ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം...💕𝟬𝟮 ✍️Jamsheena "ഹ്മ്മ്... വന്നോ അഴിഞ്ഞാട്ടക്കാരി...കഴിഞ്ഞോ നിന്റെ ഊര് തെണ്ടൽ എല്ലാം...നിന്റെ അമ്മക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത് പോലെയുള്ള വല്ല പണിക്കും പോയി തുടങ്ങിയോടി നീയും...അല്ല രാവിലെ പോയാൽ പിന്നെ ഒരു നേരം ആകും വരാനെ... "പുച്ഛത്തോടെയുള്ള സംസാരത്തിന് പടികൾ കയറി വന്ന വൈഗയിൽ നിന്നും കത്തുന്ന നോട്ടമാണ് അവർക്ക് മറുപടി ലഭിച്ചത്... "നീയെന്താടി നോക്കി പേടിപ്പിക്കുന്നത്... ഞാൻ ഇല്ലാത്തതൊന്നും അല്ലല്ലോ പറഞ്ഞത്..." "അമ്മായി... ഞാൻ മുന്നേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...നിങ്ങളുടെ വായിൽ വരുന്ന വിഷം എന്റെ നേരെ ചീറ്റരുതെന്ന്..."അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ അവർക്ക് നേരെ ശബ്ദമുയർത്തി. "അവളൊരു ശീലാവതി വന്നിരിക്കുന്നു. നിന്റെ അമ്മക്ക് മറ്റേത് ആയിരുന്നില്ലെടി പണി...എന്നിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞതാ ഇപ്പോൾ കുറ്റം" "അമ്മായി കണ്ടോ എന്റെ അമ്മ അമ്മായി പറഞ്ഞ മറ്റേ പണിക്ക് പോകുന്നത്"അവളുടെ കത്തുന്ന നോട്ടത്തിൽ അവരൊന്ന് പതറി... "അത്... അത്... പിന്നെ..". "കണ്ടിട്ടില്ല... എന്നിട്ടാണ് പറയുന്നത്...എന്റെ അമ്മ ഒരാണിന് മുന്നിലെ തുണിയുരിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ... അതെന്റെ അച്ഛനാ...."ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ അവർക്ക് നേരെ മുഖമടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞതും അവളുടെ ഭാവത്തിലും ശബ്ദത്തിൽ വന്ന വ്യത്യാസത്തിലും അവരൊന്ന് ഭയന്നു. "അഹ്... ഞാൻ ചായക്ക് വെള്ളം വെച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇപ്പോഴാ ഓർമ.."പരുങ്ങി കളിച്ചു കൊണ്ട് അവർ സ്ഥലം കാലിയാക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും വൈഗ പിറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു. "അമ്മായി... ഒന്ന് നിന്നേ..."പെട്ടെന്നുള്ള അവളുടെ വിളിയിൽ അവർ വെളുക്കനെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. വൈഗ അവർക്ക് മുന്നിൽ വന്നുനിന്നുകൊണ്ട് തോളിലുള്ള ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു കവർ എടുത്തു അവരുടെ കയ്യിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു. പൊതിക്ക് നല്ല കനം ഉള്ളതിനാലും അതിലേറെ അതിലെന്താണെന്നറിയാൻ അവർക്കുള്ളിൽ ആകാംഷ നിറഞ്ഞതിനാലും അവർ ധൃതിയിൽ തുറക്കാൻ ഒരുങ്ങി. "ധൃതി വേണ്ട... അമ്മായിക്ക് ഉള്ളത് തന്നെയാ... അതിനേക്കാളുപരി എന്റെ തനൂട്ടിക്ക് ഉള്ളത്..."അവൾ നിർവികാരതയോടെ വാക്കുകൾ പെറുക്കിയെടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതും പൊതിക്കുള്ളിലേക്കൊന്ന് കണ്ണുകൾ പായിച്ചു വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "പത്ത് ലക്ഷം രൂപയുണ്ട്... പൈസ ഇല്ലാത്തതിന്റെ പേരിൽ തനൂട്ടിയുടെ ചികിത്സ മുടങ്ങരുത്..."അപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ തനൂട്ടിയുടെ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു.. "ഇതെവിടെന്ന വൈഗേ..." "അതൊന്നും അമ്മായി അറിയേണ്ട... എന്തായാലും ആരുടെ മുന്നിലും കിടന്നു കൊടുത്ത് ഉണ്ടാക്കിയതല്ല... വിശ്വസിക്കാം..."അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ വാക്കുകളിൽ എന്തിന്നെല്ലാത്ത ദൃഡതയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവരുടെ മനസ്സിൽ ഇവൾക്ക് എവിടെ നിന്നാണ് ഇത്രയും പണം എന്ന ചോദ്യം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. എങ്കിലും പിന്നീട് അവർ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. "വൈഗേച്ചി..."അവിടെ നിന്നും മുകളിലേക്ക് പടികൾ കയറാൻ ഒരുങ്ങിയതും പതിഞ്ഞുള്ള വിളിയിൽ അവളൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കണ്ണുകൾ നിറച്ചു കൊണ്ട് ഒരു പതിഞ്ഞെട്ട് വയസ്സോളം പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി വീൽ ചെയർ ഉരുട്ടി കൊണ്ട് വന്നു അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു... അവളെ കണ്ടതും പടികൾ കയറാൻ നിന്ന വൈഗ അവൾക്ക് മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തിയിരുന്നു... "തനൂ... മോളേ..."അവൾ വാത്സല്യത്തോടെ വിളിച്ചു. "എന്തിനാ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ കണ്ണുകൾ നിറച്ചിരിക്കുന്നത്..."അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു വൈഗ ചോദിച്ചതും അടരാൻ വെമ്പി നിന്ന മിഴിനീർ മുത്തുകൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ചിതറി തെറിച്ചു. "എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ വൈഗേച്ചി രാവെന്നും പകലെന്നും ഇല്ലാതെ കഷ്ട്ടപെടുന്നത്... ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ ഈ ജീവിതം അങ്ങ് അവസാനിപ്പിച്ചാലോ എന്ന് തോന്നി പോകാ..." "മോളേ... നീയെന്താ ഈ പറയുന്നത്... നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ ചേച്ചി... ഞാനല്ലാതെ പിന്നെയാരാ നിനക്കിതൊക്കെ ചെയ്യാൻ...." "എന്നാലും ചേച്ചി.. ചേച്ചിയിങ്ങനെ കഷ്ട്ടപെടുന്നത് കാണുമ്പോൾ... ചങ്ക് പിടയാണ്..."അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി.. "ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടല്ലേ കുട്ടി... ഈ ചേച്ചിക്ക് കൊക്കിന് ജീവനുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ മോളേ പഴയത് പോലെയാകും... അതിനല്ലേ ചേച്ചി ഈ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്... ഇപ്പോൾ എന്റെ കുട്ടി ഒന്നും ആലോചിക്കേണ്ട... സന്തോഷമായിരിക്ക്.."വൈഗ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു നിറുകിൽ ഒന്ന് മുത്തി... വൈഗ അങ്ങനെയെല്ലാം പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ചങ്ക് പിടക്കുകയായിരുന്നു.... തന്റെ നല്ല ജീവിതത്തിന് വേണ്ടി ചേച്ചി തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി അറിയുമ്പോൾ തനു തന്നേ വെറുക്കുമോ എന്നവൾ ഭയന്നു... ************************** #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #തുടർകഥ #💔 നീയില്ലാതെ #📙 നോവൽ

ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം...💕𝟬𝟭 ✍️Jamsheena (COPYRIGHT PROTECTED This work is protected in accordance with section 45 of the Copyright act 1957(14 of 1957)and should not be used full or part without the creator jamsheena Faizal 's prior permission ©) "ഇതിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും മിസ്സ്‌ വൈഗാലക്ഷ്മിക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ ഇന്നേക്ക് നാലാം നാൾ കൈലാസം വീട്ടിൽ സിദ്ധാർഥിന്റെ താലി ഈ കഴുത്തിൽ വീഴും..."തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവൾക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി ഗംഭീര്യത്തോടെ സിദ്ധാർഥ് പറഞ്ഞതും നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ തലയാട്ടി.... "ഇത് പോര... എനിക്ക് തന്റെ നാവിൽ നിന്നും ഒരു ഉത്തരമാണ് വേണ്ടത്.... Say Yes or No..."അവളുടെ മറുപടിയിൽ തൃപ്തൻ അല്ലാത്ത അവൻ അവൾക്ക് നേരെ ശബ്ദം ഉയർത്തിയതും വൈഗ ഞെട്ടികൊണ്ട് അവനെ നോക്കി... എന്നാൽ അവന്റെ മുഖത്തെ പുച്ഛം കണ്ടതും താൻ വന്നു പെട്ടത് ഒരിക്കലും രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കുഴിയിൽ ആണോ എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു... "വൈഗാലക്ഷ്മി...സിദ്ധാർഥിന്റെ ഭാര്യയായി ഞാൻ ഈ പേപ്പറിൽ എഴുതിയിട്ടുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ ഭാര്യയായി വരാൻ സമ്മതമാണോന്ന്..." "സമ്മതമാണ്...."സിദ്ധാർഥിന്റെ ഗൗരവത്തോടെയുള്ള ആവർത്തിച്ചുള്ള ചോദ്യത്തിൽ അവൾ ഒട്ടും പതറാതെ തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു... "ഉം... എങ്കിൽ സൈൻ ചെയ്തോ.... Contract   അവസാനിക്കുന്ന അന്ന് താൻ പറഞ്ഞ ബാക്കി തുക ഒരു രൂപ പോലും കുറയാതെ തരുന്നതാണ്... ഇത് അഡ്വൻസ്..."ഒരു മുദ്ര പേപ്പറും അതിന് മുകളിൽ കുറച്ചു നോട്ട് കെട്ടുകളും വെച്ചു കൊടുത്തുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞതും വൈഗ മുന്നിലിരിക്കുന്ന പേപ്പറിലേക്കും നോട്ട് കെട്ടിലേക്കും മിഴികൾ നിറച്ചു കൊണ്ട് നോക്കി.... തന്റെ ജീവിതമാണ് ഈ കുറച്ച് കടലാസ് കഷ്ണങ്ങളിൽ അവസാനിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന  ചിന്ത അവളുടെ ഉള്ള് പൊള്ളിച്ചു.... വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ പേനക്കായി കൈ ബാഗിൽ പരതാൻ തുടങ്ങിയതും ഒരു കൈ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് പേന നീട്ടി പിടിച്ചു.... ആ കൈകളുടെ അവകാശിയെ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ മുഖമുയർത്താൻ പോയില്ല....നീട്ടി പിടിച്ച പേന വാങ്ങി കൊണ്ട് ആ മുദ്ര പേപ്പറിൽ ഒപ്പ് വെച്ചു കൊണ്ട് പേന അതിന് മുകളിൽ തന്നെ വെച്ചു... "ഇത് വേണ്ടേ.. ഇതിനല്ലേ വന്നത്..."ഒപ്പിട്ടു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അവളെ അവൻ വിളിച്ചു....തല ചെരിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ തനിക്ക് നേരെ പൈസയുമായി നിൽക്കുന്നുണ്ട് സിദ്ധാർഥ്... അവന്റെ മുഖത്തെ പുച്ഛവും ചുണ്ടിലെ ചിരിയും എല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ ഈ ഭൂമി പിളർന്നു താഴേക്ക് പതിച്ചെങ്കിൽ എന്നവൾ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു... അവൾ മുന്നോട്ട് വരുന്നില്ലെന്ന് കണ്ട സിദ്ധാർഥ് അവളുടെ മുന്നിൽ പോയി നിന്നുകൊണ്ട് ആ നോട്ട് കെട്ടുകൾ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിപ്പിച്ചു.... വാങ്ങിക്കാൻ മടിച്ചെന്ന പോലെ നിന്ന അവളുടെ കയ്യിൽ ബലമായി തന്നെ അവൻ അത് പിടിപ്പിച്ചു... പിന്നെയവൾക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല... അവനെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അവൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു... അവൾ പോകുന്നതും നോക്കി നിന്ന അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ പുച്ഛത്തോടെ ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു... ************************** പിള്ളേരെ... പുതിയ തുടക്കം... എല്ലാവരും സപ്പോർട്ട് ചെയ്യണേ... #📙 നോവൽ #💔 നീയില്ലാതെ #💞 പ്രണയകഥകൾ #തുടർകഥ #നോവൽ #തുടർകഥ