനെ നോക്കി. മോനെ നിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കാ എന്റെ മോളെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കണേ അത് മാത്രം അച്ഛന് പറയാൻ ഉള്ളു. ഹരി അയാളെ നോക്കി അയാളുടെ കൈ പിടിച്ചതും അയാൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. പിന്നെ അവരുടെ കാർ പുറപ്പെട്ടതും അവർ അച്ഛനെ നോക്കി കൈ വീശി. "ചന്തു സങ്കടം ആയോ..." "അച്ഛനെ വിട്ട് വരുമ്പോൾ ചെറിയ വിഷമം..." ഓ ഞാൻ പരിജയപെടുത്താൻ മറന്നു ഞാൻ നിജു ഹരിയുടെ അമ്മാവന്റെ മകൻ ആണ് കൂടാതെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടും. പിന്നെ നിജു എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ഇരുന്നതും ചന്തു മറുപടി കൊടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നാൽ അവളുടെ ശ്രദ്ധ പലപ്പോഴും കണ്ണടച്ചു കിടക്കുന്ന ഹരിയിലേക്ക് ചെന്ന് പതിച്ചു. ചന്തു ഇറങ്ങിക്കോ വീട് എത്തി ഹരി ആദ്യം ഇറങ്ങി പോയതും ചന്തു പിറകിലായി പോയി. മോളെ വലതുകാൽ വെച്ച് കയറ്  ചന്തു വലതുകാൽ വെച്ച് കയറിയതും പൂജ റൂമിൽ വിളക്ക് കൊണ്ട് വെച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഹയ് ചേച്ചി ഞാൻ മീനു നിജു ഏട്ടന്റെ പെങ്ങൾ ആണ്... ഹയ് മോളെ... ചേച്ചി വാ ഞാൻ ഇത് എല്ലാം ഊരാൻ സഹായിക്കാം.... ചന്തുവിനെ സഹിച്ചു മീനു പോയതും അവൾ ഫ്രഷ് ആയി ഇറങ്ങി. അമ്മേ.... മോൾ ഫ്രഷ് ആയോ.... മ്മ് എന്നാൽ കുറച്ചു നേരം കിടന്നോ റിസപ്ഷൻ ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് ഹരി പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു. അമ്മ അങ്ങോട്ട് പോവട്ടെ നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട് മോളുടെ  മുഖത്ത് കിടന്നോ... ചന്തു ബെഡിലേക്ക് കിടന്നതും പെട്ടന്ന് ഉറങ്ങി. ഡാ ഹരി നീ എങ്ങോട്ടാ കാറിന്റെ കീ കൊണ്ട്... ഓഫീസിലേക്ക്.... "ഓഫീസിലേക്ക് നിനക്ക് എന്താ പ്രാന്ത് ഉണ്ടോ ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന്റെ പ്രത്യേകത പോലും നിനക്ക് അറിയില്ലേ..." എനിക്ക് ഇന്ന് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രതേകത ഒന്നും തോന്നിയില്ല ഹരി അതും പറഞ്ഞ് പോയതും നിജു ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. നിജുട്ടാ ഹരി എവിടെ... അമ്മായി അവൻ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി... ഓഫീസിലേക്കോ... അത് പെട്ടന്ന് അർജെന്റ് ആയി പോകേണ്ടി വന്നത് കൊണ്ടാ... "അവനെ പെട്ടന്ന് വിളിച്ചുവരുത്ത് ഒരു പെണ്ണിനെ കെട്ടികൊണ്ട് വന്ന് അവനെ പോവാണോ ചെയേണ്ടത്...." വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കുന്നില്ല... "നിജു നീ അവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വാ...." "ഞാൻ പറഞ്ഞൽ അവൻ കേൾക്കില്ല ദേഷ്യത്തിൽ ആണ് പോയിരിക്കുന്നത്...." അവൻ ആ കുട്ടിയോട് ദേഷ്യത്തിൽ പെരുമാറാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു. ഒരു പാവം കുട്ടിയാ... "അല്ല ചന്തു എന്നിട്ട് എവിടെ..." "കിടക്ക നല്ല ക്ഷീണം കൊണ്ട് മോൾക്ക് ഇപ്പോ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ഉറക്കം ആയിരുന്നു...." ഉറങ്ങട്ടെ..... ഹരി ഏട്ടാ... ദുർഗ വാ....... "കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്ന് തന്നെ ഓഫീസിലേക്ക് വന്നോ ഏട്ടൻ ..." "എല്ലാവർക്കും എല്ലാം അറിയുന്നത് അല്ലെ...." അവൾ ആന്റിയെ വശീകരിച്ച് വെച്ചിരിക്ക ഹരിയേട്ടാ എന്താ അവളോട് സ്നേഹം ആന്റിക്ക് ഞാനും പ്രിയയും അവിടെ ഉണ്ടായിട്ടു പോലും മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല ആന്റി. പണം കണ്ട് വന്നതാ അവൾ ഹരി ഏട്ടന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്. പണമോ... "അതെ അപ്പോ ഹരിയേട്ടൻ ആന്റി അവൾക്ക് പണം കൊടുത്തത് ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ...." എന്തിന് പണം കൊടുത്തു...... അവളുടെ വീട് കടത്തിൽ ആയിരുന്നു ഏകദേശം ജപ്തിയുടെ അടുത്ത് എത്തി നിൽക്കുന്ന സമയത്താ ആന്റി വിവാഹ ആലോചന ആയി പോയത് അവൾ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്കണമെങ്കിൽ വീട് തിരിച്ചു എടുക്കാൻ പണം ചോദിച്ചു അതുപോലെ അവൾക്ക് വിവാഹത്തിന് ഇടാൻ ഉള്ള സ്വർണവും ഇത് എല്ലാം ആദ്യം കൊടുത്ത വിവാഹം നടത്തിയത് നിജു ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ ഞാൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞത്.... "ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം നടന്നിരുന്നോ ഇതിന് ഇടയിൽ"😡 "അവളെ സൂക്ഷിച്ചോ അല്ലങ്കിൽ ഏട്ടന്റെ എല്ലാം അവൾ കൈക്കാൽ ആകും...." ഹരി വേഗം പുറത്തേക്ക് പോയതും ദുർഗ പുച്ഛചിരിയോടെ നിന്നു ... ദുർഗ എന്തായി നല്ല തീ പൊരി ഇട്ട് കൊടുത്തോ... കൊടുക്കാതെ പിന്നെ നീയാ  ഹരിഏട്ടന്റെ ഭാര്യയായി വരേണ്ടത് അതിന് വേണ്ടി എന്തും ഞാൻ ചെയ്യും. ആദ്യം അവളെ നമ്മൾ അടിച്ചു പുറത്താക്കണ്ടേ.... നമ്മൾ പുറത്താക്കണ്ട ഹരിയേട്ടൻ തന്നെ പുറത്താക്കിക്കോളും അവളെ കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടുകൂടാ ഏട്ടന് നീ വാ.... ഹരി നീ വന്നോ..... മോളെ ഞാൻ റൂമിലേക്ക് വിട്ടിട്ടുണ്ട് വേഗം ചെല്ല്... ഹരി റൂമിലേക്ക് കയറിയതും ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്ന ചന്തു എഴുന്നേറ്റു എന്നാൽ അവനെ വലിഞ്ഞു മുറുകിയ  ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള മുഖം കണ്ടതും അവൻ പേടിയോടെ വിറച്ചു നിന്നു. പെട്ടന്ന് ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന പാൽ അവൻ തട്ടി തെറിപ്പിച്ചതും അവൾ ബാക്കിലേക്ക് നീങ്ങി അപ്പോഴേക്കും അവന്റെ കൈ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുറുകി. https://share.aksharathalukal.in/s/62137/view കഥ ഇവിടെ ഉണ്ടേ ❤️.. വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ ♥️ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #📔 കഥ #💖 മഴയും പ്രണയവും