The third eye Part 31 അധർവ്:(കൈകൾ നീട്ടി കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ യാചിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ) പ്ലീസ് നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ ഒന്നും നടക്കില്ല ഞാൻ നമ്മുടെ ആളുകളെ തിരിച്ചുവിളിക്കാം നിൻ്റെ കൂട്ടുകാരൻ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്നും ഉള്ളിലേക്ക് കയർ പ്ലീസ്. കൃതി പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി ആ നോട്ടത്തിൽ നഗരത്തിലെ രാജാവിനെ തോൽപ്പിച്ച് എന്ന ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അവൻ്റെമുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുമ്പ് വരിയിൽ നിന്നും കൈവരിയിൽ നിന്നും പതിയെ പിടികിട്ടും താഴേക്ക് പതിക്കാൻ തുടങ്ങി. അധർവ്: കാന്താരി അവൻ ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ മുന്നോട്ടുപോഞ്ഞു അവൻ്റെ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് കൈവരിയിലേക്ക താടി വീണു. സംസ്കൃത താഴേക്ക് പോകുന്നതിനു തൊട്ടുമുൻപത് തന്നെ ഒരു സെക്കന്റിൽ അത് ഓടിച്ചെന്ന് ഒരു മില്ലി സെക്കൻഡിൽ അവളുടെ ഒരു കൈയിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അവൻറെ വലിയകഴികൾ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ കരിങ്കല്ല് പോലെ മുറുകി. സംസ്കൃതി ഇപ്പോൾ ആ വലിയ ഉയരത്തിൽ അവൻ്റെ ഒറ്റക്കൈയിലെ പിടിയിൽ വായു വിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്!. Adhrvint നെറ്റിയിലെ ഞരമ്പുകൾ ദേഷ്യവും വിഷമവും കൊണ്ട് വലിഞ്ഞു മുറുകി അവൾ ഉണ്ടോ അവളോടുള്ള ഒബ്സെക്ഷൻ അവൻ്റെ കൈകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു കരുത്ത് നൽകിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. തൻറെ അത്രയും വലിയ ഉയരത്തിൽ തൻറെ ഒരു കൈയിൽ മാത്രം പിടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കൈ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹൈദരാബാദ് സിറ്റിയുടെ devil ൻ്റ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ താഴേക്ക് അടർന്നുവീണു. അവൾ അവൻ്റെ കൈകളിൽ നിന്നും തൻ്റെ കൈകളെ ദേഷ്യത്തിൽ മോചിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. അവൻ വിട്ടുകൊടുക്കാതെ അവളെ തൻ്റെ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്താൻ നോക്കിയെങ്കിലും, ബാൽ ൽക്കണിയുടെ കൈവരിയുടെ ഘടന കാരണം അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് അത്ര എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. അതിലേറെ തന്റെ വിരൽ ഒന്ന് തന്നിയാൽ തൻ്റെ പ്രാണൻ ഇല്ലാതാകും എന്ന് ഭയംതളർത്തി കളഞ്ഞിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് ആ കറുത്ത കമ്പികൾ മുകളിലൂടെ മറ്റു ശക്തമായ രണ്ടു കൈകൾ കൂടി വന്ന് സംസ്കൃതി മറു കൈയിൽ കൈ പിടിച്ചത്. ആകാശും ആരാവും ആയിരുന്നു. സഹോദരങ്ങൾ എന്നതിലുപരി ജീവൻ കൊടുക്കുന്ന കൂട്ടുകാരായി മൂന്ന് പേരും ഒരേ നിമിഷം തങ്ങളുടെ സർവ്വശക്തിയും ആ കൈകളിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. അധര് വിൻ്റെ ആ മരണം ഉള്ള ഭയം കണ്ടപ്പോഴാണ് ഈ പെൺകുട്ടി ഇല്ലെങ്കിൽ തങ്ങളുടെ സഹോദരൻ ഇല്ലാതാകുമെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആകാശ്: എടാ നീ പിടിവിടരുത് നമ്മൾ വിടില്ല അവളെ. അരവ്: വലിക്കു മുകളിലേക്ക് ഒന്നിച്ച്. മൂന്നുമഹോത്ര സഹോദരന്മാരും ഒന്നിച്ച് വലിച്ചതും കൃതിയുടെ ശരീരം വായുവിൽ വ നിന്നും പതിയെ ഉയർന്നു അവർ മൂന്നുപേരും ചേർന്ന് അവളെ വലിയ ഇരുമ്പ് കൈവരിയിലേക്ക് മുകളിലൂടെ സുരക്ഷിതമായി തറയിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടും. അവൾ തറയിലേക്ക് വീണ സെക്കൻഡിൽ തന്നെ അവൻ ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ തറയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അവൻ ഒട്ടും ആലോചിച്ച് ഇല്ല ചുറ്റും ആളുകൾ കൂടി നിൽക്കുന്നു എന്ന് പോലും ആലോചിക്കാതെ അവൻ തന്റെ പ്രാണനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് അതിശക്തിയായി മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ അവളുടെ മുടിയിലേക്ക് പടർന്നു. അവളോടുള്ളപ്രണയത്തിൻ്റെ ഒബ്സെക്ഷൻ ഇപ്പോൾ അങ്ങേയറ്റത്തെ ഭ്രാന്തമായി മാറിയിരുന്നു. അധർവ്:(ചുമലിൽ മുഖം പൂത്തി വിറക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ച്) എന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ നിനക്ക് നിൻ്റെ ജീവൻ തന്നെ കളയണമായിരുനന്നോ പെണ്ണേ ഞാൻ തോറ്റു ഞാൻ പൂർണമായി തോറ്റു. ഇനി മേലാൽ നിൻ്റെ ജീവൻ വച്ച് കളിക്കരുത്. ഞാൻ നിന്നോട് ആദ്യമേ പറഞ്ഞതാണ് യമൻ വന്നു ചോദിച്ചാൽ പോലും നിൻ്റെ ജീവൻ ഞാൻ നൽകിയില്ല. നീ എന്റേത് മാത്രമാണ്. തറയിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റിയ നിമിഷം തന്നെ അഥർവ് അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അവൻ്റെ നെഞ്ചിലെ ഭയം പെട്ടെന്ന് കടുത്ത രോക്ഷം ആയി മാറി. അവൾ തൻ്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് വഴുതി താഴേക്ക് പോയ ആ ഒരു സെക്കൻഡ് അവൻ അനുഭവിച്ചത് സ്വന്തം മരണം തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷേ അവളെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന് ആ കടുത്ത ഭയവും ദേഷ്യവും അവനിൽ ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് കൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്ത വന്യമായ ഭ്രാന്തായി മാറി. അത് അവനിലെ വിവേകം പൂർണമായും കളഞ്ഞു. തന്നിൽ നിന്നും കുതറി മാറാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അവളെ തന്നിൽനിന്നു വലിച്ചു മാറ്റി. അവൻ ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല. അവളുടെ രണ്ട് കൈകളിലും ബലമായി പിടിച്ചു അവളുടെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞ് അടിച്ചു ടെക്ക് ..., എന്ന കനത്ത ശബ്ദം ആ ബാൽക്കണിയിൽ മുഴങ്ങി കേട്ടു. അടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ സംസ്കൃതിയുടെ മുഖം ഒരുവശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു പോയി. അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറുതായി ചോര പൊടിഞ്ഞു. അവളുടെ വെളുത്ത ആ തുടുത്ത കവിളിൽ അഥർ വിൻറെഅഞ്ച് വിരൽപാടുകൾ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുവരെ കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന രാഗിയും മുദ്രയും അടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഭയത്തോടെ വായ പൊത്തി നിലവിളിച്ചു പോയി.. അവൻ്റെ രണ്ടു സഹോദരന്മാരും പോലും അവൻറെ വന്യമായ ഭാവം കണ്ട് ഒരടി പിറകോട്ട് മാറിനിന്ന് 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 അവൾ തൻ്റെ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ മെല്ലെ തുറന്നുഅവൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല മറിച്ച് നഗരത്തിലെDevil നോടുള്ള കടുത്ത വെറുപ്പും വാശി മാത്രമായിരുന്നു കണ്ണുകളിൽ. പെട്ടെന്ന് ആണ് അവന് അവൻ്റെ സ്വബോധം തിരിച്ചുവന്നത്. അവൻ ഞെട്ടലോടതൻ്റെ സ്വന്തം കൈപ്പത്തിയിലേക്ക് നോക്കി. അവൻ്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടി താൻ ജീവനാക്കൾ ഏറെ പ്രണയിക്കുന്ന,ഒരൊറ്റ പോറൽ പോലും ഏൽക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത തന്റെ പ്രാണന്റെ മുഖത്താണ് താൻ ഇപ്പോൾ അടിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവളോടുള്ള ഭ്രാന്തമായ പ്രണയത്തിൽ തന്റെ കൺട്രോൾ പൂർണമായും കൈവിട്ടു പോയതായിരുന്നു എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അഥർവിന്റെ കണ്ണുകളിൽകടുത്ത കുറ്റബോധവും വിഷമവും നിറഞ്ഞു. അവൻ വിറക്കുന്ന കൈകളോട് സംസ്കൃതിയുടെ ചുവന്ന തുടുത്ത കവിളിൽ തൊടാനായി ആഞ്ഞു അധർവ്: (വിറയ്ക്കുന്നശബ്ദത്തിൽ കണ്ണീരോടെ,) സംസ്കൃതി ഞാൻ .... ഞാൻ അറിയാതെ എന്നെ വിട്ടു പോകും എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് പക്ഷേ കൃതി അവനെ തന്റെ മുഖത്ത് തൊടാൻ അനുവദിച്ചില്ല അവൾ ചുണ്ടിലെ ചോര തുടച്ചുകൊണ്ട് . അവൻറെ കൈകളെ തട്ടിമാറ്റി. Krithi: നീ അടിച്ചത് എനിക്ക് വേദനിച്ചില്ല ഒരിക്കലും വേദനിക്കാൻ പോകുന്നുമില്ല. നമുക്കേറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടവരോ നമ്മളെ വേദനിപ്പിച്ചാൽ നമുക്ക് വേദന തോന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എൻ്റെ ആരുമല്ലാത്ത നീ എന്നെ അടിച്ചത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല. അത്രയും പറഞ്ഞ് krithika തന്റെ കൂട്ടുകാരികളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് അവിടെ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി. അവൻ തന്റെ തകർന്ന മനസ്സോടെ ആ ബാൽക്കണിയുടെ തറയിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു തലയിൽ കൈവച്ചു പോയി. ഇപ്പോൾ അവരുടെ വെറുപ്പ് വീണ്ടും വീണ്ടും കൂടിയെന്ന് അവൻ മനസ്സിലായി അവളെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്ന തോറും അവൾ തന്നിൽ നിന്നും വീണ്ടും വീണ്ടും വെറും അകന്നു പോകുന്നത് അവനെ സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ തൻറെ വിറക്കുന്നതിനാൽ അങ്ങേയറ്റത്തെ പ്രണയത്തോടെ കടുത്ത ശബ്ദത്തിൽ. അവളെ അവളെ നോക്കി ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. നീയെന്നെ എത്ര വെറുത്താലും നിന്നെ ഞാൻ സ്വന്തമാക്കുക തന്നെ ചെയ്യും ഈ അഥർവ് മൽഹോത്രയുടെ നെഞ്ചിലെ ശ്വാസം നിലക്കുന്നതുവരെ, നീ മറ്റാരുടെയും ആകില്ല നിൻറെ ഈ വെറുപ്പാണ് ഇപ്പോഴും എൻ്റെ ലഹരി.. മുന്നോട്ടുനടന്നവൾ ഒരു നിമിഷം അവിടെ നിന്നു. കൃതി: അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ തന്നെ അങ്ങേയറ്റത്തെ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. സ്വന്തമാക്കാനോ നീ എൻ്റെ ശരീരത്തെ നിന്റെ വലിയ കൊട്ടാരത്തിൽ പൂട്ടിയിട്ടൊ അഥർവ് മൽഹോത്ര. അന്നും ഇന്നും എൻറെ മനസ്സിൽ നിന്നോടു വെറുപ്പ് മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. എൻറെ മനസ്സിലെ വെറുപ്പ് താങ്ങാൻ നിനക്ക് സാധിക്കില്ല. അതും പറഞ്ഞ് അവൾ അവിടെ നിന്നും പോയി. പാലിൽ അവിടെ നിന്നിരുന്ന ആകാശിനും ആരവിനും തങ്ങളുടെ സഹോദരൻറെ ഭ്രാന്തൻ പാവം കണ്ട് നിശബ്ദരായി നോക്കി നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 അന്ന് രാത്രി malhothra മെൻഷൻ പൂർണമായി ഇരുട്ടിൽമുങ്ങി. തന്റെ വലിയ മുറിയിലെ ആഡംബര കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയായിരുന്ന അഥർവ്വിൻ അപ്പോഴും ഉറക്കം വന്നിരുന്നില്ല. അവൻ ബെഡിൽ വശങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. എന്നാൽ കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോഴേക്കും ബാൽക്കണിയിൽ വച്ച് താൻ സംസ്കൃതിയുടെ മുഖത്ത് അടിച്ച ആ കനത്ത ശബ്ദമാണ്അവൻ്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിയത്. തൻ്റെ കൈകളുടെ അഞ്ചുവിരൽപാടുകൾ പതിഞ്ഞ ചുവന്ന തുടുത്ത കവിൾ വിരൽപാടുകൾ നിറഞ്ഞ അവളുടെ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു മാഞ്ഞ ദേ ഇല്ല. അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ബെഡ് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അധർവ് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ മുറിയുടെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറി. കട്ടിലിൽ രാഗിയും മുദ്രയും ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കൃതി ജനാലയ്ക്ക് അരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ പതിയെ നടന്ന അവൾക്ക് തൊട്ടുപിന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന നിലാവിൻറെ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കവിളിലെ ചുവന്ന പാട് കൃത്യമായി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻറെ അഞ്ചു വിരൽപ്പാടുകൾ അവളുടെ കവിളിൽ ചുവപ്പുനിലയും കലർന്നൊരു നിറമായി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് കണ്ടതുംഅവൻ്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും വീണ്ടും കണ്ണീർ പൊടിഞ്ഞു. അവൻ വിറക്കുന്ന കൈകളുടെ അവളുടെ അവളുടെ വിരലുകൾ അടുപ്പിച്ചു. തന്റെ മുന്നിൽ അവൻ വന്നു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് പോലും. അവൾ ഒട്ടും ഭയന്നില്ല. അവൾ തന്നെ എല്ലാവരും കണ്ണുകളാൽ അവനെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. മുഖം തിരിച്ചു ബെഡിൽ പോയി കിടന്നു, അവൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഒരു ഭാവം പോലും അവളില്ലായിരുന്നു. അവൻ അവിടെത്തന്നെ നിശ്ചലമായി നിന്നു, കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടഞ്ഞു, കടുത്ത മാനസിക വിഷമവും ക്ഷീണവും കാരണം അവൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി. അവൾ ഉറങ്ങിയെന്ന് ഉറപ്പായതും അവൻ പതിയെ കട്ടിലിന്അരികിലേക്ക് നടന്നുവന്നു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായമുഖം അവൻ നോക്കി നിന്നു. ഉറക്കത്തിൽ അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ നേരിയതായി വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ വെളുത്ത കവിളിലെ തന്റെ അഞ്ചു വിരൽ പാടുകളും ഇപ്പോഴും ചുവന്ന് തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. അവൻ പതിയെ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ പതിയെ തറയിൽ ഇരുന്നു. ഈ നഗരത്തിലെ ഒരു ശത്രുവിനെ മുന്നിൽ പോലും തലകുനിക്കാത്ത അവൻ ഇന്ന് തൻ്റെ പെണ്ണിൻറെ ഉറങ്ങുന്ന രൂപത്തിനു മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരിക്കുകയാണ്. അവൻ തന്റെ വിറക്കുന്ന വിരലുകൾ പതിയെ അവളുടെ കവിളിലെ പാടുകളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. ആ വിരൽപ്പാടുകളിൽ അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അതീവ ശ്രദ്ധയോടെയും വശ്യ തായോടെയും വളരെ മൃദുവായി തലോടി.. ഇന്ന് ഇന്ന് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും വീണ്ടും കണ്ണീർ പൊടിഞ്ഞു. അധർവ്:(അവളുടെ ഉറക്കം ഉണരാത്ത രീതിയിൽ അങ്ങേയറ്റത്തെ താഴ്ന്നശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു) എനിക്ക് കൈവിട്ടു പോയ താടി.... നിന്നെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടും എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോൾ എന്ത് ബോധം മറിഞ്ഞു പോയി. എൻറെ ഈ കൈകൾ കൊണ്ട് നിന്നെ അടിച്ചതിന് ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് നീ ന്നോട് മാപ്പ് ചോദിക്കുക? എന്നെ എത്ര വെറുത്താലും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല പക്ഷേ എന്നെ വിട്ടു പോകരുത് നീ ഈ അധർവിൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പാണ് അത് നിന്നാൽ പിന്നെ ഞാനില്ല. പതിയെ കുഞ്ഞു തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിൽ താൻ അടിച്ച ഭാഗത്തായി പതിയെ ചുംബിച്ചു. അവളുടെ കവിളിൽ മരുന്ന് വെച്ച് കൊടുക്കാൻ അവനു വല്ലാത്ത ആഗ്രഹം തോന്നി. അവൻ നേരം പുലരുന്നത് വരെ അവളുടെ കട്ടിൽ അരികിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. ഒരു നിമിഷം പോലും അവിടെ നിന്നും മാറിയില്ല. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മുറിയിലേക്ക് സൂര്യപ്രകാശം അടിച്ചു കയറി. കൃതി കണ്ണുകൾ തുറന്ന്പതിയെ അവളെഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നതും കട്ടിലിന് അരികിലെ വലിയ ആഡംബര മേശപ്പുറത്ത് അവളുടെ കണ്ണുകൾ നീണ്ടു. അവിടെ കറുത്തറോസാപ്പൂക്കൾ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു ബൊക്ക ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനോടൊപ്പം വിലകൂടിയ ചെറിയ സ്വർണപ്പെട്ടിയും അതുപോലെ ഒരു വലിയ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സിന്റെ പെട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ തൊട്ടരികിൽ ഒരു കത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. "Ninte കവിളിലെ വേദന മാറ്റാൻ ഈ ഡെവിളിന്റെ ചെറിയൊരു സമ്മാനം നി എൻ്റെ മാത്രമാണ്" കത്ത് വായിച്ചതും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യം വീണ്ടും ഇരട്ടിച്ച്. അവൾ അകത്ത് ദേഷ്യത്തോടെ ജനാലയുടെ പുറത്തേക്ക് അറിഞ്ഞു ദേഷ്യത്തിലെ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സുമായി താഴേക്ക് നടന്നു. തുടരൂ...... #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!