വാരാണസിയിലെ ആ വഴിവീഥികളിൽ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന ആ സുന്ദരനായ ചെറുപ്പക്കാരനെ എന്നും ഒരാൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അലസമായ വസ്ത്രവും അവിടുത്തെ ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന അന്നവും ഭക്ഷിച്ചു ഗംഗാനദീ തീരത്തും പൂജകളിലും ലയിച്ചു ജീവിക്കുന്ന ആ പുതുമുഖത്തിലായിരുന്നു അയാളുടെ ശ്രദ്ധ..... ഒരിക്കൽ അവിടുത്തെ പൂജ കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു പോകാൻ തുടങ്ങിയ അയാൾ പതിവ് പോലെ വിശാദം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ഗംഗാ നദീ‌ തീരത്തിരിക്കുന്നവനെ കാണാൻ ഇടയായി... തന്റെ മേൽമുണ്ട് ശെരിയാക്കി കയ്യിലെ സഞ്ചി തോളിലേക്കിട്ട് അയാൾ അവൻറെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.... "കുട്ടീ...." പെട്ടെന്നുള്ള ആ ഗൗരവം നിറഞ്ഞ വിളിയിൽ അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.... തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ആ കാശായ വസ്ത്രം ധരിച്ച ജ്യോത്സനെ കാണെ അവൻ എഴുനേൽക്കാൻ തുനിഞ്ഞതും അയാൾ അവനോട് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു അയാളും അവൻറെ അടുത്ത് സ്ഥാനം പിടിച്ചു.... "കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി തന്നെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു... ഇവിടെ പുതിയതാണ് അല്ലെ..." അയാളുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് അവൻ ചെറുങ്ങനെ ഒന്ന് തലയാട്ടി.... "എന്റെ പേര് ചക്രബൂർത്തി.... ഇവിടുത്തെ അറിയപ്പെടുന്ന കർമ്മി ആണ്..... കുട്ടിക്ക് ഒത്തിരി സങ്കടങ്ങൾ ഉണ്ട് അല്ലെ.... എവിടെയാ നാട്.....എന്തിനാ ഇവിടേക്ക് വന്നത്...." തന്റെ കണ്ണിലേക്കു ഉറ്റുനോക്കിയുള്ള അയാളുടെ ശാന്തത നിറഞ്ഞ ആ ചോദ്യത്തിൽ അവൻ അറിയാതെ തന്നെ കുറിച് പറഞ്ഞു പോയിരുന്നു..... എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞ അയാളുടെ ചൊടികളിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.... "പ്രണയം..... ഒരു മനുഷ്യനെ അസുരനും ദേവനും തന്നെ പോലെ ഒന്നുമല്ലാത്തവനുമാക്കുന്നത് ഈ പറഞ്ഞ പ്രണയമാണ്..... എല്ലാ പ്രണയവും ഇങ്ങനെ അല്ല ശിവാനന്ദ്.... നൂറിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പേർക്ക് മാത്രമാണ് തന്റെ പ്രണയത്തിന് വേണ്ടി ജീവിതം ഹോമിക്കാൻ കഴിയുന്നത്..... താൻ എത്തേണ്ടിടത് തന്നെയാണ് എത്തിയിരിക്കുന്നത് ശിവാനന്ദ്..... സാക്ഷാൽ പരമശിവന്റെ മണ്ണിൽ..... പ്രണയം എന്തെന്ന് പഠിപ്പിച്ചവന്റെ മണ്ണിൽ......ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ... മഹാദേവനായ...ദക്ഷിണാമൂർത്തിയായ ഈശ്വരന്റെ മണ്ണിൽ...... നിന്റെ പ്രണയത്തിനായി....അടുത്ത ജന്മത്തിനായി നിത്യവും മൃത്യുഞ്ജയനായ ശ്രീ പരമശിവനെ നീ ഭജിക്കണം....അവൻറെ അനുഗ്രഹത്താൽ നീ ശിവനായും നിനക്ക് ബലമായി നിന്റെ പാർവതിയായി.... നിന്റെ പ്രണയിനിയായി അവളും പുനർജ്ജനിക്കും...... തുടങ്ങിക്കോളൂ ശിവാനന്ദ്..... നിന്റേയും അവളുടെയും പുനർജ്ജന്മത്തിനായുള്ള പ്രാർത്ഥന തുടങ്ങിക്കോളൂ..... അത്രയും പറഞ്ഞു എണീറ്റു പോകുന്നവനെ കാണെ അവൻറെ കണ്ണുകളും അയാൾക്ക് പുറകെ നീങ്ങിയിരുന്നു.....അതിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിക്കാൻ എന്നവണ്ണം അങ്ങ് ദൂരെ കാണുന്ന ആ ക്ഷേത്രത്തിലെ മണികൾ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ അവനെ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...... 🌼🌼🌼🌼🌼🌼 6 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മുംബൈ നഗരത്തിലെ ആ വലിയ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പ്രസവവേദനയാൽ പുളയുന്ന ഒരു യുവതിയേയുമെടുത്തു ഒരു യുവാവ് ഓടികിതച്ചു കയറി..... ഡെലിവറിക്കായി ആ യുവതിയെ റൂമിലേക്ക് കയറ്റി.... ടെൻഷനോടെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്ന ആ യുവാവിനെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ശക്തമായ ഒരു ഇടി പൊട്ടി.....അതിൽ ഞെട്ടി ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് തൂവാനം അടിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്ത് ശക്തമായ കാറ്റും മഴയും പെയ്ത് തുടങ്ങിയിരുന്നു.... പെട്ടെന്നുള്ള പ്രകൃതിയുടെ ഈ മാറ്റത്തിൽ പുറത്ത് ഒത്തിരി പേര് പല പല ഭാഗത്തേക്കും ഓടി കയറുന്നത് അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു...... ആ നിമിഷം തന്നെ ഉള്ളിൽ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ ഉയർന്നു..... ആ കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ട് കൊണ്ട് ആ അമ്മ ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ ക്ഷീണത്താൽ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.... "Mr. ഋഷഭ് വർമ്മ....." പുറകിൽ നിന്നുമുള്ള ആ വിളിയിൽ അയാൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..... "ആൺ കുഞ്ഞാണ്....." സിസ്റ്റർ അത്‌ പറയലും പുറത്തു വീണ്ടും അതി ഭയാനകമായ രീതിയിൽ ഒരു ഇടി കൂടെ പൊട്ടി.... അതിൽ ഉറങ്ങി കിടന്ന വെളുത്തു റോസ് നിറത്തിലുള്ള ആ കുഞ്ഞു പൈതൽ അടച്ചിരുന്ന കൺ പോളകൾ തുറന്നു അയാളെ നോക്കിയിരുന്നു.... ആ കുഞ്ഞിനെ കൈകളിൽ വാങ്ങി അയാൾ സന്തോഷത്തോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു ഒന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു....... 🌼🌼🌼🌼🌼🌼 3 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം....... സിറ്റിയിലെ ആ ഹോസ്പിറ്റൽ ലേബർ റൂമിന് മുന്നിൽ ഒരാൾ അക്ഷമയോടെ നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നു... നടക്കുന്നതിനൊപ്പം അയാൾ എന്തെല്ലാമോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... "ഹേമയുടെ ഹസ്ബൻഡ് ആരാ....." ആ ചോദ്യം കേൾക്കെ അയാൾ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.... "എന്ത്‌ കുഞ്ഞാ " ഗൗരവത്തോടെ കുഞ്ഞിനെ ഒന്ന് നോക്കുപോലും ചെയ്യാതെയുള്ള അയാളുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ സിസ്റ്ററും അവിടെ ഇരുന്ന മറ്റൊരു യുവാവും അയാളെ ഇതെന്തൊരു മനുഷ്യൻ എന്നത് പോലെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരു‌ണു..... "പെൺ കുഞ്ഞാണ്....." അത് കേൾക്കെ അയാളുടെ കടപ്പല്ലുകൾ ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന ശബ്ദം അവർ കേട്ടു.... "കൊണ്ട് പൊക്കോ അതിനെ... എനിക്ക് കാണണ്ട..." അത്രയും പറഞ്ഞു അവിടെ ചെന്നിരുന്നു പിറുപിറുക്കുന്നവനെ ഇരുവരും വെറുപ്പോടെ നോക്കി നിന്നു........ സിസ്റ്റർ കുഞ്ഞുമായി അകത്തേക്ക് പോയതും അകത്തു നിന്ന് ഒരു ലേഡി ഡോക്ടർ പുറത്തിരിക്കുന്ന യുവാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.... "രാധികേ....അവൾക്ക് എങ്ങനെ ഉണ്ട്.. എന്റെ കുഞ്...." ഡോക്ടറെ കണ്ടപാടെ അയാൾ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും എഴുനേറ്റ് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "മഹി നീ എന്റെ കൂടെ കേബിനിലേക്ക് ഒന്ന് വാ...." അതും പറഞ്ഞു ഡോക്ടർ മുന്നിലും അവരുടെ കൂടെ ഒരു സംശയത്തോടെ ആ യുവാവും പുറകെ നടന്നു.... അപ്പോഴും പുറത്തിരിക്കുന്ന അയാൾ പലതും കണക്ക് കൂട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... "ലക്ഷ്മി.... അവൻറെ തീരുമാനം എന്താണെന്ന് പറഞ്ഞോ..." ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ഋഷഭ് എന്ന ഋഷി അത്‌ ചോദിച്ചത്..... അയാളുടെ ചോദ്യം കേൾക്കെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഭാര്യയും ഇളയ മകൻ രുധിയും പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി.... "അവൻ നമുക്ക് പുറകെ വന്നോളാം എന്ന പറഞ്ഞത്..... നമ്മളോട് ആദ്യം പോവാൻ..." "മ്മ്മ്മ്.... രുധി...നീ ലീവ് പറഞ്ഞില്ലേ കോളേജിൽ...." "യെസ് അച്ഛാ... അത്‌ സീൻ ഇല്ലാ.... നാട്ടിലുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ കയറിയതിന്റെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കാണിച്ചാൽ മതി...." "ഓക്കേ.. എങ്കിൽ നാളെ നൈറ്റ്‌ നമ്മൾ ഇവിടുന്ന് പാലക്കാട്ടേക്ക് തിരിക്കും.... ഞാൻ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക്‌ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്..." അത്രയും പറഞ്ഞു അയാൾ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കഴിച്ചു എണീറ്റു.... "എന്താ അമ്മ പെട്ടെന്ന് നാട്ടിലേക്ക്.... മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയും ഓക്കേ അല്ലെ..." "ആഹ്ടാ... അവർക്കു കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല.... എന്തോ എല്ലാവരും ഇപ്രാവിശ്യത്തെ വെക്കേഷന് നാട്ടിൽ ഉണ്ടാവണം എന്ന് മുത്തശ്ശൻ പറഞ്ഞുവത്രെ...." "Something fishyyyy... എന്തോ ചീഞ്ഞു നാറുന്നുണ്ടല്ലോ...." ''ആ നീ മണവും പിടിച്ചു ഇരുന്നോ... പോയി കൊണ്ട് പോകാനുള്ളതൊക്കെ പാക്ക് ചെയ്ത് വെക്കടാ....പിന്നെ ഏട്ടനോട് നീ ഒന്നും കൂടെ ചോദിച്ച് നോക്ക് വരുന്നുണ്ടോന്ന്.. കേട്ടോടാ പോത്തേ... " കാര്യമായി എന്തോ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നവന്റെ തലയിൽ ഒരു തട്ട് കൊടുത്തു കൊണ്ടവർ എണീറ്റ് പോയി.... "അമ്മാ...." ചിണുങ്ങി കൊണ്ടുള്ള അവൻറെ വിളി കേട്ടെങ്കിലും അവർ അത്‌ കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ എണീറ്റ് പോയിരുന്നു..... കൊണ്ട് പോകാനുള്ളതെല്ലാം പാക്ക് ചെയ്ത് വെച്ച് അവൻ തന്റെ ബൈക്കുമെടുത്തു മുംബൈ നഗരത്തിലൂടെ പാഞ്ഞു..... ഓവർ സ്പീഡിൽ പോകുന്ന ആ ബൈക്ക് കാണെ പലരും അവനെ വായിൽ തോന്നിയതെല്ലാം വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൻറെ ബൈക്ക് ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്തിലേക്ക് കുതിച്ചു.... RR GROUPS എന്ന ആ ബഹുനില കെട്ടിടത്തിന് മുമ്പിൽ അവൻറെ ബൈക്ക് വന്നു നിന്നു..... റീസെപ്ഷനിൽ ഇരിക്കുന്ന പെൺകുട്ടിക്ക് ഒരു ചിരിയും നൽകി അവൻ ലിഫ്റ്റ് വഴി തേർഡ് ഫ്ലോറിൽ എത്തി.... പോകുന്നവഴി ഇരുവശത്തും ഇരുന്നു വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന പരിചിത മുഖങ്ങൾക്ക് ഒരു പുഞ്ചിരി നൽകാനും അവൻ മറന്നില്ല.... ആ ഫ്ലോറിന്റെ ഏറ്റവും അറ്റത്ത് കാണുന്ന ഡോറിലെ നെയിം പ്ലേറ്റിൽ അവൻറെ കണ്ണുറച്ചു.... RUDHRANANDH RISHAB VARMMA (CEO OF RR GROUPS) അവൻ ഒരു ചിരിയോടെ പതുക്കെ ഡോർ തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറിയതും കണ്ടു കണ്ണിന് മുകളിൽ കൈവെച്ചു ചയറിൽ ചാരി കിടക്കുന്നവനെ..... "ഏട്ടാ... ഏട്ടോയ്..." അവൻറെ വിളി കേൾക്കെ അവനൊരു ഞെട്ടലോടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.... "നീ ആയിരുന്നോ... എന്താടാ..." കണ്ണ് തിരുമ്മി ചോദിക്കുന്നവനെ കാണെ അവൻ നടുവിന് കൈവെച്ചു അവനെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു... "ഇന്നലെയും ഉറങ്ങിയില്ല അല്ലെ... ഏട്ടനോട് എത്ര പ്രാവിശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഉറക്കം കളഞ്ഞുള്ള വർക്ക്‌ ഒന്നും വേണ്ടെന്ന്.... എത്ര പറഞ്ഞാലും കേൾക്കില്ല....കണ്ണിന് ചുറ്റും കറുപ്പ..." അവൻറെ ഗൗരവത്തിലുള്ള വർത്തമാനം കേൾക്കെ രുദ്രന് ചിരി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... "ടാ...ടാ...ഞാൻ നിന്റെ ഏട്ടനാ... അല്ലാതെ നീ എന്റെ ഏട്ടനല്ല...ഒത്തിരി തിരക്കാണിപ്പോ... നിനക്ക് അറിയുന്നത് അല്ലെ...." "എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും സ്വന്തം ആരോഗ്യം നോക്കിയുള്ള ജോലിയൊക്കെ മതി.... അച്ഛൻ ചോദിച്ചു ഏട്ടൻ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വരുന്നില്ലേ എന്ന്..." "ഞാൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞത് ആണല്ലോ വരാൻ പറ്റില്ല എന്ന്.... അച്ഛനും ഞാനും അറേഞ്ച് ചെയ്ത കുറച്ചു മീറ്റിങ്‌സ് ഉണ്ട്.. അതൊന്നും പെട്ടെന്ന് ക്യാൻസൽ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല.... ഞാനോ അച്ഛനോ ആരേലും ഒരാൾ ഇവിടെ വേണം.... ഈ ഒരു മന്ത് എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്നെ പറ്റു... നിങ്ങൾ എന്തായാലും ഇപ്പൊ ചെല്ല്..." "നിങ്ങളെ പോലെ ഒരു വർക്ക് ഹോളിക് ആയിട്ടുള്ള മനുഷ്യനെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല ഏട്ടാ... എന്തോന്നാ ഇത്...." തന്റെ മുന്നിലിരുന്നു പറയുന്നവനെ കാണെ ഒരു ചിരിയോടെ ലാപിലേക്ക് ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയിരുന്നു അവൻ..... 🌼🌼🌼🌼🌼 🎵🎵Varaha Roopam, Daiva Varishtam Varaha Roopam, Daiva Varishtam Varasmitha Vadanam, Vajra Dantadhara Raksha Kavacham, Shiva Sambhootha Bhuvi Samjaatha, Bhaktha Jana Rakshakam Bhaya Nivarana, Bhavasara Bharam Varaha Roopam, Daiva Varishtam Varaha Roopam, Daiva Varishtam Varasmitha Vadanam, Vajra Dantadhara Raksha Kavacham, Shiva Sambhootha Bhuvi Samjaatha, Bhaktha Jana Rakshakam Bhaya Nivarana, Bhavasara Bharam🎶🎶🎶🎶 ആ മുറിയിൽ അലയടിക്കുന്ന സംഗീതത്തിന് ആസാമാന്യ മെയ് വഴക്കത്തോടെ ചുവടുകൾ വെക്കുവായിരുന്നു അവൾ.... വല്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷവും ഊർജ്ജവും ആയിരുന്നു അവൾക്കപ്പോൾ..... നൃത്തത്തെ... തന്റെ ചിലങ്കയെ ജീവനെ പോൽ സ്നേഹിക്കുന്നവൾ..... പാട്ട് അവസാനിച്ചതും അവളൊരു തളർച്ചയോടെ നിലത്തു ചടഞ്ഞിരുന്നു.... അവൾ വല്ലാതെ വിയർത്തൊലിച്ചിരുന്നു അപ്പോൾ.... തന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീണ്ടു വന്ന ആ ജഗ് വാങ്ങി അവൾ വെള്ളം കുടിച്ചു..... ശേഷം ഒരു കിതപ്പോടെ മുന്നിലിരിക്കുന്നയാളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.... "നേരം പുലർന്നില്ലല്ലോ സനു... അപ്പോഴേക്കും തുടങ്ങിയോ നീയ്...." "അപ്പാ... എന്നും ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ചില്ലേൽ നിങ്ങൾക്ക് ഉറക്കം വരില്ലേ മനുഷ്യ...." "നിന്റെ ഈ രാവിലത്തെ ചിലങ്കയുടെയും പാട്ടിന്റേയും സ്വരം കാരണം എനിക്കും എന്റെ ഭാര്യക്കും ഉറങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ലന്നെ.... രാവിലെ അഞ്ചു മണിക്ക് തുടങ്ങിക്കോളും... അത്‌ കാണുമ്പോ അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോകുന്നതാ എന്റെ കൊച്ചേ..." അയാൾ പറഞ്ഞത് കേൾക്കെ അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അയാളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് മുത്തിയിരുന്നു.... "എങ്കിൽ എന്റെ കുട്ടൻ ചെന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വാ....ഇറങ്ങണ്ടേ...." "ഇന്ന് പോണോടി... അപ്പന് വയ്യടി..." "അപ്പാ...." "ഓക്കേ ഓക്കേ.... ടെൻ മിനുട്സ്..." അവളുടെ കൂർപ്പിച്ചുള്ള നോട്ടം കാണെ അയാൾ അറിയാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു പോയിരുന്നു...... ഫ്രഷ് ആയി ഒരു ട്രാക്ക്സുറ്റ് ധരിച്ചു താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ കണ്ടു ഉറക്കം തൂങ്ങി നിൽക്കുന്ന അമ്മയെയും അപ്പയെയും.... "മതി ഉറക്കം തൂങ്ങിയത്.. വന്നേ രണ്ടും...." അവരെയും പിടിച്ചിറക്കി വീട് പൂട്ടിയിറങ്ങിയതും ചെറു മഞ്ഞുകണങ്ങൾ അവളെ മുത്തമിട്ടു പെയ്തിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.... "നല്ല മഞ്ഞുണ്ടല്ലോ ഇന്ന്...." അമ്മ പറഞ്ഞത് കേൾക്കെ അവൾ കുറുമ്പോടെ നിലത്തു കൂടി കിടക്കുന്ന മഞ്ഞു കട്ട എടുത്തു അവരുടെ മുഖത്തിലൂടെ ഉരതി ഗേറ്റ് കടന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടിയിരുന്നു.... "ടി നിക്കടി അവിടെ...." അവൾക്ക് പുറകെ അവളുടെ ആ ചെറു കുറുമ്പ് ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് അവരും അവൾക്ക് പുറകെ ഓടിയകന്നു.... ഇരുവരെയും നോക്കി അതെ ചിരിയോടെ ഗേറ്റിലെ മൂന്നു നെയിം പ്ലേറ്റുകളെ മറച്ച മഞ്ഞു തുള്ളികൾ തുടച്ചു മാറ്റി അതിലൂടെ ഒന്ന് തലോടി അദ്ദേഹം.... Dr. Mahendhran chandhroth, mbbs. Md, dm (neuro surgen) Dr. Nandhini Mahendhran,mbbs. Md.(ophthalmologist) Dr. Sanandha Mahendhran mbbs. Md (gynecologist) "അപ്പാ..." ദൂരെ നിന്നുള്ള അവളുടെ വിളി കേൾക്കവേ അതിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു തന്നെ കാത്തു നിൽക്കുന്നവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയിരുന്നു അദ്ദേഹം.... "ഏട്ടാ... എത്രേം പെട്ടെന്ന് എത്തിക്കോണം അങ്ങോട്ട്... കേട്ടല്ലോ...." അവനെ ഒന്ന് ഹഗ് ചെയ്ത് കൊണ്ട് രുധി പറഞ്ഞത് കേൾക്കെ അവനൊരു ചിരിയോടെ തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചിരുന്നു.... "മോനെ.. ഫുഡ്‌ ഒന്നും സ്കിപ് ചെയ്യരുത് കേട്ടോ...ശരീരം ശ്രദ്ധിക്കണം... ഉറക്കം ഒന്നും ഒഴിക്കരുത്....." ലക്ഷ്മി അവനെ പുണർന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു നിർത്തി... "ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം അമ്മാ...." അവൻ അവരെ മാറ്റി നിർത്തി അച്ഛന് നേരെ തിരിഞ്ഞു... "അച്ഛന് എന്തെങ്കിലും...." അവൻറെ ചിരിയോടെയുള്ള ചോദ്യം കേൾക്കെ അയാൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൻറെ തലയിൽ ഒന്ന് തലോടി... "എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം ഉണ്ടേൽ വിളിക്കണം.... നെക്സ്റ്റ് മന്തിലേക്കുള്ള മീറ്റിങ്‌സ് ഒക്കെ ഞാൻ ക്യാൻസൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്... Urgent ആയിട്ടുള്ളത് നമുക്ക് ഓൺലൈൻ ആയിട്ട് അറേഞ്ച് ചെയ്യാം.... എല്ലാം റെഡിയാക്കി വേഗം കേറി പോര് കേട്ടോടാ..." "ഓക്കേ.... ഇനി ചെല്ലാൻ നോക്ക്... അല്ലേൽ ഫ്ലൈറ്റ് മിസ്സ്‌ ആവും..." അയാളെയും ഒന്ന് ഹഗ് ചെയ്ത് അവൻ അവരെ യാത്രയാക്കി..... അവർ കണ്ണിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞതും അവൻ കാറിൽ കയറി ഓഫീസ് ലക്ഷ്യം വെച്ച് വണ്ടി തിരിച്ചിരുന്നു.... 🌼🌼🌼🌼🌼 ഫോർമൽ ഡ്രെസ്സിൽ ഇറങ്ങിയ മൂവരും കയ്യിലുള്ള ബാഗും സ്തെതും ടേബിളിൽ വെച്ച് ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാനായി ഇരുന്നു.... "സനു... നിനക്ക് ഇന്ന് വല്ല കേസും ഉണ്ടോ..." "ഉണ്ട് അപ്പ.... ഇന്ന് എനിക്ക് നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റ്‌ കൂടെ ഉണ്ട്....എന്നെ വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ട... " "അപ്പൊ നാളെ ഞങ്ങൾക്ക് സുഖമായി ഉറങ്ങാം അല്ലെ..." തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ ചോദിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കാണെ അവൾക്ക് ചിരി പൊട്ടിയിരുന്നു.... "മ്മ്മ്.. സുഖമായി ഉറങ്ങിക്കോ രണ്ടും.... എനിക്ക് വരുന്ന നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി ആണല്ലോ നിങ്ങൾക്ക് വീണു കിട്ടുന്ന അവസരം....മുതലാക്കിക്കോ രണ്ടും..." കളിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എഴുനേറ്റു പോകുന്നവളെ വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു ഇരുവരും..... ---------- ഡെലിവറി കഴിഞ്ഞു ഒത്തിരി ക്ഷീണത്തോടെ ആണ് അവൾ ക്യാബിനിലേക്ക് കയറിയത്.... തുടർച്ചയായി ഒരേ നിൽപ്പ് നിന്ന കാരണം കാലിനും നടുവിനും വല്ലാത്ത വേദന തോന്നി അവൾക്ക്.... ചയറിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു ഫോൺ എടുത്ത അവൾ അതിലേക്ക് വന്ന മിസ്സ്‌ കാൾ കാണെ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ ആ നമ്പറിലേക്ക് തിരിച്ചു വിളിച്ചു.... "ഹലോ... ചെറിയച്ഛ....." "മോളേ.... ഡ്യൂട്ടിയിൽ ആണല്ലേ..... ഞാൻ ഏട്ടന് വിളിച്ചായിരുന്നു...." "ആ.. ഇന്ന് നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി ആണേ.... ചെറിയച്ഛൻ ഡ്രൈവിങ്ങിൽ ആണോ.." "ആ മോളെ... കോളേജിലേക്ക് പോയി കൊണ്ടിരിക്കാ....പിന്നെ ഞാൻ വിളിച്ചത് വേറെ കാര്യത്തിനാ...." "പറ.. ചെറിയച്ഛ... പറഞ്ഞ കാര്യം സെറ്റ് ആയോ..." "നിന്റെ ഈ ചെറിയച്ഛൻ വിചാരിച്ചാൽ നടക്കാത്ത എന്താ കുഞ്ഞേ ഉള്ളത്... All സെറ്റ്...." "ശെരിക്കും... അല്ലേലും നിങ്ങൾ മുത്താണ് മുത്തേ..." അവളുടെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ സ്വരം കേൾക്കെ അയാൾക്ക് അവളോട് ഒത്തിരി സ്നേഹം തോന്നി.... "പക്ഷെ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ട് കുട്ടാ..... എന്റെ ഏട്ടൻ... സമ്മതിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ നിനക്ക്.... ഏട്ടത്തിയെ എങ്ങനെ എങ്കിലും നമുക്ക് സെറ്റ് ആക്കാം... ബട്ട്‌ ഏട്ടൻ പണി ആണേ..." "അതെനിക്ക് വിട് ചെറിയച്ഛ.... ഞാൻ നോക്കട്ടെ.... ഇതെനിക്ക് എങ്ങനെ എങ്കിലും നേടിയെടുക്കണം ചെറിയച്ഛ.... ന്റെ... ന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഡ്രീം ആണ്...." അത്‌ പറയുമ്പോൾ അവളുടെ സ്വരം ഒരു മാത്ര ഇടറിയിരുന്നു.... "അതെനിക്ക് അറിയില്ലേ മോളെ... അത്‌ കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ ന്റെ കുട്ടീടെ കൂടെ നിന്നെ .... മോള് സംസാരിക്ക്... എന്നിട്ടും ശെരി ആയില്ലേൽ നമുക്ക് വേറെ വഴി നോക്കാം.. മോള് സന്തോഷം ആയിട്ടിരിക്ക്..." "ശെരി ചെറിയച്ഛ.... ഞാൻ അപ്പയോട് സംസാരിച്ചിട്ട് തിരിച്ചു വിളിക്കാം...." "ആഹ്ടാ കണ്ണാ....ബൈ... " കാൾ കട്ട്‌ ആയതും അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു ചയറിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു.... 🌼🌼🌼🌼🌼 ഉച്ച വരെയുള്ള മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവൻ ആകെ ട്ടയേർഡ് ആയിരുന്നു..... സെക്കന്റ്‌ ഫ്ലോറിൽ സെറ്റ് ചെയ്ത കാന്റീനിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു പുറകിൽ നിന്നും ഒരു വിളി വന്നത്.... "സർ ക്യാന്റീനിലേക്ക് ആണോ..." "നീ ആയിരുന്നോ.... പെട്ടെന്നുള്ള സർ വിളി കേട്ടപ്പോൾ ആരാണെന്ന് കരുതി..." "ബോസ്സിനെ സർ എന്നല്ലാതെ പിന്നെ എന്താണ് മിസ്റ്റർ രുദ്രാനന്ദ് വിളിക്കേണ്ടത്..." "നിന്നോട് തർക്കിക്കാനുള്ള ആരോഗ്യം ഇപ്പൊ എനിക്കില്ല മോളെ..." "അയ്യോടാ.... നമ്പർ one ബോക്സിങ് ചാമ്പ്യൻ ആയ നിനക്ക് ആരോഗ്യം ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുമോ മോനെ രുദ്രാ...." "നീ വന്നേ... നമുക്ക് ഒരു കോഫി കുടിക്കാം..." അവൻ ഒരു ചിരിയോടെ ആ സംസാരം അവിടെ നിർത്തിച്ചിരുന്നു... അല്ലേൽ അവളുടെ സംസാരം കഴിയില്ലെന്ന് അവന് നല്ലത് പോലെ അറിയാമായിരുന്നു..... "ശ്യാം വിളിക്കാറില്ലെടി..." "പിന്നെ എന്റെ കെട്ട്യോൻ എനിക്ക് അല്ലാതെ വല്ലവന്റേം കെട്ട്യോൾക്ക് ആണോടാ വിളിക്കാ..." "ഇവളെ കൊണ്ട്...." അവളുടെ വർത്തമാനം കേൾക്കെ അറിയാതെ തന്നെ അവൻ പല്ലിറുമ്മിയിരുന്നു... "അവനോട് അവിടുത്തെ വർക്ക്‌ നിർത്തിയിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറയടി...ഞാൻ പറഞ്ഞതാ നല്ല ഒരു ഓഫർ ഇവിടെ തന്നെ തരാമെന്ന്... അല്ലേൽ നീ അവൻറെ അടുത്തേക്ക് പോ... ഇത് രണ്ടും അക്കരേം ഇക്കരേം നിന്നിട്ട് എന്തുണ്ടാക്കാനാ..." "നിന്റെ നൻപൻ അല്ലെ.. നീ പറഞ്ഞു കൊടുക്ക്... ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് അവന് ബുദ്ധി ഉദിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നണില്ല..." "അങ്കിൾ ആന്റി ഒക്കെ എന്ത്‌ പറയുന്നു.." അവളുടെ ഇടർച്ച നിറഞ്ഞ സ്വരം കേൾക്കെ അവൻ വിഷയം മാറ്റാനായി ചോദിച്ചു. "കുഴപ്പം ഇല്ലടാ.... സുഖമായിരിക്കുന്നു...." "ഇന്നലെ രുദിനെ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു അവർ തറവാട്ടിലേക്ക് പോകുവാണെന്ന്.... നീ എന്നാ പോണേ.." "ഈ മന്ത്‌ ലാസ്റ്റിലേക്ക് നോക്കണം എന്ന് കരുതുവാ...." "എന്താ പെട്ടെന്ന്... എനി വിശേഷം...." "എന്റെ അറിവിൽ ഇല്ലാ...." "എന്നാ ഞാൻ എണീക്കുവാടാ.... വർക്ക്‌ ഉണ്ട്..." "ആഹ്ടി.. നീ ചെന്നോ..." അവൾ പോയതും ഗ്ലാസ്‌ വാളിലൂടെ കാണുന്ന മുംബൈയിലെ തിരക്ക് പിടിച്ച നഗരത്തിർക്ക് അവൻറെ കണ്ണുകൾ ഊളയിട്ടു.. അപ്പോഴും അവൻറെ മനസ്സ് പാറി കളിക്കുവായിരുന്നു....കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി മനസിനെ കൈ പിടിയിൽ ഒതുക്കാൻ അവനെ കൊണ്ട് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.... എന്തൊക്കെയാ തന്നിലേക്ക് എത്താൻ വെമ്പുന്നത് പോലെ ഹൃദയം മിടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുവാണ്..... എന്തെല്ലാമോ വരാനിരിക്കുന്നത് പോലെ..... ഗേറ്റ് കടന്നു ഇരു വശവും മരങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട പൂക്കളാൽ പരവതാനി തീർത്ത ആ മൺപാതയിലൂടെ ഒരു വൈറ്റ് ബെൻസ് ആ എട്ടുകെട്ടിന് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു..... അതിനുള്ളിലെ ആളുകളെ സ്വീകരിക്കാൻ എന്ന വണ്ണം എല്ലാവരും പുറത്തു തന്നെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.... കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നവരെ കാണെ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ ഒരു മാത്ര തിളങ്ങിയിരുന്നു.... "ഋഷി... മോനെ..." അയാളെ കണ്ടപാടേ ഒരു വൃദ്ധ അവൻറെ മാറിലേക്ക് വീണിരുന്നു.... ചുക്കി ചുളിഞ്ഞ കൈകളാൽ അവർ അയാളുടെ മുഖം മുഴുവൻ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു.... "എത്രനാളായടാ നിന്നെയൊക്കെ കണ്ടിട്ട്.... ഞങ്ങളെക്കാൾ വലുതാണോ നിനക്ക് ബിസിനസും നിന്റെ ജോലിയൊക്കെ..." അവരുടെ പരാതി കേൾക്കെ അവർ ഒരു ചിരിയാലെ അവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു... "എല്ലാം ഇട്ടെറിഞ്ഞു എങ്ങനെയാ അമ്മേ പോരുന്നത്.... ഇപ്പോൾ തന്നെ രുദ്രനെ എല്ലാം ഏൽപ്പിച്ച പോന്നത്.... അമ്മയ്ക്ക് അറിയാല്ലോ അവിടുത്തെ തിരക്ക്...." "അപ്പൊ എന്റെ കുട്ടി വന്നിലെ...എല്ലാവരോടും വരാൻ പറഞ്ഞാൽ അവനെന്താ അത് ബാധകം അല്ലെ..." "എന്റെ പൊന്ന് മുത്തശ്ശി.... ഏട്ടൻ എല്ലാം ഒന്ന് ഒതുക്കി വേഗം ഇങ്ങെത്തുമെന്നേ...പെട്ടെന്ന് വരാൻ പറ്റാത്തോണ്ടാ.... ആ കുറവ് നികത്താൻ അല്ലെ പൊന്നേ ഞാൻ വന്നേക്കുന്നെ..." "വല്യേട്ടന്റെ കുറവ് നികത്താനൊന്നും കുഞ്ഞേട്ടനേം കൊണ്ട് പറ്റില്ല അല്ലെ മുത്തശ്ശി..." പതിനെട്ടു വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പയ്യൻ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മുത്തശ്ശിയോട് ചേർന്ന് നിന്നു.... "വലിയ ചെറുക്കനായല്ലോ കണ്ണാ നീയ് ... മീശ ഒക്കെ വന്നല്ലോ ചെറിയമ്മേ ഇവന്..." അവനെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് രുദിൻ ചോദിച്ചത് കേൾക്കെ എല്ലാവരുടെയും ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.... "അത് മീശ ഒന്നും അല്ലടാ ചെറിയ രോമം പൊടിഞ്ഞതാ..." ചെറിയച്ഛൻ പറഞ്ഞത് കേൾക്കെ വലിയ ആളെ പോലെ നിന്നവന്റെ മുഖം അദ്ദേഹത്തിന് നേരെ കൂർത്തു.... "അച്ഛനും ഹേമയും ജയനുമൊന്നും ഇവിടില്ലേ ജ്യോതി...." "ഹേമയ്ക്ക് ഇന്ന് ഒരു പ്രോഗ്രാം ഉണ്ട് ഏട്ടത്തി... രണ്ടീസം കഴിയും എത്താൻ.... ജയനും അവളുടെ കൂടെ പോയേക്കുവാ.... അച്ഛൻ അകത്തേക്ക് ദേ ഇപ്പൊ കയറിയെ ഉള്ളൂ.. ഇത്ര നേരം നിങ്ങളേം കാത്ത് ഇവിടെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു...." "എങ്കിൽ അച്ഛനെ കണ്ടിട്ട് ആവാം ബാക്കി സംസാരം..." ഋഷി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു... അവർ നടുമുറ്റത്തേക്ക് കടന്നതും കോണിപ്പടി ഇറങ്ങി മുത്തശ്ശൻ ഇറങ്ങിയതും ഒപ്പം ആയിരുന്നു.... "അച്ഛാ..." "നിങ്ങളെ കാണാഞ്ഞപ്പോ ഞാനിപ്പോ അകത്തേക്ക് ഒന്ന് കയറിയെ ഉള്ളൂ..." ഋഷിയെ പുണർന്നു കൊണ്ട് അയാൾ രുദിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.... "രുദ്രൻ വന്നില്ല അല്ലെ..." "വരും അച്ഛാ... പെട്ടെന്ന് എല്ലാർക്കും കൂടെ ഇറങ്ങിവരാൻ കഴിയില്ലല്ലോ.... എല്ലാം ഒന്ന് ഒതുക്കി പെട്ടെന്ന് വരും...." "മ്മ്മ്മ്.... എന്നാൽ നിങ്ങൾ ചെന്ന് ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയി വാ... എന്നിട്ട് ആവാം ബാക്കി വിശേഷം പറച്ചിലൊക്കെ...." അത്രയും പറഞ്ഞു പോകുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ലക്ഷ്മിയുടെ തലയിൽ ഒന്ന് തലോടി അയാൾ വരാന്തയിലേക്ക് നടന്നു.... ഇതാണ് മംഗലത്ത് തറവാട്.. ഇവിടുത്തെ കാരണവർ ആണ് വിഷ്ണു വർമ്മ. ഭാര്യ രുക്മിണി.. മൂന്ന് മക്കൾ.... മൂത്തവൻ ഋഷഭ് വർമ്മ.. ഭാര്യ ലക്ഷ്മി... മക്കൾ രുദ്രാനന്ദ് ഋഷഭ് വർമ്മ... ഇളയവൻ രുദിൻ ഋഷഭ് വർമ്മ... രണ്ടാമത്തവൻ ഇന്ദ്ര വർമ്മ... സ്കൂൾ അധ്യാപകൻ ആണ്...ഭാര്യ ജ്യോതി... മകൻ ശിവ് ഇന്ദ്ര വർമ്മ എന്ന കണ്ണൻ... എഞ്ചിനീയർ ഫസ്റ്റ് ഇയർ സ്റ്റുഡന്റ് ആണ്... ഏറ്റവും ഇളയവൾ ആണ് ഹേമ വർമ്മ...ആൾ അറിയപ്പെടുന്ന നർത്തകിയാണ്....ഭർത്താവ് ജയദീപ് നായർ.... മക്കളില്ല..... ഇവരെല്ലാം കൂടിയത് ആണ് മംഗലത്ത് തറവാട്...... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/51282/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ