Bible reading: February 22nd : First Reading The Creation, and the sin of our first parents A Reading from the Book of Genesis 2:7-9, 3:1-7 The Lord God formed the man of dust from the ground and breathed into his nostrils the breath of life, and the man became a living creature. And the Lord God planted a garden in Eden, in the east, and there he put the man whom he had formed. And out of the ground the Lord God made to spring up every tree that is pleasant to the sight and good for food. The tree of life was in the midst of the garden, and the tree of the knowledge of good and evil. Now the serpent was more crafty than any other beast of the field that Lord God had made. He said to the woman, “Did God actually say, ‘You shall not eat of any tree in the garden’?” And the woman said to the serpent, “We may eat of the fruit of the trees in the garden, but God said, ‘You shall not eat of the fruit of the tree that is in the midst of the garden, neither shall you touch it, lest you die.’” But the serpent said to the woman, “You will not surely die. For God knows that when you eat of it your eyes will be opened, and you will be like God, knowing good and evil.” So when the woman saw that the tree was good for food, and that it was a delight to the eyes, and that the tree was to be desired to make one wise, she took of its fruit and ate, and she also gave some to her husband who was with her, and he ate. Then the eyes of both were opened, and they knew that they were naked. And they sewed fig leaves together and made themselves loincloths. The Word of the Lord. February 22nd : Responsorial Psalm Psalm 51:3–4, 5–6a, 12–13, 14 and 17 (R. see 3a) Response : Have mercy, O Lord, for we have sinned. Have mercy on me, O God, according to your merciful love; according to your great compassion, blot out my transgressions. Wash me completely from my iniquity, and cleanse me from my sin. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. My transgressions, truly I know them; my sin is always before me. Against you, you alone, have I sinned; what is evil in your sight I have done. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. Create a pure heart for me, O God; renew a steadfast spirit within me. Do not cast me away from your presence; take not your holy spirit from me. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. Restore in me the joy of your salvation; sustain in me a willing spirit. O Lord, open my lips and my mouth shall proclaim your praise. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. February 22nd : Second Reading However great the number of sins committed, grace was even greater A Reading from the Letter of St.Paul to the Romans 5:12-19 Brethren: Just as sin came into the world through one man, and death through sin, and so death spread to all men because all sinned— for sin indeed was in the world before the law was given, but sin is not counted where there is no law. Yet death reigned from Adam to Moses, even over those whose sinning was not like the transgression of Adam, who was a type of the one who was to come. But the free gift is not like the trespass. For if many died through one man’s trespass, much more have the grace of God and the free gift by the grace of that one man Jesus Christ abounded for many. And the free gift is not like the result of that one man’s sin. For the judgment following one trespass brought condemnation, but the free gift following many trespasses brought justification. For if, because of one man’s trespass, death reigned through that one man, much more will those who receive the abundance of grace and the free gift of righteousness reign in life through the one man Jesus Christ. Therefore, as one trespass led to condemnation for all men, so one act of righteousness leads to justification and life for all men. For as by the one man’s disobedience the many were made sinners, so by the one man’s obedience the many will be made righteous. The Word of the Lord. Verse before the Gospel V. Glory and praise to you, O Christ. R. Glory and praise to you, O Christ. V. Man shall not live by bread alone, but by every word that comes from the mouth of God. R. Glory and praise to you, O Christ. February 22nd : Gospel The temptation in the wilderness A Reading from the Holy Gospel according to St.Matthew 4:1-11 At that time: Jesus was led up by the Spirit into the wilderness to be tempted by the devil. And after fasting forty days and forty nights, he was hungry. And the tempter came and said to him, “If you are the Son of God, command these stones to become loaves of bread.” But he answered, “It is written, ‘Man shall not live by bread alone, but by every word that comes from the mouth of God.’” Then the devil took him to the holy city and set him on the pinnacle of the temple and said to him, “If you are the Son of God, throw yourself down, for it is written, ‘He will command his angels concerning you’, and ‘On their hands they will bear you up, lest you strike your foot against a stone.’” Jesus said to him, “Again it is written, ‘You shall not put the Lord your God to the test.’” Again, the devil took him to a very high mountain and showed him all the kingdoms of the world and their glory. And he said to him, “All these I will give you, if you will fall down and worship me.” Then Jesus said to him, “Be gone, Satan! For it is written, ‘You shall worship the Lord your God and him only shall you serve.’” Then the devil left him, and behold, angels came and were ministering to him. The Gospel of the Lord. ____________ Today's Gospel Reflection: At that time Jesus was led by the Spirit into the desert to be tempted by the devil. He fasted for forty days and forty nights, and afterwards he was hungry. The tempter approached and said to him, “If you are the Son of God, command that these stones become loaves of bread.” Matthew 4:1–3 In His great humility and compassion for us, Jesus, the Incarnate Son of God, allowed Himself to endure something that we sinful human beings encounter every day—temptation. God’s glorious plan from the beginning included the creation of both humans and pure spirits—angels—to form one glorious Kingdom of God. Original Sin, the fall of the angels, and our struggle against temptation were not part of God’s original intention, but they became realities due to the misuse of free will, both by angels and by humans. Free will was necessary for both angels and humans to love God freely, which led to a third of the angels and many humans turning away from Him. Theologians such as Saint Thomas Aquinas and Saint Augustine offer profound insights into God’s original plan for His Kingdom. In that plan, angels were believed to have been tasked with assisting humans in their journey toward perfection through enlightenment and contemplation. Some choirs of angels were tasked with the governance of the cosmos, guiding the physical world in harmony with God’s will. Tragically, the fall of a third of the angels, along with the sin of our first parents, Adam and Eve, has resulted in a world filled with struggle and sin. The fallen angels—now demons—use their natural gifts to deceive, confuse, and tempt. Those who were once responsible for guiding the cosmos now seek to sow chaos, contributing to the existence of natural disasters, disease, and death. While Catholic angelology is speculative, based on a limited amount of biblical revelation, it is important to recognize the role of angels and demons as we enter this sacred season of Lent. Today’s Gospel focuses on the activity of the most powerful fallen angel—satan, originally named Lucifer, meaning “Light-Bearer.” Tradition holds that he was among the highest of the angels, possibly a Seraphim. According to Saint Thomas Aquinas, Lucifer’s fall resulted from pride: He desired to be a god unto himself, to create and govern according to his own will, refusing to serve God. This cosmic reality, of which both Jesus and satan were fully aware, sets the stage for and adds profound significance to their encounter in the desert. In this dramatic confrontation, Jesus, by allowing Himself to be tempted, begins the ultimate defeat of satan, a victory that will culminate in Jesus’ Passion, Death, and Resurrection. This is the only recorded instance in which Jesus permits satan to tempt Him directly. While satan remained active throughout Jesus’ ministry, seeking to disrupt His mission, this moment in the desert addresses temptation specifically. By rejecting each temptation, Jesus not only demonstrates how to overcome the devil but also empowers humanity with the grace needed to resist temptation through His triumph on the Cross. As we enter into the first full week of Lent, reflect today on the temptations you face in your own life. Though satan is powerful and highly intelligent, he is no match for the grace of God. By uniting ourselves to Christ, we are strengthened to resist all that satan and his demons throw at us. Victory over temptation is not achieved by our own strength but through Christ’s grace, which He freely offers to all who turn to Him. My victorious Lord, You faced satan with courage, the once-beautiful angel who fell from grace through pride and envy. Now he seeks to destroy those whom You love. Give me Your strength and courage this Lent as I confront my own temptations, so that united with You, I may share in Your victory. Jesus, I trust in You #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: பிப்ரவரி 22 : முதல் வாசகம் முதல் பெற்றோரைப் படைத்ததும் அவர்களின் பாவமும். தொடக்க நூலிலிருந்து வாசகம் 2: 7-9; 3: 1-7 ஆண்டவராகிய கடவுள் நிலத்தின் மண்ணால் மனிதனை உருவாக்கி, அவன் நாசிகளில் உயிர் மூச்சை ஊத, மனிதன் உயிர் உள்ளவன் ஆனான். ஆண்டவராகிய கடவுள் கிழக்கே இருந்த ஏதேனில் ஒரு தோட்டம் அமைத்துத் தாம் உருவாக்கிய மனிதனை அங்கே வைத்தார். ஆண்டவராகிய கடவுள் கண்ணுக்கு அழகானதும் உண்பதற்குச் சுவையானதுமான எல்லா வகை மரங்களையும், தோட்டத்தின் நடுவில் வாழ்வின் மரத்தையும் நன்மை தீமை அறிவதற்கு ஏதுவான மரத்தையும் மண்ணிலிருந்து வளரச் செய்தார். ஆண்டவராகிய கடவுள் உருவாக்கிய காட்டு விலங்குகளிலெல்லாம் பாம்பு மிகவும் சூழ்ச்சிமிக்கதாக இருந்தது. அது பெண்ணிடம், “கடவுள் உங்களிடம் தோட்டத்திலுள்ள எல்லா மரங்களிலிருந்தும் உண்ணக்கூடாது என்றது உண்மையா?” என்று கேட்டது. பெண் பாம்பிடம், “தோட்டத்தில் இருக்கும் மரங்களின் பழங்களை நாங்கள் உண்ணலாம். ஆனால் ‘தோட்டத்தின் நடுவில் உள்ள மரத்தின் கனியை மட்டும் நீங்கள் உண்ணக்கூடாது; அதைத் தொடவும் கூடாது. மீறினால் நீங்கள் சாவீர்கள்’ என்று கடவுள் சொன்னார், “ என்றாள். பாம்பு பெண்ணிடம், “நீங்கள் சாகவே மாட்டீர்கள்; ஏனெனில் நீங்கள் அதிலிருந்து உண்ணும் நாளில் உங்கள் கண்கள் திறக்கப்படும். நீங்கள் கடவுளைப் போல் நன்மை தீமையை அறிவீர்கள் என்பது கடவுளுக்குத் தெரியும்” என்றது. அந்த மரம் உண்பதற்குச் சுவையானதாகவும் கண்களுக்குக் களிப்பூட்டுவதாகவும் அறிவு பெறுவதற்கு விரும்பத்தக்கதாகவும் இருந்ததைக் கண்டு, பெண் அதன் பழத்தைப் பறித்து உண்டாள். அதைத் தன்னுடனிருந்த தன் கணவனுக்கும் கொடுத்தாள். அவனும் உண்டான். அப்பொழுது அவர்கள் இருவரின் கண்களும் திறக்கப்பட்டன; அவர்கள் தாங்கள் ஆடையின்றி இருப்பதை அறிந்தனர். ஆகவே, அத்தி இலைகளைத் தைத்துத் தங்களுக்கு ஆடைகளைச் செய்துகொண்டனர். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. பிப்ரவரி 22 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 51: 1-2. 3-4a. 10-11. 12,15 (பல்லவி: 1a) பல்லவி: ஆண்டவரே, இரக்கமாயிரும்; ஏனெனில் நாங்கள் பாவம் செய்தோம். 1 கடவுளே! உமது பேரன்புக்கேற்ப எனக்கு இரங்கும்; உமது அளவற்ற இரக்கத்திற்கேற்ப என் குற்றங்களைத் துடைத்தருளும். 2 என் தீவினை முற்றிலும் நீங்கும்படி என்னைக் கழுவியருளும்; என் பாவம் அற்றுப்போகும்படி என்னைத் தூய்மைப்படுத்தியருளும். - பல்லவி 3 ஏனெனில், என் குற்றங்களை நான் உணர்கின்றேன்; என் பாவம் எப்போதும் என் மனக்கண்முன் நிற்கின்றது. 4a உமக்கு எதிராக நான் பாவம் செய்தேன்; உம் பார்வையில் தீயது செய்தேன். - பல்லவி 10 கடவுளே! தூயதோர் உள்ளத்தை என்னுள்ளே படைத்தருளும்; உறுதி தரும் ஆவியை, புதுப்பிக்கும் ஆவியை என்னுள்ளே உருவாக்கியருளும். 11 உமது முன்னிலையிலிருந்து என்னைத் தள்ளிவிடாதேயும்; உமது தூய ஆவியை என்னிடமிருந்து எடுத்துவிடாதேயும். - பல்லவி 12 உம் மீட்பின் மகிழ்ச்சியை மீண்டும் எனக்கு அளித்தருளும்; தன்னார்வ மனம் தந்து என்னைத் தாங்கியருளும். 15 என் தலைவரே! என் இதழ்களைத் திறந்தருளும்; அப்பொழுது, என் வாய் உமக்குப் புகழ் சாற்றிடும். - பல்லவி பிப்ரவரி 22 : இரண்டாம் வாசகம் பாவம் பெருகிய இடத்தில் அருள் அணைகடந்து பெருக்கெடுத்தது. திருத்தூதர் பவுல் உரோமையருக்கு எழுதிய திருமுகத்திலிருந்து வாசகம் 5: 12-19 சகோதரர் சகோதரிகளே, ஒரே ஒரு மனிதன் வழியாய்ப் பாவம் இந்த உலகத்தில் நுழைந்தது; அந்தப் பாவத்தின் வழியாய்ச் சாவு வந்தது. அதுபோலவே, எல்லா மனிதரும் பாவம் செய்ததால், எல்லா மனிதரையும் சாவு கவ்விக்கொண்டது. திருச்சட்டம் தரப்படுமுன்பும் உலகில் பாவம் இருந்தது; ஆனால், சட்டம் இல்லாதபோது அது பாவமாகக் கருதப்படவில்லை. ஆயினும் ஆதாம் முதல் மோசே வரையில் இருந்தவர்கள் ஆதாமைப்போல் கடவுளின் கட்டளையை மீறிப் பாவம் செய்யவில்லை. எனினும் சாவு அவர்கள்மீதும் ஆட்சி செலுத்திற்று; இந்த ஆதாம் வரவிருந்தவருக்கு முன்னடையாளமாய் இருக்கிறார். ஆனால், குற்றத்தின் தன்மை வேறு, அருள் கொடையின் தன்மை வேறு. எவ்வாறெனில், ஒருவர் செய்த குற்றத்தால் பலரும் இறந்தனர். ஆனால் கடவுளின் அருளும் இயேசு கிறிஸ்து என்னும் ஒரே மனிதரின் வழியாய் வரும் அருள்கொடையும் பலருக்கும் மிகுதியாய்க் கிடைத்தது. இந்த அருள்கொடையின் விளைவு வேறு, அந்த ஒரு மனிதர் செய்த பாவத்தின் விளைவு வேறு. எவ்வாறெனில், ஒரு மனிதர் செய்த குற்றத்துக்குத் தீர்ப்பாகக் கிடைத்தது தண்டனை. பலருடைய குற்றங்களுக்கும் தீர்ப்பாகக் கிடைத்ததோ அருள்கொடையாக வந்த விடுதலை. மேலும் ஒருவர் குற்றத்தாலே, அந்த ஒருவர் வழியாகச் சாவு ஆட்சி செலுத்தினதென்றால், அருள் பெருக்கையும் கடவுளுக்கு ஏற்புடையவராகும் கொடையையும் இயேசு கிறிஸ்து என்னும் ஒருவர் வழியாக அடைந்துகொண்டவர்கள் வாழ்வு பெற்று ஆட்சி செலுத்துவார்கள் என இன்னும் மிக உறுதியாய் நம்பலாம் அன்றோ? ஆகவே ஒருவரின் குற்றம் எல்லா மனிதருக்கும் தண்டனைத் தீர்ப்பாய் அமைந்ததுபோல், ஒரே ஒருவரின் ஏற்புடைய செயல் எல்லா மனிதருக்கும் வாழ்வளிக்கும் விடுதலைத் தீர்ப்பாய் அமைந்தது. ஒரு மனிதரின் கீழ்ப்படியாமையால் பலர் பாவிகளானதுபோல், ஒருவரின் கீழ்ப்படிதலால் பலர் கடவுளுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆவார்கள். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. நற்செய்திக்கு முன் வசனம் மத் 4: 4b மனிதர் அப்பத்தினால் மட்டுமல்ல, மாறாக, கடவுளின் வாய்ச்சொல் ஒவ்வொன்றாலும் வாழ்வர். பிப்ரவரி 22 : நற்செய்தி வாசகம் இயேசு நாற்பது நாள் நோன்பிருக்கிறார்; சோதிக்கப்படுகிறார். ✠ மத்தேயு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 4: 1-11 அக்காலத்தில் இயேசு அலகையினால் சோதிக்கப்படுவதற்காகப் பாலைநிலத்திற்குத் தூய ஆவியால் அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். அவர் நாற்பது நாள் இரவும் பகலும் நோன்பிருந்தார். அதன்பின் பசியுற்றார். சோதிக்கிறவன் அவரை அணுகி, “நீர் இறைமகன் என்றால் இந்தக் கற்கள் அப்பமாகும்படிக் கட்டளையிடும்” என்றான். அவர் மறுமொழியாக, “ ‘மனிதர் அப்பத்தினால் மட்டுமல்ல, மாறாக, கடவுளின் வாய்ச்சொல் ஒவ்வொன்றாலும் வாழ்வர்’ என மறைநூலில் எழுதியுள்ளதே” என்றார். பின்னர் அலகை அவரை எருசலேம் திருநகரத்திற்குக் கூட்டிச் சென்றது. கோவிலின் உயர்ந்த பகுதியில் அவரை நிறுத்தி, “நீர் இறைமகன் என்றால் கீழே குதியும்; ‘கடவுள் தம் தூதருக்கு உம்மைக் குறித்துக் கட்டளையிடுவார். உமது கால் கல்லில் மோதாதபடி அவர்கள் தங்கள் கைகளில் உம்மைத் தாங்கிக் கொள்வார்கள்’ என்று மறைநூலில் எழுதியுள்ளது” என்று அலகை அவரிடம் சொன்னது. இயேசு அதனிடம், “ ‘உன் கடவுளாகிய ஆண்டவரைச் சோதிக்க வேண்டாம்’ எனவும் எழுதியுள்ளதே” என்று சொன்னார். மறுபடியும் அலகை அவரை மிக உயர்ந்த ஒரு மலைக்குக் கூட்டிச் சென்று உலக அரசுகள் அனைத்தையும், அவற்றின் மேன்மையையும் அவருக்குக் காட்டி, அவரிடம், “நீர் நெடுஞ்சாண்கிடையாக விழுந்து என்னை வணங்கினால், இவை அனைத்தையும் உமக்குத் தருவேன்” என்றது. அப்பொழுது இயேசு அதனைப் பார்த்து, “அகன்று போ, சாத்தானே, ‘உன் கடவுளாகிய ஆண்டவரை வணங்கி, அவர் ஒருவருக்கே பணி செய்’ என்றும் மறைநூலில் எழுதியுள்ளது” என்றார். பின்னர் அலகை அவரை விட்டு அகன்றது. உடனே வானதூதர் வந்து அவருக்குப் பணிவிடை செய்தனர். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. --------------------------------------------------------------------------- கீழ்ப்படிவோம்; கடவுளுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆவோம்! தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறு (தொநூ 2: 7-9; 3: 1-7; உரோ 5: 12-19; மத் 4: 11) கீழ்ப்படிவோம்; கடவுளுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆவோம்! முதலில் கீழ்ப்படி; அப்புறம் போகலாம் “பண்ணை நிலத்தைப் பார்த்துக்கொள்” என்று தன் தந்தையால் அனுப்பப்பட்ட இளைஞன் ஒருவன், வேறு வழியில்லாமல் அங்கே சென்றான். அங்கு அவன் யாருக்கும் தெரியாமல், மறைவான ஓர் இடத்தில் சிகரெட் பிடித்துக் கொண்டிருந்தபோது, தற்செயலாக அவனுடைய தந்தை அங்கு வந்தார். அவரைப் பார்த்ததும் என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல் குழம்பித் தவித்த அவன் நிலைமையைச் சமாளிப்பதற்காக, “அப்பா! பக்கத்து ஊரில் சர்க்கஸ் போட்டிருக்கின்றார்களாம்! இன்று இரவு நாம் இருவரும் அங்கே போய் வரலாமா?” என்றான். இதற்கு அவனுடைய தந்தை, “சர்க்கஸ் போவதெல்லாம் இருக்கட்டும். முதலில் சிகரெட் பிடிப்பதை நிறுத்து. அதன்பிறகு சர்க்கஸ் போகலாம்” என்றார். மிகப்பெரிய மறைப்போதகரான சார்லஸ் ஸ்பெர்ஜன் (Charles Spurgeon) என்பவரின் வாழ்வில் நடந்ததாகச் சொல்லப்படும் நிகழ்வு கீழ்ப்படிந்து நடந்து நடப்பதன் முக்கியத்துவத்தை நமக்கு உணர்த்துகின்றது. சார்லஸ் ஸ்பெர்ஜியன் தன் தந்தைக்குக் கீழ்ப்படியாதால், அவரால் சர்க்கஸ் பார்க்கப் போக முடியவில்லை. நாமும் கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் நடந்தால், அவருக்கு ஏற்புடையவர் ஆகமுடியாது; அவரிடமிருந்து ஆசிகளையும் பெற முடியாது. தவக்காலத்தின் முதல் ஞாயிறான இன்று நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தை, கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிபவர்களாலேயே அவருக்கு ஏற்புடையவர் ஆக முடியும் என்ற சிந்தனையைத் தருகின்றது. நாம் எப்படிக் கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பது என்பது குறித்துச் சிந்திப்போம். கீழ்ப்படியாமையால் வந்த சாவு ஆஸ்கர் வைல்ட் (Oscar Wilde) என்ற அறிஞர், “அடிப்படையில் மனிதன் யாருக்கும் கீழ்ப்படியாதவன்” என்று குறிப்பிடுவார். இதை எண்பிக்கும் வகையில் இன்றைய வாசகத்தில் ஆதாமும் ஏவாளும் நடந்துகொள்கின்றார்கள். மனிதனைத் தம் உருவிலும் சாயலிலும் படைத்த கடவுள், அவனிடம், “தோட்டத்தில் இருக்கும் எந்த மரத்திலிருந்தும் உன் விருப்பம் போல் உண்ணலாம். ஆனால், நன்மை தீமை அறிவதற்கு ஏதுவான மரத்திலிருந்து மட்டும் உண்ணாதே: ஏனெனில், அதிலிருந்து நீ உண்ணும் நாளில் சாகவே சாவாய்” (தொநூ 2: 16, 17) என்கிறார். ஆண்டவரின் ஒழுங்குமுறை நம்பத்தக்கது (திபா 19: 7). அதனால் மனிதன் கடவுளின் ஒழுங்குமுறைப் படி, நன்மை தீமை அறிவதற்கு ஏதுவான மரத்திலிருந்து உண்ணாமல் இருந்திருக்கலாம். அவனோ, பொய்யனாகிய சாத்தானின் வார்த்தைகளை நம்பி, விலக்கப்பட்ட மரத்தின் கனியை உண்டு பாவம் செய்கின்றான். மனிதன் கடவுளின் வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியாமல் பாவம் செய்ததால் ஆன்மிக இறப்பு (எபே 2:11) உடல் இறப்பு, நெருப்பு ஏரியில் எறியப்படுதல் என்ற இரண்டாம் இறப்பு ஆகிய மூன்றுவிதமான இறப்புக்கு ஆளாகின்றான். முதல் இறப்பு எனப்படும் ஆன்மிக இறப்பு அவனைக் கடவுளை விட்டு வெகு தொலைவில் கொண்டு சென்றது. இரண்டாவது இறப்பு எனப்படும் உடல் இறப்பு அழியாமைக்கென்று படைக்கப்பட்ட மனிதனை (சாஞா 2:23) அழிவுக்குரியதாக்கியது. மூன்றாவது இறப்பு அவனை நெருப்பு ஏரிக்குள் விழ வைத்து, என்றென்றும் துன்பப்பட வைத்தது. இவையெல்லாம் மனிதன், நம்பிக்கைக்குரியவரான ஆண்டவரின் வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படியாமல், பொய்யனும், சூழ்ச்சி மிக்கவனுமாகிய சாத்தானின் வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்தாலேயே ஏற்பட்டது. கீழ்ப்படிதலால் வந்த வாழ்வு ஒரு மனிதரின் கீழ்ப்படியாமையால் எல்லாரும் பாவிகளாகி, சாவுக்கு உள்ளான போதும், கடவுள் மனிதர்களை அப்படியே புறந்தள்ளிவிடவில்லை. மாறாக, அவர்களை மீட்கத் தம் ஒரே மகனை அனுப்பத் திருவுளமானார். அவர் இறைமகனாக இருந்தும், துன்பங்கள் வழியே கீழ்ப்படிதலைக் கற்றுக்கொண்டார் (எபி 5:8). இன்றைய நற்செய்தி வாசகம் இயேசு சாத்தானால் சோதிக்கப்படுவதைப் பற்றிக் கூறுகின்றது. இதில் அவர் சாத்தானுக்குக் கீழ்ப்படியாமல், ஆண்டவருக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பதை பற்றி வாசிக்கின்றோம். ஏறக்குறைய முதல் பெற்றோருக்கு வந்த சோதனையைப் போன்றுதான் இயேசுவுக்குச் சோதனை வந்தது. நாற்பது நாள்கள் இரவும் நோன்பிருந்த இயேசு, சாத்தான் சொன்னது போன்று கற்களை அப்பமாக்கி உண்டிருக்கலாம். ஆனால், அவர் தந்தை தனக்குக் கொடுத்த திட்டத்தின்படி பாடுகளின் வழியாகத்தான் இவ்வுலகிற்கு மீட்பு வழங்க விரும்பினாரே ஒழிய, சாத்தானின் வார்த்தையைக் கேட்டு, குறுக்கு வழியில் இவ்வுலகிற்கு மீட்பு வழங்க முன்வர வில்லை. முதல் பெற்றோர், விலக்கப்பட்ட மரத்தின் கனியை உண்டால், கடவுளைப் போன்று நன்மை தீமையை அறியலாம் என்று சாத்தனுக்குக் கீழ்ப்படிந்து மரத்தின் கனியை உண்டனர். இயேசுவோ சாத்தானை நெடுஞ்சாண் கிடையாக விழுந்து வணங்கினால், உலக அரசுகள் கிடைக்கும் என்ற போதும், அதற்குக் கீழ்ப்படியாமல், அல்லது குறுக்கு வழியில் உலக அரசுகளை அடையாமல், தந்தைக் கீழ்ப்படிந்து அவற்றை அடைகின்றார் (பிலி 2: 10). இவ்வாறு அவர் இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தின் இறுதியில் நாம் வாசிப்பது போல், முதல் பெற்றோர் தங்கள் கீழ்ப்படியாமையால் தண்டனைத் தீர்ப்பை வருவித்துக் கொண்டபோது, இயேசு கிறிஸ்து தன்னுடைய கீழ்ப்படிதலால் வாழ்வளிக்கும் விடுதலைத் தீர்ப்பைப் பெற்றுத் தந்தது மட்டுமல்லாமல், பலரும் கடவுளுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆகக் காரணமானார். தூயதோர் உள்ளத்தைக் கேட்போம் கடவுள் நமக்கு தம் ஒரே மகன் வழியாக வாழ்வளித்திருக்கும்போது, புனித பவுல் சொல்வது போன்று, நாம் மேலுலகு சார்ந்தவற்றையே நாட வேண்டும் (கொலோ 3:1). ஆனால், நமக்குள் இருக்கும் தீவினை நம்மைப் பாவம் செய்யத் தூண்டிக் கொண்டே இருக்கின்றது. அதனால் இன்று நாம் பதிலுரைப்பாடலாகப் பாடக்கேட்ட திருப்பாடல் 51 இல் அதன் ஆசிரியர் தாவீது பாடுவதுபோல், “தூயதோர் உள்ளத்தை என்னுள்ளே படைத்தருளும்; உறுதி தரும் ஆவியை, புதுப்பிக்கும் ஆவியை என்னுள்ளே உருவாக்கியருளும்” என்று நாம் கடவுளிடம் கேட்க வேண்டும். இஸ்ரயேலின் மன்னராக இருந்த தாவீது, ஆண்டவருக்கு ஏற்புடையவற்றைச் செய்து, அவரது நெஞ்சத்திற்கு உகந்தவராய் இருந்தார். எப்போது அவர் உரியாவின் மனைவியோடு பாவம் செய்கின்றாரோ, அப்போதே அவர் ஆண்டவரை விட்டு விலகிப் போகிறார். தாவீது செய்த இப்பாவத்தை இறைவாக்கினர் நாத்தான் மூலம் ஆண்டவர் அவரிடம் எடுத்துச் சொன்னபோது, தாவீது தன் பாவத்தை உணர்ந்து மனம் வருந்தி அழுகின்றார். அப்போது பாடப்பட்ட திருப்பாடல்தான் இன்று நாம் பதிலுரைப்பாடலாகப் பாடக்கேட்ட திருப்பாடல் 51. இதில் தாவீது பாடியபோல, நாம் ஆண்டவரிடம் தூயதோர் உள்ளத்தைத் தருமாறு கேட்டு, அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடக்கும்போது, நாம் கடவுளுக்கு ஏற்புடையவர்கள் ஆக முடியும். சிந்தனைக்கு: ‘அன்பு ஆணிவேர். கீழ்ப்படிதல் அதன் கனி” என்பார் மேத்யூ ஹென்றி என்ற எழுத்தாளர். நாம் கடவுள்மீது அன்பு கொண்டிருக்கின்றோம் என்பதை அவரது கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பதன்மூலம் வெளிப்படுத்துவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம். - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்

Bible reading: February 21st : First reading You will be like a spring whose waters never run dry A Reading from the book of the Prophet Isaiah 58:9-14 Thus says the Lord: “If you take away the yoke from your midst, the pointing of the finger, and speaking wickedness, if you pour yourself out for the hungry and satisfy the desire of the afflicted, then shall your light rise in the darkness and your gloom be as the noonday. And the Lord will guide you continually and satisfy your desire in scorched places and make your bones strong; and you shall be like a watered garden, like a spring of water, whose waters do not fail. And your ancient ruins shall be rebuilt; you shall raise up the foundations of many generations; you shall be called the repairer of the breach, the restorer of streets to dwell in. “If you turn back your foot from the Sabbath, from doing your pleasure on my holy day, and call the Sabbath a delight and the holy day of the Lord honourable; if you honour it, not going your own ways, or seeking your own pleasure, or talking idly; then you shall take delight in the Lord, and I will make you ride on the heights of the earth; I will feed you with the heritage of Jacob your father, for the mouth of the Lord has spoken.” The Word of the Lord. February 21st : Responsorial Psalm Psalm 86:1–2, 3–4, 5–6 (R. 11ab) Response : Teach me, O Lord, your way, so that I may walk in your truth. Turn your ear, O Lord, and answer me, for I am poor and needy. Preserve my soul, for I am faithful; save the servant who trusts in you, my God. R.: Teach me, O Lord, your way, so that I may walk in your truth. Have mercy on me, O Lord, for I cry to you all the day long. Gladden the soul of your servant, for I lift up my soul to you, O Lord. R.: Teach me, O Lord, your way, so that I may walk in your truth. O Lord, you are good and forgiving, full of mercy to all who call to you. Give ear, O Lord, to my prayer, and attend to my voice in supplication. R.: Teach me, O Lord, your way, so that I may walk in your truth. Verse before the Gospel V. Glory and praise to you, O Christ. R. Glory and praise to you, O Christ. V. I have no pleasure in the death of the wicked, says the Lord, but that he turn from his way and live. R. Glory and praise to you, O Christ. February 21st : Gospel Jesus comes not to call the virtuous, but sinners to repentance A Reading from the Holy Gospel according to St.Luke 5:27-32 At that time: Jesus went out and saw a tax collector named Levi, sitting at the tax booth. And he said to him, “Follow me.” And leaving everything, he rose and followed him. And Levi made him a great feast in his house, and there was a large company of tax collectors and others reclining at table with them. And the Pharisees and their scribes grumbled at his disciples, saying, “Why do you eat and drink with tax collectors and sinners?” And Jesus answered them, “Those who are well have no need of a physician, but those who are sick. I have not come to call the righteous but sinners to repentance.” The Gospel of the Lord. ____________ Today's Gospel Reflection: Jesus saw a tax collector named Levi sitting at the customs post. He said to him, “Follow me.” And leaving everything behind, he got up and followed him. Then Levi gave a great banquet for him in his house, and a large crowd of tax collectors and others were at table with them. Luke 5:27–29 Levi’s life changed in an instant. He encountered the Messiah, the Son of God, the Savior of the world, and in response to Jesus’ simple yet profound invitation—“Follow me”—Levi left everything behind and followed Him. This radical decision offers an inspiring witness as we begin our Lenten journeys. Christ’s call is often twofold. Even those baptized as infants must eventually hear and respond to that call for themselves. There comes a moment after the age of reason when those raised in the faith must choose whether to embrace the call to follow Jesus. For those who did not encounter Christ in their youth or who might have strayed from Him, the call is ever-present, continuously offered by God. Like Levi, once that invitation is heard and internalized, it demands a response—a radical choice to follow Him. And with that choice, life is never the same. When Levi accepted Jesus’ invitation, his life underwent a complete transformation. He “left everything behind.” While his career as a tax collector was financially lucrative, it likely left him spiritually empty. Tax collectors were viewed with disdain by their fellow Jews because they worked for the Roman oppressors and often took more than what was owed for their own profit. This position, though offering wealth, created a life of moral compromise, guilt, and isolation. It was into this interior emptiness that Jesus entered. Levi, touched by an intuitive grace, recognized that abandoning everything and following Christ was the answer to his deepest longings. Have you heard Christ’s call in your own life? Have you abandoned everything that stands in the way of fully following Him? This question is especially significant for those who were raised in the faith. While being baptized as a child and growing up in the Church is a great gift, it does not automatically mean that we have internalized the faith or personally responded to Jesus’ invitation. Have you truly heard Jesus call you? Have you left behind everything that hinders your complete “Yes” to Him? Levi’s transformation didn’t stop with his “Yes.” He wanted to share his newfound joy and faith with others. Levi hosted a “great banquet” for Jesus in his home, inviting a large group of tax collectors and others to meet the One who had changed his life. His encounter with Christ was so profound and life-giving that he couldn’t keep it to himself—he wanted others, especially those whom he knew were also spiritually empty, to encounter the same transformative love. If you have responded to Jesus’ call and given your life to Him, your heart will naturally burn with a desire to share that joy with others. As you look at your family, friends, and acquaintances, do you see the same restlessness or emptiness that once filled your heart? How might God be calling you to invite them to encounter Christ? Perhaps, like Levi, you are called to “host a banquet” in your own way, sharing the Good News with those who need it the most. Reflect today on Levi’s conversion and see your own life in his story. Recognize the restlessness within your heart and listen for Jesus’ call. Identify Him as the answer to your deepest desires. Say “Yes” to His invitation, abandoning everything that competes with His will, and share the treasure of your faith with others. Embracing this twofold path is one of the best ways to ensure a truly fruitful Lent. My inviting Lord, You call to me each day, yet I often fail to listen. Help me to hear Your voice more clearly this Lent and to respond with all my heart. I choose to leave behind all that stands in the way of following You, and I pray that You will use me to invite others to Your heavenly banquet. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: பிப்ரவரி 21 : முதல் வாசகம் பசித்திருப்போருக்காக உன்னையே கையளித்து, வறியோரின் தேவையை நிறைவு செய்வாயானால், இருள் நடுவே உன் ஒளி உதிக்கும். இறைவாக்கினர் எசாயா நூலிலிருந்து வாசகம் 58: 9b-14 ஆண்டவர் கூறுவது: உன்னிடையே இருக்கும் நுகத்தை அகற்றிவிட்டு, சுட்டிக்காட்டிக் குற்றஞ்சாட்டுவதையும் பொல்லாதன பேசுவதையும் நிறுத்திவிட்டு, பசித்திருப்போருக்காக உன்னையே கையளித்து, வறியோரின் தேவையை நிறைவு செய்வாயானால், இருள் நடுவே உன் ஒளி உதிக்கும்; இருண்ட உன் நிலை நண்பகல் போல் ஆகும். ஆண்டவர் தொடர்ந்து உன்னை வழிநடத்துவார்; வறண்ட சூழலில் உனக்கு நிறைவளிப்பார்; உன் எலும்புகளை வலிமையாக்குவார்; நீயும் நீர் பாய்ந்த தோட்டம்போலும், ஒருபோதும் வற்றாத நீரூற்றுபோலும் இருப்பாய். உன் மக்கள் பண்டை நாளிலிருந்து பாழடைந்து கிடப்பவற்றைக் கட்டியெழுப்புவர்; தலைமுறை தலைமுறையாக உள்ள அடித்தளங்களின் மேல் கட்டியெழுப்புவாய்; தகர்ந்த மதிலைத் திரும்பக் கட்டுபவன் என்றும் குடியிருப்பதற்குத் தெருக்களைச் சீர்படுத்துபவன் என்றும் பெயர் பெறுவாய். ஓய்வுநாளின் முறைமைகளினின்று விலகிச் செல்லாது, என் புனித நாளில் உன் விருப்பம் போல் செய்யாதிருந்து, ஓய்வுநாள் ‘மகிழ்ச்சியின் நாள்’ என்றும் ‘ஆண்டவரின் மேன்மைமிகு புனித நாள்’ எனவும் சொல்லி அதற்கு மதிப்புத் தந்து, உன் சொந்த வழிகளில் செல்லவோ உன் சொந்த ஆதாயத்தை நாடவோ வெற்றுப் பேச்சுகளைப் பேசவோ செய்யாதிருந்தால், அப்பொழுது, ஆண்டவருக்கு ஊழியம் புரியும் மகிழ்ச்சியைப் பெறுவாய்; நானோ, மண்ணுலகின் உயர்விடங்களில் உன்னை வலம் வரச்செய்வேன்; உன் மூதாதையாகிய யாக்கோபின் உரிமைச் சொத்தின் மூலம் உனக்கு உணவளிப்பேன்; ஆண்டவரின் வாய் இதை உரைத்தது. ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. பிப்ரவரி 21 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 86: 1-2. 3-4. 5-6 (பல்லவி: 11a) பல்லவி: ஆண்டவரே, உமது வழியை எனக்குக் கற்பியும். 1 ஆண்டவரே! எனக்குச் செவிசாய்த்துப் பதிலளியும்; ஏனெனில், நான் எளியவன்; வறியவன். 2 என் உயிரைக் காத்தருளும்; ஏனெனில் நான் உம்மீது பற்றுடையவன்; உம் ஊழியனைக் காத்தருளும்; நீரே என் கடவுள்! நான் உம்மீது நம்பிக்கை கொண்டுள்ளேன். - பல்லவி 3 என் தலைவரே! என்மேல் இரக்கமாயிரும்; ஏனெனில், நாள் முழுவதும் உம்மை நோக்கி மன்றாடுகிறேன். 4 உம் அடியானின் மனத்தை மகிழச் செய்யும்; என் தலைவரே! உம்மை நோக்கி என் உள்ளத்தை உயர்த்துகின்றேன். - பல்லவி 5 ஏனெனில் என் தலைவரே! நீர் நல்லவர்; மன்னிப்பவர்; உம்மை நோக்கி மன்றாடும் அனைவருக்கும் பேரன்பு காட்டுபவர். 6 ஆண்டவரே, என் வேண்டுதலுக்குச் செவிகொடும்; உம் உதவியை நாடும் என் குரலைக் கேட்டருளும். - பல்லவி நற்செய்திக்கு முன் வசனம் எசே 33: 11 ‛தீயோர் சாகவேண்டும் என்பது என் விருப்பம் அன்று; ஆனால், அத்தீயோர் தம் வழிகளினின்று திரும்பி, வாழவேண்டும் என்பதே என் விருப்பம்,’ என்கிறார் ஆண்டவர் பிப்ரவரி 21 : நற்செய்தி வாசகம் நேர்மையாளர்களை அல்ல, பாவிகளையே மனம் மாற அழைக்க வந்தேன். ✠ லூக்கா எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 5: 27-32 அக்காலத்தில் இயேசு சுங்கச் சாவடியில் அமர்ந்திருந்த லேவி என்னும் பெயருடைய வரிதண்டுபவர் ஒருவரைக் கண்டார்; அவரிடம், “என்னைப் பின்பற்றி வா!” என்றார். அவர் அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு எழுந்து இயேசுவைப் பின்பற்றிச் சென்றார். இந்த லேவி தம் வீட்டில் அவருக்கு ஒரு பெரிய விருந்து அளித்தார். வரிதண்டுபவர்களும் மற்றவர்களும் பெருந்திரளாய் அவர்களோடு பந்தியில் அமர்ந்தார்கள். பரிசேயர்களும் அவர்களைச் சேர்ந்த மறைநூல் அறிஞர்களும் முணுமுணுத்து இயேசுவின் சீடரிடம், “வரிதண்டுபவர்க ளோடும் பாவிகளோடும் சேர்ந்து நீங்கள் உண்பதும் குடிப்பதும் ஏன்?” என்று கேட்டனர். இயேசு அவர்களுக்கு மறுமொழியாக, “நோயற்றவர்க்கு அல்ல, நோயுற்றவர்க்கே மருத்துவர் தேவை. நேர்மையாளர்களை அல்ல, பாவிகளையே மனம் மாற அழைக்க வந்தேன்” என்றார். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ------------------------------------------------------------------------------ விட்டுவிடுங்கள்; பற்றிக் கொள்ளுங்கள் திருநீற்றுப் புதனுக்குப் பின்வரும் சனிக்கிழமை I எசாயா 58: 9b-14 திருப்பாடல் 86: 1-2, 3-4, 5-6 (11a) II மாற்கு 5: 27-32 விட்டுவிடுங்கள்; பற்றிக் கொள்ளுங்கள் ஆண்டவரைப் பற்றிக்கொள்வோம் திருமுழுக்குச் சடங்கின்போது அருள்பணியாளர், இறைமக்களைப் பார்த்து, “பாவத்திற்குக் காரணனும் தலைவனுமாகிய சாத்தானை விட்டுவிடுகின்றீர்களா?” என்று கேட்டுவிட்டு, “விண்ணையும் மண்ணையும் படைத்த எல்லாம் வல்ல கடவுளை நம்புகிறீர்களா?” என்று கேட்பார். நாம் ஒவ்வொருவரும் அலகையையும், அது தரும் கவர்ச்சிகளையும் விட்டுவிட்டு, ஆண்டவரைப் பற்றிக் கொள்ளவேண்டும் என்பதே இந்த வழிபாட்டில் அடங்கியிருக்கும் அர்த்தமாகும். இன்றைய இறைவார்த்தையும் நாம் அலகையையும் அதன் செயல்பாடுகளையும் விட்டுவிட்டு, ஆண்டவரைப் பற்றிக்கொண்டு வாழவேண்டும் என்ற அழைப்பினைத் தருகின்றது. இறைவாக்கினர் எசாயா நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய முதல் வாசகம், சுட்டிக்காட்டிக் குற்றம் சாட்டுவதையும், பொல்லாதன பேசுவதையும் விட்டுவிட்டு, வறியோரின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்தால், மண்ணுலகின் உயர்விடங்களில் வலம் வரலாம் என்ற செய்தியைத் தருகின்றது. இஸ்ரேயல் மக்கள் போலியாகக் கடவுளை வழிபட்டார்கள். அதனாலேயே அவர்களுக்கு இத்தகையதோர் அழைப்பு தரப்பட்டது. இந்த அழைப்பிற்கேற்ற இன்றைய நற்செய்தியில் மத்தேயு, ஆண்டவர் தன்னை அழைத்ததும், அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு, அவரைப் பின்தொடர்கின்றார். அவருக்குத் தன்னுடைய வீட்டில் ஒரு விருந்து ஏற்பாடு செய்து, தன்னுடைய நண்பர்களையும் அவருக்கு அறிமுகப்படுத்துகின்றார். இவ்வாறு அவர் தான் மட்டுமல்லாமல், தன் நண்பர்களையும் இயேசுவைப் பற்றிக்கொண்டு வாழ அழைக்கின்றார். மத்தேயுவைப் போன்று நாம் ஆண்டவரைப் பற்றிக்கொண்டு வாழ ஆண்டவரின் வழிகாட்டுதல் நமக்கு இருக்க வேண்டும். அதைத்தான் இன்று நாம் பாடக்கேட்ட பதிலுரைப் பாடலான திருப்பாடல் 86 இல் தாவீது, “ஆண்டவரே, உமது வழியை எனக்குக் கற்பியும்” என்கிறார். எனவே, நாம் ஆண்டவரின் வழிகாட்டுதலின் படி, தீமையை விட்டுவிட்டு, நன்மையின் ஊற்றான ஆண்டவரைப் பற்றிக் கொண்டு வாழ்ந்து, அவர் வழி நடப்போம். குடியை விட்டுவிட்டுப் புனிதரானவர் குடிகாரர் ஒருவர் இருந்தார். இவருக்கு வார இறுதியில் குடிக்காவிட்டால் ஏதோ போன்று இருக்கும். ஒருவாரம் இவர் வேலைக்குப் போகாததால், குடிப்பதற்குக் கையில் பணமில்லை. ‘என்ன செய்வது?’ என்று யோசித்த இவருக்கு, ‘எதற்கும் கோயிலுக்குப் போய்வரலாம்’ என்ற எண்ணமானது ஏற்பட்டது. அங்கே சென்று இவர் கடவுளிடம் வேண்டிக்கொண்டிருந்தபோது, ‘குடியை அடியோடு விட்டுவிடலாம்’ என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது. உடனே இவர் அங்கிருந்த அருள்பணியாளரைச் சந்தித்து, தன்னை பற்றி அறிமுகம் செய்துகொண்டு, குடியை அடியோடு விட்டுவிடுவதாகச் சபதம் ஏற்றார். அருள்பணியாளரும் இவர் எடுத்த முடிவை நினைத்துப் பெரிதும் மகிழ்ந்தார். மறு வாரம் இவர் தன்னுடைய நண்பர்களைச் சந்தித்தபோது, குடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது. இருந்தும், இவர் தான் எடுத்த சபதத்தை நினைவில் கொண்டு குடிக்காது இருந்தார். ஒருநாள் இவர் திருப்பலியில் கலந்து கொண்டபோது, குடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது. அப்போது இவருக்குள் ஒலித்த குரல், ‘குடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை உள்ளுக்குள் வைத்துக்கொண்டு, இயேசுவின் திருவுடலை உட்கொள்வதற்கு உனக்கு என்ன தகுதியிருக்கின்றது?” என்றது. உடனே இவர் கோயிலை விட்டு வெளியேறி, வீட்டுக்கு வந்துகொண்டிருந்தார். வரும் வழியில் வேறொரு கோயில் இருந்தது. அந்தக் கோயில் நுழைவாயிலில் மரியன்னையின் திருவுருவம் இருந்தது. அதற்கு முன்பாக இவர் மன்றாடியபோது, குடியைப் பற்றிய எண்ணம் அடியோடு அகன்றது. இதற்குப் பிறகு இவர் கடவுளுக்கேற்ற வாழ்க்கை வாழ்ந்து, பின்னாளில் ஒரு புனிதர் ஆனார் இவர்தான் மது அடிமைகளுக்கு மறுவாழ்வு அளிக்கும் புனித மாட் டால்போத் (Mat Talbot). மாட் டால்போத் குடியை விட்டுவிட்டு, ஆண்டவரைப் பற்றிக் கொண்டார். நாம் நம்மிடம் உள்ள தீய பழக்கவழக்கங்களை விட்டு, ஆண்டவரைப் பற்றிக் கொள்ளத் தயாரா? சிந்திப்போம். ஆன்றோர் வார்த்தை “உண்மையான மனம்மாற்றம், நல்லதொரு வாழ்க்கையாய் வெளிப்பட வேண்டும்” – லெவிஸ் எப். கோர்ன்ஸ். தீர்மானங்கள் 1) அழிந்து போகும் செல்வத்தை விட்டு, அழியா வாழ்வு தரும் ஆண்டவரைப் பற்றிக் கொள்வோம். 2) உண்மையான சமய வாழ்வு அடுத்தவர்மீது அன்புகொள்வதில் இருப்பதால், அதன்படி வாழ முற்படுவோம். 3) ஆண்டவரின் வழியில் நடக்க, அவரது இரக்கத்திற்காக மன்றாடுவோம். - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்

Bible reading: February 20th : First Reading The sort of fast that pleases me A Reading from the book of the Prophet Isaiah 58:1-9 Thus says the Lord God: “Cry aloud; do not hold back; lift up your voice like a trumpet; declare to my people their transgression, to the house of Jacob their sins. Yet they seek me daily and delight to know my ways, as if they were a nation that did righteousness and did not forsake the judgment of their God; they ask of me righteous judgments; they delight to draw near to God. ‘Why have we fasted, and you see it not? Why have we humbled ourselves, and you take no knowledge of it?’ Behold, in the day of your fast you seek your own pleasure, and oppress all your workers. Behold, you fast only to quarrel and to fight and to hit with a wicked fist. Fasting like yours this day will not make your voice to be heard on high. Is such the fast that I choose, a day for a person to humble himself? Is it to bow down his head like a reed, and to spread sackcloth and ashes under him? Will you call this a fast, and a day acceptable to the Lord? “Is not this the fast that I choose: to loose the bonds of wickedness, to undo the straps of the yoke, to let the oppressed go free, and to break every yoke? Is it not to share your bread with the hungry and bring the homeless poor into your house; when you see the naked, to cover him, and not to hide yourself from your own flesh? Then shall your light break forth like the dawn, and your healing shall spring up speedily; your righteousness shall go before you; the glory of the Lord shall be your rearguard. Then you shall call, and the Lord will answer; you shall cry, and he will say, ‘Here I am.’ The Word of the Lord. February 20th : Responsorial Psalm Psalm 51:3–4, 5–6ab, 18–19 (R. 19bc) Response : A broken and humbled heart, O God, you will not spurn. Have mercy on me, O God, according to your merciful love; according to your great compassion, blot out my transgressions. Wash me completely from my iniquity, and cleanse me from my sin. R.: A broken and humbled heart, O God, you will not spurn. My transgressions, truly I know them; my sin is always before me. Against you, you alone, have I sinned; what is evil in your sight I have done. R.: A broken and humbled heart, O God, you will not spurn. For in sacrifice you take no delight; burnt offering from me would not please you. My sacrifice to God, a broken spirit: a broken and humbled heart, O God, you will not spurn. R.: A broken and humbled heart, O God, you will not spurn. Verse before the Gospel V. Glory and praise to you, O Christ. R. Glory and praise to you, O Christ. V. Seek good, and not evil, that you may live; and the Lord, the God of hosts, will be with you. R. Glory and praise to you, O Christ. February 20th : Gospel When the bridegroom is taken from them, then they will fast A reading from the Holy Gospel according to St.Matthew 9:14-15 At that time: The disciples of John came to Jesus, saying, “Why do we and the Pharisees fast, but your disciples do not fast?” And Jesus said to them, “Can the wedding guests mourn as long as the bridegroom is with them? The days will come when the bridegroom is taken away from them, and then they will fast.” The Gospel of the Lord. ____________ Today's Gospel Reflection: The disciples of John approached Jesus and said, “Why do we and the Pharisees fast much, but your disciples do not fast?” Jesus answered them, “Can the wedding guests mourn as long as the bridegroom is with them? The days will come when the bridegroom is taken away from them, and then they will fast.” Matthew 9:14–15 Fasting is an essential spiritual discipline. It signifies humility, repentance, and a sincere turning toward God, while also strengthening the virtue of temperance. This enables us to overcome inordinate desires for food, drink, and other appetites of the flesh. Given its significance, John the Baptist’s disciples were surprised to see that Jesus’ disciples were not fasting. They approached Jesus with a genuine question, seeking to understand. Jesus responded with a profound truth, explaining why fasting was not yet necessary for His disciples. In His rhetorical reply, “Can the wedding guests mourn as long as the bridegroom is with them?” Jesus identifies Himself as the Bridegroom whose presence brings joy and celebration. While He was with them, fasting was not needed. However, Jesus makes it clear that a time will come when the Bridegroom will be “taken away”—referring to His Passion and death—and at that time, fasting would be essential as His disciples take up their own crosses to follow Him. This passage not only teaches us about fasting, it also offers insight into how we should respond to both spiritual consolations and times of dryness in prayer. When we experience God’s closeness, we should respond with gratitude and joyful praise. However, when those consolations fade, God invites us to enter into a deeper spiritual journey—through fasting, increased prayer, and penance. God often gives us moments of consolation to prepare us for the more challenging periods when our faith is deepened and purified. Thus, we should savor the joyful moments but embrace the difficult ones as opportunities for even greater spiritual growth. It’s also important to note the disposition of John’s disciples in this Gospel. Unlike the Pharisees who often questioned Jesus with malicious intent, John’s disciples came in humility with a sincere desire to understand. They were not trying to trap Jesus or find fault with Him; they genuinely sought clarity. John had already pointed them to Jesus, identifying Him as the Lamb of God. When they noticed a difference in practice—that Jesus’ disciples were not fasting—it was difficult for them to reconcile that with their own spiritual customs. Rather than doubting or criticizing, they approached Jesus openly, and He responded to them with gentle instruction. This teaches us a vital lesson: We must approach God—and others—with humility and openness, especially when we are confused or in conflict. When misunderstandings or disagreements arise, it’s easy to condemn or judge, but doing so is a lack of humility and rarely leads to peace or reconciliation. Like John’s disciples, we must always seek to understand, especially in matters of faith. In our relationship with God, this humble disposition is essential. When things don’t go as we expect, we can become frustrated, even feeling abandoned by God. In such moments, it’s tempting to distance ourselves from Him or rely on our own understanding. However, any conflict or confusion we experience in our spiritual lives is never because God is distant or indifferent. It is often our sin, lack of trust, or misunderstanding that clouds our judgment. God’s will is always perfect, and we must approach Him with faith, knowing that He never abandons us. Reflect today on the example of John’s disciples who approached Jesus with a heart open to understanding. Use their example in your own life, especially when you experience confusion or conflict—whether with God or others. Embrace humility and openness, and you will be granted the grace of understanding and peace. My perfect Lord, You are always present to me, always attentive, and always leading me into Your perfect will. When I become confused, grant me the graces of humility and openness, so that I may seek Your will and come to know Your way. Help me to approach others with the same humility and charity, free from judgment and harshness, so that Your peace may reign. Jesus, I trust in You. #பைபிள் வசனங்கள்

Bible reading: February 19th : First reading I set before you today life or death, blessing or curse. A Reading from the Book of Deuteronomy 30:15-20 Moses spoke to the people, saying, “See, I have set before you today life and good, death and evil. If you obey the commandments of the Lord your God that I command you today, by loving the Lord your God, by walking in his ways, and by keeping his commandments and his statutes and his rules, then you shall live and multiply, and the Lord your God will bless you in the land that you are entering to take possession of it. But if your heart turns away, and you will not hear, but are drawn away to worship other gods and serve them, I declare to you today, that you shall surely perish. You shall not live long in the land that you are going over the Jordan to enter and possess. I call heaven and earth to witness against you today, that I have set before you life and death, blessing and curse. Therefore choose life, that you and your offspring may live, loving the Lord your God, obeying his voice and holding fast to him, for he is your life and length of days, that you may dwell in the land that the Lord swore to your fathers, to Abraham, to Isaac, and to Jacob, to give them.” The Word of the Lord. February 19th : Responsorial Psalm Psalm 1:1–2, 3, 4 and 6 (R. 40:5ab) Response : Blessed the man who has placed his trust in the Lord. Blessed indeed is the man who follows not the counsel of the wicked, nor stands in the path with sinners, nor abides in the company of scorners, but whose delight is the law of the Lord, and who ponders his law day and night. R.: Blessed the man who has placed his trust in the Lord. He is like a tree that is planted beside the flowing waters, that yields its fruit in due season, and whose leaves shall never fade; and all that he does shall prosper. R.: Blessed the man who has placed his trust in the Lord. Not so are the wicked, not so! For they, like winnowed chaff, shall be driven away by the wind. for the Lord knows the way of the just, but the way of the wicked will perish. R.: Blessed the man who has placed his trust in the Lord. Verse before the Gospel V. Glory and praise to you, O Christ. R. Glory and praise to you, O Christ. V. Repent, says the Lord, for the kingdom of heaven is at hand. R. Glory and praise to you, O Christ. February 19th : Gospel Whoever loses his life for my sake will save it A reading from the Holy Gospel according to St.Luke 9: 22-25. At that time: Jesus said to his disciples, “The Son of Man must suffer many things and be rejected by the elders and chief priests and scribes, and be killed, and on the third day be raised.” And he said to all, “If anyone would come after me, let him deny himself and take up his cross daily and follow me. For whoever would save his life will lose it, but whoever loses his life for my sake will save it. For what does it profit a man if he gains the whole world and loses or forfeits himself?” The Gospel of the Lord. ____________ Today's Gospel Reflection: If anyone wishes to come after me, he must deny himself and take up his cross daily and follow me. For whoever wishes to save his life will lose it, but whoever loses his life for my sake will save it. What profit is there for one to gain the whole world yet lose or forfeit himself?” Luke 9:23–25 Today’s Gospel presents us with one of the great paradoxes of our faith: the only way to save one’s life is to lose it by taking up Christ’s Cross and following Him. This truth defies human reason; we can only fully grasp it through divine revelation. The wisdom of the Cross is hidden and transformative, revealing a deeper reality that our natural instincts might miss. Imagine gaining the whole world. What would that look like? From a secular perspective, it could mean possessing immense wealth, enjoying complete freedom, acquiring fame, and holding worldly power. Is it possible to attain all that the world offers and still save your soul? What if you were charitable, giving ten percent to the poor? What if you lived in luxury without being attached to it? Is that truly feasible? Though some might convince themselves it is, Jesus’ life teaches us otherwise. He wasn’t wealthy by worldly standards. He had no earthly power in the conventional sense. He didn’t seek comfort or luxury. His singular focus was the salvation of souls, and He lived that mission fully. This raises another question: Was Jesus happy in this life? His earthly existence was marked by hardship. He was born in a cave, escaped Herod’s attempt on His life as an infant, and likely lost Saint Joseph at a young age. He endured 40 days of intense temptation by satan, was rejected by His own people in Nazareth, and, though loved by many, was hated by others. Ultimately, He was betrayed, unjustly condemned, beaten, and crucified. Is that happiness? Not in a worldly sense. But Jesus’ happiness was in doing the will of His Father. This obedience, this perfect fulfillment of His divine mission, brought a happiness beyond our human comprehension—a deep, abiding joy rooted in perfect love and surrender to God’s plan. As we begin Lent, a good question to ask ourselves is: “Am I happy?” Many people struggle with this question. Like our Lord, we endure trials, suffering, and disappointment. Jesus wasn’t exempt from these; He faced the full range of human experience. He likely faced rejection as a boy because He was different. He knew the sorrow of losing loved ones and faced the daily demands of work to help support His family. In the mystery of the Incarnation—God becoming man—the Son of God intimately shares in every human suffering. He understands our struggles and sorrows firsthand. This is why Jesus can look at us with compassion and say, “I understand.” He is not only divine and transcendent, He is also intimately close, having lived through the very trials we face. It is this reality that makes His words in today’s Gospel so powerful: “Take up your cross daily and follow me.” The Cross is the roadmap to true happiness. Our human nature might seek to avoid suffering, but Jesus invites us to embrace it with grace, uniting it with His own suffering. Through the Cross, we find victory and fulfillment in ways that our natural reasoning could never grasp. Reflect today on the wisdom of the Cross. Human reason alone will never fully comprehend it or accept it as the path to happiness. Let God’s truth elevate your mind to see beyond the false promises of the world. Embrace the Cross with trust, knowing that it is the gateway to true joy, peace, and eternal life. My wise Lord, too often I rely on my limited understanding, trying to find happiness through worldly means. Grant me Your gift of wisdom so I may see the glory of the Cross and the sacrifices to which You call me. Help me take up my Cross daily and follow You, trusting that it is the true path to the fulfillment I seek. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: பிப்ரவரி 19 : முதல் வாசகம் இதோ இன்று நான் ஆசியையும் சாபத்தையும் உங்களுக்கு முன் வைக்கிறேன். இணைச்சட்ட நூலிலிருந்து வாசகம் 30: 15-20 மோசே மக்களைப் பார்த்துக் கூறியது: இதோ பார், வாழ்வையும் நன்மையையும், சாவையும் தீமையையும் இன்று நான் உனக்கு முன்பாக வைத்துள்ளேன். அது இதுதான்; இன்று நான் உனக்குக் கட்டளையிடுகிறேன். உன் கடவுளாகிய ஆண்டவர்மீது அன்பு பாராட்டு. அவரைப் பின்பற்றி அவரது வழியில் நட. அவரது கட்டளைகளையும், நியமங்களையும், முறைமைகளையும் கடைப்பிடி. அப்போது நீ வாழ்வாய், நீ பலுகுவாய். நீ உடைமையாகக் கொள்ளப்போகும் நாட்டில் உன் கடவுளாகிய ஆண்டவர் உனக்கு ஆசி வழங்குவார். ஆனால் உனது உள்ளம் விலகிச் சென்று, நீ செவிகொடாமல் கெட்டலைந்து, வேறு தெய்வங்களை வணங்கி, அவற்றுக்குப் பணிவிடை புரிந்தால், இன்று நான் உனக்கு அறிக்கையிட்டுக் கூறுகிறேன். நீ நிச்சயம் அழிந்து போவாய். நீ உரிமையாக்கிக்கொள்ளுமாறு, யோர்தானைக் கடந்து சென்றடையும் பூமியில் உன் வாழ்நாள் நீடித்திருக்காது. உன்மேல் இன்று நான் விண்ணையும் மண்ணையும் சான்றாக அழைத்து, வாழ்வையும் சாவையும், ஆசியையும் சாபத்தையும் உனக்கு முன் வைக்கிறேன். நீயும் உனது வழித்தோன்றல்களும் வாழும்பொருட்டு வாழ்வைத் தேர்ந்துகொள். உன் கடவுளாகிய ஆண்டவர்மீது அன்பு பாராட்டு; அவரது குரலுக்குச் செவிகொடு; அவரையே பற்றிக்கொள். ஏனெனில், அவரே உனது வாழ்வு; அவரே உன் நீடிய வாழ்வு. அதனால், ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபு என்னும் உன் மூதாதையருக்குக் கொடுப்பதாக ஆண்டவர் ஆணையிட்டுக் கூறிய நாட்டில் நீ குடியேறுவாய். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. பிப்ரவரி 19 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 1: 1-2. 3. 4,6 (பல்லவி: திபா40:4a) பல்லவி: ஆண்டவர்மீது நம்பிக்கை கொண்டவரே பேறுபெற்றவர். 1 நற்பேறு பெற்றவர் யார்? - அவர் பொல்லாரின் சொல்லின்படி நடவாதவர்; பாவிகளின் தீயவழி நில்லாதவர்; இகழ்வாரின் குழுவினில் அமராதவர்; 2 ஆனால், அவர் ஆண்டவரின் திருச்சட்டத்தில் மகிழ்ச்சியுறுபவர்; அவரது சட்டத்தைப்பற்றி இரவும் பகலும் சிந்திப்பவர். - பல்லவி 3 அவர் நீரோடையோரம் நடப்பட்ட மரம் போல் இருப்பார்; பருவகாலத்தில் கனிதந்து, என்றும் பசுமையாய் இருக்கும் அம்மரத்திற்கு ஒப்பாவார்; தாம் செய்வதனைத்திலும் வெற்றி பெறுவார். - பல்லவி 4 ஆனால், பொல்லார் அப்படி இல்லை; அவர்கள் காற்று அடித்துச் செல்லும் பதரைப்போல் ஆவர். 6 நேர்மையாளரின் நெறியை ஆண்டவர் கருத்தில் கொள்வார்; பொல்லாரின் வழியோ அழிவைத் தரும். - பல்லவி நற்செய்திக்கு முன் வசனம் மத் 4: 17 மனம் மாறுங்கள், ஏனெனில் விண்ணரசு நெருங்கி வந்துவிட்டது, என்கிறார் ஆண்டவர். பிப்ரவரி 19 : நற்செய்தி வாசகம் என் பொருட்டுத் தம் உயிரை இழக்கும் எவரும் அதைக் காத்துக்கொள்வார். ✠ லூக்கா எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 9: 22-25 அக்காலத்தில் இயேசு தம் சீடரை நோக்கி, “மானிடமகன் பலவாறு துன்பப்படவும் மூப்பர்கள், தலைமைக் குருக்கள், மறைநூல் அறிஞர் ஆகியோரால் உதறித் தள்ளப்பட்டுக் கொலை செய்யப்படவும் மூன்றாம் நாளில் உயிருடன் எழுப்பப்படவும் வேண்டும்” என்று சொன்னார். பின்பு அவர் அனைவரையும் நோக்கிக் கூறியது: “என்னைப் பின்பற்ற விரும்பும் எவரும் தன்னலம் துறந்து தம் சிலுவையை நாள்தோறும் தூக்கிக் கொண்டு என்னைப் பின்பற்றட்டும். ஏனெனில், தம் உயிரைக் காத்துக்கொள்ள விரும்பும் எவரும் அதை இழந்துவிடுவார். என்பொருட்டுத் தம் உயிரை இழக்கும் எவரும் அதைக் காத்துக்கொள்வார். ஒருவர் உலகம் முழுவதையும் தமதாக்கிக்கொண்டாலும் வாழ்வையே இழப்பாரெனில் அவருக்குக் கிடைக்கும் பயன் என்ன?” ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. ------------------------------------------------------------------------ வாழ்வும் சாவும் திருநீற்றுப் புதனுக்குப் பின்வரும் வியாழக்கிழமை I இணைச்சட்டம் 30: 15- 20 திருப்பாடல் 1: 1-2, 3, 4, 5, 6 (40: 4a) II லூக்கா 9: 22-25 வாழ்வும் சாவும் கடவுளின் கட்டளையைக் கடைப்பிடிப்போர் வாழ்வடைவர் ஒருவருடைய வாழ்வு, அவர் எதைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றாரோ, அதன்படி அமைகின்றது. ஒருவர் நல்லதைத் தேர்ந்தெடுத்தால், அவருடைய வாழ்வு நல்லபடியாய் அமைகின்றது. அதே நேரத்தில் அவர் தீமையைத் தேர்ந்தெடுத்தால், அதற்கேற்ப அவரது வாழ்வு அமைகின்றது. இன்று நாம் வாசிக்கக்கேட்ட இறைவார்த்தை நாம் கடவுளின் கட்டளையைக் கடைப்பிடித்தால் வாழ்வும், அவரது கட்டளையைக் கடைப்பிடியாமல், நம் விருப்பத்தின்படி நடந்தால் சாவும் கிடைக்கும் என்கிறது. இணைச்சட்ட நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ள இன்றைய முதல் வாசகத்தில், மோசே இஸ்ரயேல் மக்களைப் பார்த்து, வாழ்வும் சாவும், நன்மையும் தீமையும் உங்களுக்கு முன்பாக வைக்கப்பட்டுள்ளது. இவற்றில் நீங்கள் எதைத் தேர்ந்தேடுக்கின்றீர்களோ, அதன்படி உங்கள் வாழ்க்கை அமையும் என்று சொல்லிவிட்டு, கடவுளின் கட்டளையைக் கடைப்பிடித்தால், அவர் அளிக்கும் நாட்டிற்குள் நீங்கள் நுழைவீர்கள் என்கிறார். இஸ்ரயேல் மக்கள் கடவுளின் கட்டளையைக் கடைப்பிடிக்காததால் (இச 31: 16-18, 27-29), வாக்களிக்கப்பட்ட கானான் நாட்டிற்குள் நுழைய முடியவில்லை. இன்று நாம் பதிலுரைப்பாடலாகப் பாடக்கேட்ட திருப்பாடல் 1 ஒரு ஞானப்பாடல். இப்பாடல். இப்பாடல் இருவகையான வழிகளை, இரு வகையான மாந்தர்களை நமக்குக் குறித்துக் காட்டுகின்றது. ஆண்டவருக்கு அஞ்சி, அவரது சட்டத்தின்படி நடப்போர் பேறுபெற்றோர் என்றும், அவர்கள் வாழ்வு பெறுவர் என்றும் இது கூறுகின்றது. நற்செய்தி வாசகத்தில் தன்னைப் பின்தொடர்பவர் தன்னலம் துறந்து, சிலுவையைத் தூக்கிக் கொண்டு, தன்னைப் பின்பற்றி வரட்டும் என்கிறார். தன்னலம் துறப்பதும், சிலுவையைச் சுமப்பதும் நம்முடைய விருப்பத்தைப் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டு, கடவுளின் கட்டளையைக் கடைப்பிடித்து வாழ்வதற்கு இணையானவை. அதனால் நாம் கடவுளின் கட்டளையைக் கடைப்பிடித்து, அவர் அளிக்கும் ஆசிகளைப் பெறுவோம். ஆண்டவரின் வழியில் நடந்த கிறிஸ்தவர் பெருநகர் ஒன்றில், சாலையோரமாய் அமைந்திருந்தது அந்தக் கிறிஸ்தவரின் வீடு. அவர் தன்னுடைய வீட்டின் முகப்பில் இருபத்து நான்கு அடி உயரச் சிலுவையை வைத்திருந்தார். அதைப் பார்க்கின்ற யாரும் ஆண்டவர் இயேசுவின் மீது நம்பிக்கை கொள்ளட்டும் என்பதற்காகவே, அவர் அந்தச் சிலுவையை வைத்திருந்தார். ஒருநாள் அவருக்கு நகராட்சியிலிருந்து ஒரு கடிதம் வந்திருந்தது. அந்தக் கடிதத்தில், “உங்களுடைய வீட்டின் முகப்பில் உள்ள சிலுவையை உடனடியாக அப்புறப்படுத்துங்கள். அந்தச் சிலுவையைக் கொண்டு நீங்கள் மக்களை மதமாற்றம் செய்கின்றீர்கள் என்று பலரும் முறையிட்டிருக்கின்றீர்கள். நீங்கள் அந்தச் சிலுவையை அப்புறப்படுத்தாவிட்டால் உரிய நடவடிக்கை உங்கள்மீது எடுக்கப்படும்” என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. இந்தக் கடிதத்தைப் படித்துப் பார்த்ததும் கிறிஸ்தவர் இவ்வாறு பதில் கடிதம் எழுதினார்: “என்னுடைய வீட்டின் முகப்பில் உள்ள சிலுவையை அப்புறப்படுத்தப் போவதில்லை. எனக்குப் பிடித்த இயேசுவை நான் வழிபடுவது என்னுடைய உரிமை. அதற்காக நீங்கள் என்னை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்து கொள்ளலாம்.” தன்னுடைய நம்பிக்கை வாழ்வில் வந்த எதிர்ப்புகளைக் கண்டு அஞ்சாமல், இந்த நிகழ்வில் வருகின்ற கிறிஸ்தவர் அஞ்சாதிருந்தார். நம்முடைய வாழ்விலும் இதுபோன்ற எதிர்ப்புகள் வரலாம். ஆனாலும் சிலுவைகளையும் எதிர்ப்புகளையும் தாங்கிக் கொண்டு, மன உறுதியுடன் இருப்பவரே உண்மையான கிறிஸ்தவர். ஆன்றோர் வார்த்தை ‘நம்பிக்கையின் வெளிப்பாடே கீழ்ப்படிதல்; கீழ்ப்பாடியாமை அவ நம்பிக்கையின் வெளிப்பாடு’ – எட்வின் லூயிஸ் கோல். தீர்மானங்கள் 1) நம்பிக்கை வாழ்வில் இடர்கள் வந்தாலும், மன உறுதியோடு இருக்கக் கற்றுக்கொள்வோம். 2) கடவுளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்போம். அதுதான் நாம் அவருக்குச் செலுத்தும் மிகப்பெரிய பலி. 3) கடவுளின் வார்த்தையை வாசிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், அதை வாழ்வாக்குவோம். - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்

Bible reading: February 18th : First reading Let your hearts be broken, not your garments torn A Reading from the book of the prophet Joel 2: 12-18 “Yet even now,” declares the Lord, “return to me with all your heart, with fasting, with weeping, and with mourning; and rend your hearts and not your garments.” Return to the Lord your God, for he is gracious and merciful, slow to anger, and abounding in steadfast love; and he relents over disaster. Who knows whether he will not turn and relent, and leave a blessing behind him, a grain offering and a drink offering for the Lord your God? Blow the trumpet in Sion; consecrate a fast; call a solemn assembly; gather the people. Consecrate the congregation; assemble the elders; gather the children, even nursing infants. Let the bridegroom leave his room, and the bride her chamber. Between the vestibule and the altar let the priests, the ministers of the Lord, weep and say, “Spare your people, O Lord, and make not your heritage a reproach, a byword among the nations. Why should they say among the peoples, ‘Where is their God?’” Then the Lord became jealous for his land and had pity on his people. The Word of the Lord. February 18th : Responsorial Psalm Psalm 51:3–4, 5–6ab, 12–13, 14 and 17 (R. see 3a) Response : Have mercy, O Lord, for we have sinned. Have mercy on me, O God, according to your merciful love; according to your great compassion, blot out my transgressions. Wash me completely from my iniquity, and cleanse me from my sin. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. My transgressions, truly I know them; my sin is always before me. Against you, you alone, have I sinned; what is evil in your sight I have done. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. Create a pure heart for me, O God; renew a steadfast spirit within me. Do not cast me away from your presence; take not your holy spirit from me. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. Restore in me the joy of your salvation; sustain in me a willing spirit. O Lord, open my lips and my mouth shall proclaim your praise. R.: Have mercy, O Lord, for we have sinned. February 18th : Second reading Be reconciled to God A Reading from the Second letter of St.Paul to the Corinthians 5: 20-6:2 Brethren: We are ambassadors for Christ, God making his appeal through us. We implore you on behalf of Christ, be reconciled to God. For our sake he made him to be sin who knew no sin, so that in him we might become the righteousness of God. Working together with him, then, we appeal to you not to receive the grace of God in vain. For he says, “In a favourable time I listened to you, and in a day of salvation I have helped you.” Behold, now is the favourable time; behold, now is the day of salvation. The Word of the Lord. Verse before the Gospel V. Glory and praise to you, O Christ. R. Glory and praise to you, O Christ. V. O that today you would listen to his voice! Harden not your hearts. R. Glory and praise to you, O Christ. February 18th : Gospel Your Father who sees all that is done in secret will reward you A reading from the Holy Gospel according to St.Matthew 6:1-6,16-18 At that time: Jesus said to his disciples, “Beware of practising your righteousness before other people in order to be seen by them, for then you will have no reward from your Father who is in heaven. Thus, when you give to the needy, sound no trumpet before you, as the hypocrites do in the synagogues and in the streets, that they may be praised by others. Truly, I say to you, they have received their reward. But when you give to the needy, do not let your left hand know what your right hand is doing, so that your giving may be in secret. And your Father who sees in secret will reward you. And when you pray, you must not be like the hypocrites. For they love to stand and pray in the synagogues and at the street corners, that they may be seen by others. Truly, I say to you, they have received their reward. But when you pray, go into your room and shut the door and pray to your Father who is in secret. And your Father who sees in secret will reward you. And when you fast, do not look gloomy like the hypocrites, for they disfigure their faces that their fasting may be seen by others. Truly, I say to you, they have received their reward. But when you fast, anoint your head and wash your face, that your fasting may not be seen by others but by your Father who is in secret. And your Father who sees in secret will reward you.” The Gospel of the Lord. ___________ Today's Gospel Reflection: Even now, says the LORD, return to me with your whole heart, with fasting, and weeping, and mourning; Rend your hearts, not your garments, and return to the LORD, your God. For gracious and merciful is he, slow to anger, rich in kindness, and relenting in punishment. Joel 2:12–13 Today, as we go forward in procession at Mass to be marked with ashes on our foreheads, we are reminded: “Remember that you are dust, and to dust you will return.” Alternatively, the minister may say, “Repent, and believe in the Gospel.” What humbling words to hear. Do you desire to be humble? From a worldly perspective, humility is rarely esteemed as a virtue. However, those who are truly humble have a radiance that emanates from their souls. Even those who are deeply worldly often recognize the beauty of authentic humility. Among all the virtues we are called to cultivate, faith, hope, and charity are the greatest. No other virtue helps us grow in these three as effectively as humility. Humility is nothing other than seeing ourselves from God’s perspective and embracing that truth. It allows us to shed false personas, along with any elevated or distorted images we might have of ourselves. In humility, we come to know who we truly are and live as God created us to be. Humility is the virtue of truth and integrity—seeing ourselves as we are in the mind of God and becoming that person. Imagine being able to look at your life and fully understand it in the way God does. This is the essence of humility. Moreover, humility enables us to embrace God’s will, as it opens our eyes to the wisdom of His divine plan. It frees us from the deceptive desires that promise only fleeting happiness, dispels the fears that arise from believing lies, and reorders our desires so that we want only what God wills for us. The Scripture passage from the Prophet Joel is a powerful call to make this Lent a time of humility, repentance, penance, and transformation. As we are reminded of our mortality—“you are dust, and to dust you will return”—we are invited to adopt an eternal perspective, rather than a limited earthly one. Too often, we are tempted to live for the moment, to satisfy every craving, and to enjoy all that this world offers. Humility helps us turn our gaze away from passing earthly pleasures and focus on Heaven and eternal life. Lent is a time to return to the Lord with our whole hearts, “with fasting, and weeping, and mourning.” Fasting and penance are necessary to ensure that earthly desires do not dominate our ambitions. We must weep and mourn as we confront our sins, addictions, and worldly attachments that promise only fleeting satisfaction. Yet, God is a God of infinite mercy, “slow to anger, rich in kindness, and relenting in punishment.” His justice rightly punishes those who reject His mercy, but when we shed pride, sin, and worldliness, His mercy fulfills all justice and He withholds His punishment. As we begin our Lenten journey, reflect today on the words of the Prophet Joel as if they were spoken directly to you: “Even now, says the LORD, return to me with your whole heart…” Do not let this Lent pass you by. Enter it with a wholehearted commitment. “Repent, and believe in the Gospel.” Face your soul with humility and confidence in God’s mercy. Identify your sins, turn from them, do penance, pray, and seek holiness. If you do, God, in His great mercy, will transform your life in ways beyond your imagination. My merciful Lord, I repent of my sins with my whole heart and beg for the gift of humility so that I may see myself as You see me and change in the ways that You desire. I commit myself to You entirely and ask for Your abundant mercy this Lent. May I keep my eyes on Heaven and live for You alone. Jesus, I trust in You. #Bible reading

பைபிள் வாசகங்கள்: பிப்ரவரி 18 : திருநீற்றுப் புதன் முதல் வாசகம் நீங்கள் உடைகளைக் கிழித்துக்கொள்ள வேண்டாம், இதயத்தைக் கிழித்துக்கொள்ளுங்கள். இறைவாக்கினர் யோவேல் நூலிலிருந்து வாசகம் 2: 12-18 ஆண்டவர் கூறுகிறார்: இப்பொழுதாவது உண்ணா நோன்பிருந்து, அழுது புலம்பிக்கொண்டு, உங்கள் முழு இதயத்தோடு என்னிடம் திரும்பி வாருங்கள்; நீங்கள் உங்கள் உடைகளைக் கிழித்துக்கொள்ள வேண்டாம், இதயத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு உங்கள் கடவுளாகிய ஆண்டவரிடம் திரும்பி வாருங்கள். அவர் அருள் நிறைந்தவர், இரக்கம் மிக்கவர்; நீடிய பொறுமையுள்ளவர், பேரன்பு மிக்கவர்; செய்யக் கருதிய தீங்கைக் குறித்து மனம் மாறுகின்றவர். ஒருவேளை அவர் தம் மனத்தை மாற்றிக்கொண்டு, உங்கள் கடவுளாகிய ஆண்டவருக்கு தானியப் படையலையும் நீர்மப் படையலையும் நீங்கள் அளிக்குமாறு உங்களுக்கு ஆசி வழங்குவார். இதை யார் அறிவார்? சீயோனில் எக்காளம் ஊதி எச்சரியுங்கள்; புனிதமான உண்ணா நோன்புக்கென நாள் குறியுங்கள்; வழிபாட்டுப் பேரணியைத் திரட்டுங்கள். மக்களைத் திரண்டு வரச்செய்யுங்கள்; புனித கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யுங்கள்; முதியோரைக் கூடிவரச் செய்யுங்கள், பிள்ளைகளையும் பால் குடிக்கும் குழந்தைகளையும் ஒருசேரக் கூட்டுங்கள்; மணமகன் தன் அறையை விட்டு வெளியேறட்டும்; மணமகள் தன் மஞ்சத்தை விட்டுப் புறப்படட்டும். ஆண்டவரின் ஊழியர்களாகிய குருக்கள் கோவில் மண்டபத்திற்கும் பலிபீடத்திற்கும் இடையே நின்று அழுதவண்ணம், “ஆண்டவரே, உம் மக்கள்மீது இரக்கம் கொள்ளும்; உமது உரிமைச் சொத்தை வேற்றினத்தார் நடுவில் நிந்தைக்கும் பழிச்சொல்லுக்கும் ஆளாக்காதீர்” எனச் சொல்வார்களாக! ‘அவர்களுடைய கடவுள் எங்கே?’ என வேற்றினத்தார் கூறவும் வேண்டுமோ? அப்பொழுது ஆண்டவர் தம் நாட்டின்மேல் பேரார்வம் கொண்டு தம் மக்கள் மீது கருணை காட்டினார். ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. பிப்ரவரி 18 : பதிலுரைப் பாடல் திபா 51: 1-2. 3-4a. 10-11. 12,15 (பல்லவி: 1a) பல்லவி: ஆண்டவரே! இரக்கமாயிரும்; ஏனெனில் நாங்கள் பாவம் செய்தோம். 1 கடவுளே! உமது பேரன்புக்கேற்ப எனக்கு இரங்கும்; உமது அளவற்ற இரக்கத்திற்கேற்ப என் குற்றங்களைத் துடைத்தருளும். 2 என் தீவினை முற்றிலும் நீங்கும்படி என்னைக் கழுவியருளும்; என் பாவம் அற்றுப்போகும்படி என்னைத் தூய்மைப்படுத்தியருளும். - பல்லவி 3 ஏனெனில், என் குற்றங்களை நான் உணர்கின்றேன்; என் பாவம் எப்போதும் என் மனக்கண்முன் நிற்கின்றது. 4a உமக்கு எதிராக நான் பாவம் செய்தேன்; உம் பார்வையில் தீயது செய்தேன். - பல்லவி 10 கடவுளே! தூயதோர் உள்ளத்தை என்னுள்ளே படைத்தருளும்; உறுதி தரும் ஆவியை, புதுப்பிக்கும் ஆவியை என்னுள்ளே உருவாக்கியருளும். 11 உமது முன்னிலையிலிருந்து என்னைத் தள்ளிவிடாதேயும்; உமது தூய ஆவியை என்னிடமிருந்து எடுத்துவிடாதேயும். - பல்லவி 12 உம் மீட்பின் மகிழ்ச்சியை மீண்டும் எனக்கு அளித்தருளும்; தன்னார்வ மனம் தந்து என்னைத் தாங்கியருளும். 15 என் தலைவரே! என் இதழ்களைத் திறந்தருளும்; அப்பொழுது, என் வாய் உமக்குப் புகழ் சாற்றிடும். - பல்லவி பிப்ரவரி 18 : இரண்டாம் வாசகம் கடவுளோடு ஒப்புரவாகுங்கள்; இதுவே தகுந்த காலம். திருத்தூதர் பவுல் கொரிந்தியருக்கு எழுதிய இரண்டாம் திருமுகத்திலிருந்து வாசகம் 5: 20- 6: 2 சகோதரர் சகோதரிகளே, நாங்கள் கிறிஸ்துவின் தூதுவர்களாய் இருக்கிறோம். கடவுளே எங்கள் வாயிலாக வேண்டுகோள் விடுக்கிறார். ஆகவே கடவுளோடு ஒப்புரவாகுங்கள் என்று கிறிஸ்துவின் சார்பில் நாங்கள் மன்றாடுகிறோம். நாம் கிறிஸ்து வழியாகத் தமக்கு ஏற்புடையவராகுமாறு கடவுள் பாவம் அறியாத அவரைப் பாவநிலை ஏற்கச் செய்தார். நீங்கள் கடவுளிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்ட அருளை வீணாக்க வேண்டாம் என அவரோடு இணைந்து உழைக்கும் நாங்கள் கேட்டுக் கொள்கிறோம். “தகுந்த வேளையில் நான் உமக்குப் பதிலளித்தேன்; விடுதலை நாளில் உமக்குத் துணையாய் இருந்தேன்” எனக் கடவுள் கூறுகிறார். இதுவே தகுந்த காலம்! இன்றே மீட்பு நாள்! ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. நற்செய்திக்கு முன் வசனம் திபா 95: 8a, 7b உங்கள் இதயத்தைக் கடினப்படுத்திக்கொள்ளாதீர்கள்; மாறாக ஆண்டவரின் குரலைக் கேட்பீர்களாக. பிப்ரவரி 18 : நற்செய்தி வாசகம் மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்குக் கைம்மாறு அளிப்பார். ✠ மத்தேயு எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 6: 1-6, 16-18 அக்காலத்தில் இயேசு தம் சீடரை நோக்கிக் கூறியது: “மக்கள் பார்க்க வேண்டுமென்று அவர்கள் முன் உங்கள் அறச் செயல்களைச் செய்யாதீர்கள். இதைக் குறித்து நீங்கள் எச்சரிக்கையாய் இருங்கள். இல்லையென்றால் உங்கள் விண்ணகத் தந்தையிடமிருந்து உங்களுக்குக் கைம்மாறு கிடைக்காது. நீங்கள் தர்மம் செய்யும்போது உங்களைப்பற்றித் தம்பட்டம் அடிக்காதீர்கள். வெளிவேடக்காரர் மக்கள் புகழ வேண்டுமென்று தொழுகைக்கூடங்களிலும் சந்துகளிலும் நின்று அவ்வாறு செய்வர். அவர்கள் தங்களுக்குரிய கைம்மாறு பெற்றுவிட்டார்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். நீங்கள் தர்மம் செய்யும்போது, உங்கள் வலக்கை செய்வது இடக்கைக்குத் தெரியாதிருக்கட்டும். அப்பொழுது நீங்கள் செய்யும் தர்மம் மறைவாயிருக்கும்; மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்குக் கைம்மாறு அளிப்பார். நீங்கள் இறைவனிடம் வேண்டும்பொழுது வெளிவேடக்காரரைப் போல் இருக்க வேண்டாம். அவர்கள் தொழுகைக்கூடங்களிலும் வீதியோரங்களிலும் நின்றுகொண்டு மக்கள் பார்க்கவேண்டுமென இறைவேண்டல் செய்ய விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் தங்களுக்குரிய கைம்மாறு பெற்றுவிட்டார்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். ஆனால் நீங்கள் இறைவனிடம் வேண்டும்பொழுது உங்கள் உள்ளறைக்குச் சென்று, கதவை அடைத்துக்கொண்டு, மறைவாய் உள்ள உங்கள் தந்தையை நோக்கி வேண்டுங்கள். மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்குக் கைம்மாறு அளிப்பார். மேலும் நீங்கள் நோன்பு இருக்கும்போது வெளிவேடக்காரரைப் போல முகவாட்டமாய் இருக்க வேண்டாம். தாங்கள் நோன்பு இருப்பதை மக்கள் பார்க்க வேண்டுமென்றே அவர்கள் தங்கள் முகங்களை விகாரப் படுத்திக்கொள்கிறார்கள். அவர்கள் தங்களுக்குரிய கைம்மாறு பெற்றுவிட்டார்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். நீங்கள் நோன்பு இருக்கும்போது உங்கள் தலையில் எண்ணெய் தேய்த்து, முகத்தைக் கழுவுங்கள். அப்பொழுது நீங்கள் நோன்பு இருப்பது மனிதருக்குத் தெரியாது; மாறாக, மறைவாய் இருக்கிற உங்கள் தந்தைக்கு மட்டும் தெரியும். மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்கு ஏற்ற கைம்மாறு அளிப்பார்.” ஆண்டவரின் அருள்வாக்கு. -------------------------------------------------------------------------- மறையுரைச் சிந்தனை திருநீற்றுப் புதன் I யோவேல் 2: 12-18 II 2 கொரிந்தியர் 5: 20-6:2 III மத்தேயு 6: 1-6, 16-18 இன்று அன்னையாம் திரு அவை சாம்பல் புதனை/விபூதிப் புதனை நினைவுகூர்ந்து கொண்டாடுகின்றது. கடவுளோடு ஒப்புரவாகவும், அதன்வழியாக நம்மோடு வாழக்கூடிய உடன் சகோதர, சகோதரிகளோடு ஒப்புரவாகவும் இறைவனால்/ திருச்சபையால் தரப்பட்ட அருளின் காலம்தான் இந்த தவக்காலம். இத்தவக்காலத்தில் நாம் இறைவனோடும், நம் அயலாரோடும் எப்படியெல்லாம் ஒப்புரவாகலாம் என்பதை இன்றைய வாசகங்களின் வழியாகச் சிந்தித்துப் பார்ப்போம். இறைவாக்கினர் யோவேல் புத்தகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய முதல் வாசகத்தில் ஆண்டவர் கூறுகிறார், “இப்பொழுதாவது உண்ணா நோன்பிருந்து, அழுது புலம்பிக்கொண்டு, உங்கள் முழு இதயத்தோடு என்னிடம் திரும்பி வாருங்கள்.. நீங்கள் உங்கள் உடைகளைக் கிழித்துக்கொள்ள வேண்டாம், இதயத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு உங்கள் கடவுளாகிய ஆண்டவரிடம் திரும்பி வாருங்கள்” என்று. இங்கே ஆண்டவரிடம் திரும்பி வாருங்கள் என்ற வார்த்தையானது திரும்பத் திரும்ப வருவதை நாம் நமது கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும். அதேபோன்று இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில் அதாவது கொரிந்தியருக்கு எழுதிய இரண்டாம் திருமுகம் 5:20 ல் பவுலடியார் கூறுவார், “ஆகவே, கடவுளோடு ஒப்புரவாகுங்கள்” என்று. எனவே நாம் ஆண்டவராகிய கடவுளிடம் திரும்பி வந்து, அவரோடு ஒப்புரவாகவேண்டும் என்பதுதான் இறைவனின் திருவுளமாக இருக்கின்றது. கடவுளோடு எப்படி ஒப்புரவாகலாம் என்பதற்கு ஆண்டவர் இயேசு நற்செய்தியில் மூன்று முக்கியமான காரியங்களை கூறுவார். அவையாவன 1.தர்மம் 2.நோன்பு 3.இறைவேண்டல். இதில் தர்மம் என்பதை மட்டும் குறித்துச் சிந்தித்துப் பார்த்து இறைவனோடு ஒப்புரவாக முயல்வோம். எலியாஸ் என்ற ஓர் ஆன்மீக எழுத்தாளர் கூறுவார், “தபால் பெட்டியில் போடப்படும் கடிதம் உரிய இடத்தில் போய் சேர்வதுபோல, ஏழை ஒருவருக்கு நாம் செய்யும் தர்மம் இறைவனுக்கு நேரடியாகச் சென்று சேர்ந்துவிடுகிறது” என்று. ஆம், ஏழைக்கு இரங்கி உதவி செய்கிறவர் ஆண்டவருக்கே கடன் கொடுக்கிறவர் என்று நீதிமொழிகள் புத்தகம் 19:17 ல் வாசிக்கின்றோம். ஆகவே ஏழைகளுக்கு/ எல்லா மக்களுக்கு தர்மம் செய்வதன் வழியாக எப்படி இறைவனோடு ஒப்புரவாகலாம் என்பது பற்றி சிந்தித்துப் பார்ப்போம். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக சிகாகோ நகரிலே காவல்துறையினர் மத்தியில் வித்தியாசமான போட்டி நடைபெற்றது. அது என்னவென்றால் ஏதாவது ஒரு பிரச்சனை ஏற்பட்டு மக்கள் கூட்டம் கூடுகிறது என்றால், அவர்களை எப்படி அங்கிருந்து கலைப்பது என்பதுதான் அக்கேள்வி. காவல்துறையினர் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொருவிதமான பதிலைச் சொன்னார்கள். ‘கண்ணீர் புகைகுண்டு வீசுவேன், துப்பாக்கியைப் பயன்படுத்துவேன், லத்தியை வைத்து அடித்து விரட்டுவேன்’ என்று சொல்லிக்கொண்டே போனார்கள். இறுதியாக ஒரு காவல்துறை அதிகாரி எழுந்து நின்று, “கலவரக் கூட்டத்தை விரட்ட, நான் என்னிடம் இருக்கும் தொப்பியைக் கழற்றி, மக்களிடம் யாசிப்பேன் (பிச்சை கேட்பேன்), உடனே எல்லாரும் தெறித்து ஓடி விடுவார்கள்” என்றார். அங்கே இருந்தவர்கள் இதைக் கேட்டு குபீர் என்று சிரித்தார்கள். இறுதியில் அவருக்கே பரிசையும் தந்தார்கள். நம்மிடம் இருப்பதை பிறருக்குக் கொடுக்கவேண்டும் என்ற மனநிலையானது படிப்படியாகக் குறைந்துகொண்டே வருகிறது என்பதை இந்த நிகழ்வானது நமக்கு மிகத்தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது. தவக்காலத்தைத் தொடங்கி இருக்கும் நாம், கிறிஸ்தவர்களின் மூன்று முக்கியக் கடமைகளில் ஒன்றான தர்மம் செய்வதில்/ அறச்செயல் புரிவதில் சிறந்து விளங்கவேண்டும் என்று திருச்சபையானது நமக்கு அழைப்புத் தருகிறது. ஆண்டவர் இயேசு, நம்மிடம் இருப்பதை பிறருக்குக் கொடுக்கவேண்டும் என்ற இக்கருத்தை நற்செய்தியின் பல பகுதியில் விளக்கிக் கூறுவார். குறிப்பாக தன்னைப் பின்பற்ற நினைத்த செல்வந்தனாகிய இளைஞனிடம், “உன் உடைமைகளை விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடும், பின்னர் வந்து என்னைப் பின்பற்றும்” என்கிறார். (மத் 19:21) ஆகவே, இயேசு தன்னுடைய போதனைகளில் கொடுக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை மிகவும் ஆணித்தரமாக வலியுறுத்திக்கூறுகிறார் என்பது தெளிவு. மேலும் நாம் கொடுக்கின்றபோது, தர்மம் செய்கிறபோது எப்படிப்பட்ட மனநிலையோடு செய்யவேண்டும் என்பதையும் மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறார்: “நீங்கள் தர்மம் செய்யும்போது உங்களைப் பற்றித் தம்பட்டம் அடிக்காதீர்கள். வெளிவேடக்காரர், மக்கள் புகழவேண்டுமென்று தொழுகைக் கூடங்களிலும் சந்துகளிலும் நின்று அவ்வாறு செய்வர். அவர்கள் தங்களுக்குரிய கைம்மாறு பெற்றுவிட்டார்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். நீங்கள் தர்மம் செய்யும்போது, உங்கள் வலக்கை செய்வது இடக்கைக்குத் தெரியாதிருக்கட்டும். அப்பொழுது நீங்கள் செய்யும் தர்மம் மறைவாயிருக்கும்; மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்குக் கைம்மாறு அளிப்பார்” என்பார். எனவே தர்மம் செய்கிறபோது ஏதோ விளம்பரத்திற்காகச் செய்யாமல், மறைவாக யாருக்கும் தெரியாமல் செய்யவேண்டும் என்பது இயேசுவின் போதனையாக இருக்கின்றது. ஆனால் இன்றைக்கு விளம்பர உலகத்தில் இருக்கும் நம்மால் விளம்பரமே இல்லாமல் ஒரு நல்ல காரியத்தை, அறச்செயலை செய்ய முடிகிறதா என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியாக இருக்கிறது. இயேசு “உங்கள் வலக்கை செய்வது இடக்கைத் தெரியாதிருக்கட்டும்” என்கிறார். அப்படியென்றால் நாம் ஒன்று கொடுக்கிறபோது அதை கொடுக்கிறோம் என்ற மனநிலையே இல்லாமல் கொடுக்கவேண்டும். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லவேண்டும் என்றால் பிரதிபலன் எதிர்பாராமல் கொடுக்கவேண்டும். அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டில் “Natinal Morrow Donor Programme” என்ற ஓர் அமைப்பு இருக்கிறது. இதன் முக்கியமான நோக்கம் இலவசமாக எலும்புக் குறுத்துத் தசை அறுவைச் சிகிச்சை செய்து தருவதுதான். இந்த அமைப்பில் சேர்ந்து எலும்புக் குறுத்துத் தசையை யார் வேண்டுமானாலும் இலவசமாகப் பெறலாம், கொடுக்கலாம். ஆனால் இதில் முக்கியமான அம்சம் என்ன வென்றால் எலும்புக் குறுத்துத் தசை அறுவைச் சிகிச்சை செய்துகொள்வோர், தனக்கு யார் அதைத் தானமாகத் தந்தார் என்பதை அறிந்துகொள்ள வாய்ப்பில்லை. அதைப் போன்று எலும்புக் குறுத்துத் தசையை தானமாகத் தந்தவர், அது யாருக்குப் பொறுத்தப்பட்டிருக்கிறது என்றுகூட தெரிந்துகொள்ள வாய்ப்பில்லை. பிரதிபலன் பாராமல் முகம் தெரியாத மனிதருக்கு உதவி செய்யவேண்டும் என்பதுதான் இவ்வமைப்பின் நோக்கம். ஆண்டவர் இயேசுவும் நமக்கு அதைத்தான் எடுத்துச் சொல்கிறார். ஆதலால் தொடங்கியிருக்கும் இந்த தவக்காலத்தில் இறைவனோடு நாம் செய்யும் தர்மத்தின் வழியாக (நோன்பின் வழியாக, இறைவேண்டலின் வழியாக) ஒப்புரவாகுவோம். “உடல் நலத்திற்கு இரத்த ஓட்டம் எந்தளவுக்கு முக்கியமோ, அதைபோன்று உலக நலனிற்கு தர்மம் முக்கியம்” என்பான் ஓர் அறிஞர். ஆகவே நம்மிடம் இருப்பதை பிறருக்குத் தர்மமாகக் கொடுப்போம். அதன் வழியாக இறைவன் அளிக்கும் முடிவில்லா வாழ்வைப் பெறுவோம். - மறைத்திரு. மரிய அந்தோணிராஜ், பாளையங்கோட்டை மறைமாவட்டம். #பைபிள் வசனங்கள்