mazhamizhi
659 views • 5 days ago
https://www.facebook.com/share/1M6GS8YQPS/
read on fb #📙 നോവൽ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #👨👩👧👦 കുടുംബം #💔 നീയില്ലാതെ #💞 പ്രണയകഥകൾ
10 likes
15 shares
More like this
𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 111 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❣️ ഡീ... കാർത്തു വന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ ഞെട്ടിയത് പോലെ മിയ അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. "നീ ഇനിയും ഫ്രെഷായി കിടന്നില്ലേ.." കാർത്തു മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ മിയക്കൊരു അവൾ ചെയ്തത് പോലെ തന്നെ മുഖം ചുളിച്ചിട്ട് ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. സാധാരണ പുറത്തൊക്കെ പോയി വന്നാൽ ഫ്രഷാവാതെ ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം പോലും കുടിക്കാത്തവളാണ്. ഇന്നിപ്പോ ഇട്ടിരുന്ന ഡ്രസ്സ് പോലും മാറാതെയുള്ള ഈ കിടപ്പ്. "എന്താണിത്ര ഗഹനമായ ചിന്ത..എന്തോ ഉടായിപ്പ് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു..എന്നോട് കൂടി പറയ്യ്.." അവളുടെ മുഖം കണ്ടിട്ടൊരു കുറുമ്പോടെ കാർത്തുവും ആ അരികിലക്കിരുന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ശിവയെ കുറിച്ചെന്താ നിന്റെ അഭിപ്രായം.." യാതൊരു മുഖവുരയും ഇല്ലാതെ തികച്ചും സ്വഭാവികമെന്നത് പോലത് ചോദിക്കാനായിരുന്നു മിയയുടെ മനസ്സിലെങ്കിലും മുന്നിലിരുന്ന കാർത്തുവിനും മനസ്സിലാവും വിധമൊരു പിടപ്പുണ്ടാ കണ്ണുകൾക്ക്. ശിവ... ആ.. നിന്റെ കണവന്റെയാ ചങ്ക്.. സ്വീറ്റ് ശിവേട്ടൻ.. " മിയ കണ്ണ് ചിമ്മി.. "ഓ.. ശിവേട്ടൻ..മൂപ്പർക്കെന്താ.." "മൂപ്പര്ക്കൊന്നൂല്ല.. ആളെങ്ങനെ.. നീയത് പറ മോളെ കുഞ്ഞാറ്റ കിളി.." മിയ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചൊന്നോമനിച്ചു. "അതെന്തിന് നീ ചോദിക്കുന്നു.." ഗായത്രിയുടെ വീട്ടിൽ വെച്ചും പിന്നെയുള്ള ഓരോ നിമിഷത്തിലും താൻ നോട്ടമിട്ട ഒരു കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി കളിയുടെ ഓർമയിൽ പൊട്ടി വന്നൊരു ചിരി കടിച്ചമർത്തി കൊണ്ട് കാർത്തു ഗൗരവത്തോടെ മിയയെ നോക്കി. "മര്യാദക്ക് ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം പറയെടി.." ക്ഷമ കെട്ടത് പോലൊരു ചാട്ടം.. അതിനെ കുറിച്ചെന്ത് പറയാൻ..അതൊരു മാണിക്യമല്ലേ.. ഡി. സ്നേഹിച്ചു കൊല്ലുന്ന മാണിക്യം..ആ വീട്ടിലുള്ളവർ മൊത്തം അങ്ങനെ തന്നെ..അല്ല.. അതിപ്പോ ഇന്ന് നീയും അറിഞ്ഞതല്ലേ.. പിന്നെന്താ ഇങ്ങനൊരു ടോക്ക്." കാർത്തു അവളെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി.. "അത്.... താളത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മിയ കാർത്തുവിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരി.. മ്മ്.. പറയ്യ്.. ആ മാണിക്യത്തിനെ ഞാൻ എന്റെയാക്കിയാലോ ന്നാ.. എങ്ങനുണ്ടാവും.."കള്ളത്തരതിനൊപ്പം പ്രണയം കൂടി നിറച്ചിട്ടൊരു ഭാവത്തിൽ മിയ പറയുമ്പോൾ അതൊക്കെ തന്നെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു എന്നത് പോലൊരു ഭാവത്തിലാണ് കാർത്തുവും. നീയെന്നതാ ഒന്നും മിണ്ടാതെ..." ചിരിയോടെയിരിക്കുന്ന കാർത്തുവിനെ നോക്കി മിയ ചൊടിയോടെ ചോദിച്ചു. "ഞാനെന്ത് മിണ്ടാൻ.. അല്ല.. ഇനിയിപ്പോ ആരെന്തു മിണ്ടിയിട്ടും യാതൊരു കാര്യവുമില്ല..ശിവേട്ടൻ നിന്റെ ചങ്കിൽ കേറി കൊളുത്തിയെങ്കിൽ സാക്ഷാൽ ദൈവം തമ്പുരാൻ നേരിട്ടിറങ്ങി വന്നു എതിർപ്പ് പറഞ്ഞാലും നീ അങ്ങേരെ വിട്ടു പോവൂല." കാർത്തുവൊരു ചിരിയോടെ മിയയെ നോക്കി.. അല്ല അനുഭവങ്ങൾ പാച്ചാളികൾ എന്നാണല്ലോ.. അല്ലേ.." മിയക്കും ചിരി വന്നു പോയ്.. "പക്ഷേ നിന്റെ വീട്ടിൽ...അതാണെനിക്ക് സംശയം " എതിർക്കുമെന്ന് ഉറപ്പല്ലേ. പ്രതേകിച്ചു നിന്റെ കെയ്റോഫിൽ ഉള്ളൊരു ബന്ധം ആവുമ്പോൾ.." മിയക്ക് സംശയങ്ങളൊന്നും തന്നെയില്ല.. "ആഹ്...അപ്പോഴാണ് ശെരിക്കുമുള്ള കഥ ആരംഭിക്കുന്നതും.. നീ എന്ത് ചെയ്യും.. വീട്ടുകാർക്കൊപ്പം നിൽക്കുമോ അതോ സ്നേഹിച്ച ആൾക്കൊപ്പം നിൽക്കുമോ.. അതിനെ കുറിച്ച് കൂടി നീ ആലോചിച്ചു നോക്ക് കുറച്ചു നേരം കൂടി കിടന്നിട്ട്..എന്നിട്ട് പോകാം ബാക്കി ദൂരം.." തന്റെയാ ചോദ്യത്തിന് കാര്യമായ ഉത്തരം ഒന്നും തരാതിരിക്കുന്നവളോട് കാർത്തു വീണ്ടും പറഞ്ഞു. "അതായത്.. ഞാനിത് ഇപ്പൊ പറഞ്ഞത്...നമ്മളൊരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരുപാട് ട്വിസ്റ്റ് ഉണ്ടാവും.. ട്രാജഡി ഉണ്ടാവും.. സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത വേദന ഉണ്ടാവും..ശിവേട്ടൻ നിന്റെ കൂടെ നിന്നാൽ ഇതെല്ലാം ഒക്കെയാണ്.. അല്ലെങ്കിൽ.. നീ പെട്ടു പോകും.. രണ്ടിനും നടുവിൽ ചക്ര ശ്വാസം വലിച്ചു കൊണ്ട്.." അങ്ങനൊരു അവസ്ഥയിൽ കൂടി കടന്ന് പോയത് കൊണ്ടാവും.. കാർത്തു ആ ചിന്തയിൽ പോലും അസഹിഷ്ണുത പ്രകടിപ്പിച്ചതും. "എനിക്കറിയാ ഡീ. അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല ഞാൻ ആ ഫീൽ.. പക്ഷേ കണ്ട പരിചയമുണ്ടല്ലോ ആവോളം.. നിന്നേ.. നിന്റെ ഉരുക്കങ്ങളെ.. എനിക്ക് മുന്നിൽ ആയിരുന്നല്ലോ നിന്റെ പ്രണയയുദ്ധം നടന്നത്.അന്നൊക്കെ നിന്റെയാ കാശിനാഥനെ ഞാനെത്ര പ്രാകി.. ഇന്നിപ്പോ അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തന്നെ കുറ്റബോധം.. എന്തൊരു മനുഷ്യനാടി അങ്ങേര്..അന്ന് നിന്നെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും പരിഗണന തരാത്ത അങ്ങേര് തന്നെയാണോ ഇന്ന്.. നിന്നോടുള്ള കരുതലും ആ കെയറിങ്ങും കാണുമ്പോ.. ഞാൻ തന്നെ വണ്ടറടിച്ചു പോയി.. മിയ പറയുമ്പോൾ കാർത്തു ചിരിച്ചതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. "എങ്ങനുണ്ട് നിന്റെ ലൈഫ്... അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും ഞാൻ ചോദിച്ചില്ല.. നീ പറഞ്ഞതുമില്ല.." മിയ ഓർമിപ്പിച്ചു. ആ ഒരൊറ്റ ചോദ്യം.. എത്ര പെട്ടന്നാണ് കാർത്തുവിന്റെ കവിളുകളിൽ ചുവപ്പ് പടർന്നത്.. ഓ ഇനിയിപ്പോ പറയണമെന്നില്ല മിസ്സിസ് കാശി നാഥൻ.. അതിന്റെ ഉത്തരമിങ്ങനെ താങ്കളുടെ കവിളിലും കണ്ണിലുംദേ ചുവന്നു വിങ്ങി ചുവന്നു കിടപ്പുണ്ട്.. " മിയ അറിഞ്ഞു കളിയാക്കി വിടുന്നുണ്ട്. സ്നേഹിച്ചോ... ജീവിച്ചോ.. നീ സഹിച്ചത് വെച്ച് നോക്കുമ്പോ അങ്ങേര് നിന്നേ ഇങ്ങനൊന്നും കൊണ്ട് നടന്ന പോരാ.. പക്ഷേ അതിനിടയിൽ മെയിൻ എക്സാം വരുന്നുണ്ട്..അത് മറക്കണ്ടാ കേട്ടോ.. ഇത്രേം നാള് കഷ്ടപ്പെട്ടതൊക്കെയും വെറുതെയാവും.. മിയ ഓർമ്മിപ്പിച്ചപ്പോൾ മാത്രമാണ് കാർത്തു അതിനെ കുറിച്ച് ഓർത്തത് തന്നെ.. "എങ്കിൽ നീ വിട്ടോ.. ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ട് കിടക്കാൻ നോക്കട്ടെ.. രാവിലെ മുതല് തുടങ്ങിയ യാത്രകളാണ്.." മിയ കുളിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പോടെ എഴുന്നേറ്റു. "ഞാനിന്നിവിടെ കിടക്കണോ ഡീ.." ഓ.. വേണ്ടായേ. വെറുതെയാ ചെക്കന്റെ പ്രാക്ക് എനിക്ക് വാങ്ങിച്ചു തരാതെ കുഞ്ഞാറ്റ കിളി ചെല്ല്.. അത്..പറയുമ്പോൾ മിയക്കും കേൾക്കുമ്പോൾ കർത്തുവിനും ഒരുപോലെ കള്ളത്തരമുണ്ടായിരുന്നു.. 💥💥 ഏട്ടനുറങ്ങിയോ...? അമ്മു പുറത്തേക്കിറങ്ങി ചെന്നപ്പോൾ മാത്രമാണ് ശിവ പുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ നിന്നും കണ്ണുകൾ പിൻവലിച്ചവളെ നോക്കിയത്. എന്തേ.. അവളെ വാത്സല്യത്തോടെ വലിച്ചു ചേർത്ത് തനിക്കരികിലെക്കിരുത്തി കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു. ഒന്നുല്ല... അത് വെറുതെ.. ന്തൊ ണ്ട് അമ്മൂസിനു എട്ടനോട് പറയാൻ.. അത് പറയ്യ് " അവനൊരു ചിരിയോടെ അവളുടെ വിരലുകൾ മടക്കിയും നിവർത്തിയും തഴുകുന്നുണ്ട്. ആ ചേച്ചി കൊള്ളാം ല്ലേ.. അവളേത് ചേച്ചിയുടെ കാര്യമാണ് പറയുന്നതെന്ന് വ്യക്തമായും അവൻ മനസ്സിലാക്കി. ഇടനെഞ്ചിൽ കൂടിയൊരു തണുപ്പിഴഞ്ഞു കയറുന്നുണ്ട്.. "ഏട്ടാ.. കുഞ്ഞാറ്റ ചേച്ചിയുടെ ഫ്രണ്ട്.. മിയ ചേച്ചി.." അമ്മു അവന് മനസ്സിലാവാൻ വേണ്ടി അൽപ്പം വിശദീകരിച്ചു തന്നെ പറഞ്ഞു. "എന്തായിപ്പോ പെട്ടന്ന് ആ ചേച്ചിക്കൊരു കൊള്ളിക്കൽ.." ശിവ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞ ഏട്ടൻ അമ്മയോട് ചോദിക്കുമോ.. ചോദിക്കണോ.. അയ്യോ.. ഈ ഏട്ടൻ.. അമ്മു അവന്റെ കയ്യിലൊന്നു പിച്ചി. "ശരി.. ഞാനെന്ത് ചെയ്യണം.. നീ അത് പറഞ്ഞു ത. അത് പോലെ ചെയ്യാം.." ഏട്ടൻ ചോദിക്കരുത്.. ഇല്ല.. ചോദിക്കില്ല.. മിയയുടെ കാര്യം അവരുടെ ഇടയിലെന്തോ സംസാരത്തിനു വഴിവെച്ചെന്നവനും മനസിലായി.. അതെന്തെന്നറിയാൻ ഒരു കുഞ്ഞ് കൗതുകം.. ആ ചേച്ചിയെ ഉണ്ടല്ലോ.. നമ്മുടെ ജീവേട്ടൻ ല്ലേ.. അമ്മയുടെ ഡിയറസ്റ് ഫ്രണ്ട് മോളി ആന്റിയുടെ സൽ പുത്രൻ.. അങ്ങേർക്ക് ആലോചിച്ചു നോക്കിയാലോ എന്ന്.. " അങ്ങേയറ്റം നിഷ്കളങ്കത വാരിക്കോരി വിതറി അമ്മു അത് പറയുമ്പോൾ ശിവ ഞെട്ടി.. ദൈവമേ.. വിടരും മുൻപേ കൊഴയാനാണോ തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ വിധി.. നെഞ്ചോന്ന് തടവുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവന്റെ ഉള്ളിലാ കള്ളനോട്ടമാണ് നിറയുന്നത്.. ഈ അമ്മയുടെ ഒരു കാര്യം.. സ്വന്തം മകനോരുവനിവിടെ പുര നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്.. അതിനൊരു തീരുമാനമാക്കാതെ വല്ലോർക്കും പെണ്ണുണ്ടാക്കാൻ നടക്കുന്നു.. അതും മകൻ ആദ്യമായി പ്രണയത്തിന്റെ തണുപ്പറിഞ്ഞ ജീവിതത്തിൽ കൂടെ വേണമെന്ന് ആദ്യമായി തോന്നിയ അതേ പെൺകുട്ടിയെ.. അവന് വല്ലാതെ ദേഷ്യം വന്നു. എന്താ ഏട്ടാ.. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച് നോക്കി ഇരിക്കുന്നവൾക്കുമൊരു കള്ളച്ചിരിയുണ്ട്. ഒന്നുല്ല.. ശിവ മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞിരുന്നു. ഞാനെന്ന ഒരു കാര്യം കൂടി പറയട്ടെ.." അമ്മു വീണ്ടുമവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.. പറയങ്ങോട്ട്.. അവനു ആദ്യത്തെ അത്ര താല്പര്യമില്ല ഇപ്രാവശ്യം. "നല്ലൊരു കൊച്ച്.. അതിനെ ന്റെ മോന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയാലോ ന്നാ അമ്മ ശെരിക്കും പറഞ്ഞത്.." ഗൂഡമായൊരു ചിരിയോടെ അമ്മു അവനെ നോക്കി. ഏഹ്.. പെട്ടന്നത് കേട്ടതിന്റെ ആവേശത്തിൽ ശിവ വെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സത്യമാണോടി.. അല്ലാതെ പിന്നെ... ശോ.. അതൂടെ കേട്ടപ്പോൾ അവന് നാണം.. ഗായേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ വെച്ച് നടന്ന കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി കളി അമ്മേം കണ്ട് കാണോ ഏട്ടാ ഇനി.. " കണ്ട് കാണോ.." ശിവ മുഖം ചുളിചച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കി.. പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് അവനത്തിലെ അപകടം മനസ്സിലായതും... അവൾക് മുന്നിൽ ചമ്മി പോയതിന്റെ വല്ലായ്മ മറച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവനൊരു കള്ള ദേഷ്യത്തിൽ അവളെ തല്ലാൻ വേണ്ടി കൈ ഉയർത്തി എങ്കിലും.. അത് മുൻകൂട്ടി കണ്ടത് പോലെ അമ്മു അകത്തേക്ക് ഓടി.. അമ്മ കണ്ടോ ന്നറിയില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ നല്ലത് പോലെ കണ്ടിരുന്നു കേട്ടോ.." പോകും മുൻപ് വാതിലിൽ നിന്ന് കൊണ്ടവൾ വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേൾക്കെ അവന്റെ മുഖമൊന്നു വിളറി.. ശോ.. മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ടവൻ തലയിലൊന്ന് തടവി... 💥💥 ഇതെന്താണ്.. ഇത്രേം പെട്ടന്നുറങ്ങിയോ.. താൻ ചെന്ന് കിടന്നിട്ടും കണ്ണടച്ച് അനങ്ങാതെ കിടക്കുന്ന കാശിയെ നോക്കി കാർത്തു ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.. പക്ഷേ അവനൊരു അനക്കവുമില്ല. കാശ്യേട്ടാ.. കാർത്തു കുലുക്കി വിളിച്ചു. എന്തോന്നെഡീ.. അവിടേം ഇവിടേം ചുറ്റി തിരിഞ്ഞ് നടഞ്ഞിട്ടിപോ മനുഷ്യനെ ഉറങ്ങാനും വിടില്ലേ.. ചുമ്മാ ഇരിക്ക്.. " അവനൊന്നു കണ്ണുരുട്ടി.. ആദ്യമൊന്നു ഞെട്ടി പോയെങ്കിലും പിന്നെ അവന്റെയാ പിണക്കം മനസ്സിലായപ്പോഴേക്കും അവൾക്ക് ചിരി പൊട്ടി പോയിരുന്നു. ദൈവമേ.. എന്തോരു കുശുമ്പ് ആണെന്ന് നോക്കണേ.. അങ്ങനിപ്പോ പിണങ്ങേണ്ട.. എണീറ്റെ അങ്ങോട്ട്.. " പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവളവനെ ഇക്കിളിയിട്ട് വശം കെടുത്തി.. മതിയെടി.. കൈ.." ഒരു കൈ കൊണ്ടവളെ അടക്കി പിടിച്ചു കാശി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അതോടെ കാർത്തുവും അൽപ്പം അടങ്ങി.. മിയെടെ അടുത്ത് പോയതിനാണോ ഈ പിണക്കം.. അവള് നമ്മുക്ക് ഗസ്റ്റ് അല്ലേ കാശ്വേട്ടാ.. " എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിൽ റെസ്റ്റിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നവന്റെ നെഞ്ചിലെക്കൊട്ടി ചെന്നു കൊണ്ടവൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ കാശിക്കൊരു കള്ളചിരിയുണ്ട്. പക്ഷേ ഞാൻ നിന്റെ കെട്ട്യോൻ അല്ലേ.. അത് കൊണ്ട് ഫസ്റ്റ് ഞാൻ മതി.. " അവനതേ കുറുമ്പോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. ഹോ.. എന്തൊക്കെ കേൾക്കാൻ കിടക്കുന്നു എന്റെ ജന്മം..എന്നെ എന്റെ വഴിക്ക് വിട്ടേക്ക്.. എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമേ അല്ല.. ഇങ്ങനെയെയെങ്ങാനും എന്നെ നോക്കിയ നിന്റെ കണ്ണ് ഞാൻ കുത്തി പൊട്ടികും എന്നൊക്കെ വീരവാദം പറഞ്ഞോണ്ട് നടന്ന ആളാണിതെന്ന് ആരേലും കണ്ട പറയുവോ.. " കാർത്തു അവനെ അറിഞ്ഞു കളിയാക്കി. "ആ. അങ്ങനെ വഴിയേ പോണോരുടെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അല്ലേലും ആർക് വേണം.. നീ പറയില്ലേ.. എനിക്കത് മതി.." "ആഹാ.. അങ്ങനിപ്പോ ഞാനും പറയുന്നില്ല.. നിങ്ങളെയ്.... ഒടുക്കത്തെ ജാഡ കാണിച്ചിട്ട് എന്റെ കുറെ നല്ല നിമിഷങ്ങളെ നശിപ്പിച്ച മൂരാച്ചിയാണ്.. ഇന്നിപ്പോ സ്നേഹം കൊണ്ട് മൂടുന്നുണ്ട് എന്നൊക്കെ ആണേലും അന്നത്തെ ആ നഷ്ടങ്ങൾ അതൊന്നും തിരിച്ചു കിട്ടില്ലല്ലോ.. അപ്പൊ പിന്നെ ഞാനിത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കും.. അനുഭവിച്ചോ.." വേദനിപ്പിക്കാനായി തന്നെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു അവളവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർത്തി കടിച്ചു.. എന്നിട്ടും അവനൊന്നും പറയാതെ ചിരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. കാരണം അവളാ പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് സത്യമെന്ന് അവനും അറിയാമല്ലോ. ഇനി തിരികെ വേണമെന്ന് എത്രയൊക്കെ ആഗ്രഹിച്ചാലും വാശി പിടിച്ചാലും നേടി എടുക്കാൻ കഴിയാത്തത്.. അന്നതായിരുന്നു തന്റെ ശരി.. ഇന്നിതും.. അന്നത്തെ അതേ ഇഷ്ടം.. അത് പോലെ തന്നെ ഇന്നും ഇവളോടുണ്ട്.. പിന്നേയ്.. മിയ എന്നോടൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു.. കാർത്തു അവന് മുന്നിലേക്കായി നേരെയിരുന്നു കൊണ്ട് ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു. അതെന്തേന്ന് ചെറിയൊരു ഊഹം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവളുടെ ആ ആവേശം കണ്ടപ്പോൾ അവളായിട്ട് പറയട്ടെ എന്ന് കരുതി കാശി എന്തെന്ന് ചോദിച്ചു. മിയക്കൊരിഷ്ടം.. കാർത്തു അത്യാവശ്യം സസ്പെൻസ് ഇട്ട് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. അവനും അതിനൊപ്പിച്ചു ബാലൻസ് ചെയ്ത്..നിന്ന് കൊടുത്തു. ശിവേട്ടൻ.. ശിവേട്ടനോട് അവൾക്ക് പ്രണയമാണ് കാശ്യേട്ടാ.. " ഒടുവിൽ വല്ലാത്തൊരു ഇഷ്ടത്തോടെ കാർത്തു കാശിയെ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. തുടരും... ഇനിയൊരു ഒളിച്ചോട്ടത്തിനു കൂടി നോം സാധ്യത കാണുന്നു.. 😆 നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിയോ അത് 😁 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif💐 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
37203- 𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം _44 ✍️ രചന - Aysha akbar മുറിയിലെത്തിയതും തൊണ്ട ക്കുഴിയിൽ തടഞ്ഞു വെച്ചിരുന്ന കണ്ണ് നീർ മുഴുവൻ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി ..... ആ വലിയ മുറിയിൽ അവൾക്ക് വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടി..... എന്നാൽ ഒരിക്കലും അവനെ തനിക്ക് കിട്ടില്ലെന്നതാണ് യാതാർഥ്യം.... അത് താനുൾ കൊണ്ടേ മതിയാവു എന്നവൾ സ്വയം ധൈര്യം പകർന്നു..... തലയിണയെ കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ അറുത്ത് മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ നട്ടു മുളപ്പിച്ചു വളർത്തി വലുതാക്കിയ ഒരു കൂറ്റൻ വൃക്ഷത്തെ യായിരുന്നു...... അങ്ങനെ കിടന്ന് എത്ര നേരം കരഞ്ഞു വെന്നറിയില്ല.... മിഥു.... ആ ഒരു വിളിയിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോഴാണ് താനൊരു മയക്കത്തിലായിരുന്നു വെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്........ തന്റെ മുടിയിൽ പതിയെ തലോടി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് പപ്പയാണ്.. എത്ര നേരമായി കിടക്കുന്നു.... വാ.... വന്നെഴുന്നേറ്റെന്തേങ്കിലും കഴിക്ക്....... പപ്പായത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ചുമരിൽ തൂക്കിയ ക്ലോക്കിലേക്ക് കണ്ണുകൾ നീങ്ങിയത്.... പന്ത്രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..... ഏഴരക്കോ മറ്റോ കിടന്നതാണ്...... നേരം അർദ്ധ രാത്രി യായിട്ടും തന്റെ പപ്പാ ഉറങ്ങാതെ തനിക്ക് കൂട്ടിരിക്കുകയാണ്..... അവളുടെ നെഞ്ചോന്ന് പിടച്ചു....... കൊട്ടി പ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് പപ്പാ യോടൊപ്പം താഴേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഏട്ടനും അമ്മയും ടേബിളിനരികിൽ തന്നെയുണ്ട്....... തന്നേ ഓർത്താരും ഒന്നും കഴിച്ചു പോലും കാണില്ലെന്ന് അവൾക്കുറപ്പായിരുന്നു....... അമ്മയുടെ കണ്ണിലുമുണ്ട് വല്ലാത്തൊരു ദുഃഖം..... നിങ്ങളൊക്കെ കഴിച്ചതാണോ..... ഇല്ലെന്നറിയാമെങ്കിലും ടേബിളിലേക്കിരിക്കുമ്പോൾ അവളത് ചോദിച്ചിരുന്നു..... ഞങ്ങളൊക്കെ കഴിച്ചു.... നീ കഴിക്ക്...... ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ അമ്മയത് പറയുമ്പോൾ അവൾ അവർക്ക് നേരെ മുഖമൊന്നു കൂർപ്പിച്ചു.... എന്നത്തേയും പോലെ അവളാ മുഖത്തൊരു പരിഭവം വരുത്തി...... കവിളുകൾ തുടുത്തു നിന്നു..... ഞാൻ കഴിക്കാതെ നിങ്ങള് കഴിക്കേ.... നല്ല കാര്യായി..... എല്ലാവരും ഇങ്ങോട്ടിരുന്നേ..... ഉള്ളിലെ ദുഃഖം സ്വയം കുഴിച്ചു മൂടി അവളാ പഴയ മിഥുവായി മാറാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലുള്ള നീലാംബരിയെ മറച്ചു പിടിക്കാൻ അവളേറെ പാട് പെട്ടിരുന്നു..... എത്രയൊക്കെ അവൾ പ്രയത്നിച്ചാലും അതാ കണ്ണുകളിൽ അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് കാണാനും കഴിഞ്ഞിരുന്നു..... എന്നാൽ അവളപ്പോഴും ചുറ്റുമുള്ളവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.... അവൾക്ക് വേണ്ടിയെന്ന പോൽ എല്ലാവരും ആ വലിയ ടേബിളിന് ചുറ്റുമിരുന്നു...... ഓരോരുത്തർക്കും അവള് തന്നേ ഭക്ഷണം വിളമ്പി..... മിഥു.... നിന്നേ കാണാൻ നാളെ ഒരു കൂട്ടര് വരുന്നുണ്ട്...... ഒരുരൂള വായിലേക്ക് വെക്കുമ്പോഴാണ് പ്രകാശത് പറഞ്ഞത്.... നെഞ്ച് പെട്ടെന്നൊന്നു കൊളുത്തി വലിച്ചു പോയിരുന്നവളുടെ..... ശെരി പപ്പാ...... പപ്പയുടെ ഇഷ്ടം...... തന്റെ അരികിലായി വെച്ചിരുന്ന പപ്പയുടെ കൈ ക്ക് മുകളിൽ കയ്യോന്ന് വെച്ച് ഒരു പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വരുത്തി അവളത് പറയുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു സമുദ്രം അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിയുന്നു...... നെഞ്ച് പൊട്ടി പിളർന്നു ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും രക്തം കിനിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.... അപ്പോഴും അവൾ അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു..... അന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ കരഞ് തന്നേ തീർത്തു.... ഒരു പോള കണ്ണടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലവൾക്ക്.... കരഞ്ഞ തളർച്ചയോടെയുള്ള ഒരു മയക്കം മാത്രമായിരുന്നു കൂട്ടിനു..... ഈ യൊരു രാത്രി യോട് കൂടി എല്ലാം അവസാനിച്ചു വെന്ന് മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കണമായിരുന്നവൾക്ക്........ തന്നേ ദേഷ്യം പിടിക്കാൻ വേണ്ടി ഓരോന്ന് പറയുമ്പോൾ ആ മുഖത്തോളിപ്പിച്ചു വെക്കാറുള്ള ചിരിയും കണ്ണുകളിലെ കുസൃതി യുമെല്ലാം മറക്കാൻ ശ്രമിക്കും തോറും അവളുടെയുള്ളിൽ കൂടുതൽ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു വരികയായിരുന്നു.... പുലർച്ചെ യാണെന്ന് തോന്നുന്നു കണ്ണൊന്നു ചിമ്മിയത്....... അത് കൊണ്ട് തന്നേ എഴുന്നേൽക്കാൻ പത്തു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു...... മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് കോണിപ്പടികളിറങ്ങി താഴേക്ക് വരുമ്പോൾ തന്നെ കണ്ടിരുന്നു ആ വീട്ടിലുള്ള മാറ്റങ്ങളെ.... ഫങ്ക്ഷന് മാത്രം ഇടാറുള്ള ആ മെറൂൺ വെലവറ്റ് കാർപെറ്റ് ഹാളിലാകെ വിരിച്ചിട്ടുണ്ട്... എല്ലായിടവും വൃത്തി യാക്കാനും അലങ്കരിക്കാനും ജോലിക്കാരോടൊപ്പം വീട്ടിലുള്ള ഓരോരുത്തരും ഓടി നടക്കുന്നുണ്ട്...... ടേബിളിലും കോർണേഴ്സിലുമൊക്കെയായി ഫ്രഷ് ഫ്ലവേഴ്സ് വെച്ചിട്ടുണ്ട്.... അതിന്റെ സുഗന്ധം അവിടെയാകെ പരന്ന് കിടക്കുന്നുണ്ട്....... അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും വീട്ടിൽ നിന്നും വന്ന പല ബന്ധുക്കളും അവിടെയുണ്ട്..... ശെരിക്കും ഒരു പെണ്ണ് കാണൽ ചടങ്ങിനപ്പുറം മറ്റെന്തോ ആന്നെന്നു തോന്നി പ്പോയവൾക്ക്.... ശെരിക്കും. അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും..... കാരണം.... അച്ഛന് അത്രയേറെ ബോധിച്ച ആരെങ്കിലുമായിരിക്കും.... എനിക്കും ഇനി പ്രത്യേകിച്ചൊരു അഭിപ്രായമില്ലല്ലോ..... അത് കൊണ്ട് വരുന്ന ഈ പ്രൊപോസൽ തന്നേ ഉറപ്പിക്കാനാവും ഇതെല്ലാമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി..... തലേന്നത്തെ കരച്ചിലിന്റെ ബാക്കിയെന്ന വണ്ണം കൺ പോളകളിൽ വീക്കം വന്നിരുന്നു.... മനസ്സിനെ കല്ലാക്കി എല്ലാത്തിനും നിന്ന് കൊടുക്കുക എന്നതേ ഇനി തനിക്ക് ചെയ്യാനുള്ളു .... മിഥു.... നീ എഴുന്നേറ്റോ... വാ.. വന്നെന്തെങ്കിലും കഴിച്ച് ഒരുങ്ങിക്കെ..... അവര് ഉച്ചയാവുമ്പോഴേക്കും എത്തുമെന്നാ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്...... കോണിപ്പടികളിറങ്ങി വരുന്ന തന്നേ കണ്ടതും അമ്മയത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് പതിയെ കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നത്....... കിച്ചണിന്റെ ആ ഭാഗത്ത് കൂടി പോകുമ്പോൾ തന്നേ പല വിധ ഭക്ഷണങ്ങളുടെ മണമടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു......... മിഥു..... എന്തുറക്കമാ കല്യാണ പെണ്ണെ... ഞങ്ങളെത്ര നേരമായി വന്നിട്ട്..... കുശലം പറഞ്ഞു വന്ന ബന്ധുക്കൾക്കെല്ലാം ഒരു ചിരി പകരം കൊടുത്തവൾ...... പിന്നെ പതിയെ എടുത്ത് വെച്ച ഇടിയപ്പം ഒന്ന് നുള്ളി കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി ...... ദേ...... സാരിയും ചുരിദാറും മിടിയുമൊക്കെയുണ്ട്..... നിനക്കെന്താ വേണ്ടതെന്നു വെച്ചാലിന്നിട്ടോട്ടെ എന്നാ പപ്പാ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്...... സാരി മതിയല്ലേ.... പുതിയതായി തുന്നി കൊണ്ട് വന്ന ആ തുണിത്തരങ്ങളിൽ നിന്നും ഒരു മഞ്ഞ സാരി കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ട് അമ്മ തന്നോട് അഭിപ്രായം ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.... അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷ മുള്ള നിമിഷങ്ങളാണിതെല്ലാം.... അതിനു താനായി തടസ്സം നിൽക്കാൻ പാടില്ല...... എങ്കി എന്റെ പൊന്ന് മോളോരുങ്....പപ്പാ ഇപ്പൊ വിളിച്ചിരുന്നു പോലും.... അവരെത്താറായി എന്നാ പറഞ്ഞതെന്ന്..... അമ്മയതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വാതിൽ ചാരി പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ കസിൻസിൽ നാലഞ്ചു പേർ ആ മുറിയിലേക് വന്നിരുന്നു.... ഒരു കണക്കിന് അവർ വന്നത് നന്നായിയെന്ന് തോന്നി.... കാരണം ഒരുങ്ങാനൊന്നും വയ്യാത്ത വിധം ശരീരത്തിനാകെ യൊരു കുഴച്ചിലുണ്ട്..... സാരി പോലും സ്വയം ചുറ്റാതെ ഒരു പ്രതിമ കണക്കെ അവർക്ക് മുന്നിലേക്കവൾ ഇരുന്ന് കൊടുക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.... വെള്ള ബ്ലൗസും മഞ്ഞ സാരിയും അവൾക്ക് വല്ലാതെ ചേരുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... ഭംഗിയുള്ള ത്രെഡ് വർക്കുള്ള വളരെ വില കൂടിയൊരു തരം മെറ്റീരിയലായിരുന്നത്... . മിതമായ മേക്കപ്പിൽ തന്നേ അവളേറെ സുന്ദരിയായി മാറിയിരുന്നു....... അവൾ ഒരുങ്ങി യിറങ്ങി താഴേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ എലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം അവളിൽ കുരുങ്ങി...... പ്രകാശ് സന്തോഷം കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ നിറച്ചു..... നിന്റെയാ കളക്ടർ വെറും പൊട്ടനാ... അല്ലെങ്കി നിന്നേ പ്പോലൊരു സുന്ദരിയെ വേണ്ടെന്ന് പറയുമോ..... മനീഷ് അവളുടെ കാതോരം അത് പറഞ്ഞതും അവൾ കണ്ണുരുട്ടി യൊന്നു നോക്കിയവനെ..... അവൻ ചെറുതായോന്ന് ചിരിച്ചു പോയിരുന്നു..... പുറത്ത് കാറ് വന്നു നിന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ഹാളിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്ന വൾ പതിയെ അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു...... നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടുന്നുണ്ട്...... കൈ കാലുകൾ വിറക്കുന്നുണ്ട്..... കണ്ണുകളിൽ മുഴുവൻ അവന്റെ മുഖമാണ്.... ഇനിയാ മുഖം എന്നന്നേക്കുമായി മറന്നു ആ സ്ഥാനത്ത് മറ്റൊരു മുഖം പ്രതിഷ്ടി ക്കേണ്ടതുണ്ട്...... വരു... വരു.... യാത്രയൊക്കെ സുഗമായിരുന്നില്ലേ..... പപ്പാ അവരെ ആനയിച്ചിരിത്തുന്നതും സംസാരിക്കുന്നതുമൊക്കെ ഉയർന്നു കേൾക്കുന്നുണ്ട്....... മിഥു...ചെക്കൻ കിടു വാണല്ലോ.... പുറത്തേക്ക് തലയെത്തിച്ചു നോക്കി കസിൻസിലൊരുത്തി പറഞ്ഞതും പതിയെ ഒന്ന് ചിരിച്ചെന്ന് വരുത്തിയവൾ.... ബന്ധുക്കളിലോരോരുത്തരായി പുറത്തേക്ക് പോകുന്നതും അവരെ പരിചയപ്പൊയെടുന്നതുമെല്ലാം നോക്കി അവളാ സ്ലാബിനെ ചാരി നിന്നു..... മോളെ മിഥു..... അകത്തേക്ക് നീട്ടിയുള്ള പപ്പയുടെ ആ വിളി പ്രതീക്ഷിച്ചെന്ന വണ്ണം തന്നേ നിൽക്കുകയായിരുന്നവൾ.... അവൾ സാരിയുടെ തലപ്പ് കയ്യിലേക്ക് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പതിയെ അങ്ങോട്ട് നടന്നു.... തന്റെ കുടുംബക്കാർ തന്നേ ഒത്തിരി പേരുണ്ടെന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവരിലൊരാളായി ചേർന്നു നിന്നവൾ..... ദേ.... ഇതാണെന്റെ മകൾ.... മൈഥിലി.. ജേർണലിസ്റ്റാണ്...... പ്രകാശ് അവളെ പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോഴും അയാളുടെ ശബ്ധത്തിലെ സന്തോഷം മാത്രം മതിയായിരുന്നവൾക്ക്.... അവൾ നിർവികാരമായി അവൾക്ക് നേരെ മുമ്പിലെന്ന പോലുള്ള ആ ഫ്ലവർ വേസിൽ കണ്ണുകൾ പതിപ്പിച്ചു... മുഖമുയർത്തി നോക്കിയാൽ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു പോകുമോയെന്ന ഭയം കൊണ്ട് തന്നെയായായിരുന്നത്.... കാരണം തന്റെ പ്രാണ നാണ് പകരക്കാരൻ വരുന്നത്.... തന്നേ സംബന്ധിച് അതൊരു ചെറിയ കാര്യമല്ല...... ഞങ്ങൾക്ക് കുട്ടിയെ ഇഷ്ടമായി....... അവൾക്കെന്റെ മോനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ എന്നറിയാൻ മുഖത്തേക്കൊന്നു നോക്കിയാലല്ലേ പറ്റു..... ചിരിയോടെയുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ടതും അവളുടെ നെഞ്ചിലെന്തോ ഒന്നാളി...... തനിക്കത്ര മേൽ പരിചിത മാണാ ശബ്ദം..... ഇനി അത് തന്റെ തോന്നലാണോ...... അവൾ പെട്ടെന്ന് മിഴികളുയർത്തിയതും അത് പറഞ്ഞ ആളെ കണ്ട് അവൾ തറഞ്ഞു പോയിരുന്നു...... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
23169 
krishnamrithamആത്മഹത്യ ഭീരുത്വത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. കൊള്ളരുതായ്മയുടെയും ഭീരുത്വത്തിന്റെയും “ ”ഭീരുത്വം എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ഓടുന്ന തീവണ്ടിയുടെ മുൻപിൽ തലവയ്ക്കുന്നത് ഭീരുത്വമാണത്രെ,ഭീരുത്വം“ രാജലക്ഷ്മിയുടെ ആത്മഹത്യ എന്ന കഥ ആരംഭിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്. എഴുതിപോകുമെന്ന ഭയം രാജലക്ഷ്മിയെ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് മരണത്തിലേക്കാണ്. അവരുടെ അവസാന നോവലാണ് ”ഞാനെന്ന ഭാവം “. ഇത്രെയേറെ ദുഖവും വിഷാദവും ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെങ്ങനെ എന്ന തോന്നലാണ് ആ നോവൽ വായിച്ച് കഴിയുമ്പോൾ ബാക്കിയാവുക. ആഖ്യാനശൈലിയിലെ വ്യത്യാസവും കഥകളുടെ പ്രമേയവുമൊക്കെ വായനയോട് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം തോന്നിപ്പിക്കും. ദുഖമാണെങ്കിലും രാജലക്ഷ്മിയുടെ കൃതികളും, എഴുത്തുകാരിയും എന്നോട് ചേർന്നിരിക്കും എന്നും. വളരെ കുറച്ച് കൃതികൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ നമുക്ക് രാജലക്ഷ്മി എന്ന എഴുത്തുകാരിയെ അറിയാൻ. മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ഈ അക്ഷര തേജസ്സിനെ മറന്നുപോകാതെ, വായനയിൽ കൂടെ കൂട്ടണം ❤️ #📙 നോവൽ #🕵️♂️ സാമൂഹിക വിഷയങ്ങൾ #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള് #🌃ശുഭരാത്രി സ്റ്റാറ്റസ് #🌃 ഗുഡ് നൈറ്റ്🥰 Krishnamritham❤️
5795
അമ്പിളി 🌝#📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ MY DOCTOR ❤️46 സിറിയുടെ ബൈക്ക് മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്നിടത്തു അഞ്ജുവിന്റെ ബാഗും അതിനുള്ളിലുള്ള ഫോണും കപിന്നെ Pയ്യിൽ പിടിച്ചു നിസ്സഹായതയോടെ ഏഥൻ നിന്നു. അവന്റെ തൊട്ടടുത്തു അതേ അവസ്ഥയിൽp വൈശാകും ആരോണും നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. " അപ്പാ..... ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും... " ഏഥന്റെ തോളിൽ കൈവച്ചു ആരോൺ ചോദിച്ചു. " അറിയില്ല.... " ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഏഥൻ മറുപടി പറഞു. സത്യത്തിൽ അവർക്ക് മൂവർക്കും ഇനിയെന്ത് എന്നതിൽ ഒരു ധാരണയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഏഥന്റെ സകല ശക്തിയും ചോർന്നു പോയ പോലെ തറഞ്ഞ് നിൽപ്പാണവൻ. പെട്ടന്നാണ് ഏഥന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്നത്.p ഏഥൻ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. മെർലിൻ ആണ് വിളിക്കുന്നത്. ഏഥൻ ഇഷ്ടക്കേടോടെ കാൾ കട്ട് ചെയ്തു. എന്നാൽ വീണ്ടും കാൾ വന്നു. തുടരെ തുടരെ കട്ട് ചെയ്തിട്ടും കാൾ വന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അവസാനം നിവർത്തിയില്ലാതെ ഏഥൻ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് ഫോൺ ചെവിയോട് ചേർത്തു. " ഹലോ.... " താല്പര്യമില്ലാതെ ഏഥൻ പറഞ്ഞു. " ഏഥൻ...... കാമുകിയെയും മോനെയും അന്വേഷിച്ചു നടപ്പാണോ? " മെർലിന്റെ പുച്ഛത്തോടെയുള്ള ചോദ്യം കേട്ടതും ഏഥന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരാളൽ കടന്നു പോയി. " അത്... നിനക്ക് എങ്ങനെ? " " അവരെ കട്ടെടുത്തോണ്ട് വന്നത് ഞാനല്ലോ.... പിന്നെ എനിക്ക് അറിയാതിരിക്കില്ലല്ലോ.... " വലിയൊരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ മെർലിൻ പഞ്ഞതും വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ഏഥൻ തളർന്നു പോയി " അവരെവിടെ മെർലിൻ.... എന്റെ മോൻ എവിടെ....? " ഏഥൻ അലർച്ചയോടെ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടതും വൈശാകും ആരോണും അലെർട് ആയി. " ലൊക്കേഷൻ ഞാൻ അയക്കാം.... പക്ഷെ നീ എത്തുന്നതിനു മുന്നേ അവരീ ലോകം വിട്ട് പോയി കാണും ഏഥൻ.... എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചതിന് നിനക്കുള്ള ശിക്ഷ ആണെന്ന് കൂട്ടിക്കോ.... പിന്നെ നിന്റെ പെണ്ണിനെ ഇവിടെ കൊതിയോടെ കാത്തു നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യചെന്നായ്ക്കൾക്ക് ഇട്ട് കൊടുക്കട്ടെ ഞാൻ.... നീ മാത്രം കണ്ടതും അറിഞ്ഞതുമൊക്കെ അവരും കൂടെ അറിയട്ടെ അല്ലെ ഏഥൻ." വീണ്ടും മെർലിന്റെ ക്രൂരമായ ചിരി......p " മെർലിൻ...... വേണ്ട മെർലിൻ.... നിനക്ക് വേണ്ടത് എന്നെയല്ലേ. ഞാൻ വരാം..... അവരെ അവരെ ഒന്നും ചെയ്യരുത് മെർലിൻ.... " ഏഥന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ട്ടപെട്ടു. നിസ്സഹായതയും ദേഷ്യവും ഭയവും എല്ലാം കൂടെ ഏഥന്റെ സമനില തെറ്റിച്ചു. " ബൈ ഏഥൻ..... വേഗം വന്നാൽ അവരെ നിനക്ക് വേഗം കാണാം.... " ഇത് പറഞ്ഞു മെർലിൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. സഹിക്കാനാവാത്ത സങ്കടത്തോടെ ഏഥൻ ആരോണിനെ പുണർന്നു.. ആരോൺ നിസ്സഹായനായി നിന്നു. കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ട് പോയെന്ന് അവർക്കും മനസിലായി. സിറിയുടെ അഞ്ജുവിന്റെയും അവസ്ഥ ആലോചിക്കെ അവർക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും പോലെ തോന്നി. " അവർക്കൊന്നും പറ്റില്ല അപ്പാ..... " ഒരു ഉറപ്പുമില്ലെങ്കിലും വൈശാഖ് ഏഥനെ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും ഏഥന്റെ ഫോണിൽ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നു. ഏഥൻ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ഷോൾഡറിൽ തുടച്ചു ഫോൺ എടുത്തു. " വണ്ടിയിൽ കയറ്.... " വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു ഏഥൻ ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി. അവരും കൂടെ കയറിയതും വണ്ടി അതിന്റെ മാക്സിമം സ്പീഡിൽ നീങ്ങി തുടങ്ങി. ****************** സിറിയുടെ ഡയലോഗ് കേട്ടതും തോമസ് അവന്റെയടുത്തേക്ക് വന്നു കരണം നോക്കി ഒറ്റയടി.... മുഖം ഒരുഭാഗത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു പോയി. മൊത്തത്തിൽ കറങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നിയപ്പോൾ സിറി കണ്ണുകളടച്ചു. " ഏറി പോയാൽ ഒരു മണിക്കൂർ കൂടി നീ ജീവനോടെ കാണും.... എന്നിട്ടാണ് അവന്റെp കൊണയടി...... " സിറിയെ അടിച്ച കൈ കുടഞ്ഞു കൊണ്ട് തോമസ് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടയാൾ വീണ്ടും അഞ്ജുവിനടുത്തേക്ക് വന്ന് മുട്ട് കുത്തിയിരുന്നു. നേരത്തെ അഴിച്ചതിന്റ ബാക്കിയായി കിടക്കുന്ന 3 ബട്ടൺ കൂടെ അയാൾ ഒറ്റ വലിക്ക് പൊട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. അഞ്ജു നിസ്സഹായതയോടെ ആർത്തു കരഞ്ഞു. അഞ്ജുവിന്റെ ഷർട്ട് മുഴുവനായി കീറി അയാൾ നിലത്തേക്കെറിഞ്ഞു. ഉള്ളിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ബ്ലാക്ക് സ്പോർട്സ് ബ്രാ മാത്രം ധരിച്ചു അഞ്ജു നിസ്സഹായതയോടെ നിലവിളിച്ചു.. ഇനി സംഭവിക്കുന്നതൊന്നും കാണാനുള്ള ത്രാണിയില്ലെന്ന പോലെ അഞ്ജു നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകൾ മുറുക്കി ചിമ്മി. " എന്നാ ഒരു പെണ്ണാടി നീ..... ഇതൊക്കെ അനുഭവിക്കുന്ന ആ ഡോക്ടർടെ ഒരു ഭാഗ്യമേ...... " അവളെ അടിമുടി നോക്കി കൊതിയോടെ തോമസ് പറഞ്ഞു. " പ്ലീസ് അവളെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ... നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് എന്നെയല്ലേ.... ഞാൻ അല്ലേ നിങ്ങളെ അടിച്ചത്. നിങ്ങടെ മകനെ അടിച്ചത്. എന്നെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ. പക്ഷെ അവളെ വെറുതെ വിട്.. പ്ലീസ്...... " അഞ്ജു അനുഭവിക്കുന്നതൊന്നും കാണാനാവാതെ സിറി മാർട്ടിനെ നോക്കി അപേക്ഷ സ്വരത്തിൽ വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞു. " നിന്റെ തന്തയുടെ കാമുകിയെ തൊട്ടതിന് നിനക്കെന്തിനാടാ ചെക്കാ ഇത്ര പൊള്ളുന്നത്. ഇനി തന്തയുടെയും മോന്റെയും സെറ്റപ്പ് ഇവളാണോ? " മാർട്ടിൻ പറയുന്നത് കെട്ട് എല്ലാവരും പൊട്ടി ചിരിച്ചു. സിറി അങ്ങേയറ്റം നിസ്സഹായതയോടെയും വെറുപ്പോടെയും അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി.അപ്പോഴും കൈകൾ മോചിപ്പിക്കാൻ അവനാൽ ആവും വിധം സിറി ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. അത് അഴിഞ്ഞു കിട്ടിയാൽ അവിടെ ഒരുത്തനും ജീവനോടെ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് അവനുറപ്പിച്ചിരുന്നു.അഞ്ജുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടതടവില്ലാതെ ഒഴുകി. പെട്ടന്നാണ് പുറത്തു നിന്ന് അകത്തേക്ക് നടന്നു വരുന്ന ഹീൽസിന്റെ ഭയാനകമായ ശബ്ദം ചുറ്റിലും മുഴങ്ങുന്നത്. അത് പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ മാർട്ടിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. റെഡ് കളർ കുർത്തിയും ഒരു ബ്ലാക്ക് ജീൻസും ധരിച്ചു പകയിൽ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ മെർലിൻ അവർക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. മെർലിന്റെ വികൃതമായ ചിരി കണ്ടതും സിറി സംശയത്തോടെ അവളെ ഉറ്റു നോക്കി. അവളെ കണ്ടതും തോമസും മറ്റുള്ളവരും ഒര ഭാഗത്തേക്ക് ഒതുങ്ങി നിന്നു. " അഞ്ജു..... " മെർലിൻ വിളിച്ചതും അഞ്ജു മുഖം ചുളിച്ചു കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ഏഥന്റെ പ്രണയ ലാളനകളിൽ പൂത്തു നിൽക്കാറുള്ള ആ മുഖം കരഞ്ഞു ചുവന്നു വാടിയ പൂ പോലെ നിൽക്കുന്നു. ഒരു സ്പോർട്സ് ബ്രാ മാത്രം ധരിച്ചു ബാക്കി ശരീരത്തിന്റെ മുകൾ ഭാഗം മുഴുവൻ പുറത്തു കാണുന്ന വിധം നിസ്സഹായായി അവളിരിക്കുന്നു. ആ കാഴ്ച മെർലിന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ കുളിരണിയിപ്പിച്ചു. " എന്തൊരു സുന്ദരിയാടി നീ...... അത് വച്ചെല്ലെടി നീ എന്റെ ഏഥനെ സ്വന്തമാക്കിയത്... " അവളുടെ കണ്ണീരൊഴുകുന്ന കവിളിൽ കുത്തിപിടിച്ചു വെറുപ്പോടെ മെർലിൻ പറഞ്ഞു. അഞ്ജു അവിശ്വാസത്തോടെ അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. സിറി എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാവാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. " നിന്റെ ഡോക്ടർ ഇല്ലേ.... അങ്ങേരിപ്പോ നിന്നെയും ദാ അങ്ങേരുടെ മകനെയും തിരക്കി നട്ടം തിരിയുന്നുണ്ടാവും അല്ലെ.... നമുക്കെ അവനെ ഒന്ന് വിളിക്കാം.... " മെർലിൻ ഫോൺ എടുത്തു ഏഥന്റെ നമ്പറിലേക്ക് കാൾ ചെയ്തു. ഏഥൻ കാൾ എടുത്തില്ല. അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു. ഒടുക്കാം കാൾ എടുത്തതും മെർലിൻ ഫോൺ സ്പീക്കറിലിട്ടു. അവർ സംസാരിക്കുന്നത് മുഴുവനും ചുറ്റുമുള്ളവർ കേട്ടു. സിറിക്ക് അതൊരു തിരിച്ചറിവായിരുന്നു. മാർട്ടിൻ അയാൾ തനിക്ക് വേണ്ടിയല്ല ഇത് ചെയ്തതെന്നും അഞ്ജു ആയിരുന്നു അയാളുടെ ലക്ഷ്യം എന്ന തിരിച്ചറിവ്. " ചേട്ടായി...... ഇവളെ ഇവന്മാർക്കങ്ങു കൊടുക്കാന്നേ.... അവര് ചെയ്യുന്നതൊക്കെ നമ്മുടെ സിറി കുഞ് കണ്ട് ആസ്വദിക്കട്ടെ. നമുക്ക് അകത്തോട്ടിരിക്കാം.... " അതും പറഞ്ഞു സിറിയെയും അഞ്ജുവിനെയും നോക്കി വല്ലാത്തൊരു ചിരിയും ചിരിച്ചു മെർലിൻ അകത്തേക്ക് നടന്നു. " ഡാ...... തീർത്തിട്ട് വിളിക്ക്... എന്നിട്ട് ഇവരെയങ്ങു കർത്താവിന്റെ അടുത്തോട്ടു പറഞ്ഞയക്കാനുള്ളതാ....എന്റെ പെങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമല്ല എന്റെ മോന് വേണ്ടിയും കൂടെ..... " മാർട്ടിനും മെർലിൻ പോയിടത്തേക്ക് നടന്നു. സിറി കയ്യിലുള്ള കെട്ടഴിക്കാൻ അവനാൽ ആവും വിധം ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. തോമസ് കഴുകൻ കണ്ണുകളോടെ അഞ്ജുവിന്റെ ശരീരത്തെ കൊത്തി വലിച്ചു. " വേണ്ട.... അവളെ തൊട്ട് പോകരുത്.... " അനിയന്ത്രിതമായ ദേഷ്യത്തിൽ സിറി അലറി. " മിണ്ടാതിരിക്കെടാ ചെറുക്കാ.... അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, ഷാനവാസേ... അവന്റെ വായിലോട്ട് ഒരു തുണി തിരുകിയെക്ക്.... " തോമസ് പറഞ്ഞതും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവരിൽ ഒരുവൻ സൈഡിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടവലിൽ ഒന്നെടുത്തു സിറിക്ക് അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. എത്ര എതിർത്തിട്ടും അയാൾ അതവന്റെ വായിലേക്ക് തിരുകി. അഞ്ജു എല്ലാം നഷ്ട്ടപെട്ടവളെ പോലെ തളർന്നിരുന്നു. ഏഥന്റെ മുഖം അവളുടെ ഉള്ളിലൂടെ കടന്നു പോയി. തന്നെ നോക്കി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ നിസ്സഹായനായി സിറിയെയും അവളൊന്ന് നോക്കി. തോമസ് ആർത്തിയോടെ അഞ്ചുവിനടുത്തെത്തി അവളുടെ ജീൻസ് പാന്റിന്റെ അരയിൽ പിടിച്ചു. " വേണ്ട..... പ്ലീസ്...... " അവസാന അപേക്ഷയെന്നോളം അഞ്ജു പറഞ്ഞു. ചുണ്ട് കോട്ടി ചിരിച്ചു അത് പിടിച്ചു താഴേക്ക് വലിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും തോമസിന്റെ നടുപ്പുറം നോക്കി ഒരു ചവിട്ട് കിട്ടി അയാൾ മറിഞ്ഞു വീഴുന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. അഞ്ജു ഞെട്ടി പോയി. രക്ഷപ്പെടില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചടുത്തു നിന്നും മറ്റെന്തോ നടക്കുന്നു എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ അഞ്ജു മുഖമുയർത്തി. " സിദ്ധു...... " അവിശ്വാസത്തോടെ അഞ്ജു പറഞ്ഞു. അവളുടെ കോലം കണ്ടു സിദ്ധു ഞെട്ടി പോയി. അപ്പോഴേക്കും തോമസ് വേഗത്തിൽ എണീറ്റു വന്നവന്റെ മുഖം അടക്കിയടിച്ചു. സിദ്ധു ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും അവന്റെ കൂടെ വന്ന നാലഞ്ച് പിള്ളേർ തോമസിനും മറ്റു രണ്ടു പേർക്കും നേരെ ചാടി വീണിരുന്നു. സിദ്ധു ഓടി പോയി സിറിയുടെ കയ്യിലെ കെട്ടഴിച്ചു. സിറി നന്ദിയോടെ അവനെ നോക്കി. " ആ നായിന്റെ മോനേ എനിക്ക് വേണം.... " തോമസിനെ അടിക്കുന്ന രണ്ടു പയ്യൻമാരോടായി സിറി ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. സിദ്ധു അഞ്ജുവിനടുത്തേക്ക് വന്നു കെട്ടഴിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും അവന്റെ പുറകിൽ ഒരു ചവിട്ട് കിട്ടി അവൻ മുന്നിലേക്ക് വീണു പോയി. അത് മാർട്ടിൻ ആയിരുന്നു. അകത്തു മെർലിനുമായി സംസാരിക്കുന്നതിനിടക്ക് ബഹളം കേട്ട് ഇറങ്ങി വന്നതാണ്. സിദ്ധു പെട്ടന്ന് എണീറ്റ് രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു നിന്നു. മുന്നിൽ നടക്കുന്നതെല്ലാം വല്ലാത്ത ഭയത്തോടെ അഞ്ജു കണ്ടു. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ കേട്ടൊന്നഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ നെഞ്ചിനു കുറുകെ കൈകൾ കൊണ്ടെങ്കിലും മറക്കാമായിരുന്നു എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു. ജീവിതത്തിൽ ഇത്രയും അപമാനപെട്ട് ഇന്ന് വരെ അവൾക്ക് നിൽക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. സിറി അവന്റെ സകല ദേഷ്യവും തോമസ്സിന് നേരെ തീർത്തു. അവന്റെ ഓരോ അടിയും അയാളുടെ സകല നാധികളെയും തളർത്തുന്ന വിധമായിരുന്നു. മുട്ടുക്കാൽ മടക്കി തോമസിന്റെ നാഭിക്ക് താഴെ എത്ര ചവിട്ട് ചവിയിട്ടിയെന്ന് സിറിക്ക് തന്നെ ഊഹമുണ്ടായിരുന്നില്ല. തോമസ് അലറി വിളിച്ചു. എത്ര കൊടുത്തിട്ടും കാലിയടങ്ങാതെ സിറി ഭ്രാന്തനെ പോലെ അയാളെ പ്രഹരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണിൽ അഞ്ജുവിന്റെ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകളും അതവനെ നോക്കിയ നിസ്സഹായമായ നോട്ടവും മാത്രമായിരുന്നു. അതവനെ ഭ്രാന്തു പിടിപ്പിച്ചു. ആ നേരം സിദ്ധുവും മാർട്ടിനും തമ്മിൽ നല്ല രീതിയിൽ അടി നടക്കുകയായിരുന്നു. സിദ്ധു കാര്യമായി തന്നെ മാർട്ടിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങി കൂട്ടുന്നുണ്ട്. ഇതെല്ലാം വാതിലിനു മുന്നിൽ നിന്ന് മെർലിൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ട് പോയെന്നവൾക്ക് തോന്നി തുടങ്ങി. അവൾ വല്ലാത്തൊരു വാശിയോടെ അഞ്ജുവിനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. മനസ്സിൽ എന്തോ ഒന്ന് ഓർത്ത പോലെ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മൂർച്ചയുള്ള ചെറിയൊരു കത്തിയവൾ വലിച്ചെടുത്തു.... തുടരും......... എടാ എന്റെ ഡിസ്പ്ലേയ്ക്ക് കാര്യമായിട്ട് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. കഥ വൈകുവാണേൽ നിർത്തി പോയെന്നൊന്നും വിചാരിക്കരുത് ട്ടൊ.
974
〽️𝐑ᴏʜɪᴛ 𝐊ʀɪꜱʜɴᴀ📍ഈ കഴിഞ്ഞു പോവുന്ന ഒന്നിന്റെ പേരാണ് 'ജീവിതം'... #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള് #✍️Life_Quotes #💭 Inspirational Quotes #🤘 Motivation Video #📙 നോവൽ
2227
Babu Kariambadi#💖 അമ്മ ഇഷ്ടം #🙋♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #📙 നോവൽ #🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം
1726- 𝑺𝒉𝒂𝒇𝒆𝒆𝒌 𝑴𝒐𝒉𝒂𝒎𝒎𝒆𝒅#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 പാർട്ട് 110 ജിഫ്ന നിസാർ 💐 പെട്ടന്നവർ എല്ലാവരേം ഒന്നിച്ചു കണ്ടതിന്റെ ഒരു പകപ്പുണ്ട് ഭവ്യക്ക്. അവളരെയും നോക്കുന്നില്ല.. കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നോക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നത് കൂടിയാണ് സത്യം. അവളെ നോവിക്കുന്ന ഒന്നും ആരും അവിടെ പറഞ്ഞില്ല. ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും കുറ്റപ്പെടുത്തി വേദനിപ്പിച്ചതുമില്ല. പിന്നി കീറി പോയൊരു ഹൃദയവും പേറിയാണ് അവളുടെ ഇരിപ്പെന്നുള്ളത് അവർക്കറിയാമല്ലോ. എങ്കിലും ചെയ്ത് കൂട്ടിയതും പറഞ്ഞു പോയതുമൊന്നും അവളത്ര പെട്ടന്നൊന്നും മറക്കാൻ ഇടയില്ല. അതിനുള്ള ശിക്ഷ കൂടിയാണ് താനിപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്കറിയാം. "ഒന്നിനെയും കുറിച്ചോർത്തു വേദനിക്കണ്ട.എല്ലാം ശെരിയാവും കുഞ്ഞേട്ടൻ ശെരിയാക്കും... നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്.." അവളുമായി കൂടുതൽ എന്ത് സംസാരിച്ചാലും അതവളെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കാൻ മാത്രമേ അപ്പോൾ ഉപകരിക്കൂ എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ കാശി ഭവ്യയോട് അത്രയുമേ സംസാരോച്ചൊള്ളു. ആ കുറവ് കൂടി കാർത്തുവും മിയയും അമ്മുവും നികത്തി കഴിഞ്ഞു. അവർക്കൊപ്പം ഗായത്രിയും. തന്റെ അമ്മയ്ക്കൊപ്പവും ഏട്ടനൊപ്പവും ഗായത്രി അനുഭവിച്ചു തീർത്ത .. വേദനിപ്പിച്ച ആ ഇരുണ്ട കാലഘട്ടമാണ് അവളെ ചിരിച്ചു കളിച്ചു കണ്ടപ്പോൾ കാശ്ശിക്കും ശിവക്കും ഒരുപോലെ ഓർമ വന്നത്. അവളും മോളും.. പിന്നെ അവരുടെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥയും. കുറച്ചൊന്നുമല്ല ആ കാഴ്ചകൾ അവരെയും നോവിച്ചിരുന്നത്. ഇന്നിപ്പോൾ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പ്രസരിപ്പോടെ..ആത്മ വിശ്വസത്തോടെ തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നൊരു വിളക്ക് പോലൊരുവൾ. മനുഷ്യനെപ്പോഴും വിളക് തന്നെയാണ്... പ്രകാശം പരത്തുന്നവർ തന്നെയാണ്.. പക്ഷേ കൂടെ ഉള്ളവർ ചുറ്റും ആഞ്ഞടിക്കുന്ന കാറ്റയി മാറുമ്പോൾ അവർ പിന്നെങ്ങനെ കത്തും.. അണഞ്ഞു പോകുകയേ ഒള്ളു..പുകഞ്ഞു തീരുകയേ ഒള്ളു. അതുമല്ലങ്കിൽ എല്ലാവരും കൂടി അണച്ചു കളയുകയേ ഒള്ളു. ഗായത്രിയുടെയും കാര്യത്തിലും അത് തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചത്.. കാശിയുടെ മടിയിലേക്ക് പറ്റി പിടിച്ചു കയറിയ കല്ലു മോൾക്ക് പോലും എന്തൊരു ഉന്മേഷം.. ഉത്സാഹം. അങ്ങനെ അവരെ കാണുമ്പോൾ കാശിക്കും.. എന്തായാലും രാജശേഖനും കുടുംബവും അവരെ നന്നായി തന്നെ സ്വീകരിച്ചു. അതിനിടയിൽ ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടൊരു കള്ളത്തരം കാണിക്കുന്ന ശിവയും മിയയും. ചിരിച്ചും പറഞ്ഞും ഫുള്ള് എൻജോയ് ചെയ്യുന്നവൾക്ക് അവൻ നോക്കുമ്പോൾ മാത്രമൊരു പതർച്ച.. അവനാവട്ടെ.. അത് നന്നായി ആസ്വദിക്കുകയും ച്ചെയ്തു. വിഷ്ണുവിന്റെ കേസിന്റെ കാര്യത്തെ കുറിച്ചും രാജശേഖരൻ കാശിയോട് പറയുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം മകളെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു എന്നതിന്റെ കണക്ക് തീർക്കാൻ ഒരിഞ്ചു പോലും വിട്ട് കൊടുക്കില്ലെന്ന് വാശിയുള്ളത് പോലെ അയാൾ അവന് പിറകെ തന്നെയുണ്ട്. "എന്റെ അമ്മയാണ്. എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ അത് കൊണ്ട് മാത്രം അമ്മ ചെയ്ത തെറ്റ് അങ്ങനെ അല്ലാതെ ആകുന്നില്ലല്ലോ.. ഇന്നിപ്പോ അമ്മയെന്ന സെന്റിമെന്റസ് വെച്ചിട്ട് ഞാൻ ഇറക്കി കൊണ്ട് വന്നാൽ തന്നെയും ഇനിയും ഒരവസരം കിട്ടിയ ഇപ്പോഴേ ചെയ്തതൊക്കെ തന്നെ അമ്മയിനിയും ചെയ്യും.. അത് കൊണ്ട് ചെയ്ത തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷയാവും വരെയും അമ്മ അവിടെ തന്നെ കിടക്കട്ടെ.. മൂത്ത മകനോപ്പം കൂടി അമ്മയുടെ സ്വഭാവം അങ്ങേയറ്റം വഷളായി പോയിരുന്നു. അതൊന്ന് നേരെയാക്കാൻ ഞാനൊരു ദുർ ഗുണ പാഠശാലയിൽ കൊണ്ട് വിട്ടു എന്ന് കരുതി കൊള്ളാം ഞാൻ.. അങ്കിൾ അതോർത്തു കൊണ്ട് ടെൻഷൻ ആവണ്ട.. നിയമം അതിന്റെ വഴിക്ക് തന്നെ നടക്കട്ട്.. ബന്ധങ്ങളുടെ പേരിൽ അതങ്ങനെ വളച്ചു തിരിക്കണ്ട..." കാശി കർശനമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു. അതോടെ രാജ ശേഖരനും അൽപ്പം ആശ്വാസം. സുഗന്ധിയെ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി കൊണ്ടാണ് ഗായത്രി കേസ് ഫയൽ ചെയ്തത്. അത് അയാൾ പറഞ്ഞിട്ടാണ്. ഇനിയതിന്റെ പേരിൽ കാശിക്കൊരു മുഷിപ്പ് ഉണ്ടാവരുത് എന്ന് തന്നെയാണ് അയാൾക്കും. എത്രയായാലും അവന്റെ അമ്മയാണ്. ആരും കൂടെയില്ലാതെ.. കൂട്ടിനില്ലാതെ കുഞ്ഞിനേം കൊണ്ട് വലഞ്ഞ നാളുകളിൽ അവൻ കാണിച്ച സ്നേഹത്തെ കുറിച്ചും അലിവിനെ കുറിച്ചും അളവോട്ടും കുറയാതെ തന്നെ ഗായത്രി വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചത് കൊണ്ട് അത്രയെങ്കിലും അവനോട് ചെയ്യണോ എന്നൊരു ചിന്തയിലാണ് അയാളത് ചോദിച്ചതും. കാശിയുടെ നിലപാടിൽ ആൾക്കും സമാധാനം തോന്നി.. വീണ്ടും അവരെന്തോ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്കാണ് പുറത്ത് വീണ്ടുമൊരു കാർ വന്നു നിന്നത്. ഞാൻ നോക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗായത്രി തന്നെ ആദ്യം എഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. നീയാണോടി നാശം പിടിച്ചവളെ എന്റെ അമ്മക്കും ഏട്ടനും എതിരെ പരാതി കൊടുത്തത് "എന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി വരുന്ന കാവ്യ.. അവൾക്ക് പിറകെ തന്നെ ഇങ്ങനെ പിരി കയറ്റി വിട്ടത് ഞാനാണ് എന്നുള്ളൊരു വഷളൻ ചിരിയോടെ കാവ്യയുടെ ഉല്ലാസ്സും. ആദ്യമൊന്നു പകച്ചുപോയങ്കിലും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ ഗായത്രി ആ പതർച്ച മറി കടന്നു. ആണെങ്കിൽ...?" കാവ്യയെ നോക്കി അവളൊരു ചിരിയോടെ നെഞ്ചിൽ കൈ കെട്ടി നിന്നു. "നോക്കണേ അവളുടെ ഒരു അഹങ്കാരം. ഇത്രേം നാള് ഞങ്ങടെ വീട്ടിലെ വേലക്കാരി അല്ലായിരുന്നോ ഡീ നീ.. എന്നിട്ടിപ്പോ ഒരവസരം കിട്ടിയപ്പോ നീ തിരിഞ്ഞ് കൊത്തുന്നു..നന്ദി ഇല്ലാത്തവൾ.." ഉള്ള ദേഷ്യത്തിനു കാവ്യക്കവളെ രണ്ടു കൊടുക്കണം എന്ന് തന്നെയാണ്. അതിന് വേണ്ടതൊക്കെ അവളിൽ ഇൻജെക്ട് ചെയ്ത് കൊടുത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് പിറകിൽ നിന്ന ഉല്ലാസ്സും അങ്ങനൊരു രംഗം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അവളെവിടെ.. ആ പിഴച്ചു പോയവള്.. ഊര് തെണ്ടി ഗർഭമുണ്ടാക്കി നാട് നീളെ കുടുംബം മൊത്തത്തിൽ പറയിപ്പിച്ചവളിപ്പോ സ്വന്തം അമ്മയ്ക്ക് നേരെയാണ്.. കൊന്ന് കളയണം നാശത്തിനെ.. " ഗായത്രിയുടെ നോട്ടവും ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ കാവ്യ പിന്നെ ഭവ്യക്ക് നേരെയാണ് തെറി പറയാൻ തുടങ്ങിയത്. "ആരാത് പറയുന്നതെന്ന് നോക്കണേ... എന്റെ അച്ഛനെ കല്യാണപന്തലിൽ വെച്ച് അപമാനിച്ചു ആ മനുഷ്യന്റെ ജീവനെടുത്ത കാലൻ.. നീയാണോടി അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി..." വല്ലാത്തൊരു പുച്ഛത്തോടെ.. പരിഹാസത്തോടെ അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തു നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്ന കാശി.. സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറിയ അതേ പോലെ തന്നെ.. കാവ്യ വേഗത്തിൽ പുറത്തെ പടിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു. അവനെ ഒട്ടുമേ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവിടെ കണ്ടതിന്റെ പകപ്പാണപ്പോൾ മുതൽ അവളുടെ മുഖം നിറയെ. അങ്ങോട്ട് വന്നത് തന്നെ അബദ്ധമായല്ലോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ ഉല്ലാസ്സും. "ഇപ്പൊ നീ സ്നേഹം പറഞ്ഞു വിളമ്പിയ നിന്റെ അമ്മയുണ്ടല്ലോ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ആ ശിക്ഷ.. അത് കിട്ടുക തന്നെ ചെയ്യും.. യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത എന്റെ അച്ഛന് നി മരണശിക്ഷ വിധിച്ചില്ലേ.. അന്നൊന്നും തോന്നാത്ത കുറ്റബോധം നിനക്കിപ്പോഴും വേണ്ട.. ഇനിയിപ്പോ സഹിക്കാൻ വയ്യാത്ത വിധം കുറ്റബോധം ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെയും നീ ചെന്നിറക്കി കൊണ്ട് പോരെ.. അതും നിന്റെ സ്വന്തം റിസ്ക്കിൽ.. അങ്ങനെ തെളിയിക്ക് നീ നിന്റെ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം.. അല്ലാതെ ഇതൊരുമാതിരി..." ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ കാശി അവളെയും ഉല്ലാസിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.. തീ പന്ദം പോലെ ജ്വലിച്ചു വന്നവർ എത്ര വേഗത്തിലാണ് ഐസ് കട്ടപോലെ തണുത്തുറഞ്ഞു പോയത്. കാശിക്കും ഗായത്രിക്കും പുറകിൽ ആ വീട്ടിലുള്ളവർ മുഴുവനും അണി നിരന്നപ്പോൾ, വരണ്ടയിരുന്നു എന്നും ഇറങ്ങി ഓടിയാലോ എന്നുമാണ് പിന്നെ കാവ്യക്കും ഉല്ലാസിനുമുള്ള തോന്നൽ. ഭവ്യ ഭാവഭേദം ഒന്നുമില്ലാതെ ചേച്ചിയെ ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. "കാവ്യേച്ചി ഒന്ന് നിന്നേ.. വീണ്ടും തന്നെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് പോകാൻ ഇറങ്ങുന്ന കാവ്യയ്ക്ക് നേരെ ഗായത്രി ഇറങ്ങി ചെന്നു. "ഇപ്പൊ നിങ്ങളുടെ അമ്മയും ഏട്ടന്നുമല്ലേ സ്റ്റേഷനിൽ.. അതവർ ചെയ്ത കുറ്റത്തിനുള്ള ശിക്ഷ തന്നെയാ.. അങ്ങനെ കുറ്റം ചെയ്തവരൊക്കെ ഇപ്പോഴും വെളിയിൽ ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്.. പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ ഉല്ലാസിന്റെ നേരെയൊന്ന് പാളി വിളറി വെളുത്തു നിൽക്കുന്ന ആ മുഖം കാണെ ഗായത്രിക്കൊരു സംതൃപ്തിയാണ് തോന്നിയത്. ഇത് പോലൊരു ഭയത്തിൽ എത്ര പ്രാവശ്യം അവന് മുന്നിൽ താൻ വെന്തുരുകി നിന്നിട്ടുണ്ട് എന്നായിരുന്നു അപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ.. ഇനിയൊരു വട്ടം കൂടി കെട്ട്യോനെയും വലിച്ചു കൊണ്ടിങ്ങോട്ട് ഷോ കാണിക്കാൻ ചേച്ചി വന്നാൽ... അമ്മയ്ക്കും ഏട്ടനുമൊപ്പം ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിനെ കൂടി ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ കയറ്റും.. വെറുതെ പറയല്ല ഞാൻ..." ചോര വറ്റി വിറച്ചു വിയർത്തു നിൽക്കുന്ന ഉല്ലാസിന്റെ നേരെ വീണ്ടും ഗായത്രിയുടെ നോട്ടം എത്തി നിന്നു. പറയണം എന്നൊന്നും കരുതിയതല്ല.. പോകും മുൻപ് വെല്ലുവിളി പോലുള്ള അവന്റെയൊരു നോട്ടം.. പറയിപ്പിച്ചതാണ് തന്നെ കൊണ്ട്.. ഒരടി അവനും കൊടുക്കണമെന്ന് തോന്നി. എന്തായാലും പത്തി ഒന്ന് താഴ്ത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഇത് പോലൊരു തിരിച്ചടി അവന് അത്യാവശ്യമായിരുന്നു. ചേച്ചിക്ക് ഇപ്പൊ ഞാൻ പറഞ്ഞതിനെ പറ്റി കൂടുതൽ എന്തറിയണമെങ്കിലും ചേച്ചിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കെട്ടിയനോട് ചോദിച്ചു നോക്കിയ മാത്രം മതി.. അല്ലേ ഉല്ലാസ് ചേട്ടാ... " വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ നോട്ടത്തോടെ ഗായത്രിയത് പറയുമ്പോൾ പൂർത്തിയായി എന്നൊരു ഭാവമാണ് ഉല്ലാസിനും. കാവ്യയുടെ ഒരു സ്വഭാവം വെച്ച് അവനെ കൊണ്ടത് അവൾ പറയിപ്പിക്കും എന്നതിൽ ഗായത്രിക്കും സംശയമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.. കാവ്യയുടെ നോട്ടവും അവന്റെ നേരെയാണപ്പോൾ മുതൽ.. വന്നതോന്നും നടന്നതുമില്ല.. എന്നാലോ ഇനിയങ്ങോട്ട് ലൈഫിൽ കട്ടപൊക കാണാൻ ഉള്ളത് മുഴുവനും കിട്ടുകയും ചെയ്തു എന്നത് പോലാണ് അവര് തിരിച്ചു പോകാൻ തുടങ്ങിയതും.. പിന്നെയവിടെ ഇരിക്കാൻ കാശിക്കും തോന്നിയില്ല. അത് വരെയുമുള്ള ഒരു ഊഷമളത പിന്നെ അവരുടെ സംസാരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് കൂടിയാണ് കാരണം. "ഒരാഴ്ച കൂടി ഈ കയ്യിങ്ങനെ തൂക്കി ഇട്ട് നടക്കണം.. കേസിന്റെ കാര്യത്തിൽ നല്ലൊരു ശ്രദ്ധ വേണം.. കാരണം ഏത് വിദേനയും രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാൻ കഴിയുന്ന ആളാണ് വിഷ്ണു നാദ്.. ഇപ്രാവശ്യം അവൻ അങ്ങനൊരു തരികിട കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു പോയാൽ.. ഇനിയിത് പോലെ ഒതുക്കത്തിൽ അവനെ കിട്ടാൻ പാടാണ്.." കാശി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. നീ സമാധാനത്തോടെ റസ്റ്റ് എടുക്കെടാ.. ഇത് ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.. അവനുള്ളത് പിടിപ്പത് കൊടുക്കാതെ എനിക്കിനി ഒരു റസ്റ്റുമില്ലെന്ന് അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി കൊണ്ട് രാജ ശേഖരൻ ഉറപ്പ് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. "ഇതൊന്നും കണ്ട് നീ പേടിക്കണ്ട.. കൂടെ തെറ്റ് ചെയ്ത് നടന്നപ്പോൾ കാണിച്ച സ്നേഹമൊന്നും അവർക്കിനി നിന്നോടുണ്ടാവില്ല.. അത് കൊണ്ട് ഇനിയവരുടെ പെരുമാറ്റം ഇങ്ങനൊക്കെ തന്നെയാവും.." പോരും മുന്നേ കാശി ഭവ്യയോടായി പറഞ്ഞു.. അവൾ അവനെ നോക്കാതെ ഒന്ന് മൂളി കൊടുത്തു. "കാർത്തുവിന്റെ വീട്ടിലാ ഞാനിപ്പോ.. ഈ കയ്യും വെച്ച് നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല.. ഇപ്പൊ എന്റെ കൂടെ വരുന്നുണ്ടോ നീ.." അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ അരികിലേക്ക് നിന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. നിനക്കിവിടെ സുഖമാണോ എന്നൊരു കരുതൽ കൂടി അടക്കി പിടിച്ചൊരു ചോദ്യം. "ഞാൻ.. ഞാനിവിടെ നിന്നോളാ.." ഭവ്യക്കവന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ കരച്ചിൽ വന്നു.. "ഒരാഴ്ച കൊണ്ടിത് ഓകെയാവും.. പിന്നെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് മാറും.. അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോകാം.. വിഷമിക്കണ്ട കേട്ടോ.. ഹാപ്പി ആയിരിക്.. എന്തേലും ആവിശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിക്ക്.." അവളെ മെല്ലെയൊന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചു വിട്ടിട്ട് അവനോർമ്മിപ്പിച്ചു.. ആ കരുതലും സ്നേഹവും നൽകിയ നിറവിൽ.. നിർവൃതിയിൽ വീണ്ടും ഭവ്യക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ട്.. അത് കണ്ട് നിൽക്കുന്നവർക്കും.. ❣️❣️ നാളെ രാവിലെ ഒന്നിങ്ങു വാ നീ. എനിക്കൊരിടം വരെയും പോകാനുണ്ട്.. " കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി കാശി വീണ്ടും ശിവയുടെ നേരെ കുനിഞ്ഞു. ഈ കയ്യും വെച്ചോ.. ശിവ എന്തെങ്കിലും പറയും മുന്നേ കാർത്തുവിന്റെ ചോദ്യമെത്തി.. "അല്ലന്നേ.. ഈ കൈ ഞാൻ ഊരി നിന്നെ ഏല്പിക്കാം..എന്നിട്ടാ പോണത് " അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കി.. കാർത്തു മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മിയയുടെ കയ്യും വലിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്നത് കാശ്ശിക്കൊപ്പം തന്നെ ശിവയും നോക്കിയിരുന്നു. പോകുന്ന പോക്കിൽ മിയ മാത്രം തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും കാശിയുടെ ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച നോട്ടം ശിവക്ക് നേരെയായി. "മിയ കൊച്ചിന് രണ്ടു ഇച്ചായൻമാരുണ്ടെന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞു കേട്ടത്.. അടിക്കൊരു പഞവും ഉണ്ടാവില്ല ഡാ ശിവാ.." അതേ കള്ളത്തരത്തോടെ കാശി പറയുമ്പോൾ ശിവയൊന്ന് വിളറി പോയ്. "അതിനു.. ഞാൻ.. നീയെന്താ കാശി ഇങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നേ.." ശിവ വെപ്രാളത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി. "ഒന്നുമില്ലേ.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു. "അല്ലേടാ.. ഞാൻ.." ശിവ മുഖം കുനിച്ചു. "എന്റെ ഉള്ളിൽ ഞാൻ എനിക്ക് പോലും സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാത്ത ഒരു പ്രണയം.. അത് അതിന്റെ ആഴവും ആത്മാർത്ഥതയും അടക്കം കണ്ടെത്തി എനിക്ക് മുന്നിലേക്കിട്ട് തന്ന നിന്റെയാ മാജിക്ക് എനിക്കും അറിയാടാ.." കാശി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു.. അതോടെ പിന്നെ ശിവാക്കൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലായി. "സ്നേഹിക്കണ്ട എന്നല്ലടാ. മിയ നല്ല കുട്ടിയാ.. നിന്നെ പോലെ തന്നെ.. കാശി പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ ശിവക്ക് ചിരി വന്നു.. "അവളോട് സംസാരിക്ക് ആദ്യം.. ഇങ്ങനൊരു ഇഷ്ടം അവൾക്കും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഇതിനി വളർത്തി വലുതാക്കിയ മതി.. ഇല്ലേൽ.. വല്ലാണ്ട് വേദനിക്കും..." കാശി മുന്നറിയിപ്പ് പോലാണ് പറയുന്നത്. അവൾക്കും നിന്നോട് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ.. നമുക്ക് മുന്നിൽ പിന്നെന്ത് ഇച്ചായൻസ്.. ലോകം തന്നെ എതിര് നിന്നാലും ഞാനുണ്ടാകുമല്ലോ നിനക്കൊപ്പം.. " മനോഹരമായ ചിരിയോടെ കാശിയുടെ ഉറപ്പ്. പതിയെ ആ ചിരിയത്രയും ശിവയിലേക്കും പടർന്നു.. തുടരും.. ആരെയും നമ്മള് വിട്ടു കളയൂല ട്ടാ.. മറക്കേം ഇല്ല.. തേടി തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊടുത്തു തീർക്കും.. കാവ്യേച്ചീടെ ഉല്ലാസേട്ടൻ ന്തായോ ന്തോ 🤣🤣🤣 സ്നേഹത്തോടെ.. Jif❣️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ
50221 
(◕‿◕)➳𝓢𝓾𝓻𝔂𝓪𝓐𝓶𝓫𝓲𝓵𝔂➳◉‿◉#😍 ആദ്യ പ്രണയം #💑 Couple Goals 🥰 #📙 നോവൽ #കഥകൾ, പ്രണയകഥകൾ, തുടർക്കഥ, നോവൽ #✍️ Novel
1116
കഥാമയിഅനൂഖി ഭാഗം 1 "ചരൺ ആരാണീ അനൂഖി?? " കയ്യിലൊരു ഫോട്ടോയുമായി ചരണിന്റെ മുൻിൽ വന്നു നിന്നുകൊണ്ട് റാം ചോദിച്ചു. റാമിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് പുസ്തകം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്ന ചരൺ ആ പുസ്തകം മടക്കി വെച്ച് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു... "നീയെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു അനൂഖിയെ കുറിച്ച്?? ആര് പറഞ്ഞു നിന്നോടിത്?? " "അതൊക്കെ ഞാനറിഞ്ഞു... ചാർജർ എടുക്കാൻ നിന്റെ മുറിയിൽ കയറിയപ്പോഴാ ഈ ഫോട്ടോ കണ്ടത്... " പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ചിത്രമായിരുന്നു അത്.. അതിന് പിന്നിലായി അനൂഖി എന്ന് എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. റാമിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ ചിത്രം വാങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ചരൺ ചോദിച്ചു :- "ആ ചിത്രമിങ്ങ് തന്നെ.. അതെന്തിനാ നിനക്ക്??" " ഞാൻ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന് ആദ്യം ഉത്തരം താ.. എന്നിട്ടല്ലേ ബാക്കി.. " "ഹ്മ്മ്.. ശരി... പറയാം എല്ലാം.. .. " റാമിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഭാവഭേതങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ ചരൺ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.. അനൂഖിയെ കുറിച്ച് :- "അനൂഖിയെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഞാൻ അവളുടെ നാട്ടിൽ എത്തിയതിനെ കുറിച്ചും പറയണം..അവളുടെ നാടിനെ കുറിച്ചും നീയറിയണം.. എങ്കിലേ അനൂഖിയെന്ന പെണ്ണിനെ കുറിച്ച് നിനക്ക് മനസിലാകൂ.. അവൾ ജീവിക്കുന്ന സാഹചര്യം മനസിലാകൂ... " ഒരു ദീർഘ ശ്വാസമെടുത്ത് കൈകൾ രണ്ടും മാറിൽ പിണച്ചു കെട്ടിക്കൊണ്ട് ചരൺ തുടർന്നു. "അനൂഖി.. ഞാൻ കണ്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും മനോഹരമായ കണ്ണുകളുള്ളവൾ... നീട്ടിയെഴുതിയ കണ്മഷി കണ്ണുകളാണ് അവളുടെ അഴകെന്ന് പലപ്പോഴും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.... അതിമനോഹരമായവൾ നൃത്തമാടുമായിരുന്നു .. ചടലുമായ നൃത്ത ചുവടുകൾ കൊണ്ട് ആ ഗ്രാമത്തിലെ ജനങ്ങളുടെയെല്ലാം മനസ്സിൽ കുടിയേറി പാർത്തവളാണ് അവൾ.. ഒരു നാൾ എന്റെ യാത്രയുടെ ഭാഗമായാണ് ഞാൻ അവളുടെ ഗ്രാമത്തിൽ എത്തുന്നത്... സിനിമകളിൽ കാണുന്ന പോലെ പച്ച വിരിച്ച വയലേലകൾ നിറഞ്ഞ ഗ്രാമം... അവിടെയുള്ള ഒരു നാണി മുത്തിയുടെ വീടിനോട് ചേർന്നുള്ള ഒറ്റ മുറിയിലാണ് എനിക്ക് താമസ സൗകര്യം ഏർപ്പാടാക്കിയിരുന്നത്... ഏകദേശം ഒരു എഴുപത് വയസ് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും ഞാനീ പറഞ്ഞ നാണി മുത്തിക്ക്... ആ പ്രായത്തിലും അച്ചപ്പവും ഉണ്ണിയപ്പവും ഉണ്ടാക്കി അവിടെയുള്ള ബേക്കറികളിൽ ഏൽപ്പിച്ചാണ് അവർ ജീവിച്ചിരുന്നത്.. പിന്നെ ഞാൻ താമസിച്ച മുറി എന്നെ പോലുള്ള യാത്രികർക്ക് വാടകക്ക് നൽകിയും.. ആ ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാ ജനങ്ങളും വളരെ അധ്വാനശീലരായിരുന്നു... അതുപോലെ ചില പ്രത്യേക കാര്യങ്ങളിൽ വിശ്വാസം കൂടുതലുള്ളവരും.... ഞാനാ ഗ്രാമത്തിൽ ചെന്ന് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് അവിടുത്തെ അമ്പലത്തിൽ ഉത്സവം തുടങ്ങുന്നത്... ക്യാമറയും തൂക്കി ഞാനിറങ്ങി.. ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം ഒപ്പിയെടുക്കാൻ... ഉത്സവ കാഴ്ചകൾ പകർത്തിയെടുക്കാൻ.. ഉത്സവ പറമ്പിലെ കാഴ്ചകളോരൊന്നും ക്യാമറയിൽ പകർത്തുമ്പോഴാണ് അവളെ ഞാൻ കാണുന്നത്... അനൂഖിയെ... " ഓരോ തവണ അനൂഖി എന്ന് പറയുമ്പോഴും ചരണിന്റെ കണ്ണിലെ തിളക്കം റാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അനൂഖിയെന്ന പെണ്ണ് ചരണിന് അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ ആണോയെന്ന് ഒരു വേള റാം സംശയിച്ചു പോയി... ഒന്ന് നിർത്തിയ ശേഷം ചരൺ തുടർന്നു... "ചുവന്ന പട്ടു സാരിയുടുത്ത് കയ്യിലൊരു താലവുമേന്തിയവൾ ഘോഷയാത്രയുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നു... അവിടെ തെളിഞ്ഞു കണ്ട വിളക്കുകളിലെ പ്രകാശം അവളെ അത്രമേൽ സുന്ദരിയാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... എന്റെ ക്യാമറ കണ്ണുകളാൽ ഞാനവളുടെ ചിത്രം പകർത്തുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ആ വിടർന്ന കണ്ണുകളാലവൾ എന്നെയൊന്നു നോക്കി.. ഒറ്റ നോട്ടമേ നോക്കിയുള്ളുവെങ്കിലും ആ നോട്ടത്തിന് ആയിരം കാന്തങ്ങളുടെ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.. പിന്നെയും അവളുടെ ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങൾ ഞാനെടുത്തു... ഒരുപാട്.... ഒരു പക്ഷേ അന്നേ ദിവസം എന്റെ ക്യാമറയിൽ പതിഞ്ഞത് മുഴുവൻ അവളുടെ മാത്രം മുഖമായിരിക്കണം... ആയിരിക്കണം എന്നല്ല ആണ് .... അത്രമേൽ ഭംഗി തോന്നിയ മറ്റൊന്നും അന്ന് എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടിരുന്നില്ല... ഓരോ തവണ അവളുടെ ചിത്രം പകർത്തുമ്പോഴും വില്ല് പോലെ വളഞ്ഞ പുരികം ഒന്നുകൂടി ഉയർത്തിയവൾ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവളുടെ കയ്യിലെ താലമവൾ പൂജാരിയെ ഏൽപ്പിക്കുമ്പോൾ ചുറ്റും കൂടി നിന്നവർ അവളുടെ മേൽ പൂക്കൾ ചൊരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. എന്താണവിടെ നടക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് അപ്പോഴൊന്നും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല ... കണ്ണുകൾ പൂട്ടി കൈകൾ കൂപ്പിയവൾ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കയ്യിലെ പച്ച നിറത്തിലുള്ള കുപ്പിവളകൾ പരസ്പരം തട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു ... തൊഴുതു കഴിഞ്ഞവൾ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ടത് ക്യാമറയും തൂക്കി പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്നെയാണ്.. പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവ ഭേദങ്ങളൊന്നും തന്നെയില്ലാതെയവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.... അവളാരാണെന്നും എവിടെയാണവളുടെ വീടെന്നും കണ്ടുപിടിക്കണമെന്ന് മനസ് പറഞ്ഞപ്പോഴും അത് ചെയ്ത് കാണിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെന്നതാണ് സത്യം... കട്ട പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ഇരുട്ടത്ത് അവൾ എങ്ങോട്ട് പോയ് മറഞ്ഞുവെന്നു കണ്ടു പിടിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റിയില്ല... സമയമുണ്ടല്ലോ ഇനിയും എന്ന് സ്വയം ആശ്വസിക്കാനെ എനിക്കപ്പോൾ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളു.. അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോഴും ചുവന്ന പട്ടു സാരിയുടുത്ത് പച്ച നിറത്തിലെ കുപ്പി വളകളണിഞ്ഞ് താലവുമേന്തി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഖമായിരുന്നു മനസ് നിറയെ.. " ചരണിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ അനൂഖിയെന്ന പെണ്ണിന്റെ രൂപം തെളിഞ്ഞു വന്നു... പിന്നീട് നടന്ന സംഭവങ്ങളും.... ─── പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് ഫ്രഷായി തലേന്നെടുത്ത ചിത്രങ്ങൾ നോക്കുമ്പോഴാണ് നാണി മുത്തി അവന് കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണവുമായി വന്നത്.. "മോനെ.. " "ആ.. മുത്തീ... വരൂ.. " "ഇതാ ഇഡലിയും ചട്ണിയുമാണ്.. രാവിലെ തന്നെ പുറത്ത് പോയി കഴിക്കണ്ട...ഇത് കഴിച്ചോളൂ.. " "അയ്യോ.. എന്തിനാ ഇപ്പോ ഇതുണ്ടാക്കിയെ?? മുത്തിക്ക് ഇതും കൂടി ഒരു ഭാരമാവില്ലേ?? ഞാൻ പുറത്ത് നിന്നെന്തെങ്കിലും കഴിക്കുമായിരുന്നല്ലോ... " "എന്ത് ഭാരം മോനെ... എനിക്ക് കഴിക്കാനുള്ളത് ഞാനുണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്.. കൂടെ നിനക്കുള്ളതും കൂടി ഉണ്ടാക്കണമെന്നല്ലേയുള്ളു.. അതത്ര ഭാരിച്ച പണിയൊന്നുമല്ല.... " പ്രായത്തിന്റെ അവശതകൾ നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്താലെയവർ പാത്രം അവന് നേരെ നീട്ടി... ഒരു കൈ കൊണ്ട് ആ പാത്രം വാങ്ങിയവൻ മേശക്ക് മുകളിലായി വെച്ചു... അവന്റെ കയ്യിലുള്ള ക്യാമറ കണ്ട് നാണി മുത്തി ചോദിച്ചു. "ഇതില് ചിത്രങ്ങളൊക്കെയുണ്ടോ?? " കൗതുകത്തോടെ ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടവർ ചോദിച്ചപ്പോൾ ചിരിയോടെയവൻ മറുപടി നൽകി... "ഉണ്ടല്ലോ. ഇതിൽ ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങളുണ്ട്... മുത്തിക്ക് കാണണോ?? " അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടവർ ആവേശത്തോടെ വേണമെന്ന് തലയാട്ടി.. അവരെ കട്ടിലിലേക്കിരുത്തിയവൻ ക്യാമറയിലെ ചിത്രങ്ങൾ അവർക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു... മുഖത്തെ കണ്ണടയൊന്നു നേരെയാക്കിയവർ ആ ചിത്രങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി... "അനുമോളല്ലേ ഇത്?? " അനൂഖിയുടെ ചിത്രം കണ്ട ആ മുത്തി ഉത്സാഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.. "ആഹാ മുത്തിക്ക് അറിയാമോ ഈ പെൺകുട്ടിയെ?? " "അറിയാമോന്നോ?? നല്ല ചോദ്യം... ഈ നാട്ടിലെ എല്ലാവർക്കും അനുമോളെ അറിയാം " "അനു എന്നാണോ ഇവളുടെ പേര്? " കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചതെന്തോ കേട്ട സന്തോഷത്തിലവൻ ചോദിച്ചു. "അനൂഖിയെന്നാ ശരിക്കുള്ള പേര്.. എല്ലാവരും അനു എന്നാ വിളിക്കാറ്... വല്ല്യേ നർത്തകിയാ... അനു മോളുടെ നൃത്തം കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഉത്സവത്തിന് വരുന്നവരുണ്ട്.. പക്ഷേ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം അതിന്റെ വിധി ഇങ്ങനായി പോയില്ലേ?? " താടിക്ക് കൈ കൊടുത്തു കൊണ്ട് ഒട്ടൊരു വിഷമത്തോടെയവരത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്താണ് കാര്യമെന്നറിയാൻ ചരണിന്റെ മനസും മുറവിളി കൂട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... "മുത്തീ... എന്താ കാര്യം?? ആ കുട്ടിക്കെന്താ പ്രശ്നം?? " "അതോ... മോൻ കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ഇവിടുത്തെ നാലകത്ത് തറവാടിനെ കുറിച്ച്?? " അവരുടെ ചോദ്യത്തിന് ഇല്ലെന്നവൻ തലയാട്ടി.. "ഹാ എങ്ങനെ കേൾക്കാനാ.. നീയിവിടെ വന്നിട്ട് ദിവസങ്ങളല്ലേ ആയുള്ളൂ... ഈ നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന തറവാടാ അത്.. തമ്പ്രാക്കന്മാരുടെ ഭരണമാണ് ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്നത് എങ്കിൽ ഇവിടം ഭരിക്കേണ്ടത് അവരായിരുന്നു.. നമ്മുടെ ക്ഷേത്രം അവരുടെ വകയാണ്.. വലിയ തറവാട്ടുകാരാണെന്നോ സമ്പന്നരാണെന്നോ ഉള്ള അഹംഭാവം ഒന്നും അവിടുള്ളവർക്കില്ല.... എല്ലാവരെയും കയ്യയഞ്ഞു സഹായിക്കും... പാവപ്പെട്ടവർക്ക് ആശ്രയം നൽകും..." ഏതോ ഓർമ്മയിലെന്ന പോലെ നാണി മുത്തിയത് പറയുമ്പോൾ ചരണിന്റെ മുഖത്തും ആകാംഷ നിറഞ്ഞിരുന്നു.. അവർ തുടർന്നു.. "ഞാനീ പറഞ്ഞ നാലകത്ത് തറവാട്ടിലെ ഇളയ സന്താനമാണ് അനൂഖി മോള്.. അവൾക്ക് മുകളിൽ രണ്ടാൺകുട്ടികളാണുള്ളത്... അനന്തനും അരവിന്ദനും.. രണ്ടാളുടെയും പുന്നാര പെങ്ങളാണ് അനു മോള്.. സുന്ദരിയും കഴിവുള്ളവളുമായ പെൺകുട്ടി... നൃത്തവും എഴുത്തുമാണവളുടെ ജീവിതം.. പറഞ്ഞിട്ടെന്താ അവൾക്ക് ജീവിതം ആസ്വദിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമില്ലാതായി പോയി.. " "അതെന്താ മുത്തീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്?? " "പറയാം... നമ്മുടെയീ അമ്പലത്തിൽ ഒരു ചടങ്ങുണ്ട്... പത്തു കൊല്ലം കൂടുമ്പോൾ വരുന്ന ആദ്യത്തെ പൗർണമിക്ക് നിലവിൽ തറവാട്ടിലെ ഭരണം കയ്യാളുന്നത് ആരാണോ അയാളുടെ മകൾ ദേവിയാകണം... ദേവിയാകാൻ പോകുന്ന പെൺകുട്ടി കന്യകയായിരിക്കണം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ.... അവൾക്ക് വിവാഹ ജീവിതം നിഷിദ്ധമാണ്.... " നാണി മുത്തിയത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ ചരണിന്റെ മനസ്സിൽ എന്തിനെന്നറിയാതെയൊരു നോവുണർന്നു.. നാണി മുത്തി തുടർന്നു :- "ഇന്നലെ ഉത്സവം തുടങ്ങിയ ദിവസമായിരുന്നു അനു മോളുടെ ദേവിയാകൽ ചടങ്ങ്... തറവാട്ടിൽ നിന്നും ആരംഭിക്കുന്ന ഘോഷയാത്രയിൽ ഏറ്റവും മുൻപിൽ ദേവിയുടെ ആഭരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ താലവുമേന്തി ദേവിയാകാൻ പോകുന്ന പെൺകുട്ടി നടക്കണം.. അമ്പലത്തിലെത്തിയ ശേഷം പുഷ്പവൃഷ്ടിയോടെയാ താലം പൂജാരിയെ ഏൽപ്പിക്കണം.... അതാണ് തുടക്കം... ബാക്കി പ്രധാനപ്പെട്ട ചടങ്ങുകളൊക്കെ ഉത്സവം കഴിഞ്ഞ് രണ്ടാം നാൾ നടക്കും... തറവാട്ടിൽ വെച്ച്... അന്ന് നാട്ടിലുള്ള എല്ലാവരെയും ക്ഷണിക്കും ചടങ്ങ് കാണാൻ.. മോനെന്തായാലും ഇവിടെ കാണുമല്ലോ... എല്ലാം നേരിട്ട് കണ്ടോളൂ.. " അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചരണിന്റെ കവിളിലൊന്ന് തലോടിക്കൊണ്ടവർ എഴുന്നേറ്റ് നടന്നു.. നാണി മുത്തി പോയി കഴിഞ്ഞിട്ടും ചരണിന്റെ മനസ്സിൽ ആ കണ്മഷി കണ്ണുകളായിരുന്നു. എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളോട് സംസാരിക്കണമെന്നുറപ്പിച്ചു... നാണി മുത്തി തന്ന ഇഡലികൾ ഓരോന്നായി മുറിച്ചു വായിൽ വെക്കുമ്പോഴും എങ്ങനെ അനൂഖിയെ കാണും എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ള് നിറയെ.... ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കൈ കഴുകുമ്പോഴാണ് നാണി മുത്തി അവന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നത്... "മോനെ.. " "എന്താ മുത്തീ?? " "നിന്നെ കാണാൻ നാലകത്ത് തറവാട്ടിൽ നിന്നും ആളോള് വന്നിട്ടുണ്ട്." "തറവാട്ടിൽ നിന്നോ?? എന്താണാവോ??? " "അതൊന്നും അറിഞ്ഞൂടാ.. നിന്നെ കാണണമെന്നു മാത്രം പറഞ്ഞു.. അവര് എന്റെ വീട്ടിൽ ഉമ്മറത്ത് ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.. നീയ്യ് വേഗം അങ്ങോട്ട് വായോ " "ഹ്മ്മ്.. ഞാൻ വന്നേക്കാം മുത്തി പൊക്കോളൂ .. " അവന്റെ മറുപടിക്ക് തലയാട്ടിക്കൊണ്ടവർ തിരിഞ്ഞു നടന്നു... കയ്യും വായും കഴുകി തോർത്ത് കൊണ്ട് കൈ തുടച്ചു കൊണ്ടവൻ നാണി മുത്തിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു... അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ തന്നെ കണ്ടു ഉമ്മറത്ത് കസേരയിൽ നിവർന്നിരിക്കുന്ന തമ്പ്രാക്കന്മാരെ... ചരൺ വരുന്നത് കണ്ട് നാണി മുത്തി അവരോടായി പറഞ്ഞു :- "ദേ. ഇതാണ് നിങ്ങള് അന്വേഷിച്ചു വന്ന ആള് " ചരണിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ടവർ പറഞ്ഞതും എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം അവനിലേക്കായി.... അവരുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നടുത്തു കൊണ്ടവൻ കൈ കൂപ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു :- "നമസ്കാരം.. ഞാനാണ് ചരൺ... " "ഹാ ഞങ്ങൾ വന്നത് തന്നെ കാണാൻ തന്ന്യാ " "എന്തായിരുന്നു കാര്യം? " "പറയാം താനാദ്യം ഇരിക്കെടോ " കൂട്ടത്തിൽ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ആൾ ചരണിനോട് പറഞ്ഞു... മുൻപിലുണ്ടായിരുന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടവൻ വന്നവരെ നോക്കി .. "ഹാ.. ഇനി ഞങ്ങൾ വന്ന കാര്യം പറയാം... എന്താന്ന് വെച്ചാൽ താനിന്നലെ അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് അനൂഖി മോളുടെ ചിത്രങ്ങൾ എടുത്തിരുന്നോ?? " "ഹ്മ്മ്.. എടുത്തു... മറ്റ് ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തുന്നതിനിടക്ക് കൗതുകം തോന്നി പകർത്തിയതാ.. " അനൂഖിയുടെ ചിത്രങ്ങൾ ക്യാമറയിൽ പകർത്തിയത് അബദ്ധമായോ എന്ന് ഒരു വേള അവൻ സംശയിച്ചു പോയി... ആ സംശയം അവന്റെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു... "ഏയ്.. താനതിന് പേടിക്കൊന്നും വേണ്ട... ഞങ്ങൾ ചോദിച്ചുവെന്നേ ഉള്ളൂ..." അവരുടെ മറുപടി കേട്ടവൻ ആശ്വാസത്തോടെയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു... "ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാരായാൽ നല്ലത് കണ്ടാൽ ക്യാമറയിൽ പകർത്തും... അതൊരു കുറ്റമൊന്നുമല്ല.... ഞങ്ങളിപ്പോ വന്നത് ആ ചിത്രങ്ങളൊന്ന് കാണാനാണ്... ഞങ്ങൾക്കത് കാണാൻ പറ്റുമോ?? " "തീർച്ചയായും.. ഞാൻ ക്യാമറയൊന്ന് എടുക്കട്ടെ... " സമ്മതഭാവത്തിലവർ തലയാട്ടിയതും ചരൺ അകത്തേക്ക് കയറി ക്യാമറയുമായി തിരികെ വന്നു.... ക്യാമറയിൽ പകർത്തിയ അനൂഖിയുടെ ചിത്രങ്ങളും ഉത്സവപറമ്പിലെ മറ്റ് ചിത്രങ്ങളും അവൻ അവർക്ക് കാണിച്ചു കൊടുത്തു... "ഉം.. അസ്സലായിരിക്കുന്നു.... ചടങ്ങുകളെല്ലാം ഉണ്ടല്ലോ ഇതിൽ....." അവരുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ടതും ചരണിനും ആശ്വാസമായി... "താനെടുത്ത ചിത്രങ്ങളെല്ലാം നന്നായിട്ടുണ്ട്... " "ഒരുപാട് നന്ദി.. " "നാണി മുത്തി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ അല്ലെ അനൂഖി മോളെ കുറിച്ചും ഞങ്ങളുടെ ചടങ്ങുകളെ കുറിച്ചും... " "ഉം.. പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. " "അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവം മൂന്ന് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ തീരും . ഉത്സവം കഴിഞ്ഞ് രണ്ടാം നാൾ മറ്റ് ചടങ്ങുകൾ നടക്കും.. അന്ന് നടക്കുന്ന ചടങ്ങുകളുടെ ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കാൻ തന്നെ ക്ഷണിക്കാനാ ഞങ്ങൾ വന്നത്..വരില്ല്യേ താൻ? " ചോദ്യഭാവത്തിലവർ അവനെ നോക്കിയപ്പോൾ തേടിയതെന്തോ അടുത്തെത്തിയ സന്തോഷമായിരുന്നു അവന്റെ മുഖത്ത്... ഒട്ടും ആലോചിക്കാതെയവൻ മറുപടി നൽകി.. "തീർച്ചയായും.. ഞാൻ വരും.. എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളു.. ഇവിടെ വന്നിട്ട് ഇവിടുത്തെ ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നല്ലതല്ലേ... " "എങ്കിൽ അങ്ങനെയാവട്ടെ... മറ്റ് കാര്യങ്ങളൊക്കെ നമുക്ക് വഴിയേ സംസാരിക്കാം.. നാളെ രാവിലെ തനിക്ക് പറ്റുവാണെങ്കിൽ തറവാട്ടിലേക്കൊന്ന് വരിക.. ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ അന്ന് സംസാരിക്കാം... " "ഞാൻ വരാം... " "എന്നാൽ ശരി ഞങ്ങളിറങ്ങുന്നു.. " "ഹ്മ്മ്.." ചരണിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞവർ പോകാനായി ഇറങ്ങി.. കൂട്ടത്തിലെ കാരണവർ തെല്ലൊന്ന് നിന്ന ശേഷം നാണി മുത്തിയോടായി പറഞ്ഞു.. "എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ മടിക്കാതെ പറഞ്ഞോളൂ കേട്ടോ.. " "ഉവ്വ് തമ്പ്രാനെ.. " "മ്മ്.. " തോളത്തിട്ട കസവു മുണ്ട് നേരെയാക്കിക്കൊണ്ടവർ പടികളിറങ്ങി നടന്നു... അവർ പോകുന്നതും നോക്കി ചരൺ ഉമ്മറത്തു തന്നെ നിന്നു... (തുടരും ) ©കഥാമയി #നോവൽ
2358
𝓥 𝓲 𝓷 𝓪 𝔂 𝓪 𝓷#📙 നോവൽ വേണിയുടെ ഫോണിന്റെ ലോക്കല്ലേ മീര. ഇതെങ്ങനെ നിനക്കറിയാം.. ശ്രീഹരിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മീരയുടെ മുഖം വിളറിപ്പോയി. എങ്കിലും തന്റെ വിളർച്ച അവനറിയാതിരിക്കാൻ അവൾ നന്നായി പാടുപെട്ടു. "ഈ ലോക്ക് വേണിക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തത് ഞാനാ. മുൻപൊരിക്കൽ ഞാനെന്റെ ഫോൺ ലോക്ക് തുറക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് അവൾ എങ്ങനെയാണെന്ന് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്." മീര പെട്ടെന്ന് മനസ്സിൽ വന്നൊരു കള്ളം പറഞ്ഞു. "പക്ഷേ വേണി അന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞത് ഇത് അവൾ കണ്ട് പിടിച്ച പറ്റേൺ ആണെന്ന." ശ്രീഹരി ആലോചനയിൽ മുഴുകി. "ഓഹ്... ശ്രീയേട്ടന് ഇപ്പഴും വേണി പറഞ്ഞതാണോ വിശ്വാസം." മീര പുച്ഛത്തോടെ അവനെ നോക്കി. "അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല വേണി. ഈ പാട്ടേൺ കണ്ടപ്പോ ഞാൻ ജസ്റ്റ് പറഞ്ഞെന്നെ ഉള്ളു." "ഈ ലോക്ക് ഞാൻ ഏതോ റീലിൽ കണ്ടതാ ശ്രീയേട്ടാ. അവള് ശ്രീയേട്ടനെ പറഞ്ഞ് പറ്റിച്ചായിരിക്കും. അല്ലേലും ഈ നിസ്സാര കാര്യത്തിലൊക്കെ വേണി എന്തിനാ വെറുതെ നുണ പറഞ്ഞതെന്നാ എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത്. ചിലപ്പോ ശ്രീയേട്ടന് മുന്നിൽ വല്യ ബുദ്ധി ജീവി ചമഞ്ഞതാകും." മീര തന്നെ ചോദ്യവും ഉത്തരവും പറഞ്ഞു. "അല്ലെങ്കിലും വേണി എന്നെ ഓരോ നിമിഷവും പറ്റിക്കയല്ലായിരുന്നോ മീര. ഹാ... ഇനി അതൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം. വെറുതെ അവളുടെ കാര്യം പറഞ്ഞ് നമ്മുടെ മൂഡ് കളയണ്ട. " ശ്രീഹരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മീരയ്ക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി. വേണി അവളുടെ ഫോൺ അൺലോക്ക് ചെയ്യുന്നത് അവളറിയാതെ നോക്കി നിന്ന മീര ആ പറ്റേൺ മറന്ന് പോകാതിരിക്കാനാണ് സ്വന്തം ഫോണിൽ ലോക്കാക്കി വച്ചത്. കോളേജിൽ നിന്ന് ട്രിപ്പ് പോയ സമയത്ത് വേണിയുടെ ഫോണിൽ നിന്ന് ശ്രീഹരിക്ക് മെസ്സേജ് അയക്കാൻ അവളുടെ ഫോൺ ഉപയോഗിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് മീര അന്നങ്ങനെ ചെയ്തത്. ഫിംഗർ പ്രിന്റ് ലോക്ക് വച്ച് ഫോൺ തുറക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ തന്റെയും കിഷോറിന്റെയും പ്ലാൻ നടക്കില്ലെന്നു അവൾക്കറിയാം. അതുകൊണ്ടാണ് ഒരു സേഫ്റ്റിക്ക് മീര വേണിയുടെ ഫോണിന്റെ ലോക്ക് മനപ്പാടം ആക്കി വച്ചത്. പക്ഷേ പിന്നീട് ആവശ്യം കഴിഞ്ഞപ്പോ ലോക്ക് മാറ്റാൻ അവൾ മറന്ന് പോയി. ശ്രീഹരിക്ക് അതിന്റെ പേരിൽ തന്നെ സംശയം തോന്നാത്തിരുന്നത് മീരയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകി. വേണിയെ കുറിച്ചുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ഇരുവരും ആ സായാഹ്നം മനോഹരമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ശ്രീഹരി മീരയുടെ ഫോണിൽ അവരുടെ സെൽഫികൾ എടുക്കുമ്പോ അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചേർന്ന് നിന്നും തല ചായ്ച്ചും കെട്ടിപ്പിടിച്ചും കവിളിൽ ചുംബിച്ചുമൊക്കെ ഫോട്ടോയ്ക്ക് പോസ് ചെയ്തു. നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു റെസ്റ്റോറന്റ്ൽ പോയി ഇരുവരും ഫുഡ് കഴിച്ചു. അതിനുശേഷം ശ്രീഹരി മീരയെയും കൂട്ടി ഒരു സെക്കന്റ് ഷോയ്ക്ക് കൂടി പോയി. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഇരുവരും വീടെത്തുമ്പോ രാത്രി രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് ഞായറാഴ്ച ആയതിനാൽ ശ്രീഹരിക്ക് വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ പോകാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇരുവർക്കും കുറേ സമയം സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങാം. രാത്രി വീട്ടിൽ എത്തി കഴിഞ്ഞാൽ ശ്രീഹരിയെ തന്നിലേക്ക് വശീകരിച്ചു എങ്ങനെയെങ്കിലും എല്ലാ രീതിയിലും അവന്റേതായി മാറണമെന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു മീര. എന്നാൽ വീട്ടിൽ വന്ന് റൂമിൽ കയറിയപാടെ ഷർട്ട് ഊരി ഹാങ്കറിൽ ഇട്ട് പാന്റും അഴിച്ച് മാറ്റി ഒരു ലുങ്കി എടുത്തു ഉടുത്തു കൊണ്ട് ശ്രീഹരി കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നിരുന്നു. കിടന്ന് അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിയുമ്പോഴേക്കും അവൻ ഉറക്കം പിടിച്ചിരുന്നു. ഈ സമയം മുറിയിൽ കയറിയ ഉടനെ അത്യാവശ്യമായി ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയ മീര കൃത്യം നടത്തിയ ശേഷം മുഖമൊക്കെ കഴുകി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോ കാണുന്നത് ഉറങ്ങി തുടങ്ങിയ ശ്രീഹരിയെയാണ്. വാതിൽ പോലും കുറ്റി ഇടാതെ തന്നെ കാത്തിരിക്കാനുള്ള മര്യാദ പോലും കാണിക്കാതെ അവൻ കിടന്ന് ഉറങ്ങിയത് അവളിൽ അരിശം നിറച്ചു. അതോടെ ദേഷ്യത്തോടെ പോയി വാതിൽ അടച്ച മീര സാരി പോലും മാറാൻ നിൽക്കാതെ തോളിൽ കുത്തിയിരുന്ന സേഫ്റ്റി പിൻ മാത്രം അഴിച്ചു വച്ചിട്ട് അവന്റെ അടുത്ത് വന്ന് കിടന്നു. എന്ത് വന്നാലും രാവിലെ ഈ മുറി വിട്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോ താൻ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും ശ്രീഹരിയുടേതായി മാറിയിരിക്കണമെന്ന് മീര മനസ്സിൽ ശപഥം ചെയ്തു. അവനായിട്ട് തന്നെ താല്പര്യം എടുത്തു ഇങ്ങോട്ട് വരണമെങ്കിൽ തന്റെ ശരീര സൗന്ദര്യം കണ്ട് ശ്രീഹരി ആകൃഷ്ടനാകണമെന്ന് മീര ചിന്തിച്ചു. അതിനായി അവൾ ശ്രീഹരിയുടെ നേരെ ചരിഞ്ഞു കിടന്ന ശേഷം തന്റെ മാറിനെ മറച്ചു കിടന്ന സാരി തലപ്പ് ബെഡിലേക്ക് ഇട്ടു. കണ്ടാൽ ഉറക്കത്തിനിടയിൽ തോളിൽ നിന്നും ഊർന്ന് വീണു പോയെന്നെ തോന്നു. ബ്ലൗസ് ന്റെ മുന്നിലെ കഴുത്തു അൽപ്പം ഇറക്കി വെട്ടി തയ്ച്ചിരുന്നതിനാൽ ചരിഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോ അവളുടെ മാ. റിടങ്ങളുടെ മുഴുപ്പും ക്ളീവേജ്ഉം വെളുത്ത അണിവയറും മനോഹരമായ പു, ക്കി. ൾ ചുഴിയും നന്നായി ദൃശ്യമായിരുന്നു. ഏതൊരു ആണിനെയും മോഹിപ്പിക്കുന്ന ആകാര വടിവും ഭംഗിയും മീരയ്ക്കുണ്ട്. സ്വന്തം സൗന്ദര്യത്തിൽ ആത്മവിശ്വാസമുള്ളത് കൊണ്ട് രാവിലെ കണ്ണ് തുറക്കുന്ന ശ്രീഹരി തന്നെ ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ തന്നിൽ ഉന്മത്തനാകുമെന്ന് മീര കണക്ക് കൂട്ടി. മനസ്സിൽ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു അവൾ എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി പോയി. ******** രാവിലെ ശ്രീഹരി ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണരുമ്പോ മണി ഒൻപത് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഫോണിൽ ഒൻപത് മണി കഴിഞ്ഞെന്ന് കണ്ടതും ഇത്രയും നേരം താൻ ബോധം കെട്ടുറങ്ങി പോയോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ തല ചരിച്ചു അരികിൽ കിടക്കുന്ന മീരയെ നോക്കി. ഒരു നിമിഷം അവളുടെ ആ കിടപ്പ് കണ്ട് ശ്രീഹരിയുടെ കണ്ണ് തള്ളി പോയി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരുനിമിഷം മീരയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ അലഞ്ഞു നടന്നു. അവളുടെ മാ. റിടങ്ങളുടെ മുഴുപ്പും നഗ്നമായ വയറും അവനിലെ പുരുഷനെ ഉണർത്തി. കുറച്ചു സമയം അവൻ കണ്ണെടുക്കാതെ മീരയുടെ മേനിയിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. ഉറക്കത്തിനിടയിൽ എപ്പോഴോ അവളുടെ കാലുകളെ മറച്ചു കിടന്ന സാരി കുറച്ചു മേലേക്ക് നീങ്ങി കിടന്നിരുന്നതിനാൽ മീരയുടെ പളുങ്ക് പോലുള്ള കാലുകളുടെ ഭംഗിയും അവനു മുന്നിൽ അനാവൃതമായിരുന്നു. അവളുടെ ആലില വയറിനു ഭംഗി കൂട്ടി കൊണ്ട് വയറ്റിൽ ചുറ്റി പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണവും കാലുകളിൽ കിടക്കുന്ന സ്വർണ്ണ പാദസരവും മീരയുടെ ഭംഗി വർധിപ്പിച്ചിരുന്നു. പെണ്ണൊരുമ്പെട്ടാൽ ബ്രഹ്മമനും തടുക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നുള്ള ചൊല്ല് സത്യമായത് പോലെയാണ് മീരയുടെ ആകാര വടിവും ശരീര സൗന്ദര്യവും കണ്ടപ്പോൾ ശ്രീഹരിയിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങൾ. കുറച്ചു സമയം അവളെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അടിമുടി ഉഴിഞ്ഞ ശ്രീഹരി സ്വയമറിയാതെ തന്നെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നു. തുടരും
2574