#പാട്ടും തമാശയും ഇഷ്ടം പോലെ.. #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍ ദാന ശീലം നല്ലത് ആണ് പക്ഷെ... നല്ല ഉപദേശം

റൂഹിന്റെ പാതി ❤️#ai #sto#story #love #new

#📙 നോവൽ - - ജീവാംശം ✍️ രചന - അഞ്ജു തങ്കച്ചന്‍ ഈ കൈയില്ലാത്ത ഉടുപ്പൊക്കെ ഇട്ട് നടക്കാൻ നാണാവില്ലേ പെണ്ണേ..... ദേവിക മകൾ വേദയോട് ചോദിച്ചു. എന്തിനാ നാണിക്കുന്നത്..??വസ്ത്രസ്വാതന്ത്രവും എനിക്കില്ലേ....?? കൈ മുഴുവൻ കാണൂലെ മോളെ.. അതാ അമ്മ പറഞ്ഞത്. കൈ കണ്ടെന്നോർത്ത് എന്താമ്മേ..?? മോളെ.. അമ്മയുടെയൊക്കെ ചെറുപ്പത്തിൽ.. അയ്യോ വേണ്ടായേ.. അതൊന്നും പറയണ്ട. വേദ ചെവി പൊത്തി. അമ്മയുടെ ചെറുപ്പത്തിൽ പാട്ടുപാവാടയും ബ്ലൗസും, ചുരിദാറും സാരിയുമൊക്കെയായിരുന്നുവേഷം. അതൊക്കെ ഇട്ടാൽ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയാണ് എന്നൊക്കെയല്ലേ അമ്മ പറയാൻ പോകുന്നത്. ആഹ്.. അത് തന്നെയാ... ന്റെ കുട്ടി ഇത്തിരി കാണാൻ ചന്തമൊക്കയുള്ള കൂട്ടത്തിലാ. ഇനി അവിടേം ഇവിടേം കാണിച്ചുള്ള ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്നും ഇടണ്ട. പോ പോയ്‌ ഇത് മാറ്റ്.. അമ്മാ... ഇതിനെന്താ കുഴപ്പം?? ഇതിന് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല അതുകൊണ്ട് ഇത് മോള് വീട്ടിലിട്ടോ, പുറത്തേക്കു പോകുമ്പോൾ ഇങ്ങനെയുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ഇടണ്ട. അമ്മേ...ഇന്നൊരു ദിവസം പ്ലീസ്.. പോ.. പെണ്ണേ പറഞ്ഞത് ആദ്യം അനുസരിക്ക്... ദേവിക ദേഷ്യപ്പെട്ടു... വേദ അമ്മയോട് പിണങ്ങി അകത്തേക്ക് പോയി... ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റി , ചുരിദാർ ഇട്ടു. കോളേജിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കോളേജിൽ എല്ലാവരും മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടാണ് വരുന്നത്. ഇവിടെ അമ്മ മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ധരിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ഇടാൻ കൊതിയാകുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോൾ വാങ്ങിത്തരും. പക്ഷേ, വീട്ടിലിടാനെ അനുവദിക്കൂ... അമ്മ വെറും പഴഞ്ചനാണ്.... അമ്മക്ക് കുറച്ചുകൂടെ അപ്ഡേറ്റ് ആയിക്കൂടെ.. അതെങ്ങനാ... അമ്മയും അമ്മയുടെ ചിന്തകളും പഴയകാലത്തെയാണ്..കാലം മാറിയതൊന്നും അറിയാത്ത ആളാണ് അമ്മ.... നോക്കിക്കോ ഒരൂസം കോളേജിൽ ഞാൻ സ്ലീവ് ലസ്സ് ഡ്രസ്സ്‌ ധരിച്ചു പോകും. വേദ തീരുമാനിച്ചു... കോളേജിൽ പോയിട്ട് തിരികെ വന്നപ്പോഴും അവളുടെ മുഖം,കാർമേഘം നിറഞ്ഞ ആകാശം പോലെ ഇരുണ്ടുമൂടിയിരുന്നു.. വേദ, അമ്മയോട് പിണക്കമാണോ? ദേവിക അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു... അതെ പിണക്കമാണ്. മോള് മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ധരിക്കുന്നതിൽ അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടക്കേടൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല. പക്ഷേ നീ കോളേജിൽ പോകുന്ന കുട്ടിയല്ലേ പഠനമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ജോലിയൊക്കെ ആയിക്കഴിയുമ്പോൾ നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ നിനക്ക് നടക്കാം. സ്വാതന്ത്ര്യം എല്ലാവർക്കുമുള്ള അവകാശമാണ്. പക്ഷേ മാന്യമായിട്ട് വേണം. ഒരാളുടെ മാന്യത അളക്കേണ്ടത് വസ്ത്രം നോക്കിയാണോ അമ്മേ.??? ആണെന്ന് ഞാനൊരിക്കലും പറയില്ല. പക്ഷേ ശരീരം കവർ ചെയ്തുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ കുറച്ചൂടെ നല്ലതാണ്... അത്രേ ഞാൻ പറഞ്ഞുള്ളൂ... അമ്മ ഉടുക്കുന്ന സാരി നല്ലതാണെന്നാണോ അമ്മയുടെ വിചാരം?? വയറിന്റെ ഭാഗം കാണുന്നില്ലേ, മാത്രമോ ശരീരവടിവുകൾ ഒന്നൂടെ എടുത്തുകാണിക്കുന്ന വസ്ത്രമല്ലേ സാരി, അതിനെക്കുറിച്ച് അമ്മയ്ക്ക് പരാതിയൊന്നുമില്ലേ...?? ദേവിക മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല... അമ്മ പൊട്ടക്കിണറ്റിലെ തവള തന്നെ... വേദ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.. കുക്കിംഗ്‌ അവൾക്ക് വലിയ ഇഷ്ട്ടമാണ്.. സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കാനാണ് അവൾക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ട്ടം.. അതുകൊണ്ട് ദേവികക്ക് വലിയ പണികളൊന്നുമില്ല വീട്ടിൽ.... അല്ലെങ്കിലും അടുക്കളപ്പണിയുമായി ഒതുങ്ങി കഴിയുന്ന ആളുമല്ല ദേവിക. ടൗണിൽ ഓട്ടോ ഓടിക്കുകയാണ് ദേവിക. ഭർത്താവ് അവിനാശ് മരിച്ചതോടെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ തുടരാനാവാത്ത സാഹചര്യം വന്നപ്പോൾ മകളുമായി അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിയതാണ്. ദേവികയുടെ വീട്ടിൽ അച്ഛനും സഹോദരനും സഹോദരന്റെ ഭാര്യയുമാണ് ഉള്ളത്. ആർക്കും ഒരു ബാധ്യതയുമാകരുതെന്ന ചിന്ത ഉള്ളിലുള്ളത് കൊണ്ട്, മകളുമായി വാടകയ്ക്കാണ് താമസം. വേദയെ നല്ല നിലയിൽ എത്തിക്കണം എന്നൊരു ചിന്ത മാത്രേ ദേവികയ്ക്കുള്ളൂ.... അച്ഛനില്ലാത്ത കുട്ടിയായതുകൊണ്ട് നിയന്ത്രണങ്ങളോടെയാണ് ദേവിക മകളെ വളർത്തുന്നത്... രാത്രിയിൽ പഠിക്കാനിരുന്ന സമയത്താണ് വേദയുടെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്.. അവൾ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.. അവളുടെ കവിളുകൾ അരുണാഭമായി... തന്റെ പ്രിയപെട്ടവനാണ് വിളിക്കുന്നത്‌. അവൾ വാതിലിനു നേർക്ക് നോക്കി. അമ്മ ഹാളിൽ ഇരുന്ന് ജോലിയിലാണ്. വീട്ടിൽ വന്നാൽ അമ്മ മാലകളും കമ്മലും ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കും. അടുത്തുള്ള ഫാൻസി സ്റ്റോറുകാർ അമ്മയുടെ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങും... വെറുതെയിരിക്കാൻ അമ്മയ്ക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമില്ല... അമ്മ അതിൽ ശ്രദ്ദിച്ചിരിക്കുകയാണ്.. അവൾ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു... ഹലോ... അവളുടെ ശബ്ദം തരളിതമായി.. 🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 ഹലോ... എന്താ ഇത്ര നേരമായിട്ടും വിളിക്കാത്തത്...?? അമ്മ ഉറങ്ങിയില്ല കുഞ്ഞാ... വേദ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.. എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല..... അതിന് ഞാൻ വിളിക്കാതിരിക്കുമോ, അമ്മ ഉറങ്ങിയിട്ട് വിളിക്കാനിരിക്കുവാരുന്നു. അപ്പോൾ ഒത്തിരി നേരം നമുക്ക് സംസാരിക്കാമല്ലോ.... നിനക്കിപ്പോ എന്നോട് ഒരു സ്നേഹവും ഇല്ല... ഒന്ന് പോ കുഞ്ഞാ.... ഞാൻ പിണങ്ങും കേട്ടോ... അയ്യോ പിണങ്ങല്ലേ... ഇന്നാളത്തെ പിണക്കം തീർക്കാൻ ഞാൻ കുറേ കഷ്ടപ്പെട്ടതാ. എങ്കിൽ ഇനി എന്നോട് ഇങ്ങനൊന്നും പറയരുത്... ഇല്ല.... എന്നാൽ ഒരു ഫോട്ടോ അയച്ചു താ.. ഇന്നലെ തന്നതല്ലേ...അവൾ ചോദിച്ചു. അത് ഇന്നലെയല്ലേ,ഇന്നത്തെ താ.... ഞാൻ വാട്സ്ആപ്പിൽ ഇട്ടേക്കാം.. ഉം...എന്നാൽ ഗുഡ് നൈറ്റ്‌... ശരി... അവൾ കാൾ കട്ടാക്കി... അവൾ രാവിലെ എടുത്ത ഫോട്ടോ വാട്സ്ആപ്പിൽ അവനയച്ചു കൊടുത്തു. അവൾ ബുക്കിന് മുകളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു വച്ചു കോളേജിനടുത്തുള്ള വർക്ക്‌ഷോപ്പിലെ പണിക്കാരനാണ് നീരവ്. താൻ കുഞ്ഞാ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്‌... തന്നേക്കാൾ അഞ്ചുവയസ്സിന് മൂത്തതാണ് എന്നാലും താൻ, കുഞ്ഞാ എന്നേ വിളിക്കൂ.. കുഞ്ഞാ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഒരു നോട്ടമുണ്ട്... അവന്റെ മിഴികൾ കാണാൻ എന്ത് രസമാണെന്നോ... മുൻപ് താടിയൊന്നും വളർത്തില്ലായിരുന്നു.. തനിക്ക്‌ കുഞ്ഞൻ താടി വളർത്തി കാണാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതിൽ പിന്നെ, താടിയും മീശയും വളർത്താൻ തുടങ്ങി. അവനെ കാണാൻ എന്ത് രസമാണെന്നോ... കൂട്ടുകാരികൾ പറയും വർക്ക്ഷോപ്പ് പണിക്കാരനെയല്ലാതെ വേറെ ആരെയെങ്കിലും സ്നേഹിച്ചു കൂടെയെന്ന്.. അവർക്കെന്തറിയാം?? അവന്‍റെയുള്ളം മുഴുവൻ തന്നോടുള്ള സ്നേഹമാണ്... മരിക്കുവോളം അവനോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കണമെന്ന് മാത്രമാണ് തന്റെ ആഗ്രഹം.... താനും കുഞ്ഞനും മാത്രമുള്ള ഒരു ലോകം... അതാണ് തന്റെ സ്വപ്നം... അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് ഇൻസ്റ്റഗ്രാം ഓണാക്കി, അവന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ കയറി ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. തനിക്ക്‌ പത്തൊൻപത് വയസ്സായി നീരജിന്. ഇരുപത്തിനാലും.. അവന്റെ വീട്ടിൽ അമ്മയും അച്ഛനും ഉണ്ട്. രണ്ടാളും പഞ്ചപാവങ്ങളാണെന്നാണ് നീരജ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. ഫോട്ടോയിൽ താനവരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്... അവൾ ഹാളിലേക്ക് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി.. അമ്മ തിരക്കിലാണ്.... അവൾ ബുക്ക് തുറന്ന് പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി... പക്ഷെ പറ്റുന്നില്ല... ഓർമ്മകളിൽ അവൻ വന്ന് നിറയുകയാണ്... അവൾ ടേബിളിലേക്ക് തല ചേർത്തുവെച്ചു. അവനെയോർത്ത് കിടന്ന് അവൾ എപ്പോഴോ മയങ്ങിപ്പോയി. ദേവിക അവസാനത്തെ മാലയും ഉണ്ടാക്കി കഴിഞ്ഞു.. പച്ചയും ചുവപ്പും മുത്തുകൾ പിടിപ്പിച്ച ആ മാല സാരിക്കൊപ്പം ധരിക്കാൻ അനുയോജ്യമാണ്... ഇത് മോൾക്ക് കൊടുക്കാം... അല്ലെങ്കിലും നല്ലതെന്തെങ്കിലും കണ്ടാൽ അത് തന്റെ മകൾക്ക് എന്ന് കരുതി കാത്തുവെക്കാൻ ഏതമ്മമാർക്കും തോന്നുമല്ലോ... മോളെ.... ദേ...ഈ മാല ഒന്ന് നോക്കിക്കേ... ദേവിക എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.. വേദ ടേബിളിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു വച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്. ദേവിക വാത്സല്യത്തോടെ മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് മുടിയിഴകൾ വീണു കിടപ്പുണ്ട്.. ഫാനിന്റെ നേർത്ത കാറ്റിൽ മുടിയിഴകൾ ഇളകുന്നുണ്ട്. ദേവിക അവളുടെ മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി വെച്ചു.നെറ്റിയിൽ അരുമയായി ചുംബിച്ചു.. തന്റെ മകളാണ്, തന്റെ ജീവനാണ്... ഇവൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ് താനിപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നത്. ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടുകാർ നിഷ്കരുണം തങ്ങളെ ഒഴിവാക്കിയതാണ്. അതാകുമ്പോൾ സ്വത്തുക്കൾ അവർക്ക് മാത്രമായി പങ്കിട്ടെടുക്കാമല്ലോ... അന്ന് മോളെയും കൊണ്ട് ആ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ തന്റെ മകൾ ഒരിടത്തും തലകുനിക്കാൻ പാടില്ലെന്ന് താൻ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. അതിനു വേണ്ടി എത്ര വേണമെങ്കിലും കഷ്ടപ്പെടാനും താൻ തയ്യാറായിരുന്നു... ഇത് വാടക വീടാണെങ്കിലും, താൻ ഓടിക്കുന്ന ഓട്ടോറിക്ഷ തന്റെ സ്വന്തമാണ്.... അതുള്ളതുകൊണ്ട് ആരുടെയും മുന്നിൽ കൈ നീട്ടാതെ തന്റെ മകളുടെ കാര്യങ്ങൾ നടത്തിക്കൊടുക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്.. ഇനി ഒരു വീട് സ്വന്തമാക്കണം... നേരത്തെ പഞ്ചായത്ത് മെമ്പർ പറഞ്ഞതായിരുന്നു വീടിന് അപേക്ഷ വയ്ക്ക് അനുവദിക്കും എന്നൊക്കെ. അപേക്ഷയും വച്ചതാണ്.അതാകുമ്പോൾ എവിടെയെങ്കിലും സ്ഥലം മാത്രം വാങ്ങിയാൽ മതിയല്ലോ എന്നൊക്കെ കരുതിയിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ ഒരു പദ്ധതി ഇല്ലെന്നാണ് മെമ്പർ പറയുന്നത്. ആഹ്...കുറച്ച് നാൾ കൂടെ കഴിയട്ടെ, എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു ചെറിയ വീട് ഉണ്ടാക്കണം. അപ്പോഴേക്കും മോളുടെ പഠനമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അവൾക്കും ഒരു ജോലി ആകുമല്ലോ. തങ്ങൾ രണ്ടാളും കൂടി ശ്രമിച്ചാൽ അതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ... മോളെ.... ദേവിക അവളുടെ തോളിൽ തട്ടി വിളിച്ചു. എണീറ്റ് കട്ടിലിൽ കിടന്നേ... മോളെ... വേദ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു.. ദേവിക അവളെ നന്നായി പുതപ്പിച്ച്‌, ഫാനിന്റെ സ്പീഡ് കുറച്ചിട്ടു.... ദേവിക മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി, അടുക്കള വാതിലും ജനാലകളും അടച്ചോ എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി... പുറത്തെ ലൈറ്റും ഹാളിലെ ലൈറ്റും ഓഫ് ആക്കിയിട്ട് വേദയുടെ അരികിൽ വന്ന് കിടന്നു.. ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു... 🍀🍀🍀🍀🍀🍀 രണ്ടുമൂന്നു ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി... അവളുടെ കോളേജിൽ ക്രിസ്മസ് സെലിബ്രേഷൻ നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുകയാണ്. കോളേജിലെ കൂട്ടുകാർ ചേർന്ന്, വെള്ളയിൽ ചുവന്നപൂക്കൾ ഉള്ള സാരിയും, ചുവപ്പ് ബ്ലൗസും ധരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ദേവികയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, മോൾക്ക് റെഡ് കളർ ചുരിദാർ ഉണ്ടല്ലോ അത് പോരേ... ഈ ഒറ്റ ദിവസത്തിന് വേണ്ടി വെറുതെ സാരിയും ബ്ലൗസും മേടിക്കണ്ട കാര്യമില്ല. പിന്നീട് മോൾ ആ സാരി ഉയോഗിക്കുകയും ഇല്ലല്ലോയെന്ന് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അമ്മയോട് വല്ലാത്ത നീരസം തോന്നി..... എന്തിനുമേതിനും തടസ്സങ്ങൾ ഉന്നയിക്കാൻ മാത്രമേ അമ്മയെ കൊണ്ട് കഴിയുകയുള്ളൂ... എന്ത് ചോദിച്ചാലും വേണ്ട വേണ്ട എവിടെയും അരുതുകൾ... ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യവുമില്ല..... തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് അമ്മ തെല്ലും മുൻഗണന നൽകുന്നില്ല അവൾക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു... രാത്രിയിൽ നീരവ് വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ കരയുകയായിരുന്നു. അവൻ കാരണം അന്വേഷിച്ചു. അവൾ കാര്യം പറഞ്ഞു. നിന്റെ അമ്മ മാത്രമെന്താ ഇങ്ങനെ?? നിനക്ക് ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യവും തരില്ലല്ലോ. നീ ഇങ്ങ് പോരെ, നിന്നെ ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കോളാം. നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് എതിര് നിൽക്കാത്ത നല്ലൊരു ഭർത്താവാകാൻ എനിക്ക് കഴിയും. നീ പിന്നെ എന്തിനാണവിടെ കടിച്ചു തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നത്.. നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് കുശുമ്പാണ്. അവർക്ക് കിട്ടാത്ത സുഖവും സന്തോഷവുമൊന്നും നിനക്കും കിട്ടാൻ പാടില്ല. അവർക്കില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യം നീയും അനുഭവിക്കരുത്... ഉള്ളത് പറയാമല്ലോ നിന്റെ അമ്മയുടേത് ഒരു മോശം മനസ്സാണ്.. നീയിങ്ങു പോരെ പൊന്നേ..... അത്യാവശ്യം വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങൾ എടുത്തു വച്ചോ.. എന്നിട്ട് നാളെ കോളേജിലേക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞു പോന്നാൽ മതി... അത് വേണോ കുഞ്ഞാ...?? വേദ ചോദിച്ചു. വേണം. ഇനിയും നീ വിഷമിക്കുന്നത് കാണാനുള്ള കരുത്തെനിക്കില്ല. ഇങ്ങ് പോരെ... കേട്ടോ... ഉം.. ദേവിക കാണാതെ അവൾ അത്യാവശ്യം വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ ബാഗിൽ എടുത്തുവച്ചു. പിറ്റേന്ന് ദേവികയോടൊപ്പം വേദയും അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റു.. 🍀🍀🍀🍀🍀🍀 തുടരും. എല്ലാവരും സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക ...അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കുക... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ കാശിഭദ്രം 🔻 പാർട്ട്_1 ✍️രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 കയ്യെടുക്കെടാ.... ഭദ്രയുടെ കണ്ണിലേക്കു ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി.. ഇല്ലെങ്കിലോ.. വെല്ലുവിളി പോലെ അവളുടെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചവന്റെ ഇടത് കവിളിൽ അവളുടെ മറു കൈ ആഞ്ഞു പതിയാൻ പിന്നെ അധിക സമയമൊന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. കണ്ട് നിന്നവർക് പോലും വേദന തോന്നും വിധം അമർത്തി കിട്ടിയ ആ അടി.. വൈശാഖ് അറിയാതെ തന്നെ പിടി അയച്ചു. ഡീ... അവന് പിന്നിലുള്ളവർ നിമിഷനേരം കൊണ്ടു ഭദ്രക്ക് മുന്നിലെത്തി. എന്താടാ.. വൈശാഖ് പിടിച്ച കൈ ഒന്നാഞ്ഞു കുടഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ അതേ കലിയോടെ തന്നെ അവരെയും നോക്കി. നീ അവനെ അടിച്ചോ.. എന്തേ.. നിനക്ക് കണ്ണ് കാണില്ലേ. യാതൊരു കൂസലും ഇല്ലാത്ത അവളുടെ ഉത്തരം കേട്ടതും വൈശാഖിന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ മുഖം ചുവന്നു. "നിനക്കറിയില്ല ഞങ്ങളെ.. എന്ത് ധൈര്യമുണ്ടായിട്ടാടി നീ അവനെ അടിച്ചത്.. അവന്റെ അച്ഛൻ ആരെന്നറിയോ നിനക്ക്.. അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞാ..." ഒരു ചുക്കും ചെയ്യില്ല... ഭദ്ര ഒരു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞതും അത് പറഞ്ഞവനെ മുഖം വിളറി പോയി. അങ്ങനൊരു മറുപടി അവൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ മാത്രമല്ല.. വൈശാഖ് പോലും.. നീയൊക്കെ ആരായാലും എനിക്കെന്താ ഡാ.. ഇതെന്റെ കടയാ.. ഇവിടെ വന്നിട്ട് തെമ്മാടിതരം കാണിക്കരുതെന്ന് നിന്റെ കൂട്ടുചാരനോട് ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞെന്ന് നീ തന്നെ പോയെന്നു ചോദിക്ക്.. എന്നിട്ട് എന്നോട് ചൊറിയാൻ വാ നീ.. " ഭദ്ര പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ വൈശാഖിന്റെ നേരെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും കിട്ടിയ അടിയിൽ വായിൽ ചോര ചുവച്ചതും പല്ലിളകി പോയതും ചെക്ക് ചെയ്യുന്ന അവനാ നോട്ടം കണ്ടില്ലേലും അവന്റെ കൂട്ടുകാർക്ക് അതിലെ ദേഷ്യം മനസ്സിലായി.. മോളെ...ഭദ്രെ.. പിന്നിൽ നിന്നും ഭയന്ന് കൊണ്ടുള്ള ആ വിളി. ശ്രീ ഭദ്ര പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടാണ് തിരിഞ്ഞത്. പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ.. കണ്ണുകളിൽ ഈ ലോകത്തിലെ സകല ഭയവും കുത്തി നിറച്ചു കൊണ്ടവളുണ്ട്. ലക്ഷ്മി.. ശ്രീ ഭദ്രയുടെ ചേച്ചി.. ശ്രീ ലക്ഷ്മി. എന്താ... തിരിഞ്ഞത് അവളോട് ചോദിക്കുമ്പോഴും ഭദ്രയുടെ മുഖം കടുത്തു തന്നെയിരുന്നു. വേണ്ട ടി.. " ദയനീയ മായൊരു പറച്ചിൽ. കൈ കൂപ്പുന്നില്ല എന്നേ ഒള്ളു. അത്രയും അപേക്ഷിക്കുന്നു. എന്ത് വേണ്ടന്ന്.. ഇവൻ ഇവിടെ ചെയ്തതൊക്കെ ചേച്ചിയും കാണുന്നില്ലേ. ഒന്നും വേണ്ടന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഇത് വരെയും ഞാനും സഹിച്ചല്ലേ.. ക്ഷമിച്ചില്ലേ.. അപ്പോഴൊക്കെ ഇവന്മാർക്ക് അതൊരു രസം. ഭദ്ര വീണ്ടും പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടു വൈശാഖിനെ നോക്കി. "നല്ലോണം അധ്വാനിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെയല്ലേ നമ്മളീ കട മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോണത്.. ഇത് ഇവന്മാരുടെ ആരുടേയും ഔദാര്യമോ തറവാട്ടു വകയോ അല്ലല്ലോ.. നമ്മുടെ ജീവിതമാർഗമല്ലേ. എന്നിട്ടെവിടെ കയറിവന്നിട്ട് അതിന് മേൽ അച്ഛന്റെ രാഷ്ട്രീയ പിടിപ്പാടും സ്വത്തിന്റെയും കണക്കും പറഞ്ഞിട്ട് തോന്ന്യസം നടത്തിയ അതും നമ്മള് കണ്ടില്ല കേട്ടില്ല എന്ന് വെക്കണോ.. അത് പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞതിനാ അവനെന്റെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചത്.. ഇനിയതും ഞാൻ വേണ്ടന്ന് വെക്കണോ.. ഭദ്ര വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് പറഞ്ഞതും ലക്ഷ്മിക്കും പിന്നെ അവളൂടെന്ത് പറയണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥയിലായി പോയി. ലക്ഷമിക്കും അവിടെ കൂടി നിൽക്കുന്ന ആളുകൾക്കും നന്നായി അറിയാം.. ഭദ്ര പറഞ്ഞതൊക്കെ തന്നെയാണ് ശേരി. ആ കട കൊണ്ടാണ് ഭദ്രയും ലക്ഷ്മിയും ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോണത്. അവരുടെ അച്ഛൻ രാമനും അമ്മ ജാനകിയും കൂടി നടത്തി കൊണ്ടു പോയിരുന്ന കട. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവനും പ്രതീക്ഷിക്ളെയും പേറി മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നത്.. പെട്ടന്നൊരു നാൾ ഒരു അപകടത്തിൽ രാമനും ജാനകിയും മരണപ്പെട്ടു പോകുമ്പോൾ അയാളുടെ രണ്ടു പെൺമക്കൾക്കൊപ്പം ആ കട കൂടി അനാഥയായി. ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ എന്ത് മാത്രം ബാധ്യതയാവും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ടു തന്നെ കുടുംബക്കാരിൽ ആരും അവരെ കൂടെ കൂട്ടിയില്ല. ഒടുവിൽ അച്ഛൻ മുന്നിൽ തെളിച്ചു നൽകിയ ദീപം പോലെ... പഠനം നിർത്തി ഭദ്രയുടെ തീരുമാനപ്രകാരം അവളും അവളുടെ ലച്ചു ചേച്ചിയും കൂടി ആ കട വീണ്ടും നടത്തി കൊണ്ടു പോകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും എതിർത്തും അനുകൂലിച്ചും പറയാൻ നിരവധി ആളുകലുണ്ടായി. ലക്ഷ്മി ആദ്യം മുതലേ കുറച്ചു ഒതുങ്ങിയ ആളാണ്‌. വഴക്കും ബഹളങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളെയും അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും വേർപാട് നൽകിയ ആഘാതം അവളിൽ നിന്നും അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും വിട്ട് പോയിട്ടില്ല. പക്ഷേ ലക്ഷ്മിയുടെ നേരെ എതിരാണ് ഭദ്ര. അവൾക്കാരെയും പേടിയില്ല. അനീതിക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്താൻ യാതൊരു ഭയവുമില്ല. സത്യത്തിൽ അവൾ ഒറ്റയോരാളുടെ ധൈര്യം കൊണ്ടാണ് അവരുടെ ജീവിതം. ഇനി മേലാൽ നിന്നെയോ നിന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ ഒരാളെ പോലുമോ ഈ വഴി എങ്ങാനും കണ്ട.. കത്തിച്ച കളയും ഞാൻ. പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട.. " ലക്ഷ്മിയെ വിട്ട് ഭദ്ര വീണ്ടും വൈശാഖിനു നേരെ തിരിച്ചു. അവന്റെ വെളുത്ത മുഖത്ത് നല്ലത് പോലെ പതിഞ്ഞു പോയ ഭദ്രയുടെ കൈ വിരൽ പാടുകൾ. വായിലെ കനത്ത വേദന. എങ്കിലും അവൻ അവളെ കലിയോടെ തന്നെ നോക്കി. ഇതിനുള്ളത് നീ അനുഭവിക്കും പുന്നാര മോളെ.. " വൈശാഖിനു വേണ്ടി.. അവന്റെ കണ്ണിലെ കലി കണ്ടിട്ട് അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ പറയുമ്പോൾ ഭദ്ര ചുണ്ട് കോട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നാൽ ലക്ഷ്മി അപ്പോൾ മുതൽ വിറച്ചു തുടങ്ങി. ആശ്രയിക്കാൻ ആരുമില്ലല്ലോ എന്നുള്ള അരക്ഷിത ബോധം അവളിലെ ഭയത്തെ വല്ലാതെ വളർത്തി വലുതാക്കി. "ഞാനും ഈ കടയും ഇവിടെ തന്നെ കാണും.. അത് കൊണ്ടു നിങ്ങള് പോകാൻ നോക്കിക്കേ .. എനിക് വേറെയും ജോലി ഉള്ളതാ.." അവനാ പറഞ്ഞത് തീർത്തും പുച്ഛിച്ചു കൊണ്ടു ഭദ്ര തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പുറത്തേക്കിറഞ്ഞും മുൻപ് വൈശാഖിന്റെ നോട്ടം വീണ്ടും അവളിൽ തുളഞ്ഞു കയറി . ശേഷം അവൻ ലഷ്മിയേക്കും ഒന്നു നോക്കി. ഒറ്റ നോട്ടം കൊണ്ടു ഓടും പോലെ ലക്ഷ്മി അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു....                               💥💥 വീട്ടിലെത്തി വിസ്തരിച്ചൊരു കുളി കഴിഞ്ഞതോടെ അന്നത്തെ ഭാരം മുഴുവനും തലയിൽ നിന്നിറങ്ങി പോയൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു ഭദ്രക്ക്. സായാഹ്നത്തിന്റെ ചുവപ്പ് പടർന്നു തുടങ്ങിയ മാനം നോക്കി.. നനഞ്ഞ മുടി തുവർത്തി അവളെങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം ആ മുറ്റത് നിന്നു. പക്ഷേ അകത്തു നിന്നും തെറിച്ചു കേട്ട വാക്കുകൾ. അതിനിടയിൽ വിക്കിവിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള ലക്ഷ്മിയുടെ സംസാരം. ആ മൂവന്തി പോലെ ഭദ്രയിലും ദേഷ്യം വന്നു നിറഞ്ഞത് വളരെ പെട്ടന്നാണ്. കാരണം അകത്തു നിന്നും കേട്ട ആ ശബ്ദങ്ങളുടെ അവകാശികളെ അവൾക്കറിയാം. അവളുടെ അച്ഛന്റെ അനിയനും പെങ്ങളും. സുഖവിവരം അന്വേഷിച്ചു വന്നതല്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്. കാരണം അങ്ങനൊരു പതിവൊന്നും അവർക്കില്ല. ഇത് പിന്നെ വന്നത് എന്തെങ്കിലും കുറ്റമോ കുറവോ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടാവും. അതും ഉറപ്പാണ്. പെട്ടന്നവൾക്ക് കടയിലെ അന്നത്തെ സംഭവങ്ങൾ ഓർമ വന്നതും വരവിന്റെ കാരണവും കിട്ടി കഴിഞ്ഞു. കയ്യിലുള്ള തോർത്തിൽ മുടി ഒതുക്കി കെട്ടി കൊണ്ടു കടുപ്പിച്ച മുഖത്തോടെ അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടവൾ അകത്തേക്ക് കയറി. അവിടെ നിന്നും ഹാളിലേക്കും. കുടുംബത്തെ പറയിപ്പിക്കാൻ രണ്ടെണ്ണവും കൂടി.. " ചെറിയച്ഛൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്ക് ഭദ്ര കലിയോടെ കയറി ചെല്ലുന്നത് കണ്ടതും ലഷ്‌മി വീണ്ടും ദയനീയമായി അവളെ നോക്കി. ബാക്കി കൂടി പറയങ്ങോട്ട്.. " തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു സന്ധി സംഭാക്ഷണം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ലക്ഷ്മിയുടെ ശ്രമം തടഞ്ഞു കൊണ്ടു അങ്ങനൊരു ചോദ്യത്തോടെ ഭദ്ര മുന്നോട്ട് ചെല്ലുമ്പോൾ രാജേന്ദ്രനും രാജിയും പരസ്പരം നോക്കി. ഇങ്ങോട്ട് ചാടി കടിച്ചിട്ട് കാര്യം ല്ലടി.. പെണ്ണാണെന്ന് ബോധം വേണം.. ഇത് ആണുങ്ങളെ വഴി തെറ്റിക്കാൻ ഒരു കടയുടെ പേരിൽ അഴിഞ്ഞാട്ടം നടത്തിയിട്ടു ഇപ്പൊ നാട്ടുകാർ മൊത്തം കുടുംബത്തിന്റെ തട്ട് കേടെന്നാ പറയുന്നത്.. അത് കേൾക്കുമ്പോ മനുഷ്യന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോകുന്ന പോലാ.. " രാജേന്ദ്രന് അവളെ നേരിടാൻ കഴിയില്ലേന്നുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ടാണ് രാജി കൂടി കളത്തിൽ ഇറങ്ങിയത്. നിങ്ങളുടെ മോന് കഞ്ചാവ് കേസിൽ പോലീസ് പിടിച്ചോണ്ട് പോയിട്ട് ജാമ്യം കിട്ടിയോ അപ്പച്ചി.. " യാതൊരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ലാതെ ഭദ്രയുടെ ചോദ്യം. നിമിഷം കൊണ്ട് രാജി കുത്ത് കൊണ്ട ബലൂൺ പോലായി. വിളറി വെളുത്ത അവർ രാജേന്ദ്രനെ നോക്കി. അന്നൊന്നും ചെറിച്ഛന്റേം അപ്പച്ചീടേം തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോയില്ലേ.. " ഭദ്ര അടുത്ത ചോദ്യവും ചോദിച്ചു. നീ വല്ലാണ്ട് നെഗളിക്കണ്ട.. ഞാൻ നെഗളിക്കും .. കാരണം ഞാനും എന്റെ ചേച്ചിയും നിങ്ങളുടെ ആരുടേയും ഔദാര്യം കൊണ്ടല്ല ജീവിക്കുന്നത്. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോ ഞാനും ഇവളും നിങ്ങൾക്കൊരു ബാധ്യത ആവുമോ എന്ന് ഭയന്നിട്ട് അന്ന് രാത്രി തന്നെ സ്ഥലം വിട്ട് പോയതല്ലേ നിങ്ങളൊക്കെ.. ആ നിങ്ങളാണോ ഞങ്ങളെ അച്ചടക്കം പഠിപ്പിക്കാൻ വന്നത്.. പരിഹാസത്തോടെ ഭദ്ര ഇരുവരെയും മാറി മാറി നോക്കി. ഞങ്ങള് കൊണ്ടു തന്നതൊക്കെ വാങ്ങിച്ചു തിന്നിട്ട് ഇപ്പൊ നീ അതെല്ലാം മറന്നോടീ.. " രാജി വീണ്ടും പോരിനിറങ്ങി. നിങ്ങളിപ്പോ പറഞ്ഞത് ന്യായം.. അന്നങ്ങനെ തന്നത് എന്നും വിളിച്ചു പറയും എന്നും അറിയാമായിരുന്നു. പിന്നെ തന്നതും തിന്നതും നിങ്ങളുടെ തറവാട്ടു വകയൊന്നും അല്ലല്ലോ.. അതിന്റെ പേരിൽ എന്റെ അച്ഛന്റെ ഓഹരി കൂടി കയ്യിലാക്കിയ നിങ്ങളെ എനിക്കറിയാം.. അപ്പൊ അപ്പച്ചി തന്ന കണക്ക് വിട്.. അവൾ പല്ല് കടിച്ചു.. ചേട്ടന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്ന  ചിലവിലേക്കാണ് ആ കാശ്.. " ഭദ്രയുടെ കൂർത്ത നോട്ടം കണ്ടതും രാജേന്ദ്രൻ മുഴുവനും പറഞ്ഞില്ല. "ഇമ്മാതിരി കഥയൊക്കെ അത് അറിയാത്തവരോട് പറയ്യ് ചെറിയച്ഛ.. എനിക്കറിയാം.. ശെരിക്കും അറിയാം,  ആ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എന്താ നടന്നതെന്ന്.. നിങ്ങളൊക്കെ എന്താ ചെയ്തതെന്നും. പിന്നെ അതിന് പിറകെ വരാത്തത്.. ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ പോയില്ലേ.. അമ്മ പോയില്ലേ.അതിനേക്കാൾ വലുതല്ല എനിക്കും ഇവൾക്കും ആ ഓഹരി പണം. അത് നിങ്ങളെളെടുത്തോ .. എന്റേം ഇവളുടേം ഔദാര്യം തന്നെയാണത്. അല്ലെന്ന് നിങ്ങളെത്ര വാദിച്ചാലും അതങ്ങനെ തന്നെ ആണെന്ന് നിങ്ങൾക്കും ഞങ്ങൾക്കുമറിയാം.. അപ്പൊ അതും വിട്.. എന്നിട്ടീ സന്ധ്യക്ക് ഒരുപാട് തിരക്കുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും രണ്ടാളും ഓടിപിടച്ചു വന്നതിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട്പോകാൻ നോക്ക്.. നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്.. വെളുപ്പിനെ കടയിലേക്ക് പോയതാണ്. നാളെ ഇനിയും പോകാനുള്ളതാണ്.." യാതൊരു മയവുമില്ലാത്ത ഭദ്രയുടെ വാക്കുകൾ. വരേണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് വന്നവർക്ക് തോന്നിയത്. ഓരോ വള്ളി പിടിച്ചും ഈ വീട്ടിലേക്ക് അവരെ ചോദ്യം ചെയാൻ വന്നു കയറുന്ന അന്നെല്ലാം അവർക്കങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. എന്നാലും പിന്നെയും വന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.. നീയാ സുഗതൻ സാറിന്റെ മോനോട് എന്താ ചെയ്തത്.. അവരൊക്കെ വല്ല്യ ആളുകളാണ്.." രാജേന്ദ്രൻ വേണോ വേണ്ടയോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ തുടങ്ങി വെച്ചു. അവരങ്ങനെ വലുതോ ചെറുതോ എന്നൊന്നുമില്ല.. ഞങ്ങളുടെ കടയിൽ വന്നു തെമ്മാടിത്തരം കാണിച്ച..അതിനി ഏത് കൊമ്പത്തെ അളായാലും പിന്നെ വന്നത് പോലെ പോകില്ല.. അത്ര തന്നെ.. നീ ആരാന്നാടി നിന്റെ വിചാരം.വല്ല്യ ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ നടത്തുന്ന പോലാണ് അവളുടെ അഹങ്കാരം.. " രാജിക്കാ ധൈര്യം ഒട്ടും ഇഷ്ടമായിട്ടില്ല.. അന്നം തരുന്ന ഇടമാണ്. എനിക്കും ഇവൾക്കും ആർക്കു മുന്നിലും തല കുനിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു തരാത്ത ഇടമാണ്.. എനിക്കത് ആരാധനാലയം പോലെ പവിത്രമാണ് അപ്പച്ചി.അവിടെ വന്നിട്ടാ ണ് വൈശാഖ് കാശിന്റെ നെഗളിപ്പ് കാണിച്ചത്.. വേണ്ടത് കൊടുത്തു വിട്ടു. ഇനി വന്നാലും  അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യും ഞാൻ.. " ഭദ്രക്ക് കൂസലൊന്നുമില്ല. ഇതിന്റെ പിറകെ ഒക്കെ ആര് തൂങ്ങുമെന്നാ.." രാജി പല്ല് കടിച്ചു. എന്തായാലും നിങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല.. അതെനിക്കുറപ്പുണ്ട്.. പിന്നെ.. ഞങ്ങൾക്ക് നീ പിടിക്കുന്ന വയ്യാവേലി ഏറ്റെടുക്കുന്ന പണിയല്ലേ.. രാജി ചുണ്ട് കൊട്ടി.. അല്ലല്ലോ.. അത് കൊണ്ടു രണ്ടാളും വിട്ടോ. ഞങ്ങളുടെ കാര്യം നോക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കറിയാം.. തണലും തുണയും വെണ്ടൊരു കാലത്ത് പോലും ആരും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.. ഇനിയിപ്പോ എനിക്കിവളും ഇവൾക്ക് ഞാനും മതി.. " ലേശം പോലും ഭയമില്ലാത്ത അവളുടെ വാക്കുകൾ. പിന്നെയും അവിടെ നിൽക്കാൻ വയ്യെന്നത് പോലെ രാജി എഴുന്നേറ്റു.. അവർക്ക് പിറകെ രാജേന്ദ്രനും. ഇപ്രാവശ്യവും ഭദ്രക്ക് മുന്നിൽ പറഞ്ഞു ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത കലിയുണ്ട് രണ്ടു പേർക്കും. "ഇവളെ കണ്ട് തുള്ളണ്ടാ. ഈപെണ്ണിന് ഭ്രാന്ത് ആണ്.. ഏട്ടൻ ഉള്ളന്ന് തന്നെ കൊഞ്ചിച്ചു വഷളാക്കി വെച്ചതാ.." ലഷ്മിക്ക് നേരെ നോക്കി രാജി പറയുമ്പോൾ അത് കേട്ടു നിന്നവളുടെ ഹൃദയമൊന്നു പിടഞ്ഞു. അത് വരെയും അവളെടുത്തിട്ടാ തന്റെടിയുടെ കുപ്പായത്തിനുള്ളി കരുതൽ കൊതിക്കുന്നൊരു മനസ്സ് പിടഞ്ഞു... എങ്കിലും മുഖതല്പം പോലും കടുപ്പം കുറഞ്ഞതുമില്ല. അവളുടെ കാര്യം അവള് നോക്കി കൊള്ളും. അപ്പച്ചി പോകാൻ നോക്ക്.. " വീണ്ടും ഭദ്ര പറയുമ്പോൾ അവളെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ടു ആദ്യം രാജേന്ദ്രനും അവർക്ക് പിറകെ രാജിയും ഇറങ്ങി പോയി. അവരിറങ്ങി പോകാൻ കാത്തിരുന്നതെന്ന പോലെ ഭദ്ര ഉറക്കെ മുൻവശത്തെ വാതിൽ കൊട്ടി അടച്ചു.. ലക്ഷ്മി അവളോടെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും വാതിലടച്ചു കൊണ്ടു ഹാളിൽ മാലയിട്ട് വെച്ച രാമന്റെയും ജാനകിയുടെയും ഫോട്ടോക്ക് മുന്നിൽ കണ്ണിമാ വെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും പിന്നെ അവളൊന്ന് മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. രണ്ടു പെരും കരയുകയായിരുന്നു ആ നിമിഷം...                              💜💜 പ്രതേകിച്ചു മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ പിന്നെയും  ദിവസങ്ങൾ  പോയി. വെളുപ്പിനെ കടയിലേക്ക് പോകും രണ്ടാളും. വൈകുന്നേരം വരെയും പിന്നെ അവിടെയാണ്. ചായയും കടിയും പിന്നെ അത്യാവശ്യം കറികൾ അടങ്ങിയ ഒരൂണും. അതാണ് മെനു. കഠിനധ്വാനം ചെയ്താലും അവർക്ക് നന്നായി ജീവിച്ചു പോകാനുള്ളതെല്ലാം അവിടെ നിന്നും കിട്ടുന്നുണ്ട്. പാചകം ചെയ്യുന്നത് ഇഷ്ടമാണെന്നതിന്നാലും അച്ഛനും അമ്മയും ഉള്ള കാലത്ത് തന്നെ വേണ്ടതെല്ലാം വെച്ചുണ്ടാക്കി പഠിച്ചത് കൊണ്ടും രാമന്റെ കൈപ്പുണ്യം അത് പോലെ ലക്ഷ്മിക്ക് പകർന്നു കിട്ടിയത് കൊണ്ടും കാര്യങ്ങൾ ഉഷാറായി തന്നെ നടക്കും. ടൗണിൽ അത്യാവശ്യം കണ്ണെത്തുന്ന സ്ഥലത്തു തന്നെയാണ് അവരുടെ കടയും. "ആ ഹോട്ടൽ തുടങ്ങിയ അവർ നമ്മളോട് പോകാൻ പറയുമോടീ " അന്ന് കടയിൽ വന്നു ആരോ പറഞ്ഞറിഞ്ഞ കാര്യത്തിന്റെ പൊട്ടും പൊടിയും ചേർത്ത് കൊണ്ടു ലക്ഷ്മി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഭദ്ര അവളെ നോക്കി. അതിന് അവരുടെ സ്ഥലത്താണോ നമ്മുടെ കടയുള്ളത് ..? അവൾക് കൂസലൊന്നും ഇല്ല. അല്ലെടി.. ആളുകൾ പറയുന്നു.. നമ്മുടെ കടയുടെ സ്ഥലം കൂടി അവർക്ക് കിട്ടിയ... അങ്ങനിപ്പോ നമ്മുടെ കട അവർക്ക് കൊടുക്കില്ല.. എന്നിട്ടല്ലേ കിട്ടിയാലുള്ള കാര്യം പറഞിട്ട് കാര്യമുള്ളൂ.. ഇതവർക്ക് കൊടുത്തിട്ട്  ഞാനും നീയും പിന്നെന്ത്‌ ചെയ്യും..? എനിക്കെന്തോ ഭയമാകുന്നു..? ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. അതൊരു പുതിയ സംഭവം അല്ലല്ലോ.. എന്റെ ലച്ചു.. നീ വെറുതെ ആവിശ്യമില്ലാത്തത് ചിന്തിക്കാതെ എന്തേലും ചെയ്യാൻ ഉള്ളത് ചെയാൻ നോക്കിക്കെ.. എന്നിട്ട് കിടന്നുറങ്ങാലോ.. " ഭദ്രക്ക് ശെരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു. സത്യത്തിൽ അങ്ങനൊരു സംസാരം അവളും കേട്ടിരുന്നു. ഭയമൊന്നും തോന്നിയിലേലും അത് കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ ഉള്ളിലെ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത ഉണ്ട്.. കടയുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടൽ.. കുറച്ചു നാളായി അത് ഓപ്പൺ ചെയ്തിട്ട്. തങ്ങളുടെ കൊച്ചു കട കൊണ്ടു അവർക്കോ.. അവരുടെ അത്രയും വലിയൊരു സ്ഥാപനം കൊണ്ടു തങ്ങൾക്കൊ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാവാൻ ഇടയില്ല. പക്ഷേ കടയിൽ വരുന്നവർ കുറച്ചായിട്ട് ഈ കാര്യം കൂടി ചർച്ചക്കെടുമ്പോൾ അടുത്തുള്ള ആ ഹോട്ടലിന്റെ പ്രൗടിയെ കുറിച്ചും അതിന്റെ ഓണരുടെ പിടിപാടിനെ കുറിച്ചും വാചാലമായി പറഞ്ഞു കേൾക്കുമ്പോൾ... ഉള്ളൊന്ന് പിടയും. അത് മാത്രം എത്ര അടക്കി പിടിച്ചിട്ടും അവക്കൊതുക്കി നിർത്താനും പറ്റുന്നില്ല.. ലക്ഷ്മി പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. ഒക്കെയും അവളുടെ ആശങ്കകൾ തന്നെയാണ്. നോക്ക് ചേച്ചി.. അല്ലേൽ തന്നെ ഞാനാകെ പിടി വിട്ട് നികുവാ. അതിന്റെടേൽ.. നീയും കൂടി... " അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭദ്ര എഴുന്നേറ്റു അകത്തേക്ക് പോയത് ഇനിയും അവിടെ ഇരുന്നാൽ താൻ ലക്ഷമിയോട് നിലവിട്ട് വല്ലതും പറഞ്ഞു പോകുമോ എന്ന് കരുതി തന്നെയാണ്..                          💥💥 ശ്രീ ഭദ്രയല്ലേ...? വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടു പുറത്തേക്ക് നോക്കിയവൾക്ക് നേരെ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തോടെ പുറത്തു വന്നയാൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ അത് വരെയും അയാളെ കണ്ട യാതൊരു പരിചയവും ഇല്ലാഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞത്. എങ്കിലും അവൾ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി. അവൾക്ക് പിറകെ നിന്നും ലക്ഷ്മിയും എത്തി നോക്കുന്നുണ്ട്. അകത്തേക്ക് കയറിക്കോട്ടെ.. വാതിലടഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഭദ്രയുടെ നേരെ നോക്കി വന്നയാൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. നിങ്ങളാര..? നിന്നിടത്തു നിന്നും ഒരടി അനങ്ങാതെ ഭദ്ര വീണ്ടും ചോദിച്ചു. പാർഥിപൻ.. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രുപ്പിന്റെ മാനേജർ. " വന്നയാൾക്ക് വല്ലാത്ത ഗൗരവം.. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രൂപ്പ്‌.. ഭദ്ര അതൊന്ന് പറഞ്ഞു നോക്കി. എന്നാൽ അവൾക്ക് പിറകിൽ നിന്നിരുന്ന ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം വിളറി പോയി. തങ്ങളുടെ കടയുടെ അടുത്തുള്ള ആ വലിയ ഹോട്ടലിനെ അവൾക്കോർമ്മ വന്നു. അകാരണമായൊരു ഭീതി വീണ്ടും അവളിൽ വന്നു നിറഞ്ഞു. കൈകൾ ഭദ്രയുടെ തോളിൽ മുറുകി. കയറി വരൂ.. ആളെ അറിഞ്ഞതും ഭദ്ര അൽപ്പം പിന്നിലേക്ക് മാറി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. താങ്ക്സ്.. വീടിനുള്ളിലേക്ക് ആകെയൊന്ന് നോക്കിയിട്ടാണ് പർദ്ധിപൻ അകത്തേക്ക് കയറിയത്. ഞാൻ വന്നതെന്തിന് എന്നറിയാമോ..? സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നതിനിടെ പാർഥിപൻ ചോദിച്ചു. അത് നിങ്ങള് പറയാതെ ഞങ്ങളെങ്ങനെ അറിയും..? ഭദ്രയും ഗൗരവം വിട്ടില്ല.. പത്തു ലക്ഷം രൂപ റെഡി കാശ് ആയിട്ട് തരും. നിങ്ങളിപ്പോ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞൽ അത് ഇപ്പൊ തരും.. " പാർഥിപൻ പറഞ്ഞു കേട്ടതും ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു.. "സോറി.. നിങ്ങളെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും ക്ലിയർ ആയില്ല.. ഭദ്ര അയാൾക്ക് മുന്നിൽ കൈ കെട്ടി നിന്നു. "അതിത്ര ക്ലിയർ ആവാൻ എന്തിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അത്രയും വലിയൊരു ഹോട്ടലിന് നേരെ മുന്നിൽ വലിച്ചുകെട്ടിയിറക്കി  നിങ്ങൾ നടത്തുന്ന ആ കട.. അത് ഞങ്ങള്ക്ക് തരുന്നു.. എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ തരുന്ന കാശും വാങ്ങി മറ്റെവിടെയെങ്കിലും നിങ്ങൾ മാറി പോകുന്നു.." തീർത്തും നിസ്സാരതയോടെ അയാളത് പറയുമ്പോൾ ഭദ്രയുടെ രക്തം തിളച്ചു. അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു ചുവന്നു.. "അത് ഞങ്ങൾ ആർക്കും വിൽക്കുന്നില്ല.. പാർഥിപന് പോകാം.." കടുപ്പത്തിൽ അവളത് പറഞ്ഞതും പാർഥിപന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. പത്തു ലക്ഷമെന്നത് കുറഞ്ഞു പോയിട്ടയാണോ..? " പാർഥിപൻ ചോദിച്ചു. "ചിലതൊക്കെ വിലയിടാൻ കഴിയില്ല.. ഈ കടയും ഞങ്ങള്ക്ക് അങ്ങനെയാണ്. നിങ്ങളിനി പത്തു കോടി ഓഫാർ ചെയ്താലും ഞാനും ഇവളും അത് വിൽക്കുന്നില്ല.. " ഭദ്രക്കയാളുടെ പരിഹാസം നന്നായി മനസ്സിലായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ വേറൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ ഗ്രൂപ്പിനെ കുറിച്ച് ശ്രീ ഭദ്രക്കറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അതെല്ലാം അന്വേഷിച്ചു നോക്കിയിട്ട് പോരെ ഈ ഉത്തരവും എടുത്തു ചാട്ടവും ഒക്കെ.. അവർ വിചാരിച്ച വളരെ ഈസിയായി നിങ്ങളെ അവിടുന്ന് മാറ്റാൻ പറ്റും. എന്നിട്ടും ന്യായമയ വിലയിട്ട് കൊണ്ടു അവർ നിങ്ങളോട് സഹകരിക്കുമ്പോൾ അത് തിരിച്ചും കാണിക്കണ്ടേ.. ഇല്ലെങ്കിൽ അത് നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും തന്നെയാണ് ദോഷം. സ്വന്തമെന്ന്പറയാൻ പോലും നിങ്ങൾക് ആരുമില്ല. അതെങ്കിലും ഓർക്കണ്ടേ ..! ഭദ്രയെയും ലക്ഷ്മിയെയും മാറിമാറി നോക്കി കൊണ്ടാണ് പാർഥിപൻ അത്രയും പറഞ്ഞതും. നിങ്ങൾക്ക് പോകാം  എന്നിട്ട് ചെന്ന് നിങ്ങളുടെ മുതലാളിയോട് പറഞ്ഞേക്ക് ഞങ്ങൾ അത് വിൽക്കുന്നില്ല എന്നുള്ളത്.. " തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ നിന്നും അണുവിടെ മാറാതെ ഭദ്ര ഉറച്ചു നിൽകുമ്പോൾ പിന്നൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലെ പാർഥിപൻ ഇറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്ത്..                           💥💥 അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു. ഭദ്രക്കും ലക്ഷ്മിയുടെയും സമാധാനം പോകുന്നതിന്റെ തുടക്കം. പാർഥിപന് ശേഷം വീണ്ടും പലരും വന്നു.. പലരീതിയിൽ അവരെ ഫോർഴ്സ് ചെയ്യാനും ശ്രമിച്ചു. നാട്ടുകാർ പലർക്കും കിട്ടിയ തുകക്ക് അത് കൊടുത്തു ഒഴിഞ്ഞു പോ എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു പറയാൻ. റോസ് ഗ്രുപ്പിനോടൊപ്പമെന്നും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ നിങ്ങളെ കൊണ്ടു കഴിയില്ലെന്ന് തന്നെ അവരെല്ലാം പറഞ്ഞു.. രാജേന്ദ്രനും രാജിയും വീണ്ടും വന്നു. ഇപ്രാവശ്യം അവരുടെ ആവിശ്യവും റോസ് ഇന്റർ നാഷണൽ കമ്പനിക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു. കിട്ടുന്ന കാശും വാങ്ങി പോയില്ലേൽ പിന്നെ അതും ഉണ്ടാവില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഭയപ്പെടുത്താൻ നോക്കിയവരെ ഭദ്ര ഭയപ്പവടുത്തി ഓടിച്ചു. ചുരുക്കത്തിൽ സംഘർഷഭരിതമായൊരു അന്തരീക്ഷമായി മാറി തുടങ്ങി എന്ന് തോന്നിയ നിമിഷം ഭദ്ര കടുത്തൊരു തീരുമാനം എടുത്തു.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനെതിരെ.. അവർക്ക് വേണ്ടി കടയിൽ വന്നിട്ട് ടീം വർക്ക് പോലെ തെമ്മാടിത്തരം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ സ്റ്റേഷനിൽ പോയൊരു പരാതി കൊടുക്കണം എന്നുള്ളത്. ലക്ഷ്മി അവളെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. അതെല്ലാം കൂടുതൽ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി വെക്കും എന്നോർമിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത പോലെ ഭദ്ര കേസ് കൊടുക്കണം എന്നതിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നിന്നു. തുടരും. " ഇതൊരു ചെറുകഥയാണ് വായിച്ചിട്ട് എല്ലാവരും അഭിപ്രായം പറയുക ... അധികം വൈകാതെ തന്നെ പുതിയ നോവലുമായിട്ട് ഞാൻ വരുന്നതാണ് കാത്തിരിക്കുക ... സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുക " #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിഭദ്രം 🔻 പാർട്ട് _2 (അവസാനഭാഗം) ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 സാർ അകത്തുണ്ട് ചെന്നോളൂ.. " വലിഞ്ഞു മുറുകിയ മുഖത്തോടെയിരുന്ന ഭദ്രയോട് ഒരു പോലീസ്കാരൻ പറയുമ്പോൾ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. അയാൾ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്ത റൂമിലേക്ക് ചെന്ന് കയറുമ്പോൾ ആദ്യം തന്നെ അവളുടെ കണ്ണിലുടക്കിയത് ടേബിളിൽ ഫ്രെയിം ചെയ്ത് വെച്ച ഒരു പേരാണ്.. സർക്കിൽ ഇൻസ്‌പെക്ടർ കാശിനാഥൻ.. അതൊന്ന് കൂടി വായിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവൾ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കിയതും. കണ്മുന്നിൽ അവളെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്നവൻ. ക്ളീൻ ഷേവ് ചെയ്ത മുഖത്ത് വല്ലാത്ത ഗൗരവം. തുളച്ചുകയറുന്ന നോട്ടം. ഇരിക്കൂ.. ശബ്ദത്തിന് പോലും വല്ലാത്തൊരു മൂർച്ച.. ഭദ്ര കാശിനാഥൻ ചൂണ്ടി കാണിച്ചയിടത്തേക്ക് ഇരുന്നു. പറയൂ.. അവളിൽ നിന്നും നോട്ടം അൽപ്പം പോലും മാറ്റാതെ അവനാവശ്വപെട്ടു. ഭദ്ര താൻ എഴുതി കൊണ്ട് വന്ന പരാതി അവന് നേരെ നീട്ടി. കാശിനാഥൻ അത് വാങ്ങിച്ചിട്ട് അതൊന്ന് വായിച്ചു നോക്കി. ഇതിൽ ശ്രീ ഭദ്ര ആരോപിച്ചതൊക്കെയും റോസ് ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്നും തന്നെ ഉള്ളതാണ് എന്നുള്ളതിന്റെ തെളിവ് വല്ലതുമുണ്ടോ.. " കയ്യിലെ പേനയൊന്ന് കറക്കി കൊണ്ടു കാശി നാഥൻ ചോദിച്ചു.. ഭദ്രയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. തെളിവ് കണ്ട് പിടിക്കേണ്ടത് പോലിസിന്റെ ഡ്യൂട്ടി അല്ലേ.. കാശി അവളെ ഒന്ന് നോക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. ഈ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെല്ലാം മിസ് ശ്രീ ഭദ്രയുടെ തെറ്റ് ധാരണകൾ ആവാനും സാധ്യതയുണ്ടല്ലോ എന്നാണ് ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.. " അവളെഴുതി കൊടുത്ത പരാതി പേപ്പർ ഉയർത്തി കാണിച്ചു കൊണ്ടു കാശി നാഥൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല. എന്ത് കൊണ്ട്.. റോസ് ഇന്റർ നാഷ്ണൽ ഹോട്ടലിന്റെ മാനേജർ പാർഥിപൻ എന്നെ കാണാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നു.. എന്നെ കാണാനല്ല.. അതെന്റെ കടക്ക് വിലയിടാനുള്ള വരവായിരുന്നു.. " ഭദ്രയുടെ മുഖം ഒന്ന് കൂടി കടുത്തു. എന്നിട്ട് ഇയാളെന്താ ആൻസർ ചെയ്തത്? അൽപ്പം പോലും പതർച്ചയില്ലാതെ തനിക്ക് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവൾക്ക് നേരെ നോക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്ന കൗതുകം പുറമെ കാണിക്കാതെ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ കാശി വീണ്ടും ചോദിച്ചു. പറ്റില്ലെന്ന് ഞാൻ അന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞതിന്റെ പ്രതിഷേധങ്ങളാണ് അവരീ കാണിക്കുന്നത് മുഴുവനും.. " അങ്ങനെ എങ്കിൽ റോസ് ഗ്രുപ്പ് തന്നെയാണ് ഇതിന്റെ പിന്നിലെന്ന് ശ്രീ ഭദ്ര ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നർഥം.. " കാശി അവളെ ഒന്ന് ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി. ഭദ്ര ഒന്ന് മൂളിയതല്ലാതെ വേറൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെയും കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ കൂടി അവളോട് ചോദിച്ചറിഞ്ഞ ശേഷമാണ് അവൻ ഭദ്രയെ പോകാൻ അനുവദിച്ചത്. "എന്റെയും എന്റെ സഹോദരിയുടെയും ജീവിതമാണത്. ആശ്രയിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് വേറെ ആരുമില്ല. ഇതിനൊരു പരിഹാരം വേണം." പോകും മുമ്പ് ഭദ്ര കാശി നാഥനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. അപേക്ഷയൊന്നുമല്ലത്. ഇത് ഞങ്ങളുടെ ആവിശ്യം ആണെന്ന് പറയാതെപറയും പോലെ.. ഞാനൊന്ന് അന്വേഷിച്ചു നോക്കട്ടെ.. എന്നിട്ടറിയിക്കാം.." കാശി നാഥൻ അത്രയും മാത്രം പറഞ്ഞു.                            💜💜 മോളെ... റോസ് ഗ്രുപ്പിനെതിരെ പരാതി കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞു രണ്ടാമത്തെ ദിവസം.. മാർക്കറ്റിൽ പോയി തിരികെ കടയിലേക്ക് ചെന്ന് കയറിയ ഭദ്രയെ ലക്ഷ്മിയുടെ ഹൃദയം നുറുങ്ങിയുള്ള നിലവിളിയാണ് സ്വഗതം ചെയ്‍തത്. കടക്കുള്ളിലും അടുത്തുള്ള റോഡിലും അതിന്റെ പരിസരത്തുമെല്ലാം തടിച്ചു കൂടിയ ആളുകൾ. എന്താ.. എന്താ ചേച്ചി.. " ചോദിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ വിറയൽ ഭദ്രയുടെ സ്വരം കൂടി ഏറ്റടുത്തു. അവരുടെ കടയിൽ നിന്നും ഭാഷണം കഴിച്ച ഒരാൾ കുഴഞ്ഞു വീണു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണെന്ന്... പരിശോധനയിൽ അത് ഭഷ്യ വിഷ ബാധ എന്നു ഡോക്ടർമാർ പറയുകയും ചെയ്തു . ആദ്യം അത് കേട്ട നിമിഷം.. ഭദ്ര ഒന്നുലഞ്ഞു പോയി.. ചതി എന്ന് അവളുടെ ഹൃദയം അലമുറയിട്ടു.. പക്ഷേ അതവിടെ കൊണ്ടൊന്നും അവസാനിച്ചതുമില്ല. പിന്നെയും മൂന്നാലു പേരെ കൂടി ഛർദിയോടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു എന്നുള്ള വാർത്ത വന്നെത്തി.. ഫുഡ് ഇൻസ്‌പെക്ടർ വന്നെടുത്തു കൊണ്ടു പോയ കടയിലെ ഭക്ഷണത്തിൽ അഴുകിയതും വിഷമുള്ളതുമൊക്കെ കണ്ടെത്തി. ലക്ഷ്മിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യണം എന്നുള്ള പ്രതിഷേധം വരെയും എത്തി നിന്നു കാര്യങ്ങൾ. നിലയില്ലാ കയത്തിൽ വീണത് പോലെ.. ഭയം കൊണ്ടു വിറച്ചു കരയുന്ന ലക്ഷ്മിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടു ഭദ്ര പകച്ചു നിന്നു പോയി..                             💥💥 ഇങ്ങോട്ട് നീങ്ങി നിൽക്.." ആദ്യം കണ്ടപ്പോഴുള്ളതിനേക്കാൾ ഗൗരവത്തോടെ കാശി നാഥൻ പറയുമ്പോൾ ലക്ഷ്മി വിറയലോടെ ഭദ്രയെ അള്ളി പിടിച്ചു. സർ.. ഇതൊരു ട്രാപ്പ് ആണ്.. " ഭദ്ര കാശിയെ നോക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. അത് തീരുമാനിക്കാൻ ഇവിടെ പോലീസും കോടതിയും ഉണ്ട്.. അവൻ അവളെ നോക്കി കടുപ്പത്തിൽ പറയുമ്പോൾ അവനിൽ നിന്നും തങ്ങൾക്ക് നീതി കിട്ടാൻ പോണില്ലെന്ന് പോലും ഭദ്രക്ക് ആ നിമിഷം തന്നെ മനസിലാക്കി. പഴകിയ ഭക്ഷണമാണോ കടയിൽ വിളമ്പുന്നതെന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ടവൻ തുറിച്ചു നോക്കിയതോടെ ലക്ഷ്മിയുടെ ബോധം മറഞ്ഞു.. സംഗതി ഭദ്ര വിചാരിച്ചതിലും വഷളായി കൊണ്ടിരുന്നു ഓരോ നിമിഷവും. കടയുടെ പരിസരത്ത് നിന്നും സ്റ്റേഷന്റെ പരിസരത്ത് നിന്നും മാധ്യമങ്ങൾ അവർക്ക് തോന്നിയത് പോലെ കാര്യങ്ങൾ വളച്ചൊടിച്ചു... ആളുകൾക്ക് മുന്നിൽ വിളമ്പി. അത് വരെയും അമൃദ് പോലെ വന്നവർക്ക് വിളമ്പുന്ന ഭക്ഷണത്തിന്റെ പേരിൽ ഭദ്രക്കും ലക്ഷ്മിക്കും അനാശാസം വരെയും കേൾക്കേണ്ടിയും വന്നു. റോസ് ഗ്രുപ്പ് കാശ്ശെറിഞ്ഞു കളിച്ചത് കൊണ്ടു തന്നെ.. അവർക്കെതിരെ കള്ള സാക്ഷി പറയാനും പടച്ചുണ്ടാക്കിയ തെളിവുകൾ നിരത്താനും നിരവധി പേരുണ്ടായി.. പാടെ തകർന്ന് പോയ ചേച്ചിയെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടു ഭദ്ര ആ സ്റ്റേഷനിൽ മുഖം കുനിച്ചു നിന്നു.                        💜💜 ഷട്ടപ്പ്... കാശി നാഥന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതുയർന്നു. നിങ്ങളെനിക്ക് വില പറയുന്നോ " അവനുള്ളിലെ കലി ആ സ്വരവും മുഖവും ഏറ്റെടുത്തു. തനിക്കു മുന്നിൽ താൻ വിളിച്ചു പറയുന്നതെല്ലാം കേട്ട് ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ മുഖം കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ചിത്രം.. അതവനെ വല്ലാതെ നോവിച്ചു.. ആ നിമിഷം. താൻ പോലും അവളോടൽപ്പം കരുണ കാണിച്ചില്ല എന്നുള്ള കുറ്റബോധം അവനുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി.. "ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ തീരുമാനം പറഞ്ഞു.കൂടെ നിന്നാൽ അത് സർക്കിൽ സാറിനു തന്നെയാണ് ഗുണം ചെയ്യുന്നത്. ഇടഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവരുടെ അവസ്ഥ സാറും കാണുന്നില്ലേ." റോസ് ഗ്രുപ്പ് മാനേജർ എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടു മുന്നിൽ വന്നിരുന്നയാൾ. കാശി അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി. മുന്നോട്ടു കുതിക്കാനുള്ള വഴിയിലെ തടസ്സങ്ങൾ ഏത് വിധേനയും ഇല്ലാതാക്കുക എന്നത് ക്രൂരതയല്ല സർക്കിൾ സാറേ.. അതൊരു ബിസിനസ് ട്രിക് മാത്രം.. അത്രയുമേ ഞങ്ങളും ചെയ്തൊള്ളൂ. അവർക്ക് മുന്നോട്ട് ജീവിക്കാനുള്ള ന്യായമായ കാശ്.. അത് ഞങ്ങൾ ഓഫർ ചെയ്തതാണ്. അപ്പോഴവർക്ക് അഹങ്കാരം. അപ്പോൾ പിന്നെ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ വഴി നോക്കി. ഇനിയിപ്പോ കാര്യങ്ങൾ ഈസിയാണ്.. പിന്നെ ഇത് വന്നു സാറിനോട് പറഞ്ഞത്.. ഈ കേസിൽ സാറിനൊരു പ്രതേക ഇന്ട്രെസ്റ് ഉണ്ടെന്ന് മനസിലാക്കിയിട്ട് തന്നെയാണ്. സർക്കിൽ സാർ വെറുതെ ഒരു വള്ളി കെട്ട് പിടിക്കണ്ടല്ലോ എന്നോർത്ത് കൊണ്ടാണ്. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനൊപ്പം നിന്നാലുള്ള ബെന്ഫിറ്റ് അറിയണമെന്നുണ്ടങ്കിൽ സർക്കിൽ സർ സാറിന്റെ മേൽ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ മാരോട് വെറുതെ ഒന്ന് അന്വേഷിച്ചു നോക്കിയാ മതി.. അപ്പൊ ശെരിയെന്ന.. പോട്ടെ.. " കാശിക്ക് കാര്യമായി എന്തെങ്കിലും പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയും മുൻപ് വന്നയാൾ ഇറങ്ങി പോകുകയും ചെയ്തു. അത് വരെയും അത് വെറുമൊരു കേസ് എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു. അയാളാ പറഞ്ഞത് പോലെ അവൻ പ്രതേകിച്ചു ഒരു ഇൻട്രസ്സ്റ്റും കാണിക്കാത്ത വെറുമൊരു കേസ്.. എന്നാലാ വെല്ലുവിളി കേട്ടത് മുതൽ അവനുള്ളിൽ നിസ്സഹായരായ രണ്ടു പെൺകുട്ടികളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.. കരഞ്ഞും വിളിച്ചും നിൽക്കുന്ന ഒരുവൾ.. കാരിരുമ്പിന്റെ കരുത്തോടെ മറ്റൊരുവൾ. അവർക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്ത് കൊടുക്കണം എന്നുള്ള തോന്നൽ അവനിൽ ശക്തമായി. മിഡിയ കൂടി ഏറ്റെടുത്ത കേസായി മാറിയിരിക്കുന്നു. കടയിൽ നിന്നും ഭക്ഷണം കഴിച്ച ആളുകൾ.. അവർക്ക് ജീവഹാനി സംഭവിച്ചിട്ടില്ല എന്നുള്ള കാരണം കൊണ്ടു ലഷ്മിയെയും ഭദ്രയെയും വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ അവരുടെ കടക്ക് പൂട്ട് വീണു കഴിഞ്ഞു. എന്റെയും എന്റെ ചേച്ചിയുടെയും മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതമാണത്. കഴിയുമെങ്കിൽ സഹായിക്കണം .. " ആദ്യദിവസം.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനെതിരെ ഒരു പരാതിയും തന്നു കൊണ്ടു ഇറങ്ങി പോകും വഴി ഭദ്ര പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ. അത് കാശിയുടെ ഉള്ളിലെ സ്വസ്ഥത കെടുത്തി. അവനാ കേസിന്റെ പിറകെ തന്നെ കൂടി.. സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് പോലും കടുത്ത എതിർപ്പ്. തുടരെ വരുന്ന ഫോൺ കോളുകൾ.. വിളിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം പറയാനുള്ളത് ഒരൊറ്റ കാര്യം.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിനെതിരെ കളിക്കരുത്.. ജീവന് തന്നെ ഭീക്ഷണിയാണ് എന്നുള്ളതും.. ആശ്രയിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ.. അമ്മയുടെ മോൻ അവർക്കൊപ്പം നിൽക്ക്.. അവർക്ക് നീതി വാങ്ങിച്ചു കൊടുക്ക്.. " മുന്നോട്ടുള്ള യാത്ര വല്ലാതെ കഠിനമാകുമ്പോൾ കാശി അവന്റെ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ഓർക്കും. തനിക്ക് മുന്നിൽ തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന രണ്ടു പെൺകുട്ടികളെ ഓർക്കും. അവനിലേക്ക് അറിയാതെ തന്നെ ധൈര്യം വന്നു നിറയും.. ഒറ്റയ്ക്കുള്ള പോരാട്ടമാണ്. അവനെ തോൽപ്പിക്കാനും അവൻ തോറ്റു കാണാനും തന്നെയാണ് സഹപ്രവർത്തകർക്ക് പോലും ആവേശം.. അതിനിടയിൽ വന്നു പോകുന്ന ഭീക്ഷണി ആ നാട്ടിലേക്ക് വന്നു ചേർന്നിട്ട് ഒരു മാസം ആയത് കൊണ്ടാവും.. സ്ഥലം മാറ്റം എന്നൊരു കടമ്പ അവന് മുന്നിലേക്ക് വന്നില്ല. ഏത് നിമിഷവും എന്തും സംഭവിക്കും എന്നൊരു ബോധത്തോടെ തന്നെ കാശി മുന്നോട്ട് പോയി. ഭദ്ര കൊടുത്ത പരാതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അതിന് വേണ്ടുന്ന തെളിവുകൾ എല്ലാം കണ്ട് പിടിച്ചത് അവൻ ഒറ്റക്കാണ്. അതിനിടയിൽ ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം അവൻ ഭദ്രയെയും ലക്ഷ്മിയെയും വീട്ടിൽ പോയി കണ്ടു. അവരുടെ ജീവിതം കണ്ടു മനസ്സിലാക്കി. അതോടെ അവനിലെ വാശി ഒന്ന് കൂടി കടുത്തു. ലക്ഷ്മി തളർന്നു തൂങ്ങി കൊണ്ടു തന്നെയാണ്. പക്ഷേ ഭദ്ര ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോകാനുള്ള പുതിയ വഴികൾ തിരയുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞ നിമിഷം കാശിക്കവളോട് വല്ലാത്തൊരു ആരാധനയാണ് തോന്നിയത്. അതിനിടയിൽ.. അവരുടെ ജീവിതത്തിനെ കുറിച്ചും തനിച്ചായി പോയ അവരെ കുറിച്ചും കാശി അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. അതൊക്കെയും കൊണ്ടാണ്... ഏത് വിധേനയും അവർക്ക് നീതി നേടി കൊടുക്കണം എന്നൊരു വാശിയിലേക്ക് അവനെത്തി നിന്നു.. ഒടുവിൽ കാശി നാഥൻ തന്നെ വിജയിച്ചു.. കാശ്ശെറിഞ്ഞു കൊണ്ടു അവന് മുന്നിലെ വഴിയിൽ പല വട്ടം തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കാൻ റോസ് ഗ്രൂപ്പും അവന്റെ മേൽ ഉദ്യോഗസ്ഥരിൽ പലരും ശ്രമിച്ചപ്പോഴും അവൻ നീതിയും ന്യായവും തന്നെയാണ് മുറുകെ പിടിച്ചത്.. റോസ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ചതിയെ കുറിച്ച് തെളിവുകൾ സഹിതം ആദ്യം കോടതിയിലും പിന്നെ നന്മയുള്ള മാധ്യമങ്ങൾക് മുന്നിലും കാശി നാഥൻ നെഞ്ചും വിരിച്ചു നിന്നപ്പോൾ അവന് മുന്നിൽ.. ആ നിശ്ചയദാർഡ്യത്തിന് മുന്നിൽ റോസ് ഗ്രൂപ്പ് തല കുനിച്ചു.. താങ്കളുടെ ആഡംബര ഹോട്ടലിന് മുന്നിൽ അത് പോലൊരു കടയുള്ളതിന്റെ നാണക്കേട് കൊണ്ടാണ് അതവിടെ നിന്നും പാടെ തുടച്ചു നീക്കാൻ കുറച്ചു നാളായി നടത്തിയ നാറിയ കളികളെ കുറച്ചും അവർക്ക് ഏറ്റു പറയേണ്ടി വന്നു. തെളിവുകൾ കാണിച്ചു കൊണ്ടു വെറുമൊരു സർക്കിൾ ഇൻസ്‌പെക്ടർ ആയാ കാശി നാഥൻ അവരെ കൊണ്ടു പറയിപ്പിച്ചു എന്ന് പറയുന്നതാവും ശെരി.. കാശിന്റെ ബലത്തിൽ അവർ കാണിച്ച കൂട്ടിയ അഹങ്കാരത്തിന് കനത്ത വില തന്നെ കൊടുക്കേണ്ടിയും വന്നു. സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ അത് വരെയും ഉണ്ടാക്കി എടുത്ത പോയ്‌ മുഖമൂടി അഴിഞ്ഞു വീണതോടെ പിന്നെ അതവരുടെ നില നിൽപ്പിനെ തന്നെ ബാധിച്ചു..                       💜💜 ഒരു താങ്ക്സ് എങ്കിലും പറയാം കേട്ടോ.. " തനിക്ക് മുന്നിലേക്ക് ചായയും കടിയും നീക്കി വച്ചു തന്നവളെ നോക്കി കാശ്ശിയൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "എന്തിന്.. സാർ സാറിന്റെ ഡ്യൂട്ടി അല്ലേ ചെയ്തത്. അതിന് സർക്കാർ ശമ്പളവും തരുന്നില്ലേ.ഇനിയിപ്പോ പ്രതേകിച്ചു ഒരു നന്ദി പറച്ചിലിന്റെ ആവിശ്യം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല." പതിവുപോലെയുള്ള അതേ ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ ഭദ്ര അതും പറഞ്ഞിട്ട് തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ അവിടെ നിന്നും അത്രയുമേ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുള്ളൂ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ കാശി ഒന്ന് ഊറി ചിരിച്ചു. രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്ക് മുന്നേ... ഭദ്രയും ലക്ഷ്മിയും കൂടി കട വീണ്ടും തുറന്നു പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇനി പഴയ പോലെ കച്ചവടം ഉണ്ടാകുമോ ആളുകൾ ഭയമില്ലാതെ കഴിക്കാൻ വരുമോ എന്നൊക്കെയുള്ള ആശങ്കകൾ ലഷ്മിക്ക് തന്നെയായിരുന്നു കൂടുതൽ. "ജസ്റ്റ്‌ ഒന്നൂടെ ട്രൈ ആക്കി നോക്കടോ.. നിങ്ങൾക്കൊട്ടും പറ്റില്ലെന്ന് തോന്നിയാൽ നമ്മക്കത് വിട്ടേക്കാം. പുതിയ എന്തെങ്കിലും നോക്കാം.."എന്ന് അവർക്ക് ധൈര്യം കൊടുത്തത് കാശി തന്നെയാണ്. കുറച്ചു നാളുകൾ അടച്ചിട്ട ആ കട വീണ്ടും തുറന്നു പ്രവർത്തിക്കാൻ ആവിശ്യമുള്ളതൊക്കെയും വാങ്ങി അങ്ങോട്ട് എത്തിച്ചു കൊടുത്തത്. വേണ്ടന്ന് ഭദ്ര പറഞ്ഞിട്ടും കടമായിട്ടാണ് എനിക്കിത് തിരികെ തന്നേക്കണം എന്നൊരു വാക്കോടെ അവനത് പറഞ്ഞു തീർത്തു. ഭദ്രക്കൊരു പിടുത്തമുണ്ട് എങ്കിലും ലഷ്മിക്ക് അവനോടൊരു സൗഹൃദമുണ്ട്. അതവൻ തന്നെ ഉണ്ടാക്കി എടുത്തതാണ്. നന്ദിയും കടപ്പാടും കൊണ്ടു തനിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളോട് ഞാൻ എന്റെ ഡ്യൂട്ടി ആണ് ചെയ്തത്.. ഇതിന്റെയൊന്നും ആവിശ്യമില്ല.. കഴിയുമെങ്കിൽ എന്റെ സൗഹൃദമാകുക എന്നും പറഞ്ഞത് അവനാണ്. സൗഹൃദം ലക്ഷമിയോട് മാത്രമാണ്. തുടരെയുള്ള കാഴ്ചകളിൽ.. നിലപാടിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കാനുള്ള ധൈര്യവും തന്റേടവുമുള്ള അവളുടെ അനിയത്തിയോട് തോന്നുന്ന വികാരം.. അതിന് പ്രണയം എന്ന് തന്നെ പേരിട്ടു നൽകാനാണ് അവനിഷ്ട്ടം. അടുത്തറിയെ ഇത് വരെയും ആരോടും തോന്നാത്ത വിധമൊരു ഇഷ്ടം.. ആ പെണ്ണിനോട് തോന്നി പോയതെങ്ങനെയെന്ന് അവന്നപ്പോഴും അറിയില്ലായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോ രണ്ടു ദിവസം കൂടുമ്പോൾ ഒരിക്കലെങ്കിലും അവളെ ഒന്ന് കാണാതെ വയ്യെന്നായിട്ടും അവനത് തുറന്നു പറഞ്ഞിട്ടില്ല. സുഖമുള്ളൊരു ലഹരി പോലെ അവനതങ്ങനെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു..                              💜💜 ഭദ്ര ഉത്തരമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.. " അത് വരെയുമില്ലാത്ത ടെൻഷനോടെ കാശി അവളെ നോക്കി.. അവൾ പക്ഷേ അവനെ നോക്കുന്നില്ല. അത് കൊണ്ടു തന്നെ ആ മനസ്സിൽ എന്തെന്ന് അവനറിയാനും കഴിയുന്നില്ല. ഇഷ്ടം ഉളിലൊതുക്കി നടക്കാൻ ഇനിയും വയ്യെന്നായപ്പോൾ കാശി തന്നെ അവളോട് തുറന്നു പറഞ്ഞതാണ്. പക്ഷേ ഭദ്രയുടെ മൗനം.. അതവനെ ആശങ്കപെടുത്തുക തന്നെ ചെയ്തു. ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ അതും തുറന്നു പറയാം കേട്ടോ.. " അവളുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടിട്ട് കാശി പറഞ്ഞു. എനിക്കൊരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് തീർക്കാനുണ്ട് ഇനിയും.. ഒടുവിൽ പതിയെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയവൾ. നമുക്കൊരുമിച്ചു ചെയ്ത് തീർക്കലോ.. " ആ മുഖത്തെ തെളിച്ചം കാശ്ശിക്കൊരു സമാധാനം തോന്നി. അവൻ ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു. "ടോ... താൻ പറയുന്നതും ഇനി എന്നോട് പറയാൻ പോണതും എല്ലാം എനിക്കറിയാം. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെയാണ്. കണ്ടന്ന് മുതൽ തോന്നിയ ഇഷ്ടം എന്നൊന്നുമല്ല.. പക്ഷേ അടുത്തറിഞ്ഞ അന്ന് മുതൽ ശ്രീ ഭദ്രയെന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്. ആദ്യമൊരു അഭിമാനമായും പിന്നെയെന്റെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന പ്രണയമായും " ഒരു പോലീസ്കാരന് വേണ്ട പക്വതയോടെ.. എന്നാലോരു കാമുകന് വേണ്ട ആർദ്രതയോടെ അവനത് പറഞ്ഞു തീർക്കുമ്പോൾ.. ആ തുറന്നു പറച്ചിലിന് മുൻപ് തന്നെ അങ്ങനെ ഒരിഷ്ടം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞവൾ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. "കാശി നാഥന്റെ പ്രണയത്തിലേക്കും ജീവിതത്തിലക്കുമാണ് വിളിക്കുന്നത്. അത്രയും സ്നേഹം തോന്നിയിട്ട് തന്നെയാണ്. ലക്ഷ്മിയെ കുറിച്ച് മറന്നിട്ടില്ല. മറക്കേം ഇല്ല. അത് പോലെ തന്നെ നിന്നേം.. എന്നാലും ഞാൻ കാരണം നിന്റെയും അവളുടെയും ജീവിതത്തിൽ നഷ്ടങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാവരുത് എന്നെനിക്ക് നിർബന്ധവുമുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് ഭദ്രക്ക് ധൈര്യമായി ഉള്ളിലുള്ളത് എന്നോട് തുറന്നു പറയാം.." കാശി നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. അതേ ചിരിയപ്പോൾ ഭദ്രക്കുമുണ്ട്. ഞാനെന്നെ കുറിച്ച് ഓർത്തിട്ടില്ല ഇത് വരെയും.. ഇപ്പോഴും." ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. "ചെറുപ്പം മുതൽ എന്റെ ചേച്ചി ഒരു പാവമാണ്. വേണ്ടതൊന്നും പിടിച്ചു വാങ്ങാനും ചോദിക്കാനും അവൾക്കറിയില്ല.. അറിയില്ല എന്നല്ല.. അവൾക്ക് ഭയമാണ്. അച്ഛനും അമ്മേം ഞങ്ങളെ വിട്ട് പോയതിൽ പിന്നെ അത് വീണ്ടും കൂടി.." ശാന്തമായിട്ടാണ് അവളത് പറയുന്നത്. എങ്കിലും അവളെന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നതെന്ന് അവനൊരു ഊഹവും കിട്ടിയതുമില്ല. "ഞാൻ കൂടെ ഇല്ലെങ്കിൽ അവൾക്കും മുന്നോട്ട് ജീവിക്കാൻ വയ്യ.. അവളെ പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലാവുന്ന സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളെ ഏല്പിച് കൊടുക്കും വരെയും ഞാൻ എന്നേ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു നോക്കുന്നില്ല.." ചിരിയോടെ തന്നെ കാശി അവളെ നോക്കുമ്പോൾ അവനിലൊരു ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു. കണ്ണും പൂട്ടി റിജേക്ട് ചെയ്തില്ലല്ലോ എന്നൊരു ആശ്വാസം. സന്തോഷം. "ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.." ഉള്ളിലെ പ്രണയം മുഴുവനും നിറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ. അറിയാതെ തന്നെ ഭദ്രയുടെ മുഖമൊന്നു ചുവന്നു. കാത്തിരിപ്പ് വല്ലാണ്ട് നീണ്ടു പോയാലോ..? സാറിന് മടുത്തു പോകും.. പിന്നെ അന്നെന്നെ പഴി പറയരുത്.. സാറിന്റെ കുറെ നല്ല ദിവസങ്ങൾ ഞാൻ കാരണം പോയെന്ന് പരാതിയും പറയരുത്.. അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ.. അത് വരെയും കാണിക്കാത്ത.. അറിയിക്കാത്ത ഒരു കുറുമ്പോടെ അവളത് ചോദിക്കുമ്പോൾ കാശിയുടെ മനം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു ചിരിയുണ്ടവനും. "ഞാനാ മനസ്സിൽ ഉണ്ടല്ലോ.. അത് മതി.. മരണം വരെയും ഈ കാശിനാഥൻ കാത്തിരിക്കും.. അവന്റെ പ്രണയത്തെ..സ്റ്റിൽ ഐ ലവ് യൂ..." കുറച്ചു കൂടി അവൾകരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നിട്ടത് പറയുമ്പോൾ അവനിലെ പ്രണയതിന്റെ വലിയൊരു തിര വന്നവളുടെ നെഞ്ചിൽ അലയടിച്ചു.. തൊട്ടു തൊട്ടില്ലെന്ന മട്ടിൽ അരികിൽ നിൽക്കുന്നവൻ. ഭദ്ര അവന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി... L തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലേലും ആ മനസ്സിൽ തന്നോടുള്ള ഇഷ്ടമൊക്കെ വളരെ മുൻപ് തന്നെ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതാണ്. തന്നെ നോക്കുമ്പോൾ തന്നോട് മിണ്ടുമ്പോൾ എല്ലാം ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പൂത്തിരികൾ മിന്നി മറയുന്നതും ഒത്തിരി പ്രാവശ്യം അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. അന്ന് വരെയും ആരോടും തോന്നാത്തത് പോലൊരിഷ്ടം ആളോട് തോന്നിയിരുന്നു. കാശി പറഞ്ഞത് പോലെ.. അത് ആദ്യകാഴ്ചയിലൊന്നുമല്ല.. തനിച്ചായി പോയ തനിക്കും തന്റെ സഹോദരിക്കും മേൽ.. സംരക്ഷണതിന്റെ കരുത്തുള്ള ആ കയ്യും മെയ്യും ചേർന്നു നിന്നിരുന്ന ഏതോ നാളിൽ.. അറിയാതെ ഉള്ളിലെ മോഹമായി മാറിയിരുന്നു. ഈ സർക്കിൾ ഇൻസ്‌പെക്ടർ കാശി നാഥൻ. പക്ഷേ അപ്പോഴും അവനെ പോലെ ഒരാളെ സ്നേഹിക്കാനും മോഹിക്കാനുമുള്ള യോഗ്യതയൊന്നുമില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി എല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി. ഇന്നിപ്പോൾ....സ്നേഹം തുറന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ തന്നെ തന്നിലേക്ക് ചേർന്നു നിൽകുമ്പോൾ ഇനിയെന്ത് ഭയക്കാൻ. ആ തണലിൽ സുരക്ഷിതമായിരിക്കും എന്ന് ഉറപ്പുമുണ്ടല്ലോ.. തനിച്ചാണെന്നുള്ള തന്റെ ഉള്ളിലെ അരക്ഷിതാവസ്ഥക്ക് മീതെ... പ്രണയതിന്റെ കരുത്തുമായുള്ള അവന്റെ കാത്തിരിക്കാമെന്നുള്ള ആ വാക്ക്. അതിന്റെ ഉറപ്പും.. ഭദ്രക്കുള്ളിലും പുതിയൊരു പ്രതീക്ഷ തെളിഞ്ഞു. അത് വരെയും അനുഭവിച്ചതെല്ലാം അവനിലേക്ക് എത്തി ചേരാനുള്ള വഴികൾ മാത്രമായിരുന്നു എന്നോർക്കുമ്പോൾ പോലും അവൾക്കൊരു നിർവൃതി തോന്നി.. ലക്ഷ്മിയോടെല്ലാം കാശി തന്നെയാണ് തുറന്നു പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ അവനത് പറയും മുൻപ് തന്നെ അവൾക്കങ്ങനെയൊരു സംശയം തോന്നിയിരുന്നു.. തനിക്കു വേണ്ടിയാണ് അവരുടെ കാത്തിരിപ്പെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അത് വേണ്ടന്ന് ലക്ഷ്മി അവരോട് പറഞ്ഞതാണ്. പക്ഷേ കാശിക്ക് വാക്ക് പാലിക്കണമായിരുന്നു.. കാരണം.. അവനും അവനൊപ്പം അവന്റെ പെണ്ണും കാത്തിരിപ്പാണ്.. പ്രണയത്തിന്റെ വസന്തം വരുന്നതും കാത്ത്... പ്രണയം നിറഞ്ഞ കാത്തിരിപ്പ്... 💥💥 എല്ലാവരുടെയും അഭിപ്രായം അറിയിക്കുക ... എന്നാൽ പുതിയ കഥയുമായി പെട്ടെന്ന് വരാം... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR ❤️54 റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ വന്നിറങ്ങുമ്പോൾ സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. എന്നും വരുമ്പോൾ കയറുന്ന നാട്ടിലേക്കുള്ള first ബസിൽ തന്നെ കയറി. ആദ്യം താമസിച്ചിരുന്ന വീടിന്റെ വഴിയിലേക്കുള്ള സ്റ്റോപ്പ് എത്തിയപ്പോൾ അഞ്ജു വെറുതെ അങ്ങോട്ടൊന്ന് നോക്കി പോയി. അവളിൽ നിന്നൊരു നെടുവീർപ്പുതിർന്നു. അവൾക്കിറങ്ങാനുള്ള സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറങ്ങി. പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് കുറച്ചു നടക്കാനുണ്ട്. വലിയ ബാഗ് പുറത്തിട്ടു ചെറുത് ഒരു ഷോൾഡറിൽ തൂക്കി പുതിയ വഴിയൂലടവൾ നടന്നു. ആ വീട് പണ്ട് എങ്ങോ കണ്ട ഓർമ്മയുണ്ടവൾക്ക്. വഴിയിൽ ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു. ഉത്സവം ആയതുകൊണ്ട് ആ ഭാഗത്തുള്ളവരൊക്കെ ഇതുവഴി നടന്നിട്ടാണ് ക്ഷേത്രത്തിൽ പോകുന്നത്. കുറച്ചു മാസങ്ങങ്ങൾക്ക് ശേഷം നാടും ആൾക്കാരെയും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോൾ അഞ്ജുവിന് വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. പരിചയമുള്ളവരോട് ആവേശത്തിൽ വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കി. പഴയ നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി അഞ്ജനയായി. " അമ്മേ..... " മുന്നിൽ കാണുന്ന വലിയ തറവാട് വീട്ടിലേക്ക് കയറിക്കൊണ്ടവൾ വിളിച്ചു. എന്തൊക്കെയായാലും അമ്മ അമ്മയല്ലാതാവില്ലല്ലോ. ശബ്ദം കേട്ട് അടുക്കളയിൽ ആയിരുന്ന നിർമല പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. അവളെ കണ്ടതും നിർമ്മല അതിശയത്തോടെ നോക്കി പോയി. ആറുമാസം മുന്നേ അവിടെനിന്ന് പോയ അഞ്ജന ആയിരുന്നില്ല അവർക്ക് മുന്നിൽ ഇപ്പോൾ വന്നു നിൽക്കുന്നത്. അത്രയും മാറ്റം അവൾക്ക് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യത്തേക്കാൾ തടിച്ചിട്ടുണ്ട് ആ മുഖത്തും കണ്ണുകളിലും വല്ലാത്ത തിളക്കം, ആരെയും ആകർഷിക്കും വിധം അതിമനോഹരിയായി മാറിയിരിക്കുന്ന അഞ്ജന..... " നീ വന്നോ, വാ... അകത്തേക്ക് കയറ്." അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അഞ്ജന അകത്തേക്ക് കയറി. " ദാ, ആ മുറിയിൽ ഉണ്ട് നിന്റെ സാധനങ്ങളൊക്കെ. ഇതൊക്കെ അങ്ങോട്ട് വെച്ച് ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വാ.... ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുക്കാം.... " അവർ അൽപ്പം സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു ചിരിയോടെ അതിന് തലയാട്ടി. മാസങ്ങളോളം കാണാതിരുന്ന മകളെ കണ്ട ആശ്ചര്യം ഒന്നും അമ്മയ്ക്ക് ഇല്ലെങ്കിലും ഇതുവരെ കിട്ടാത്ത ഒരു പരിഗണന കിട്ടുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവർ ചൂണ്ടിയ മുറിയിലേക്ക് അഞ്ജു നടന്നു, മുറിയിൽ എത്തിയതും അവൾ അതിശയിച്ചു പോയി അത്രയും വലിയ മുറിയായിരുന്നത്. ആ വീട് തന്നെ അത്യാവശ്യം വലുതായിരുന്നു, വീട്ടിലുള്ള എല്ലാ മുറികളും ഇതുപോലെ ആയിരിക്കുമെന്ന് അവൾ ഊഹിച്ചു. സാധനങ്ങൾ എല്ലാം കിടക്കയിലേക്ക് വെച്ച് അഞ്ചു ബാത്റൂമിൽ കയറി കുളിച്ച് ഇറങ്ങി. കുളിച്ചിറങ്ങി ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ ഏഥന്റെയും സിറിയയുടെയും മിസ്ഡ് കോളുകൾ ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു. ഏഥനെ തിരിച്ചു വിളിച്ചപ്പോൾ അവർ പുറപ്പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. ഏകദേശം 11 മണിക്കൂർ ഓട്ടം ഉണ്ട് അവിടുന്നിങ്ങോട്ട്. അഞ്ജു ലൊക്കേഷൻ അയച്ചിട്ട് റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. ആദ്യം വീടുമുഴുവൻ നടന്നു കണ്ടു. നല്ലൊരു തറവാട് വീട്. അവൾക്കത് ശരിക്കും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു. മുറ്റത്തിറങ്ങി പരിസരവും നോക്കി. ഒരു ഒറ്റപെട്ട വീടാണെന്നതൊഴിച്ചാൽ ബാക്കി സെറ്റ് ആണ്. അജു എണീറ്റ് കണ്ണ് തിരുമ്മി മുറ്റത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ഇതായിരുന്നു. ഈറൻ മുടി അഴിച്ചിട്ട് ഒരു ടീഷർട്ടും പാവാടയും ധരിച്ചു മുറ്റത്തൂടെ നടക്കുന്ന അഞ്ജു. ആരോ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടായതും അഞ്ജു പൂമുഖത്തേക്ക് നോക്കി . അവൾ കണ്ടെന്നു തോന്നിയതും തിരിഞ്ഞു പോകാൻ നിന്നവൻ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. " എപ്പോ എത്തി? " അവളെ നോക്കി അജു ചോദിച്ചു. " first ബസ്സിന്... " " മഹിമക്കിപ്പോ എങ്ങനുണ്ട്? " അവളുടെ ചോദ്യം സ്വഭാവികമായിരുന്നെങ്കിലും അതിലെ പുച്ഛം അജുവിന് കൃത്യമായി മനസിലായി. " കുഴപ്പമില്ല..." പിന്നെയും ഒന്നോ രണ്ടോ ചോദ്യങ്ങൾ ഉത്തരങ്ങൾ അത് കഴിഞ്ഞവൻ കയറി പോയി. അവസാന കൂടിക്കാഴ്ച അവർക്കിടയിൽ അത്രയും വലിയൊരു അകലം തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അഞ്ജുവും അകത്തേക്ക് ചെന്നു. നേരെ അടുക്കളയിൽ പോയി നോക്കി. നിർമല തിരക്കിട്ട പണിയിൽ ആണ്. " ആ കാസ്രോളിൽ ചപ്പാത്തി ഇരിപ്പുണ്ട്. കറിയും അടുത്തുണ്ട്.. നീ എടുത്ത് കഴിക്ക്. എനിക്ക് ഒരുപാട് പണിയുണ്ട്. കല്യാണം ഇങ് അടുത്തില്ലേ... " അവളെ കണ്ടതും അവർ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു അതിനൊന്ന് മൂളി രണ്ട് ചപ്പാത്തി പ്ലേറ്റിൽ ഇട്ട് കറിയും ഒഴിച്ച് അടുക്കളയിൽ ഉള്ള തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നു. " അമ്മേ.... എനിക്കൊരു കാര്യം..." കഴിക്കുന്നതിടയിൽ അഞ്ജു പറഞ്ഞു. " എന്തേ? " " ഉത്സവം കൂടാൻ എന്റെ കൂട്ടുകാരും കാണും. വൈകീട്ട് ആവുമ്പോഴേക്കും എത്തും. " അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടവർ മിഴിച്ചു നിന്നു. അവളുടെ ആരെങ്കിലും എന്ന് പറഞ്ഞു ഇതുവരെ ഒരാളും അവർക്കിടയിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. " അവർക്ക് കഴിക്കാനെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കണം..." അഞ്ജു അൽപ്പം മടിയോടെ പറഞ്ഞു. " എത്ര പേരുണ്ട്? " നിർമല ചോദിച്ചു. "8 പേരുണ്ടെന്നാ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത്.." അവർ അതിനൊന്ന് മൂളി. അവൾക്ക് അതൊരു അതിശയമായിരുന്നു. അമ്മക്ക് കാര്യമായിട്ട് എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അഞ്ജു പിന്നീടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു റൂമിൽ പോയി കിടന്നുറങ്ങി. നല്ല യാത്രക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നവൾക്ക്. *************** " ദാ... ഈ വഴി കേറിക്കോ അപ്പാ... ലൊക്കേഷൻ end ആണ്... " ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്ന ഏഥനെ നോക്കി സിറി പറഞ്ഞു. ലാൻഡ്രോവർ ഡിഫെൻഡർ അഞ്ജുവിന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് കയറി. ഒരേസമയം ഒരു വണ്ടിക്ക് പോകാൻ കഴിയുന്ന വഴിയിലൂടെ ഏഥന്റെ വണ്ടിക്ക് പുറകിൽ സിദ്ധു ഓടിക്കുന്ന കാറും കയറി. " എന്തൊരു ഭംഗിയാണല്ലേ ഇവിടെ? " വെളിച്ചം മങ്ങി തുടങ്ങിയ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ആര്യ ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു. " സത്യം... നമ്മുടെ നാട് വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഇത് ശരിക്കും വെറൈറ്റി ആണ്. വില്ലേജ് ബ്യൂട്ടി..." ആരോൺ പറയുന്നത് കേട്ട് എല്ലാവരും അതിനെ അനുകൂലിച്ചു. ഏഥന്റെ ഹൃദയം എന്നാൽ അതിന്റെ ഇണയെ കാണാനുള്ള വിങ്ങലിൽ ആയിരുന്നു. സിറിക്ക് അതവന്റെ മുഖത്ത് നിന്നും വായിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റി. ഐഷുവും വൈശാഖും സ്നേഹയും സിദ്ധുവിന്റെ കാറിലായിരുന്നു ഏഥന്റെ കാറിൽ ആരോണും സിറിയും ആര്യയുമായിരുന്നു. ആര്യ ഇതിലെങ്ങനെ എത്തിപെട്ടെന്ന് വച്ചാൽ... ഇവരെല്ലാവരും പോകുമെന്ന് അറിഞ്ഞത് മുതൽ ഒറ്റക്കാലിൽ നിൽപ്പായിരുന്നു പെണ്ണ്. ഒടുക്കം ആരും സമ്മതിക്കില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ സ്നേഹയുടെ കാര്യം വീട്ടിൽ പറയുമെന്ന് വൈശാഖിനെ ബ്ലാക്‌മെയ്ൽ ചെയ്ത് സമ്മതിപ്പിച്ചു പോന്നതാണ് കക്ഷി. വഴിയിൽ നിന്ന് മാറി കാണുന്ന വീടിന് മുന്നിലേക്ക് ഏഥന്റെ കാറ് ചെന്ന് നിന്നു. അവൻ ആകാംഷയോടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. " uff.... " മുന്നിൽ കാണുന്ന കാഴ്ച്ചയിൽ  ഏഥൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി. അവന്റെ ആ സൗണ്ടിൽ ആണ് മൂന്ന് പേരും ഒരുപോലെ മുന്നിലേക്ക് നോക്കുന്നത്. തെളിഞ്ഞു കത്തുന്ന സന്ധ്യാ ദീപത്തിന് മുന്നിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു കണ്ണുകളടച്ചു നാമം ചൊല്ലുന്ന അഞ്ജു. ഇട്ടിരിക്കുന്നത് ഒരു പാവാടയും കുപ്പായവും. നെറ്റിയിൽ ഒരു ഭസ്മക്കുറി. മുടി കുളിപ്പിന്നൽ ഇട്ട് അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. വിളക്കിന്റെ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ അവളങ്ങനെ ശോഭിച്ചു ഇരിപ്പാണ്. " എന്റെ കർത്താവേ.... ഒരു കുട്ടിനിക്കറും കുട്ടി കുപ്പായവും ഇട്ടോണ്ട് അവിടെ നടക്കുന്ന പെണ്ണാണെന്ന് ആരേലും കണ്ടാ പറയുവോ..." അവളുടെ ആ ഇരിപ്പ് കണ്ട് വാ പൊളിച്ചാണ് സിറി ഇത് പറഞ്ഞത്. " സത്യം.... " ആരോണും ഏറ്റു പിടിച്ചു. കാറുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും അഞ്ജു മുഖമുയർത്തി നോക്കി. അവൾ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും വേഗം എണീറ്റ് ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ഓടി. ഓടി വന്നവൾ ഏഥന്റെ സൈഡിലെ ഡോർ തുറന്നു. " ഏഥൻ...... " അവൾ വിരിഞ്ഞ ചിരിയോടെ വിളിച്ചു. ഏഥൻ ചിരിയോടെ പുറത്തിറങ്ങി അവളെ ഒന്ന് പുണർന്നു. അവളിൽ നിന്നും മത്ത് പിടിപ്പിക്കും വിധം പാലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധം ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. " ക്ഷീണിച്ചോ? " അവൾ മുഖമുയർത്തി ചോദിച്ചു. " ഇല്ല.... " അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണു കിടക്കുന്ന മുടി മാടിയൊതുക്കി. സ്ഥലകാല ബോധമില്ലാതെ അവരങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്. " അല്ല അഞ്ജുചേച്ചി.... അപ്പൻ മാത്രമല്ല, ഞങ്ങളും കൂടെ വന്നായിരുന്നു..." വൈശാഖ് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അഞ്ജു അങ്ങോട്ട് നോക്കുന്നത്. ബാക്കി ഏഴു പേരും കയ്യിൽ ബാഗും പിടിച്ചു അവരെ നോക്കി നിരന്നു നിൽക്കുന്നു. കൂട്ടത്തിൽ കാണുന്നത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ ആര്യ വാ തുറന്ന് നിൽക്കുകയാണ്. അഞ്ജു ചമ്മലോടെ അവന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് അകന്നു മാറി. "Sorry..." അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഐഷുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ഐഷു അവളെ നോക്കി വല്ലാതെ ആക്കി ചിരിച്ചു. " മാനം പോയി...." അഞ്ജു ഐഷുവിനോട് പിറുപിറുത്തു. " അതൊക്കെ എന്നേ പോയതാ... " ഐഷു അവളുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. അഞ്ജു അവളോട് പരിഭവത്തോടെ മുഖം കോട്ടി സിറിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കയ്യിലുള്ള ബാഗ് വാങ്ങി. സിറി അവളുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു. ആര്യയെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് നല്ല സന്തോഷം തോന്നി. എല്ലാവരോടും സംസാരിച്ചു വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കി, എന്നിട്ട് അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. എല്ലാവരും അവർക്ക് പുറകിലായി പൂമുഖത്തേക്ക് കയറി. ശബ്ദങ്ങളും കോലാഹലങ്ങളും കേട്ട് നിർമല മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. അഞ്ജുവിന്റെ തോളിൽ കൈചേർത്തു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കയറി വരുന്ന പയ്യനിൽ ആണവരുടെ കണ്ണുടക്കി നിന്നത്. അജുവും ജ്യോൽസ്യരും പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഒരു മിന്നൽ പോലെ അവരുടെ തലയിലൂടെ പാഞ്ഞു പോയി. " അമ്മേ... ഇതൊക്കെയാണ് എന്റെ ഫ്രണ്ട്‌സ്. " അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഇത് ഐഷു , ഇത് സിറി....... " അങ്ങനെ തുടങ്ങി എല്ലാരേയും പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു ഏഥനെ നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നില്ല. ഏഥൻ മുറ്റത്തു നിന്ന് ആരെയോ ഫോൺ ചെയ്യുകയാണ്.  " ദാ... അത് ഏഥൻ... " അവനെ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞപ്പോൾ നിർമല മുഖം ചുളിച്ചു. " അത് ആരാ? " കൂടെ പഠിക്കുന്നതല്ല എന്ന ഉറപ്പിൽ അവർ ചോദിച്ചു. " അത്.... " " എന്റെ അപ്പനാണ്... " അഞ്ജു എന്ത് പറയുമെന്നറിയാതെ വിക്കിയിടത്ത് സിറി വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും ഫോൺ ചെയ്തു ഏഥൻ കയറി വന്നിരുന്നു. അവനെ കണ്ട് ഇത്രേം വലിയ ചെക്കന്റെ അച്ഛനോ എന്ന മട്ടിൽ അവർ രണ്ട് പേരെയും മാറി മാറി നോക്കുകയായിരുന്നു. " എന്ത് ചെയ്യുന്നു? " ഏഥൻ നോക്കുന്ന നോട്ടത്തിൽ ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും സ്വഭാവികമായവർ ചോദിച്ചു. " ഏഥൻ, ഡോക്ടർ ആണമ്മേ... " അഞ്ജു പറഞ്ഞതും, ആണോ എന്നപോലെ അവർ  ചിരിച്ചു. എന്നാൽ അഞ്ജു പറഞ്ഞ് കേട്ടുള്ള അറിവ് വച്ച് ഏഥനും സിറിക്കും അവരെ നോക്കി ഒന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി ചിരിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ബഹളം കേട്ട് അകത്തു മഹിമയെ ഫോൺ ചെയ്യുകയായിരുന്ന അജുവും ഇറങ്ങി വന്നു. മുന്നിലെ ആളുകളെ കണ്ട് ഒരു നിമിഷം അവനൊന്നു നിന്നു. സിറി അവനെ നോക്കി നല്ല പുച്ഛത്തിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊടുത്തു. " ഒരുപാട് യാത്ര ചെയ്തതല്ലേ... എല്ലാരും വാ കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി ചായ കുടിക്കാം..." അഞ്ജു അവരെയും കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. ആണുങ്ങൾക്ക് ഒരു റൂം കാണിച്ചു കൊടുത്തു. Girls എല്ലാവരും അഞ്ജുവിന്റെ റൂമിലേക്കും വന്നു. ഒരു ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂർ എടുത്തു എല്ലാവരും കുളിച്ചു വരാൻ. എങ്കിൽ പിന്നെ ചായ വേണ്ട ഭക്ഷണം എടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് അവരെ അത്താഴം കഴിക്കാൻ ഇരുത്തി. നല്ല ആവി പറക്കുന്ന ബിരിയാണി അഞ്ജു എല്ലാവർക്കും വിളമ്പി. എന്നാൽ ഏഥന് മാത്രം ചപ്പാത്തിയും ചിക്കൻ കറിയുമായിരുന്നു. " അതെന്താ ഏഥച്ഛന് മാത്രം ചപ്പാത്തി." അഞ്ജു വിളമ്പുന്നത് കണ്ട് ആര്യ ഉറക്കെ ചോദിച്ചു. " അത്... ഏഥൻ.... ബിരിയാണി കഴിക്കില്ല.." അഞ്ജു വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു. എല്ലാവരുടെയും ചുണ്ടിൽ വിടരാൻ മടിച്ചൊരു ചിരി നിന്നിരുന്നു. അഞ്ജു ആർക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. എന്നാൽ ഏഥന്റെ മുഖത്ത് നല്ലൊരു കള്ളച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടന്നാണ് ആരോ calling ബെൽ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. " ആരാ ഈ നേരത്ത്..." ഇതും പറഞു നിർമല അവർക്കിടയിൽ നിന്ന് ഹാളിലേക്ക് പോയി ഉമ്മറത്തേക്ക് ചെന്നു. അവർ പോയെന്ന് കണ്ടതും ഏഥൻ ചപ്പാത്തി കീറി ഒരു കഷ്ണം കറിയിൽ മുക്കി അവളുടെ നേരെ നീട്ടി. അഞ്ജു എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി ചമ്മി ചിരിച്ചത് വാങ്ങി കഴിച്ചു. " അഞ്ജു ചേച്ചി ഏഥച്ഛന്റെ? " ആര്യ അടുത്തിരിക്കുന്ന വൈശാഖിന്റെ ചെവിക്കരികിൽ വന്ന് പതുക്കെ ചോദിച്ചു. "ഹ്മ്മ്...." അവൻ മൂളി. ആര്യ അവരെ അത്ഭുധത്തിൽ നോക്കി. ഏഥൻ രണ്ടാമത്തെ കഷ്ണം ചപ്പാത്തിയും അഞ്ജുവിന് നേരെ നീട്ടാൻ ഒരുങ്ങിയതും, " ഹാ..  ആരൊക്കെയാ വന്നിരിക്കുന്നെ, എന്റെ പെണ്ണിന്റെ കൂട്ടുകാരോ? " ആ ശബ്ദം കേട്ട് ഞെട്ടി തരിച്ചു അഞ്ജു വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി. അവൾക്കൊപ്പം എല്ലാവരും അങ്ങോട്ട് തന്നെയാണ് നോക്കിയത്. " മഹേഷ്‌.... " അവൾ വിറക്കുന്നു ശബ്ദത്തിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞതും ഏഥന്റെ കണ്ണുകളിൽ എതിരാളിയെ കണ്ട സിംഹത്തിന്റെ തിളക്കമായിരുന്നു. തുടരും...... ഫോൺ വെള്ളത്തിൽ വീണു guyz 🙂🙂... ഇന്നലെ രാത്രി നന്നാക്കി കിട്ടിയുള്ളൂ.

Journey of Raghavan -19 #🌃 ഗുഡ് നൈറ്റ് #ശുഭരാത്രി 😴😴 #💝 ആശംസകള്‍ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ

Journey of Raghavan #🌃 ഗുഡ് നൈറ്റ് #ശുഭരാത്രി 😴😴 #💝 ആശംസകള്‍ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ

അഗ്നിജ്വാല എന്ന പ്രണയകഥ വായിക്കൂ പ്രതിലിപി ആപ്പിൽ writer: തത്തമ്മപെണ്ണ് "കണ്ണഴകി💜" #story #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #💃 Reels വീഡിയോസ് #ai

Part -18 #💭 Best Quotes #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📔 കഥ #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള്‍ #📋 കവിതകള്‍