ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕 ✍️jamsheena faisal സിദ്ധുവും മിഥുനും ക്യാന്റീനിൽ പോയി വന്നു... മിഥുൻ അപ്പോഴും തളർച്ചയോടെ കസേരയിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നതേയുള്ളൂ.... ഇനിയെന്ത് പറഞ്ഞു അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കും എന്ന് സിദ്ധുവിന് അറിയില്ലായിരുന്നു... എന്ത് പറഞ്ഞാലും അവന്റെ ഉള്ളിൽ പുകയുന്ന തീയിന് ശമനം വരില്ലെന്ന് അറിയാം... അത്രത്തോളം മിഥുൻ വർഷയെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്... അവൾ തിരിച്ചും... കോളേജിൽ അവരുടെ പ്രണയത്തിന് ധൃക്സാക്ഷിയാണ്... പിന്നീട് അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നടന്ന സംഭവങ്ങൾക്കും... അവരുടെ പ്രണയം അവന്റെ ഓർമ്കളിലൂടെ അങ്ങനെ ഒഴുകി വന്നതും അതിനിടയിൽ പുഞ്ചിരിക്കുന്നൊരു മുഖം മിന്നിമാഞ്ഞു... തന്നെ മാത്രം കാണുമ്പോൾ വിരിയുന്ന ചിരിയിൽ കവിളിൽ തെളിയുന്ന മനോഹരമായ നുണക്കുഴി... സച്ചു.... അവന്റെ അധരങ്ങൾ മന്ത്രണം പോലെ അവളുടെ പേര് ഉരുവിട്ടതും അവന്റെ മനസ്സിലൊരു വെള്ളിടി വെട്ടി... രണ്ട് ദിവസമായി സച്ചുവിനെ ഒന്ന് കണ്ടിട്ടും അവളുടെ ശബ്ദമൊന്ന് കേട്ടിട്ടും...ഈ രണ്ട് ദിവസം താനവളെ മനപ്പൂർവം മറന്നു പോയോ എന്നൊരു ചിന്ത അവനുള്ളിൽ ഉടലെടുത്തു... എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു സച്ചുവിനെ ഓർക്കാതിരിക്കാൻ... അവിടെ ആ സമയം മറ്റൊരുവൾ ഇടം പിടിച്ചുവോ... സച്ചുവിനെ ഓർക്കാതിരിക്കാൻ മാത്രം അവളെന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞുവോ... അറിയില്ല... പക്ഷെ ഒന്നറിയാം സച്ചുവിനെ മറക്കാനോ വൈഗയെ വേണ്ടെന്ന് വെക്കാനോ ഇപ്പോൾ തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന്... ഉടമ്പടിയുമായി തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് രു താൽകാലിക സമയത്തേക്ക് കയറി വന്നതാണെങ്കിലും അവളെ എത്രയൊക്കെ മനസ്സിൽ പതിപ്പിക്കേണ്ട അവളോട് ഒരു കടപ്പാടും സഹതാപവും വേണ്ട എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചാലും തന്റെ ശരീരവും താൻ നൽകുന്ന വേദനയും ഏറ്റ് വാങ്ങി തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഉദരത്തിൽ ചുമക്കേണ്ടവളാണ്... അവളെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ കഴിയുമോ...അവനുള്ളിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു... വേണ്ട... അവളോടൊരു സഹതാപവും വേണ്ട... താൻ വെച്ചു നീട്ടിയ പണം വാങ്ങിച്ചു താൻ നൽകിയ ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പ് വെച്ച് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നവളാണ്.. അവളോടൊരു കോംപ്ലിമെന്റിന്റെയും ആവശ്യം എനിക്ക് ഇല്ല...സച്ചു മതി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ...സച്ചു മാത്രം... സിദ്ധു... നീയെന്താ ആലോചിക്കുന്നത്... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും സിദ്ധുവിന്റെ സംസാരമൊന്നും കേൾക്കാത്തത് കൊണ്ട് അരികിൽ ഇരുന്ന മിഥുൻ ആലോചനയോടെ ഭയങ്കര അസ്വസ്ഥതനായി ഇരിക്കുന്ന സിദ്ധുവിനെ മിഥുൻ തട്ടി വിളിച്ചതും സിദ്ധു ഉറക്കത്തിൽ എന്നപോലെ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു മിഥുനെ തുറിച്ചു നോക്കി... എന്താ... സിദ്ധു... എന്ത് പറ്റി...ആകെ നേർവ്സ് ആണല്ലോ... മിഥുൻ അവന്റെ നോട്ടവും മുഖവും എല്ലാം കണ്ട് പരിഭ്രാന്തിയോടെ ചോദിച്ചു... ഹേയ്... ഒന്നുമില്ല... ഞാൻ പോവാണ്... എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കണം... മടിക്കരുത്... ഇതെന്റെ കാർഡാണ് വെച്ചോ... നമ്പർ ഞാൻ മെസ്സേജ് ചെയ്യാം.... പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മിഥുന്റെ ചോദ്യത്തിൽ നിന്നും അവൻ പെട്ടെന്നു ഒഴിഞ്ഞു മാറി... ഇതൊന്നും വേണ്ട സിദ്ധു... എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്... മിഥുൻ നിരസിച്ചതും സിദ്ധു അവനെ കല്ലിച്ച നോട്ടം നോക്കി... മിഥുൻ പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... എന്നാൽ ശരി... മിഥു... വർഷയെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റിയാൽ വിളിക്കണം... ബൈ... അത്രയും പറഞ്ഞു മിഥുൻ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുന്നതിനു മുന്നേ സിദ്ധു അവിടെ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി... മിഥുൻ അവൻ പോകുന്നത് സംശയത്തോടെ നോക്കി നിന്നു... കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് അവന് എന്ത് പറ്റി എന്നവന് ചിന്തിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... ************************************* തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോഴും സിദ്ധു ആകെ ആസ്വസ്ഥൻ ആയിരുന്നു... ഒരുവശത്ത് താലികെട്ടി സ്വന്തമാക്കിയവൾ... മറുവശത്ത് ഹൃദയം നൽകി സ്വന്തമാക്കിയവൾ.... ആരെ തള്ളണം ആരെ കൊള്ളണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥ...ഹൃദയം നൽകി സ്വന്തമാക്കിയവളെ ജീവിതാവസാനം വരെ ചേർത്ത് നിർത്താൻ താലികെട്ടി മറ്റൊരാളെ സ്വന്തമാക്കുന്നു... വൈഗയുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തുവോളം തനിക്ക് ഈ ചിന്തയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... എങ്ങനെയെങ്കിലും സച്ചുവിന്റെ ആവശ്യം അംഗീകരിച്ചു അവളെ ഒപ്പം കൂട്ടുക എന്നൊരു ചിന്ത മാത്രമേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ... പക്ഷെ ഇപ്പോൾ വൈഗയെ കൂടെ കൂട്ടിയപ്പോൾ എന്തോ പാതി വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല...അറിയില്ല.... എന്ത് വേണം എന്ന്... ശരിയായൊരു ഉത്തരം മനസ്സിന് പോലും നൽകാൻ കഴിയുന്നില്ല... ചിന്തകൾക്കെല്ലാം ഒടുവിൽ സിദ്ധുവിന്റെ കാർ നേരെ ചെന്ന് നിന്നത് സച്ചുവിന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്താണ്... സിദ്ധു കാർ നിർത്തി ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം എടുത്തു കൊണ്ട് മനസ്സിനെ ഒന്ന് റിലാക്‌സാക്കി കാറിൽ നിന്നും ഡോർ തുറന്നിറങ്ങി... അതുവരെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന സംഘർഷഭരിതമായ ചോദ്യങ്ങളെയെല്ലാം മനപ്പൂർവം മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് അവനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ സച്ചുവിന്റെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി... ************************************* താഴെ ഹാളിൽ ആരെയും കാണാത്തത് കൊണ്ട് സിദ്ധു സ്റ്റെയർ കയറി സച്ചുവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു...മുറിക്ക് മുന്നിൽ എത്തിയതും അതുവരെ മനസ്സിൽ അടക്കി വെച്ചിരുന്ന ചോദ്യങ്ങളോരോന്നും അവന്റെ കാതുകളിൽ വണ്ട് മൂളുന്നത് കണക്കെ അലോസരപ്പെടുത്തിയതും അവനൊന്ന് കണ്ണുകളടച്ചു ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം എടുത്തു മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു അകത്തു കയറി.. രണ്ട് ദിവസം അന്യം നിന്നുപോയ മണം വീണ്ടും നാസികയിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറിയതും അവന്റെ നോട്ടം ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന സച്ചുവിലേക്ക് നീണ്ടു.... അവൻ പതിയെ അവൾക്കരികിലേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു അവളുടെ ബെഡിനരികിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ചെയറിൽ ഇരുന്നു... ഉറങ്ങുന്ന സച്ചുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു... പണ്ട് തന്നോട് ചേർന്ന് നടന്നു കുസൃതി കാണിച്ചിരുന്ന ആ കുറുമ്പി പെണ്ണിൽ നിന്നും ഒരുപാട് അന്തരങ്ങളുണ്ട് ഈ ബെഡിൽ ചലനമറ്റു കിടക്കുന്ന സച്ചുവിന്... മുഖത്തെ തിളക്കമെല്ലാം പോയി  ആകെ കരുവാളിച്ചിട്ടുണ്ട്... അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നതും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നീരുറവ പൊട്ടിതുടങ്ങി...പെട്ടെന്ന് സച്ചു ഉറക്കം ഉണരുന്നത് പോലെ ഒന്ന് ഞെരുങ്ങിയതും അവൻ പൊടുന്നനെ കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു നേരെയിരുന്നു... അരികിൽ ആരുടെയോ സാമിപ്യം അറിഞ്ഞതും സച്ചു പതിയെ മിഴികൾ വലിച്ചു തുറക്കാൻ നോക്കി... മരുന്നുകളുടെ എഫക്ട് മൂലം എപ്പോഴും ഉറങ്ങി തൂങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾക്ക് ഉണർന്നിരിക്കാൻ വളരെയധികം പ്രയാസമാണ്... പതിയെ പാടുപെട്ട് മിഴികൾ തുറന്നു മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ നോക്കിയതും അവളുടെ മിഴികൾ കൂടുതൽ വിടർന്നു... സിദ്ധു... അവളുടെ മനസ്സിലെ സന്തോഷം വാക്കുകളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു... സച്ചു... അവനും മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തി അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു... എപ്പോൾ വന്നു... അറിഞ്ഞില്ല.... നീ നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു... ശല്യം ചെയ്യേണ്ട എന്ന് കരുതി... നീയെനിക്കൊരു ശല്യമാണോ സിദ്ധു... അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ... അവളുടെ വാക്കുകളിലെ നീരസം തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അവനൊന്ന് ചിരിച്ചു... ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ സച്ചു... ഇനി അതിന്മേൽ പിടിക്കേണ്ട... അവൻ അവളുടെ കയ്യിലെ പിടിത്തം വിട്ട് തലയിലൊന്ന് തഴുകി.... എന്ത് പറയുന്നു നിന്റെ പൊണ്ടാട്ടി... അവളൊരു കുസൃതി ചിരിയോടെ ചോദിച്ചതും അവന്റെ മുഖം മുറുകി അവൻ അവളിൽ നിന്നും കൈകൾ പിൻവലിച്ചു... വേറെന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാനുണ്ടേൽ നിനക്ക് ചോദിക്കാം... നമുക്കിടയിൽ മറ്റൊരാൾ സംസാര വിഷയം ആകേണ്ട... മുറുകിയ ശബ്ദത്തോടെ തന്നെ അവൻ പറഞ്ഞതും സച്ചു വല്ലായ്മയോടെ അവനെ നോക്കി... സിദ്ധു.. ഞാൻ... വെറുതെ... തമാശക്ക്... അവൾ അവൻ മനസ്സിലാക്കിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... നിനക്കെല്ലാം തമാശയാണല്ലോ... ഞാൻ പോലും... അതാണല്ലോ ഇന്ന് ഇങ്ങനെ രണ്ടിടത് കഴിയേണ്ടി വന്നതും മറ്റൊരുത്തിയുടെ കഴുത്തിൽ എനിക്ക് താലി കെട്ടേണ്ടി വന്നതും... അവന്റെ വാക്കുകളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത അമർഷം നിറഞ്ഞു... അതുവരെ മനസ്സിൽ അടക്കി വെച്ച പ്രഷർ എല്ലാം ഒന്നായി പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നിയെങ്കിലും അവൻ  കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു... സിദ്ധു... നീയെന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്... നീ എനിക്ക് തമാശയാണോ....നിന്നോടുള്ള എന്റെ  പ്രണയം തമാശയാണോ...അങ്ങനെയാണോ ഇത്രയും കാലത്തിനുള്ളിൽ നിനക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്... പിന്നെ... എങ്ങനെയ എനിക്ക് തോന്നേണ്ടത്... അല്ല നിനക്ക് എന്നെ നിൻറെ ജീവനോളം പ്രിയമാണെങ്കിൽ നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാൻ ഒരു കുഞ്ഞ് വേണോ... അതിന് വേണ്ടിയാണല്ലോ നീയെന്നെ കൊണ്ട് ഈ വിഡ്ഢി വേഷം കെട്ടിച്ചത്... അവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും സങ്കടമുറ്റിയ മുഖത്തോടെ അവൾ അവന്റെ മുഖതെക്ക് നോക്കി... ഇനിയങ്ങോട്ട് എന്ത് എന്ന ചിന്തയാണ് മനസ്സ് നിറയെ...അറിയില്ല ഇതെല്ലാം എവിടെ ചെന്നവസാനിക്കും എന്ന്.... അവൻ അരിശത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇരുന്നിടത് നിന്നും വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു... സിദ്ധു...കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ സച്ചു അവനെ വിളിച്ചു.... അതുവരെ അവനെ കണ്ടാൽ പറയാനും ചോദിക്കാനും മനസ്സിൽ അടക്കി വെച്ച സങ്കടങ്ങളും പരിഭവങ്ങളും മറവിക്ക് വിട്ട് കൊടുത്തു... സച്ചു... വേണ്ട... ഇനിയും നീയെന്താണ് പറയാൻ പോകുന്നത് എന്ന് എനിക്കറിയാം... ഒരു കുടത്തിന്റെ വായ് മൂടി കെട്ടാം... പക്ഷെ ആയിരം കുടത്തിന്റെ സാധിക്കില്ല... അതുപോലെ തന്നെയാണ് നമ്മൾ തുടർന്ന് ജീവിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് ചുറ്റും ഉള്ളവരുടെ വായും.... പക്ഷെ അതെല്ലാം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു ജീവിക്കണം... പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ തമ്മിൽ ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാൻ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ആവശ്യമൊന്നും ഇല്ല... നിന്റെയൊരു വാശി പുറത്ത് നഷ്ടപ്പെടുന്നത് മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതമാണ്... പണത്തിനു വേണ്ടിയാണെങ്കിലും അഭിമാനം എന്നുള്ളത് അവൾക്കും ഉണ്ടാവുമല്ലോ... എന്റെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകി ഞാൻ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അവിടെ അവളെ സമൂഹം വിളിക്കുന്ന പേര് മറ്റൊന്നായൊരിക്കും... സിദ്ധു മനസ്സിൽ തോന്നിയതൊക്കെ സച്ചുവിനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... പിന്നെ സച്ചുവിനരികിൽ മുട്ട് കുത്തിയിരുന്ന് അവളുടെ വലത് കൈ തന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു... പക്ഷെ എന്ത് തന്നെ ആയാലും നിന്നേ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യ സച്ചു.... നീയില്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ല സച്ചു... ഈ വാശി ഉപേക്ഷിച്ചൂടെ... നമുക്കൊരുമിച്ചൊരു ജീവിതം തുടങ്ങിക്കൂടെ... വെറുതെ ആ പാവത്തിന്റെ ജീവിതം ഒന്നുമല്ലാതാക്കണോ... ഇപ്പോഴാണെങ്കിൽ അവൾക്ക് ഒന്നും നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല... പക്ഷെ... ഇനി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ... വേണോ... നമുക്കിത്... അവന്റെ വാക്കുകളിൽ നിസ്സഹായത നിറഞ്ഞു... സിദ്ധു... എന്റെ തീരുമാനത്തിൽ മാറ്റമില്ല... ഇനി നീ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് വരുന്നത് നിന്റെ രക്തത്തിൽ പിറക്കാൻ പോകുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ വരവറിയിച്ചു കൊണ്ടാവണം...മറിച് മറ്റെന്തെങ്കിലും തീരുമാനം നിനക്കുണ്ടെങ്കിൽ ഇനി നീ എന്റെ പേരും പറഞ്ഞു ഇവിടേക്ക് വരണമെന്നില്ല... അത്രയും മുറുകിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ സിദ്ധുവിന്റെ മുഖത് നിന്നും മുഖം തിരിച്ചു.... അവളുടെ വാക്കുകൾ നൽകിയ ആഘാതത്തിൽ അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ അവളുടെ കൈകളെ വേർപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് അവളെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ കാറ്റ് പോലെ പുറത്തേക്ക് പോയി...അവൻ പോയതും അതുവരെ പിടിച്ചു നിർത്തിയ സങ്കടം ഒരു പൊട്ടി കരച്ചിലോടെ സച്ചുവിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കൊഴുകി.... ************************************* സ്റ്റോറി വായിച്ചു റിവ്യൂ നൽകുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഒത്തിരി നന്ദി... നിങ്ങൾക്ക് സ്റ്റോറി ഇഷ്ടമാകുന്നുണ്ട് എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഒത്തിരി സന്തോഷം... 😊🥰 #💔 നീയില്ലാതെ #📙 നോവൽ #തുടർകഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ