ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6azeJr6G?d=n&ui=v64j8rk&e1=cMISSION ((14)) വെളുത്ത ഷർട്ടും വെളുത്ത മുണ്ടും ധരിച്ച ഒരു ഉറച്ച പൗരുഷ രൂപം, അതായിരുന്നു അശ്വിനിയുടെ ചെറിയച്ഛന്‍ രവീന്ദ്രന്‍. അര്‍ദ്ധ നരയുള്ള കൊമ്പന്‍ മീശ അയാളുടെ പൗരുഷത്തിന് അല്‍പ്പം കൂടി മാറ്റ് കൂട്ടി . "നീ ഇതെവിടെ ആയിരുന്നു അച്ചൂ...?? ഞങ്ങളെയെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് പോയതാണോ നീ..? ഒരു ഫോണെങ്കിലും നിനക്ക് ഇങ്ങോട്ട് ചെയ്യാമായിരുന്നില്ലേ...??" അശ്വിനിയെ കണ്ടതും സുമതി കുഞ്ഞമ്മ പരിഭവം എണ്ണി പറയാന്‍ തുടങ്ങി. "ആഹ് പോട്ടെ സുമതി. ഒടുവിൽ അവളിങ്ങ് വന്നല്ലോ.. ഇനിയൊന്നും പറയണ്ട.." പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മുറ്റത്ത് നില്‍ക്കുന്ന കരണിനെ രവീന്ദ്രന്‍ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു :" ഇതാരാ അച്ചൂ...??!!" "ചെറിയച്ഛാ ഇത് ശിവ..." അശ്വിനി അകത്തോട്ട് കയറി പറഞ്ഞു. "നമസ്കാരം..." കരണ്‍ അയാളുടെ മുന്നില്‍ കൈ കൂപ്പി പറഞ്ഞു . "ങ്ഹാ നമസ്കാരം..." ശേഷം സംശയം മാറ്റാതെ രവീന്ദ്രന്‍ അശ്വിനിയിൽ നോട്ടം നിർത്തി. "ചെറിയച്ഛാ ഈ ശിവയും ഞാനും തമ്മില്‍ ഇ . . ഇഷ്ടത്തിലാണ്..." ശിരസ്സ് താഴ്ത്തി അശ്വിനി പറഞ്ഞതും ഞെട്ടലോടെ അയാള്‍ കരണിനെ നോക്കി . "ഞാനും ശിവയും....." അശ്വിനി എന്തോ പറയാന്‍ മുതിർന്നതും രവീന്ദ്രന്‍ തന്‍റെ കൈ ഉയര്‍ത്തി. അവൾ മിണ്ടാതെ നിന്നു. "നീ ഇപ്പോൾ ഒന്നും പറയണ്ട.. അകത്തു ചെന്ന് ഒന്നു വിശ്രമിക്കൂ.. ബാക്കിയൊക്കെ നമുക്ക് പിന്നീട് സംസാരിക്കാം..." രവീന്ദ്രന്‍റെ വാക്ക് കേട്ടതും അശ്വിനി കരണിനെയൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി . പൊയ്ക്കോളൂ എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവൻ ശാന്തമായി കണ്ണുകളടച്ച് കാണിച്ചു. "വാ ചേച്ചി..." ആരതി അശ്വിനിയുടെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ച് അകത്തേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടു പോയി. "ഉം ഇവിടെ വരൂ..." കരണിനെ നോക്കി രവീന്ദ്രന്‍ കൈ വീശി. തന്‍റെ വലതു കാല്‍ കരൺ അകത്തേക്ക് വെച്ചു. ആദിത്യൻ അവനെ നോക്കി ഒന്നു പല്ലിറുമ്മി. അത് കണ്ടെങ്കിലും കരൺ കാര്യമാക്കാതെ അകത്തേക്ക് കയറി നന്നായി വിനയം അഭിനയിച്ച് രവീന്ദ്രന്‍റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു . "ഉം... ശിവ...??" കരണിനെ അടിമുടിയൊന്നുഴിഞ്ഞു നോക്കി രവീന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു. "അതെ..." വിനയത്തിന്റെ അളവ് കോൽ ഒട്ടും കുറയ്ക്കാതെ തന്നെ കരൺ പറഞ്ഞു. "എത്ര നാളായി നിങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ഇഷ്ടത്തില്‍...??" ചോദ്യവുമായി കരണിന്‍റെ പുറകില്‍ നിന്നും ആദിത്യന്‍ മുന്നോട്ട് വന്ന് നിന്നു. "ഒരു അഞ്ചാറ് മാസമെങ്കിലും ആയി കാണും..." ഒട്ടും സംശയമില്ലാതെ കരണ്‍ മറുപടി കൊടുത്തു. അപ്പോഴും ചുരുട്ടി പിടിച്ച മുഷ്ടിയോടെ കരണിനെ നോക്കി ദഹിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു നെഗറ്റീവ് സതീഷ്. "തന്നെ കണ്ടിട്ട് അത്ര പന്തി തോന്നുന്നില്ലല്ലോ ദേവാ...." "നോ നോ.. ദേവയല്ല ശിവ. അതാണ് എന്‍റെ പേര്..." ആദിത്യന്‍റെ അളന്നുള്ള ചോദ്യം കരണിനെ ഏഷാതെ പോവുകയായിരുന്നു. "ഓ സോറി ശിവ.. ശിവ തന്നെ കണ്ടിട്ട് അത്ര പന്തിയും വെടിപ്പും തോന്നുന്നില്ലല്ലോ...!!" ആദിത്യന്‍ തന്‍റെ ചോദ്യം ആവര്‍ത്തിച്ചു . "ഒരു നോട്ടത്തിലൂടെ മനുഷ്യരെയൊക്കെ എങ്ങനെ അളക്കാനാണ് സര്‍...??!" അതിശയം പാകത്തിന് കുറുക്കിയുള്ള കരണിന്‍റെ മറുപടി. ആദിത്യന്‍ എന്തോ ചോദിക്കാന്‍ മുതിര്‍ന്നതും രവീന്ദ്രന്‍ വീണ്ടും കൈ ഉയര്‍ത്തി അത് നിര്‍ത്തിച്ചു : "ചോദ്യവും ഉത്തരവുമൊക്കെ പിന്നെ . തല്‍ക്കാലം ശിവ അകത്ത് ചെന്ന് ഒന്നു ഫ്രഷാക്. എന്നിട്ടാകാം ബാക്കി കാര്യമൊക്കെ . ഉം ചെല്ല് . " മൂവരുടേയും മുഖത്ത് ഒന്ന് ഇളിഭ്യമായി ചിരിച്ച് കാട്ടി കരണ്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നതും രവീന്ദ്രന്‍ അവന്‍റെ തോളില്‍ കൈ വച്ചു . പെട്ടെന്നു തന്നെ കരണ്‍ നിന്നു!! രവീന്ദ്രന്‍ പതിയെ അവന്‍റെ ചെവിക്കരികിലേക്ക് തന്‍റെ മുഖം അടുപ്പിച്ചു സ്വകാര്യത്തില്‍ മന്ത്രിച്ചു : "നീ ആരാണ് എന്താണ് എന്നൊക്കെ ഞാന്‍ വ്യക്തമായി കണ്ടു പിടിച്ചോളാം . ഒരു കാര്യം നീ ഓര്‍ത്തു വച്ചോ , എന്‍റെ രണ്ട് കണ്ണും നിന്‍റെ പുറകില്‍ തന്നെ ഉണ്ടാവും... ഉം പൊക്കോ ." രവീന്ദ്രന്‍റെ വാക്കുകളില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഭീഷണി കേട്ട് ഒട്ടും ഭയപ്പെടാതെ തന്നെ കരണ്‍ അകത്തേക്ക് നടന്നു. "അച്ഛാ അച്ഛനെന്തു വര്‍ത്തമാനമാ ഈ പറഞ്ഞേ ? അവനെ കണ്ടാല്‍ തന്നെ അറിയാം അവനൊരു ഫ്രോഡാണെന്ന് . നമ്മുടെ അച്ചു അവന്‍റെ വലയില്‍ വീണിരിക്കുന്നതാ..." കോപത്താൽ ആദിത്യന്‍റെ രക്തം ഇരച്ചു കയറി . "അതെ അതു തന്നെയാ ഞാനും പറയുന്നത് . ഇവന്‍ അച്ചുവിന്‍റെ കാമുകനൊന്നുമല്ല . മറ്റെന്തോ ആണ് . ഓവര്‍ടേക്ക് ചെയ്ത് അച്ചുവിനെ നേടിയെടുക്കാന്‍ നോക്കുവാ ഈ പന്നൻ." സതീഷനും ആദിത്യന്‍റെ പക്ഷം ചേര്‍ന്നു . "എനിക്കറിയാം അവന്‍ അച്ചുവിന്‍റെ കാമുകനൊന്നുമല്ലായെന്ന്. എന്തോ കളികൾ മനസ്സിലിട്ട് വന്നതാ അവൻ. ആ നിൽപ്പും ഭാവവും കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും കണ്ടിട്ട് ഒരു സാധാരണ കാമുകൻ മാത്രമല്ല ഈ ശിവ. മറ്റെന്തോ ആണ് അവൻ. എന്തൊക്കെയോ ലക്ഷ്യം സാധിക്കാൻ എത്തിയവൻ. ശിവ ആരെന്ന് നമ്മൾ സൂത്രത്തിൽ കണ്ടുപിടിക്കണം.." തന്റെ മീശ മുറുക്കി രവീന്ദ്രന്‍ ഉറപ്പിച്ചു പറയുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** "നീ ഇതെന്തൊക്കെയാണ് അച്ചൂ ഈ പറയുന്നേ ആ വന്നിരിക്കുന്നവന്‍ നിന്‍റെ കാമുകനാണെന്നോ ? ഏട്ടന്‍ മരിച്ചു പോയെങ്കിലും നിന്‍റെ കാര്യങ്ങളില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കും ചില ഉത്തരവാദിത്തങ്ങള്‍ ഇല്ലേ കുട്ടീ . അതോ ഞങ്ങളെ നീ അന്യരായിട്ടാണോ കാണുന്നത്...??" സുമതി കുഞ്ഞമ്മയുടെ പരിഭവം. "ഹ അമ്മയൊന്ന് ചുമ്മാതിരിയമ്മേ., ചേച്ചി എത്ര നാള്‍ കൂടിയാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. അപ്പോഴേക്കും പരാതിപ്പെട്ടി തുറന്നു . ചേച്ചി പേടിക്കണ്ട ചേച്ചി . ചേച്ചിയുടെ സെലക്ഷന്‍ സൂപ്പറായിട്ടുണ്ട് . പുള്ളിയെ കാണാന്‍ ഒരു ചന്തമൊക്കെയുണ്ട് . ഹിഹി..." ആരതി കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ വര്‍ത്തമാനവും കുഞ്ഞമ്മയുടെ പരിഭവവുമൊക്കെ കേട്ട് അശ്വിനി അല്‍പ്പം മന്ദഹാസത്തോടെ തന്നെയിരുന്നു . "എന്താ ഇവിടെ ഒരു ഗൂഢാലോചന...??!" ചോദ്യവുമായി കരണ്‍ രംഗത്തെത്തി . "ഏയ് എന്ത് ഗൂഢാലോചന മോനേ ? ഇവള്‍ ഇത്രയും നാള്‍ ഞങ്ങളെ തീ തീറ്റിക്കുകയല്ലായിരുന്നോ . അതൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.." സുമതി പറഞ്ഞു. കരൺ അശ്വിനിയെ ഒന്നു നോക്കി. ശാന്തമായി അവൾ കണ്ണുകളടച്ച് കാണിച്ചു. "എങ്ങനെ തട്ടിയെടുത്തു ചേട്ടാ എന്റെ ചേച്ചിയുടെ മനസ്സ്...?? വല്ലാതെ ചേട്ടൻ കഷ്ടപെട്ടിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ ചേച്ചിയെ വീഴ്ത്താൻ...." ആരതി കുസൃതിയോടെ ഇരുവർക്കും ഇടയിലേക്ക് കയറി പറഞ്ഞു. "ശോ!! ഈ പെണ്ണിന്റെ നാവിന് ഒരു ലൈസൻസുമില്ല...." അശ്വിനി ശിരസ്സിൽ കൈ ചേർത്തു. "അതൊക്കെ ഒരു വലിയ കഥയാണ് മോളെ..." അശ്വിനിയെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണിറുക്കി ആരതിയോട് അവൻ പറഞ്ഞു. "എങ്കിൽ ആ കഥ ഒന്നു പറഞ്ഞു താ ചേട്ടാ.. ആർക്കും വീഴ്ത്താൻ കഴിയാത്ത എന്റെ ചേച്ചിയെ എന്തു ജാല വിദ്യ കാണിച്ചാണ് വീഴ്ത്തിയതെന്ന് അറിയാൻ എനിക്ക് വല്ലാത്ത ആകാംഷ..." ആരതി വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു. എന്തു പറയണം., എവിടെ തുടങ്ങണം എന്ന് കരൺ ചിന്തിച്ചു നിൽക്കേ സുമതി കുഞ്ഞമ്മ ഇടയ്ക്ക് കയറി : "ഇനി നിനക്ക് അവരുടെ കഥ കേൾക്കാഞ്ഞിട്ടാ.. ഒന്നു ചുമ്മാ ഇരി പെണ്ണേ..." ആരതിയുടെ ചെവിയിൽ അവർ പിടിച്ചു തിരിച്ചു. "ഔഫ്ഫ്ഫ്....!!!" അവൾ ഒച്ചയിട്ടതും അശ്വിനിയും കരണും പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** തറവാടും പരിസരവുമൊക്കെ ഒന്നു ചുറ്റിയടിച്ചു കാണുകയാണ് കരണ്‍ . ഒപ്പം നടന്ന് അശ്വിനി തറവാടിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നുമുണ്ട് . "എന്തു തോന്നുന്നു കരണ്‍ എന്‍റെ ബന്ധുക്കളെ പരിചയപ്പെട്ടിട്ട്...??" സംസാരത്തിനിടയിൽ അവൾ ചോദിച്ചു. "ഓരോരുത്തരും പല സ്വഭാവക്കാർ. പാരമ്പര്യമായി കിട്ടിയ തറവാടിത്തം എല്ലാ മുഖത്തും കാണാം. പക്ഷേ ഒന്നും വിട്ടു പറയാന്‍ ആയിട്ടില്ല അശ്വിനി . ഇപ്പോഴും പിടിത്തം കിട്ടാത്തത് തന്‍റെ ചെറിയച്ഛനേയാണ് . പുള്ളി എന്തൊക്കെയോ നിഗൂഢതകളുള്ളതു പോലെയാണ് പെരുമാറ്റം..." കരണ്‍ അത് പറഞ്ഞതും അശ്വിനി ഒന്നു മന്ദഹസിച്ചു : "ചെറിയച്ഛന്‍ അങ്ങനെയാ കരണ്‍ . പെട്ടെന്നൊന്നും ആര്‍ക്കും പിടി കൊടുക്കില്ല . " "പക്ഷേ എനിക്ക് പിടി തന്നേ പറ്റൂ . അത് തന്‍റെ ചെറിയച്ഛനായാലും ശരി. ആരായാലും ശരി.. ഞാൻ പിടിച്ചോളാം..." "എന്താ കരണ്‍ എനി ക്ലൂ ?!" "ഏയ് ഇല്ല.. ഒന്നും പറയാനായിട്ടില്ല . " "അതേയ് രണ്ടു പേരെയും അച്ഛന്‍ വിളിക്കുന്നു..." പറമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന ഇരുവരെയും നോക്കി ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ ശേഷം ആരതി തിരികെ പോയി. സംശയത്തോടെ കരണും അശ്വിനിയും തറവാട്ടിലേക്ക് നടന്നു . അവിടെ നീളന്‍ ചാരു കസേരയില്‍ ഗൗരവ്വത്തോടെ കണ്ണുകളടച്ച് ഇരിക്കുകയാണ് രവീന്ദ്രന്‍ . അയാളുടെ മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ അലട്ടുന്നുണ്ടെന്ന് കരൺ കാണാതെ കണ്ടു! ആദിത്യനും സതീഷനും സുമതിയും ആരതിയുമൊക്കെ ചുറ്റിനും കൈ കെട്ടി നില്‍പ്പുണ്ട് . പണിക്കാരെയൊക്കെ നേരത്തേ പറഞ്ഞയച്ചിരിക്കുന്നതായി കരൺ മനസ്സിലാക്കി. മൊത്തത്തിലൊരു മൗനാന്തരീക്ഷം! മല്ലന്‍ വലിപ്പത്തിലുള്ള ഒരു അപരിചിതൻ രവീന്ദ്രന്‍റെ വലതു ഭാഗത്തായി സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് . കരണിനെ കണ്ടതും മീശ വിറപ്പിച്ച് തന്‍റെ ചോര കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് അയാൾ അവനെ ഒന്നുഴിഞ്ഞു . "ഇതാരാ അശ്വിനി...??" പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ അയാളെ നോക്കി അശ്വിനിയോട് കരണ്‍ ചോദിച്ചു . "ഓ ഇതോ ? ഞാന്‍ പറയാന്‍ വിട്ടു പോയി കരണ്‍ . ഇത് രാഘവന്‍ .. ചെറിയച്ഛന്‍റെ കയ്യാളിയാണ് രാഘവന്‍ . എന്തിനും ഏതിനും ഇയാള്‍ ചെഴിയച്ഛന്‍റെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാവും..." അവൾ പറഞ്ഞു. അശ്വിനിയുടെ വാക്കുകള്‍ കേട്ടതും ഒരിക്കല്‍ കൂടി കരണ്‍ രാഘവനെ ഒന്നു നോക്കി . അപ്പോഴും കണ്ണെടുക്കാതെ കരണിനെ നോക്കി ദഹിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു അയാള്‍ . "അച്ഛാ അവരെത്തി..." ആദിത്യന്‍ പറഞ്ഞതും രവീന്ദ്രന്‍ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് ഇരുവരേയും നോക്കി . "ഉം . ചില കാര്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കാനാണ് നിങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും ഞാൻ വിളിപ്പിച്ചത്. ശിവയും അശ്വിനിയും അല്‍പ്പം മുന്നോട്ടു വന്ന് നില്‍ക്കൂ..." ആജ്ഞയുടെ സ്വരത്തിൽ രവീന്ദ്രൻ പറഞ്ഞതും ഇരുവരും അല്‍പ്പം കയറി നിന്നു . "എത്ര നാളായി നിങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ഇഷ്ടത്തിലായിട്ട്...??" അയാൾ ചോദിച്ചു. "അത് . . ഒരു . . അഞ്ചാറ് മാസം ആയികാണും ചെറിയച്ഛാ..." അശ്വിനി മറുപടി കൊടുത്തു . "ഉം... ആറുമാസം കൊണ്ട് പരിചയപ്പെടാനും തുടര്‍ന്ന് പ്രണയത്തിലാവാനും ആ സമയം തന്നെ ധാരാളം... ശിവയുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ എന്തു ചെയ്യുന്നു??" "അച്ഛന്‍ ബിസിനസ്സാണ് ബാംഗ്ലൂരില്‍..." കരൺ പറഞ്ഞു. "അമ്മയോ ?? " "വീട്ടമ്മയാണ്...." "ഉം .. നിങ്ങളിങ്ങനെ പ്രണയിച്ച് നടന്നാല്‍ അത് ഇരു വീട്ടുകാര്‍ക്കും നാണക്കേടേ ഉണ്ടാക്കൂ . അതുകൊണ്ട് ഈ ബന്ധം ഒരു ചടങ്ങിലൂടെ ഉറപ്പിക്കണമെന്നാണ് എന്‍റെ അഭിപ്രായം . അതും എത്രയും പെട്ടെന്നു തന്നെ..." "ചെറിയച്ഛന്‍ എന്താ ഉദ്ധേശിക്കുന്നത്...??" മനസ്സിലാവാത്തതു പോലെ അശ്വിനി ചോദിച്ചു. "നിനക്കെന്നിട്ടും മനസ്സിലായില്ലേ കുട്ടീ .. ഈ വരുന്ന മഹോത്സവത്തിന് മുമ്പായി നിങ്ങളുടെ വിവാഹ നിശ്ചയം നടത്തണം. അതിനായി ശിവയുടെ മാതാപിതാക്കളോടും മറ്റും ഇവിടെ വരാന്‍ പറയണം..." രവീന്ദ്രൻ തീരുമാനം പറഞ്ഞു. അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന നെഗറ്റീവ് സതീഷ് അതു കേട്ട് അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒന്നു ഞെട്ടി. ആരതി തന്‍റെ ചേച്ചിയെ തോളുകൊണ്ട് തട്ടി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.. ആദ്യത്യന്‍ കരണിനെ അടിമുടിയൊന്നു നോക്കി. അശ്വിനിയാണേല്‍ കരണിനെ പകച്ചു നോക്കുകയാണ്. എപ്പടി തമ്പി നമ്മ ഐഡിയ എന്ന മട്ടില്‍ രവീന്ദ്രന്‍ കരണിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇതുകൊണ്ടൊന്നും ഞാന്‍ ട്രാപ്പാവില്ല എന്ന മട്ടില്‍ ഒട്ടും കൂസാത്ത ഭാവത്തിൽ രവീന്ദ്രനെ നോക്കി തിരിച്ചും നാടകീയമായി പുഞ്ചിരിച്ചു കാണിക്കുകയായിരുന്നു കരണ്‍..!! ((തുടരും)) കണ്ണൂർക്കാരൻ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ