നോവലിലൂടെ... #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📋 കവിതകള്‍

#📙 നോവൽ ആണെങ്കിൽ ഗംഗയേ വീണ്ടും നോക്കി. അപ്പോളും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തൂവി. തന്റെ മനസ്സിലുള്ള കാര്യം എന്നോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞു. അതിനു എന്തിനാടോ ഇങ്ങനെ കരയുന്നത്.. അനന്തൻ വളരെ നേർമയായി അവളോട് ചോദിച്ചു.. എനിക്ക്... അറിയില്ല അനന്തേട്ടാ.. ഞാൻ പറഞ്ഞത്ഒക്കെ തെറ്റാണു.. അറിയാം.. പക്ഷെ.. അവൾ പിന്നെയും വിതുമ്പി. സാരമില്ല... നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ കടിഞ്ഞാൺ എന്ന് പറയുന്നത് നമ്മുടെ കയ്യിൽ തന്നെ ഉള്ളതാണ്. വെറുതെ വേണ്ടാത്ത ചിന്തകളെ ഒന്നും താലോലിച്ച് നടക്കാതെ, നല്ല കുട്ടിയായിട്ട് മുന്നോട്ട് ജീവിക്കണം. നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരിക്കലും ചേരില്ലെടോ, ഒരുപാട് അന്തരം ഉണ്ട് നമ്മൾക്കിടയിൽ,,, ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ തനിക്ക് ഇതൊക്കെ അറിയാം,. തെളിമയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അനന്തൻ ഗംഗയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.. ഗംഗ.. തനിക്ക് യോജിച്ച ഒരാളെ ഈശ്വരൻ വൈകാതെ തന്നെ തന്റെ മുൻപിൽ എത്തിക്കും. അയാളോടൊപ്പം വിവാഹമൊക്കെ കഴിച്ച് സന്തോഷമായിട്ട് ജീവിക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഈ മുഖം പോലും തന്റെ മനസ്സിൽ വരില്ലടൊ.. അവനത് പറഞ്ഞു തീരും മുൻപ് ഗംഗ ആർത്തലച്ചുകൊണ്ട് ആ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു മുഖം മാത്രമേയുള്ളൂ. ഒരേയൊരാൾ മാത്രം ഒള്ളു.. അതു എന്റെ അനന്ദേട്ടനാണ്.. അനന്തേട്ടനെ സ്നേഹിക്കുവാനുള്ള അർഹതയുണ്ടോ എന്ന് മാത്രം എനിക്കറിയില്ല. മറ്റൊരുവനെ വിവാഹം കഴിച്ച് അവന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഉദരത്തിൽ പേറിയവളാണ് ഞാൻ,,, അനന്തേട്ടൻ എന്നെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണിനെ സ്വന്തമാക്കണമെന്ന് കരുതിയിട്ടുണ്ടാവില്ലെന്നും എനിക്കറിയാം. പക്ഷെ... പക്ഷെ... എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്. തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ എന്റെ ചങ്ക് പൊട്ടും.അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇപ്പൊ... ഏട്ടനോട്.... അവൾ പിന്നെയും വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിതുമ്പി. അപ്പോഴും അനന്തന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ചേർത്തു വിങ്ങി കരയുകയായിരുന്നു അവൾ. അനന്തൻ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചിരുന്നില്ല. എന്താണെന്നറിയില്ല അവൻ അപ്പോൾ അതിന് തോന്നിയില്ല. എന്നാൽ അവൻ അവളെ തന്നിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റിയതും ഇല്ല. അതും എന്തിനാണെന്ന് അവന് അറിയില്ല.. കുറച്ചുനേരം ഗംഗ അതേ കിടപ്പ് തുടർന്നു.ഒടുവിൽ മെല്ലെ അവൾ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി. എന്നിട്ട് ഇത്തിരി പിന്നോട്ട് മാറി. പെട്ടെന്ന് അനന്തൻ തന്റെ വലതു കൈ ഉയർത്തി അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു മാറ്റി. ഗംഗ... താൻ കരയരുത്..കരഞ്ഞത് കൊണ്ട് യാതൊരു പ്രയോജനവും തനിക്കില്ല കെട്ടോ. അനന്തേൻ എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് അല്ലേ ഞാൻ കരയുന്നത്.. "നമ്മൾ തമ്മിൽ ശരിയാവില്ലടോ" "അതെന്താ അങ്ങനെ തോന്നുന്നത്, എനിക്ക് പഠിപ്പും ജോലിയും ഒക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണോ...അതോ ഞാൻ ആദ്യം ഒരു കല്യാണം കഴിച്ചത് കൊണ്ടൊ" പെട്ടന്ന് അവൾ ചോദിച്ചതും അവനൊന്നു പതറി.. രണ്ടാമത് പറഞ്ഞ കാര്യം ആയിരിക്കും അല്ലേ ഏട്ടാ... അവൾ പിന്നെയും ചോദിച്ചു. അതിനും അവൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു. പോയേക്കാം... നേരം ഒരുപാട് ആയി. ഗംഗ പറഞ്ഞതും അനന്തൻ തല കുലുക്കി. ഇരുവരും ചേർന്ന് പെട്ടെന്ന് തന്നെ ബൈക്ക് ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് വന്നു. തുടർന്നുള്ള യാത്രയിൽ രണ്ടാളുടെയും മനസ്സിലൂടെ പലപല ചിന്തകൾ ആയിരുന്നു കടന്നുപോകുന്നത്. അനന്തനു തന്നേപോലെയൊരാൾ അവൾക്ക് ചേരില്ലന്നു തോന്നിയപ്പോൾ ഗംഗയ്ക്കു താൻ ഒരു രണ്ടാം ഭാര്യ ആകുമല്ലോ എന്നത് ആയിരുന്നു ചിന്ത.. ഗംഗ,,, കാണാൻ അതീവ സുന്ദരി, ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം, ഹൈ സാലറി.. ഇത്രയ്ക്കുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവൾക്ക് അവളുടെ ഒപ്പത്തിനൊപ്പം നിൽക്കുന്ന ഒരു പയ്യനെ കിട്ടാൻ യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല. പുതിയൊരാളുടെ കൂടെ എല്ലാവിധ സുഖസൗകര്യങ്ങളോടും കൂടി ജീവിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവൾ മറന്നുപോയിക്കോളും എന്നതാണ് അവന്റെ ധാരണ.. മറ്റൊരുവന്റെ കൂടെ ജീവിച്ചു എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും അവന്റെ കൂടെ കഴിഞ്ഞശേഷം അവന്റെ കുഞ്ഞിനെ വരെ വയറ്റിൽ കയറിയ ഒരുവളെ എന്തിനാണ് ഇനി അനന്തേട്ടന് എന്നതായിരുന്നു ഗംഗയുടെ വിചാരങ്ങൾ. രണ്ടാളുകളുടെയും ചിന്തകൾക്ക് വിരാമം ഇട്ടുകൊണ്ട് അവർ ടൗണിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോഴാണ് ഇത്ര ദൂരം യാത്ര ചെയ്തു വന്നുവല്ലോ എന്ന് പോലും ഇരുവരും ഓർത്തത്. അത്യാവശ്യം കുഴപ്പമില്ലാത്ത ഒരു ഷോപ്പിലേക്ക് വണ്ടി ഒതുക്കി നിർത്തിയ ശേഷം അനന്തൻ ഗംഗയോട് പോയി ഡ്രസ്സ് എടുത്തിട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞു. അനന്തേട്ടനും കൂടി വരുന്നോ എന്ന് അവൾ ചോദിച്ചു. തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് താൻ പോയി വാങ്ങി യ്ക്കു ഗംഗ.. അനന്തൻ പറഞ്ഞതും ഒന്ന് തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ കടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. ടെമ്പിൾ ബോർഡർ വരുന്ന കസവ് സെറ്റും മുണ്ടും ആയിരുന്നു ഗംഗ സെലക്ട് ചെയ്തത്. ഒരുപാടൊന്നും തിരയേണ്ടതായി വന്നില്ല പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾക്ക് കിട്ടി. ക്രീം കളർ ഉള്ള ഒരു കുർത്ത അനന്തന് വാങ്ങിക്കുവാൻ അവൾക്ക് ആഗ്രഹം തോന്നി. അനന്തേട്ടൻ ഒന്ന് ഇട്ട് നോക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ നന്നായിരുന്നു എന്നോർത്ത് അവൾ അവന്റെ അരികിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങി വന്നു. അനന്തേട്ടാ, ഒന്ന് കയറി വരുമോ... എന്താ തനിക്കുള്ളത് കിട്ടിയില്ലേ? അതുകൊണ്ടല്ലന്നേ,, ഒരു ജുബ്ബ കണ്ടു മാച്ചാണ്. ജസ്റ്റ് ഒന്ന് ഇട്ട് നോക്കുമോ. എനിക്ക് തൽക്കാലം ഒന്നും വേണ്ട. മാളു ഷർട്ട് വാങ്ങി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഞാൻ അതിട്ടോളം. അതവിടെ ഇരിക്കട്ടെ ഇതിപ്പം ഞാൻ ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയതല്ലേ, ഒന്ന് നോക്ക്. വേണ്ടെന്ന് തന്നോട് മലയാളത്തിൽ അല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. തനിക്കെന്താ മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ.. അനന്തൻ ഉച്ചത്തിൽ ചോദിച്ചതും ആളുകളൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒന്നും പറയാതെ കുനിഞ്ഞു മുഖത്തോടെ ഷോപ്പിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി പോയി. സെറ്റും മുണ്ടും ഒരു അണ്ടർ സ്കേർട്ടും ഒക്കെ വാങ്ങിയശേഷം അവൾ ബില്ല് പേ ചെയ്തിട്ട് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. പോകാം... അനന്തൻ ചോദിച്ചതും അതിനു മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ഗംഗ അവന്റെ പിന്നിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു. തുടരും

#📙 നോവൽ ആക്‌സിഡന്റ് കണ്ട് മിത്ര ഉടനെ തന്നെ കാർ സൈടാക്കി നിർത്തിയിട്ട് വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി. ആക്‌സിഡന്റ് നടന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ചെന്നു നോക്കി. അവിടെ മധ്യ വയസ്ക്കരായ ഒരു ആന്റിയും അങ്കിളും റോഡിൽ വീണ് കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത്യാവശ്യം നന്നായി തന്നെ അവർക്ക് പരിക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. മുറിവുകളിൽ നിന്ന് ചോര ഒലിച്ചു ഇരുവരുടെയും വസ്ത്രങ്ങൾ ചുവന്ന നിറമായി മാറുകയാണ്. ആക്‌സിഡന്റ് ആയത് കൊണ്ട് എല്ലാവരും കാഴ്ചക്കാരായി തന്നെ നിൽക്കുകയാണ്. സഹായിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിലും ആരും കേസും കൂട്ടാവുമൊക്കെയായിട്ട് സാക്ഷി പറയാൻ നടക്കാൻ മടിച്ചു കൂടിയാണ് മിണ്ടാതെ നിന്നത്. "ഇങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കാതെ ആരെങ്കിലും ഞങ്ങളെ ഒന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കുമോ. ഇദ്ദേഹം അനീമിക് പേഷ്യന്റ് ആണ്. ഇങ്ങനെ രക്തം വാർന്ന് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ എന്റെ ഭർത്താവിന് എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കും." മധ്യവയസ്കന്റെ ഭാര്യയായ സ്ത്രീ ആൾക്കൂട്ടത്തേ നോക്കി പറഞ്ഞു. പറയുന്നതിനിടെ അവർ എഴുന്നേറ്റു വീഴ്ച്ചയിൽ തെറിച്ചു പോയ തന്റെ ഹാൻഡ് ബാഗ് അവിടെ എവിടെയെങ്കിലും കിടപ്പുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റിലും ബാഗ് കാണാതെ അവർ വിഷമിച്ചു. വീഴ്ച്ചയിൽ കൈ കാലുകളിൽ സാരമായ പരിക്ക് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആ സ്ത്രീക്ക് നേരെ നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എഴുന്നേറ്റു നിന്ന അവർ വീണ്ടും താഴേക്ക് വീഴാൻ പോയപ്പോ മിത്ര ഓടിചെന്ന് അവരെ പിടിച്ചു. "ആരെങ്കിലും ഇവരെ രണ്ട് പേരെയും എന്റെ കാറിലേക്ക് കയറ്റാൻ ഒന്ന് സഹായിക്കുമോ. ഇവരെ ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചോളാം. ആംബുലൻസ് വരുന്നത് വരെ നോക്കി നിന്നാൽ ആ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവിന് രക്തം നഷ്ടപ്പെട്ട് മറ്റെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലോ എന്ന് കരുതിയാണ് അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. മാത്രമല്ല ഈ ബ്ലോക്കിന് ഇടയിൽ കൂടി ആംബുലൻസ് എത്താനും ഒത്തിരി ലേറ്റ് ആകുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. മിത്ര സഹായിക്കാൻ മനസ്സ് കാണിച്ചു മുന്നോട്ട് വന്നത് കണ്ട് മറ്റുള്ളവർ കൂടി അവൾക്കൊപ്പം ചേർന്ന് ഇരുവരെയും മിത്രയുടെ കാറിൽ കയറ്റി ഇരുത്തി കൊടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും അങ്കിൾന്റെ ബോധം പൂർണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. മിത്ര ഉടനെ തന്നെ കാറിലെ എമർജൻസി സൈറൺ ഓൺ ആക്കിയ ശേഷം അവരെയും കൊണ്ട് അടുത്തുള്ള ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പാഞ്ഞു. ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള ഹോസ്പിറ്റൽ ജൂബിലി മെമ്മോറിയൽ ഹോസ്പിറ്റൽ ആയിരുന്നു. മിത്രയ്ക്ക് അവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒന്ന് രണ്ട് സ്റ്റാഫുകളെ പരിചയമുണ്ട്. അവരിൽ ഒരാളെ ഫോൺ വിളിച്ച് അവൾ താൻ ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റിയ രണ്ട് പേരെ എമർജൻസിയിലേക്ക് കൊണ്ട് വരുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയിച്ചു. മിത്ര തങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടും കേട്ടും പിന്നിലെ സീറ്റിൽ ആ സ്ത്രീ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. സഹജീവികളോട് അവൾ കാണിക്കുന്ന സ്നേഹവും അനുകമ്പയും കണ്ട് അവർക്കും മിത്രയോട് ഒരിഷ്ടമൊക്കെ തോന്നി. ******* മിത്ര വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയ ഉടനെ തന്നെ അവർക്ക് ഇരുവർക്കും അത്യാവശ്യമായ ട്രീറ്റ്മെന്റ് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. മധ്യവയസ്സ്കയായ സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് അവരുടെ പേര് വിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞ് മിത്ര അഡ്മിഷൻ സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിൽ റെഡിയാക്കി. സ്ത്രീയുടെ പേര് ഗീത എന്നും അവരുടെ ഭർത്താവിന്റെ പേര് രാമചന്ദ്രൻ എന്നുമായിരുന്നു. രാമചന്ദ്രന് അനീമിക് പ്രശ്നം ഉള്ളത് കൊണ്ട് അത്യാവശ്യം നല്ല രീതിയിൽ ബ്ലഡ് ലോസ് സംഭവിച്ചിരുന്നു. കൃത്യ സമയത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലെന്ന് ഡോക്ടർ ഗീതയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ നന്ദിയോടെ മിത്രയെ നോക്കി. രാമചന്ദ്രനെ 24 മണിക്കൂർ ഒബ്സെർവേഷനിൽ icu വിൽ ആണ് കിടത്തിയത്. കൂടെ ബ്ലഡും കേറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വീഴ്ച്ചയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തല ശക്തിയിൽ ഇടിച്ചിരുന്നതിനാൽ ഒരു MRI സ്കാനും ചെയ്യാൻ ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗീതയുടെ കൈ കാലുകളിലെ മുറിവുകൾ ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യുകയും നെറ്റി പൊട്ടിയത് സ്റ്റിച്ച് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഗീതയെ അഡ്മിറ്റ്‌ ആക്കാൻ മാത്രമുള്ള പ്രശ്നം ഇല്ലെങ്കിലും രാമചന്ദ്രന്റെ അവസ്ഥ അങ്ങനെ അല്ലാത്തതിനാൽ അദ്ദേഹത്തേ അന്നവിടെ കിടത്തി. അദ്ദേഹം icu വിൽ ആയതിനാൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ മറ്റൊരു റൂം എടുത്ത ശേഷം ഗീതയെ മിത്ര അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി. അപ്പോഴേക്കും സമയം ഉച്ച ആയിരുന്നു. കിടന്നതും അവർ ഉറങ്ങിപ്പോയി. വൈകുന്നേരം നാല് മണിയോടെ ആണ് ഗീത ഉറക്കം ഉണർന്നത്. വേദനയ്ക്ക് കഴിച്ച മരുന്നിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ ഉറങ്ങി പോയതായിരുന്നു അവർ. ഗീത ഉണരുന്നത് വരെ മിത്ര അവർക്കരികിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. "അയ്യോ... സോറി മോളെ... ഞാൻ ക്ഷീണം കാരണം ഉറങ്ങിപ്പോയി. മോൾ ഞങ്ങൾ കാരണം ഒത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടി അല്ലെ.?" ഗീതയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മിത്ര പുഞ്ചിരി തൂകി. "അതൊന്നും സാരമില്ല ആന്റി. ആന്റിയുടെ മക്കളുടെ നമ്പർ തരുകയാണെങ്കിൽ ഞാൻ അവരോട് വിളിച്ചു വിവരം പറയാം. ഉത്തരവാദിത്തപെട്ടവരെ വിളിച്ചു വിവരം അറിയിക്കാതെ ഞാൻ എങ്ങനെയാ ഇവിടുന്ന് മടങ്ങി പോവാ." "എന്റെ ബാഗ് ആക്‌സിഡന്റ് നടന്ന സ്ഥലത്ത് എവിടെയോ വീണ് പോയി മോളെ. ഫോൺ അതിലായിരുന്നു ഉള്ളത്." ഗീത പറഞ്ഞു. "ആന്റിക്ക് ആരുടെയെങ്കിലും നമ്പർ കാണാതെ അറിയുമോ?" "മൂത്ത മോന്റെ അറിയാം." "എങ്കിൽ ആന്റി അത് പറഞ്ഞു തരു. ഞാൻ മോനെ വിളിച്ചിട്ട് കാര്യങ്ങൾ പറയട്ടെ." മിത്ര പറഞ്ഞു. ഗീത അപ്പോൾ തന്നെ മൂത്ത മകൻ രാകേഷിന്റെ നമ്പർ ഓർത്തെടുത്ത്‌ അവൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. "ആന്റിയുടെ മൂത്ത മോന്റെ പേരെന്താ?" നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്യുന്നതിനിടെ മിത്ര ചോദിച്ചു. "രാകേഷ്." അവർ മറുപടി നൽകി. ******* "ഹലോ... ആരാണ്." ജോലിക്കിടെ പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പറിൽ നിന്ന് കാൾ വന്നത് കണ്ട് അത്യാവശ്യക്കാർ ആരെങ്കിലും ആണോന്ന് അറിയാൻ രാകേഷ് ചോദിച്ചു. "ഇത് രാകേഷ് അല്ലേ?" "അതേ... ഇതാരാ വിളിക്കുന്നത്?" "എന്റെ പേര് മിത്ര... ഞാൻ ഇവിടെ ജൂബിലി മെമ്മോറിയൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വിളിക്കുകയാണ്‌. നിങ്ങളുടെ അച്ഛനെ ഇവിടെ അഡ്മിറ്റ്‌ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് രാവിലെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ചെറിയ ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റി. എന്റെ കാറിലാ ഞാനവരെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് വന്നത്. ഈ വിവരം പറയാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചതാ ഞാൻ." മിത്ര പറഞ്ഞത് കേട്ട് രാകേഷ് ഞെട്ടിപ്പോയി.. "അയ്യോ... ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റിയോ? സീരിയസ് ഒന്നുമല്ലല്ലോ അല്ലേ?" രാകേഷ് വിശ്വാസം വരാതെ ചോദിച്ചു. "ഇല്ല ചേട്ടാ... സീരിയസ് ഒന്നുമല്ല." "ഞാൻ ഒരു അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവിടെ എത്താം. അതുവരെ കുട്ടി അവരുടെ കൂടെ ഉണ്ടാവില്ലേ." "ചേട്ടൻ വന്നിട്ടേ ഞാൻ പോകുള്ളൂ.". "ഓക്കേ താങ്ക്യൂ..." രാകേഷ് ധൃതിയിൽ ഫോൺ വച്ചിട്ട് സീനിയർ ഓഫീസറായ സാറിനോട് പറഞ്ഞിട്ട് കോടതിയിൽ നിന്നിറങ്ങി. വഞ്ചിയൂർ കോടതിയിൽ ക്ലർക്ക് ആയിട്ട് ജോലി ചെയ്യുകയാണ് രാകേഷ്. പാർക്കിങ്ങിൽ നിന്ന് കാർ എടുത്തു ഇറങ്ങവേ രാകേഷ് അച്ഛന്റേം അമ്മേടേം നമ്പറിൽ വിളിച്ചു നോക്കി. രണ്ടും സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ആയിരുന്നു. പിന്നീട് അവൻ രാഹുലിനെ വിളിച്ചു നോക്കി. പക്ഷേ അവന്റെ ഫോൺ സൈലന്റ് മോഡിൽ ആയത് കൊണ്ട് ചേട്ടൻ വിളിച്ചത് രാഹുൽ അറിഞ്ഞില്ല. രാഹുൽ ജൂബിലി ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ തൊട്ടടുത്തു തന്നെ ആയത് കൊണ്ട് അവന് തന്നെക്കാൾ മുന്നേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി വിവരം അന്വേഷിക്കാൻ കഴിയുമല്ലോ എന്ന് കരുതിയാണ് രാകേഷ് അനിയനെ വിളിച്ചത്. മൂന്ന് തവണ ട്രൈ ചെയ്തിട്ടും രാഹുലിനെ കിട്ടാതായപ്പോ രാകേഷ് പിന്നെ അവനെ വിളിച്ചില്ല. തിരിച്ചു വിളിക്കുമ്പോ കാര്യം പറയാമെന്നു കരുതി. ******** "ആന്റിയുടെ മോനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അര മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ വരാമെന്ന പറഞ്ഞത്." മിത്ര ഗീതയ്‌ക്കരികിൽ വന്നിരുന്നു. "എന്റെ ഇളയ മോൻ സെക്രട്ടറിയേറ്റിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. അവനറിഞ്ഞാൽ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ എളുപ്പമായിരിക്കും. പക്ഷേ എനിക്ക് അവന്റെ ഫോൺ നമ്പർ ഓർമ്മയില്ല. ഇനിയിപ്പോ രാകേഷ് അറിഞ്ഞത് കൊണ്ട് അവൻ വിളിച്ചു പറയുമായിരിക്കും. അതിരിക്കട്ടെ മോളെ പേരെന്താ? ഞാൻ അത് ചോദിക്കാൻ മറന്നു." "എന്റെ പേര് മിത്ര. Sbi ലാ ജോലി ചെയ്യുന്നത്. സ്റ്റാച്യു ബ്രാഞ്ചിൽ." മിത്ര പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ പേര് കേട്ടതും ഈ പേര് താൻ മുന്നേ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോന്ന് ഗീത ഓർത്തു. "ആന്റിക്ക് ഞാൻ ചായയും പലഹാരവും വാങ്ങി തരട്ടെ. ഇതുവരെ ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ." മിത്ര ചോദിച്ചു. അവളുടെ ചോദ്യം അവരുടെ ചിന്തകളെ മുറിച്ചു.. "മോൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആവില്ലെങ്കി മതി." ഗീതയ്ക്ക് അവളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ മനസ്സ് വന്നില്ല. തങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ വന്നത് കാരണം രാവിലെ മുതൽ ഈ നേരം വരെ മിത്ര ചോര പുരണ്ട വസ്ത്രവും ധരിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. "എനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല ആന്റി." പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ വേഗം തന്നെ പോയി രണ്ട് ചായയും ഉഴുന്ന് വടയും വാങ്ങി വന്നു. ******** ഇതിനിടെ രാകേഷിന്റെ കാൾ കണ്ട് തിരിച്ചു വിളിച്ച രാഹുൽ ചേട്ടനിൽ നിന്ന് വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞതും അപ്പോൾ തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോകാനായി ഇറങ്ങി. കാത്തിരിക്കൂ

#😍 ആദ്യ പ്രണയം #💑 Couple Goals 🥰 #📙 നോവൽ #കഥകൾ, പ്രണയകഥകൾ, തുടർക്കഥ, നോവൽ #✍️ Novel

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ MY DOCTOR ❤️ 43 " അയ്യേ...... അയാൾ ശരിക്കും നിന്റെ ഏട്ടനാണോ അതോ നിന്നയവർ ദത്തെടുത്തെതങ്ങാനും ആണോ? " അജുവിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇതായിരുന്നു ഐഷുവിന്റെ പ്രതികരണം. " പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടോ ഒന്നും ഇപ്പോഴെന്നെ ബാധിക്കുന്നില്ലെടി... ഞാൻ ഇപ്പൊ protect ചെയ്യാൻ അച്ഛനുള്ള ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയെ പോലെയാണ്. എന്റെ ഡോക്ടറുടെ ഒരു പ്രെസെൻസ് പോലും വല്ലാത്ത ധൈര്യം തരുന്നുണ്ട്..... " അഞ്ജു പറയുന്നത് കേട്ട് ഐഷു തലയാട്ടി ചിരിച്ചു. " ഞാൻ മുന്നേ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞ പോലെ നീന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ഏഴു കടലും താണ്ടി വന്ന രാജകുമാരൻ ആണെടി അങ്ങേര്...." " ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. " അഞ്ജു പുഞ്ചിരിച്ചു. " വാ ക്ലാസ്സിൽ പോവാം..... " ഐഷുവിന്റെ കയ്യിലേക്ക് പിടിച്ചു അഞ്ജു അവൾക്കൊപ്പം ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു. ക്ലാസിനു മുന്നിലെ വരാന്തയിൽ അവരെതന്നെ നോക്കി സിദ്ധു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " എന്താണ് നിന്റെ പുരുഷോത്തമൻ ക്ലാസ്സിന് കാവൽ നിൽപ്പാണല്ലോ...... " അഞ്ജു ഐഷുവിന്കേൾക്കാൻ പാകത്തിന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "പോടീ....." ഐഷു കള്ളച്ചിരിയോടെ നടന്നു. സിദ്ധു അവർക്കടുത്തേക്ക് കുറച്ചു നടന്നു വന്നു. " നിങ്ങൾ സംസാരിക്ക്... " അഞ്ജു പോകാനൊരുങ്ങിയതും സിദ്ധു അവളുടെ കൈതണ്ടയിൽ പിടിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. " സോറി....." സിദ്ധു കണ്ണ് ചുരുക്കി അപേക്ഷ പോലെ പറഞ്ഞു. " എന്തിന്? " " ഫസ്റ്റ് സേം എക്സാം കഴിഞ്ഞ അന്ന് ബാത്‌റൂമിൽ അരമണിക്കൂർ പൂട്ടിയിട്ടതിന്. നിന്റെ  നോട്ട് ബുക്ക്‌ മൊത്തം എടുത്തു ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചതിന്. കോളേജ് ഡേയ്‌യുടെ അന്ന് നീ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടിട്ടും മനഃപൂർവം പടക്കം എറിഞ്ഞതിന്..... അങ്ങനെ തുടങ്ങി എല്ലാത്തിനും..... എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു ഇത്രേം പ്രശ്നങ്ങൾക്കിടയിലാണ് നീ ജീവിക്കുന്നതെന്ന്....... സോറി. എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും സോറി...." " അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ എനിക്കും പറയണം സോറി..... നിന്റെ ഷർട്ടിൽ മഷി ഒഴിച്ചതിന്.. മിസ്സ്‌നോട് ഫാൾസ് കംപ്ലയിന്റ് ചെയ്തതിന്. നിന്റെ ബൈക്കിന്റെ കാറ്റൂരി വിട്ടതിനു.  നീ ഫസ്റ്റ് വാങ്ങാതിരിക്കാൻ റൈറ്റിങ് കോംപ്പീറ്റിഷനിൽ പങ്കെടുത്തു ഫസ്റ്റ് വാങ്ങിച്ചതിന്.... അങ്ങനെ കൊറേ കാര്യത്തിന്.....'' അഞ്ജു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും സിദ്ധു ഒന്ന് ചിരിച്ചു. " ഫ്രണ്ട്‌സ്??? " " ഫ്രണ്ട്‌സ് ...." സിദ്ധു അവളെ അടുത്തേക്ക് ചേർത്തു  പിടിച്ചു. അഞ്ജു അവന്റെ കെട്ടിവച്ച കയ്യിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. "ഹാ..... ഇത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ സങ്കടം ഒക്കെ തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിലും നിനക്ക് ഇതൊരു പ്രാക്ടീസ് ആയിരിക്കുമെടാ....." സിദ്ധു മനസ്സിലാവാതെ പുരികം ചുളിച്ചു. " അല്ല... പുത്തൻപുരക്കക്കാരുടെ കയ്യിന്ന് അടി വാങ്ങിക്കൂട്ടാനുള്ളതല്ലേ.... " അഞ്ജു ഐഷുവിനെ ചൂണ്ടി കളിയോടെ പറഞ്ഞു. സിദ്ധു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഐഷു അതെല്ലാം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ കേട്ട് നിന്നു. അവൾക്കീ ലോകത്തേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ടുപേർ സുഹൃത്തുക്കളകുന്നതിലും വലിയ സന്തോഷം വേറെന്താനുള്ളത്..... ***************** ഒപി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഏകദേശം ഏഴുമണി. ഏഥൻ ധൃതിയിൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. രാവിലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയത് മുതൽ വൈകുന്നേരം ആവാനുള്ള കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു. അതിനിടക്ക് മെർലിൻ ലീവിൽ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞു.  മിനിഞ്ഞാന്നത്തെ അഞ്ജുവിന്റെ പെർഫോമെൻസിൽ അവൾ മൊത്തത്തിൽ ഡൌൺ ആയിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന് ഏഥൻ ഊഹിച്ചിരുന്നു. ഓരോന്നോർത്ത് ടുവീലർ പാർക്കിങ്ങിലേക്കണവൻ പോയത്. അവിടെ സിറിയുടെ ബുള്ളറ്റ് കിടപ്പുണ്ട്. ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞു വരുമ്പോൾ അതിവിടെയിട്ട് സിറിയോട് കാർ എടുത്തു പോകാൻ ഏഥൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ ഓരോ ചെയ്തികളും ഒരു ഇരുപതുകാരനെ പോലെ ആയിതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഒരു ജാള്യതയോടെ ഏഥൻ ചിന്തിച്ചു. ബുള്ളെറ്റ് എടുത്തു ഏഥൻ നേരെ പോയത് അഞ്ജുവിന്റെ റെസ്റ്റോറന്റിലേക്കായിരുന്നു. നേരിയ മഴ ചാറികൊണ്ടിരുന്നു. ബുള്ളറ്റ് റോഡ് സൈഡിലേക്കൊതുക്കി ഏഥൻ ഫോൺ എടുത്തു. Baby girl എന്നെഴുതിയ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു. " ഇറങ്ങിയാലോ ? " ഏഥൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അപ്പുറത്തു നിന്നും വന്ന മറുപടിക്ക് അവനൊന്നു മൂളി കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു. പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ ആവാത്ത എന്തൊക്കെയോ വികാരങ്ങൾ എഥനെ ഭരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഏകാന്തമായ വരണ്ടണങ്ങിയ മരുഭൂമി പോലുള്ള അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ചാറ്റൽ മഴപോലെ പെയ്തിറങ്ങി ഒരു വസന്തം തന്നെ അഞ്ജു തീർത്തിരുന്നു. ഫോൺ നോക്കി ഇരിക്കുന്നതിനിടക്കാണ് കുറച്ചുമാറി അവന്റെ ഓപ്പോസിറ്റായി നിർത്തിട്ടിട്ടിരിക്കുന്ന താർ അവനിൽ ഒരു strange ഫീൽ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. എന്തോ ഒരു നെഗറ്റീവ് ഫീൽ. ആരോ ഉറ്റു നോക്കുന്ന പോലെ. ഏഥൻ മുഖമുയർത്തി കുറച്ചു നേരം അതിലേക്ക് തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി. പെട്ടന്ന് ആ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ആവുന്നതും അത് റിവേഴ്‌സ് എടുത്തു പോകുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ ആ നെഗറ്റീവ് ഫീൽ വെറും തോന്നൽ അല്ലെന്ന് ഏഥൻ മനസ്സിലാക്കി. ആരോ മനഃപൂർവം ടാർഗറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ തന്നെയാണെകിൽ അവർ തിരിച്ചു പോയതെന്താണെന്ന് ഏഥൻ ചിന്തിക്കാതിരുന്നില്ല.  അവനറിയില്ലല്ലോ സിറിയെയും അഞ്ജനയെയും കാത്തിരുന്ന മാർട്ടിനും ടീമും ആണാ കാറിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന്. വേഗം പണി തീർത്തു മാനേജരോട് തലവേദനയാണെന്ന് കാരണവും പറഞ്ഞു ശരത്തിനോട് ബൈ പറഞ്ഞു അഞ്ജു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. തലയിലെ ക്യാപ് എടുത്തു ബാഗിലെക്ക് വച്ചു. ഇൻസൈഡ് ചെയ്ത ഷർട്ട്‌ എടുത്തു പാന്റിന്റെ വെളിയിലേക്കിട്ടു അഞ്ജു മുടി ഒന്ന് കൂടി ശരിയാക്കി റോഡിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴേക്കും മഴ ശക്തമായി തുടങ്ങിയിരുന്നു. റോഡ് സൈഡിലായി ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ രാവിലെ കണ്ട വേഷത്തിൽ സിറിയുടെ ബൈക്കിൽ ഇരിക്കുന്ന ഏഥനെ കണ്ടവൾ അങ്ങോട്ട് വേഗത്തിൽ നടന്നു. അവൾ വന്നത് പോലും അറിയാതെ ആലോചനയോടെ ഇരിക്കുന്ന ഏഥന്റെ ബൈസെപ്സിൽ അഞ്ജു പിടിച്ചു. ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഏഥൻ അവളെ നോക്കി. " എന്ത് പറ്റി... " " ഏയ്... ഒന്നുല്ല ഞാൻ ഓരോന്നോർത്ത്.....താൻ കയറ്......., " ഏഥൻ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. അഞ്ജു അവന്റെ ഇതുവരെ കാണാത്ത ഭാവം കണ്ടുള്ള അതിശയത്തിൽ പുറകിലേക്ക് ഇരുന്നു. ബൈക്ക് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയതും മഴ ശക്തമായി പെയ്തു തുടങ്ങി. ഏഥൻ മനസ്സിലുള്ള കൺഫ്യൂഷൻ തൽക്കാലത്തിന് മറന്ന് ഈ മോമെന്റിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു..... മഴ മുഖത്തേക്കടിച്ചതും അഞ്ജു ഏഥന്റെ പുറത്തേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി അവന്റെ വയറിലൂടെ ചുറ്റി പിടിച്ചു. ഏഥന്റെ മനസ്സിൽ പുറത്തു പെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ മനോഹരമായൊരു മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇനി ഒരിക്കലും ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിക്കാനാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചിരുന്ന പലതും ഇപ്പോഴതിന്റെ മാക്സിമത്തിൽ അവൻ അനുഭവിക്കുകയാണ്. "  feel the rain baby girl..... " ഏഥൻ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു മുഖമുയർത്തി മഴയെ കണ്ണുകളടച്ചു സ്വീകരിച്ചു. രണ്ടു പേരും മുഴുവനായി നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരുന്നു. നനഞ്ഞൊട്ടി അഞ്ജു മുഴുവൻ ദേഹവും ഏഥനെ പുണർന്നിരുന്നു. എത്ര നേരം അങ്ങനെ ഇരുന്നെന്നറിയില്ല തകർത്തു പെയ്യുന്ന മഴ  ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ബുള്ളറ്റ് ഒരു വീടിന്റെ കോമ്പൗണ്ടിലേക്ക് കയറി. അഞ്ജു ചുറ്റും നോക്കി. ഏഥന്റെ വീടുപോലെ ഭംഗിയിൽ പണിതിരിക്കുന്നൊരു വലിയ വീടായിരുന്നത്. ചുറ്റിലും വലിയൊരു ഗാർഡൻ തന്നെയുണ്ട്. നല്ല വെളിച്ചത്തിൽ ആ വലിയ വീട് തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നു. ഏഥൻ ബൈക്ക് പോർച്ചിലേക്കിട്ടു. " ഇത്?? " അഞ്ജു വീടിനെ നോക്കി ചോദിച്ചു. " ഇറങ്ങു.... പറഞ്ഞു തരാം. " ഏഥൻ അഞ്ജുവിന്റെ കൈപിടിച്ചു മഴയിലൂടെ ഓടി സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി. അവരുടെ ദേഹത്ത് നിന്നൊഴുകുന്ന വെള്ളം നിലം മുഴുവൻ നനച്ചു. ഏഥൻ മുടിക്കുള്ളിലൂടെ കയ്യിട്ടു വെള്ളം കുടഞ്ഞു കളഞ്ഞു.അഞ്ജു വല്ലാതെ തണുത്തു വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഏഥൻ കാളിങ് ബെല്ലടിച്ചു അഞ്ചുവിനടുത്തേക്ക് നിന്നു അവളുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു. ആരോ ഉള്ളിൽ നിന്നും വാതിൽ തുറക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അഞ്ജുവിന് തോന്നി. നനഞ്ഞൊട്ടി ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് നിൽക്കുന്ന ഏഥനെ കണ്ട് വാതിൽ തുറന്ന നീലിമ കണ്ണ് മിഴിച്ചു. " നീലീ.... ആ വായടക്കെടി.... " നീലിമയുടെ തലക്കിട്ടൊരു കൊട്ട് കൊടുത്തു ഏഥൻ പറഞ്ഞു. " ആരാ നീലു അവിടെ? " നവമി മോളെയും എടുത്തു സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി വരുന്ന നവീൻ ചോദിച്ചു. " ഇതാടാ..... നമ്മടെ ഏഥൻ ഏതോ ഒരു പെങ്കൊച്ചിനേം കൊണ്ട് നനഞ്ഞ കോഴിയെ പോലെ വന്നു നിൽക്കുന്നു.... " അവരിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ നീലിമ പറഞ്ഞു. അകത്തു നിന്നും ഒരു പെൺകുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് വരുന്ന നവീനെ കണ്ടപ്പോൾ അഞ്ജു ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു.ഏഥൻ അവളെ ഒന്ന്  കൂടെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. " നീലി... ഇത്.... " " പറയണ്ട.... അറിയാം അഞ്ജു അല്ലെ....  നിങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറ്... " അവർ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയതും നീലിമ അകത്തേക്ക് ഓടി ഒരു ടവലുമായി വന്നു. അഞ്ജുവിന് നീട്ടി. അഞ്ജു രണ്ടുപേരോടും ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു അത് വാങ്ങി. നവീൻ ചിരി കടിച്ചു പിടിച്ചു നിൽപ്പായിരുന്നു. നീലിമ ഏഥനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുകയായിരുന്നു. അഞ്ജുവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ടവൽ വാങ്ങി ഏഥൻ അവളുടെ തല തുടച്ചു കൊടുത്തു. മുഖവും കഴുത്തും തുടച്ചു. " നവീനെ.... എന്താടാ നമ്മടെ ഏഥനു പറ്റിയത്... ഇനി ഇത് അവനല്ലേ.... ആളെങ്ങാനും മാറിയോ... " " ആൾ മാറിയതല്ല നീലു.... ഇത് ചികിത്സയ്യില്ലാത്ത അസുഖമാണ്... മെഡിക്കൽ സയൻസിൽ ഇതിനെ love എന്ന് പറയും.... " രണ്ടു പേരുടെയും മാറി മറിയുള്ള ഊക്ക് കേട്ടിട്ടും ഏഥനു യാതൊരു ഭാവവിത്യസവും ഇല്ലെന്നത് അഞ്ജുവിനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. അവൾക്കാണെങ്കിൽ നാണക്കേട് തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " ബേബി..... ഈ ഡയലോഗ് കേട്ടിട്ട് ഇവർ ആരാണെന്ന് പ്രേത്യേകം പരിചയപ്പെടുത്തണ്ടല്ലോ ല്ലേ.... " അഞ്ജു വേണ്ടന്ന് തലയാട്ടി. ഏഥന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്‌സ് ആണെന്നവൾക്ക് മനസിലായിരുന്നു. " മോൾ വാ.... വേറെ ഡ്രസ്സ്‌ തരാം.... ഈ പ്രാന്തൻ ഈ മഴ മുഴുവൻ കൊള്ളിച്ചു ഈ രാത്രി കൊച്ചിനെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. പാവം കിടന്ന് വിറക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ... " നീലിമ ഏഥനെ ശാസിച്ചു അഞ്ജുവിനെ ഒരു റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയി ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തു കൊടുത്തു പോയി. അഞ്ജു ഡ്രസ്സ്‌ ചേഞ്ച്‌ ചെയ്ത് വന്നപ്പോഴേക്കും എഥനും ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റിയിരുന്നു. അഞ്ജു നവമി മോളെ  കയ്യിലെടുത്തു ഓമനിച്ചു. അവൾ പെട്ടന്ന് അഞ്ജുവിനോട് കൂട്ടായി. നവീനും നീലിമയും അനിയത്തിയോടെന്ന പോലെ അവളോട് പെരുമാറി. എല്ലാവരും ചേർന്ന് ഫുഡ്‌ കഴിച്ചു. ആ നേരം എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നീലു ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. അഞ്ചുവിനും അവരോട് വല്ലാത്ത ആത്മബന്ധം തോന്നി. ഏകദേശം 9 മണി വരെ കുഞ്ഞിനെ കളിപ്പിച്ചും അവരോട് വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞും അവരിരുന്നു. ഹോസ്റ്റലിൽ കയറാൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. അപ്പോഴേക്കും നീലിമ അവൾക്കൊരു ചേച്ചിയും നവീൻ ഒരു ചേട്ടനും ആയി മാറിയിരുന്നു. " are you happy now? " ഏഥനെ പുറകിൽ നിന്നും പുണർന്നു മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന അഞ്ജുവിനോട് ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " very very happy........ " " ഞാൻ ഒരു ജീവിതം തുടങ്ങണമെന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിച്ചത് നവീനും നീലുവുമാണ്. അപ്പോൾ പിന്നെ എന്റെ പെണ്ണിനെ അവർക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടത് എന്റെ ചുമതലയല്ലേ..... " " താങ്ക്യൂ...... " " എന്തിന്? " വണ്ടി നിർത്തി അവളെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഏഥൻ ചോദിച്ചു.. " ഇതുവരെ ആരും തരാത്ത പരിഗണന സ്നേഹം കെയർ എല്ലാം തരുന്നതിന്.... " '" അതിനാണെകിൽ താങ്ക്യു പോരല്ലോ..... " കള്ള ചിരിയോടെ ഏഥൻ പറഞു. " പിന്നെ..... " " devour me with your kiss... "  അഞ്ജുവിന്റെ അടിവയറ്റിൽ ഇക്കിളി കൂട്ടും പോലെയാ വാക്കുകൾ ചിന്നി ചിതറി. " ഇപ്പോഴോ.... " പതുക്കെയവൾ ചോദിച്ചു. " മഴ തോർന്നു ഈറൻ കാറ്റടിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷത്തേക്കാൾ ഒരു ചുംബന ചൂടറിയാൻ പറ്റിയ സമയം മറ്റേതാണ്? " അവളുടെ ഇമവെട്ടുന്ന കണ്ണിലേക്കു ഉറ്റു നോക്കി ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " ആരെങ്കിലും കാണും.... " അവന്റെ നോട്ടത്തെ നേരിടാൻ ആവാതെ വെപ്രാളത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. " close your eyes...... No one will see you.... " " are you mad??? " " you are making me mad..... " ഏഥൻ husky വോയ്‌സിൽ പറയുന്നത് കേട്ട് അഞ്ജു വിറച്ചു. തുടരും........

💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔                                           𝄟⃝✍️ ഇഫാർ 𝄟⃝🌷 പാർട്ട്‌ 12 "നാണം ഉണ്ടോ നിനക്ക് കള്ളും കുടിച്ചു തല്ലും ഉണ്ടാക്കി വീട്ടിൽ കേറി വാൾ വെക്കാൻ... ഇവിടുത്തെ ആമ്പിള്ളേർക്ക് പോലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല ഇത്രക്ക് ധൈര്യം..." ചന്തിക്ക് നോക്കി വടി കൊണ്ടു ഒന്നൂടി കൊടുത്തു കൊണ്ടു യാമിനി പറഞ്ഞു. "കള്ള് കുടിച്ചത് സത്യം ആണ് വാൾ ഒന്നും ഞാൻ എടുത്തിട്ടില്ല... സത്യം ആയിട്ടും ആന്റി അതെനിക്ക് അറിഞ്ഞുട... അവൾ വടി കൊണ്ടുള്ള തല്ല് തടുക്കുന്നതിന്ന് ഇടയിൽ പറഞ്ഞു..." എല്ലാരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയിരുന്നു അത് കേട്ട്.... യാമിനി പോലും ഒന്ന് കണ്ണ് മിഴിച്ചു നിന്നു... "വോമിറ്റെന്നാ അമ്മ പറഞ്ഞത്."... അനന്യ ചിരി കടിച്ചു പിടിച്ചു പറഞ്ഞു... "ഐ.. സീ.... യാമിനി ആന്റി സത്യം ആയിട്ടും ഞാൻ ഇനി ഇങ്ങനെ ചെയ്യില്ല... എനിക്ക് അബദ്ധം പറ്റിയത..." ഇനി അബദ്ധം പറ്റോ... വടിയും പൊക്കിപിടിച്ചു പറയുന്ന യാമിനിയെ നോക്കി അവൾ കൈകൂപ്പി... "ഞാൻ ഇനി ആ ഭാഗത്തു പോലും പോകില്ല" "ഉറപ്പ് ആണോ"... യാമിനി ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു... "പ്രോമിസ്" ... അവൾ അടികിട്ടിയിടത്ത് തൊട്ട് എരിവ് വലിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു. "നിന്നെ നന്നാക്കാൻ പറ്റൊന്ന് ഞാനും നോക്കട്ടെ... പോട്ടെ പോട്ടെ വെക്കുമ്പോ തലയിൽ കേറ പെണ്ണ്... "യാമിനി ടെറർ മൂഡിൽ ആയോണ്ട് മൗനി മിണ്ടാതെ തലകുനിച്ചു നിന്നെ ഉള്ളൂ... പക്ഷേ അവളുടെ ഉള്ളം സംശയം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു നിന്നു... ഞാൻ തല്ല് ഉണ്ടാക്കിയോ... ആരോടായിരിക്കും. ഈ നിവിൻ ഹിറ്റ്ലറോട് ഉള്ള ദേഷ്യത്തിൽ എനിക്കിട്ട് പണിതത് ആണോ ഇനി... പ്രണവ് ഇതൊക്കെ നോക്കി കിടന്നും ഇരുന്നും എല്ലാം ചിരിച്ചു ചിരിച്ചു വീഴുന്നുണ്ട്... മൗനി പല്ല് കടിച്ചു അവനെ നോക്കി.... അവൻ പുച്ഛത്തിൽ മുഖം കോട്ടി കാണിച്ചു രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്തത് അറിഞ്ഞു അമ്മ അവനെ അടിക്കുന്നത് കണ്ടു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചതിന്ന് അവൻ തിരിച്ചു പകരം വീട്ടിയതാണെന്ന് മൗനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു... സഞ്ജു വരുമ്പോൾ മൗനിയുടെ കയ്യിൽ മരുന്ന് പുരട്ടികൊടുക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ടു... "ഇവൾക്ക് എന്താ പറ്റിയെ"... അവൻ പെട്ടന്ന് ചോദിച്ചു പോയി... കൈ തണ്ടയിൽ ചുവന്ന പാട് അവൻ കണ്ടിരുന്നു. "ഞാൻ വടിയെടുത്തു തല്ലി... കയ്യിൽ പാടുണ്ട് അതിന് മരുന്ന് വെച്ചതാ...." അമ്മ നിസ്സാരമായി പറയുന്നത് കേട്ട് അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ മൗനിയെ നോക്കി... അവൾ അവനെ നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല. കയ്യിൽ ഊതി കൊണ്ടിരുന്നു.. അമ്മ തല്ലിയിട്ട് ഇവൾ പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ലേ എന്നൊരു അത്ഭുതം ആയിരുന്നു അവനിൽ... "ബ്രേക്ക്‌ഫാസ്റ്റ് എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്." അനന്യ വന്നു പറഞ്ഞു... സഞ്ജു പൊയ്... പിറകെ മൗനിയെ വിളിച്ചു യാമിനിയും... മൗനി ഫുഡ് മൊത്തം നോക്കി... ബ്രെഡ്‌ ഒന്നും ഇല്ല... അവൾ എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കിതും യാമിനി കൈ വെച്ചു തടഞ്ഞു "അവിടിരിക്ക്"... ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞതും  അവൾ ഇരുന്നു പോയിരുന്നു... അവളെ മുന്നിലേക്ക് ഒരു പ്ലേറ്റ് വെച്ചു കൊടുത്തു.... അതിൽ രണ്ടു ദോശയും വെച്ചു കുറച്ചു ചമ്മന്തി വെച്ചു... "കഴിക്ക്.".. എന്നും പറഞ്ഞു ഒരു പീസ് എടുത്തു അവളെ നേരെ നീട്ടി... "ഞാൻ കഴിക്കാറില്ല... " അനന്യേ പോയി വടിയെടുത്തിട്ട് വാ.... യാമിനി പറഞ്ഞു... "വേണ്ട ഞാൻ കഴിച്ചോളാം പറഞ്ഞു അവളത് വാങ്ങി കഴിച്ചു"... യാമിനി രണ്ടുമൂന്ന് പ്രാവശ്യം കൊടുത്തതും അവളെ മുഖം ഒക്കെ ചുവന്നു... കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്നുണ്ട്... യാമിനി ഒരു പകപ്പോടെ അവളെ നോക്കി കണ്ണ് തുടച്ചു കൊടുത്തു... എന്താ പറ്റിയെ വെപ്രാളത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു.. "എനിക്ക് അധികം എരിവൊന്നും പറ്റില്ല... സ്‌പൈസി ആയുള്ള ഫുഡ് കഴിക്കില്ല... എനിക്ക് എരിയുന്നു..." "എന്ന അത് പറഞ്ഞൂടെ നിനക്ക്"... അവർ കുടിക്കാൻ വെള്ളം കൊടുത്തു. "ഇനിയും തല്ലിയാലോ പേടിച്ച... എന്നെ ആദ്യം ആയ ഒരാൾ തല്ലുന്നേ "അവൾ നിഷ്കളങ്കമായി പറയുന്നത് കേട്ട് എല്ലാവരെ ചുണ്ടിലും പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞിരുന്നു... സഞ്ജു പിന്നെ അധികം മൈൻഡ് ആക്കാതെ എഴുന്നേറ്റ് പോയിരുന്നു. ഇവളെയും ഇവരെയും തെറ്റിക്കാനാ ഡ്രിങ്ക്സ് കഴിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും തടയാഞ്ഞത്... എന്നിട് ഇവർ തമ്മിൽ കൂടുതൽ അടുത്തല്ലോ... അവൻ അരിശത്തോടെ ഓർത്തു.. എന്നത്തേയും പോലെ മൗനികയുടെ കണ്ണുകൾ അവനെ അപദ്ധത്തിൽ പോലും തേടി പോയില്ല... അത്രത്തോളം അവളുടെ മനസ്സ് വേദനിച്ചിരുന്നു.... പ്രണവിന്റെ കണ്ണുകൾ മാത്രം ഇതൊക്കെ ഒപ്പിയെടുത്തിരുന്നു....                  🔥🔥🔥🔥🔥മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY 🔥 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 "ദിവസം പത്തിരുപതു കാൾ.... നൂറിൽ അധികം മെസ്സേജസ്... മൗനി കേരളത്തിൽ എത്തിയ ശേഷം ആദ്യത്തെ മൂന്നുദിവസം അങ്ങനെ ആയിരുന്നു... പിന്നെ അത് കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നു. ഇപ്പോൾ  ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു അന്വേഷിക്കേണ്ട അവസ്ഥ... സംതിങ്ഫിഷി... "അവൻ മൗനികയുടെ മെസ്സേജ് നോക്കി പറഞ്ഞു .. "എന്ന് വെച്ച അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രോബ്ലം എന്നാണോ ഉദ്ദേശിച്ചത്..." ദി മുന്പിൽ ഇരിക്കുന്ന അർണവിനെ ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ നോക്കി. "അവൾ സഞ്ജുവിനെ ശരിക്കും പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു ഡൌട്ട്... അവളെ സംസാരത്തിൽ ഒക്കെ അങ്ങനെ ഒരു ഫീൽ എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.." "നിനക്ക് അവളെ പ്രണയിച്ചാൽ എന്താരുന്നു.... ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ കേറി ഇരിക്കേണ്ട വല്ല ആവിശ്യം ഉണ്ടാരുന്നോ... നീയൊന്ന് യെസ് മൂളിയ അവൾ കണ്ണും പൂട്ടി നിന്നെ കെട്ടിയേനെ... അർണവ് ചെറു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു..." "ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞു ചുമ്മാ നമ്മൾ തമ്മിൽ മുഷിയണ്ട അർണവ്.... അവൻ ഈർഷ്യയോടെ പറഞ്ഞു...." "എന്ത് കുന്തം വേണേൽ ചെയ്യ് എന്ന... എന്നോട് പറയണ്ട.." "എനിക്ക് അവന്റെ.... ആ സഞ്ജുന്റെ ഡീറ്റെയിൽസ് വേണം... അതും അവന്റെ പെഴസണൽ ലൈഫ് ഡീറ്റെയിൽസ്... നീ അതൊന്ന് ഒപ്പിക്ക്... എത്രയും പെട്ടന്ന് വേണം... ഇപ്പോഴാണേൽ എനിക്കവളെ തടയാൻ പറ്റും.... കുറച്ചു കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ഒഴിവാക്കാൻ പ്രയാസം ആകും... " "ഞാൻ ഒന്ന് അന്വേഷിച് നോക്കട്ടെ.... എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഉണ്ട് കേരളത്തിൽ... അത് പറഞ്ഞു അവൻ പോയി..." മൗനിക.... ആഗ്രഹിച്ചത് എന്തും വാശിയോടെ നേടിയെടുക്കുന്നവൾ... ആ വാശിയിൽ സഞ്ജു ഇല്ലാതിരിക്കട്ടെ... അവൻ മൗനമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു... അവൻ ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ ഫോൺ എടുത്തു മൗനികയെ വിളിച്ചു.                     🌷🍁🌷🍁🌷🍁 സഞ്ജു കോളേജിൽ എത്തിയിട്ടും അവന്ന് ക്ലാസ്സിൽ ഒന്നും പോകാൻ തോന്നിയില്ല. മനസ്സ് ആകെ ഡിസ്റ്റർബ് ആണ്... മൗനികയോട് പറഞ്ഞത് അധികം ആയി പോയോന്ന് തോന്നി അവന്ന്... അങ്ങനെ എങ്കിലും ഒഴിഞ്ഞു പോകുവല്ലോ ഇനിയെങ്കിലും പ്രണയം പറഞ്ഞു വരില്ലല്ലോ ഒരാശ്വാസത്തിന്ന് അങ്ങനെ സ്വയം സമാധാനിച്ചു... പ്രായത്തിന്റെ ഓരോ തോന്നലുകൾ അതാണ്‌ അവൾക്ക്... അല്ലെങ്കിലും എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു പ്രണയം ഉണ്ടായിട്ട് ഉള്ളൂ... അപർണ്ണ... അവന്റെ മിഴികൾ മുന്നിൽ ആയി ഇരിക്കുന്നവളുടെ നേർക്ക് ഉയർന്നു... അവന്റെ ഉള്ളിൽ പഴയ ഓർമ്മകൾ ഓടിയെത്തിയതും അവനിൽ ഒരു നോവുണർന്നു.... അപർണ്ണയും കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു വന്നപ്പോൾ തൊട്ടുള്ള അവന്റെ പെരുമാറ്റം ടെൻഷനിൽ ആണെന്ന് കണ്ടു അവളും ഇടക്കിടക്ക് അവനെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.... പരസ്പരം മിഴികൾ ഇടഞ്ഞതും ഒരു നിമിഷം അവർ അങ്ങനെ നോക്കി നിന്നു പോയി... പെട്ടന്ന് ഒരു ബഹളം കേട്ടത്... സ്റ്റാഫ് പ്രിൻസിപ്പൾ ഒക്കെ പുറത്തേക്ക് ഓടുന്നുണ്ട്... അവരും എഴുന്നേറ്റു... പ്യുണിനോട് എന്താ കാര്യം ചോദിച്ചു... "തേഡ്ഇയർലെ സന്ദീപ് ഇല്ലേ അവനെയും ഫ്രണ്ട്നെയും ഒരു പെൺകുട്ടി വന്നു തല്ലുന്നുണ്ട്. ആ പെണ്ണിനോട് മിസ്ബിഹേവ് ചെയ്തുന്ന പറയുന്നേ. ആ പെണ്ണിന്റെ ധൈര്യം സമ്മതിക്കണം കോളേജിൽ കേറി വന്നല്ലേ തല്ലുന്നേ..." അത് പറഞ്ഞു അയാൾ പോയി... പിന്നാലെ സഞ്ജുവും അപർണ്ണയും... ക്ലാസ്സ്‌ ഉള്ളോണ്ട് കുറച്ചു കുട്ടികൾ ഉള്ളൂ... ഹോക്കി സ്റ്റിക് വെച്ച് ഒരു ഷർട്ടും പാന്റും ഇട്ടൊരു പെൺകുട്ടി തല്ലുന്നത് കണ്ടു.. പ്രിൻസിപ്പാൾ വന്നു അവളെ പിടിച്ചു വെച്ചു അവൾ തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് സഞ്ജു മുഖം കണ്ടത്... മൗനിക... കുറച്ചു ദൂരെ ആയി ബൈക്കിൽ ഇരുന്നു സീൻ പിടിക്കുന്നവനെ കൂടി കണ്ടതും അവന്റെ തലയിലെ കിളികൾ മൊത്തം പോയിരുന്നു...                                ..... തുടരും മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY 🔥 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔                                           𝄟⃝✍️ ഇഫാർ 𝄟⃝🌷 Part 15 "ഓയ് വാധ്യരെ.... " സഞ്ജു പതിവ് പോലെ കോളേജിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ പിറകിൽ നിന്നും വിളി കേട്ടത്.... അവൻ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ പോയി... പിന്നിൽ അടക്കിപിടിച്ച ചിരി കേട്ട് മൗനി തിരിഞ്ഞു നോക്കി... പ്രണവ്.... "വാധ്യർ ഇന്നും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല അല്ലേ... ആക്കി ചിരിച്ചു അവൻ." "എന്താണ് മോനെ ഒരു ആക്കിചിരി... ഇവിടിപ്പോ ചിരിക്കാൻ മാത്രം എന്താണാവോ... മൗനി മുഖം ചുളിച്ചു..." "അല്ല ഡെയിലി പിറകെ നടക്കുന്നെ കാണാം തിരിച്ചു ആണെങ്കിൽ ഒടുക്കത്തെ അവോയ്ഡ്... ഒരു പ്രേമം കരിഞ്ഞ സ്മെൽ അടിക്കുന്ന പോലെ... തോന്നിയത് ആവും അല്ലേ ദീദി..." "കരിഞ്ഞ മണമല്ല മോനെ.... അസ്സൽ പ്രണയം പൂവിട്ട മണമാ..." പ്രണവിന് അവളെ കളി കണ്ടു സംശയം തോന്നിയിരുന്നുവെങ്കിലും മൗനി സമ്മതിക്കുന്നു അവൻ കരുതിയിരുന്നില്ല. അവൻ വായും പൊളിച്ചു നിന്നു... "വാ പൂട്ടെടാ പ്രാണി... അത് പറഞ്ഞു താടിക്ക് ഒരു തട്ട് കൊടുത്തു..." "വല്യേട്ടനോട് ദീദിക്ക് പ്രേമം ആണോ..." "പ്രണയം വിടർന്നുകഴിഞ്ഞാൽ പ്രണയിക്കപ്പെടുന്നയാൾ അരികിലെത്തുകയോ അവരെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ തന്നെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുക,​തൊണ്ടയിടറുക,​കൈകൾ വിയർക്കുക,​തീവൃമായ ആഹ്ലാദം തോന്നുക തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണിക്കും എന്ന കേട്ടിട്ടുള്ളെ... അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ എനിക്ക് നിന്റെ വല്യേട്ടനോട് അസ്ഥിക്ക് പിടിച്ച പ്രണയം ആണ് മുത്തേ... എന്നും പറഞ്ഞു അവന്റെ രണ്ട് കവിളും വലിച്ചു പിടിച്ചു വിട്ടു..." "സത്യം.... അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു..." "സത്യം.... പക്ഷെ അങ്ങേര് മൈന്റ് ആക്കുന്നില്ലെടാ... അവളിൽ നിരാശ പടർന്നു." "നമുക്ക് പിടിച്ചു ഒടിച്ചു കുപ്പിയിൽ ആക്കന്നെ... ഞാൻ ഉണ്ടാവും കൂട്ടിന്... അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ആഹ്ലാദത്തോടെ പറഞ്ഞു." "നിനക്ക് എന്താടാ ഇത്ര സന്തോഷം.... പിറകിൽ എന്തോ ഉണ്ടല്ലോ..." മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY 🔥 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 "ഞങ്ങളെ വല്യേട്ടൻ ഇങ്ങനെ ഒന്നും അല്ലാരുന്നു... എപ്പോഴും തമാശയും കളിയും ചിരിയും ഒക്കെ ആയി ഈ വീട്ടിൽ വലിയ സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു എല്ലാരും. കല്യാണം ഉറപ്പിച്ച ശേഷം ആണ് ഇങ്ങനെ ആരോടും മിണ്ടാതെ ഗൗരവത്തിൽ... എല്ലാരോടും ദേഷ്യം പോലെ ഒക്കെ... ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് പോലും പിന്നെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല... പ്രണവിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത് അവൾ കണ്ടു..." "നമുക്ക് അങ്ങേരെ പഴയ പോലെ ആക്കന്നെ... നിന്റെ പഴയ വല്യേട്ടനെ തിരിച്ചു തന്നിരിക്കും ഞാൻ..." അവൻ കണ്ണ് തുടച്ചു... "മൗനിചേച്ചിക്ക് പറ്റും... ഞാനും ഉണ്ടാവും കൂടെ.." "നോക്കാം.... അവൻ പോയ വഴിയേ നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു... " "നീ ഇറങ്ങുന്നില്ലേ മൗനി.... അതോ ഇന്നും പോകുന്നില്ലേ കോളേജിൽ....പ്രസാദ് അങ്ങോട്ട് വന്നു പറഞ്ഞു... "പ്രസാദ് മാറ്റിയിറങ്ങിയിട്ട് തന്നെ വന്നത്... "ഫൈവ് മിനുറ്റ് അങ്കിൾ.... അത് പറഞ്ഞു അവൾ അകത്തേക്ക് ഓടി..." ഒരു ബാഗ് എടുത്തു വരുന്നത് കണ്ടു... വേഷം ഇട്ടത് തന്നെ ആണ്.. ഒരു പാന്റ് ഷർട്ട് ആയിരുന്നു... ഒരുക്കം എന്ന് പറയാൻ ഒന്നും കണ്ടില്ല... "സഞ്ജുനോട് പറഞ്ഞിരുന്നോ കോളേജിൽ പോകുന്നെ.... പ്രസാദ് അവളോട് ചോദിച്ചു." "പറയാൻ വിളിച്ചിരുന്നു കേൾക്കാൻ നിന്നില്ല... ഇനി വന്നിട്ട് പറയാം.." അവൾ പ്രസാദിന്റെ കൂടെ കാറിൽ കയറി. കോളേജിന് മുന്നിൽ എത്തിതും അവൾ ചുറ്റും നോക്കി... അവൾ പ്രസാദിനെ നോക്കി.... "അങ്കിൾ ഞാൻ അന്ന് ഗിരിയേട്ടന്റെ കൂടെ വന്നത് ഈ കോളേജിൽ ആണ്... അത് പൊളിച്ചു....കേറും മുന്പേ ഫ്രെണ്ട്സിനെ കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും ശത്രുക്കൾ ഉറപ്പായി... അവൾ ചെറു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..." അയാൾ അപ്പോൾ ആലോചിച്ചത് മൗനിക്ക് അപ്പോൾ ഇത് സഞ്ജുന്റെ കോളേജ് ആണെന്ന് അറിയില്ലേ എന്നായിരുന്നു. അവർ അത്ര പോലും പരസ്പരം സംസാരിക്കാറില്ലേ... അയാളിൽ ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം ഉതിർന്നു അയാൾ സഞ്ജുന്റെ കാര്യം പറയാൻ പോകുമ്പോഴാണ് ഒരാൾ അങ്ങോട്ട് വന്നത്... "ഹെലോ പ്രസാദ്...." " ഹരി..." "മൗനി ഇത് ഹരി.... ഇവിടുത്തെ പ്രിൻസിപൽ സാർ ആണ്... എന്റെ ഫ്രണ്ടും ആണ്." "മോർണിംഗ് സാർ... "മൗനി വേഗം പറഞ്ഞു പ്രസാദ്ന്റെ പ്രായം ആണ് അയാൾക്കും... അയാളെ അന്ന് തല്ലുമ്പോൾ സംസാരിച്ചത് അവൾക്ക് ഓർമ വന്നു... "ഇത് ആണോ നിന്റെ മരുമകൾ.... " "മരുമകൾ അല്ല മകൾ തന്നെ ആണ്... മൗനിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു പറഞ്ഞു... അവളിലും ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു...." "പിന്നെ അന്നത്തെ പോലെ ഒരു ഇഷ്യു ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല.. ഞാൻ സ്ട്രിക്ട് ആണ്... അന്ന് തന്റെ ഭാഗത്ത്‌ ന്യായം ഉള്ളോണ്ട പ്രോബ്ലം ആക്കാഞ്ഞത്... ഇവിടെ റൂൾസ് എല്ലാർക്കും ബാധകം ആണ്...അയാൾ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു..." മൗനി പ്രസാദിനെ നോക്കി... അയാൾ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു... "എന്ന അച്ഛനും മകളും അങ്ങോട്ട് ചെല്ല് ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങാറായി...അത് പറഞ്ഞു പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ പോയി..." മൗനിയെയും കൂട്ടി അയാൾ ക്ലാസ്സ്‌ ഒക്കെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു... "എന്താവശ്യം ഉണ്ടായാലും വിളിക്കണം പറഞ്ഞു പോയി..." അവൾക്ക് ആദ്യ ദിവസം ആയോണ്ടുള്ള ടെൻഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സങ്കോജത്തോടെ അകത്തേക്ക് കേറിയത്... അവളെ കണ്ടതും സംസാരമുഖം ആയിരുന്ന ക്ലാസ്സ്‌ ഒരു നിമിഷം സൈലന്റ് ആയി... അവൾ എല്ലാരേം  ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു നോക്കി... ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ചിൽ ബോയ്സിന്റെ അടുത്ത് സീറ്റ് കണ്ടു... ആ റോയിൽ രണ്ട് പേരെ ഉള്ളൂ... അവൾ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു... അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അതിൽ ഒരാളെ കണ്ടു അവൾക്ക് അത്ഭുതവും സന്തോഷം തോന്നി... നിവിൻ.... "ഹായ് നിവിൻ.... "അവൾ കൈ കൊടുത്തു "ഹായ്.... ഇനി കണ്ടുമുട്ടുമെന്ന് കരുതിയെ ഇല്ല... "അവനും സന്തോഷം തോന്നി. അവൾ അവിടെ ഇരുന്നു... പെട്ടന്ന് അവൾ സംശയത്തോടെ നിവിനെ നോക്കി... "സഞ്ജു അപ്പോൾ ഇവിടെ ആണോ പഠിപ്പിക്കുന്നെ...." "ബെസ്റ്റ് കെട്ടിയോൾ.... അത് അറിയില്ലേ നിനക്ക്... നിവിന്ന് അത്ഭുതം തോന്നി..." "അത്... ഞാൻ പരിജയപെട്ടു വരുന്നേ ഉള്ളൂ... അവൾക്ക് എന്തോ ചമ്മൽ തോന്നി... ഒന്നും ഇത് വരെ അന്വേഷിച്ചിട്ട് പോലും ഇല്ല...." ഗുഡ്മോർണിംഗ് സർ.... കൊറസ് പോലെ പറഞ്ഞു എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു. മൗനിയും... സഞ്ജുവിനെ കണ്ടു അവൾ ഞെട്ടലോടെയും അത്ഭുതത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും നോക്കിയേ.... മനസ്സിൽ ലഡു പൊട്ടിയെന്ന ഭാവം ആയിരുന്നു അവൾക്ക്... തന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മൗനിയെ കണ്ടു അവനും ഒന്ന് ഞെട്ടി... അവളുടെ മുഖത്ത് തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ തിളക്കവും പ്രണയം വിടർന്ന കണ്ണുകളും അവനിൽ അസ്വസ്ഥത പടർത്തി.... "sit down "അവൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ മുഖത്ത് ഗൗരവം പടർത്തി... അവൾ അത് കേട്ടത് പോലും ഇല്ലായിരുന്നു... എല്ലാരേം നോട്ടം അവളിൽ എത്തി... sit down ഉറക്കെ പറഞ്ഞു കയ്യിലെ പുസ്തകം ടേബിളിൽ അടിച്ചു... അവൾ ഒരു പകപ്പോടെ അവനെ നോക്കി. sit down ... അവന്റെ ഘനഗംഭീരം ആയ സൗണ്ടിൽ അവളെ കിളികൾ മൊത്തം പോയിരുന്നു.. അവൾ ഇരുന്നു... അവൾ അവനെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി അവന്റെ നോട്ടം പിന്നെ ആ ഭാഗത്തു പോലും ഉണ്ടായില്ല... സഞ്ചുവിനും താൻ ഈ കോളേജിൽ ആണെന്ന് അറിയില്ലെന്ന് ആ ഞെട്ടലിൽ അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. മുഖത്ത് ഗൗരവവും കർക്കശക്കാരനും ആയ ഒരു അധ്യാപകൻ ആണ് സഞ്ജു എന്ന് കുറച്ചു നേരം കൊണ്ടു തന്നെ അവൾക്ക് മനസ്സിലായി... നവിനോട് എന്തോ ചോദ്യം ചോദിച്ചു... അവൻ കിട്ടാതെ തല താഴ്ത്തി... കോട്ട പൊട്ടിക്കുന്ന പോലെ എന്തൊക്കെ പറയുന്നതും 100 പ്രാവശ്യം ഇമ്പോസിഷ്യൻ കൊടുത്തു... മൗനിയുടെ കിളികൾ പാതിയും പോയതോണ്ട് അവൾ എല്ലാം നോക്കിനിന്നെ ഉള്ളൂ... വെറുതെ അല്ല ഹിറ്റ്ലർ എന്ന് വിളിക്കുന്നെ എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.... ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞതും അവൻ പോയി... ഒരു നോട്ടം പോലും മൗനിക്ക് നേരെ വന്നില്ല.. അവൾ അവന്റെ പിറകെ ഇറങ്ങി... "ഓയ് വാധ്യരേ...." സഞ്ജു ഞെട്ടി പകച്ചു അവളെ നോക്കി.. അവൾ വീണ്ടും വിളിക്കും മുന്നേ അവളുടെ അടുത്ത് അവൻ എത്തിയിരുന്നു. "കാൾ മി സാർ.... പരിജയം ബന്ധം ഒക്കെ പുറത്ത് മൗനിക സാൻവി നിരഞ്ജൻ ..." അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു അവൻ പോയി... വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം അവളെ പൊതിഞ്ഞു... വാടിയ മുഖത്തോടെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയത്... എല്ലാവരും അവളുടെ പോക്ക് കണ്ടു അവളെ നോക്കി നില്കുന്നുന്നത് കണ്ടു. അവൾ നവീന്റെ അടുത്ത് പോയി ഇരുന്നു. അവളെ സങ്കടം നിറഞ്ഞ മുഖം കണ്ടു അവന്ന് എന്തൊക്കെ സംശയം തോന്നിയിരുന്നു... അവൻ പക്ഷെ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല... അവൻ കുറെ പേരെ പരിജയപെടുത്തി കൊടുത്തു... സഞ്ജുവിന്റെ വൈഫ്‌ ആണെന്ന് ആരോടും പറഞ്ഞില്ല... കോളേജ് കഴിഞ്ഞു പുറത്ത് ഇറങ്ങി.... "എങ്ങനെ പോകുന്നെ മൗനി.... "(നിവി) "രാവിലെ അങ്കിൾ കൊണ്ടു വിട്ടത്... സഞ്ജുവുണ്ടല്ലോ കൂടെ പോകാം...." "എന്ന വാ  പാർക്കിങ്ങിൽ ഉണ്ടാവും. ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം പറഞ്ഞു പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് പോയി..." സഞ്ജുന്റെ ബൈക്ക് അവൾ കണ്ടു... "ദാ ഹിറ്റ്ലർ... "അവൻ കൈ ചൂണ്ടി.... സഞ്ജു വരുന്നത് അവൾ കണ്ടു... "എന്ന പിന്നെ ഞാൻ പോട്ടെ... ബസ്സിന് ടൈം ആയി പറഞ്ഞു അവൻ പോയി..." അവൾ സഞ്ജുന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. "സഞ്ജു.... "അവൾ വിളിച്ചു... "ഞാൻ ടാക്സി വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്... "അത് പറഞ്ഞു ഒരു കാറിന് നേരെ കൈ ചൂണ്ടി. എനിക്ക് പരിജയം ഉള്ള ആളാണ്‌. വീട്ടിൽ കൊണ്ടു വിടും... "ഒന്നിച്ചു പോകാലോ.... സഞ്ജു വീട്ടിലേക്ക് അല്ലേ...." അവൻ അതിന്ന് മറുപടി പറയാതെ അവന്റെ ബൈക്കിന്ന് നേരെ നടന്നു... "സഞ്ജു ഞാനും ഉണ്ട്.... എന്നെ ഒന്ന് ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യണേ "പറഞ്ഞു ഒരു പെൺകുട്ടി അടുത്തേക്ക് പോകുന്നത് അവൾ കണ്ടു... സഞ്ജുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നത് അവൾ കണ്ടു... ഇതിന്ന് ചിരിക്കാനും അറിയോ... മൗനി സഞ്ജുനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു... അവളെ പാസ്സ് ചെയ്തു പോയിട്ടും ഒരു നോട്ടം പോലും അവളെ നേർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... അതിനേക്കാൾ സങ്കടം തോന്നിയത് സഞ്ജുന്റെ കൂടെ ഇരുന്നവൾ അവനോട് ചേർന്ന് ഇരുന്നു തോളിൽ കൈ വെച്ചു ഇരുന്നത് ആയിരുന്നു... ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചോണ്ട് അവർ ഗെറ്റ്‌ കടന്നു പോകുന്നത് വരെ അവളുടെ മിഴികൾ അവരെ പിന്തുടർന്നിരുന്നു... അവന്റെ അവഗണനയിൽ ആദ്യമായി നെഞ്ചിൽ ഒരു നീറ്റൽ പടരുന്നതും കണ്ണുകൾ നനവൂറുന്നതും അവൾ അറിഞ്ഞു.... എന്നെ പറ്റി ചിന്തയുണ്ടല്ലോ അതോണ്ടാണല്ലോ ടാക്സി ഏർപ്പാടാക്കിയത് വേദനക്കിടയിലും അവൾ സമാധാനിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു....                                  ..... തുടരും മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY 🔥 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ 🔥

#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR ❤️35 ആ രാത്രി ബൈക്കെടുത്തു സിറി പോയത് വൈശാഖിന്റെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു. അവന്റെ വീടിന്റെ താഴെയെത്തി ഫോണിൽ വിളിച്ചതും വൈശാഖ് വന്നു ഡോർ തുറന്നു. കോളേജിലേക്കിട്ട അതെ വസ്ത്രത്തിൽ ക്ഷീണിച്ച മുഖത്തോടെ വിഷാദഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന സിറിയെ കണ്ടപ്പോഴേ നല്ലതല്ലാത്ത എന്തോ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്നു വൈശാഖിനു മനസിലായി. കുറച്ചു മുന്നേ അഞ്ചു എന്റെ കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ടെടാ എന്നും പറഞ്ഞു മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടവനാണിപ്പോൾ ഇങ്ങനെ വന്ന് നിൽക്കുന്നത്. "എന്താടാ..... എന്ത് പറ്റി?" സിറിയെ നോക്കി ആവലാതിയോടെ വൈശാഖ് ചോദിച്ചു. സിറി ഒന്നും മിണ്ടാതെ വേഗത്തിൽ അവനെ പുണർന്നു. വൈശാഖിന്റെ നെഞ്ചിടിച്ചു. കാര്യമായിട്ടെന്തോ ഉണ്ടെന്ന് അവനു തീർച്ചയായി. "വാ....." സിറിയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് വൈശാഖ് അവനെ അകത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. അവനെ സോഫയിൽ ഇരുത്തി അകത്തു പോയി തണുത്ത വെള്ളത്തിന്റെ ഒരു കുപ്പിയുമായി വൈശാഖ് വന്നു അത് സിറിക്ക് നേരെ നീട്ടി. സിറിയത് വാങ്ങി ആർത്തിയോടെ മുഴുവനും കുടിച്ചു തീർത്തു. " പ്രശ്നം എന്താന്ന് പറയെടാ.... നിന്നെ ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ പേടിയാകുന്നു. "  തളർച്ചയോടെ വൈശാഖ് പറഞ്ഞു. കുറച്ചു നേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം സിറി പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കേട്ട് തലക്ക് അടി കിട്ടിയ പോലെ വൈശാഖ് ഇരുന്നു പോയി. എല്ലാം പറഞ്ഞു തീർത്തു നിസ്സഹായതയോടെ തല കുനിച്ചിരിക്കുന്നവനോട് എന്ത് പറയണമെന്ന് വൈശാഖിന് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒന്നും മിണ്ടാതെയവർ അവിടിരുന്നു. " എന്തിനു വേണ്ടിയും ഞാൻ എന്റെ അപ്പനെ വിഷമിപ്പിക്കില്ലെടാ...... പക്ഷെ ഈ ഹാർട്ട്‌ ബ്രേക്ക്‌ എങ്ങനെ അതിജീവിക്കണം എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല. " നെറ്റിയിൽ കൈത്താങ്ങി ഇരുന്ന് സിറി പറഞ്ഞു. " വാ വന്നു ഫ്രഷ് ആയി എന്തേലും കഴിക്ക്. എന്നിട്ട് നാളെ നമുക്ക് സംസാരിക്കാം. " അതിനൊരു മറുപടി പറയാതെ വൈശാഖ് അവനെ പിടിച്ചെണീപ്പിച്ചു. സിറി എണീറ്റു. അത് തന്നെയാണ് നല്ലതെന്നവന് തോന്നി. ഒരുറക്കം കഴിഞ്ഞാൽ ഒരുപക്ഷെ കുറച്ചു ആശ്വാസം കിട്ടിയേക്കും. " ഞാൻ ഫ്രഷ് ആയി കിടന്നോളാം. ഫുഡ്‌ വെണ്ട. വിശപ്പില്ല..... " സിറി പറഞ്ഞതിന് എതിർപ്പൊന്നും പറയാതെ വൈശാഖ് തലയാട്ടി. ഈ നേരം അവന്റെ കംഫർട് എന്താണോ അത് ചെയ്യട്ടെ എന്നാണ് അവനോർത്തത്. സിറി ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. ഏഥന്റെ കുറെ  മിസ്സ്ഡ് കാൾസ് ഉണ്ടായിരുന്നു. വാട്സാപ്പ് എടുത്ത് വൈശാഖിന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടെന്ന് ഏഥന് മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ട് സിറി ഫോൺ പോക്കറ്റിലേക്കിട്ട് വൈശാഖിന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി. അസ്വസ്തമായ മനസിനെ കണ്ട്രോൾ ചെയ്യാൻ പാടുപെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും എല്ലാം നന്നായി നടക്കണേ എന്നവൻ ആത്മാർത്ഥമായി തന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ***************** മുഖത്തേക്ക് പ്രകാശം അടിക്കുന്നതിന്റെ അസ്വസ്ഥതയോടെ അഞ്ചു കണ്ണുകൾ പതുക്കെ തുറന്നു. ഗ്ലാസ്‌ ജനൽ മറച്ചിട്ട വെള്ള കർട്ടൻ കുറിച്ചിട്ട ഫാനിന്റെ കാറ്റിൽ പാറി നീങ്ങുന്നതിന്റെ ബാക്കി എന്നോണം സൂര്യപ്രകാശം അകത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. നല്ലൊരു ഉറക്കം കഴിഞ്ഞതിന്റെ എല്ലാ ഉന്മേഷവും അഞ്ജുവിന് തോന്നി. എണീക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ് ഒരു ബലിഷ്ഠമായ കൈ തന്റെ ഉദരത്തെ വലയം ചെയ്തു കിടക്കുകയാണെന്നവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്. അഞ്ചു വിറച്ചു പോയി പിൻ കഴുത്തിൽ പതിയുന്ന ചൂട് നിശ്വാസവും അവളന്നേരം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അഞ്ചു വെപ്രാളപ്പെട്ടു തല ചരിച്ചു പുറകിലേക്ക് നോക്കി. അവളെ പുറകിൽ നിന്നും പുണർന്നു അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആ മുടിയിഴകൾക്കുള്ളിലൂടെ പിൻകഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി ഏഥൻ സുഖമായങ്ങനെ ഉറങ്ങുകയാണ്.  ഏഥൻ തലേന്ന് കിടന്നിടത് തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴും കിടക്കുന്നത് പക്ഷെ കട്ടിലിന്റെ മറ്റേ അറ്റത്തു കിടന്നിരുന്ന അഞ്ചു ഇപ്പോൾ കിടക്കുന്നത് ഏഥന്റെ തൊട്ടടുത്താണ്. താൻ ആണ് നീങ്ങി ഇവിടെയെത്തിയതെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. പണ്ടുമുതൽക്കെ കിടന്നിടത് നിന്നും തന്നെ എണീറ്റ ചരിത്രം തനിക്കില്ലല്ലോ . അഞ്ചു എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി. ആ കൈ എടുത്തിടാൻ അവളൊന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കി. പക്ഷെ  പുണരുന്നതിന്റെ മുറുക്കം കൂടിയതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും നടന്നില്ല.  പെട്ടന്ന് ഏഥൻ ഒന്ന് കുറുകി ഒന്നു കൂടെ അവളോട് ചേർന്ന് കിടന്നു.  അഞ്ജുവിന്റെ ഹൃദയം ശക്തമായി ഇടിച്ചു. ഇനിയും ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ ശരിയാവില്ലെന്ന് തോന്നി സകല ശക്തിയുമെടുത്തവൾ കുതറി നീങ്ങി. ആ കയ്യിൽ നിന്നും മോചിതയായി നീങ്ങി കിടന്നതും ഏഥൻ ഞെട്ടലോടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു . ഏഥൻ അഞ്ജുവിനെ മിഴിച്ചു നോക്കി. അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.  " ഗുഡ് മോർണിംഗ്...." ഉറക്കം എണീറ്റുടനെയുള്ള ഹസ്‌കി വോയ്‌സിൽ ഏഥൻ പറഞ്ഞു.  അഞ്ചു ഉമിനീരിറക്കി പോയി. ഹോട്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ കുറഞ്ഞു പോവും. അത്രത്തോളം ബ്യൂട്ടി ആയിരുന്നു ഏഥനെ ആ നേരം കാണാൻ. അവനിത്രനേരം തന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നെന്ന യാതൊരു ഭാവവും ഏഥനില്ലാത്തത് അഞ്ജുവിനെ കുറച്ചു അതിശയപെടുത്തി .  ഇരുവരും പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി കട്ടിലിന്റെ രണ്ടറ്റത്തായി അതേ കിടപ്പ് കിടന്നു. ഉറക്കം ഉണർന്ന് ആകെ അലങ്കോലമായി ഇരിക്കുന്ന അഞ്ജുവിനെ കാണും തോറും തന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ചിന്തകൾ അതിന്റെ മറ്റു തലങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നതവന് വ്യക്തമായി മനസിലാവുന്നുണ്ടായിരുന്നു.  " എനിക്ക് അങ്ങനൊരു past ഇല്ലാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആദ്യമായി ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോവുകയാണ് അഞ്ചു....." ഒരു വേദനയോടെ ഏഥൻ പറഞ്ഞു.  " why? "  " ഇപ്പോൾ എന്തിനേക്കാളും നീയെന്നെ ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിക്കുന്നു ..."   " ഞാനോ സിറിയോ എന്നൊരു സിറ്റുവേഷൻ വന്നാൽ ഏഥൻ എന്ത് ചെയ്യും ? " അഞ്ചു ശാന്തമായ ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ച ചോദ്യം കേട്ടതും ഏഥൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. എങ്കിലും അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. " തീർച്ചയായും ഞാൻ എന്റെ മകനെ തിരഞ്ഞെടുക്കും..... പക്ഷെ ഇത്രകാലം ജീവിച്ചത് പോലെ ഞാൻ ഇനിയും ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കും . ഇത് വരെ ഓർമകളിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ പോലും എനിക്കൊരു മുഖമുണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ പക്ഷെ ഇനിയങ്ങോട്ട് അങ്ങനൊന്നുണ്ട്. ആ ചിന്തകൾ എനിക്കൊരു പുതിയ ഊർജം നൽകുന്നുണ്ട്......"  അഞ്ചു ഒന്നും പറയാതെ കിടക്കയിൽ നിന്നെണീറ്റു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്താണെന്ന് ഏഥനു ഒരു ധാരണയും കിട്ടിയില്ല.  അഞ്ചു നേരെ ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി. ഏഥനും എണീറ്റു. ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയ ഏഥൻ ഞെട്ടി പോയി സമയം 9 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എത്രയോ വർഷങ്ങളായി 6 മണിക്ക് മുന്നേ എണീക്കാറുള്ളതായിരുന്നു ഏഥൻ. ഇന്ന് ഇത്രയും നേരം കിടന്നുറങ്ങിയതിൽ അവൻ അതിശയിച്ചു പോയി.  ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ സീമേച്ചിയുടെയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നുള്ളതുമായ ഒരുപാടു മിസ്സ്ഡ്കാളുകൾ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. സീമേച്ചി വന്നു കാണണം .  വാതിൽ തുറക്കുന്നത് കാണാഞ്ഞു തിരിച്ചു പോയി കാണും. ജീവിതത്തിൽ വർക്കിന് കേറിയിട്ട് ആദ്യമായിട്ടാണ് ലേറ്റ് ആയതിന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും വിളിക്കുന്നത്. ആദ്യം സീമേച്ചിയെ വിളിച്ചു വരേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. പിന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വിളിച്ചു ലീവും പറഞ്ഞു. ഇന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയാൽ മനസമാധാനത്തോടെ ജോലി ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്നവന് ഉറപ്പാണ്. ഈയൊരു  ദിവസം  എന്തൊക്കെയോ കാര്യങ്ങളിൽ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു എന്നോർത്തു ഏഥൻ വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി. മുൻവാതിലും തുറന്നു സിറ്റ്ഔട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. മുറ്റത്തു കിടക്കുന്ന പത്രം എടുത്തു ഉമ്മറത്തേക്ക് വച്ചു. ടീഷർട്ട് ഊരി മുറ്റത്തിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ചെയറിലേക്ക് ഇട്ട് ബോഡി മുഴുവനായി ഒന്ന് സ്ട്രെച്ച് ചെയ്തു. ബലിഷ്ടമായ ആ ശരീരത്തിലേക്ക് അധികം ചൂടില്ലാത്ത സ്വർണവർണമുള്ള വെയിലടിച്ചു.  മുറ്റത്തുള്ള മാവിൽ നിന്നും മാവിലയും മാങ്ങയും നിലം മുഴുവൻ കൊഴിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അതിനൊരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ടെന്നവന് തോന്നി. മുറ്റത്തിന്റെ സൈഡിലുള്ള ചെറിയ ഗാർഡനിൽ പല വിലകൂടിയ ചെടികളിലും പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. ഗേറ്റിനു സൈഡിലായുള്ള പലനിറത്തിലുള്ള കടലാസ് പൂക്കളും പുതിയ പുലരിക്ക് പല വർണങ്ങൾ നൽകി പൂത്തു വിടർന്ന് ആരെയും ആകർഷിക്കും വിധം അങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ് . എല്ലാം ആദ്യമായി കാണുന്ന പോലെ ഏഥൻ സസൂക്ഷ്മം വീക്ഷിച്ചു. മനസിപ്പോൾ അതിന്റെ ഏറ്റവും ശാന്തമായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു . ആരോടും ഒരു രഹസ്യങ്ങളുമില്ലാതെ ശൂന്യമാണിപ്പോൾ . ആ ശൂന്യത തരുന്നൊരു ശാന്തത.... ഓരോന്നോർത്തു കുറച്ചു നേരം മുറ്റത്തൂടെ ഏഥൻ നടന്നു. അതിനു ശേഷം നേരെ അകത്തേക്ക് കയറി.  ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോയി, അവിടിരിക്കുന്ന പുതിയ ബ്രഷ് പാക്കറ്റ് ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു പല്ല് തേച്ചു മുഖവും കഴുകി അഞ്ചു പുറത്തിറങ്ങി. ഏഥൻ പുറത്തു പോയെന്നവൾക്ക് മനസിലായി. ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന ബാഗ് തുറന്ന് അതിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്തു. ആരുടെയൊക്കെയോ മിസ്സ്ഡ് കാൾ ഉണ്ട്. ഐഷുവിന്റെതാണ് കൂടുതൽ. തിരിച്ചടിക്കാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും അഞ്ചു വേണ്ടെന്ന് വച്ചു. അതവളോടുള്ള ദേഷ്യം കൊണ്ടോ പരിഭവം കൊണ്ടോ അല്ല. അതൊന്നും ഇപ്പോൾ മനസിൽ പോലുമില്ല . നേരിട്ട് കണ്ടു സംസാരിക്കുന്നതായിരിക്കും നല്ലതെന്നവൾക്ക് തോന്നി.  ക്ലാസ് ഗ്രൂപ്പിലെ ചർച്ച മുഴുവൻ ഇന്നലത്തെ ഇഷ്യൂ ആണ്. ഓരോരുത്തരുടേയും അഭിപ്രായങ്ങൾ വായിച്ചവൾക് ഭ്രാന്തു പിടിച്ചു. അമ്മയെ തല്ലിയാലും രണ്ടു വശം എന്നത് പോലെ അഞ്ജുവിനൊപ്പം നിൽക്കുന്നവരും അവളെ എതിർക്കുന്നവരും രാത്രി മൊത്തം അതിൽ തർക്കിച്ചു തകർത്തിരുന്നു.  ലോകത്തിന്റെ ഏതോ ഒരു മൂലയിൽ ആർക്കും ഒരു സംസാരത്തിനും ഇടകൊടുക്കാതെ ഒതുങ്ങി ജീവിച്ചിരുന്ന താൻ ആണിപ്പോൾ ആരുടെയൊക്കെയോ ജഡ്ജ്മെന്റിന് വിധേയയായി നിൽക്കുന്നതെന്ന് ഒരു നെടുവീർപ്പോടെയവൾ ഓർത്തു.  ഇനി ആരെന്തു പറഞ്ഞാലും അതൊന്നും തന്നെ ബാധിക്കില്ലെന്നവൾ ഉറപ്പിച്ചു. ഇനി സിറിയെ ഒന്നിലേക്കും വലിച്ചിഴക്കരുതെന്നും ഉറപ്പിച്ചു.  ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്തു ബെഡിലേക്കിട്ടവൾ റൂമിനു പുറത്തേക്കു നടന്നു. കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആ വലിയ വീടുമുഴുവൻ അവൾ ഏഥനെ തിരഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് അടുക്കളയിൽ നിന്നെന്തൊക്കെയോ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത് അഞ്ചു ശ്രദ്ധിച്ചത്. സീമേച്ചി വന്നോ എന്ന ചിന്തയോടെയാണ് അഞ്ചു അങ്ങോട്ട് നടന്നത്.  പക്ഷെ അവിടെ സീമേച്ചി ആയിരുന്നില്ല. രാത്രി ഇട്ടിരുന്ന ട്രാക്ക് പാന്റ് മാത്രം ധരിച്ചു കോഫി മേക്കറിൽ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യുകയായിരുന്നു ഏഥൻ. ടീഷർട്ട് ധരിക്കാതെ പിന്തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ മനോഹരമായ ശരീരം കണ്ടതും അഞ്ചു ഞെട്ടി പോയി. വേഗം തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും കൈതട്ടി ചുമരിലെ സ്റ്റാൻഡിൽ ഉണ്ടായിരുന്നൊരു ഫ്ലവർപോട്ട് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ താഴെ വീണുടഞ്ഞു.  ഏഥൻ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. കള്ളം പിടിക്കപ്പെട്ട കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ നിൽക്കുന്നവളെ കാണെ ഏഥന് അവളെ ഇറുകെ പുണരാൻ തോന്നി പോയി. അവനൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. തിരിച്ചവളും.   ഏഥൻ രണ്ടു കയ്യിലും ഓരോ കപ്പ് കോഫിയുമായി അവൾക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.  അഞ്ചു ഏഥനെ അടിമുടി നോക്കി.  ജീവിതത്തിൽ തനിക്ക് കിട്ടാൻ പോകുന്ന ഏറ്റവും hot കോഫി  ഇതായിരിക്കുമെന്നവൾക്ക് തോന്നി.  " ഇയാളിനി വല്ല കൂടോത്രവും വശമുള്ള ആളാണോ കൃഷ്ണാ......  ആയിരിക്കും അത് കൊണ്ടാണല്ലോ അയാളിൽ വീണ്ടും ഞാൻ അടിമപ്പെട്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്...." അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.  " coffee............" തൊട്ടടുത്ത് വന്നു ഏഥൻ പറഞ്ഞതും അഞ്ചു ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കി.  വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ അഞ്ചു ആ കോഫി വാങ്ങി. പെട്ടന്നവൾ വായുവിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങി. ഇടത്തെ കയ്യിലെ കോഫി മുറുകെ പിടിച്ചു വലതു കൈകൊണ്ടവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ പിടിച്ചു ഏഥൻ അഞ്ജുവിനെ എടുത്തുയർത്തി. കയ്യിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ചൂട് കോഫി കാരണം ഒന്ന് കുതറാൻ പോലും പറ്റാത്തവൾ നിസ്സഹായയായി .  എടുത്തുയർത്തി കുറച്ചു അപ്പുറത്തായി ഏഥൻ അവളെ നിലത്തു നിർത്തി. " what are you doing eadhan ....." അഞ്ചു മുഖം ചുളിച്ചു ചോദിച്ചു.  ഏഥൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് നിലത്തേക്ക് കാണിച്ചു. അപ്പോഴാണവൾ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. ഫ്ലവർ പോട്ട് വീണു പൊട്ടിച്ചിതറിയ ചില്ലുകൾക്ക് നാടുവിലായാണ് താൻ നിന്നിരുന്നത് . ഒന്ന് അനങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ ഉറപ്പായും കാലിൽ മുറിവായേനെ.... " thanks....." അഞ്ചു ചമ്മലോടെ പറഞ്ഞു.  ഏഥൻ ഒരു ചിരിയോടെ കിച്ചണിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്ന നീണ്ട സ്റ്റൂൾ ഒന്നിൽ കയറി ഇരുന്നു. കോഫി കുടിച്ചു തുടങ്ങി. അവളിലെ മാറി മറിഞ്ഞു വരുന്ന ഭാവങ്ങളിൽ നിന്നും ഏഥൻ അത് ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവളെ ഒരിക്കലും തനിക്ക് നഷ്ട്ടപെടില്ലെന്ന്....  തുടരും............................. ഇനി കുറച്ചു സമാധാനം ആവാം 😌

💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔                                           𝄟⃝✍️ ഇഫാർ 𝄟⃝🌷 പാർട്ട്‌ 10 "ഡ്രാമ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഞാൻ പൊക്കോട്ടെ എനിക്ക് ജോഗിംഗ് ന് പോകാൻ ഉള്ളതാ " അവൻ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു... "ഇട്സ് നോട് ഡ്രാമ സഞ്ജു... ഐ ആം ലവിങ് വിത്ത്‌ യൂ..." "ഭാര്യയായി അഭിനയിക്കാൻ വന്നവൾ അഭിനയിച്ചങ്ങ് പോയ മതി... " നമുക്കിടയിൽ ഈ ഡ്രാമ വേണ്ട... പുറത്ത് ഉള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ മതി ഭാര്യ ആയുള്ള ആക്റ്റിംഗ്...അവൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു... "സത്യം ആയിട്ടും എനിക്ക് സഞ്ജുനെ ഇഷ്ടം ആണ്... ഡ്രാമ ഒന്നും അല്ല... എനിക്ക്.... എനിക്കിതങ്ങനെ പറയേണ്ടെന്ന് പോലും അറിയില്ല... ഞാൻ ആദ്യം ആയാ ഒരാളെ പ്രണയിക്കുന്നത്... സഞ്ജുനെ കണ്ടപ്പോൾ തൊട്ട് എനിക്ക് ഇഷ്ടം ആണ്"... അവൾക്ക് സങ്കടം വന്നിട്ട് കണ്ണൊക്കെ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... "ഇനിയിക്കാര്യം പറഞ്ഞു എന്റെ മുന്നിൽ വന്ന ഇങ്ങനെ ആകില്ല ഞാൻ പ്രതികരിക്കുന്നത്.... എന്റെ വീടാണിത്... നീയെന്റെ ഗസ്റ്റും... അതിന്റെ മാന്യത കാണിച്ച ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത് തിരിച്ചും ഞാൻ അത് അസപ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു." കലിപ്പിൽ അത് പറഞ്ഞു ബാത്‌റൂമിലേക്ക് പോയി... അവൾക്ക് എങ്ങനെ സഞ്ജുനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കേണ്ടെന്ന് അറിയില്ലാരുന്നു. അവൻ പുറത്ത് ഇറങ്ങി വരുന്നത് വരെ അവൾ കാത്തിരുന്നു... "സഞ്ജു....." അവൻ അവളെ മൈൻഡ് ആക്കാതെ പോയി... കോളേജിൽ പോകാൻ ഇറങ്ങുമ്പോഴും അവൾ മുന്നിൽ പോയി നിന്നു.... "സഞ്ജു.... ഉച്ചക്ക് ആണ് എന്റെ ഫ്ലൈറ്റ്.... എനിക്കൊരു മറുപടി...." "മൗനിക  നിനക്ക് എന്നോട് തോന്നുന്നത് ക്രെഷ് മാത്രം ആണ്... ഇട്സ് നോട് ലവ്. എനിക്ക് ഒരിക്കലും നിന്നെ അസപ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല. തിരിച്ചു പോയിക്കോ അതാണ്‌ രണ്ടു പേർക്കും നല്ലത്. ഹാപ്പി ജേർണി..." "ഞാൻ കൊച്ചു കുട്ടിയൊന്നും അല്ല ക്രെഷ് ആണോ പ്രണയം ആണോന്ന് മനസ്സിലാകാതിരിക്കാൻ.... എനിക്ക് സഞ്ജുനെ ശരിക്കും ഇഷ്ടം ആണ്.... ഞാൻ തിരിച്ചു പോകില്ല... ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കും... അവൾ വാശിയോടെ പറഞ്ഞു" അവൻ എന്തോ പറയാൻ പോയതും അവൾ റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപോയിരുന്നു ദീ അവൾക്ക് ആരാണെന്നു കുറഞ്ഞ ദിവസം കൊണ്ടു തന്നെ മനസ്സിലായിരുന്നു. അതോണ്ട് അവൾ പോകുമെന്ന് തന്നെ ഉറപ്പുള്ളോണ്ട് ആയിരുന്നു അവൻ കടുപ്പിച്ചു ഒന്നും പറയാതിരുന്നതും... ബാഹ്യരൂപം കണ്ടോണ്ട് ഉള്ള പ്രണയം ആണ് എല്ലാർക്കും... ഒരു കൊച്ചു കുട്ടി അവൾക്ക് തോന്നുന്ന ഒരു ക്രെഷ്... അത്രയേ വില കൊടുത്തിരുന്നുള്ളു മൗനികയുടെ പ്രണയത്തിനും... ഇന്നത്തോടെ അവൾ പോയി ശല്യം ഒഴിവാകുമല്ലോ എന്ന് ആശ്വസിച്ചു അവൻ കോളേജിലേക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങി.... ബൈക്കിൽ കേറാൻ നേരം പിറകിൽ നിന്നും അവനെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മൗനികയെ അവൻ കണ്ടിരുന്നു... ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടം പോലും തിരിച്ചു കിട്ടാതെ ആയപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളും ഒന്നു പിടഞ്ഞു.... ക്രെഷ് ആണോ തനിക്ക്. അവന്റെ സ്റ്റൈൽ കണ്ടു തന്നെ അല്ലേ ഞാനും നോക്കിയത്... പക്ഷേ എവിടെയൊക്കെയോ തന്റെ ഉള്ളിലെ പുരുഷപ്രതീകം ആയിരുന്നു സഞ്ജയ്‌... ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച പോലൊരുത്തൻ... അത് കൊണ്ടു തന്നെ ആണ് ക്രെഷ് പ്രണയം ആയി മാറിയത്... ഐ ലവ് യൂ സഞ്ജു... അവൾ താലിയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു...                    🌷🍁🌷🍁🌷🍁 പ്രസാദ് ഓഫീസിൽ പോകാൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആയിരുന്നു വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടത്... അയാൾ പോയി വാതിൽ തുറന്നു... മൗനികയെ കണ്ടു... അവൾ പരുങ്ങി കളിക്കുന്നെ കണ്ടു അയാൾ സംശയത്തോടെ നോക്കി... "എന്താ മോളെ കാര്യം...." "അങ്കിൾ എനിക്ക് ഒരു ഹെൽപ്പ് ചെയ്യോ..." "നീ എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഞാൻ ചെയ്തു തരും... പിന്നെന്തിനാ ഈ ഫോർമാലിറ്റി." "അത്... പിന്നെ... അവളൊന്ന് മടിച്ചു പിന്നെ പറഞ്ഞു..." "എനിക്ക് ഡൽഹിയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകണ്ട അങ്കിൾ... അങ്കിളിനു അറിയാലോ കാര്യം ഓക്കെ... ഞാൻ പോയ മമ്മയും അങ്കിലും വീണ്ടും ദിവിൻ ആയുള്ള മാര്യേജ്ന് നിർബന്ധിക്കും.. ഇല്ലെങ്കിൽ അവർ എങ്ങനെ എങ്കിലും നടത്തും... പപ്പയോടു ഉള്ള വാശി കൂടി ഉണ്ടാകും ഇനി മുതൽ..." "ദീ എല്ലാം റെഡിയാക്കിയിട്ട് പോകുന്നില്ല പറഞ്ഞ അവൻ സമ്മതിക്കോ... കുറച്ചു മുൻപ് വരെ ഞാൻ കൂട്ടി കൊണ്ടു വരാൻ വരണോ ചോദിച്ചു വിളിച്ചേ ഉള്ളൂ.." "അങ്കിൾ പറ അനിരുധിന്റെ മാര്യേജ് ഉറപ്പിക്കാൻ പോകുവാണ് അതോണ്ട് ഞാൻ ഇവിടെതന്നെ വേണമെന്ന്..." അയാൾ ഒന്ന് മടിച്ചു നിന്നു... "ദീയെ അറിയാലോ അങ്കിളിനു ഈ മാര്യേജ് തന്നെ ഇഷ്ടം ആയിട്ടില്ല. എന്നെ കൊണ്ടു പോയ പിന്നെ ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ ഞാൻ ഉണ്ടാവില്ല. ആ മനസ്സിലിപ്പോ എന്താന്ന് ദൈവത്തിന് പോലും അറിയില്ല" അയാൾ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നിന്നു ഞാൻ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചോളാം പറഞ്ഞു. "താങ്ക്സ് അങ്കിൾ "പറഞ്ഞു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി ചിരിച്ചോണ്ട് വരുന്നവളെ കണ്ടു പ്രണവ് മുഖം ചുളിച്ചു നോക്കി... "എന്താടാ നോക്കുന്നെ .." "വന്ന അന്ന് തൊട്ട് എനിക്ക് തിരിച്ചു പോകണം ഇവിടെ ഇഷ്ടം ആയില്ല പറഞ്ഞു ആയിരുന്നല്ലോ ബഹളം..." "അത് അന്ന്... ഇത് ഇന്ന്.... അവൾ മുഖം കോട്ടി പറഞ്ഞു." "എന്തോ ഉടായിപ്പ് ആണ്...  അവൻ താടി ചുഴിഞ്ഞു പറഞ്ഞു..." "കുട്ടികൾ കുട്ടികളെ കാര്യം നോക്കിയ മതി കേട്ടോടാ പ്രാണി... അവൾ പുച്ഛിച്ചു പറഞ്ഞു പോയി..." "ഞാൻ കണ്ടു പിടിച്ചോളാം... അവൻ വിളിച്ചു പറയുന്നേ കേട്ടു..." ഞാൻ നിന്റെ ചേട്ടനെ പ്രണയിക്കുന്നു പ്രാണി... എനിക്കിനി ഇവിടം വിട്ടൊരു ലൈഫ് വേണ്ട...അവൾ മനസ്സിൽ മൊഴിഞ്ഞു. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ  ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു...                🌷🍁🌷🍁🌷🍁 രാത്രി ലേറ്റ് ആയിരുന്നു സഞ്ജു വന്നത്... റൂമിൽ കേറിയതും അവനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മൗനിയെ കണ്ടു അവൻ ഞെട്ടി. ഇവൾ പോയില്ലേ... പോയെന്ന് കരുതി സന്തോഷത്തോടെ വന്നത്. ലേറ്റ് ആയി വന്നത് പോലും കാണാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്... സാധാരണ പോലെ ഒരു എക്സ്പ്രഷനും ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടു പരിഭവം തോന്നിയെങ്കിലും സ്ഥിരം ആയത് കൊണ്ടു വലിയ സങ്കടം തോന്നിയില്ല... ആരോടും ദേഷ്യം ഇല്ല പരാതിയും ഇല്ല.. അന്നൊരിക്കൽ ദേഷ്യപ്പെട്ടതല്ലാതെ തന്നോട് ദേഷ്യം പിടിച്ചിട്ടില്ല... ഇങ്ങനെ ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടാകോ യാതൊരു എക്സ്പ്രശൻ ഇല്ലാതെ... "ഞാൻ പോയില്ല.... ഒന്നും ചോദിക്കാതെ കണ്ടു സഹികെട്ടു അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു.." "എന്താ പോകഞ്ഞേ..." "ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ... എനിക്ക് ഇഷ്ടം ആണ് പോകില്ലെന്ന്..." മറുപടി കേൾക്കാത്തൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി... സാധാരണ പോലെ കുളിക്കാൻ ഉള്ള തയ്യാറെടുപ്പിൽ ആണ്. അവൻ ടവ്വൽ എടുത്തു പോയി... കുളിച്ചു വന്നു കിടക്കുകയും ചെയ്തു. അവളെ അവഗണിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായി അവൾക്ക്...                  🍁🌷🍁🌷🍁🌷മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY 🔥 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 പിറ്റേന്ന് ഒരു ഏഴ് മണിയാകുമ്പോൾ അവൻ കോളേജിൽ നിന്നും വന്നിരുന്നു. ഞാൻ ഒരു പാർട്ടിക്ക് പോവ്വാ... വരുന്നോ... പ്രതീക്ഷിക്കതെ ചോദ്യം ആയോണ്ട് അവളൊന്ന് ഞെട്ടി... എന്താ വരുന്നില്ലേ... അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു... സന്തോഷത്തോടെ തലയാട്ടി... പിന്നെ ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തു ഒറ്റ ഓട്ടം ആയിരുന്നു. ഒരു പാന്റ് ഷർട്ട് എടുത്തു ഇട്ടു... മുടി ഒന്ന് വാരുമ്പോലെ ചീപ്പ് തൊടുന്നത് കണ്ടു... അവൻ ഒരു അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിയത്. അവളുടെ ഒരുക്കം കഴിഞ്ഞു. അവന്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ പോകാൻ ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു അതോണ്ട് കൂടുതൽ സന്തോഷം തോന്നി. പക്ഷെ പ്രതീക്ഷകൾ തെറ്റിച്ചു കൊണ്ടു അവൻ കാർ ആയിരുന്നു എടുത്തത്... അവൾ പിന്നെ കാറിൽ എങ്കിൽ കാർ ഒന്നിച്ചു പോകാലൊന്നു ആശ്വസിച്ചു. ടൗണിൽ ഒരു വലിയ ഹോട്ടലിൽ ആയിരുന്നു പോയത്. അവൾ അവന്റെ കൂടെ പോയി. അവിടെ ഏതോ മാര്യേജ് റിസപ്‌ഷൻ ആണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. തന്നെ അപ്പോൾ ഭാര്യയായി അംഗീകരിച്ചു അത് കൊണ്ടല്ലേ കൊണ്ടു വന്നത്. അവൾക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി... സഞ്ജുവിനെ കണ്ടു ഒരാൾ വന്നു അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. മൗനിയോട് പരിജയഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു... തിരിച്ചു അവളും... അവർ അകത്തേക്ക് കേറി... എന്റെ ഫ്രണ്ട്ന്റെ സിസ്ന്റെ റിസപ്‌ഷൻ ആണ്... എനിക്ക് കുറച്ചു ഫ്രണ്ട്സ്നെ കാണാൻ ഉണ്ട്... നീ പോയി എൻജോയ് ചെയ്തോ പറഞ്ഞു മ്യൂസിക് കേൾക്കുന്ന ഒരു ഏരിയയിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി... അവൾ ഒരു സങ്കോജത്തോടെ നിന്നു.. പിന്നെ പോയി... ഡിജെ പാട്ടിന്ന് ഒപ്പം ഡാൻസ് കളിക്കുന്ന കുറെ പേര്... ഡ്രിങ്ക്സ് ഉണ്ട് ഒരു സൈഡിൽ.... തനിച് ആയോണ്ട് അവൾക്ക് ആദ്യം ഒരു മടി തോന്നി.  ഒരു ബോയ് വന്നു അവളുടെ അടുത്തേക്ക്... ഹായ്.... ഐ ആം നിവിൻ ഹായ്... ഐ ആം മൗനിക സാൻവി... ഹിറ്റ്ലറെ സിസ് ആണോ... ഹിറ്റ്ലർ... അവൾ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. സോറി... സഞ്ജയ്‌ ദേവപ്രസാദ് സാറിന്റെ സിസ് ആണോന്ന്... അവൻ തല ചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. സഞ്ജുന്റെ സ്റ്റുഡന്റ് ആണല്ലേ... എങ്ങനെ മനസ്സിലായി അവന്റെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു... ഹിറ്റ്ലർ വിളിച്ചതും പിന്നീടുള്ള പേടിയും കണ്ടു മനസ്സിലായി അവൾ ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞതും അവന്റെ പേടി പോയിരുന്നു. മൗനികസാൻവി സഞ്ജയ്‌ദേവപ്രസാദ് വൈഫ്‌ ആണോ.... വിശ്വാസം വരാത്ത പോലെ നോക്കി... ഏകദേശം ഒരേ വേവ് ലെങ്ത്ത് ആയത് കൊണ്ടു അവർ പെട്ടന്ന് അടുത്തിരുന്നു.. നിവിൻ അവളെയും കൂട്ടി മ്യൂസികിലെക്ക് ഇറങ്ങി.. പിന്നെ അത് ഡാൻസ് ആയും ഡ്രിങ്ക്സ്ൽ എത്തി... എല്ലാം നോക്കി നിൽക്കുന്ന സഞ്ജുനെ അവൾ കണ്ടില്ല.. കുടിച്ചു നേരെ നിൽക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവളെ ഒരു പരാതിയും ഇല്ലാതെ സഞ്ജു കൂട്ടി പോകുന്നത് നിവിൻ കണ്ടു... മൗനി കുടിച്ച ബോട്ടിൽ ആയിരുന്നു നിവിൻ അപ്പോൾ നോക്കിയത്.... ബിയർ ആയിരുന്നു കുടിച്ചത് പിന്നെ എങ്ങനെ അത് മറ്റേതോ ആൽക്കഹോൾ ആയി... അവൻ പിന്നെ ഏതോ ഫ്രണ്ട് വിളിച്ചതും കൂടുതൽ ആലോചിക്കതെ പോയി... അതെ സമയം ബോധം ഇല്ലാതെ കാറിൽ കിടക്കുന്ന മൗനികയെ സഞ്ജു ഒന്ന് നോക്കി... സോറി മൗനിക.... എനിക്ക് നിന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ മറ്റൊരു വഴിയും ഇല്ലാത്തോണ്ടാ... നിനക്കും നിനക്ക് വേണ്ടി എന്തിനും കൂട്ട് നിൽക്കുന്ന എന്റെ അച്ഛനും കൂടി ഉള്ള പണിയ ഇത്... അവൻ ഗൂഢമായ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അതെ സമയം സഞ്ജു അവളെ ഫൻക്ഷൻ കൂട്ടി പോയതും തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചതും ഒക്കെ ഓർത്തുള്ള സ്വപ്നലോകത്ത് ആയിരുന്നു മൗനിക...                                   ..... തുടരും മുഴുവൻ പാർട്ടും വായിക്കുവാൻ 👉🏼👉🏼 💔എഗ്രിമെന്റ് 💘 മാര്യേജ് 💔COMPLETED STORY 🔥 https://malayalam.pratilipi.com/series/ton0qvmsdrvz?language=malayalam&utm_source=android&utm_medium=content_share 🔥 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ