ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6dzxjbw?d=n&ui=v64j8rk&e1=c🦋 മരുമകൾ 🦋 ( അവസാനഭാഗം ) ഉണ്ണിയെ ഞാൻ അത്യാവശ്യം ജോലികളൊക്കെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങൾ ആരും കൂടെ ഇല്ലെങ്കിലും അവനതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ല. ഹരിയേട്ടനെക്കൊണ്ട് പറ്റാത്ത കാര്യമാണത്. ഒരു ദിവസം എനിക്ക് വയ്യാതായിപ്പോയാൽ ഹരിയേട്ടൻ ആകെ പെട്ട് പോകുമായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ വയ്യാത്ത ഞാൻ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ഓരോന്നൊക്കെ ചെയ്യണം. മിക്കപ്പോഴും അത് തന്നെയാണ് നടക്കാറ്. ഇപ്പോഴും ആളിന് നേരാം വണ്ണം ഒരു ചായ തിളപ്പിക്കാൻ കൂടി അറിയില്ല. പെണ്ണുങ്ങൾക്കും ആണുങ്ങൾക്ക് എന്ന് അമ്മ വേർതിരിച്ചു വച്ച കുറേ ജോലികളുണ്ട്. അതിൽ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കാറ്റഗറിയിൽ ഉള്ളതൊന്നും അമ്മ ഹരിയേട്ടനെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കാറുണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്ന് ശീലിക്കാത്തതൊക്കെ ചെയ്യാൻ ഇപ്പോഴും പുള്ളിക്കാരന് മടിയാണ്. അടുക്കളയിൽ എന്തെങ്കിലും സഹായം ചെയ്യണമെങ്കിൽ ഒന്നുകിൽ എനിക്ക് വയ്യാതാകണം... അല്ലെങ്കിൽ സഹികെടും വരെ നിർബന്ധിക്കണം. പാത്രമൊക്കെ കഴുകിത്തരും. തേങ്ങ ചിരകാൻ വിളിച്ചാൽ ഉറപ്പായും കൈ മുറിച്ചിരിക്കും.... ചില ശീലങ്ങൾ ഒക്കെ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും മാറ്റാൻ പറ്റില്ല എന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലേ? ഹരിയേട്ടന്റെ കാര്യത്തിൽ അത് അക്ഷരം പ്രതി ശരിയാണ്. ഉണ്ണി ചെറുതായിരുന്നപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ പേടിച്ചിട്ടുണ്ട്. എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിപോയാൽ ഇവരെങ്ങനെ ജീവിക്കുമെന്ന് ഓർത്തിട്ട്... ജോലിക്കാരിയെ വയ്ക്കാമെന്ന് കരുതിയാലും ഹോട്ടൽ ഫുഡ്‌നെ ആശ്രയിച്ചാലും അതിനൊക്കെ ഒരു പരിധി ഇല്ലേ? ഞാൻ ഇല്ലാതായിപ്പോയാലും അവർക്കതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാകരുത് എന്നെനിക്ക് നിർബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഉണ്ണിയെ എല്ലാം ശീലിപ്പിച്ചത്. ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരിടത്ത് പെട്ട് പോയാലും അവനെല്ലാം തനിയെ ചെയ്തോളും. അലക്കാനും, വീട് വൃത്തിയാക്കാനും, പാചകം ചെയ്യാനും ഒക്കെ അവനറിയാം. അവനതൊക്കെ അറിയാം എന്ന് പറയാൻ എനിക്കൊരു നാണക്കേടും ഇല്ല താനും. മറിച്ച് അഭിമാനം മാത്രമേ ഉള്ളൂ.... ഇപ്പൊ അച്ചു എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ ആ വാചകം എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരവാർഡ് ആണ്. ഒരമ്മ എന്ന നിലയിൽ എനിക്ക് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും മികച്ച അവാർഡ്.....! പക്ഷെ, ഒന്നുണ്ട്... ഹരിയേട്ടനും ഒരു നല്ല മനുഷ്യൻ തന്നെ ആയിരുന്നു. ഇന്നും ആണ്. മുകളിൽ പറഞ്ഞ ചില കാര്യങ്ങൾ മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നതൊഴിച്ചാൽ ഹരിയേട്ടൻ എന്നെ സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ഭാഗ്യമാണ് ആ മനുഷ്യൻ. എന്നോട് എങ്ങനെ ആയിരുന്നാലും ഹരിയേട്ടനെ എന്റെ അമ്മായിയമ്മ നല്ലൊരു മനുഷ്യനായി തന്നെയാണ് വളർത്തിയത്. അതിൽ സംശയം ഏതുമില്ല. 🦋 ഈ കളിയും തമാശയും മാത്രമല്ല കേട്ടോ... അച്ചു നല്ല ഒന്നാന്തരമായി പാചകവും ചെയ്യും. സാധാരണ ഞാനും അവളും ചേർന്നാണ് പാചകമൊക്കെ... ഇന്ന ആളെ കുക്ക് ചെയ്യൂ എന്നൊന്നും ഇല്ല. ചിലപ്പോ അച്ചു ആവും കുക്കിംഗ്‌. ഞാൻ ഹെൽപ്പറും... ചിലപ്പോ ഞാൻ കുക്ക് ചെയ്യും അവൾ എന്നെ ഹെല്പ് ചെയ്യും. അച്ചു ഉണ്ടാകുന്ന ചില ഡിഷസ് ഒക്കെ എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. തിരിച്ചും.... ഞങ്ങൾ അത് പരസ്പരം പറയാറുമുണ്ട്. ഇനി ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടാളിൽ ആർക്കെങ്കിലും വയ്യെങ്കിലോ, അന്ന് ഹെൽപ്പറിന്റെ സ്ഥാനം ഉണ്ണിക്കാവും. അന്നേ ദിവസങ്ങളിൽ അവൻ രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കും. പച്ചക്കറി നുറുക്കുന്നത് ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സഹായവും ചെയ്തു തരും. അത് എനിക്കായാലും അവൾക്കായാലും.... അല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ഉണ്ണീടെ ഡ്യൂട്ടി പപ്പുവിനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു കുളിപ്പിച്ച് ആഹാരം കൊടുത്ത് സ്കൂൾ പോകാൻ തയാറാക്കുക എന്നുള്ളതാണ്. ഈ വീട്ടിൽ രണ്ട് പേര് ജോലിക്കാരാണ്. അതും നല്ലൊരു തുക സാലറി വാങ്ങുന്നവർ... എനിക്കും ഹരിയേട്ടനും പെൻഷൻ തുകയും കിട്ടുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും ഇവിടെ ഒരു ജോലിക്കാരി ഇല്ല. അതിന്റെ ആവശ്യം ഉണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല. മൂന്നാൾക്ക് ചോറ് കെട്ടേണ്ടത് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആഹാരത്തിന്റെ പണിയൊക്കെ നേരത്തെ കഴിയും. അവര് മൂന്നും പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഞങ്ങൾ രണ്ടാളല്ലേ ഉള്ളൂ...? ബ്രെക്ക് ഫാസ്റ്റ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞങ്ങൾ രണ്ടും കൂടി പറമ്പിലേക്കിറങ്ങും. അവിടെ ഹരിയേട്ടൻ ചെറിയ രീതിയിൽ കൃഷി ഒക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പച്ചക്കറിയും മരച്ചീനിയും കുറച്ചു കുറ്റി കുരുമുളകും അങ്ങനെ ഒക്കെ.... അതിനെയൊക്കെ തൊട്ടും തലോടിയും വെള്ളമൊഴിച്ചും, കാറ്റും കൊണ്ട് കഥയും പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ നിൽക്കും... നടക്കും... ഞങ്ങളിടം.... ഞാനും ഹരിയേട്ടനും മാത്രമായിടം. എന്ത് രസമാണെന്നോ? നേരം പോകുന്നത് കൂടി അറിയില്ല. ഏതാണ്ട് ഉച്ചയോടടുപ്പിച്ച് ഒരുമിച്ചു കയ്യും പിടിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ കയറി വരുന്നേരം , ഇന്നും ഞങ്ങളുടെ പഴയ സ്നേഹത്തിന് ഒരു തുള്ളി പോലും കുറവ് വന്നിട്ടില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർക്കുമ്പോ ആ കയ്യിൽ ഒന്ന് കൂടി അമർത്തി പിടിച്ചു പോകും ഞാൻ.... ഹരിയേട്ടൻ ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് പത്രം നിവർത്തി വായന തുടങ്ങുമ്പോ ഞാൻ വീടൊക്കെ ഒന്ന് തൂത്തിടും... അപ്പോഴേക്കും ഉച്ചയൂണിന് നേരമാവും. ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ആഹാരം കഴിക്കും. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു പാത്രത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ രണ്ടാൾക്കും വിളമ്പി എടുക്കും. ഞാൻ തന്നെ ഹരിയേട്ടനും വാരിക്കൊടുക്കും... ഇടയ്ക്ക് ചോറ് വായിലാക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ എന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ കടിച്ച് കണ്ണിറുക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിക്കും... പണ്ടത്തെ പോലെ തന്നെ ..... പണ്ടും അതേ.... അമ്മ കാണാതെ എത്രയോ വട്ടം ചോറുലുളയ്ക്ക് വേണ്ടി എന്റെ മുന്നിൽ വാ പൊളിച്ചു ഇരുന്നിട്ടുണ്ട്. അന്നും ഇത് പോലെ വിരൽ തുമ്പിൽ കടിക്കും.... കണ്ണിറുക്കി ചിരിക്കും.... അന്നത്തെ അതേ ഹരിയേട്ടനാണ് എന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നതെന്ന് തോന്നും എനിക്ക്... മുടി കുറച്ചു നര വീണിട്ടുണ്ട്. അല്പം ക്ഷീണിച്ചിട്ടുണ്ട്... അതൊഴിച്ചാൽ ഒരു മാറ്റവുമില്ല.... ഞാൻ അരികിലേക്ക് ചെന്ന് ആ കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിക്കും. തിരികെ എനിക്കും കിട്ടും ഒരെണ്ണം.... കാമം കലരാത്ത പ്രണയം മാത്രം നിറച്ച ചുംബനങ്ങൾക്ക് തേൻ മധുരമാണ്.....! ആ സ്വാദ് അനുഭവിച്ചു തന്നെ അറിയണം. പ്രായം ഏറും തോറും പ്രണയത്തിന്റെ മാറ്റ് കുറയുമെന്ന് പറയുന്നത് വെറുതെയാണ്. പ്രായമാവുമ്പോൾ പ്രണയത്തിനു മാധുര്യം ഏറുകയാണ് ചെയുന്നത്. കാരണം... വാർദ്ധക്യത്തിലെ പ്രണയം ഹൃദത്തിനുമപ്പുറം ആത്മാവുകൾ തമ്മിലാണ്. ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ വൈകുന്നേരം വരെ കളി പറഞ്ഞും കഥ പറഞ്ഞും കാര്യം പറഞ്ഞും ഇരിക്കുമ്പോഴേക്കും പപ്പുവിന്റെ സ്കൂൾ ബസ് എത്തും... പിന്നെ അവന് പിറകെയാണ്. അഞ്ചരയോടെ ഉണ്ണിയും അച്ചുവും എത്തും... അതോടെ ഒച്ചപ്പാട് കൂടും... രാത്രി ആകുന്നത് അറിയുകയേ ഇല്ല. രാത്രിയിലെ ഫുഡ്‌ ഒക്കെ അച്ചുവും ഉണ്ണിയും കൂടി തയാറാക്കും. അന്നേരം എനിക്ക് റസ്റ്റ്‌ ആണ്. ശനിയാഴ്ചയാണ് ക്ലീനിങ് ഡേ.... വീടും പരിസരവും തൂത്ത് തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കുന്ന ദിവസം. ഞാനും അച്ചുവും മാത്രമല്ല കേട്ടോ... ഞങ്ങൾ നാലാളും കൂടി ഒരുമിച്ചങ്ങു വൃത്തിയാക്കും.... ഒരാള് തറ തുടയ്ക്കുമ്പോ, അടുത്ത ആള് സോഫയിലെയും ടി വി യിലെയും ഷോ പീസ്കളിലെയും ഒക്കെ പൊടി തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കാകും, മറ്റൊരാള് ജനാലയും വാതിലും ഒക്കെ തുടയ്ക്കും. പലപ്പോഴും ഫ്ലോർ ക്ലീനിങ് എനിക്കും അച്ചുവിനുമാണ്. ഹരിയേട്ടനും ഉണ്ണിയും കൂടി ബാക്കി പൊടി തുടപ്പ് പരിപാടികൾ ഒക്കെ ചെയ്യും... എന്തിന് നമ്മുടെ ഇത്തിരിപ്പോന്ന പപ്പുക്കുട്ടന് വരെ ഞങ്ങള് പണി കൊടുക്കും. അവൻ ചെയ്യുന്ന പണി ഞങ്ങൾക്ക് 'പണി' ആകാറുണ്ടെങ്കിലും അതും ചിരിക്കാനുള്ള വകയാണ്. " അവനും പണി എടുക്കട്ടെ അമ്മാ... അവനും ഉണ്ണിയെപ്പോലെ മിടുക്കനായിട്ട് വളരട്ടെ " എന്ന് അച്ചുമ്മയും പറയും... പണി തുടങ്ങുമ്പോഴേ ഉണ്ണിയും ഹരിയേട്ടനും കൂടി പാട്ട് തുടങ്ങും.... 'കുട്ടനാടൻ പുഞ്ചയിലെ' എന്ന വഞ്ചിപാട്ടിൽ തുടങ്ങി ഏതൊക്കെയോ പാട്ടുകളിലൂടെ പോയി ഒടുവിൽ യോദ്ധയിലെ ' പടകാളി ചണ്ഡി ചങ്കരി പോര്‍ക്കലി മാര്‍ഗ്ഗിനി ഭഗവതി അടിയനിൽ അലിവോടിന്നിത്തിരി കനിയണമേ.. ' യിൽ അവസാനിക്കും. എന്റെ ദൈവമേ ആ പാട്ട് തുടങ്ങുമ്പോഴേ അച്ഛനും മോനും മോഹൻലാലും ജഗതിയും ആകും. ഹരിയേട്ടനും ഉണ്ണിയും പപ്പൂസും കൂടി പിന്നെയൊരു മേളമാണ്. ഞങ്ങൾ ചിരിച്ച് മറിയും. ഏറ്റവും ഒടുവിൽ പപ്പൂസിനെ ഉടുപ്പിക്കുന്ന കുഞ്ഞി തോർത്ത്‌ ഊരി അവന്റെ തന്നെ തലയിൽ കെട്ടി കൊടുക്കുന്നതോടെ എല്ലാം ശുഭം...! അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും കൂടി അടുക്കളയിലേക്ക് കയറും. അവിടെയും ഒരു മേളം ആയിരിക്കും.... ആ സമയം ഹരിഏട്ടന് റസ്റ്റ്‌ ആണ്. പുള്ളിക്കാരന് അടുക്കളപ്പണി അലർജി ആണല്ലോ? പക്ഷെ ഒരാളിനെ മാത്രം അങ്ങനെ എസ്‌കേപ്പാൻ വിടാൻ പറ്റില്ലാലോ? അത് കൊണ്ട് അന്നത്തെ പാത്രം കഴുകൽ പരിപാടി മുഴുവൻ ഹരിയേട്ടന്റെ തലയിൽ ഇട്ട് കൊടുക്കും ഞങ്ങൾ.... അങ്ങനെ ചിരിയും കളിയും മേളവുമായിട്ട് ഞങ്ങളുടെ പണികളൊക്കെ അവസാനിക്കും. ഒരുമിച്ചു പണി ചെയ്‌താൽ അത് തുടങ്ങുന്നതോ തീരുന്നതോ അറിയില്ല. ഏത് ജോലിയും ഈസിയായിരിക്കും... അനുഭവമാണ്. ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ആഹാരം കഴിക്കും. അത് കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു നേരം വട്ടം കൂടിയിരുന്ന് അന്താക്ഷരി കളിക്കും. പിന്നെ ക്ഷീണം തീർക്കാൻ വേണ്ടി ഹാളിൽ തന്നെ ഷീറ്റ് വിരിച്ച് അഞ്ച് പേരും കൂടി അതിൽ നിരന്നു കിടന്നങ്ങ് ഉറങ്ങും. അന്ന് വൈകിട്ട് ചിലപ്പോ അവര് മൂന്നാളും കൂടി എവിടേലും കറങ്ങാൻ പോയാലാ യി. ഞങ്ങൾ ഒഴിയും.... അവരും നിർബന്ധിക്കില്ല. സൺ‌ഡേ ഔട്ടിങ് ഡേയാണ്. ചിലപ്പോ രാവിലെ ഇറങ്ങും അല്ലെങ്കിൽ ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം. അന്ന് പിള്ളേര് ഞങ്ങളേം കൂടി കൊണ്ട് പോകും. വരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാലും കേൾക്കില്ല. കുത്തി പൊക്കി കൊണ്ട് പോകും.... ഒരുമിച്ചുള്ള യാത്രകളും രസകരമാണ്. ബന്ധങ്ങൾ കൂടുതൽ ദൃഢമാക്കാൻ അതുപകരിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ചില സൺ‌ഡേയ്‌സിൽ അച്ചുന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകും. അവർ മാത്രമല്ല. ഞങ്ങൾ എല്ലാരും. ചിലപ്പോ അവരൊക്കെ ഇങ്ങോട്ട് വരും. ഞങ്ങൾ രണ്ട് കുടുംബമല്ല. ഒരു കുടുംബമാണ്. അങ്ങനെയേ ഞങ്ങളും അവരും കരുതിയിട്ടുള്ളൂ.... അച്ചു അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയി നിക്കുമ്പോ ഞാൻ ഉണ്ണിയേം കൂടി പറഞ്ഞു വിടും. അതും നിന്റെ വീടാണെന്ന് പറയും. അവരും നിന്റെ അച്ഛനമ്മമാരാണെന്ന് പറയും. എനിക്ക് ഉണ്ടായ വിഷമം അച്ചുവിന് ഉണ്ടാകരുത് എന്ന് എനിക്ക് നിർബന്ധമാണ്. . ഉണ്ണിയത് സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്യും. 🦋 അച്ചുമ്മയുടെ കൂടെ അവളുടെ ആട് വണ്ടിയിൽ കയറി. പപ്പുവിനെ നടുക്കിരുത്തി. " വഴി പറഞ്ഞു തരണം കേട്ടോ അമ്മാ... " ഹെൽമറ്റ് എടുത്തു വൈക്കുന്നേരം അച്ചു പറഞ്ഞു. എവിടേയ്ക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് കൂടി അവള് പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നോർക്കണം. എന്നിട്ട് ഞാൻ വഴി പറഞ്ഞു കൊടുക്കണമത്രേ.... അവൾ എവിടെയാകും പോകുന്നത് എന്ന് എനിക്കറിയാം. എനിക്കത് അറിയാമെനന്ന് അവൾക്കും അറിയാം.... ലെഫ്റ്റും റൈറ്റും പറഞ്ഞു കൊടുത്ത് ഒടുവിൽ ഞാനും അവളും ഉദ്ദേശിച്ചിടത്ത് തന്നെ വണ്ടി നിന്നു. കടലിന്റെ ഇരമ്പൽ കേട്ടപ്പോഴേ പപ്പു തുള്ളി ചാടി. " ആദ്യം സ്റ്റോൺ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന് ഐസ് ക്രീം കഴിച്ചിട്ട് കടലിൽ ഇറങ്ങണോ? കടലിൽ ഇറങ്ങീട്ട് സ്റ്റോൺ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന് ഐസ്ക്രീം കഴിക്കണോ? " എന്റേം പപ്പുന്റേം ഹെൽമെറ്റ്‌ കൂടി വാങ്ങി സ്കൂട്ടിയുടെ ഹാൻഡിലിൽ തൂക്കി ഇട്ട് കൊണ്ട് അച്ചു എന്നെ നോക്കി പുരികം പൊക്കി. " എങ്ങനെ ആയാലും ഐസ്ക്രീം നിർബന്ധമാണല്ലേ? " " അത് ചോദിക്കാനുണ്ടോ? ഐസ്ക്രീം ഇല്ലാതെ നമുക്കെന്ത് ആഘോഷം.? " " എന്നാൽ പോയി ഐസ് ക്രീം വാങ്ങീട്ട് വാ.. ഞാൻ അതും കഴിച്ചിട്ട് ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം. നിങ്ങൾ കടലിൽ ഒക്കെ ഇറങ്ങി പതിയെ വന്നാൽ മതി. " ഞാൻ അടുത്ത് കണ്ടൊരു സ്റ്റോൺ ബെഞ്ചിൽ ഇരിപ്പായി. " അയ്യടി... ഇവിടെ വരെ വന്നിട്ട് കടലിൽ ഇറങ്ങാതിരിക്കാനോ? നടന്നത് തന്നെ....! " അച്ചുമ്മ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. മറുകയ്യിൽ പപ്പുവും.... " പോയേ പിള്ളേരെ... നിങ്ങള് പോയി കളിക്ക്. കൊച്ച് പിള്ളേരാ തിരയിൽ ഒക്കെ കളിക്കാ... അല്ലാതെ എന്നെപ്പോലെ വയസായവരല്ല... " ഞാൻ പറഞ്ഞൊഴിയാൻ നോക്കി. " അയ്യാ... വയസായി പോലും... കണ്ടാൽ എന്റെ അനിയത്തി ആണെന്നെ പറയൂ...... എന്നിട്ടും എന്റെ അമ്മൂമ്മ ആണെന്നാ ഭാവം. വഴിയിൽ കൂടെപോകുന്ന ചെക്കന്മാരെങ്ങാനും ഈ ഗ്ലാമർ കണ്ടിട്ട് കമെന്റ് അടിക്കുകയോ, കേറി i w പറയോ ചെയ്‌താൽ ഹരിയച്ചനോട് എന്ത് സമാധാനം പറയുമെന്നോർത്താ ഞാൻ അമ്മേടെ കൂടെ നടക്കുന്നത് തന്നെ... എന്നിട്ട് വയസായിപ്പോയിന്ന്... ഇങ്ങോട്ട് വന്നെ... " അവളെന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു കടലിലേക്ക് നടന്നു. മുട്ടോളം നനഞ്ഞാണ് കരയിലേക്ക് കയറിയത്. പപ്പുനേം വിളിച്ചു സ്റ്റോൺ ബെഞ്ചിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നപ്പോ അച്ചു ഐസ്ക്രീം വാങ്ങാനായി പോയി. " രണ്ടാളും എപ്പോ വരും? " ചുവപ്പ് മാറി ഇരുണ്ട് തുടങ്ങിയ കടലിലേക്ക് നോക്കി ഐസ് ക്രീം നുണഞ്ഞിരിക്കുമ്പോ ഞാൻ അച്ചുവിനോട് ചോദിച്ചു. " മനസ്സിലായി അല്ലേ? " അവളൊരു ചമ്മിയ ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി. " പിന്നെ മനസ്സിലാവാതെ? ഞാൻ നിങ്ങളെ ഇന്നോ ഇന്നലെയോ കാണുന്നതല്ലല്ലോ? " ഞാൻ ചിരിച്ചു. " ഇപ്പൊ വരും... " അച്ചു പറഞ്ഞതും രണ്ടാളും കൂടി നടന്നെത്തിയിരുന്നു. ഹരിയേട്ടൻ എന്റെ അടുത്തും ഉണ്ണി അച്ചുന്റെ അടുത്തുമായിട്ട് ഇരുന്നു. " മൂന്നും കൂടി എന്തോ ഒപ്പിക്കുന്നുണ്ട് എന്നെനിക്ക് അറിയാം. എന്താത്? " ഞാൻ ഹരിയവട്ടന്റെ കയ്യിൽ ഒന്ന് നുള്ളി ആളിനെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി പതിയെ ചോദിച്ചു. " പറയാൻ പറ്റില്ല. സർപ്രൈസ് ആ.... " ആളും അത് പോലേ തല കുനിച്ച് വന്ന് രഹസ്യം പറഞ്ഞു. പിന്നീട് ഞാൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. ചോദിച്ചിട്ടും കാര്യമൊന്നുമില്ല. മൂന്നും ഒരു കെട്ടാണ്. ഉണ്ണി അച്ചുനേം പപ്പുനേം കൂട്ടി വീണ്ടും കടലിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഹരിയേട്ടന് ഇറങ്ങണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നതേയുള്ളൂ.... മൂന്ന് പേരും കടലിൽ കളിക്കുന്നത് ഇപ്പോളൊരു നിഴലു പോലേ കാണാനൊക്കുന്നുള്ളൂ.... അതും നോക്കി അങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നേരം ഞാൻ ഹരിയേട്ടന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു വച്ചു. ഹരിയേട്ടൻ വലം കൈ എന്റെ പിറകിലൂടെ തോളിൽ എടുത്തു വച്ചു ഒന്നുകൂടി എന്നോട് ചേർന്നിരുന്നു. " അച്ഛനും അമ്മയും ഒക്കെ ചേർന്ന് നമ്മളും ഇത് പോലെ സന്തോഷിക്കേണ്ടതായിരുന്നു അല്ലെ ദേവൂ? " ഒരു നെടുവീർപ്പിന്റെ അകമ്പടിയോടെ ഹരിയേട്ടനത് പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ മുഖം ഉയർത്തി ആളിനെ നോക്കി. മക്കളെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാനൊരു നഷ്ടബോധം കണ്ടു. " എല്ലാ മനുഷ്യരും ഒരുപോലെ അല്ലാലോ ഹരിയേട്ടാ.... ഞാനും അന്ന് ഇങ്ങനെ ഒന്നും ആയിരുന്നില്ലല്ലോ? അച്ചു പറയും പോലേ ഇന്നലെകൾ മറന്ന് കളയാം നമുക്ക്.... ഇന്നിൽ ജീവിക്കാം. വാർദ്ധക്യത്തിൽ അല്ലെ പലർക്കും സന്തോഷം കിട്ടാത്തത്. ഇന്ന് നമുക്ക് അത് ആവോളം കിട്ടുന്നില്ലേ? അത് മതി. അതെന്നും മായാതിരുന്നാൽ മതി. നമ്മുടെ മക്കൾ എന്നും ഇങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ മതി. " ഹരിയേട്ടന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു ഞാൻ പറയവേ ആളുമൊന്ന് പതിഞ്ഞു മൂളി... അത് മതി എന്ന് പറയും പോലേ... " നമ്മുടെ വീടിന്റെ ഐശ്വര്യം അവളാണ് അല്ലെ ഹരിയേട്ടാ? നമ്മുടെ മരുമകൾ....! അച്ചുമ്മ... " ഞാൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. " മ്മ്.... അവള് മാത്രമല്ല ദേവൂ... നീയും... നിങ്ങൾ രണ്ടാളുമാണ് നമ്മുടെ വീടിനെ സ്വർഗ്ഗമാക്കുന്നത്. " ഞാൻ വെറുതെ ചിരിച്ചു. " ചിരിക്കേണ്ട. നിനക്കറിയോ? നീയൊരു നല്ല അമ്മയാണ്, അമ്മൂമ്മയാണ്, അമ്മായിമ്മയാണ്.... " " അപ്പോ ഭാര്യ അല്ലെ? " ഞാൻ തല ചരിച്ചൊരു കള്ള നോട്ടം നോക്കി. " അത് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് വേണോ നിനക്ക് അറിയാൻ? " ഹരിയേട്ടൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. കൂടെ ഞാനും.... ഹരിയേട്ടൻ ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ നേരാണെങ്കിൽ അതിന് ഞാൻ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്റെ അമ്മായിയോടാണ്. ഒരു ഭാര്യ, അമ്മ, അമ്മൂമ്മ, അമ്മായിയമ്മ എങ്ങനെ ആകരുത് എന്നെന്നെ പഠിപ്പിച്ചത് അവരാണ്....! അവരെപ്പോലെ ഒരിക്കലും ആകരുത് എന്നുള്ള തീരുമാനമാണ് ഇന്നത്തെ എന്നെ രൂപപ്പെടുത്തിയത്. 🦋 ഒരു സിനിമയൊക്കെ കണ്ട് വീട്ടിൽ തിരികെ എത്തുമ്പോഴേക്കും മണി പന്ത്രണ്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു . വീട് തുറന്ന് ഹാളിലേക്ക് കയറി ലൈറ്റ് തെളിയിച്ചതും അന്തിച്ചു നിന്ന് പോയി ഞാൻ. ഹാൾ ആകെ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. " ഞങ്ങടെ ദേവുമ്മയ്ക്ക് പിറന്നാൾ ആശംസകൾ.... " അച്ചുവും ഉണ്ണിയും ഒരുമിച്ചെന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു. ഞാൻ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി ഹരിയേട്ടനെ നോക്കി. കൈ കെട്ടി ചെറു ചിരിയോടെ എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുവാണ്. ഇന്നെന്റെ അറുപതാം പിറന്നാളാണ്. ഞാനത് മറന്നേ പോയിരുന്നു. ഇരുവരും അകന്ന് മാറുമ്പോൾ ഹരിയേട്ടൻ മുന്നോട്ട് വന്നു. ആളിന്റെ കയ്യിൽ കുറേ പ്രിന്റ്ഡ് പേപ്പർസ് ഉണ്ട്. അതെന്റെ കയ്യിലേക്ക് വച്ചു തന്നു. " എന്റെ പിറന്നാൾ സമ്മാനം. " മക്കളുടെ മുന്നിൽ വച്ചെന്നെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു നെറ്റിയിൽ ചുംബിക്കുമ്പോൾ ആളിന് ലവലേശം ചമ്മൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എനിക്കും.... ഞാൻ എന്റെ കയ്യിലെ പേപ്പറുകളിലേക്കും ഹരിയേട്ടന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കും സംശയത്തോടെ നോക്കി. " നിന്റെ കവിതകളാണ്. ഈ പബ്ലിഷേഴ്സ്ന്റെ ഒരു പുസ്തക മേള അടുത്ത മാസം നടക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ ഉൽഘാടനത്തിന് നിന്റെ കവിതകൾ പുസ്തകരൂപത്തിൽ പബ്ലിഷ് ചെയ്യാമെന്ന് അവർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നന്നായി വായിച്ചു നോക്കി എന്തെങ്കിലും കറക്ഷൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയണം... " വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ ഞാൻ ഹരിയേട്ടനെ നോക്കി. ഒട്ടും വിശ്വാസം ഇല്ലാതെ.... മുൻപ് കവിത എഴുതുമായിരുന്നു. പിന്നീട് അതൊക്കെ വിട്ടു. റിട്ടയർ ആയ ശേഷമാണ് വീണ്ടും എഴുതാൻ തുടങ്ങിയത്. ഹരിയേട്ടനെ മാത്രം കാണിച്ചു കൊടുക്കും. പക്ഷെ ഇങ്ങനെ ഒന്ന് ഞാൻ തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. " മുൻപ് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. എഴുതൂ... നല്ലത് നമുക്ക് ബുക്ക് ആക്കാമെന്ന്. നീയത് മറന്ന് കാണും... ഞാൻ മറക്കില്ല. " ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ ആ മനുഷ്യനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. മറ്റ് നാല് കൈകളും രണ്ട് കുഞ്ഞിക്കൈകളും ഞങ്ങളെ പൊതിഞ്ഞു. എന്റെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മരുമകളോ അമ്മായിമ്മയോ മാത്രമല്ല കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവരും പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുമ്പോഴാണ് ബഹുമാനിക്കുമ്പോഴാണ് അംഗീകരിക്കുമ്പോഴാണ് അതൊരു കുടുംബമാകുന്നത്. ഇന്ന് ഇതൊരു കുടുംബമാണ്. കൂടുമ്പോൾ ഇമ്പമുള്ള കുടുംബം....! 🦋 🦋 🦋 🦋 🦋 ( അവസാനിച്ചു ) ഇനി ഒരു തുടർച്ചയില്ല. ഇത് പോലെ ഒരു കുടുംബം എവിടെ എങ്കിലും ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ എനിക്ക് അറിയില്ല. പക്ഷെ ഉണ്ടായാൽ എന്ത് രസമായിരിക്കും അല്ലെ? കല്യാണം കഴിഞ്ഞാലും മകൻ എന്റേത് മാത്രം ആകണം എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന അമ്മായിമാരും, ഭർത്താവ് എന്റെ മാത്രം സ്വന്തമാണെന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന മരുമക്കളും ഇനി വേണ്ട. ഒരാളും ആരുടേയും സ്വന്തം അല്ല. എനിക്ക് സ്വന്തമായത് ഞാൻ മാത്രമാണ്. എന്റെ ശരീരം എന്റെ ചിന്തകൾ ഇതൊക്കെയേ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റൂ... അപ്പൊ മറ്റൊരാൾ എന്റെ സ്വന്തം എന്ന് വാശി പിടിക്കുന്നതിൽ എന്തർത്ഥം? പിന്നെ മറ്റൊന്ന്, ആരും ആരുടേയും അടിമ അല്ല എന്ന് മനസിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക, ഓരോ മനുഷ്യരും വ്യത്യസ്തരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുക... ഇത്രയൊക്കെ മതി ഒരു കുടുംബത്തിൽ സന്തോഷം വരാൻ. ഈ കഥയിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും എന്റെ / എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതൊക്കെ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളതല്ലേ എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു വരി.... എനിക്കായിട്ട് എഴുതണം ട്ടോ.... പുതിയ ഒരു കഥ എഴുതി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ' '. എഴുതി പൂർത്തിയായ ശേഷം ഇവിടെ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാട്ടോ. എനിക്ക് കുറച്ചു എക്സാംസ് ഉണ്ട്. അപ്പൊ തുടർച്ചയായി ഇടാനൊന്നും പറ്റില്ല. ഒന്നിരാടം എങ്കിലും ഇട്ടില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ചീത്ത വിളിക്കില്ലേ? So എഴുതി പൂർത്തിയായ ശേഷം ഇവിടെ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാം. മരുമകളുടെ കൂടെ ഇത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഓരോരുത്തർക്കും നന്ദി. നല്ലൊരു കമന്റ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു ട്ടോ.. 🥰❤️ കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ