#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ MY DOCTOR❤️30  കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു തളർന്നു തുടങ്ങി. ചുറ്റും കൂടിയവരെ കുറിച്ചൊന്നും അവൾക്കൊരു ധാരണയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു കൈവന്നു വലയം ചെയ്തതും അവളൊന്നു മുഖമുയർത്തി നോക്കി.  ഐഷു അവളെ മുറുകെ പുണർന്നു അവൾക്കൊപ്പം നിലത്തിരുന്നു. ഐഷുവിന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു. അഞ്ചു വേഗം ഐഷുവിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. ഐഷു അവളുടെ തലയിൽ പതുക്കെ തലോടി .  " എന്താടാ... എന്താ പ്രശനം . അഞ്ജന എന്തിനാ കരയുന്നത്.?" സിദ്ധു ദേഷ്യത്തോടെ ആ മുവരെ നോക്കി ചോദിച്ചു.   " എടാ... ഞങ്ങൾ വെറുതെ തമാശക്ക്... അഞ്ജന ഇത്ര സീൻ ആക്കാൻ മാത്രം ഒന്നുമില്ല....." അവന്റെ ദേഷ്യം കണ്ടതും സ്വല്പം ഭയത്തോടെ വിഷ്ണു പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും വൈശാഖും ആരോണും ആൾക്കൂട്ടത്തെ വകഞ്ഞു മാറ്റി അവർക്കടുത്തെത്തിയിരുന്നു. കരയുന്ന അഞ്ജുവിനെ കണ്ടതും കാര്യമായെന്തോ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് മനസിലായി. സിറിയെ അവിടെ കാണാഞ്ഞതും അവൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നവർ ഊഹിച്ചു.  " അഞ്ചു ...... എണീക് മോളെ... എന്താ ഉണ്ടായതെന്ന് പറ..." ഐഷു പതുക്കെ അവൾക്കു കേൾക്കാൻ പാകത്തിന് പറഞ്ഞു ഒന്നുകൂടെ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അഞ്ജുവിന്റെ കണ്ണുനീർ വീണ് ഐഷുവിന്റെ ഡ്രസ്സ് നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടു തുടങ്ങിയെന്ന് വിഷ്ണുവിന് തോന്നി. " എടാ.... ഞങ്ങൾ ജസ്റ്റ് അവളെ ഒന്ന് കളിപ്പിക്കാൻ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞതാണ്.. അല്ലാതെ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല."  ശ്രാവൺ അവന്റെ ഭാഗം വ്യകത്മാക്കി.  അഞ്ചു അവിടെ നടക്കുന്ന ചോദ്യോത്തരങ്ങൾ കേൾക്കാനാകാതെ കണ്ണിറുക്കി അടച്ചു ഐഷുവിനോട് പറ്റി ചേർന്നു. എല്ലാവരും പിറുപിറുക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ അവിടെ വ്യക്തമായി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടന്നാണ് അന്തരീക്ഷം മുഴങ്ങുമാറ് സിദ്ധുവിന്റെ അലർച്ച കേൾക്കുന്നത്. ഞെട്ടി അത് എന്താണെന്നു നോക്കാൻ മുഖമുയർത്തിയതും വിഷ്ണുവിന്റെ അലർച്ചയും മുഴങ്ങി.  അലർച്ച കേൾക്കുന്നിടത്തേക്ക് അഞ്ചു തലയുയർത്തി നോക്കി . നിലത്തു വീണു കിടന്നു പുളയുന്ന സിദ്ധുവും വിഷ്‌ണുവും. പക്ഷെ കണ്ടു നിൽക്കുന്ന എല്ലാവരുടേം അതിശയത്തോടെയുള്ള നോട്ടം മുഴവൻ മറ്റൊരിടത്തേക്കാണെന്നു കണ്ടതും അഞ്ചു അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കി.  അവളുടെ അടുത്തായി , ശ്രാവണിനെയും അക്ഷയ്‌നെയും തീയാളുന്ന കണ്ണുകളോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നൊരുത്തൻ.  ശ്രാവണിന്റെ മുഖം നോക്കി ഒരടി അടിച്ചതും വിഷ്ണുവിനടുത്തേക്കായി അവനും വീണു.  " ഡാ..........." അലറി കൊണ്ട് അക്ഷയ് അടിക്കാഞ്ഞതും ആ കയ്യിൽ പിടിത്തം വീണിരുന്നു. അടിക്കാനുയർത്തിയ കയ്യിന്റെ അസ്ഥികൾ ഒടിയുന്ന ശബ്‌ദം ആ ആൾക്കൂട്ടത്തിലും വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.  " സിറി...." അഞ്ജുവിന്റെ ചുണ്ടുകൾ മൊഴിഞ്ഞു.  വേദന കൊണ്ട് അക്ഷയ് അലറി വിളിച്ചു.  വിഷ്‌ണു വേദന കടിച്ചമർത്തി എണീറ്റ് വന്ന്  അവനു കിട്ടിയ പോലെ നെഞ്ച് നോക്കിയൊരു ചവിട്ടു കൊടുത്തു സിറിക്ക്. സിറി പുറകിലേക്ക് വേച്ചു പോയി.  എന്നാൽ വീഴാൻ അനുവദിക്കാതെ ഇരു ജോഡി കൈകൾ അവനെ താങ്ങിയിരുന്നു.  ആരോണിനെയും വൈശാഖിനെയും നോക്കി സിറി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. " അപ്പൊ തുടങ്ങല്ലേ..." വൈശാഖ് പറഞ്ഞതും ആരോൺ വിഷ്ണുവിന്റെ വയറു നോക്കി ഒറ്റയിടി. " ഞങ്ങളെ ചെക്കനെ തൊടുന്നോടാ നാറി...." സിറിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ആരോൺ പറഞ്ഞു.  അപ്പോഴേക്കും സിദ്ധുവും ശ്രാവണും എണീറ്റ് നിന്നിരുന്നു. കയ്യിന്റെ വേദന കാരണം ഒന്നിനും ഇല്ലെന്ന പോലെ അക്ഷയ് മാറി നിന്നു.  കരഞ്ഞു തളർന്ന മുഖത്തോടെ അവരെ ഞെട്ടലോടെ നോക്കുന്ന അഞ്ജുവിനെ നോക്കി ഒന്നുമില്ലെന്ന പോലെ സിറി രണ്ടും കണ്ണും ചിമ്മി കാണിച്ചു.  എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു ധൈര്യം വന്ന പോലെ അഞ്ചു പുഞ്ചിരിച്ചു. ഐഷുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തി നിലത്തു നിന്നെണീറ്റു. ഐഷുവും എണീറ്റ് നിന്നു. ഐഷുവിനു എല്ലാം കണ്ടു ഭയം തോന്നി. ഒന്നിനും പെടാത്ത സിദ്ധു അതിനിടയിൽ പെട്ട് പോയത് കണ്ടു അവൾ നിസ്സഹായതയോടെ നോക്കി നിന്നു. സിദ്ധുവിന്റെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. അഞ്ജുവിനെ വേദനിപ്പിച്ച ഒറ്റ ഒരുത്തനെയും സിറി വെറുതെ വിടാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന് ആ മുഖഭാവം വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ഭാഗം ഒന്ന് പറയാൻ പോലും അവൻ അനുവദിക്കില്ലെന്ന് തീർച്ചയാണ്.  അവന്റെ ഫ്രണ്ട്സിനും സിറിക്കും ഇടയിൽ ആ പാവം പെട്ട പോലെ നിന്നു. ഒരാൾ പോലും സഹായിക്കാൻ വരില്ലെന്നത് സംശയമില്ലാത്ത കാര്യമാണ്. മറ്റു പ്രശ്നങ്ങൾ പോലെയല്ല,പെണ്ണിനെ തൊട്ടിട്ടു കിട്ടുന്ന അടിക്കൊപ്പം നില്ക്കാൻ ആരും തയ്യാറാവില്ല. നിസ്സഹായത അവനെ തളർത്തി. വരുന്നിടത്തു വച്ച് കാണാമെന്ന് ചിന്തിച്ചു സിദ്ധുവും അവർക്കൊപ്പം നിന്നു.  പിന്നവിടെ നടന്നത് ഇടിയുടെ പൊടി പൂരം ആയിരുന്നു. സിറിയുടെ ദേഷ്യത്തിനും മർമ്മം നോക്കി മാത്രമുള്ള ഇടിക്കും മുന്നിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാനാവില്ലെന്ന് സിദ്ധുവിനും വിഷ്ണുവിനും ശ്രാവണിനും ഏകദേശം ഉറപ്പായി.  സിറിയുടെ അടിയിൽ വീണു പോകുന്ന സിദ്ധുവിനെ കണ്ടതും ഐഷുവിന്റെ കൈകൾ അഞ്ജുവിന്റെ കൈതുടയിൽ മുറുകി. അത് മനസിലാക്കി അഞ്ചു ഐഷുവിനെ നോക്കി. കണ്ണിറുക്കിയടച്ചു ചുണ്ടു കൂട്ടി പിടിച്ചു വേദനയോടുള്ള ഭാവം കണ്ടതും ഐഷുവിന് സിദ്ധു ആരാണെന്ന് അഞ്ചു തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.......  അപ്പോഴാണ് അഞ്ജുവിനും സ്വബോധം വന്നത്. സിദ്ധു അവർക്കൊപ്പം ഇല്ലായിരുന്നു. ഐഷു വന്നതും സിദ്ധു വന്നതും ഒരേ സമയം.  " സ്റ്റോപ്പ് സിറി...." ഐഷുവിന്റെ മുറുകെ ഉള്ള പിടിത്തത്തിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി നോക്കി അഞ്ചു ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു. സിറിയും വൈശാഖും ആരോണും ഒരേ പോലെ ഞെട്ടി അവളെ നോക്കി. കാഴ്ച കണ്ടു നിൽക്കുന്നവരത്രയും അവളെ നോക്കി. " സിദ്ധു അവർക്കൊപ്പം ഇല്ലായിരുന്നു സിറി ........" അഞ്ചു പറഞ്ഞതും സിദ്ധുവിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ച സിദ്ധുവിന്റെ പിടിയയഞ്ഞു. തുണി കെട്ട് പോലെയവൻ നിലത്തേക്ക് വീണു. ഐഷു മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ സിദ്ധുവിനടുത്തേക്കോടി... അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. " സിദ്ധു.... സിദ്ധു...." ഐഷു വാ വിട്ടു കരഞ്ഞു.  എല്ലാവരിലും ഞെട്ടലായിരുന്നു..... അഞ്ചു വേദനയോടെ അവരെ നോക്കി. സിദ്ധുവിന്റെ അവസ്ഥയിൽ അവൾക്കു കുറ്റബോധം തോന്നി. പക്ഷെ ഐഷു തന്നെ പറ്റിച്ചു എന്ന ചിന്ത അതിലേറെ അവളെ തളർത്തി. വൈശാഖിന്റെ കയ്യിലുള്ള വിഷ്ണുവിനെ അഞ്ചു വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം നോക്കി.  വിഷ്ണു ആകെ തളർന്നു പോയിരുന്നു.  ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർദ്ധം വിഷ്ണുവിന് തിരിച്ചറിയാൻ എളുപ്പമായിരുന്നു.  ഒരു വെല്ലുവിളി പോലെ, അവൾക്കൊപ്പം ആ നിൽക്കുന്നവൻ ഉണ്ടാകുമെന്ന പോലെ...... " അവന്റെ കയ്യിനി ഒരു പെൺകുട്ടിയെ വേദനിപ്പിക്കാൻ പൊങ്ങരുത് സിറി..... അവന്റെ നാവിനി മറ്റൊരാളെ അപമാനിക്കാൻ ധൈര്യ പെടരുത്....." വിഷ്ണുവിനെ ചൂണ്ടി അഞ്ചു ക്രൂരതോയോടെ പറഞ്ഞു. അത്ര നേരം കരഞ്ഞു തളർന്നൊരു പെണ്ണാണോ അത്... അല്ല ആ പെണ്ണിന്റെ നിഴൽ പോലും ഇവളിലില്ല. ആ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീരല്ല, മറിച്ചു ക്രൂരതയുടെ തിളക്കം .....  വാക്ക് കൊണ്ട് മുറിപെടുത്തിയവനോടുള്ള വെറുപ്പ്. ..............  ആ മാറ്റം, എല്ലാവരെയും ഞെട്ടിക്കുന്ന ഭാവ മാറ്റം.   അതേ ഭാവമാറ്റം അതേ ക്രൂരത... അത് സിറിയിലേക്കും പടർന്നു. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. വിഷ്‌ണുവിനടുത്തേക്ക് ആ ചിരിയോടെ അവൻ  നടന്നു. വിഷ്ണു ശരിക്കും ഭയം കൊണ്ട് വിറച്ചു. എല്ലാവരും ആകാംഷയോടെ അവരെ ഉറ്റു നോക്കി. വൈശാഖ് അവന്റെ വരവ് കണ്ടു വിഷ്ണുവിൽ നിന്നും മാറി നിന്ന് കൊടുത്തു. " ഈ കയ്യാണോ അഞ്ചു...." സിരി വിഷ്ണുവിന്റെ ഇടതു കൈ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു. " അല്ല.... മറ്റേത്...." അതേ ഭാവത്തിൽ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. അവളുടെ മാറ്റത്തിൽ ഐഷു പോലും ഞെട്ടി പോയി.  അഞ്ചു പറയേണ്ട താമസം ആ കൈകളുടെ അസ്ഥി ഒടിയുന്ന ശബ്‌ദം എല്ലാവരും കേട്ടു. വിഷ്‌ണു ആർത്തു കരഞ്ഞു.... കയ്യിലെ പിടി വിട്ടവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ കവിൾ നോക്കി ആഞ്ഞടിച്ചു. വിഷ്‌ണു നിലത്തേക്ക് വീണു. " മതിയോ ? " സിറി അഞ്ജുവിനെ നോക്കി. " മതി ........."  അഞ്ചു ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഒരു ജൂനിയർ സീനിയർസിനെ ഇങ്ങനെ ഇട്ട് കുടഞ്ഞൊരു ചരിത്രം ആദ്യമായതു കൊണ്ടായിരിക്കാം എല്ലാവരും അതിശയത്തോടെ നോക്കി നിന്ന് പോയത്. അപ്പോഴേക്കും പ്രിൻസിപ്പലും ഒരു പറ്റം അധ്യാപകരും അങ്ങോട്ട് വന്നു. കൂടി നിന്നവരെ മുഴുവൻ ഓടിച്ചു വിട്ടു. നടന്നതിനെല്ലാം explanation ചോദിച്ചു. അഞ്ചു നടന്നതൊക്കെയും അവരോടു പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് സിറി അടക്കം എല്ലാവര്ക്കും മനസിലായത്. സിദ്ധുവിന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും ശ്രാവണിന്റെയും അവസ്ഥ കണ്ടു അപ്പോൾ തന്നെ ടീച്ചേർസ്   ആംബുലസ് വിളിക്കുകയും ചെയ്തു.  ആംബുലൻസ് വന്നു അവരെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. ഐഷുവും സിദ്ധുവിനൊപ്പം പോയി. പോകും മുന്നേ എല്ലാവരോടും monday പേരെന്റ്സിനെ കൊണ്ടല്ലാതെ കോളേജിലേക്ക് വരേണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു.  എല്ലാ ഒന്ന് ഒതുങ്ങിയതും അഞ്ജുവും സിറിയും വൈശാഖും ആരോണും അവിടുള്ളോരു സിമന്റ് ബെഞ്ചിൽ പോയിരുന്നു.  മൂന്നു പേർക്കും നിസ്സാരമായ ചില പരിക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.  " are you ok.." സിറി അവനടുത്തിരിക്കുന്ന അഞ്ജുവിനെ നോക്കി  ആവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു.  അപ്പോഴേക്കും ഡാൻസ് കഴിഞ്ഞുണ്ടായ ചിന്തകളെല്ലാം അവൻ പാടെ മറന്നു പോയിരുന്നു.  " ഹമ്  ഓക്കേ ആണ്....."   അഞ്ചു പതുക്കെ പറഞ്ഞു. സിറി പുഞ്ചിരിച്ചു. " താങ്ക്യൂ...........ഒരു പക്ഷെ നിങ്ങളില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ തകർന്നു പോയേനെ.." മൂന്ന് പേരെയും മാറി മാറി നോക്കി അഞ്ചു പറഞ്ഞു. " ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലേ.... എന്ത് വന്നാലും ഞാൻ കൂടെ ഉണ്ടാവുമെന്ന്...." സിറി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. " ഇപ്പോൾ എനിക്കും ചോദിക്കാനും പറയാനും ആരൊക്കെയോ ഉണ്ടെന്ന തോന്നൽ ഉണ്ട് സിറി. ഇന്ന് നീ അവനിട്ടത് കൊടുത്തില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മരണം വരെ  ഇതെല്ലം എന്നിൽ ഒരു trauma ആയി കിടന്നേനെ.അത്രയും അവന്റെ വാക്കുകൾ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്."  " ഏയ് , ഇനി അത് ഓർക്കേണ്ട.... അവനിനി എല്ലാ കാലവും തന്നെ ബഹുമാനത്തോടെ മാത്രമേ നോക്കൂ, സംസാരിക്കു...... കണ്ടോ......"  ആ നേരം അഞ്ജുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാണുന്ന തിളക്കം കണ്ടതും സിറിയുടെ മുഖത്തും ആശ്വാസം വിരിഞ്ഞു. " എടാ നാറി...... എന്തിനാടാ നീ വല്ല ആക്ഷൻ ഫിലിം നായകൻമാരെ പോലെ പറന്നു വന്നു ആ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ചവിട്ടി തെറിപ്പിച്ചത്...." വേദനിക്കുന്ന കഴുത്തിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു ആരോൺ ചോദിച്ചു. " അതെടാ............ ഞാൻ ക്ലാസ്സിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരുത്തൻ വന്നു അഞ്ചു കരയുന്നുകയാണെന്നും സിദ്ധാർഥും ഗ്യാങ്ങും എന്തോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നും പറയുന്നത്.  കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി ഞാൻ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നിറങ്ങി ഓടി. ഓടി വന്നു നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത് ഭ്രാന്തിയെ പോലെ കരയുന്ന ആളെ... അത് കണ്ടതും എന്റെ കയ്യിന്ന് പോയി ..... സിദ്ധാർഥ് ഒന്നിനും ഇല്ലായിരുന്നെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നല്ലോ.. അവനാണല്ലോ ആ ഗ്യാങ്ങിന്റെ മെയിൻ , അപ്പൊ പിന്നെ ആദ്യം അവനിട്ട് കൊടുത്തു.... "  നിഷ്കളങ്കമായി പറയുന്നവനെ നോക്കി ആരോണും വൈശാഖും പല്ല് കടിച്ചു. സിറി അവരെ നോക്കി തല ചൊറിഞ്ഞു.  " സിദ്ധാർഥും ഐഷുത്തയും ആ ചീനി മരച്ചോട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ആ സ്നേഹയോട് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഒരുത്തൻ വന്നു സിദ്ധാർഥിനോട് ഈ സംഭവം പറയുന്നത്. അത് കേട്ടിട്ട് അവർക്ക് പിന്നാലെയാണ് ഞങൾ വരുന്നത്... ഇവിടെ എത്തി പ്രോബ്ലം എന്താണെന്ന് മനസിലാക്കുമ്പോഴേക്കും നിന്റെ അമ്മൂമ്മേടെ ഒരു ഷോ.... പന്നി ." വൈശാഖ് പല്ലു കടിച്ചു പറഞ്ഞു. " monday ഹിറ്റ്ലറെ കൂട്ടി വാ മോനെ... അങ്ങേര് നിന്നെ തൂക്കി എറിയും."  ആരോൺ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോഴാണ് സിറി ആ കാര്യം ഓർക്കുന്നത്. " കർത്താവെ ... അപ്പൻ അറിഞ്ഞാ............."  സിറി നെറ്റിയിൽ കൈവച്ചു പോയി.  ആരോണും വൈശാഖും പൊട്ടി ചിരിച്ചു, പക്ഷെ അഞ്ജുവിന്റെ മുഖം മ്ലാനമായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ് മുഴുവൻ ഐഷു , സിദ്ധുവിന്റെ കാര്യം മറച്ചു വച്ചതു മാത്രമായിരുന്നു. തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കുന്ന ഒന്ന് പോലും വിടാതെ പറഞ്ഞിട്ടും അവൾ തിരിച്ചു അങ്ങനെ ഒരു ആത്മാർത്ഥത കാണിച്ചില്ലെന്നോർക്കേ അവൾക്ക് നല്ല സങ്കടം തോന്നി. ആ മുഖം കണ്ടതും സിറി കാരണം ഊഹിച്ചു. അവനും വല്ലായ്മ തോന്നി. ഐഷു എത്രത്തോളം അഞ്ജുവിനു വേണ്ടപെട്ടവളാണെന്ന് അവനു അറിയുന്നതാണല്ലോ... " അഞ്ചു... നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം...."  സിറി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അഞ്ചു സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. " സിദ്ധാർഥിനോട് പോയി മാപ്പു പറയണം.... പാവം ആവശ്യമില്ലാതെ ഒരുപാട് അടി കൊണ്ടു.... " സിറി കുറ്റബോധത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവന്റെ മനസ്സിൽ മറ്റൊന്ന് കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഐഷുവിനും അഞ്ജുവിനും സംസാരിക്കാൻ ഒരു സ്പേസ് ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോൾ അഞ്ജുവിന് കുറച്ചു ആശ്വാസം കിട്ടിയാലോ എന്ന ചിന്ത. അഞ്ചു സമ്മതം മൂളി.  സിറി അവളുടെ കൈപിടിച്ചെണീറ്റു. നടക്കുമ്പോൾ ചെറിയൊരു വേദന തോന്നിയെങ്കിലും അത് കാര്യമാക്കാതെ അവൻ അവളോടൊപ്പം നടന്നു. പുറകെ ആയി ആരോണും വൈശാഖും നടന്നു.  ബൈക്ക് എടുത്തു ഇരു കൂട്ടരും ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് നീങ്ങി. തുടരും.................