ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕𝟮𝟯 ✍️Jamsheena Faisal സിദ്ധു അവന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചതും ഓരോരുത്തരായി ഓഫീസിലെ സ്റ്റാഫ്‌സ് അവനോട് മോർണിംഗ് വിഷ് ചെയ്തു... അവൻ അവരോടും തിരിച്ചു വിഷ് ചെയ്തു കൊണ്ട് തന്റെ കേബിനിലേക്ക് നടന്നു... മാനേജിങ് ഡയറക്ടർ എന്നെഴുതിയ നെയിം ബോർഡ് പതിച്ച ഡോർ തുറന്നു കൊണ്ട് അവൻ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു... കയ്യിലുള്ള ബാഗ് ലാപ്പ് അടങ്ങിയ ബാഗ് മേശയിലേക്ക് വെച്ചു കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു... കുറച്ചു നേരം അവന്റെ ചിന്തകളിൽ മറ്റെന്തൊക്കെയോ നിറഞ്ഞു... വൈഗയും സച്ചുവും ഒരുപോലെ അവന്റെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു...ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണോ എന്നവൻ ഇടയ്ക്കിടെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... എങ്കിലും സച്ചുവിനോടൊപ്പം ഒരു കുഞ്ഞുമായി ജീവിക്കുക എന്ന സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല... "സിദ്ധു..."ആ മുറിയെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കും വിധം അവിടെ ഉച്ചത്തിലൊരു ശബ്ദം മുഴങ്ങിയതും അത് തന്നെ ബാധിക്കുന്നതല്ല എന്ന കണക്കെ അവൻ ശില പോലെ അനങ്ങാതിരുന്നു... നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ആ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നുകൊണ്ട് ഒരു യുവാവ് ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്ന മുഖവുമായി കയറി വന്നതും അവനെയൊന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി സിദ്ധു വീണ്ടും അവന്റെ കണ്ണുകൾ മുന്നിലിരിക്കുന്ന സിസ്റ്റത്തിലേക്ക് പായിച്ചു... സിദ്ധു...വീണ്ടും അകത്തേക്ക് വന്നവൻ അലറി വിളിച്ചതും സിദ്ധു ഇരുന്നിരുന്ന ചെയർ തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ചാടി എഴുന്നേറ്റു... എന്തിനാ മിഥുൻ ഇങ്ങനെ കിടന്നു തൊണ്ട കീറുന്നേ... എനിക്ക് കേൾക്കാം...അവനും തിരിച്ചു അതേ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞതും മിഥുൻ അവനെ കലിയോടെ നോക്കി. ഓഹ് നിനക്ക് ജീവനുണ്ട്... ഞാൻ കരുതി ഇല്ലെന്ന്... ഇത്രയൊക്കെ നിന്നേ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും ഇപ്പോഴാണല്ലോ നിനക്കൊന്ന് പ്രതികരിക്കാൻ തോന്നിയത്... മിഥുൻ പല്ലിരുമ്മി ദേഷ്യം കടിച്ചമർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... നിനക്കെന്താ വേണ്ടത് മിഥുൻ... ഞാൻ ആകെ ഡിപ്രെസ്ഡ് ആണ്... വെറുതെ ആവശ്യം ഇല്ലാതെ എന്നെ പ്രഷർ കയറ്റരുത്... ഞാനാണോ നിന്നേ പ്രഷർ കയറ്റുന്നത്... നീയല്ലേ എല്ലാവർക്കും പ്രഷർ നൽകുന്നത്... നീയിതെന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാ സിദ്ധു.... നിനക്കെന്താ പറ്റിയെ... ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയെ കെട്ടികൊണ്ട് വന്ന് നിന്റെ സ്വാർത്ഥതക്ക് വേണ്ടി അതിന്റെ ജീവിതം ഇല്ലാതാക്കണോ...അവന്റെ വാക്കുകളിൽ നിസ്സഹായവസ്ഥ നിറഞ്ഞു... ഓഹ് നിനക്ക് അവൾ പാവമായിരിക്കും... പക്ഷെ ഈ സിദ്ധാർത്തിന് അങ്ങനെയല്ല... പറഞ്ഞ കാശ് എണ്ണി കൊടുത്തിട്ടാണ് അവൾ ഇതിന് ഇതിന് ഒരുങ്ങി വന്നിട്ടുള്ളത്... അല്ലാതെ ഞാൻ തട്ടി കൊണ്ട് വന്നതൊന്നുമല്ല...സിദ്ധുവിന്റെ വാക്കുകളിൽ മിഥുനോടുള്ള ദേഷ്യം നിറഞ്ഞു... കാരണം അവൻ തന്നെ മാത്രം കുറ്റപ്പെടുത്തിയത് അവനത്ര രസിച്ചില്ല... സിദ്ധു ഞാൻ നിന്നേ കുറ്റപ്പെടുത്തിയതല്ല... അതിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയാകും നിന്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനൊരു കാര്യത്തിന് വന്ന് നിന്നിട്ടുണ്ടാവുക... അത് നീ മുതലെടുക്കാൻ പാടുണ്ടോ സിദ്ധു... നിനക്കും സച്ചുവിനും ഒരു കുഞ്ഞ് വേണമെങ്കിൽ വേറെന്തൊക്കെ മാർഗങ്ങളുണ്ട്... മിഥുൻ പറഞ്ഞതും സിദ്ധു അവനെയൊന്ന് നോക്കി... നിന്നോടാരാ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞത് സച്ചുവാണോ...? സിദ്ധു ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു. അതല്ലല്ലോ സിദ്ധു ഇപ്പോൾ ഇവിടെത്തെ പ്രശ്നം... ഞാൻ ഒരു മാസം ഇവിടെ നിന്നും മാറി നിന്നപ്പോഴേക്കും നീ എന്തൊക്കെയാ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത്... നിങ്ങൾക്ക് പരസ്പരം ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ അവിടെ ജീവിക്കാൻ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ആവശ്യം ഉണ്ടോ... അതിനും വേണ്ടി ഒരു പെണ്ണിന്റെ ജീവിതം ബലിയാടാക്കണോ...? ഇത്രയും പറഞ്ഞു തന്ന നിന്റെ കൂട്ടുകാരി എന്തെ ബാക്കി കൂടെ പറഞ്ഞു തന്നില്ല... എന്റെ കൂടെ എന്റെ രക്തത്തിൽ പിറന്ന കുഞ്ഞില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞ അവൾ എന്തെ ആ കാരണം നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ല... അവന്റെ മുഖമാകെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു കയറി... മിഥുന് അവനോട് എന്ത് പറയണം എന്ന് മനസിലായില്ല...സച്ചു വിളിച്ചു തന്നോട് എല്ലാം പറഞ്ഞെന്നത് ശരിയാണ്... പക്ഷെ കൂട്ടത്തിൽ ഇതിന്റെയെല്ലാം ഒടുക്കം അവന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഉദരത്തിൽ ചുമക്കാൻ തയ്യാറാകുന്ന ആ പെണ്ണിനെ കൈ വിടരുത് എന്ന് കൂടെ പറയണം എന്നായിരുന്നു ...അത് ഇപ്പോൾ ഇവിടെ പറഞ്ഞാൽ ഈ അവസ്ഥയിൽ അവൻ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നറിയില്ല... ലണ്ടനിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഇത് കേട്ടതും ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു തരിപ്പാണ് പടർന്നത്... ഇതിനെല്ലാം സിദ്ധുവിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് സച്ചുവിനോടുള്ള അന്ധമായ സ്നേഹമാണെന്ന് അറിയാം.. എങ്കിലും അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ അവനെ അനുവദിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല... സച്ചുവിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞുണ്ടായി കഴിയുമ്പോൾ അവൻ അവന്റെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകിയവളെ സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങും എന്നാണ് പറയുന്നത്... എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഒരു എത്തും പിടിയും ഇല്ല... ഇതെല്ലാം എവിടെ ചെന്നവസാനിക്കുമെന്ന്... സിദ്ധു... ഞാൻ... വേണ്ട മിഥുൻ... ആരും എന്നെ ഇനി ഇതിൽ പിന്തിരിപ്പിക്കാം എന്ന് വിചാരിക്കേണ്ട.. ഞാൻ എല്ലാം തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞതാ... നീ തീരുമാനിച്ചോ... വേണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല... പക്ഷെ ഇതിനെല്ലാം അവസാനം നിനക്ക് ഖേദിക്കേണ്ടി വരരുത്... അത്രയും പറഞ്ഞു മിഥുൻ ആ മുറിയുടെ വാതിൽ ശക്തിയായി വലിച്ചു തുറന്നു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി... എന്ത് കാഴ്ച കണ്ടു നിൽക്കുകയാ എല്ലാവരും... പോയി അവരവരുടെ ജോലി ചെയ്യ്... കേബിന് മുന്നിലായും അല്ലാതെയും അകത്തെ ബഹളം കേട്ട് അവിടേക്ക് തന്നെ ദൃഷ്ടി പതിപ്പിച്ചു നിന്ന സ്റ്റാഫുകളോട് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മിഥുൻ തന്റെ കേബിനിലേക്ക് പോയി... അവരെല്ലാം പരസ്പരം എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് തങ്ങളുടേതായ ജോലികളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #💔 നീയില്ലാതെ #💞 പ്രണയകഥകൾ #നോവൽ #തുടർകഥ #തുടർകഥ