☘️❤️ഭൈരവാഗ്നി❤️☘️10 വനയോനി എന്ന പവിത്രമായ ഗുഹാമുഖത്തിന്റെ ഇരുണ്ട തുരങ്കങ്ങൾ കടന്ന് പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ ആര്യന്റെ ശ്വാസം നിലയ്ക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. പുലർച്ചെയുടെ ആദ്യ കിരണങ്ങൾ അഗസ്ത്യമലയുടെ മുകളിൽ പതിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മഞ്ഞും കാറ്റും നിറഞ്ഞ ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, ദൂരെ മലനിരകൾക്കിടയിൽ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള നീലേശ്വരത്തെ ആ മഹാക്ഷേത്രത്തിന്റെ കരിങ്കൽ ഗോപുരം ദൃശ്യമായിരുന്നു. കാടിന്റെ വന്യതയ്ക്ക് നടുവിൽ ഒരു വലിയ നിഗൂഢത പോലെ ആ ക്ഷേത്രം നിലകൊണ്ടു. ​പക്ഷേ, ആര്യന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ നീണ്ട പടവുകൾക്ക് മുകളിൽ, ക്ഷേത്ര കവാടത്തിൽ കാത്തുനിന്നിരുന്ന ആ രൂപത്തിലായിരുന്നു. ​കൈയിൽ ഒരു ആധുനിക ഹണ്ടിങ് റൈഫിളും, മറുകയ്യിൽ വിക്രം റാവുവിന്റെ ആ പഴയ കറുത്ത ഡയറിയുമായി നിൽക്കുന്നത് മറ്റാരുമല്ല—ആര്യനെ ലണ്ടനിൽ നിന്ന് ഈ റിസർച്ചിനായി ഇന്ത്യയിലേക്ക് അയച്ച അവന്റെ ഗൈഡ് പ്രൊഫസറായിരുന്നു അത്! ലബോറട്ടറിയിലെ ശാന്തനായ ആ പ്രൊഫസറുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ വന്യമായ ഒരു ആർത്തിയും ക്രൂരതയും പ്രകടമായിരുന്നു. ​ "പ്രൊഫസർ... നിങ്ങളോ...?" ആര്യൻ തന്റെ വലതുകാലിലെ കഠിനമായ വേദന കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവന്റെ ശരീരം ഇപ്പോൾ പകുതിയിലധികം നീലവിഷത്താൽ വരിഞ്ഞുമുറുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കൈയിലെ താളിയോല അപ്പോഴും ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ​ "അതെ ആര്യൻ, ഞാൻ തന്നെ," പ്രൊഫസർ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പടവുകൾ ഇറങ്ങി അവന് നേരെ വന്നു. "നീ വിചാരിച്ചോ ഞാൻ ലണ്ടനിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ ലാബിൽ വെറും ശമ്പളത്തിന് വേണ്ടി ജീവിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ അധ്യാപകനാണെന്ന്? മുപ്പതു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നിന്റെ മുത്തശ്ശൻ വിക്രം റാവു ഈ കാട്ടിൽ നിന്ന് മോഷ്ടിച്ച 'നീലസസ്യത്തിന്റെ' യഥാർത്ഥ മൂല്യം എനിക്ക് കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു. അയാൾ മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ആ ഡയറിയും ഭൈരവാഗ്നിയുടെ പകുതി ഫോർമുലയും എന്റെ കൈകളിലാണ് ഏൽപ്പിച്ചത്." ​ പ്രൊഫസർ തന്റെ കൈയിലെ കറുത്ത ഡയറി വായുവിൽ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. ​ "വിക്രം റാവുവിന് ഒരു പിഴവ് പറ്റി. താന്ത്രികമായ പൂജാവിധികൾ ഇല്ലാതെ ആ സസ്യത്തിന്റെ ഡി.എൻ.എ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അത് വിഷമായി മാറി അയാളുടെ ശരീരത്തെ നശിപ്പിച്ചു. ആ വിഷമാണ് ജനിതകമായി നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഓടുന്നത്. ആ വിഷം പൂർണ്ണമായി ഉണരണമെങ്കിൽ നീ ഈ അഗസ്ത്യമലയിൽ കാലുകുത്തണമായിരുന്നു. ഭദ്ര നിന്നെ വേട്ടയാടുമ്പോൾ, ഈ കാടിന്റെ രഹസ്യ കവാടങ്ങൾ ഓരോന്നായി തുറക്കപ്പെടുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. നീ വെറുമൊരു ശാസ്ത്ര ഗവേഷകനല്ല ആര്യൻ... നീ നീലേശ്വരത്തെ നിധി തുറക്കാനുള്ള എന്റെ താക്കോൽ മാത്രമാണ്!" ​ആര്യന്റെ ഉള്ളിൽ കോപവും നിരാശയും ഇരച്ചുകയറി. താൻ ഇത്രയും കാലം ഒരു ദൈവത്തെപ്പോലെ ആരാധിച്ച തന്റെ ഗൈഡ് പ്രൊഫസർ, വിക്രം റാവുവിനേക്കാൾ വലിയൊരു ചതിയനായിരുന്നു എന്ന സത്യം അവന് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. ​ "പ്രൊഫസർ... നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് വലിയൊരു തെറ്റാണ്! ഈ കാടിന്റെ ശക്തി നിങ്ങളെ ജീവനോടെ വിടില്ല. ഭദ്ര... അവൾ തൊട്ടുപിന്നിലുണ്ട്!" ആര്യൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. ​ "അവളെ എനിക്ക് ഭയമില്ല ആര്യൻ," പ്രൊഫസർ തന്റെ തോക്ക് ആര്യന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ ചൂണ്ടി. "നിന്റെ കൈയിലുള്ള ആ താളിയോലയും, എന്റെ കൈയിലുള്ള ഈ ലണ്ടൻ ഡയറിയും ഒന്നിച്ച് ചേരുമ്പോൾ ഭൈരവാഗ്നിയുടെ പൂർണ്ണരൂപം എനിക്ക് ലഭിക്കും. മരണമില്ലാത്ത അവസ്ഥ നൽകുന്ന ആ മരുന്ന് അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ എത്തിച്ചാൽ ഞാൻ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ കോടീശ്വരനാകും. ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ആ താളിയോല എനിക്ക് തരൂ!" ​ആര്യൻ ഒരടി പിന്നോട്ട് മാറി. തന്റെ കൈയിലെ താളിയോല ഈ ചതിയന്റെ കൈകളിൽ എത്തിയാൽ പ്രകൃതിയുടെ സർവ്വനാശമായിരിക്കും ഫലമെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു. ​ "ഇല്ല... ഞാൻ ഇത് തരില്ല!" ആര്യൻ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. ​ "എങ്കിൽ നിന്റെ ചോര വീഴ്ത്തി ഞാൻ ഇത് എടുക്കും!" പ്രൊഫസർ തോക്കിന്റെ ട്രിഗർ അമർത്താൻ തുനിഞ്ഞു. ​ ധും...! ​ പെട്ടെന്ന്, വനയോനി ഗുഹയുടെ മുകൾഭാഗം തകർത്തുകൊണ്ട് കറുത്ത കോടമഞ്ഞിന്റെ ഒരു വലിയ ചുഴലിക്കാറ്റ് ക്ഷേത്ര മുറ്റത്തേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അഘോരി യോഗിനിയുടെ അഗ്നിമതിൽ ഭേദിച്ച്, സർവ്വശക്തിയും സംഭരിച്ച് ഭദ്ര അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയായിരുന്നു! അവളുടെ ചിലങ്കകളുടെ ശബ്ദം കാതുകൾ പൊട്ടുന്ന വണ്ണത്തിൽ ഉച്ചത്തിലായി. അവളുടെ മഞ്ഞക്കണ്ണുകൾ പ്രൊഫസറുടെ കൈയിലെ കറുത്ത ഡയറിയിലേക്ക് നീണ്ടു. ​ "ചതിയന്മാർ... വിക്രം റാവുവിന്റെ വംശവും അവനെപ്പോലെയുള്ള മറ്റൊരു ചതിയനും കൂടി എന്റെ മണ്ണിൽ വെച്ച് നശിക്കാൻ പോകുന്നു!" ഭദ്ര വന്യമായി അട്ടഹസിച്ചു. ​അവൾ തന്റെ കൈകൾ വീശിയപ്പോൾ അന്തരീക്ഷത്തിലെ വായു കനത്തു. അതിശക്തമായ ഒരു കാറ്റിൽ പ്രൊഫസർ ദൂരേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിലെ തോക്ക് പാറപ്പുറത്ത് ഇടിച്ച് തകർന്നുപോയി. എന്നാൽ, വീഴ്ചയ്ക്കിടയിലും വിക്രം റാവുവിന്റെ ആ കറുത്ത ഡയറി പ്രൊഫസർ മുറുകെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ​ഭദ്ര പതുക്കെ വായുവിൽ ഒഴുകി പ്രൊഫസറുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവളുടെ നഖങ്ങൾ പ്രൊഫസറുടെ കഴുത്തിന് നേരെ നീണ്ടു. മരണഭയം കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ പ്രൊഫസർ ആര്യനെ നോക്കി നിലവിളിച്ചു: "ആര്യാ... എന്നെ രക്ഷിക്കൂ! ഈ ഡയറി നിന്റെ മുത്തശ്ശന്റേതാണ്... ഇതിലെ സമവാക്യം ഇല്ലാതെ നിന്റെ ശരീരത്തിലെ നീലവിഷം മാറ്റാൻ കഴിയില്ല! നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഒന്നിച്ച് നിന്നാൽ മാത്രമേ ഈ ശക്തിയെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ!" ​ ആര്യൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. പ്രൊഫസർ തന്നെ ചതിച്ചവനാണ്. എങ്കിലും ആ ഡയറി ഭദ്രയുടെ കൈകളിൽ എത്തിയാൽ കഥ അവിടെ അവസാനിക്കും. ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആ സമവാക്യവും താളിയോലയിലെ മന്ത്രങ്ങളും ചേർന്നാൽ മാത്രമേ ഭദ്രയെ ശാന്തയാക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന് യോഗിനി പറഞ്ഞത് അവൻ ഓർത്തു. ​ആര്യൻ ഒട്ടും മടിക്കാതെ തന്റെ കൈയിലെ ചുവന്ന താളിയോലയുമായി ഭദ്രയ്ക്ക് നേരെ കുതിച്ചു. അവൻ തന്റെ വിരലുകളിലെ നീലച്ച ചോര താളിയോലയിൽ അമർത്തിക്കൊണ്ട് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: "ഭദ്രാ... നിന്റെ പക എന്നോടും എന്റെ മുത്തശ്ശനോടുമാണ്! ഈ ചതിയനെ വിട്ടേക്കൂ. ഇതാ... നീ തിരയുന്ന ഭൈരവാഗ്നിയുടെ പകുതി രൂപം!" ​താളിയോലയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട സ്വർണ്ണ-ചുവപ്പ് പ്രകാശവലയം ഭദ്രയെ പുറകോട്ട് തള്ളി. അവൾ വേദനയോടെ അലറിക്കൊണ്ട് വായുവിൽ പിന്നോട്ട് മാറി. ആ ചെറിയ ഇടവേളയിൽ ആര്യൻ പ്രൊഫസറുടെ കൈയിൽ നിന്ന് ആ കറുത്ത ഡയറി ബലമായി പിടിച്ചെടുത്തു. ​ "ആര്യാ... നീ..." പ്രൊഫസർ ദേഷ്യത്തോടെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഭദ്രയുടെ കറുത്ത പുക വന്ന് പ്രൊഫസറുടെ ശരീരത്തെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. അവൾ അയാളെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വലിയ കരിങ്കൽ ചുവരിലേക്ക് അതിശക്തമായി അടിച്ചുവീഴ്ത്തി. പ്രൊഫസർ ചോരയൊലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ബോധരഹിതനായി തറയിലേക്ക് വീണു. ​ ​ഇപ്പോൾ നീലേശ്വരത്തെ ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത് ആര്യനും ഭദ്രയും മാത്രമായി. കനത്ത മഞ്ഞും മഴയും വീണ്ടും പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആര്യന്റെ ഒരു കൈയിൽ ചുവപ്പായി ജ്വലിക്കുന്ന പുരാതന താളിയോലയും, മറുകയ്യിൽ ലണ്ടനിലെ ആധുനിക ശാസ്ത്ര സമവാക്യങ്ങൾ എഴുതിയ കറുത്ത ഡയറിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ​അവന്റെ ശരീരത്തിലെ നീലവിഷം ഇപ്പോൾ കഴും വരെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ കാഴ്ച മങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഇനി നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം. ​അവൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ, ഡയറിയുടെ അവസാന താളുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ വിക്രം റാവു എഴുതിയ ആ വിചിത്രമായ രാസസമവാക്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, ആ സമവാക്യത്തിലെ ചിഹ്നങ്ങളും ഘടനയും തന്റെ കൈയിലെ താളിയോലയിലെ പുരാതന താന്ത്രിക വരികളുമായി കൃത്യമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു! നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് താന്ത്രികർ പ്രകൃതിയുടെ ഊർജ്ജത്തെ വിവരിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച അതേ താളമാണ് ആധുനിക ശാസ്ത്രം സമവാക്യങ്ങളിലൂടെ എഴുതിവെച്ചിരിക്കുന്നത്! ​ "ശാസ്ത്രവും ആഭിചാരവും രണ്ടല്ല... പ്രകൃതിയെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള രണ്ടു വഴികൾ മാത്രമാണ്..." ആര്യൻ തന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ തിരിച്ചറിവോടെ മന്ത്രിച്ചു. ​അവൻ ആ താളിയോലയും ഡയറിയും ഒന്നിച്ച് ചേർത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ബലിപ്പീഠത്തിന് മുകളിലേക്ക് വെച്ചു. എന്നിട്ട്, തന്റെ വിരലുകൾ കടിച്ചുമുറിച്ച് അതിൽ നിന്നൊലിച്ച നീലച്ച ചോര ആ രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കും മുകളിലേക്ക് തളിച്ചു. ​ ഓം... ഭൈരവാഗ്നി മഹാരൂപായ... ശാസ്ത്ര താന്ത്രിക സമന്വയായ... ജ്വല... ജ്വല...! ​അവൻ ആ സമവാക്യവും മന്ത്രവും ഒന്നിച്ച് ഉച്ചത്തിൽ ജപിക്കാൻ തുടങ്ങി. ​ആ നിമിഷം, നീലേശ്വരത്തെ മഹാക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഗോപുരത്തിന് മുകളിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ ഇടിമിന്നൽ ബലിപ്പീഠത്തിലേക്ക് പതിച്ചു. താളിയോലയും ഡയറിയും ഒന്നിച്ച് കത്തിയെരിഞ്ഞ് ഒരു വലിയ സ്വർണ്ണ പ്രകാശഗോളമായി മാറി അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു പൊങ്ങി. ആ പ്രകാശത്തിന്റെ ചൂടിൽ ഭദ്രയുടെ കറുത്ത ആഭിചാര മഞ്ഞ് പൂർണ്ണമായി അലിഞ്ഞുപോയി. ​ ഭദ്ര ആ പ്രകാശത്തിലേക്ക് നോക്കി നിശ്ചലയായി നിന്നു. അവളുടെ മഞ്ഞക്കണ്ണുകളിലെ ക്രൂരത പതുക്കെ മാറി, പഴയ ആ നീലേശ്വരത്തെ കാവൽക്കാരിയുടെ ശാന്തത തിരികെ വരുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൾ ആര്യനെ നോക്കി പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: "വിക്രം റാവുവിന് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തത്... അവന്റെ ചോര പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കുന്നു..." ​ എന്നാൽ, ആ പ്രകാശവിസ്ഫോടനത്തിന്റെ ആഘാതത്തിൽ ആര്യന്റെ ശരീരം പൂർണ്ണമായി തളർന്നു. അവന്റെ ബോധം മറയാൻ തുടങ്ങി. അവൻ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കരിങ്കൽ തറയിലേക്ക് മലർന്നുകീഴെ വീണു. കണ്ണുകൾ അടയുന്നതിന് മുൻപ്, കാടിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് മാധവൻ ഈശാനും അഘോരി യോഗിനിയും ഓടിയടുക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ​ ​ആര്യൻ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുമ്പോൾ, ചുറ്റും കരിങ്കൽ ചുവരുകളായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, വശ്യമായ ഒരു സുഗന്ധം നിറഞ്ഞ ഒരു വലിയ മുറിയായിരുന്നു അത്. അവന്റെ വലതുകാലിലെ നീലവിഷം പൂർണ്ണമായും അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു! അവന്റെ ശരീരം കൂടുതൽ ശക്തമായതുപോലെ അവന് തോന്നി. ​ അവന്റെ അരികിൽ മാധവൻ ഈശാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ​ "ഞാൻ... ഞാൻ മരിച്ചില്ലേ ഈശാൻ? ഭദ്രയ്ക്ക് എന്ത് പറ്റി? പ്രൊഫസർ എവിടെ?" ആര്യൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് ചോദിച്ചു. ​ "നീ മരിച്ചില്ല ആര്യൻ. ഭൈരവാഗ്നിയുടെ പൂർണ്ണരൂപം നീ ഉണർത്തിയപ്പോൾ പ്രകൃതി നിന്റെ ശരീരത്തിലെ വിഷത്തെ അമൃതാക്കി മാറ്റി. ഭദ്രയുടെ ആത്മാവ് താൽക്കാലികമായി ശാന്തയായി ഈ കാടിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ..." ഈശാന്റെ മുഖം ഗൗരവമുള്ളതായി മാറി. ​ "പക്ഷേ എന്ത് ഈശാൻ?" ​ "നിന്റെ പ്രൊഫസർ ഇവിടെ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടു ആര്യൻ! ബോധം തിരികെ വന്ന അയാൾ, കത്തിയെരിഞ്ഞ ആ താളിയോലയുടെയും ഡയറിയുടെയും അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭൈരവാഗ്നിയുടെ ആ രഹസ്യ സമവാക്യത്തിന്റെ പകർപ്പ് കൈക്കലാക്കിയാണ് കടന്നുകളഞ്ഞത്. അയാൾ ഇപ്പോൾ ലണ്ടനിലേക്ക് തിരികെ പോയിക്കഴിഞ്ഞു. ആ വിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് ലണ്ടനിലെ ഒരു വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് ലാബിൽ വെച്ച് ഭൈരവാഗ്നിയുടെ കൃത്രിമ രൂപം നിർമ്മിക്കാൻ അയാൾ പദ്ധതിയിടുന്നു. അത് സംഭവിച്ചാൽ ഭദ്ര വീണ്ടും വന്യമായ രൂപത്തിൽ ഉണരും. ഈ കാട് മാത്രമല്ല, ലോകം മുഴുവൻ നശിക്കും!" ​ആര്യൻ തന്റെ കൈകൾ മുറുക്കെ പൂട്ടി. കഥ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല. നീലേശ്വരത്തെ ശാപം ഇപ്പോൾ ലണ്ടനിലെ ആധുനിക ലോകത്തേക്ക് പടർന്നിരിക്കുകയാണ്. ​ "നമ്മൾ ലണ്ടനിലേക്ക് പോകണം ഈശാൻ," ആര്യന്റെ കണ്ണുകളിൽ പുതിയൊരു നിശ്ചയദാർഢ്യം ജ്വലിച്ചു. "മുത്തശ്ശൻ വരുത്തിവെച്ച വിന ഞാൻ തന്നെ തീർക്കും. ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പേരിൽ പ്രകൃതിയെ ചതിക്കാൻ ഞാൻ ആ പ്രൊഫസറെ അനുവദിക്കില്ല!" ​മാധവൻ ഈശാൻ അവന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. "അതെ ആര്യൻ. നമ്മുടെ യാത്ര ഇനി ലണ്ടനിലെ ആധുനിക ലോകത്തേക്കാണ്. അവിടെയാണ് ഭൈരവാഗ്നിയുടെ അടുത്ത അധ്യായം കാത്തിരിക്കുന്നത്." തുടരും.......❤️☘️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!