പ്രിയപ്പെട്ടവൾ
3K views • 29 days ago
🩷 നീയാം ജീവൻ 🩷
Part 35
💞💞💞💞💞💞💞
ഹാളിൽ വീണ്ടും നിശബ്ദത നിറഞ്ഞു.
അഹല്യ പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ട് ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
യദു പോലും ആദ്യമായാണ് ഇത്രയും കാര്യങ്ങൾ കേൾക്കുന്നത്.
അവന്റെ നോട്ടം അറിയാതെ യാനിലേക്ക് നീണ്ടു.
പക്ഷേ യാൻ എന്തോ ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു.
അവസാനം അഹല്യ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
അഹല്യ : "ഇത്ര വരെയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാവുന്ന സത്യം...അതിന് ശേഷം ഏട്ടന് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയില്ല...ഞാൻ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ കിട്ടിയത് ഒരേയൊരു വാർത്തയാണ്...ശിവാംശ് വർമ്മ മരിച്ചു."
അത് കേട്ടതും യദു ഞെട്ടി.
ദീപുവും കുക്കുവും യാനെ നോക്കി.
യാനിന്റെ മുഖത്ത് മാത്രം ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
പക്ഷേ അത് സന്തോഷത്തിന്റെ പുഞ്ചിരി ആയിരുന്നില്ല.
വേദനയുടെ.
പരിഹാസത്തിന്റെ.
സ്വന്തം വിധിയെ കളിയാക്കുന്ന പോലെ.
യാൻ : "മരിച്ചു...അതെ...ആ ദിവസം മുതൽ ശിവാംശ് മരിച്ചു."
എല്ലാവരും ഒരുപോലെ അവനെ നോക്കി.
💞💞💞💞💞💞💞
യാൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ജനലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
പുറത്ത് മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ കുറച്ചു നേരം മഴയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
ശേഷം സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
യാൻ : "അച്ഛൻ മരിച്ച ദിവസം എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായിരുന്നില്ല...പക്ഷേ അമ്മ പേടിച്ചിരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു...എപ്പോഴും ആരെയോ ഭയന്ന് ജീവിക്കുന്ന അമ്മയെ..."
അച്ഛൻ മരിച്ചതിന് ശേഷം ശേഖരൻ വീട്ടിലെ എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആദ്യം നല്ല മനുഷ്യൻ ആയിരുന്നു.
പക്ഷേ പിന്നീട് അവന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം പുറത്തു വന്നു.
അമ്മയെ ആരെയും കാണാൻ സമ്മതിക്കില്ല.
പുറത്തേക്ക് പോകാൻ സമ്മതിക്കില്ല.
ബിസിനസ് മുഴുവൻ അവന്റെ കൈയിൽ.
ഞാനും അമ്മയും വീട്ടിൽ തടവുകാരെ പോലെ.
💞💞💞💞💞💞
അന്ന് എനിക്ക് 12 വയസ്സ്.
ഒരു ദിവസം ഞാൻ അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ അമ്മ കരയുകയായിരുന്നു.
കൈയിൽ ഒരു കത്ത്.
അച്ഛൻ എഴുതിയ അതേ കത്ത്.
അമ്മ അത് മുഴുവൻ എനിക്ക് വായിച്ചു തന്നു.
ആ ദിവസം ആദ്യമായി ഞാൻ ശേഖരനെ വെറുത്തു.
പക്ഷേ...
അവൻ അതിലും വേഗം നീങ്ങി.
എന്നെ എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഒറ്റപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ പറയുന്നത് ആരും വിശ്വസിക്കാതെയായി.
എന്നെ ഡോക്ടർമാരുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
മരുന്നുകൾ.
ഇഞ്ചക്ഷനുകൾ.
ട്രീറ്റ്മെന്റുകൾ.
ആദ്യമൊക്കെ എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
പിന്നെയാണ് അറിഞ്ഞത്.
അവൻ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞിരുന്നത്...
"ശിവാംശിന് മാനസിക പ്രശ്നമുണ്ട്."
യദു അറിയാതെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി.
അഹല്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
യാൻ : "ഒരു ദിവസം ഞാൻ സ്കൂളിൽ നിന്ന് വന്നപ്പോൾ...അമ്മ ഇല്ലായിരുന്നു. ആരുമില്ല....പിന്നീട് അറിഞ്ഞത് അമ്മ ഹാർട്ട് അറ്റാക്ക് വന്ന് മരിച്ചു എന്നതായിരുന്നു.. പക്ഷേ...അത് സത്യമാണെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ല."
അവന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.
ആദ്യമായാണ് എല്ലാവരും അവനെ ഇങ്ങനെ കാണുന്നത്.
അമ്മ മരിച്ചതിന് ശേഷം കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ മോശമായി.
എന്നെ വീട്ടിന്റെ പിന്നിലെ ഒരു വലിയ മുറിയിൽ പൂട്ടിയിട്ടു.
പുറത്തിറങ്ങാൻ പാടില്ല.
ആരോടും സംസാരിക്കാൻ പാടില്ല.
എല്ലാവർക്കും ഞാൻ ഭ്രാന്തൻ.
എന്നെ കണ്ടാൽ പേടിക്കണം.
അതാണ് ശേഖരന് വേണ്ടിയിരുന്നത്.
ആ സമയത്താണ് ഗംഗ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നത്.
അവൾ മാത്രമായിരുന്നു എന്നോട് സംസാരിച്ചിരുന്നത്.
അവൾ ഭക്ഷണം കൊണ്ടു വരും.
കഥ പറയും.
എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കും.
ഞാൻ അവളെ വിശ്വസിച്ചു.
സ്നേഹിച്ചു.
ലോകത്ത് എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരേയൊരു വ്യക്തി അവളാണെന്ന് കരുതി.
യദു തല ഉയർത്തി യാനെ നോക്കി.
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തീ പടർന്നിരുന്നു.
യാൻ : "പക്ഷേ..."
"അത് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ തെറ്റായിരുന്നു."
ഒരു ദിവസം ഗംഗ ചില പേപ്പറുകൾ കൊണ്ടുവന്നു.
"ചികിത്സയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്...ചില ഒപ്പുകൾ വേണം."
അവൾ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ഒപ്പിട്ടു.
അവളെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
പിന്നെയാണ് അറിഞ്ഞത്.
ഞാൻ ഒപ്പിട്ടത് എന്റെ സ്വത്തുക്കൾ കൈമാറാനുള്ള രേഖകളിൽ ആണെന്ന്.
അതിന് ശേഷം അവർക്ക് ഞാൻ വേണ്ടാതെയായി.
ഒരു രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം എനിക്ക് എന്തോ അസ്വസ്ഥത തോന്നി.
ശരീരം മുഴുവൻ തളർന്നു.
കണ്ണുകൾ അടയാൻ തുടങ്ങി.
അപ്പോൾ ആദ്യമായി ഞാൻ കേട്ടു.
ഗംഗയും ശേഖരനും സംസാരിക്കുന്നത്.
"ഇവൻ നാളെ രാവിലെ ജീവനോടെ ഉണ്ടാകില്ല."
ഹാളിൽ ഇരുന്ന എല്ലാവരും ഞെട്ടി.
യദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ പോലും ചുവന്നു.
യാൻ : "പക്ഷേ ദൈവം എന്നെ അന്ന് കൈവിട്ടില്ല. അവരാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത് എന്ന് അറിയാതെ ഇരിക്കാൻ ആയി രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഒരു മീറ്റിങ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ അവിടെ നിന്നും പോയി പക്ഷെ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ എന്റെ അച്ഛന്റെ ചേട്ടന്റെ മോൻ എന്നെ കാണാൻ വന്നു അവൻ വന്നപ്പോൾ കണ്ടത് എന്റെ ഈ അവസ്ഥ ആയിരുന്നു.... ആദ്യം ഒന്നും അവനെ എന്നെ കാണാൻ വിടുമായിരുന്നില്ല ഭ്രാന്തൻ ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പിന്നെ ആരോടും പറയാതെ ഇടക്ക് എന്നെ കാണാൻ വരും ഒരുപാട് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി തരും അത് കൊണ്ട് അത്യാവശ്യം എന്റെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അവന് അറിയാമായിരുന്നു പിന്നെ അവന്റെ കുടുംബത്തിന് അന്ന് സാമ്പത്തികം കുറവായിരുന്നു അവർക്ക് ശേഖരൻ ആയിട്ട് ഏറ്റ് മുട്ടാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു അധികാരം പണം എല്ലാം ശേഖരന് അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ആരും അറിയാതെ വരുന്നത് അവന്റെ പതിവ് ആയിരുന്നു... അങ്ങനെ അന്ന് ആരെയും അറിയിക്കാതെ എന്നെ അവിടെ നിന്നും രക്ഷിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം മുതൽ ശിവാംശ് ലോകത്തിന് മരിച്ചവനായിരുന്നു.
പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങി.
പുതിയ പേര്.
പുതിയ മുഖം.
പുതിയ മനുഷ്യൻ.
അർജുന്റെ സഹായത്തോടെ ഞാൻ മുംബൈയിലെത്തി.
അവിടെ നിന്ന് ദുബായിലേക്ക്.
ഹായൻ എന്ന മനുഷ്യന്റെ കുടുംബത്തിൽ ഡ്രൈവറായി ജോലി തുടങ്ങി.
അവർക്ക് എന്റെ കഥ അറിയില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ അവർ എന്നെ സ്വന്തം മകനെ പോലെ നോക്കി.
ആദ്യമായി...
എനിക്ക് ഒരു കുടുംബം കിട്ടി.
അവിടെ വെച്ചാണ്...
ആ അപകടം നടന്നത്.
ആ ദിവസം...
യഥാർത്ഥ ഹായൻ മരിച്ചു.
ഞാനും മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനും ഇടയിൽ കിടന്നു.
പിന്നീട് കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ...
കണ്ണാടിയിൽ കണ്ട മുഖം എന്റേതായിരുന്നില്ല.
ഹായന്റെ മുഖമായിരുന്നു.
💞💞💞💞💞💞💞
യാൻ എല്ലാവരെയും നോക്കി.
ശേഷം പതിയെ പറഞ്ഞു.
"ആ ദിവസം ശിവാംശ് വർമ്മ പൂർണ്ണമായും മരിച്ചു..."
"ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നത്..."
"ഹായൻ അല്ല..."
"ശിവാംശ് വർമ്മയാണ്."
തുടരും.........
#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💌 പ്രണയം #നോവൽ
13 shares
