ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕36 ✍️jamsheena faisal നല്ല ആളാ... കാപ്പി കൊടുക്കാനെന്നും പറഞ്ഞു പോയിട്ട് ഇപ്പോഴാണോ വരുന്നത്... വൈഗ സ്റ്റെപ്പ് ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടതും ഹാളിൽ ഇരുന്നു ടി വി കണ്ട് കൊണ്ടിരുന്ന സീതാമ്മ ചോദിച്ചു... അത്.. പിന്നെ സീതാമ്മേ... അറിയാതെ മയങ്ങിപ്പോയി... അവൾ അവർക്ക് ദേഷ്യം തോന്നുമോ എന്ന് കരുതി ഒരു പതറലോടെ പറഞ്ഞു... അതിനെന്താ... പോയി ചായ കുടിക്ക്... ജാനകി ഫ്ലാസ്കിൽ എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്... ഞങ്ങൾ കുടിച്ചു... അവള് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാ... ഞാനാണ് പറഞ്ഞത് വേണ്ടെന്ന്... ചെല്ല് പോയി കുടിക്ക്... സീതാമ്മ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖവും തെളിഞ്ഞു... കാരണം സന്ധ്യാ സമയം കിടന്നുറങ്ങിയത് വഴക്ക് കേൾക്കുമോ എന്നൊരു പേടിയോടെ ആണ് താഴേക്ക് വന്നത് തന്നെ... പക്ഷെ അവിടെ തന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് സീതാമ്മ പുഞ്ചിരിയോടെ ആണ് പെരുമാറിയത്... വൈഗ കയ്യിലുള്ള കാപ്പിയുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു... സീതാമ്മ അവൾ പോകുന്നതും നോക്കിയിരുന്നു... പാവം... വഴക്ക് പറയുമെന്ന് പേടിച്ചാണെന്ന് തോന്നുന്നു പരുങ്ങി നിന്നത്... അവർ സ്വയം പറഞ്ഞു ടി വി യിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.. വൈഗ അടുക്കളയിൽ എത്തിയതും ചേച്ചി രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണത്തിന്റെ പരിപാടിയിൽ ആണ്.... ചേച്ചി... അവൾ വിളിച്ചു കൊണ്ട് കയ്യിലുള്ള കാപ്പി ബേസിനിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി... സിദ്ധു മോൻ കാപ്പി കുടിച്ചില്ലേ... പച്ചക്കറി അരിയുന്നതിനിടെ അവളുടെ വിളിയും അവളുടെ പ്രവർത്തിയും ശ്രദ്ധിച്ചതും ചേച്ചി ചോദിച്ചു... ഇല്ല... സിദ്വേട്ടൻ കിടക്കായിരുന്നു... പിന്നെ ഉണർന്നപ്പോഴേക്കും ആറി പോയി...അവൾ കപ്പ് കഴുകുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു... മ്മ്... മോള് ചായയെടുത്തു കുടിക്ക്... സിദ്ധു മോന് വേറെ കാപ്പി ഇടാം.... അവർ പറഞ്ഞതും അവളൊന്ന് മൂളി ഫ്ലാസ്കിലെ ചായ ആ കപ്പിലേക്ക് തന്നെ പകർന്നു അവിടെ ചേച്ചിയുടെ അരികിൽ സ്ലാബിലേക്ക് ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് കുടിച്ചു തുടങ്ങി... ഉള്ളിവട ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് കുഞ്ഞേ... കാസറോളിൽ ഉണ്ട്‌... എടുത്ത് കഴിച്ചോ....ഞാൻ ഇതൊന്ന് മുഴുവനാക്കട്ടെ... ചേച്ചി പറഞ്ഞതും വൈഗ കാസറോൾ തുറന്നു ഉള്ളിവട ഒരു പ്ലേറ്റിലേക്ക് എടുത്തു അടുക്കളയിലെ ടേബിളിൽ ഇരുന്നു കഴിച്ചു തുടങ്ങി... എന്റെ കഴിഞ്ഞു ഞാനും കൂടാം ചേച്ചി.... നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു ചെയ്യാം... ഇപ്പോൾ അവിടെ വെച്ചേക്ക്... അവർ തനിയെ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടതും വൈഗ പറഞ്ഞു... അതൊന്നും വേണ്ട കൊച്ചേ.. എല്ലാം അടുപ്പിച്ചു വെക്കുന്നേയുള്ളൂ... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു സീതാമ്മയുടെ മേല് കഴുകൽ കഴിഞ്ഞേ ഉണ്ടാക്കൂ... എല്ലാം അരിഞ്ഞു വെച്ചാൽ പിന്നെ അടുപ്പത്തു വെച്ചാൽ മതിയല്ലോ... ഇത് കഴിഞ്ഞു.... മോള് സമാധാനത്തോടെ ചായ കുടിച്ചാട്ടെ... അവരൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അരിഞ്ഞു വെച്ചതെല്ലാം പാത്രത്തിലാക്കി അടച്ചു വെച്ചു... അല്ലെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ഒപ്പം കൂടാം എന്ന് പറഞ്ഞാലും ആള് സമ്മതിക്കില്ല... തനിയെ എല്ലാം ചെയ്യുന്നത് കാണുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു വിഷമം തോന്നും... നല്ലൊരു ഭർത്താവോ മകനോ അല്ലെങ്കിൽ സഹോദരനോ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതുപോലെ ഒരു വീട്ടിൽ അടുക്കള പണി ചെയ്യേണ്ടി വരുമോ എന്ന് ചിന്തിക്കും...അല്ല താനും ഇങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നില്ലേ.... അമ്മായിയുടെ വീട്ടിൽ അടുക്കളക്കാരിയായി... അതും പോരാഞ് അജയന്റെ തട്ടിയും മുട്ടിയും ഉള്ള നടത്തവും ചൊറിയുന്ന സംസാരങ്ങളും....ഇവിടെ ചേച്ചിക്ക് അതൊന്നും സഹിക്കേണ്ട... അമ്മയാണെങ്കിലും സിദ്വേട്ടൻ ആണെങ്കിലും നല്ല രീതിയിൽ പെരുമാറും... പിന്നെ സ്വന്തം വീട് പോലെ കണ്ട് കൊണ്ട് നിൽക്കാം.. എന്തിനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട്‌.. ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ തന്റെ കയ്യിലെ ഉള്ളിവടയിൽ നിന്നും ആരോ ഒരു കടി കടിച്ചതും അവൾ പൊടുന്നനെ ആളെ തിരഞ്ഞു... തന്റെ പിറകിൽ നിൽക്കുന്ന സിദ്ധുവിനെ കണ്ടതും പെട്ടെന്ന് അവളുടെ നോട്ടം ചേച്ചിയിലേക്ക് നീണ്ടു.... ആള് കണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.... തിരിഞ്ഞാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിലും ആ ചുണ്ടിലൊരു ചിരിയുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാണ്... വൈഗ കൂർപ്പിച്ചൊരു നോട്ടത്തോടെ സിദ്ധുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞതും സിദ്ധു കണ്ണുകൾ ചിമ്മി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യിലെ ബാക്കി ഉള്ളിവടയും വായിലാക്കി... "ശ്ഷ് "കടിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ പല്ലുകൾ അവളുടെ വിരലുകളിൽ അമർന്നതും അറിയാതെ അവളിൽ നിന്നും ഒരു ശീൽക്കാരം പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു... ഞാൻ പോയി സീതാമ്മയെ മേല് കഴുകിക്കട്ടെ... സിദ്ധുമോനുള്ള കാപ്പിക്ക് വെള്ളം വെച്ചിട്ടുണ്ട്... അതൊന്ന് നോക്കിക്കോണേ... ഇനിയും ഇവിടെ നിന്നാൽ വേറെ പലതും കാണേണ്ടി വരുമോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ചേച്ചി വേഗം അവിടെ നിന്നും തടിതപ്പി.... എന്താ സിദ്വേട്ട... വട വേണേൽ പാത്രത്തിൽ ഇല്ലേ... ചേച്ചിടെ മുന്നിൽ നാണക്കേടായി...അവൾ ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തെ ചമ്മിയ ചിരി കണ്ട നാണക്കേടിൽ സിദ്ധുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു... ആഹാ... ഞാനൂലിനും ശൗര്യമോ...സിദ്ധു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾക്കരുകിൽ കസേരയിൽ ഇരുന്നു അവളുടെ മുന്നിലെ ചായ എടുത്തു കുടിച്ചു തുടങ്ങി.... അയ്യേ... ഈ സിദ്വേട്ടൻ... അത് ഞാൻ കുടിച്ചതാ... വേറെ തരാം... അതിങ് താ...അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങാനൊരു ശ്രമം നടത്തി... എന്നാൽ അവൻ അത് ഗൗനിക്കാതെ ഗ്ലാസ്സിലെ ചായ ആസ്വദിച്ചു തന്നെ കുടിച്ചു തുടങ്ങി... ഗ്യാസ് ഓഫ്‌ ചെയ്തേക്ക്... എനിക്ക് ഇത് മതി... കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ സിദ്ധു പറഞ്ഞതും വൈഗ എഴുന്നേറ്റ് ഗ്യാസ് ഓഫ് ചെയ്തു വീണ്ടും ഇരുന്നിടത് തന്നെ വന്നിരുന്നു കൊണ്ട് സിദ്ധു ചായ കുടിക്കുന്നതും നോക്കിയിരുന്നു... ഇടയിൽ അവളോട് വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചതും അവൾ വേണ്ടെന്ന പോലെ തലയനക്കി... ഇത്രയൊക്കെയോ താനും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളൂ... ഒരാളിനാൽ സ്നേഹിക്കപ്പെടുക എന്നത് സ്നേഹിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്തവർക്ക് വലിയൊരു ഭാഗ്യം തന്നെയാണ്...സിദ്ധുവേട്ടന്റെ താലിയും അണിഞ്ഞു ഈ ജീവിതത്തിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെയൊന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ല.... അങ്ങനെയായിരുന്നല്ലോ ആദ്യ ദിവസത്തെ സിദ്വേട്ടന്റെ പെരുമാറ്റം... അന്നത്തെ സിദ്വേട്ടനിൽ നിന്നും ഇപ്പോഴുള്ള സിദ്വേട്ടനിൽ ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങളുണ്ട്... പലപ്പോഴും തന്നെ നോക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്ന പ്രണയം തന്നെ തളർത്തിയിട്ടുണ്ട്...ആ പ്രണയ മഴയിൽ മുങ്ങി നിവരാൻ കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട്... അവനെ നോക്കിയിരിക്കും തോറും അവൾ ഓരോന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു.... പക്ഷെ എന്നാൽ അവളുടെ ചിന്തകളെയൊക്കെ കാറ്റിൽ പറത്തി കൊണ്ട് അവിടെ മറ്റൊരു കാര്യം സ്ഥാനം പിടിച്ചു... താൻ മനപ്പൂർവം ഓർക്കാതിരിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ ഓർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടാത്ത മറ്റൊരു കാര്യം... സിദ്ധാർഥിന്റെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകിയാൽ തന്റെ സ്ഥാനം സിദ്ധുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്താണെന്ന്...അതോർക്കും തോറും അവൾക്ക് ശരീരം തളർന്നു തുടങ്ങി... ഇത്രത്തോളം തന്നെ പ്രണയിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യനെ വിട്ട് തനിക്ക് പോകാൻ കഴിയുമോ... താൻ ജന്മം നൽകിയ കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നെന്നേക്കുമായി  പോകാൻ കഴിയുമോ... അവളുടെ നോട്ടം സിദ്ധുവിൽ തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്നു... സിദ്വേട്ടന്റെ പ്രണയം സത്യമായിരിക്കുമോ... അതോ കുഞ്ഞെന്ന ആഗ്രഹം സഫലീകരിക്കാൻ തന്നോട് കൂടുതൽ അടുപ്പം കാണിക്കുന്നതോ... അപ്പോൾ ഇതെല്ലാം അഭിനയമായിരിക്കുമോ... അവളുടെ ഉള്ളിലൊരു വെള്ളിടി വെട്ടി... സിദ്വേട്ടന്റെ അടുത്തുള്ള പെരുമാറ്റം താൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചുവോ... ആലോചിക്കും തോറും അവൾക്ക് തലപെരുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു... പെട്ടെന്ന് തലക്ക് ഒരു ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടതും അവൾ തലയിൽ കൈ വെച്ചു... ചുറ്റും കറങ്ങുന്നത് പോലെ.... കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറി തുടങ്ങിയതും അവൾ താള് പോലെ ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു... കണ്ണുകൾ മുഴുവനായി അടഞ്ഞു ബോധം മറയുമ്പോൾ സിദ്ധുവിന്റെ വൈഗാ... എന്നുള്ള ഉച്ചത്തിലുള്ള വിളി കാതിൽ അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ************************************* ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕37 വർഷ മിഥുൻ... ഐ സി യു വാതിലിന് അകത്തു നിന്നും പുറത്തേക്ക് തലയിട്ട് കൊണ്ട് നഴ്സ് വിളിച്ചതും മിഥുൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു വേഗത്തിൽ അങ്ങോട്ട് നടന്നു... വർഷയെ പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ ഒബ്സെർവഷൻ മുറിയിലേക്ക് മാറ്റും.. കഴിക്കാൻ ലേറ്റ് ആയിട്ടുള്ള എന്തെങ്കിലും വാങ്ങി വരണം... തണുത്തതൊന്നും വേണ്ട... അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ പോകാൻ തിരിഞ്ഞതും മിഥുൻ വിളിച്ചു... സിസ്റ്ററെ... വർഷയെ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റുമോ...? ദയനീയമായിരുന്നു അവന്റെ സ്വരം... അത്രക്കും അവളുടെ അവസ്ഥ അവനെ തളർത്തിയിരുന്നു... ഞാൻ ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കട്ടെ... താൻ അപ്പോഴേക്കും ഫുഡ്‌ വാങ്ങിച്ചു വാ... അവന്റെ മുഖം കണ്ടതും അവർക്ക് പറ്റില്ലെന്ന് പറയാൻ തോന്നിയില്ല... താങ്ക്സ്... അവൻ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും അവരൊന് ചിരിച്ചു... നന്ദി എന്നോടല്ല.. മുകളിൽ ഇരിക്കുന്നവനോട്... അല്ലെങ്കിൽ വർഷ രക്ഷപ്പെടില്ലായിരുന്നു... മേ ബി കൊണ്ട് വരുമ്പോൾ വർഷയുടെ നില വളരെ മോശമായിരുന്നു... നിങ്ങൾക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ട്...ഡോക്ടർ ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂർ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പന്ത്രണ്ട് മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആള് ഓക്കേ ആയില്ലേ... Thank god.... നഴ്സ് പുഞ്ചിരി കൈവിടാതെ അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഐ സി യു വിന് അകത്തേക്ക് തന്നെ കയറി പോയി...മിഥുന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും ആനന്ദശ്രുക്കൾ പൊഴിഞ്ഞു... തന്നിൽ നിന്നും അകറ്റാതെ തിരിച്ചു തന്നതിന് ദൈവത്തോട് അവൻ ആ നിമിഷം ഒത്തിരി നന്ദി പറഞ്ഞു... പിന്നെ വേഗത്തിൽ താഴെയുള്ള കാന്റീൻ ലക്ഷ്യം വെച്ചു നടന്നു... ഒന്നാമതേ ലക്ഷ്യം ഫുഡ്‌ വാങ്ങിക്കലും അതിനേക്കാൾ അതുമായി വന്നാൽ വർഷ കാണാൻ കഴിഞ്ഞാലോ എന്ന ചിന്തയും.... അവന്റെ നടത്തതിന് വേഗത കൂടി.... ഹോസ്പിറ്റൽ ക്യാന്റീനിൽ എത്തിയതും അവിടെ പാൽ ചായ ഇല്ല...പാൽ തീർന്നത് കൊണ്ട് കട്ടനെയുള്ളു... അതുകൊണ്ട് വർഷക്ക് കട്ടൻ കൊടുക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി അവൻ ഹോസ്പിറ്റലിന് പുറത്തുള്ള കാന്റീൻ ലക്ഷ്യം വെച്ചു നടന്നു... പോകുമ്പോൾ അവിടെ കാണുന്ന കടയിൽ നിന്നും ഒരു ഫ്ലാസ്കും വാങ്ങിക്കാം എന്ന് കരുതി... കാരണം വരുമ്പോൾ ഒന്നും തന്നെ കയ്യിൽ കരുതിയിട്ടില്ല...മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടലുകൾ നടത്തി ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഗേറ്റ് കടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും വേഗത്തിലൊരു കാർ അവനെ ഇടിച്ചു ഇടിച്ചില്ല എന്നപോലെ പറന്നു വന്നുകൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റൽ കോമ്പോണ്ടിനുള്ളിലേക് കയറി... ഏത്&%₹@ മോനാടാ... വായിൽ വന്നൊരു പുളിച്ച തെറി മുഴുവനാകും മുന്നേ കാറിന്റെ നമ്പറിൽ അവന്റെ കണ്ണുകളിലുടക്കി.... ഹേ... സിദ്ധുവിന്റെ കാറല്ലേ...അവനൊരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു.... സിദ്ധു ആരെയോ താങ്ങി കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിനുള്ളിലേക്ക് പായുന്നത് കണ്ടതും താൻ വന്ന കാര്യം എന്താണെന്ന് മറന്നു കൊണ്ട് അവന്റെ കാലുകൾ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കുതിച്ചു... സിദ്ധു എടുത്ത് കൊണ്ട് പോകുമ്പോൾ താഴേക്ക് ഊർന്നു വീണ കയ്യിൽ നിന്നും അതൊരു പെൺകുട്ടിയാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു... ************************************* കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറി തുടങ്ങിയതും വൈഗ ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു തുടങ്ങി... ഒരുനിമിഷം അവളിൽ നിന്നും നോട്ടം തെറ്റിയ സിദ്ധു അവളുടെ ഭാവങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.... വീണ്ടും അവളെ തന്നെ നോക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും വൈഗ ഒരു വശത്തേക്ക് വീഴാൻ ആയുന്നതാണ് കണ്ടത്... വൈഗാ...അവനൊരു അലറലോടെ അവളെ പിടിച്ചപ്പോഴേക്കും അവൾ തളർന്നു അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് വീണിരുന്നു.... ജാനകി... സിദ്ധുവിന്റെ ശബ്ദമല്ലേ കേൾക്കുന്നത്... അവന്റെ ശബ്ദം മുറിയിലേക്ക് എത്തിയതും സീതാമ്മ ആതിയോടെ ചോദിച്ചു... അതേ സീതാമ്മേ... ഞാൻ പോയി നോക്കട്ടെ... ജാനകി വേഗത്തിൽ പോകാൻ ഒരുങ്ങിയതും സീതാമ്മ തടഞ്ഞു.... നിൽക്ക്... എന്നെയും കൂടെ കൊണ്ട് പോ... എന്ത് പറ്റിയോ എന്തോ... വൈഗ... അവളവിടെ ഇല്ലേ... ഉണ്ട്... ഞാൻ വരുമ്പോൾ രണ്ട് പേരും കൂടെ ചായകുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കയിരുന്നു.... ജാനകിയുടെ മനസ്സിലും വേവലാതി നിറഞ്ഞു.... അവൾ മറുപടി പറയുന്നതിനൊപ്പം സീതാമ്മയുമായി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു... വീൽച്ചേയറിൽ ഇരിക്കുന്ന സീതാമ്മയുമായി ഹാളിലേക്ക് എത്തിയപ്പോഴേക്കും വൈഗയെ കൈകളിൽ എടുത്തു കൊണ്ട് സിദ്ധു ഹാളിലേക്ക് വന്നു... സിദ്ധു.. മോനേ എന്ത് പറ്റിയെടാ... കുഞ്ഞിന്... ആ കാഴ്ച കണ്ടതും സീതാമ്മ കരച്ചിലിന്റെ വാക്കിൽ എത്തിയിരുന്നു.... ചേച്ചിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല.... അറിയില്ല അമ്മേ... പെട്ടെന്ന് തലച്ചുറ്റി വീഴുകയായിരുന്നു....സിദ്ധു തന്റെ കയ്യിൽ തളർന്നു കിടക്കുന്ന വൈഗയെ നോക്കി.... വൈഗാ....കുഞ്ഞേ... ചേച്ചി വേഗം സിദ്ധുവിന്റെ കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന വൈഗയുടെ അരികിൽ എത്തി തട്ടി വിളിച്ചു.... പക്ഷെ അവളിൽ പ്രതികരണമൊന്നും ഇല്ലെന്ന് കണ്ടതും അവരുടെ ഉള്ളൊന്നാളി... ജാനകി.... എടി... മോള് എഴുന്നേൽക്കില്ലേ...കരഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള സീതാമ്മയുടെ സ്വരം... സിദ്ധുവിന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.... കാരണം താനും കുറെ തവണ തട്ടി വിളിച്ചതാണ്.... ഇല്ല സീതാമ്മേ... അവരുടെ സ്വരം തീർത്തും ദയനീയമായി... സിദ്ധു... ഇങ്ങനെ നിൽക്കാതെ കൊച്ചിനെ വേഗം ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോകെ ഡാ... ജാനകി നീയും കൂടെ ചെല്ല്... സീതാമ്മ പറഞ്ഞതും സിദ്ധു വേഗം വൈഗയുമായി പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു... ജാനകി... വേഗം കാറിന്റെ കീ എടുത്ത് കൊടുക്ക്... സീതാമ്മ പറഞ്ഞതും ചേച്ചി വേഗം ടിവി ഡാഷ്ബോർഡിൽ വെച്ച കാറിന്റെ കീയും എടുത്ത് സിദ്ധുവിന്റെ പിറകെ പോയി.... തനിയെ വീൽചെയറിൽ സീതാമ്മയും അവരെ അനുഗമിച്ചു... സിദ്ധു വേഗം വൈഗയെ മുന്നിലെ സീറ്റിലേക്ക് ഇരുത്തി അത് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു ബാക്ക് സീറ്റിനോട് ചേർന്ന് ചായ്ച്ചു കിടത്തി... ചേച്ചി വരേണ്ട... അമ്മ തനിയെ അല്ലെയുള്ളൂ.... സിദ്ധു തന്റെ പിറകെ വന്ന ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു...കാറിന്റെ കീയും വാങ്ങി വേഗത്തിൽ ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു.... സിദ്ധു തനിയെ പോകേണ്ട.... ഇവളെയും കൂടെ കൊണ്ട് പോ... വേണ്ട അമ്മേ... ഞാൻ അവിടെ എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം... സിദ്ധു അത്രയും പറഞ്ഞു കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് സ്പീഡിൽ അവിടെ നിന്നും പോയി... എന്റെ ഭഗവാനേ... എന്റെ കുഞ്ഞിന് ആപത്തൊന്നും വരുത്തല്ലേ... സീതാമ്മ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് മനമുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു...അവർ പോയ വഴിയേ ഉരുകുന്ന മനസ്സുമായി നോക്കിയിരുന്നു.... ************************************* ഹോസ്പിറ്റലിൽ കാർ നിർത്തിയതും സിദ്ധു ചാടിയിറങ്ങുകയായിരുന്നു.... വേഗം വൈഗയെയും വാരി എടുത്ത് കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിനുള്ളിലേക്ക് കയറിയതും അറ്റെൻഡേഴ്സ് എല്ലാം ഓടി വന്നുകൊണ്ട് സ്‌ട്രെച്ചറിൽ കിടത്തി വൈഗയുമായി എമർജൻസി വാർഡിലേക്ക് നീങ്ങി... വൈഗയെ അതിനുള്ളിലേക്ക് കയറ്റിയതും സിദ്ധുവിന് മുന്നിൽ ആ വാതിലടഞ്ഞു... നിർവികാരതയോടെ അവൻ അടുത്തുള്ള ചുമരിലേക്ക് ചാരി നിന്നു... ************************************* #💔 നീയില്ലാതെ #നോവൽ #തുടർകഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #തുടർകഥ