#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 65 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ.. 💥 തനിക്ക് മുന്നിൽ നിറഞാടുന്ന ആ വിഡിയോക്കു നേറെ കാർത്തു പകച്ചു നോക്കി. കാശിയെ പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ട് പോകുന്നതാണ്. ശ്വാസമില്ലാത്തത് പോലെ അവളുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു പോയി. ചതി.. ഉള്ളിലിരുന്ന് കൊണ്ടാരോ ഉറക്കെ ഉറക്കെ അലമുറയിട്ട് പറഞ്ഞിട്ടും അവൾക്കത് പുറത്തേക്ക് പകർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തുളസിക്ക് അത് കണ്ടിട്ടും വലിയ ഞെട്ടലൊന്നുമില്ല. അതിനർത്ഥം അവരത് മുന്നേ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു എന്നതാണ്. "കണ്ടില്ലേ.അവനായിട്ട് എനിക്ക് ഉണ്ടാക്കി തന്ന കുരുക്ക്.. ഇത്രയുമൊന്നും അവനിൽ നിന്നും ഞാനും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നിലായിരുന്നു. എന്റെ നിഴൽ പോലെ ഞാൻ കൊണ്ട് നടന്നത് അവനെ എനിക്കത്രയും കാര്യമായിട്ട് തന്നെയാണ്. എന്നും കരുതി അത് നിന്നേ അവന് കെട്ടിച്ചു കൊടുത്തേക്കാം എന്നതിന്റെ ലൈസൻസ് ഒന്നുമല്ല.." അശോകൻ അങ്ങേയറ്റം ഗൗരവത്തിലാണ്. എന്തൊക്കെയോ പറയാനുണ്ടായിട്ടും അതിനൊന്നും വയ്യാതെ അച്ഛനെയും നോക്കി കാർത്തുവും പകച്ചു നിൽപ്പാണ്. പെട്ടന്നറിഞ്ഞ ആ വാർത്തയും അത് നൽകിയ ഷോക്കും. അതിനേക്കാൾ അവനിനി എങ്ങനെ പുറത്തിറങ്ങും. അവനില്ലങ്കിൽ ആര് തന്നെ മഹേഷിന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കും. അവൾക്കുറക്കെ കരയാൻ തോന്നി. "പ്രായത്തിന്റെ തിളപ്പിൽ അവന് നിന്നോടൊരു അഡ്രാക്ഷൻ തോന്നി. നിനക്കത് തിരിച്ചും അതവിടം കൊണ്ട് തീരണം. തീർക്കണം. അതാണ്‌ നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും നല്ലത്. എനിക്ക് ജീവനുള്ളടത്തോളം കാലം അത് നടക്കില്ലെന്നും ഞാൻ നടത്തിക്കില്ലെന്നും അവനോട് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഞാൻ. നിന്നോട് ഞാൻ ഇപ്പോ പറയുന്നു. കാശി നാഥൻ നിന്റെ ലൈഫിൽ ഇനി ഉണ്ടാവില്ല. ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല. അവന്റെ വീട്ടിൽ പോയിട്ട് അവനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നോട് എതിർത്തൊരു വാക്കും പറയാതെ എല്ലാം സമ്മതിച്ചവനോട് പിന്നെയും ഒരു ഇഷ്ടകെടും വെറുപ്പും കൊണ്ട് നടക്കേണ്ട കാര്യമില്ലെന്ന് കരുതി തന്നെയാണ് അവനെ ഞാൻ തിരികെ വിളിച്ചത്.. വിശ്വാസിച്ചത്. അത് പക്ഷേ എനിക്കിത്രയും വലിയൊരു പണിയാകും എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.. അവനിത് മനഃപൂർവം... " അല്ല.. അല്ല.. അവനങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.. " ഇനിയും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കാൻ വയ്യെന്നത് പോലെ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ അവളുറക്കെ പറയുമ്പോൾ അശോകനും തുളസിയും ഞെട്ടി പോയി. "അച്ഛനെ തോല്പിക്കാൻ അവനത് ചെയ്യില്ല.. അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ അവനെ കൊണ്ട് പറ്റില്ല.. എനിക്കുറപ്പുണ്ട്.. എനിക്കുറപ്പുണ്ട്.." കാർത്തു അശോകന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടുറക്കെ പറഞ്ഞു. "വിടെടി..." കാശിക്ക് വേണ്ടി പിന്നെയും കാർത്തു നിന്ന് പറയുന്നതും കരയുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ അശോകന്റെ നില തെറ്റി തുടങ്ങി. ബസ്സിന്റെ പേരിൽ വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ വേറെയും. "ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കഛാ . അവനാരുമില്ല.. അവനൊരു തെറ്റും ചെയ്ത് കാണില്ല.. എന്നെ.. എന്നെ സ്നേഹിച്ച കുറ്റം ചാർത്തി ചെയ്യാത്ത തെറ്റിന് അവനെ ശിക്ഷിക്കല്ലേ. അവനത് അർഹിക്കുന്നില്ല..അത്രയും അവൻ അച്ഛനെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.. അച്ഛനോട് അത്രയും കടപ്പാട് സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്നുണ്ട്." അവൾ വീണ്ടും അശോകന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുലച്ചു. "നീ.. നീയെന്താ പറയുന്നേ..." അവളാ പറഞ്ഞു കേട്ടതും അശോകൻ അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. മാനസിക സംഘർഷം കൊണ്ടയാളുടെ സ്വരം തീ പിടിച്ചത് പോലൊരു പൊള്ളലാണ്. കാർത്തു മുഖം അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ടൊരു പോരിനിറങ്ങും പോലെ റെഡിയായി. എല്ലാം കാണുന്ന തുളസിക്ക് ശ്വാസമില്ലാത്ത പോലാണ്. ആ അച്ഛനെയും മകളെയും അവർക്ക് ഒരുപോലെ വേണമായിരുന്നു.. അത് തന്നെയായിരുന്നു അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ സങ്കടമപ്പോൾ.. "കാർത്തു.. നിന്നോടാ ഞാൻ ചോദിച്ചത്.. നീയിപ്പോ എന്താ പറഞ്ഞത്.. ഒന്നൂടെ ക്ലിയർ ആയിട്ട് പറഞ്ഞേ.." അശോകൻ കാർത്തുവിനെ തന്നെ നോക്കി. "പറഞ്ഞത് തന്നെ... ഞാനിനിയും പറയും. അതിനെനിക്ക് ആരെയും ഭയമില്ല." അവളുടെയും മുഖം കടുത്തു. അവന് വേണ്ടി കരഞ്ഞു വിളിക്കുകയല്ല.. നേരിട്ടു കളത്തിലിറങ്ങുകയാണ് വേണ്ടതെന്നൊരു തോന്നൽ അവളിലാ നിമിഷം ശക്തമായി. "കാശിയേട്ടന് എന്നെ ഇഷ്ടമാണ്.. എനിക്ക് കാശ്യേട്ടനെയും. ഒരു ജീവിതമുണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങളത് ഒരുമിച്ച് ഷെയർ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതിനി അച്ഛൻ കൂടെ നിന്നാലും ഇല്ലേലും..." ഒട്ടും പതറാതെ അവൾ അശോകന്റെ നോക്കി. തുളസി ഞെട്ടലോടെ നെഞ്ചിൽ കൈ ചേർത്ത് കൊണ്ടവളെ നോക്കി. അശോകനും വലിഞ്ഞു മുറുകിയ മുഖത്തോടെ അവൾക്ക് നേരെയാണ് നോട്ടം. "അച്ഛനോടാണോ കുഞ്ഞാറ്റെ നീ ഈ പറയുന്നേ.. തുളസിയൊരു വിങ്ങലോടെ അവളെ നോക്കി. ആ കണ്ണുനീർ കണ്ടോന്ന് നെഞ്ച് വിങ്ങിയെങ്കിലും ഇവിടെയിപ്പോ തോൽക്കാതിരിക്കാൻ താൻ അങ്ങേയറ്റം ശ്രമിച്ചേ മതിയാവൂ എന്നൊരു തോന്നലിൽ അവളത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു. ആരോടാണേലും എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഞാൻ പറയും അമ്മേ.." അവളൊരു കൂസലുമില്ലാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു. "മഹേഷിനെ ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കണമെന്നതല്ലേ നിങ്ങളുടെ ആവിശ്യം.. ആഗ്രഹം. അതിനിടക്ക് വന്നു ചേരുന്ന തടസ്സങ്ങളെ തട്ടി നീക്കുക എന്നതുമപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ആവിശ്യം തന്നെയാണ്. അതിന് വേണ്ടി.. കാശ്യേട്ടനെ ഇവിടുന്ന് മാറ്റണം. നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിച്ചത് പോലെ കാര്യങ്ങൾ നടക്കാൻ.. അതിന് വേണ്ടി എന്തിനാ ഇങ്ങനൊരു ചതി ആ പാവത്തിനോട്..." അത് പറഞ്ഞു തീരും മുന്നേ അശോകന്റെ കൈകൾ ശക്തിയായി കാർത്തുവിന്റെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു. മുഖം ഒരു വശത്തേക്ക് കോടി പോയത് പോലെയാണ് അവൾക്കപ്പോൾ തോന്നിയത്. ആകെയൊരു മൂടൽ മഞ്ഞിൽ പെട്ടത് പോലെ. തുളസി ഭയത്തോടെ വാ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചുവരിൽ ചാരി. അത്ര ദേഷ്യത്തിൽ അവരോരിക്കലും അശോകനെ കണ്ടിട്ടില്ല.. അതുമല്ല.. ഇത്രയും കാലത്തിനിടെ തമാശയിൽ പോലും ഒന്നു നുള്ളി നോവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത മകളെയാണ് അദ്ദേഹം ഈ വിധത്തിൽ തല്ലിയത്. എന്നിട്ടും അടങ്ങാത്ത ദേഷ്യം അയാളുടെ മുഖത്തെങ്ങനെ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്. ഇതൊക്കെ എവിടെ ചെന്നവസാനിക്കും ദൈവമേ.. ഭയത്തോടെ.. പ്രാർത്ഥനയോടെ.. കണ്ണീരോടെ തുളസി നെഞ്ചിൽ കൈ ചേർത്ത് കൊണ്ടങ്ങനെ നിന്ന് പോയി.. 💐💐 വേണ്ട.. മിണ്ടണ്ട.. നിങ്ങൾക്കൊന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞതിപ്പോഴും വിശ്വാസമായിട്ടില്ല.. എനിക്കറിയാം.. നിങ്ങളുടെ ഭാഗത്തു തന്നെയാണ് ന്യായം. അതും ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.. പക്ഷേ.. എത്ര പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞു ഞാൻ.. എനിക്കൊരു ചതി പറ്റി പോയതാ.. അതറിഞ്ഞ നിമിഷം തന്നെ ഞാനതിൽ നിന്നും തിരിച്ചു നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചത് നിന്നെ ഓർത്തു കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ചിത്രേ.. എന്നിട്ടും നിനക്കെന്നെ അൽപ്പം പോലും മനസ്സിലായില്ല.. അതിലെനിക്കെത്ര സങ്കടമുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാമോ.. എന്റെ ഭാഗത്തൊരു തെറ്റ് വന്നല്ലോ എന്നുള്ള കുറ്റബോധം കൊണ്ട് ഞാനത് സഹിക്കുന്നതാ. പക്ഷേ.. ഞാൻ ഒരു മനുഷ്യനാ.. പച്ചയായ ഒരു മനുഷ്യൻ. ചില നേരം എനിക്കെന്നെ തന്നെ പിടിച്ച കിട്ടുന്നില്ല. സ്വയം ഇല്ലാതാക്കി കളയാൻ പോലും തോന്നുന്നു. ഇങ്ങനെ ഈ അവഗണന.. എനിക്കിത് മടുത്തു.. ഇനിയും എങ്ങനെയാണ് ഞാൻ മാപ്പ് പറയേണ്ട. അതെങ്കിലും ഒന്നും പറഞ്ഞു താ നീ. ഞാനത് പോലെ തന്നെ ചെയ്യാം.. " സോപ്പിങ്ങിന്റെ അവസാന ലെവൽ വരെയും എത്തി നിൽപ്പാണ് ബിബിൻ. താൻ ഭവ്യയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതിൽ ഒരു തൊണ്ണൂറ് ശതമാനം വീട്ടിൽ എല്ലാവരും വിശ്വാസിച്ച മട്ടാണ്. പക്ഷേ ബാക്കി വരുന്നു ആ പത്തു ശതമാനത്തിന്റെ കുത്തൽ.. അതവന് സഹിക്കാൻ വയ്യ. ചിത്ര മാനസികമായൊരു അകലതോടൊപ്പം ശാരീരികമായും അത് തന്നെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അതിൽ അവന് ഭയമുണ്ട്. ആദ്യം അവളെയാണ് മെരുക്കി എടുക്കേണ്ടത്. അവൾ വഴിയെ അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും പൂർണ്ണമായും മെരുങ്ങൂ. അതിനിറങ്ങി തിരിച്ചവന്റെ ഏറ്റവും വലിയൊരു ശത്രു എന്നതപ്പോൾ ചിത്രയുടെ നിഗംഗതയാണ്. അവനെന്ത്‌ പറഞ്ഞാലും അൽപ്പം പോലും തെളിവ് വരാത്ത മുഖം. കൈ നിവർത്തി ഒന്നു കൊടുക്കണം എന്നൊക്കെയുണ്ട് ബിബിന്. ഇത്രയൊക്കെ തുള്ളാൻ അവളുണ്ടോ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ. പക്ഷേ ഉള്ളിൽ അങ്ങനെയൊക്കെ ആണേലും അതിലൊരു അംശം പോലും അവൻ പുറമേക്ക് കാണിചിട്ടില്ല. എങ്കിൽ പിന്നെ അതോടെ തീർന്നു എന്നും അവനറിയാം. ഇപ്പൊ തന്നെ മാനസ പുത്രിയുടെ മുഖത്തുള്ള സങ്കടത്തെ കുറിച്ച് അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും ചർച്ചകൾ ചെയ്തു തുടങ്ങി. അത് കൊണ്ട് തന്നെ സംഗതി കൂടുതൽ വഷളാവും മുന്നേ അതിനൊരു തീരുമാനം വേണമെന്ന് അവനും കരുതി.. പക്ഷേ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ചിത്ര അങ്ങനെ തന്നെ. ബലമായോന്നും ചെയ്യാനുമാവില്ല. ഇനിയിപ്പോ വിഷ്ണുവിന്റെ ഐഡിയ അത് മാത്രമാണ് തനിക്കു മുന്നിലെ ഒരേ ഒരു രക്ഷ.. ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ബിബിൻ വീണ്ടും ചിത്രയേ നോക്കി.. 💥💥 വിഷ്ണു പറഞ്ഞു കൊടുത്ത സ്ഥലത്തേക്ക് അവൻ പറഞ്ഞതിലും നേരത്തെ എത്തിയിരുന്നു ശിവ. നേരിട്ടു സ്റ്റേഷനിൽ ചെല്ലണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു അവന്. പക്ഷേ വിഷ്ണുവിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിക്കാത്ത പക്ഷം അവനിനി തീരുമാനം മാറ്റിയെക്കുമോ എന്ന് കരുതി അവൻ പറഞ്ഞിടത്തേക്ക് തന്നെ എത്തി. അത്യാവശ്യം വലിയൊരു റസ്റ്റോറന്റ് ആണത്. അകത്തേക്ക് കയറാതെ അവൻ അവിടിരുന്നു കൊണ്ട് തന്നെ വിഷ്ണുവിന്റെ നമ്പറിൽ എത്തിയെന്നു പറയാൻ വിളിച്ചെങ്കിലും അവനത് എടുത്തില്ല. റൂം നമ്പർ പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. നേരെ അങ്ങോട്ട് ചെന്നാൽ മതിയെന്നാണ് പറഞ്ഞത്. അവിടെ നിന്നും ഒരുമിച്ച് പോകാമെന്നും സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച് പറയാനുള്ള കുറച്ചു കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ടെന്നുമാണ് വിഷ്ണു പറഞ്ഞത്. ശിവ വാച്ചിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഒൻപത് മണിക് പത്തു മിനിറ്റ് കൂടിയേ ബാക്കിയൊള്ളു. പിന്നെയൊട്ടും താമസിക്കാതെ അവൻ റിസപ്ഷന് നേരെ നടന്നു. റൂം നമ്പർ പറഞ്ഞു കൊടുത്തപ്പോൾ ആള് അകത്തുണ്ടെന്നും അങ്ങോട്ട് പോകേണ്ട വഴിയും പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അൽപ്പം ധൃതിയിലാണ് ശിവ ലിഫ്റ്റിനു നേരെ ചെന്നത്. അവർ പറഞ്ഞു കൊടുത്തയിടത്തേക്ക് തന്നെ ചെന്നിറങ്ങി. അകത്തേക്ക് കയറാതെ അവനാ മുറിയുടെ മുന്നിൽ ഒരു നിമിഷം നിന്നു. അകത്തൊരുത്തൻ ഇനി ഇതിന്റെ പേരിൽ എന്തൊക്കെയാണാവോ വിളിച്ചു പറയുന്നത്. എന്ത് പറഞ്ഞാലും അതെല്ലാം കേൾക്കുക തന്നെ.. എന്തായാലും അതൊക്കെ അനുഭവിക്കുക തന്നെ.. കാശിക്കു വേണ്ടി ആയി പോയില്ലേ... നെഞ്ചിൽ പതിയെ ഒന്ന് തട്ടി കൊണ്ട് ശ്വാസമെടുത്തു. പിന്നെയാ ഡോറിലെ ഹാന്റിൽ പിടിച്ചു അത് തുറന്നു കൊണ്ടകത്തേക്ക് കയറി... തുടരും.. തുടരണ്ടേ... പക്ഷേ പ്രണയം മാത്രം പറഞ്ഞാൽ പോരല്ലോ.. അതിനിടയിൽ വന്നു പോകുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ പറ്റി പിന്നെ ആര് പറയും. നിങ്ങളിങ്ങനെ ഇടക്ക് വെച്ച് പ്രശ്നം തീർന്നിട്ട് വരാമെന്നു പറഞ്ഞു കൊഴിഞ്ഞു പോയാൽ ഞാൻ പിന്നെ ആരോടു പറയും.. അത് കൊണ്ട് ശ്രമിക്കൂ.. ക്ഷമിക്കൂ.. ക്ഷമ ആട്ടിൻ സൂപ്പിന്റെ ഫലം ചെയ്യും ന്നല്ലേ.. അത് കൊണ്ട് കൂടെ ഉണ്ടാവണം.. ഞാനെ... ഇത് വരെയും വീട്ടിലെ ജോലിയും എന്റെ എഴുത്തും വായനയുമായി മാത്രം ഒതുങ്ങി കൂടി പോകായിരുന്നു.. ഈ ആഴ്ച മുതൽ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനി കൂടിയാണ്..😆 ഇനിയിപ്പോൾ എഴുതൊക്കെ ഒരു വകയാവും.. പക്ഷേ നിർത്തി പോകില്ല.. അതിനെനിക്ക് പറ്റില്ലല്ലോ.. നിങ്ങളൊന്നു ഉഷാറായി കൂടെ നിന്ന് തന്നില്ലേൽ ചിലപ്പോൾ വീണു പോയേക്കും.. അത്രയും തിരക്കിലാണിപ്പോ.. എന്തിനാ പഠിക്കുന്നെ എന്നൊന്നും ചോദിക്കരുത്.. 🤣 ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ ചോദിക്കുവാ അത്.. മാറ്റം നല്ലതല്ലേ.. ഒരു റിഫ്രഷ്.. അത്രേം ഒള്ളു.. സ്നേഹത്തോടെ jif💥💥 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ