ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6OG6WJw?d=n&ui=v64j8rk&e1=c Part 3 തുടരുന്നു അയാള്‍ ഇറങ്ങി വരുന്നതുവരെ കാത്തുകെട്ടി നില്‍ക്കണം. അല്‍പ്പ നേരം കഴിഞ്ഞതും തിയാമോ ഇറങ്ങി വന്നു. വെളുത്ത കോട്ടും പാന്റുമാണ് അയാളുടെ വേഷം. അതുപോലെ വെളുത്ത വട്ടത്തൊപ്പിയും. തലയില്‍ പേരിനു പോലും മിടിയില്ല. കരണിനേക്കാള്‍ അല്‍പ്പം ഉയരം കുറഞ്ഞ രൂപം. ക്രൂരത നിറഞ്ഞ ഭാവം! ഈ സാമ്രാജ്യവും ഇവിടുത്തെ മല്ലന്മാരെയും ഭരിക്കുന്നത് അയാളുടെ കൊച്ചു തലയില്‍ നിന്നുമാണെന്ന് ഒരു നിമിഷം കരണ്‍ ഓര്‍ത്തു. തീന്‍ മേശയിലെ ഒരു കസേരയില്‍ തിയാമോ ഇരുന്നു. തലയിലെ വട്ടത്തൊപ്പി മേശയുടെ മുകളില്‍ വച്ച് അയാള്‍ തന്‍റെ മൊട്ടത്തലയൊന്നു തഴുകി : "ഉം.. വരൂ.." കരണിനെ നോക്കി അയാള്‍ മുരണ്ടു. "Go...." കോണിപ്പടിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന രണ്ടുപേരില്‍ ഒരാള്‍ കരണിന്‍റെ തോളില്‍ ഒരു തട്ട് വച്ചു കൊടുത്തു. അയാളെയൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി തീന്‍മേശയിലെ അടുത്ത കസേരയില്‍ കരണ്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ തിയാമോയും കരണും മുഖാമുഖമായാണ്. "ഉം.. നിങ്ങളാരാണ്? എന്തു ഡീലുമായാണ് ഇവിടെയെത്തിയത്?!" തിയാമോ ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ ചോദിച്ചു. "ഒരു ജീവന്‍ മരണത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഡീല്‍....!" അയാളുടെ കണ്ണുകളില്‍ നോക്കി കരണ്‍ പറഞ്ഞു. "മനസ്സിലായില്ല!!" തിയാമോ ചുരുട്ടെടുത്ത് ചുണ്ടില്‍ വച്ച് കത്തിച്ച്., ആഞ്ഞു പുക തള്ളി. "മനസ്സിലാക്കി തരാം...... ഇന്നുച്ചയ്ക്ക് മാര്‍ക്കറ്റില്‍ വെച്ച് നിങ്ങളുടെയാളുകളെ തല്ലിയത് എന്‍റെ ഭാര്യയാണ്.....!" ഒരു നിമിഷം തിയാമോ നടുങ്ങി പോയി. ചുരുട്ടില്‍ നിന്നും പുറന്തള്ളപ്പെടുന്ന പുക ഉച്ചിയില്‍ കയറി അയാളൊന്നു ചുമച്ചു. "Hey youuu..!" എന്നാക്രോഷിച്ച് കോണിപ്പടിയിലെ ഒരാള്‍ കരണിനെ തല്ലാന്‍ ഓങ്ങിയതും തിയാമോ മേശയില്‍ കൈ കൊണ്ടിടിച്ച് അയാളെ വല്ലാതെ നോക്കി. പിടിച്ചു നിര്‍ത്തിയ പോലെ അയാള്‍ സ്തബ്ധമായി നിന്നു. "അദ്ധേഹത്തിന് എന്താണ് പറയാനുള്ളതെന്നു വച്ചാല്‍ പറയട്ടെ. അതിനു ശേഷമാവാം കൊല്ലണോ വേണ്ടയോ എന്നു തീരുമാനിക്കല്‍. ഉം മാറി നില്‍ക്കൂ.!" തിയാമോ ആജ്ഞാപിച്ചതും പാഞ്ഞു വന്ന അയാള്‍ പുറകോട്ട് വലിഞ്ഞു. "ഉം.. അപ്പോള്‍ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയാണ് എന്‍റെയാളുകളെ അടിച്ചു ശരിപ്പെടുത്തിയത്....!?" വീണ്ടും ചുരുട്ട് വലിച്ച് പുക തള്ളി തിയാമോ ചോദിച്ചു. അതെയെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ കരണ്‍ തലയാട്ടി. "ഇവിടെ കയറി വന്ന് ഇതു പറയാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഭയമില്ലേ?!" ങ്ഹും.. കരണിന് ചിരി പൊട്ടി. "ഭയം....... ഭയം...... അല്ലേ....??! എന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ നിങ്ങളൊന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കൂ. അവയില്‍ ഭയത്തിന്‍റെ ചാഞ്ചാട്ടം നിങ്ങള്‍ക്ക് കാണാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ടോ?! എന്നെ ഭയപ്പെടുത്താന്‍ ഈ സെറ്റപ്പ് ഒന്നും പോരാ." ഉം.. തിയാമോ ഒന്നു മുരണ്ടു. "എന്‍റെയാളുകള്‍ നാനാഭാഗത്തും പാഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. ഏതു നിമിഷവും നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയും കുട്ടിയും അവരുടെ കൈയ്യിൽ അകപ്പെടും. അങ്ങനെ വന്നാല്‍ അവരെ രണ്ടിനേം ഞാന്‍ കൊല്ലും. അവരെ കൊല്ലരുതെന്ന് യാചിക്കാന്‍ വന്നതാണോ നിങ്ങള്‍?!" "അല്ല.!" "പിന്നെ?!" "വരാന്‍ പോകുന്ന ദുരന്തത്തെ കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കാന്‍....." "മനസ്സിലായില്ല.!" "എന്‍റെ ഭാര്യയുടേയോ കുഞ്ഞിന്റെയോ ദേഹത്ത് നിങ്ങളുടെയാളുകളില്‍ നിന്നും ഒരുതരി മണല്‍ വീണാല്‍ നിങ്ങളുള്‍പ്പെടെ ഈ സാമ്രാജ്യം ഞാന്‍ ഇടിച്ചു തകര്‍ക്കും...." ഹഹഹഹ.! തിയാമോ വലിയ വായില്‍ അട്ടഹസിച്ചു. കരണിന്‍റെ ധൈര്യവും ആ വാക്കുകളും കേട്ട് ശിങ്കിടികളില്‍ ചിലരുടെ കൈ തരിച്ചു. ചിലര്‍ അരയില്‍ തിരുകിയ ഗണ്ണില്‍ പിടിത്തമിട്ടു. ഏതു നിമിഷവും അതില്‍ നിന്നും കരണിനു നേരെ നിറയൊഴിക്കാം. "ഇത്രയ്ക്കും ധൈര്യമോ നിങ്ങള്‍ക്ക്! എന്‍റെ സങ്കേതത്തില്‍ വന്ന് എന്നെത്തന്നെ വിരട്ടുന്നോ?!" പരിഹാസത്തോടെ തിയാമോ ചോദിച്ചു. "ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ., ഭയമെന്തെന്ന് എനിക്കറിയില്ല...... പിന്നെ ഇതെന്‍റെ വിരട്ടല്‍ അല്ല. നേരത്തെ പറഞ്ഞതു പോലെ വരാന്‍ പോകുന്ന ദുരന്തത്തിന്‍റെ മുന്നറിയിപ്പായി കണ്ടാല്‍ മതി." തീര്‍ത്തും ശാന്തമായി കരണ്‍ പറഞ്ഞു. "ഇതുപോലെ ആരും ഇവിടെ വന്ന് എന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. ശരി, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയെ ഞാന്‍ വെറുതെ വിടാം. പക്ഷേ നിങ്ങളൊരു സമര്‍ത്ഥനായ വ്യക്തിയാണെന്ന് എന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. എന്നെയും എന്‍റെ സാമ്രാജ്യത്തെയും തകര്‍ക്കുവാന്‍ പോന്ന ശക്തിയും ബുദ്ധിയും നിങ്ങളിലുണ്ടോയെന്ന് എനിക്കറിയണം. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയേയും കുഞ്ഞിനേയും ഞാന്‍ വെറുതെ വിടാം." കരണ്‍ ഒന്നു ചിരിച്ചു. "എങ്കില്‍ കേട്ടോളൂ, ഈ കെട്ടിടത്തിന് പുറത്ത് ഒണ്‍പതോളം ബ്ലാക്ക് ഗാര്‍ഡ്സ് അങ്ങിങ്ങായി നില്‍പ്പുണ്ട്. മൂന്നു പേരുടെ കൈയ്യില്‍ പച്ച കുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവര്‍ മാലയണിഞ്ഞിട്ടില്ല. ആ മൂന്നു പേരുടെ ഡ്രസ്സ് കോഡ്സും ആറ്റിറ്റ്യൂഡും നടത്തവുമൊക്കെ ഒത്തു നോക്കിയില്‍ I think they are Siblings..!" തിയാമോ സ്തംഭിച്ചു പോയി. കരണ്‍ തുടര്‍ന്നു : "ബ്ലാക്ക് ഗാര്‍ഡ്സിന്‍റെ നേതാവെന്നു തോന്നിക്കുന്നയാളുടെ വലതു നെഞ്ചില്‍ ബുള്ളറ്റ് കയറി മുറിവ് പറ്റിയ കരിഞ്ഞ പാട് കാണാം. അത് മറച്ചു പിടിക്കാന്‍ അയാള്‍ നന്നേ പാടു പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു......... ഈ കെട്ടിടത്തിന് ഏകദേശം ഇരുനൂറ്റമ്പത് മീറ്റര്‍ ചുറ്റായി ഏതാനും വീടുകള്‍ മാത്രം. അവിടെ നിന്നുമാര്‍ക്കും ഈ കെട്ടിടത്തിലേക്ക് ആക്രമിക്കാന്‍ കഴിയില്ല....... ഇങ്ങോട്ട് കയറിയപ്പോള്‍ എന്നെ പരിശോധിച്ച വ്യക്തി ഒരു റഷ്യാക്കാരനാണ്. അയാളുടെ ഇടതു കണ്ണില്‍ കാഴ്ചയല്‍പ്പം കുറവാണ്. ആ രഹസ്യം ബോസ്സായ നിങ്ങള്‍ പോലുമറിയാതെ അയാള്‍ കൊണ്ടു നടക്കുകയാണ്........ പിന്നെ നിങ്ങളെ എല്ലാത്തരത്തിലും ഞെട്ടിക്കുന്ന മറ്റൊരു കാര്യവുമുണ്ട്...!" എന്താ എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ തിയാമോ നെറ്റി ചുളിച്ചു. "അതറിയണമെങ്കില്‍ ഈ മേശയ്ക്കു താഴെ നിങ്ങളൊന്നു നോക്കണം." തിയാമോ അതുപോലെ തീന്‍മേശയുടെ താഴെയൊന്നു തല താഴ്ത്തി കുനിഞ്ഞു നോക്കി. ആ കാഴ്ച അയാളെ തീര്‍ത്തും ഞെട്ടിക്കുകയായിരുന്നു. അയാളുടെ നേര്‍ക്ക് മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ ഗണ്‍ ചൂണ്ടിയിരിക്കുകയാണ് കരണ്‍!! ഇടിവെട്ടേറ്റ പോലെ തിയാമോ നടുങ്ങി പോയി. "ഇവിടെ വരും വരെ ഈ തോക്ക് എന്‍റെ കൈവശമില്ലായിരുന്നു. എന്‍റെ ശരീരം പരിശോധിച്ച ആ റഷ്യക്കാരനില്‍ നിന്നും വളരെ സമര്‍ത്ഥമായി ഞാനിത് മോഷ്ടിച്ചെടുത്തു. അയാളുടെ പാതി അന്ധതയെ മുതലെടുത്തുകൊണ്ട്..." തിയാമോ നിവര്‍ന്നിരുന്ന് കരണിനെ പരിശോധിച്ച വ്യക്തിയെ വല്ലാതെ നോക്കി. അപ്പോഴാണ് തന്‍റെ തോക്ക് മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന വിവരം അയാള്‍ പോലും തിരിച്ചറിയുന്നത്. തല കറങ്ങുന്നുവെന്ന പോലെ അയാള്‍ തരിച്ചു നിന്നു. കരണ്‍ വീണ്ടും തുടര്‍ന്നു : "ഞാനൊന്നു ട്രിഗര്‍ വലിച്ചാല്‍ നിങ്ങളുടെ വയര്‍ തുരന്ന് കുടല്‍മാല വെളിയില്‍ കൊണ്ടുവരാന്‍ ഇതിലെ ബുള്ളറ്റിന് സാധിക്കും.... തിയാമോ ഉമിനീരിറക്കി ഭയന്നു. "ഇനി ഒരു കാര്യം കൂടി ഞാന്‍ നിങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താം. ഇവിടേക്ക് ഞാന്‍ കയറിവന്ന കോണിപ്പടികളുടെ എണ്ണം പത്തോണ്‍പതാണ്. അതില്‍ രണ്ടെണ്ണം ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എട്ടും പതിമൂന്നും...!" കരണില്‍ നിന്നും ഇത്രയും കേട്ട് തിയാമോയാണെങ്കില്‍ കണ്ണുകള്‍ തള്ളിയിരുന്നു. എല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് കയ്യില്‍ പിടിച്ചു വച്ച ഗണ്‍ മേശപ്പുറത്തു വച്ച് കരണ്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു : "ഞാന്‍ സമര്‍ത്ഥനാണെന്ന് തെളിയിക്കാന്‍ ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ കാര്യങ്ങളുണ്ട്. പക്ഷേ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ് നിങ്ങളോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്....... ഇനി എന്‍റെ ശക്തിയുടെ കാര്യം. ഇവിടെയെത്തിയപ്പോള്‍ എന്നോട് ആക്രോഷിച്ചു വന്ന ആ വ്യക്തിയോട് ആയുധങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ എന്നെയൊന്നു ആക്രമിക്കാന്‍ പറയൂ. എങ്കില്‍ എന്‍റെ ചടുലതയെന്തെന്ന് ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തെളിയിച്ചു തരാം..... ഉം.. ഗോ ഹെഡ്..!" കരണ്‍ പറഞ്ഞതും തിയാമോ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് ആ വ്യക്തിയെ നോക്കി ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അത് മനസ്സിലായെന്ന പോലെ അയാള്‍ അലറി കരണിനു നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. എന്താണ് സംഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നതെന്നറിയാന്‍ തിയാമോ കണ്ണുകള്‍ കൂടുതല്‍ വിടര്‍ത്തിയിരുന്നു. എന്നാല്‍ കരണ്‍ തീര്‍ത്തും ശാന്തമായിരുന്നു. എതിരാളിയുടെ നേര്‍ക്കെത്തി അയാള്‍ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ആഞ്ഞു വീശി. പക്ഷെ കൊടുങ്കാറ്റിനേക്കാള്‍ വേഗത്തില്‍ കാലുപൊക്കി അയാളുടെ കീഴ്ത്താടി നോക്കി കരണ്‍ ആഞ്ഞ് ചവിട്ടുകയായിരുന്നു. തല്‍ക്ഷണം ബോധം മറഞ്ഞ് അയാള്‍ നിലം പതിച്ചു. കണ്ണുകള്‍ തള്ളി തിയാമോ എഴുന്നേറ്റു പോയി. അയാളുടെ ചുണ്ടില്‍ പാതിയെരിഞ്ഞു തീര്‍ന്ന ചുരുട്ട് അറിയാതെ താഴേക്ക് അടര്‍ന്നു വീണു. "ഇനി പറയൂ തിയാമോ, ഞാന്‍ അതിസമര്‍ത്ഥനല്ലേ?!" കൈകള്‍ നെഞ്ചിനു താഴെ കെട്ടി നിര്‍ത്തി കരണ്‍ ചോദിച്ചു. പെട്ടെന്ന് കെട്ടിടത്തിലെ മുഴുവന്‍ ആളുകളുടെയും തോക്കുകള്‍ കരണിനു നേരേ ചൂണ്ടി നിന്നു. ഏതു നിമിഷവും അതില്‍ നിന്നും തീ തുപ്പാം. "ഞാന്‍ പറഞ്ഞുവല്ലോ തിയാമോ., എന്‍റെ ഭാര്യയെ വെറുതെ വിട്ടേക്കൂ..... മകള്‍ക്ക് അപകടം പാഞ്ഞെത്തിയപ്പോള്‍ ഏതൊരമ്മയും ചെയ്യുന്നതേ അവളും ചെയ്തുള്ളൂ. അതിനെ അങ്ങനെ കണ്ടാല്‍ മതി. ഒരു പ്രശ്നത്തിനും സീന്‍ ക്രിയേറ്റ് ചെയ്യാനും എനിക്ക് താല്‍പ്പര്യമില്ല. എന്നെയും എന്‍റെ കുടുംബത്തേയും പാട്ടിന് വിട്ടേക്കൂ....... അതല്ലാ ഇവിടെ വച്ച് എന്നെ പുകച്ചു കളയാമെന്നാണ് ധാരണയെങ്കില്‍ എനിക്കൊപ്പം നിങ്ങളും മരിക്കാന്‍ തയ്യാറായിക്കോളൂ തിയാമോ.." അവസാനമെന്നോണം കരണ്‍ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി. "Put the Gun down." തിയാമോ അലറിയതും എല്ലാവരുടേയും തോക്കുകള്‍ താഴ്ന്നു. "നിങ്ങളുടെയാളുകളെ ജോലി മതിയാക്കി തിരികെ വിളിക്കണം. അവളുടെ പുറകേയുള്ള അലച്ചില്‍ മതിയാക്കണം എന്നു കൂടി ചേര്‍ത്തു പറയണം..." "അതെല്ലാം ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം." "ശരി, ഞാന്‍ നിങ്ങളെ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇനിയെന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരുത്തരുത്. അങ്ങനെയുണ്ടാല്‍ വരാന്‍ പോകുന്ന നഷ്ടങ്ങളെ നിങ്ങള്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിടേണ്ടി വരും." തിയാമോയെ നോക്കി കൈ കൂപ്പി പറഞ്ഞ് കരണ്‍ പതിയെ തിരിഞ്ഞു നടന്നതും ശിങ്കിടികളില്‍ ചിലര്‍ അയാളുടെ മുന്നില്‍ കയറി നിന്നു. "ഏയ് മാറിക്കൊടുക്കടാ മഠയന്‍മാരെ. അദ്ധേഹം പൊയ്ക്കൊട്ടെ. അദ്ധേഹവുമായുള്ള പ്രശ്നങ്ങളെല്ലാം സോള്‍വ് ചെയ്തു. വെറുതേ പണിയുണ്ടാക്കല്ലേ നീയൊക്കെ..... കാട്ടിലെ മദയാനയാണ് ഞാനെങ്കില്‍ ആ മദയാനയെ ഒറ്റയടിക്ക് തീര്‍ക്കുന്ന സിംഹമാണ് അദ്ധേഹം. എല്ലാവരും വഴി മാറി കൊടുക്ക്. അദ്ധേഹം പൊയ്ക്കോട്ടെ." കരണ്‍ തിയാമോയെ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയെ കണ്ടെത്താന്‍ ഞാനയച്ചവരെയൊക്കെ തിരികെ വിളിച്ചു കൊള്ളാം. നിങ്ങളൊരു അതിസമര്‍ത്ഥനായ വ്യക്തിയാണെന്ന് എനിക്ക് പൂര്‍ണ്ണ ബോധ്യമായി. ഞാന്‍ കണ്ടതില്‍ വച്ചേറ്റവും സമര്‍ത്ഥന്‍!" കരണ്‍ ഒന്നു ചിരിച്ചു. "താങ്ക്സ് മിസ്റ്റര്‍ തിയാമോ!" അവന്‍ കോണിപ്പടികളിറങ്ങി പോകുന്നത് അമ്പരപ്പോടെ അവരെല്ലാം നോക്കി നിന്നു. കെട്ടിടത്തിന് പുറത്ത് കാവല്‍ നില്‍ക്കുന്ന കറുമ്പന്‍മാരുടെ നേതാവിനെ നോക്കി കരണ്‍ കണ്ണിറുക്കി. അവരെല്ലാം അതിശയത്തോടെ നില്‍ക്കേ കാറുമായി അവൻ അകലുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** ******************** ഏതു നിമിഷവും ആക്രമണം കടന്നു വരാം. അശ്വിനി എന്തിനും തയ്യാറായി കരുതലോടെ നിലകൊണ്ടു. അപ്പോഴാണ് കതകില്‍ നിര്‍ത്താതെ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. ഒരു നിമിഷം അവളൊന്നു ഭയന്നു. വീണ്ടും കതകില്‍ നിര്‍ത്താതെ തട്ടുന്നു. ഗണ്ണില്‍ ബലമായി പിടിത്തമിട്ട് അവള്‍ ഒരോ അടിയും കരുതലോടെ മുന്നോട്ടു വച്ച് ഒടുവില്‍ കതകിനടുത്തെത്തി : "ആ.. ആരാ..?? ആരാ അത്??!" അപ്പോഴും കതകില്‍ തട്ടു തന്നെയാണ് മറുപടി. ഇത്തവണ ഭയക്കാതെ അവള്‍ നിന്നു. ഒരു കൈയ്യില്‍ ഗണ്‍ മുറുകി പിടിച്ച്, മറുകൈ കൊണ്ട് കതകിന്‍റെ ലോക്കില്‍ തിരിച്ച് മെല്ലെ തുറന്നു... ഇല്ല, വെളിയില്‍ ആരുമില്ല! സംശയത്തോടെ അശ്വിനി പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതും അവളുടെ തലയ്ക്കു പിന്നില്‍ മറ്റൊരു ഗണ്‍ അമര്‍ന്നു ചേരുകയായിരുന്നു. "അനങ്ങി പോകരുത്. അനങ്ങിയാല്‍ നിന്‍റെ തലച്ചോര്‍ പുറത്തേക്ക് തെറിക്കും...!" ((തുടരും)) 🔥 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!