ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6Aebz5M?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി... Part 84💞 വിവാഹസദ്യയ്ക്ക് ശേഷം ഹാളിലെ പരിപാടിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വധൂവരന്മാരോടൊപ്പം എല്ലാവരുമിറങ്ങി. ആയിയും സുനിതയും നേരത്തെ തന്നെ പോയിരുന്നു. വധുവിന്റെ ഗൃഹപ്രവേശ ചടങ്ങെല്ലാം കേരള രീതിയിൽ മതിയെന്ന് ആയി ആദ്യമേ തന്നെ നിഷ്കർഷിച്ചിരുന്നു. എല്ലാവരുമത് ശരി വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു... ഹരിയണ്ണ ഏർപ്പാടാക്കിയ വധൂവരന്മാർക്ക് പോകാനുള്ള വണ്ടി ബൽക്കാറാണ് ഓടിച്ചത്. അവന്റെ മുഖത്ത് ആ സുദിനം പകർന്ന ആനന്ദത്തിൻ അർണ്ണവകല്ലോലിനികൾ പ്രകടമായിരുന്നു.... "ദേവ് അളിയാ.... യാരാ നിന്റെ കല്യാണം ഇത് പോലെ നടക്കുമെന്നും അതിൽ ഇത് പോലെ ഉത്തരവാദിത്തമേറ്റി പങ്കു കൊള്ളാൻ പറ്റുമെന്നും ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചതല്ല. എനിക്കൊരുപാടിഷ്ടമായെടാ നിങ്ങളുടെ വിവാഹ ചടങ്ങും രീതികളും"...വണ്ടിയോടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ബൽക്കാർ പിന്നിലിരുന്ന രുദ്രനോടും ഗൗരിയോടും തന്റെ സന്തോഷം മറച്ചു വച്ചില്ല.... "ബല്ലൂ... നന്ദു ഇവിടെ വന്ന് ഞങ്ങൾ വിവാഹിതരാകുവാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോഴും ഇത് പോലെയൊരു വലിയ ചടങ്ങാവുമെന്നോ ഒന്നും സ്വപനത്തിൽ പോലും ചിന്തിച്ചില്ലെടാ..ഞങ്ങൾ കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ വിവാഹത്തെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോഴൊക്കെ വിവാഹമെതെങ്കിലും രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ വച്ചു നടക്കുന്നതൊക്കെയായിരുന്നു സംസാരിക്കാറ്. ഇങ്ങനെയൊരു ചടങ്ങ് ചിന്തിക്കുവാൻ പോലും കഴിയില്ലായിരുന്നു അന്നൊക്കെ".... രുദ്രൻ അന്നത്തെക്കാലത്തെ അവസ്ഥയോർത്ത് കൊണ്ട് ബൽക്കാറിനോട് പറഞ്ഞു.... "യാരാ... നിന്റെ വിവാഹത്തോടെ നമ്മളൊന്ന് കൂടി ആഴത്തിൽ ബന്ധുക്കളായി അല്ലെ"...? ബൽക്കാർ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിയിട്ട് കൊണ്ട് രുദ്രനോട് തിരക്കി.. "അതേടാ... പാജിയും ബേബേയും ഇപ്പോൾ എന്റെ അമ്മായച്ഛനും അമ്മായമ്മയുമായി നീയളിയനും"... രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി... തുടർന്ന് രുദ്രനും ബൽക്കാറും തമ്മിൽ പലതും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഗൗരി ആനന്ദം കലർന്നൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഇരുവരുടെയും സംഭാഷണം ശ്രവിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നു.... വൈകാതെ രുദ്രനെയും ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് ബൽക്കാർ രുദ്രന്റെ ഫ്ലാറ്റിനു മുമ്പിലെത്തി. അപ്പിഴേക്കും അവരെ സ്വീകരിക്കുവാനായി എല്ലാവരും അവിടെയെത്തിയിരുന്നു.... നവവധൂവരുന്മാരെ വരന്റെ അമ്മയുടെ സ്ഥാനത്ത് നിന്നു കൊണ്ട് ആയി ആശീർവദിച്ചു. നവവധുവിനെ നിലവിളക്ക് കൊടുത്ത് ആയി സ്വീകരിച്ചു. രുദ്രന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് അവന്റെ ഭാര്യയായി ഗൗരി വലതു കാൽ വച്ചു കയറി.... വൈകുന്നേരത്തെ റിസപ്ഷൻ പരിപാടികൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പാജിയും ബേബേയും ബൽക്കാറും ഇഘത്പുരിയിൽ അവർ താമസിച്ച സ്റ്റേയിലേക്ക് മടങ്ങാനൊരുങ്ങി. പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരത്തോടെ അവർക്ക് മടങ്ങേണ്ടതായിരുന്നു.... ഗൗരിയുടെയും രുദ്രന്റെയും അടുത്ത് വന്ന് യാത്ര പറയുമ്പോൾ ബേബേയുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ബേബേയുടെ മിഴികളിൽ അശ്രുക്കളണിഞ്ഞത് കണ്ട ഗൗരിയ്ക്കും കരച്ചിലടക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ബേബേയുടെ ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവളെ അരുമയായി തഴുകിക്കൊണ്ട് ബെബേയും കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... കുറച്ച് ദിവസത്തെ മാത്രം പരിചയത്തിൽ ഗൗരിയ്ക്കും ബേബേയ്ക്കും ഇടയിൽ ജനിച്ച ആഴത്തിലുള്ള മാതൃപുത്രീ ബന്ധം മിക്കവരിലും അത്ഭുതം സൃഷ്ടിച്ചു.... പരസ്പരം പുണർന്നു കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന അവരുടെയടുത്തേക്ക് പാജി വന്ന് ബേബേയെ ഗൗരിയിൽ നിന്നും വേർപ്പെടുത്തി അവളോട് തല്ക്കാലം വിട ചൊല്ലി ബെബേയേയും ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് തങ്ങൾക്ക് പോകാനുള്ള കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു... ബേബേയും പാജിയും പോകുന്നതുംനോക്കി ഏങ്ങിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നിന്ന ഗൗരിയുടെ ചുമലിൽ രുദ്രന്റെ കൈ അമർന്നു. അവൾ രുദ്രന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു... രുദ്രൻ ഗൗരിയെ പുറത്ത് തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... കാറിലേക്ക് കയറി ഇരുന്ന പാജിയുടെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് ബേബേ അപ്പോഴും കണ്ണീർ വാർക്കുകയായിരുന്നു... "എന്റെ മോൾ"... ബേബേ വിതുമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു... "സ്വീറ്റി.... ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടാതെ...നമ്മുടെ മോളെ സുരക്ഷിതമായ കരങ്ങളിലല്ലേ നമ്മൾ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്".... പാജി ബേബേയുടെ ചുമലിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു. പാജിയുടെ മിഴികളും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയിരുന്നു... ദേവിന്റെയും നന്ദുമോളുടെയും വിവാഹത്തിൽ നന്ദു മോളുടെ അച്ഛനമ്മമാരുടെ സ്ഥാനമെറ്റെടുത്ത് അത് നടത്തിക്കൊടുക്കുന്ന വേളയിൽ തങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ അവളുടെ അച്ഛനമ്മമാരായി മാറിയിരിക്കുന്നു....പാജി തന്റെ മിഴിനീരൊപ്പിക്കൊണ്ട് ചിന്തിച്ചു... ബാബിയും ബെബേയും തമ്മിലുള്ള വികാരപ്രകടനങ്ങൾ കണ്ടവരാരും ചിന്തിക്കില്ല അവർ അമ്മയും മകളുമല്ലെന്നു. ഹൃദയങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന് ചിലപ്പോൾ രക്തബന്ധങ്ങളെക്കാൾ ബലമായിരിക്കും. അത് അടിയുറച്ചതുമായിരിക്കും...കുറച്ച് മുമ്പും ഇപ്പോഴും നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വികാരനിർഭരമായ രംഗങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച കാറിന്റെ മുൻ സീറ്റിൽ ഇരുന്ന ബൽക്കാർ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചിന്തിച്ചു.... അവരെയും കൊണ്ട് വണ്ടി അവരുടെ സ്റ്റേയിലേക്ക് നീങ്ങിക്കിണ്ടിരുന്നു.... ================================== റിസപ്ഷനു വന്നവരെയും മറ്റും യാത്രയയച്ചു എല്ലാ തിരക്കുകളോടും വിട വാങ്ങിയതിനു ശേഷം പൂക്കളും തോരണങ്ങളും തൂക്കി മണിയറയായൊരുക്കിയ തങ്ങളുടെ മുറിയിൽ രുദ്രൻ ഗൗരി വരുന്നതും കാത്ത് കൊണ്ട് ശയനീയത്തിൽ ഇരുന്നു... അല്പ സമയങ്ങൾക്ക് ശേഷം മുറിയുടെ വാതിലിന്റെ ഹാൻഡിൽ ഇളകുന്ന ശബ്ദം കേട്ട രുദ്രന്റെ ശ്രദ്ധയങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു.... നിമിഷങ്ങൾക്കകം വാതിൽ തുറന്ന് ഗൗരി അകത്തേക്ക് കയറി... അകത്തേക്ക് കയറിയ ഗൗരിയെ കണ്ട് അത്ഭുതപരതന്ത്രനായ രുദ്രൻ സ്വയമേവ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നവളെ സാകൂതം മിഴിയെറിഞ്ഞു.... തലയിൽ മുല്ലപ്പൂവ് ചൂടി വെളുത്ത സെറ്റ് സാരിയും ബ്ലൗസുമണിഞ്ഞു കൈയിൽ പാല് നിറച്ച ഗ്ലാസുമായി നിൽക്കുന്ന ഗൗരിയിൽ നിന്നും മിഴികളെടുക്കാതെ രുദ്രൻ നോക്കി നിന്നു.... ദുഗ്ദ്ധവർണ്ണവസനത്തിൽ ശുഭവസ്ത്രകളേബരയായി സീമന്തരേഖയിൽ പീതകാവേരമണിഞ്ഞു ഇന്ദ്രധനുസ്സ് കണക്കെയുള്ള കുറുനിരഭ്രൂക്കളുമായി തുത്ഥമണിഞ്ഞ തിളങ്ങുന്ന സരസിജനയനങ്ങളിൽ എരിയുന്ന പ്രണയമയൂഖങ്ങളുമായി ലോഹിതവർണ്ണാധരങ്ങളിൽ കേസരപുഷ്പങ്ങൾ വിടർത്തി ഏഴു തിരിയിട്ട നിലവിളക്കിൻ ശ്രീത്വത്തോടെ കുസുമവദനയായി ശനൈശ്ചരം തന്റെയാടുത്തേക്ക് അടുക്കുന്ന ഗൗരിയെ രുദ്രൻ കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ നോക്കി നിന്നു പോയി... അവന്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യമായ് ഗൗരി തന്നെ വന്നിടിച്ചത് മുതലുള്ള ജീവിതയാത്രയിലെ രംഗങ്ങൾ കടന്നു പോയി. അന്നൊന്നും വിദൂരമായി ചിന്തിക്കുക പോലും ചെയ്യാത്ത ആദ്യരാത്രി രംഗങ്ങൾ കണ്മുന്നിൽ ദർശിച്ച രുദ്രന് താനൊരു സ്വപ്നം കാണുകയാണോയെന്ന് പോലും ചിന്ത വന്നു... രുദ്രന്റെ കണ്ണിമ ചിമ്മാതെയുള്ള ഈക്ഷണങ്ങൾ ഗൗരിയുള്ളിൽ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ആമോദത്തോടെ ആസ്വദിച്ചു.... "ദേവേട്ടാ"... ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ഗൗരി തന്നിൽ നിന്നും ദൃഷ്ടിയെടുക്കാതെ നിൽക്കുന്ന രുദ്രന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ അവനെ വിളിച്ചു... "നന്ദൂ".... ഗൗരിയുടെ വിളി രുദ്രനെ പൊടുന്നനെ ഓർമകളുടെ തേരിൽ നിന്നുമിറക്കി... ഗൗരിയൊരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ രുദ്രനോട് എന്താണെന്ന് തന്റെ നയനങ്ങളാൽ ചോദിച്ചു... രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഒന്നുമില്ലെന്ന് ചുമൽ കുലുക്കി.... പ്രണയാർദ്രമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഗൗരി രുദ്രന്റെ നേരെ പാല് നിറച്ച ഗ്ലാസ്സ് നീട്ടി. രുദ്രനത് വാങ്ങി ചുണ്ടോട് ചേർത്ത് പകുതി കുടിച്ചു ഗൗരിയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. നിറഞ്ഞ ആനന്ദത്തോടെയത് വാങ്ങിക്കുടിക്കുമ്പോൾ ഗൗരിയുടെ മനസ്സിൽ ഈ ചടങ്ങ് വരെയെത്താൻ തങ്ങൾ ജീവിതയാത്രയിൽ നേരിട്ട സമന്തദുഗ്ധത്തിൻ മുള്ളുകൾ നോവ് പടർത്തിയ വഴികളെ കുറിച്ചായിരുന്നു. സാഫല്യത്തിൻ അലമാലകൾ നിറഞ്ഞ മനസോടെ ഗൗരി രുദ്രൻ കുടിച്ചതിന്റെ ബാക്കി വന്ന പാൽ കുടിച്ചിറക്കി... "നന്ദൂ... ഈ സെറ്റ് സാരിയും എനിക്ക് ധരിക്കാനുള്ള മുണ്ടുമൊക്കെ താൻ കൊണ്ട് വരുമ്പോൾ എന്തായിരുന്നു തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം"...? രുദ്രന്റെ ചോദ്യം പൊടുന്നനെയായിരുന്നു... പാല് കുടിച്ച ഗ്ലാസ്സ് ചുണ്ടിൽ നിന്നുമെടുത്ത് ഗൗരി രുദ്രനെയൊരു കുസൃതിയോടെ നോക്കി.... "അത് ചെറിയൊരു മിസ് അണ്ടർസ്റ്റാന്റിങ്"...ഗൗരി രുദ്രന് നേരെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... രുദ്രൻ അതെന്താണെന്ന് തിരക്കി... ഗൗരിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രുദ്രന്റെ അടുക്കലേക്ക് വന്ന് അവന്റെ കവിളിണകളിൽ തന്റെ കൈത്തലങ്ങളമർത്തി... "ദേവേട്ടാ... ദേവേട്ടനെന്നോട് നല്ല വെറുപ്പായിരിക്കുമെന്നറിയാമായിരുന്നു. ഇനി എന്റെ കഥകളൊക്കെ കേട്ടിട്ട് ദേവേട്ടനെന്നെ സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ അജ്മീറിൽ ദേവേട്ടന്റെ മാത്രമായി തീരുവാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. അതിന് വേണ്ടി എടുത്തതാ ഇതൊക്കെ എന്റെ പൊട്ട ബുദ്ധിയ്ക്ക്. ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ അല്ലെ മനസ്സിലായത് ഈ കലിപ്പാനെന്നെയും മനസ്സിലിട്ട് കൊണ്ട് നടക്കുവാണെന്ന്"...രുദ്രന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഗൗരി മറുപടി നൽകി... "എടീ യക്ഷീ...നിന്നെ ഞാൻ"... രുദ്രൻ നീരസഭാവമണിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ഗൗരിയെ നോക്കി അവളുടെ ഇരു ചെവികൾക്കും നേരെ കൈകളുയർത്തി... ഗൗരി പൊടുന്നനെ അവന്റെ കവിളിൽ നിന്നും കൈകളെടുത്തു ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്റെ മുഖം പൂഴ്ത്തി... ഗൗരിയുടെ പ്രതികരണത്തിൽ പൊടുന്നനെ നിറഞ്ഞ വാത്സല്യത്തോടെ രുദ്രനവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി അമർത്തി ഗാഡമായ ആശ്ലേഷണത്തിലമർന്നു... അൽപനേരമങ്ങനെ നിന്നതിനു ശേഷം ഗൗരി തന്റെ മുഖമുയർത്തി രുദ്രനെ വിളിച്ചു. രുദ്രനെന്താണെന്നവളോട് തിരക്കി.... "ദേവേട്ടാ.... നമ്മുടെ ആദ്യരാത്രിയിൽ എനിക്ക് സമ്മാനമൊന്നുമില്ലേ"....? പ്രണയസാഗരവീചികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന സരോരുഹനയനങ്ങളാൽ രുദ്രന് നേരെ ഈക്ഷണമെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗൗരി ചോദിച്ചു... "നന്ദൂ.... നിനക്ക് ഇന്ന് ലഭിച്ച വിലപിടിപ്പുള്ള സമ്മാനമല്ലേ ഞാൻ അത് പോലെയെനിക്ക് നീയും"...രുദ്രനവളുടെ മിഴികളിലേക്കുറ്റ് നോക്കിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി... "ദേവേട്ടാ... അതല്ലാതെ ദേവേട്ടനെനിക്ക് തരുന്ന വേറൊരു സമ്മാനമില്ലേ. അതിനെ കുറിച്ചാണ് ചോദിച്ചത് "... ഗൗരി രുദ്രനോട് മൊഴിഞ്ഞു... രുദ്രൻ ഗൗരി പറഞ്ഞതെന്താണെന്ന് പിടി കിട്ടാതെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലമർന്നു... "എന്റെ കലിപ്പാ... ദേവേട്ടന്റെ വരികളുടെ കാര്യമാണ് ഞാനുദ്ദേശിച്ചത്"...ചിന്താകുലനായി നിൽക്കുന്ന രുദ്രനെ നോക്കി നെറ്റിയിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ടവനോട് ഗൗരി മൊഴിഞ്ഞു... "നന്ദൂ... തന്റെ ഫോണെടുത്ത് നോക്ക്"...രുദ്രൻ ഗൗരിയെ നോക്കിയൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു... ഗൗരി ഉടനെ തന്നെ ടേബിളിൽ വച്ച തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ആവേശത്തോടെ രുദ്രന്റെ മെസ്സേജ് നോക്കി... മെസ്സേജിലൂടെ കണ്ണോടിച്ച ഗൗരിയുടെ സരസിജ നയനങ്ങളൊന്ന് വിടർന്നു. അവളുടെ വദനത്തിൽ ആമോദത്തിൻ അംബുരാശി കല്ലോലങ്ങൾ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഗൗരിയുടെ മിഴികളിലേക്കുറ്റ് നോക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന രുദ്രന്റെ കൂടെയുള്ള അവളുടെ ചിത്രത്തിനു അടിക്കുറിപ്പായി രുദ്രന്റെ ഹൃദയഭിത്തിയിൽ നിന്നുമടർന്ന വാണീശകലങ്ങളെ ഗൗരി വീണ്ടും വീണ്ടും തന്റെ മനസിലെക്കാവഹിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... ""ഹരിതാഭ മാഞ്ഞു പോയ സൈരന്ധ്രി മലനിരകളെൻ മിഴികളെ ശോകഛവിയണിയിക്കുമ്പോഴും എന്നരികിലെ സരസിജനയനവദനയായെൻ ശ്രീദേവി പകർന്ന പ്രണയത്തിൻ നീഹാരകണങ്ങളെൻ അന്തരാത്മാവിനെ തുംഗലാരണ്യപൂരിതമാക്കി അനാരതം വസന്തകാലം നിറച്ചതൊരു വൃന്ദാവനമാക്കി മാറ്റി …."" ഫോണിലേക്കും രുദ്രന്റെ മുഖത്തേക്കും മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഗൗരിയുടെ സമീപമെത്തിയ രുദ്രൻ പൊടുന്നനെ അവളെ തന്റെയിരുകൈകളാലും കോരിയെടുത്തു... രുദ്രന്റെ കഴുത്തിൽ തന്റെ കൈകൾ ചുറ്റിക്കൊണ്ട് ഗൗരിയവന്റെ മിഴികളിലേക്ക് പ്രണയപുരസരം നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... ഇരുവരുടെയും മിഴികൾ പ്രണയാർദ്രമായ സംഭാഷണത്തിലേർപ്പെട്ടിരിക്കവേ ഗൗരി രുദ്രന്റെ ഇരു കവിളിലും മാറി മാറി ചുംബനപ്പൂക്കൾ ചൊരിഞ്ഞു.... ഗൗരിയുടെ മിഴികളിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റാതെ രുദ്രനവളെയും കൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.... കട്ടിലിനടുത്തെത്തിയ രുദ്രൻ പതിയെ ഗൗരിയെ കട്ടിലിലേക്കിട്ടു. ബെഡിലേക്ക് വീണ ഗൗരിയെ പ്രണയസാഗരവീചികളൊഴുകുന്ന മിഴികളോടെ ആപാദചൂഡം നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... കാലുകളിൽ നിന്നുമല്പം മാറിയ വെള്ളപ്പുടവയ്ക്ക് കീഴിലെ പ്രസൃതഭാഗങ്ങളും താൻ സമ്മാനിച്ച നേർത്ത പൊന്നിൻക്കൊലുസ്സുകൾ വശ്യചാരുതയോടെ മയങ്ങുന്ന പാദരക്തകോകനദങ്ങളും അതിലെ കറുപ്പ് ചായം തൂകിയ ഇളം മാകന്ദഫലങ്ങൾ കാണക്കെയുള്ള പാദാംഗുഷ്ഠങ്ങളും ഇളം ക്രമുകഫലങ്ങളെ പോലെയുള്ള പാദശാഖകളും ശ്രോണിയിൽ നിന്നും മാറിയൽപ്പം നഗ്നമായ പാൽവർണ്ണമാർന്ന തുന്ദത്തെയും രുദ്രൻ പ്രണയപുരസരം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു... ചിത്താകര്‍ഷകമായിളക്കി കൊണ്ടിരുന്ന ആ രക്തകോകനദചരണങ്ങളിലെ പാദാംഗുഷ്ഠങ്ങളിലും പാദശാഖകളിലും രുദ്രൻ തന്റെയധരങ്ങളമർത്തി ജിഹ്വാൽ ലാളനകളർപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... രുദ്രന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ പുളകിതയായ ഗൗരിയൊന്ന് ഇളകി ചിരിച്ചു. ഗൗരിയുടെ ചിരി രുദ്രനെ കൂടുതൽ ഉന്മത്തനാക്കി മാറ്റിയപ്പോൾ അവൻ തന്റെ പ്രവൃത്തികൾ തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.... അല്പനിമിഷങ്ങൾക്കകം വശ്യമനോഹരിയായി ശയനീയത്തിലൊരു കനകവിഗ്രഹത്തെ പോലെ ശയിക്കുന്ന ഗൗരിയുടെ അടുത്തേക്ക് ശയനസ്ഥനായ രുദ്രനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ മിഴികളിലേക്ക് തന്റെ നോട്ടമെറിഞ്ഞു... മൃദുമന്ദസ്മേരവദനയായ അവളുടെ സരസീരുഹനയനങ്ങളിൽ നിന്നുമെരിയുന്ന പ്രണയകിരണങ്ങൾ തൈജസകീടങ്ങളായി തന്റെ മനോദർപ്പനത്തിൽ പെയ്തിറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നിലെ അനന്യജനുണരുന്നത് രുദ്രനറിഞ്ഞു.. തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ