🦋𝙼𝚊𝚐𝚒𝚌__𝚙𝚎𝚊𝚌𝙷🦋
2K views • 6 days ago
പ്രതിലിപി ആപ്പിൽ “നിഴലായി നീ....🥀” എന്ന മനോഹരമായ കഥ വായിച്ചു. ഇപ്പോൾ തന്നെ വായിച്ച് നോക്കൂ.
https://pratilipi.app.link/mBjKxsDFN4b #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ
10 likes
17 shares
More like this
𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _94 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ. 💥 വാതിൽ തുറന്നിറങ്ങി വരുന്നവനോട് എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കാൻ കരുതി ഒരുങ്ങി നിന്നവർ.. മുഖമാകെ വലിഞ്ഞു മുറുകി കൊണ്ട് ഇറങ്ങി വരുന്നവനെ കണ്ടപ്പോൾ പിന്നെ മിണ്ടാട്ടമില്ലാതെ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു പോയി. കാശിയാവട്ടെ ആരെയും നോക്കാതെ നേരെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോകുകയാണ് ചെയ്തത്. പുറത്തെ കസേരയിലും തിണ്ണയിലുമായി അവിടെയും ആളിരിപ്പുണ്ട്. അത് വരെയും അശോകന്റെ തിരോധാനത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞവർ.. കാശ്ശിക്കൊപ്പം കാർത്തു കയറി വന്നതോടെ അവരെ കുറിച്ചായിരുന്നു പിന്നെ ചർച്ച. അവനിറങ്ങി ചെല്ലുന്നത് കണ്ടതും അവരത് നിർത്തി. അവരെയും നോക്കാതെ മുറ്റക്കേക്കിറങ്ങി കൊണ്ട് പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്തവൻ ഗേറ്റിൽ നിന്നും കേട്ട തന്റെ ബുള്ളറ്റിന്റെ ഹോൺ കേട്ടാണ് മുഖമുയർത്തി നോക്കിയത്. അതോടെ ശിവയെ വിളിക്കാൻ എടുത്ത ഫോൺ തിരികെയിട്ട് കൊണ്ടവൻ ധൃതിയിൽ അവന്റെ അരികിൽർക്ക് ചെന്നു. 'എന്തായെടാ.. ഇവിടെ പ്രശ്നം വല്ലതുമുണ്ടോ..തുളസി ചേച്ചിയും കാർത്തുവും തമ്മിൽ.." ശിവ അവനെ കണ്ടതെ ആദ്യം അതാണ് ചോദിച്ചത്. "ഇത് വരെയുമില്ല ഡാ.." കാശി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ അവന്റെ നേർക്ക് കൈ നീട്ടി. ശിവ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും അവന്റെ പഴയ ഫോൺ എടുത്തു കൊണ്ടാ കയ്യിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു. കാശി അത് സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്ത് കൊണ്ട് ആകാംഷയോടെ അതിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ ഊഹം ശെരിയാണെങ്കിൽ അശോകന്റെ ജീവന് പകരം തന്നേ ക്ഷണിച്ചു കൊണ്ടൊരു കോൾ ഇപ്പൊ വന്നേക്കും. ശത്രു ആരായാലും.. അവൻ താനിവിടെ വന്നിറങ്ങിയ നിമിഷം അത് അറിഞ്ഞു കാണും. തന്നെ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കാണും.. "അവൻ തന്നെ ആവോ ഡാ.." ശിവ ടെൻഷനോടെ കാശിയുടെ അരികിൽ വന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ഉറപ്പില്ല ശിവ.. പക്ഷേ തുളസി ചേച്ചി പറഞ്ഞതൊക്കെ വെച്ച് ഞാൻ കണക്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ.. എനിക്കവനെ അല്ലാതെ വേറെ ആരോടും ഒരു സംശയവും തോന്നുന്നില്ല.. ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ നീ മുരുകനെ വിളിച്ചില്ലേ.. കാശി ചോദിച്ചു. "മ്മ്.. നീ പറഞ്ഞത് പോലൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. ഇന്ന് പത്തു മണിക്കുള്ളിൽ വിവരം തരാം നിന്റെ ഫോണിൽ വിളിക്കാം എന്നൊക്കെയാണ് എന്നോട് പറഞ്ഞത്." കാശികറിയുന്ന വേറൊരു ടീം ലീഡർ ആണ് മുരുകൻ. അശോകൻ എവിടെ ഉണ്ടെന്ന് അന്വേഷിച്ചു നോക്കാനാണ് അവനോട് കാശി പറഞ്ഞതായി ശിവ അറിയിച്ചത്. ഡാ.. വീണ്ടും ഫോണിൽ നോക്കി നിൽക്കുന്നവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ശിവ വിളിക്കുമ്പോൾ കാശി നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ടവനെ നോക്കി. "ഡാ.. അത്.." ശിവക്ക് പറയാനൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. കാശി നേർത്ത ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. "എനിക്കറിയാ ഡാ.. ഞാനൊരു അപകടത്തിൽപ്പെട്ടപ്പോൾ.. അത് ഞാൻ ചെയ്യാത്ത തെറ്റാണെന്ന് ഉറപ്പുണ്ടായിട്ട് കൂടി എനിക്ക് വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യാത്ത ആൾക്ക് വേണ്ടി ഇതൊക്കെ വേണോ എന്നല്ലേ.." ശിവ പറയാൻ വന്നത് തന്നെ കാശി എടുത്തു ചോദിച്ചു. അവൻ അതേ എന്ന് തലയാട്ടി. "എന്നോട് എങ്ങനെ ആയിരുന്നാലും എനിക്കാ മനുഷ്യനോടൊരു കടപ്പാടുണ്ട് ശിവ.. പിന്നെ.. പിന്നെ ഇപ്പോഴെന്റെ കാർത്തുവിന്റെ അച്ഛൻ കൂടിയല്ലേ.. അവൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ..ഇത് ചെയ്യണ്ടേ.എങ്ങനാടാ എനിക്ക് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ കഴിയുന്നത്.. നീ ഒന്നും പറയേണ്ട.. അതെനിക്ക്... വേണ്ട ശിവ.." കാശിയവന്റെ തോളിലൊന്ന് തട്ടി. അശോകന്റെ മകൾ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ ഉള്ളിലെ തിളച്ചു മറിയുന്ന പ്രണയം പോലും ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് മാറ്റി നിർത്തിയവൾ.. ഇന്നിപ്പോൾ അവൾക്ക് വേണ്ടി അശോകേട്ടനെ രക്ഷിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. മാറ്റങ്ങൾ തന്നെയാണത്. സ്നേഹിച്ചു പോയാൽ അവർക്കൊപ്പം കാശി നാഥൻ ഉണ്ടാവും എന്നതിന്റെ മാറ്റങ്ങൾ. ശിവ പിന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.. "ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ ഫയൽ നീ വാസുവെട്ടനെ ഏല്പിച്ചില്ലേ.." കാശി വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അപ്പോഴെല്ലാം അവന്റെ ശ്രദ്ധ ഫോണിൽ തന്നെയാണ്. വന്ന് കിടക്കുന്ന നൂറ് കിടക്കുന്ന കോൾ.. മെസ്സേജ്.. ഇവയിൽ അവന് അത്യാവശ്യം എന്ന് തോന്നുന്നത് മാത്രം തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു നോക്കുകയാണ്. "അത് നീ പറഞ്ഞന്ന് തന്നെ കൊണ്ട് പോയി കൊടുത്തു.. അന്നങ്ങനെ ചെയ്തത് നന്നായെടാ.. നീ പോയി പിറ്റേന്ന് നിന്റെ അശോകേട്ടൻ ആദ്യവും പിറകെ മൂപ്പരെ മരുമോനും നിന്റെ വീട്ടിൽ കയറി അരിച്ചു പൊറുക്കി നോക്കിയിരുന്നു. ഇതെങ്ങാനും അവരുടെ കയ്യിൽ കിട്ടിയിരുന്നേൽ. ആ നാറിയെ കുടുക്കാൻ നീ ഇന്ന് വരെയും ചെയ്ത് കൂട്ടിയതെല്ലാം വെറുതെ ആയി പോയേനെ.." ശിവയൊരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു. "അതങ്ങനെ തന്നെ വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.. അവനെ കുറിച്ച് എനിക്കെന്തോക്കെയോ തെളിവുകൾ കിട്ടിയെന്നുള്ളത് അവനറിയാം. ഇനി അതൊക്കെ തന്നെയാണ് അവനെതിരെ ഞാൻ കരുതി വെച്ച ആയുധങ്ങളും." കാശിയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. വീണ്ടും അവനെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങും മുൻപ് കാശിയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. രണ്ടു പേരും പരസ്പരം നോക്കി. "അവനാണോ.. ശിവ ചോദിച്ചു. "അല്ല.. ഇതൊരു നമ്പറിൽ നിന്നാണ്.. പക്ഷേ ആരായാലും ഇതും അവന്റെ ബിനാമി ആയേക്കും.." അത് പറഞ്ഞിട്ട് ശിവയോട് മിണ്ടരുത് എന്നാഗ്യം കാണിച്ചിട്ട് അവനാ കോൾ അറ്റന്റ് ചെയ്തു. ആറ്റി കുറുകിയ സംഭക്ഷണങ്ങൾ മാത്രം.. പക്ഷേ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിൽക്കുന്ന ആ മുഖത്തെക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ശിവയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പേറി. എന്തോ ആപത്തു വരാൻ പോകുന്നുണ്ടെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുക്കും പോലെ അവന്റെ ഹൃദയം അതി ശക്തമായി മിടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. "ഞാൻ വരാം.. പക്ഷേ അശോകേട്ടന്റെ ദേഹതൊരു തരി മണ്ണ് പോലും വീഴാൻ പാടില്ല.. അങ്ങനെ എങ്ങാനും ഉണ്ടായാൽ.. അറിയാലോ നിങ്ങൾക്കെന്നെ.. അശോകേട്ടനെതിരെ കളിക്കാനിറങ്ങുമ്പോൾ അയാളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കാശി നാഥനെയും നിങ്ങൾക്കറിയാതെ പോവില്ല.." കടുപ്പത്തിൽ അവനത് പറയുമ്പോൾ ശിവ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിൽപ്പാണ്. ശിവ മാത്രമല്ല. സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്നും അവരിലേക്കാ നോട്ടം നീണ്ടു വരുന്നുണ്ട്.. "നിങ്ങൾക്കാവിശ്യം എന്നെയല്ലേ..ഞാൻ വരും.. അതിനിടയിൽ എന്റെ ഭാര്യക്കെന്ത് റോൾ.. അത് നടക്കില്ല.." പെട്ടന്ന് ഉറക്കെ.. ശിവയെ പോലും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ ശബ്ദമുയർന്നു. കാശി.. പതിയെ.. " സിറ്റൗട്ടിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് നേരെ നോക്കി കൊണ്ട് ശിവ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. കാശി കണ്ണുകൾ അടച്ചു കൊണ്ട് പല്ല് കടിച്ചു പിടിച്ചു ദേഷ്യമൊതുക്കി. "വേണ്ട.. ഇതിന്റെ പേരിൽ ഇനിയൊന്നും ബാക്കി വേണ്ട . ഞാൻ വരും." പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ വാക്ക് തർക്കങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാശി അവസാനവാക്കെന്നോണം പറഞ്ഞു കൊണ്ടാ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. "എന്താ ഡാ. അവരെന്താ പറഞ്ഞത്.." ശിവ കാശിയെ നോക്കി. "അവരെന്നോട് ചെല്ലാൻ.. കൂടെ.. കൂടെ കാർത്തുവിനെയും കൂട്ടാൻ.." കാശി തല കുടഞ്ഞു. "അത് വേണോ ഡാ.." ശിവ ആശങ്കയോടെ അവന്റെ കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. "ജീവൻ പോണ വരെയും അവളെ സംരക്ഷിക്കാൻ എനിക്കാവും ശിവ..." എന്തൊക്കെയോ തീരുമാനമെടുത്തു ഉറപ്പിച്ചത് പോലാണ് അവന്റെയാ വാക്കുകൾ. അതിൽ ശിവക്കും സംശയങ്ങളൊന്നുമില്ല. "പക്ഷേ.. ഇതൊരു ചതിയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.." ശിവ കാശിയെ നോക്കി. എനിക്കും.." എന്നിട്ടും പിന്നെ എന്തിനാടാ." ഇതങ്ങനെ വെറുതെ തീർത്താൽ പോരാ ശിവ. ഈ ശത്രുവിനെ എന്നേക്കുമായി തീർത്തു കളയണം. അതാണെന്റെ പ്ലാൻ.. " കാശിക്കൊരു വല്ലാത്ത ചിരി. അതോടെ ശിവയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചത് പോലെയാണ്. ദേ.. ഒന്നങ്ങോട്ട് തരും ഞാൻ.. അവനെ കൊന്ന് ജയിലിൽ പോകാൻ മാത്രം ബുദ്ധിയില്ലാതായി പോയോട നിനക്ക്.. ആദ്യത്തെ പോലായാണോ നീ ഇപ്പൊ.. നിനക്ക് വേണ്ടി.. നിന്നെ മാത്രം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണില്ലേ കാശി നിന്റെ കൂടെ.. എന്നിട്ട് നീ.." ശിവ ദേഷ്യത്തോടെ അവനു നേരെ കയ്യൊങ്ങി. "അതിനാര് അവനെ കൊല്ലുന്നു.. അവനെ ഞാൻ അത്രയും വേഗം രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാൻ വിടുമോ ഡാ.. അത്രക്കില്ലേ അവൻ ചെയ്തു കൂട്ടിയത്..മരണം അവനൊരു ശിക്ഷയല്ലല്ലോടാ.. അവൻ ജീവിക്കണം.. ചത്തത് പോലെ ജീവിക്കണം.. അതാണെനിക്ക് വേണ്ടത്.." കാശിയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.. മുരുകൻ കൂടി വിളിക്കട്ടെ.. അശോകേട്ടനെ എവിടാണ് ഒളിപ്പിച്ചതെന്ന് കണ്ട് പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ പാതി കടമ്പ തീർന്നു കിട്ടി. പിന്നെന്താ വേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിയാം " കാശ്ശിക്കുറപ്പാണ്.. ശിവക്ക് പക്ഷേ ആ ഉറപ്പ് കാണുമ്പോൾ ഭയമാണ്. അൽപ്പനേരം അവരങ്ങനെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. അതിനിടയിൽ മുരുകന്റെ കോളും കാശിയുടെ ഫോണിലെക്കെത്തി. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവന്റെ തെളിയുന്ന മുഖം കണ്ടതേ.. അവന് വേണ്ട വിലപ്പെട്ട എന്തൊക്കെയോ വിവരങ്ങളും കൊണ്ടാണ് മുരുകൻ വിളിക്കുന്നതെന്ന് ശിവക്കും ഉറപ്പായി. അത് കാണെ അവനും അൽപ്പം ആശ്വാസം തോന്നി. കാശിക്ക് എതിരെ നിൽക്കുന്നവന്റെ നീചമായ മനസ്സിനെ അവന് വല്ലാത്ത ഭയമായിരുന്നു. ചതിയും വഞ്ചനയും മാത്രം അറിയാവുന്ന അവന് മുന്നിൽ കൂട്ടുകാരൻ തോറ്റു പോകുമോ എന്നുള്ള ഭയമാണത്. നീ ഇവിടുണ്ടാവണം ശിവ.. " കോൾ അവസാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കാശ്ശിയൊരു ധൃതിയിൽ പറയുമ്പോൾ ശിവ കണ്ണ് മിഴിച്ചു കൊണ്ടവനെ നോക്കി. അല്ലേടാ.. ഞാൻ കൂടി.. അല്ലാതെ നീ ഒറ്റയ്ക്ക്. " ശിവക്കപ്പോഴും അവന്റെ കൂടെ പോണമെന്ന് തന്നെയാണ്. നീ ഇപ്പൊ ഇവിടെയാണ് ശിവ വേണ്ടത്.. നീ മാത്രമല്ല.. മുരുകൻ അയക്കുന്ന പിള്ളേര് കൂടി ഇപ്പൊ വരും.. അശോകേട്ടനും കാർത്തുവും ഞാനും.. പിന്നേയുള്ള സാധ്യത നീളുന്നത് തുളസി ചേച്ചിക്ക് നേരെയാണ്. അത് നമ്മൾ അവസരം കൊടുക്കരുത്. അത് കൊണ്ട് നീ എനിക്ക് പകരം ഇവിടെ വേണം.. അവനെ ഒതുക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയും. അതിനുള്ളതെല്ലാം എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്.. അതോർത്തു കൊണ്ട് നീ പേടിക്കേണ്ട.. " അവനത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ശിവക്കൊരു തൃപ്തി തോന്നിയില്ല. "നീ ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്.. ഞാൻ പോയി കാര്ത്തുവിനെയും ചേച്ചിയെയും ഒന്ന് പറഞ്ഞു റെഡിയാക്കി നിർത്തട്ടെ.. പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു കേൾക്കുമ്പോൾ അവർക്കത് അംഗീകരിച്ചു തരാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയാലോ.. കേട്ടോ.." തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നതിനിടെ തന്നെ അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാശി വേഗത്തിൽ അകത്തേക്കൊടി കയറി... തുടരും.. ഓടി ചാടി പോയിട്ട് എവിടേലും.. ഇല്ല.. ഞാനൊന്നും പറയുന്നില്ല.. പിന്നെ അതാവും കുറ്റം 😆 ഡെയിലി പോസ്റ്റ് ആവുമ്പോ ഇത്രയൊക്കെ ലെങ്ത് പറ്റൂ ട്ടൊ. മാക്സിമം ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.. റിവ്യൂ ഇടണേ. സ്നേഹത്തോടെ jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ
38223
☘️🌺ကꪆട്ട᭄൹പ⫰𑜕ത്ത⫰ᤌꪆᰍ᭄✍️🍂#📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💖ശുഭരാത്രി സുഖനിദ്ര
7275- 𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 95 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 നീയെന്താടി.. ഉറക്ക് ഗുളിക വലതുമാണോ അവൾക്ക് കലക്കി കൊടുത്തത്.. നേരമിത്രേം ആയിട്ടും അവളിങ്ങോട്ട് എഴുന്നേറ്റു വന്നിട്ടില്ല.. " സുഗന്ധി കലിയോടെ ഗായത്രിക്ക് മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. വൈകുന്നേരതെക്കു വേണ്ട ചപ്പാത്തി പരത്തി ഉണ്ടാകുകയാണവൾ. അതിന് മുന്നേ സുഗന്ധി തന്നെ സ്റ്റെയറിന് കീഴെ പോയി നിന്നിട്ട് ഭവ്യയെ വിളിക്കുന്നത് അവളും കേട്ടിരുന്നു. കുറെ നേരം അവിടെ നിന്നും വിളിച്ചിട്ടും ഭവ്യ ഇറങ്ങി വരാത്ത കലിയാണ് അവരപ്പോൾ ഗായത്രിയോട് കാണിക്കുന്നത്. കാൽ വേദന അധികമായത് കൊണ്ട് തന്നെ.. സുഗന്ധിക്കാ പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് പോകാൻ വയ്യ.. ഇടക്ക് ഗായത്രി ചെന്നൊന്ന് തൊട്ട് നോക്കുമ്പോൾ പനി അയഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു ഇളം തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്. അന്നേരം വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു ഗായത്രിക്ക് തോന്നിയത്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി കൊണ്ട് വന്ന മരുന്ന് ഗായത്രി തന്നെ മുടക്കാതെ കൊടുത്തിട്ടും അയഞ്ഞും മുറുകിയും കളിക്കുന്ന ഭവ്യയുടെ പനിയിൽ ഗായത്രിക്ക് ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു ഏറെ. മൂന്ന് നാൾകൾക്ക് ശേഷമത് വിട്ട് മാറിയപ്പോൾ തോന്നിയ ആ ആശ്വാസത്തോടെ തന്നെയാണ് അവൾ താഴെക്കിറങ്ങി പോന്നതും. അവളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടലുകൾ നടത്തരുതെന്നും അത് വഴി നിനക്കെന്തൊ കാര്യസാധ്യം ഉണ്ടെന്നും അതൊന്നും തത്കാലം നടക്കാൻ പോണില്ലെന്നുമൊക്കെ സുഗന്ധിയും വിഷ്ണുവും മുഖത്തടിക്കും പോലൊക്കെ പറയുമെങ്കിലും അത്രയും അവശതയോടെ കിടക്കുന്ന ഭവ്യക്ക് നേരെ അതിന്റെ പേരിൽ മുഖം തിരിച്ചു നടക്കാനൊന്നും ഗായത്രിക്ക് തോന്നിയില്ല. പ്രത്യേകിച്ചു അവളുടെ മനോഭാവത്തിലിപ്പോ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്ന് കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇനിയെന്ത് ദേഷ്യം.. വാശി. പ്രായക്ഷിത്യം തന്നെയല്ലേ ഏറ്റവും വലിയ പരിഹാരം. അതുമല്ല. താൻ വിട്ടേഴിഞ്ഞാൽ സുഗന്ദി ഒരിക്കലും അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാനും പോണില്ല. വിഷ്ണുവിനെ വിട്ട്.. അവളിപ്പോ കാശിയുടെ ആളാണെന്നാണ് അമ്മയെ വിഷ്ണു പറഞ്ഞു ധരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിന്റെ പിന്നിൽ വിഷ്ണുവിന് ലാഭമുള്ള എന്തോ ഒന്നുണ്ട്. ഗായത്രിക്കത് ഉറപ്പാണ്. പക്ഷേ അവളതിലൊന്നും ശ്രദ്ദിക്കാനെ പോയില്ല. അവരെപ്പോഴും പറയുന്ന പോലെ.. അതവരുടെ കുടുംബം.. കുടുംബകാര്യം. അതിൽ തനിക്കൊരു റോളുമില്ലെന്നത് പോലെ. "അവളുടെ പനി വിട്ട് പോയതിന്റെ ക്ഷീണം കൊണ്ട് ഉറങ്ങി പോയതാവും.. ഞാൻ ചെന്ന് വിളിച്ചിട്ട് വരാമെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ കൈ കഴുകി. പണി നിർത്തി പോകുന്നതിന്റെ നീരസം കൊണ്ട്.. സുഗന്ധി വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. അവളതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ.. തനിക്ക് പിറകെ വാല് പോലെ കൂടിയ മോളെയും കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ധൃതിയിൽ സ്റ്റെപ്പ് കയറി.. കരുതിയത് പോലെ തന്നെ.. അവൾ ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഭവ്യ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. "ഭവ്യാ.. എണീറ്റെ.. നേരം കുറെയായി.. അമ്മ നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു ബഹളം വെക്കുന്നുണ്ട്.. അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ ഭവ്യയുടെ ദേഹതൊന്നു മൃദുവായി തട്ടി വിളിച്ചു. പക്ഷേ അവളൊന്നനങ്ങിയത് പോലുമില്ല. ഭവ്യ.. എന്തൊരു ഉറക്കമാ ഇത്.. ഇനി എണീറ്റ് വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നോ.." പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഗായത്രി അവളുടെ നെറ്റിയിലൊന്ന് കൈ ചേർത്ത് വെച്ചു. തണുപ്പ്.. വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പുണ്ടവൾക്ക്. അത് പനി വിട്ട് മാറിയത് കൊണ്ടല്ലെന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഗായത്രി ഒന്ന് കൂടി അവളുടെ കഴുത്തിൽ കൈ ചേർത്ത് നോക്കി. ഗായത്രി വിറയലോടെ ഭവ്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പ്രതേകിച്ചു ഭാവമാറ്റം ഒന്നുമില്ല. പക്ഷേ ഗായത്രി അപ്പോൾ മുതൽ വിറച്ചു തുടങ്ങി. ഭവ്യ.. ഡീ.. " പാതി കരച്ചില് പോലെ വിളിച്ചു കൊണ്ടവളെ കുലുക്കി ഉണർത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിക്ക് വല്ലാതെ വിറക്കുന്നുണ്ട്. അവളിലെ ഭാവമാറ്റം കണ്ടിട്ട് കല്ലു മോളും ഭയന്ന് പോയിരിക്കുന്നു. അവളുമൊരു കരച്ചിലിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ്. ഗായത്രി എത്ര വിളിച്ചിട്ടും ഭവ്യ ഉണർന്നില്ല.. അതോടെ അവളിൽ പടർന്നു കയറിയ തണുപ്പ്.. അതപ്പോൾ ഭയം കൊണ്ട് ഗായത്രിയിലേക്കും പകരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. കല്ലു മോളെയും നെഞ്ചിലൊതുക്കി.. കരയാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം അവളാ മുറിയിൽ കുഴഞ്ഞിരുന്നു.. 💥💥 സാറേ... അനില കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പിടഞ്ഞു മാറി. വിഷ്ണു യാതൊരു ധൃതിയുമില്ലാതെ അവളെ നോക്കി. "ഇങ്ങനൊന്നും വേണ്ട സാറേ.. ഇതൊക്കെ പാപമാണ്.. ഞാൻ.. എനിക്ക്.." വിറച്ചു കൊണ്ടാവൾ അവന് നേരെ കൈ കൂപ്പി കരഞ്ഞു. അത് വരെയും അവനിൽ കാണാത്തൊരു മുഖം.. അതുമല്ലങ്കിൽ.. അത് വരെയും അവൻ അവരിൽ നിന്നും മറച്ചു പിടിച്ച ആ യഥാർത്ഥ മുഖം.. ഉദ്ദേശം.. അതെല്ലാം ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മുമ്പിൽ വെളിപ്പെട്ട നടുക്കത്തിലാണ് അനില. കടയുടെ കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വന്നവരാണ്. പക്ഷേ അതിനിടയിൽ.. സംസാരം കാര്യമായി നടക്കുന്നതിനിടയിൽ തന്നെ വിഷ്ണു എഴുന്നേറ്റ് അടുത്ത് വന്നിരുന്നപ്പോഴും അനിലക്കൊന്നും തോന്നിയില്ല. നെഞ്ച് വിങ്ങി അവന് മുന്നിൽ അതിനു മുന്പും അവൾ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അന്നൊക്കെയും അവൻ മറ്റൊരു ഉദ്ദേശവുമില്ലാതെ തന്നെ അവളെ ചേർത്തിരുത്തി ആശ്വാസം പകർന്നിട്ടുമുണ്ട്. അത് തന്നെയാണ് അവളന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്. പക്ഷേ.. "അതിന് ഇങ്ങനെ കരയാതെ.. ഞാൻ നിന്നെ നിർബന്ധിചില്ലല്ലോ അനി.." അപ്പോഴും ശാന്തമായൊരു ചിരിയോടെ പറയുന്നവൻ. അനില കൂടുതൽ തളർന്നു. "കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക്.. എനിക്കൊരു ഇഷ്ടം തോന്നി.. തുറന്നു പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. പക്ഷേ പറഞ്ഞില്ലേലും.. മനസ്സിൽ നീ എനിക്കെന്റെ ആരൊക്കെയോ പോലെ ആയിരുന്നു.. എനിക്കറിയാം നിന്റെ അവസ്ഥയൊക്കെ.. എന്നെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ ഞാൻ കൂടെ നിന്നിട്ടുണ്ട്.. ഇനിയും ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും.." ചതിയുടെ... മേൽ മൂടി പോലെ.. മനോഹരമായ ഒരു ചിരിയോടെ വിഷ്ണു അനിലക്ക് ചുറ്റും കൂടുതൽ ബലത്തിൽ വല നെയ്തു തുടങ്ങി. ബലം പിടിച്ചോ ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തിയോ വേണ്ടത് നേടി എടുക്കാൻ അറിയാതെയല്ല. പക്ഷേ അതിലൊരു ത്രില്ല് ഇല്ലല്ലോ. സ്വയം അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തരണം. എങ്കിലേ പിന്നെ അത് വെച്ച് തന്റെ കാര്യങ്ങൾക്കൊരു നീക്ക് പോക്ക് ഉണ്ടാവൂ.. അതിന് വേണ്ടി ഏതറ്റം വരെയും പോകാൻ അവൻ ഒരുക്കവുമാണ്. അതിന്റെയൊരു തൃപ്തി.. അത് വേറെ തന്നെയാണല്ലോ. കൂടുതൽ സ്നേഹം കാണിച്ചു കൊണ്ട്.. തനിക്കവൾ ആരൊക്കെയോ ആണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കാൻ പാകത്തിന് വാക്കുകൾ കൊണ്ടൊരു താജ്മഹൽ പണിയാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണവൻ.. അപ്പോൾ മുതൽ... 💥💥 വരാതെ എവിടെ പോകാൻ.. " മഹേഷിന്റെ അട്ടഹാസം പോലുള്ള ചിരി അവിടമിലാകെ പൊട്ടി ചിതറി. അവന്റെ നോട്ടത്തിനും ഭാവങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ തീക്ഷണതയേറി.. "നാടും വീടും വിട്ട് പോയവനെ ഒരൊറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് ഇവിടെ തന്നെ തിരികെ എത്തിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലേ. അപ്പോൾ പിന്നെ അവനെ എനിക്ക് മുന്നിൽ എത്തിക്കാനും ഈ മഹേഷ് തമ്പിക്ക് വലിയ പണിയൊന്നുമില്ല. അവന്റെ മുഖം നിറയെ പുച്ഛം തന്നെയാണ്. "അവനു മനസിലായോ ആവോ എല്ലാത്തിലും പിറകിൽ നീയാണെന്ന്.." സ്റ്റീഫന് അൽപ്പം ഭയമൊക്കെ തോന്നി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. "കാശിനാഥൻ പൊട്ടനല്ല സ്റ്റീഫാ. ഞാൻ കണ്ടതിൽ വെച്ചേറ്റവും ബുദ്ധിമാനാ അവൻ.. അവനത് ഈ നാട്ടിൽ കാലു കുത്തും മുന്നേ തന്നെ അറിഞ്ഞു കാണും. അത്രയും മിടുക്കാനല്ലേ അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ വലം കൈ..ഞാൻ പോലുമറിയാതെ എനിക്കെതിരെ അവൻ സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്ന തെളിവുകൾ. അതെനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം.. അതിനൊപ്പം തന്നെ അവൻ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന അവളുണ്ടാല്ലോ.. കാർത്തിക.. കാർത്തിക അശോകൻ.. അല്ലല്ലോ... അവളിപ്പോ കാർത്തിക കാശി നാഥൻ ആയി കാണും.. എന്തായാലും അവളെയും..എനിക്ക് വേണം." രക്തം കിനിഞ്ഞിറങ്ങിയത് പോലെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു കിടന്നു. "അതെനിക്കവളോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല.. കാശിനാഥൻ പൊള്ളണം.പൊള്ളി പിടയണം.അതെനിക്ക് കാണണം.. അവൻ ജീവനെ പോലെ സ്നേഹിക്കാൻ കൊതിച്ചവൾ.. എന്റെ കൂടെ.എന്റെ ഭാര്യയായി..അല്ല.. അങ്ങനെ ഞാൻ നാട്ടുകാരെ കാണിക്കും.. പക്ഷേ എനിക്കവൾ എന്റെ...ആഹാ.. എന്തോരു സുഖം.. തൃപ്തി.." ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചത് പോലെ തലയൊന്ന് കുടഞ്ഞിട്ട് മഹേഷ് കൈകൾ വിരിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണടച്ച് പിടിച്ചു.. പക്ഷേ... സ്റ്റീഫൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും കണ്ണുകൾ തുറന്നു കൊണ്ട് മഹേഷ് അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി. "കാശിനാഥൻ എന്തെന്ന് എനിക്കറിയാം. അതറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ അവനു വേണ്ടിയുള്ള വല വിരിച്ചത്.. അത് കൊണ്ട് അവസാനജയം.. അതെനിക്കുള്ളതാണ് സ്റ്റീഫാ.. അതിലൊരു മാറ്റവുമില്ല..' മഹേഷിന്റെ കണ്ണുകളപ്പോൾ വന്യമായി തിളങ്ങി.. 💥💥 അത് ശേരി.. ഇതിവിടെ ഒന്നുമായില്ലേ.." ചോദ്യത്തോടെ തന്നെയാണ് കാശി വീണ്ടും തുളസിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി ചെന്നത്. അവരമ്മയും മകളും അപ്പോഴും രണ്ടു ധൃവങ്ങളിലെന്ന പോലെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ കാർത്തു കൊണ്ട് വന്ന് കൊടുത്ത ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്നും അവർ അൽപ്പം കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവനത് തന്നെ ആശ്വാസം തോന്നി.. അത്രയും ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു അവൻ കാണുമ്പോൾ തുളസിക്ക്. പിന്നെ കർത്തുവീനോടുള്ള നീരസം.. അതിനി നേരെയാവാൻ അശോകേട്ടൻ തിരികെ വരേണ്ടി വരും എന്നവൻ മനസ്സ് കൊണ്ടോർത്തു. "അശോകേട്ടനെ കുറിച്ച് വിവരം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.. ഞാൻ ഉടനെ അങ്ങോട്ട് പോകും.. ചേച്ചി.." കാശി തുളസിയുടെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ തുളസി സന്തോഷത്തോടെ അവനെ നോക്കി. കാർത്തു പക്ഷേ ഞെട്ടലോടെയാണ് അത് കേട്ടത്.. അവൾക്കുള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു പോയി.. അതറിഞ്ഞത് പോലെ കാശി അവളെ നോക്കിയോന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി.. "കാർത്തുവിനെ.. ഞാൻ കൂടെ കൊണ്ട് പോണുണ്ട്.. അശോകേട്ടൻ ഇവിടില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക്.. ശത്രുക്കൾ ഇനിയും ഒരു അറ്റാക്ക്... ഇനിയൊരു റിസ്ക് എടുക്കേണ്ടല്ലോ..അതിനാ." അവൻ അങ്ങനെയാണ് അവർക്ക് മുന്നിലാ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചതും. തുളസിക്കപ്പോൾ മുതലൊരു ആശങ്ക.. "പേടിക്കേണ്ട.. എന്റെ കൂടെയല്ലേ. ഞാനുണ്ടാകും.. എന്റെ ജീവനെ പോലെ കാത്ത് കൊള്ളാം.." ആ മനസറിഞ്ഞത് പോലെ കാശി ചിരിയോടെ വാക്ക് കൊടുത്തു. "ശിവയുണ്ടാവും ഇവിടെ.. പിന്നെയും വേറെ ആളുകളെ ഞാൻ നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്.. എന്തുണ്ടായാലും ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.. ടെൻഷനൊന്നും തന്നെ വേണ്ട.. ഞാൻ തിരികെ വരുമ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ അശോകേട്ടൻ എന്റെ കൂടെ സേഫായി ഉണ്ടാവും.. അത് പോരെ.." കാശി അവരുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "പക്ഷേ മോനെ.. നീ പോണോ.. ഡാ. ആരെയെങ്കിലും വിട്ടാൽ പോരെ.." അവർക്കവനെ പറഞ്ഞു വിടാൻ തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ അശോകേട്ടനെ കാണാതെയും വയ്യ. ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ പെട്ടത് പോലെയവർ കാശിയെ നോക്കി.. "അത് പോരാ ചേച്ചി.. ' അത് വരെയും ചിരിച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞവൻ അപ്പോൾ മുതൽ ഗൗരവത്തിലാണ്. അവനെഴുന്നേറ്റു ചെന്ന് കാർത്തുവിന് നേരെ കൈ നീട്ടി. അവളാ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ടവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി. "ഞാൻ പോകും.. കൂട്ടി കൊണ്ട് വരികയും ചെയ്യും.. കാരണം അതിപ്പോ എന്റെ കടമ കൂടിയാണ്.." വല്ലാതെ ഉറച്ചു പോയിരുന്നു അവന്റെ വാക്കുകൾ. അശോകന്റെ നിഴൽ പോലെ.. അയാളുടെ വലം കയ്യായി നടന്ന കാശി നാഥനെയും.. അയാളുടെ മകളെ ജീവനെ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന കാശിനാഥനെയും അവർ ഒരുപോലെ അവനിലപ്പോൾ കണ്ടിരുന്നു... അത്രയും തിളക്കത്തോടെ അവൻ അവർക്ക് മുന്നിൽ നിവർന്നു നിന്നു... തുടരും. നിവർന്നു നിന്നത് കൊണ്ടായില്ലല്ലോ മക്കളെ.. ചെല്ലങ്ങോട്ട്.. വാ പൊളിച്ചു വിഴുങ്ങാൻ നിൽക്കുന്നൊരു ഭൂതം കാത്ത് നിൽപ്പുണ്ടവിടെ 🥴 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. എന്നെക്കാൾ മടിയൻസ് ആയി പോകുന്നുണ്ടോ നിങ്ങളൊക്കെ.. ഡെയിലി ഇടുമ്പോ റിവ്യൂ താഴേക്ക് പോകുന്നുണ്ട് ട്ടാ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ
21109 - 𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅#📙 നോവൽ - നീലാംബരം...... 🔻 ഭാഗം _36 ✍️ രചന - Aysha akbar ദേവിയും പെട്ടെന്നൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ അവനെ നോക്കി...... താനും റെഡി യായിക്കോ.... നാളെ പോകണം നമുക്ക്....... കൊണ്ട് വന്ന വെള്ളം തരാൻ മറന്നു നിൽക്കുന്നവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നാ ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങും വാഴി അഭിയത് പറയുമ്പോൾ ആ മുഖത്തെ ദുഃഖം അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതലായിരുന്നു.... അഭി.... നിന്നെ കണ്ട് കൊതി തീർന്നില്ല..... ദേവി സാരി തലപ്പ് കൊണ്ട് കണ്ണൊന്നൊപ്പി...... ഞാനിനിയും വരില്ലേ അമ്മേ.... പിന്നെന്താ.... അഭി വളരെ ഭംഗി യായി അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു..... അപ്പോഴും നീലാംബരി അതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്...... ഇപ്പൊ കരയുമെന്ന വണ്ണം ആ മുഖം വരിഞ്ഞു മുറുകിയിട്ടുണ്ട്.... തന്റെ ഇവിടുത്തെ സമയം കഴിഞ്ഞുവെന്ന് ഓർക്കാൻ കൂടി അവളിഷ്ട പ്പെട്ടിരുന്നില്ല.... അപ്പൊ..... നീയും പോകാണോ..... ദേവി തലയോന്നുയർത്തി കൊണ്ടവളോടെന്ന വണ്ണമത് ചോദിച്ചതും അവളൊന്നു പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിൽ കൂടി അതിന് കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിയിരുന്നു...... അവൾ അതിനെ മറച്ചു വെച്ചെന്ന വണ്ണം മുറിയിലേക്കൊടുമ്പോൾ അഭി നിർവികാരനായി അങ്ങനെയിരുന്നു.... അതിന് നല്ല സങ്കട മുണ്ട്..... ദേവി അവൾ പോയ വഴിയേ നോക്കി അത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്തും അതേ ദുഃഖം അവന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു...... ആ.... അതിപ്പോ കുറചായി എല്ലാവരുടെയും കൂടെ നിന്നതല്ലേ..... പിരിയുമ്പോൾ ചെറിയൊരു വിഷമമുണ്ടാവും...... അത് സാരമില്ല..... നീലാംബരത്തിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ അവിടുത്തെ ആളുകളുമായി കൂട്ടായി ക്കോളും..... അവള് പെട്ടെന്നാരോടും ഇണങ്ങും..... അഭി അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അവളുടെ ചിരിയും പെരുമാറ്റവുമെല്ലാം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.... അവളെ വിട്ട് കൊടുക്കേണ്ടെന്ന് ഉള്ളിൽ നിന്നാരോ പറയുമ്പോഴും സ്വയം താൻ തന്നേ പിടിച്ചു വെക്കുകയാണ്.... അത് ശെരിയാ അവള് വന്നതിൽ പിന്നെ ഒരു പ്രത്യേക ചിരിയും കളിയുമായി മനസ്സിനാകെ യൊരു സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു...... ദേവി യത് പറയുമ്പോൾ അഭി കേട്ടില്ലെന്ന വണ്ണം പുറത്തേക്കൊന്ന് നോക്കിയിരുന്നു..... അതിനെ കൊണ്ട് പോകാതിരുന്നൂടെടാ നിനക്ക്....... ദേവി വീണ്ടും അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അഭി ദേവിയെ യൊന്നു നോക്കി ചിരിച്ചു..... അമ്മക്ക് ഞാൻ പോകുന്നതാണോ അവള് പോകുന്നതാണോ സങ്കടം...... അഭി ചിരിക്കൂന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ദേവിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞിരുന്നില്ല.... നീ പോയാലും എപ്പോഴെങ്കിലും വരില്ലേ...... അവള് പോയാൽ ഇനി വരില്ലെടാ....... ദേവിയതു പറയുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ ഏറെ നിറഞ്ഞിരുന്നു...... അഭിക്കത്ഭുതം തോന്നി.... പുറത്തൊരാൾക്ക് വേണ്ടിയും അമ്മ ഇത്രയും കണ്ണ് നിറക്കുന്നത് താൻ കണ്ടിട്ടില്ല.... എന്ന് വെച്ച് എന്നും ഇവിടെ നിർത്താൻ പറ്റുമോ അമ്മേ.... ആരോരുമില്ലാത്ത കുട്ടിയല്ലേ...... അതൊന്നും ശെരിയാവില്ല....... അഭിയത് പറഞ്ഞു തല കുടയുമ്പോഴും അവളെ പറിച്ചെറിയാൻ സ്വയം ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു....... എന്താ ഇവിടെ നിർത്തിയാൽ.... ഇനി ഇവിടെ നിർത്തിയില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല..... നീയൊരു താലി കെട്ടി കൂടെ കൂട്ടിക്കോ..... അതാകുമ്പോ നീ വരുമ്പോൾ അവളെയും കൊണ്ട് വരുമല്ലോ...... ദേവി പെട്ടെന്നത് പറഞ്ഞതും അഭിയൊന്ന് വിറച്ചു പോയിരുന്നു...... മനസ്സെങ്ങനെയെങ്കിലും അവളിൽ നിന്ന് അഴിച്ചെടുക്കാനാണ് താൻ ശ്രമിക്കുന്നത്..... അമ്മ ഒന്ന് പോയെ.... ഇതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നാൽ ഇനി ഞാനിങ്ങോട്ട് വരികയെ യില്ല.... പറഞ്ഞേക്കാം.... സങ്കടമോ ദേഷ്യമോ എല്ലാം കൂടി നിറഞ്ഞു വന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ അവനത് പറഞ്ഞതും ദേവി പിന്നെയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല...... അവർ തേങ്ങലുള്ളിലൊതുക്കി അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അഭിക്ക് സ്വയം മനസ്സിലാകുന്നില്ലായിരുന്നു.... അന്നാ വീട്ടിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നൊരു നിശബ്ദത യുണ്ടായിരുന്നു...... അമ്മ മനപ്പൂർവം തനിക്ക് മുഖം തളരാതെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടക്കുന്നത് ഉള്ളിലെ വിങ്ങൽ കൊണ്ടാണെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു.... സന്ധ്യാ സമയത്ത് വിളക്ക് വെച്ച് കവിയേട്ടത്തി ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അന്നാ ഉമ്മറം ശൂന്യമായത് അവൻ നോക്കി കണ്ടു്...... അല്ലെങ്കിൽ അമ്മയും ആനന്ദിയും നീലാംബരിയുമൊക്കെയായി അവിടം വെളിച്ചം പരന്നിട്ടുണ്ടാവും....... ആകെ ക്കൂടി മനസ്സിലൊരു ഇരുട്ട് തോന്നിയവന്.... എങ്കിലും പോകാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.. ലീവ് കഴിഞ്ഞു...... അഭി..... പോകാണോ ..... അവൻ ഷർട്ടുകളെല്ലാം ബാഗിലേക്ക് എടുത്ത് വെക്കുമ്പോൾ വാതിൽ പടിയിൽ നിന്നുമാ കുഞ് ശബ്ദം കേട്ടതും അവന്റെ ഉള്ളെന്തിനോ ഒന്ന് പിടച്ചു...... ഇങ്ങ് വാ.... അവളെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അഭി കട്ടിലേലിക്കിരുന്നു.... എന്തിനാ എന്റെ പൊന്ന് കരയുന്നത്.... കുഞ്ഞി കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞത് കണ്ടതും അവനത് തുടച്ചു കൊണ്ട് ചോദിക്കുമ്പോൾ ശബ്ദം ഏറെ ദുർബലമായിരുന്നു...... അഭി പോവാണോ..... നീലുവിനെയും കൊണ്ട് പോകില്ലേ..... ആനന്ദി ഒറ്റക്കാവില്ലേ.... ആനന്ദി അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അഭിയവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു..... അഭി വരും.... നീലാംബരിയെ കൂട്ടി എന്റെ ആനന്ദിയെ കാണാൻ തീർച്ചയായും വരും..... അഭിക്കിപ്പോ പോകാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല മോളെ..... അവനത് പറയുമ്പോൾ അത് വരെയില്ലാത്ത വണ്ണമൊരു ഭാരം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നാ മുഖത്ത്....... ഉള്ളൊന്ന് നനഞ്ഞു...... അഭി.... ഇത് കൂടി വെച്ചോ...... തനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട പുളിയിഞ്ചി കുപ്പിയിലാക്കി കൊണ്ട് വന്ന് കവിയത് പറയുമ്പോൾ അവനത് കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി..... ആനന്ദി വാ... മേല് കഴുകണ്ടേ...... കവിയവളെ വിളിച്ചതും അവൾ കവിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു എടുക്കാനെ ന്ന വണ്ണം കയ്യൊന്നുയർത്തി.... അത്യാവശ്യം ഭാരമുള്ള അവളെ കവി എടുത്ത് തോളിൽ വെക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കാലുകൾ നിലത്തേക്ക് മുട്ടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.... അയ്യേ..... ഇത്രയും വലിയ കുട്ടിയായിട്ട് എടുക്കാൻ പറയോ ആരെങ്കിലും..... അഭി അവളെ കളിയാക്കിയെന്ന വണ്ണം അത് പറഞ്ഞതും അവൾ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കവിയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു..... അവൾക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വന്നാൽ അവളിങ്ങനെയാ...... നീയവളെ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നത് മുതൽക്കുള്ള ശീലമാണ്..... അന്നൊക്കെ ഇടയ്ക്കിടെ എടുക്കാൻ പറയുമായിരുന്നു..... പിന്നെ പിന്നെ അത് കുറഞ്ഞു...... കുറെ യായി പറയാറേ യില്ല .... ഇപ്പൊ...... നീ യും നീലാംബരിയും പോകുന്നത് അത്ര വിഷമം ആയത് കൊണ്ടാവും..... കവി അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ മുടിയിൽ ഒന്ന് തലോടി.... അവളും ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും കവിയെ ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു...... അഭിയുടെ ഉള്ള് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പും പോലെ തോന്നിയവന്.... ഏട്ടത്തിയുടെ കൈകളെക്കാൾ അവൾ പാകമായ മറ്റൊരു കയ്യില്ലേന്ന് അവന് തോന്നി... ഏട്ടൻ ഇത്ര വലിയ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടും ഏട്ടത്തിയെ പോലൊരു ഭാര്യ യെ ദൈവം എന്തിനു കൊടുത്തു എന്നതിനുള്ള ഉത്തരമാണ് കൺ മുമ്പിൽ കാണുന്നത്..... ആനന്ദി ക്ക് വേണ്ടി വിധി കാത്തു വെച്ചതാണ്..... അഭി....... ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ ഞാൻ..... മുന്പും നിന്നോടിത് പോലെ പറഞ്ഞു പിടിച്ചു വാങ്ങിയതാ ഞാനിവളെ..... എപ്പോഴും ഏട്ടത്തി ഓരോന്ന് ആവശ്യ പ്പെടുന്നുണ്ടെന്നോർത്ത് നിനക്ക് പരിഭവം തോന്നുമോ..... പുറത്തേക്ക് നടന്ന കവി ഒന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് പിറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞത് ചോദിച്ചതും അഭിയവളെ നോക്കി..... അന്നാ പറഞ്ഞു വാങ്ങിയതിൽ ഞാനേറെ സംതൃപ്തനാണ്..... അത് വലിയൊരു ശെരിയായിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണല്ലോ ഈ കയ്യിൽ.... ഏട്ടത്തി എന്താണെങ്കിലും പറഞ്ഞോളൂ.... അഭിയത് പറഞ്ഞതും കവിയുടെ ഉള്ളിലൊരു കുളിര് നിറഞ്ഞു..... മറ്റൊന്നുമല്ല..... നീലാംബരി ... അവള് നല്ല കുട്ടിയാ... കവി പറഞ്ഞതും അവന്റെ മുഖമൊരു നിമിഷം മാറി പോയി..... എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കാനറിയുന്ന നല്ലൊരു കുട്ടി...... അവളെ കൂടെ കൂട്ടാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ തടസ്സങ്ങളതുമില്ലെങ്കിൽ കൂടി നീ സ്വയം നിന്നേ പുറകോട്ട് വലിക്കുകയാണ്...... അത് നിനക്കു ഖേദം മാത്രമേ സമ്മാനിക്കൂ..... മാത്രവുമല്ല ഇപ്പൊ നീ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയാൽ അവളെ തിരികെ കിട്ടുക പിന്നീടെളുപ്പമായി യെന്ന് വരില്ല..... അത് കൊണ്ട് ഒന്ന് കൂടി ആലോചിച് തീരുമാനിക്കുക...... കവിയതും കൂടി പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ അഭി തലക്ക് കൈ വെച്ച് കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു..... എല്ലാവരും അവളെ കുറിച്ചാണ് ചിന്തിക്കുന്നതും പറയുന്നതും.... തന്റെ ഹൃദയവും അങ്ങനെ തന്നെയല്ലേ.... അവനാകെ ആശയ കുഴപ്പത്തിലാണെങ്കിൽ കൂടി ഇത്ര പെട്ടെന്ന് കണ്ടൊരുവളെ അംഗീകരിക്കാൻ മനസ്സിനൊരു വിമ്മിഷ്ടം... അതേ സമയം അവളുടെ കൂടെയുള്ള നിമിഷങ്ങൾക്കോരോന്നിനും ഏറെ ഭംഗിയുണ്ട് താനും......... (തുടരും) #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ
17122 
𝕽𝖎𝖓𝖘𝖍𝖆 𝖘𝖍𝖊𝖗𝖎𝖓🌹🌹#🥳 അടിപൊളി ചൊവ്വാഴ്ച സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ
95186
💫𝓢𝓱𝓪𝓷𝓾💫#💞 നിനക്കായ് #📖 കുട്ടി കഥകൾ #✍️പൊതുവിജ്ഞാനം #💭 എന്റെ ചിന്തകള് #🙋♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ
9K2K
Aksharathalukal അക്ഷരത്താളുകൾ"ഈ മഴയ്ക്ക് ഇപ്പോഴാണോ പെയ്യാൻ തോന്നിയത്..." അവൾ സ്വയം പിറുപിറുത്തു. തൊട്ടപ്പുറത്ത്, ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെ തൂണിൽ ചാരി ഫോണിൽ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ആദി. ജീൻസും കറുത്ത ഷർട്ടും ധരിച്ച അവൻ, ഇടയ്ക്കിടെ ഫോണിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് മുന്നിലേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് അവന്റെ നോട്ടം മീനാക്ഷിയിൽ ചെന്നു നിന്നത്. മഴത്തുള്ളികൾ മുഖത്ത് വീഴുമ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി അടയ്ക്കുന്നതും, തണുപ്പ് കാരണം കൈകൾ കൂട്ടിയുരുമ്മുന്നതും അവൻ നോക്കിനിന്നു. അവളുടെ ആ സ്വാഭാവികമായ ഭംഗി ആദിയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു ചലനമുണ്ടാക്കി. ഒരു തരം മാന്ത്രികത പോലെ അവൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നുപോയി. പെട്ടെന്നാണ് ഒരു കാർ വന്ന് സ്റ്റാൻഡിന്റെ മുന്നിലെ വെള്ളക്കെട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങിയത്. ചളി കലർന്ന വെള്ളം മീനാക്ഷിയുടെ നേർക്ക് തെറിക്കാൻ ആഞ്ഞു. അതുകണ്ടതും ആദി ഒട്ടും ആലോചിച്ചില്ല, അവൻ വേഗം മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ് അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ച് തന്റെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു. ഒരു നിമിഷം! എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു. മീനാക്ഷി പേടിയോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. പക്ഷേ, ചളി അവളുടെ മേത്ത് തെറിച്ചില്ല. പകരം, അവൾ വന്നു നിന്നത് ആദിയുടെ നെഞ്ചിലായിരുന്നു. സിഗരറ്റിന്റെയും നേരിയ പെർഫ്യൂമിന്റെയും മണം കലർന്ന അവന്റെ ആൺകരുത്തുള്ള നെഞ്ചിലേക്ക് അവളുടെ മുഖം അമർന്നു. ആദിയുടെ ശക്തമായ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു നോക്കി. ആദിയുടെ ഇരുണ്ട, തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകൾ അവളെത്തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. അവരുടെ ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങൾ പരസ്പരം തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ നിമിഷം ചുറ്റുമുള്ള ബഹളങ്ങളെല്ലാം ഒടുങ്ങിയതുപോലെ അവർക്ക് തോന്നി. ആദിയുടെ കൈകളുടെ ചൂട് അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് പടർന്നപ്പോൾ മീനാക്ഷിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ അനുഭൂതി ഉണർന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. "തനിക്ക്... തനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?" ആദിയുടെ ശബ്ദം വളരെ പതുക്കെയായിരുന്നു, എന്നാൽ അതിലൊരു പ്രത്യേക ഗാംഭീര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴാണ് മീനാക്ഷിക്ക് ബോധം വന്നത്. അവൾ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും മാറി നിന്നു. അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. കഥ ഇവിടെ ❤️ https://share.aksharathalukal.in/s/61135/view ഇതുപോലെയുള്ള നിരവധി കഥകൾ അക്ഷരത്താളുകളിൽ ലഭ്യമാണ്... കഥകൾ പരസ്യങ്ങൾ ഇല്ലാതെ വായിക്കുവാനും നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള കഥകൾ എഴുതി പണം സമ്പാദിക്കുവാനും.... ഇന്ന് തന്നെ അക്ഷരത്താളുകൾ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാൻ മറക്കല്ലേ❤️ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
2614
🌹Geetha Jose🌹കണ്ണനും ചക്കിയും - പാർട്ട് 8 #ശുഭരാത്രി 😴😴 #💝 ആശംസകള് #👨👩👧👦 കുടുംബം #📔 കഥ #📙 നോവൽ
2444
shan Nmlഏഴ് തലയുള്ള നാഗം #🙋♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ #കാവൽ നാഗം. #സ്വർണ നാഗം #നാഗം
137324
Ashwin ☺️✨#❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💖 സ്നേഹാശംസകൾ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📔 കഥ
1220