ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് ❤️ https://sharechat.com/post/61l0aa6?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#തരള_സംഗീത_മന്ത്രം ((73)) പ്രസാദ് ജിപ്സിയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി നിവർന്നു നിന്നു. ഏത് വിധത്തിലായിരിക്കും അവന്റെ ആക്രമണം എന്നറിയാതെ കരുതലോടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു ശേഖരന്റെ മറ്റു ശിങ്കിടികൾ. "നീ എത്തിയോ?? എനിക്കറിയാമായിരുന്നു നീ വരുമെന്ന്. ഉരുക്കിന്റെ ചങ്കുള്ളവനാ നീയെന്ന് നിന്നെ ആദ്യം കണ്ടപ്പോഴേ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയതാണ്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ കടുവയുടെ മടയിലേക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് നീ കയറി വന്നത്." ശേഖരൻ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു. "ആര്...?? നിന്നെയാണോ ശേഖരാ സ്വയം കടവയെന്ന് നീ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. എന്നെ വെറുതേ ചിരിപ്പിക്കല്ലേ ശേഖരാ. നീ കടുവയെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?? നേർക്കു നേരേ അതിനു മുന്നിൽ നിന്നിട്ടുണ്ടോ?? കനൽ പോലെയുള്ള ചങ്കൂറ്റത്തോടെ അതിനെ വേട്ടയാടാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ?? നിന്റെ ശ്രീലങ്ക കിടന്നു വിറച്ചു പോകും ശേഖരാ. കാട്ടിൽ വേട്ടയാടാൻ പോയ ഈ പ്രസാദിനെ ചങ്കൂറ്റം പറഞ്ഞ് നീ അളക്കരുത്." പ്രസാദ് കണ്ണുരുട്ടി പറഞ്ഞു. "ഇത്.. ഇത് തന്നെയാണ് എനിക്കും വേണ്ടത്... ഈ വീറും വാശിയും തന്നെയാണ് വേണ്ടത്.. എന്തിനാടാ ഈ കളിയുടെ ഇടയിൽ നീ കയറി നിൽക്കുന്നെ? ഈ കളി ശേഖരനും മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ തറവാട്ടിലുള്ളവരും തമ്മിലാണ്. അതിനിടയിൽ നിന്റെ ആവശ്യം തീരെയില്ല. ആ പിഴച്ച ഭദ്രയ്ക്ക് വേണ്ടി നിന്റെ രക്തം ഇങ്ങനെ തിളയ്ക്കണോ??" "പ്ഭാ..." ശേഖരന്റെ നെഞ്ചു നോക്കി അവൻ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. കാര്യസ്ഥൻ ഗോവിന്ദൻ കിടുങ്ങി.. ശേഖരന്റെ മറ്റു ശിങ്കിടികൾ ഭയന്നു പിന്നോട്ട് നീങ്ങി. "ടാ.. നീ എന്നെ ചവിട്ടി അല്ലേ.. നീ കണ്ടിരിക്കുന്നത് ചില്ലറ തുട്ട് കൊടുത്താൽ പണി തരുന്ന പീക്കിരി കൊട്ടേഷൻ പിള്ളാരെ അല്ലേ? വിയ്യൂർ ജയിലിലെ റേഷൻ തിന്ന് വീർത്ത ഉരുക്കന്മാരെ നീ നേരിട്ടിട്ടുണ്ടോ? എങ്കിൽ നീ ഒന്നു നേരിട്ടു നോക്ക്. എടാ പൊന്നാ...??" താഴെ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ ശേഖരൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു. ഒരിളം കാറ്റ് പ്രസാദിനെ തൊട്ട് കടന്നു പോയി. ബംഗ്ലാവിൽ നിന്നും ഒരു രൂപം ഇറങ്ങി വന്നു. തന്നെക്കാൾ മൂന്നിരട്ടിയുണ്ട് ആ രൂപമെന്ന് പ്രസാദ് കണക്കുകൾ കൂട്ടി. "ഇനി ജീവനോടെ നിനക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് പുറത്തു പോകാൻ കഴിയില്ല. ഹഹഹഹഹഹ..." ശേഖരന്റെ അട്ടഹാസം മുഴങ്ങി. പൊന്നൻ ഇറങ്ങി വന്ന് പ്രസാദിന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഇരുവരും ആദ്യം കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കോർത്തു. "അടിയടാ.." എഴുന്നേറ്റ് നിന്നുകൊണ്ട് ശേഖരൻ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ആദ്യം അടി തുടങ്ങിയത് പ്രസാദ് ആയിരുന്നു. മുഖത്തിന്റെ ഇരു വശത്തും അവൻ കൈ നീട്ടി പൊന്നനെ ഇടിച്ചു. നാലോ അഞ്ചോ ഇടി കൊണ്ടിട്ടും അയാൾക്ക് കുലുക്കമില്ല. ഒന്നു വിരണ്ടു പോയ പ്രസാദ് പൊന്നന്റെ വയറിൽ നോക്കി വീണ്ടും അഞ്ചാറ് ഇടി കൊടുത്തു. അപ്പോഴും അതേ നിൽപ്പ് തുടർന്നു പൊന്നൻ. ക്ഷമ കേട്ട് സർവ്വ ശക്തിയിൽ കൈ മുട്ടു കൊണ്ട് അയാളുടെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞിടിച്ചു പ്രസാദ്. ഇത്തവണ പൊന്നന് വേദനിച്ചു. അരിശം പൂണ്ട അയാൾ കാല് പൊക്കി പ്രസാദിന്റെ നെഞ്ചു നോക്കി തൊഴിച്ചു. തന്റെ കറുത്ത ജിപ്സിയിലേക്ക് അവൻ ഉയർന്നു പൊങ്ങി വീണു. "ഹഹഹഹ.. കണ്ടില്ലെടോ ഗോവിന്ദാ നമ്മുടെ കഥാനായകന്റെ അവസ്ഥ.!! ഒരു രക്ഷകൻ വന്നിരിക്കുന്നു. ഹഹഹഹഹ...." ശേഖരൻ ഉറക്കെ പറഞ്ഞ് കളിയാക്കി ചിരിച്ചു. അയാളുടെ ശിങ്കിടികളും കാര്യസ്ഥൻ ഗോവിന്ദനും ആ പരിഹാസം ഏറ്റു പിടിച്ച് ആവും വിധം ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു. "വാടോ.. നമുക്കിനി ഉമ്മറത്തിരുന്ന് അവന്റെ അഭ്യാസം കാണാം." ഗോവിന്ദന്റെ സഹായത്തോടെ ശേഖരൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് കടന്ന് ചാരു കസേരയിലിരുന്ന് ആ പോരാട്ടം കാണുവാൻ തയ്യാറായി. ഒപ്പം പിന്നിൽ നിന്നു കൊണ്ട് ഗോവിന്ദനും. പൊന്നൻ ഭൂമി കുലുക്കി പ്രസാദിന് നേരേ പാഞ്ഞടുത്തു. ബോണറ്റിൽ കയറി നിന്നു കൊണ്ട് വായുവിൽ ഉയർന്ന് സർവ്വ ശക്തിയിൽ അവൻ പൊന്നനെ തൊഴിച്ചു. കേവലം രണ്ടു ചുവടുകൾ മാത്രമേ പൊന്നൻ പിന്നോട്ട് നീങ്ങിയുള്ളൂ. അയാളുടെ പുറകിൽ വന്നു പോയ പ്രസാദിനെ പിന്നോട്ട് കൈ വീശി പൊന്നനിടിച്ചു. കൃത്യം കവിളിൽ തന്നെ ഇടി കിട്ടി വീണു പോയി പ്രസാദ്. കാൽ ചുവട്ടിൽ കിടക്കുന്ന പ്രസാദിനെ പുറം കാല് കൊണ്ട് അയാൾ തട്ടി. മണ്ണിലുരസ്സി ഏതാനും മീറ്ററുകളോളം പ്രസാദ് തെന്നിപ്പോയി. ചുമച്ചുകൊണ്ട് അവൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. കണ്ണുകളിൽ വെള്ളിപ്പൊട്ടുകൾ പറന്നു നീങ്ങുന്നതായി കണ്ടു. അത് കാഴ്ചയുടെ മഞ്ഞളിപ്പ് ആയിരുന്നു. കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി പ്രസാദ് പൊന്നനെ നോക്കി. മാംസ മല പോലെയുള്ള അയാളെ കമ്പി പാര വെച്ച്‌ അടിച്ചാലും വീഴില്ലെന്നും അയാൾക്ക്‌ മുന്നിൽ താൻ വെറുമൊരു പുഴുവാണെന്നും അതേ നിൽപ്പിൽ പ്രസാദ് ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. ഇവിടെ വേണ്ടത് ബല പരീക്ഷണമല്ല. ബുദ്ധി പൂർവ്വമുള്ള ചുവടുകളാണെന്ന് ശിരസ്സനക്കി അവൻ ചിന്തിച്ചു. "വാടാ..." പൊന്നൻ കൈ നീട്ടി അവനെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു. പ്രസാദ് സമയം കളഞ്ഞില്ല. തന്നെക്കാൾ വലിപ്പമുള്ള പൊന്നന്റെ നേർക്ക് അവൻ കുതിച്ചു ചെന്നു. വലതു കൈ വീശി പൊന്നനെ ഇടിക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു. ആ കൈയ്യിലേക്ക് പൊന്നൻ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും ഉടൻ തന്നെ കൈ പിൻ വലിച്ച് മുട്ടുകാൽ കൊണ്ട് കനത്ത ഒരു തൊഴിയായിരുന്നു പ്രസാദിന്റെ പ്രയോഗം. അവൻ ശത്രുവിനെ കുരങ്ങ് കളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. നാഭി സ്ഥാനത്ത് കാൽ മുട്ടുകൊണ്ട് ഇടി കിട്ടിയ പൊന്നൻ വേദനകൊണ്ട് വിറച്ചു പോയി. ആ സമയം പ്രസാദിന് ധാരാളമായിരുന്നു. അവൻ ഉയർന്നു പൊങ്ങി തന്റെ തോളുകൊണ്ട് പൊന്നന്റെ തോളിലിടിച്ചു. അടി പതറിപ്പോയ പൊന്നൻ നിയന്ത്രണം വീണ്ടെടുത്ത് പ്രസാദിനെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ഇടിച്ചു. വായിൽ നിന്നും രക്തം തെറിച്ച് അവൻ ഊർന്ന് വീഴുകയായിരുന്നു. "ആഹാ.. ചോര കണ്ടു.. ഇനിയിത് കൊഴുക്കും.." കൈകൾ കൂട്ടിയടിച്ചായിരുന്നു ശേഖരൻ അത് പറഞ്ഞത്. വായിൽ നിന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന രക്തത്തെ പുറത്തേക്ക് തുപ്പി കളഞ്ഞ് പ്രസാദ് പൊന്നനെ നോക്കി. ഒരു നിമിഷം അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ പിന്നിലേക്ക് അവൻ സഞ്ചരിച്ചു. ഗോവ സ്ട്രീറ്റ് ഫൈറ്റിൽ ഒരു സുഡാനിയുമായി താൻ മൽപ്പിടുത്തം നടത്തിയ നിമിഷം, തിരുവനന്തപുരം മാർക്കറ്റിലെ യൂണിയൻ പണിക്കാരനുമായി വട്ടം വരച്ച് മല്ലടിച്ച നിമിഷം, കൊച്ചി ബാറിൽ പരസ്പരം വെല്ലു വിളിച്ച് ഒരു പോലീസുകാരനുമായി കൊമ്പു കോർത്ത നിമിഷം. എല്ലായിടത്തും ഒടുവിൽ ജയം തനിക്കു തന്നെയായിരുന്നു. ഇവിടെയും അങ്ങനെ തന്നെ. ഒന്നുകിൽ ജയം. അല്ലെങ്കിൽ മരണം. രണ്ടിലൊന്നുറപ്പിച്ച് അവൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. വലതു കൈ മുഷ്ടി നന്നായി ചുരുട്ടി കഴിവതും ബലം കൊണ്ടു വന്നു. "പ്രതിമ കണക്കേ നിൽക്കാതെ ചെമ്പനെ തീർത്ത പോലെ അടിച്ചൊടിയടാ അവന്റെയും നട്ടെല്ല്.." ചാരു കസേരയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ശേഖരൻ ആക്രോഷിച്ചു. അമ്പലക്കാള മുക്രയിടുന്ന പോലെയൊരു ശബ്ദം പൊന്നനിൽ നിന്നും പുറത്തൊഴുകി. ചുവപ്പ് കണ്ട് വെറി പൂണ്ട കാളയെ പോലെ അയാൾ പ്രസാദിന്റെ നേരേ പാഞ്ഞടുത്തു. തന്റെ നേർക്ക് ഏകദേശം പൊന്നൻ എത്തിയത് കണ്ട് പ്രസാദ് ഒരു കുതിച്ചു ചാട്ടം. കൃത്യം അയാളുടെ ശിരസ്സിന് മുകളിലൂടെ ഊർന്ന് പൊങ്ങിയ പ്രസാദ് അയാളുടെ പിന്നിലെത്തി നില ഉറപ്പിച്ചു. സമയം ഒട്ടും പാഴാക്കാതെ തന്നെ പൊന്നന്റെ നട്ടെല്ല് നോക്കി അവൻ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. ഈരേഴു പതിനല് ലോകം ഒരുമിച്ച് കണ്ടു പോയി പൊന്നൻ. അത്രയ്ക്ക് വേദനയുണ്ടായിരുന്നു പ്രസാദിന്റെ ആ പ്രയോഗത്തിന്. തിരിഞ്ഞു നിന്ന് തന്നെ ആക്രമിക്കാൻ ശ്രമിച്ച പൊന്നന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് പ്രസാദ് വീണ്ടും ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. മണികണ്ഠ സ്വാമികളെ വിളിച്ചു പോയ പൊന്നന് നിന്ന നിൽപ്പിൽ നിന്നും അനങ്ങാൻ സാധിച്ചില്ല. തന്റെ മുഷ്ടികൾ ചുരുട്ടി അവൻ തലങ്ങും വിലങ്ങും പൊന്നനെ ആക്രമിച്ചു. അതെല്ലാം സ്വന്തം ശരീരംകൊണ്ട് ഏറ്റുവാങ്ങാനല്ലാതെ പൊന്നന് ഒന്നും സാധ്യമായിരുന്നില്ല. അയാളുടെ കീഴ്താടി നോക്കി പ്രസാദ് ഒന്നു പൊട്ടിച്ചു. വലിയൊരു പാറ വീഴുന്ന പോലെയാണ് പൊന്നൻ മണ്ണിലേക്ക് പതിച്ചത്. എന്നാലും അയാൾ വിടാൻ ഒരുക്കമല്ലാമായിരുന്നു. പ്രസാദിന്റെ കാലിൽ പിടിത്തമിട്ട് മുകളിലേക്ക് എറിയാൻ നിഷ്പ്രയാസം സാധിച്ചു പൊന്നന്. എന്നാൽ ചടുലമായി ആ അക്രമത്തെ ചെറുത്ത പ്രസാദ് അടി പതറാതെ വീണ്ടും മണ്ണിൽ വന്നു നിന്നുകൊണ്ട് പൊന്നന്റെ കഴുത്തിനു പിന്നിൽ കാൽ മുട്ടുകൊണ്ട് ഇടിച്ചു. എവിടെയോ ഒരു എല്ല് ഒടിയുന്ന ശബ്ദം അവരെല്ലാം കേട്ടു. തീർന്നില്ല., ആ മാംസ മലയുടെ കാലും കഴുത്തും കൂട്ടി വളച്ചു പിടിച്ചപ്പോൾ എല്ലുകൾ നുറങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു. കലിയടങ്ങാത്ത പ്രസാദ് എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് പൊന്നനെ സർവ്വ ശക്തിയിൽ ഉയർത്തിയെടുക്കുന്നത് കണ്ട് ഗോവിന്ദനും ശേഖരനും വാ പൊളിച്ചു പോയി. തന്നെക്കാൾ വലിപ്പമുള്ള പൊന്നനെ തോളിൽ കിടത്തി അവൻ കറക്കാൻ തുടങ്ങി. പൊന്നൻ നിലവിളിച്ചു കരഞ്ഞു. ശേഖരനും ശിങ്കിടികളും കാര്യസ്ഥൻ ഗോവിന്ദനും നോക്കി നിൽക്കേ പൊന്നനെ കറക്കി കറക്കി കറക്കി ആ ചുവന്ന ബെൻസിലേക്ക് പ്രസാദ് നീട്ടിയെറിഞ്ഞു. വലിയൊരു തേക്കിൻ തടി വന്നു പതിച്ച പോലെയാണ് പൊന്നൻ ബെൻസിലേക്ക് വീണത്. തൽക്ഷണം ബെൻസിന്റെ മുൻ ചില്ലും മറ്റുമൊക്കെ തകർന്നു തരിപ്പണമായി. ഒപ്പം പൊന്നന്റെ ഏതാനും എല്ലുകളും. ഒടുവിൽ ഒന്നു ശിരസ്സുയർത്തി നോക്കി പൊന്നൻ ബോധം കെട്ട് തോൽവി സമ്മതിക്കുകയായിരുന്നു. പ്രസാദ് നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പു തുള്ളികൾ തുടച്ചു നീക്കി. വായിലെ രക്തം വീണ്ടും പുറത്തേക്ക് തുപ്പി തനിക്ക് ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. ശിങ്കിടികൾ എല്ലാം ഭയന്നു വിറച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. അവരെയെല്ലാം നോക്കി പ്രസാദ് അലറി : "ഇനി ആരെങ്കിലുമുണ്ടോടാ എന്നോട് ഏറ്റുമുട്ടാൻ???" ആരിൽ നിന്നും ഉത്തരം വന്നില്ല. "ഗുഡ്.. വെരി ഗുഡ്.." അവരെയെല്ലാം നോക്കി പറഞ്ഞ് പ്രസാദ് ശേഖരന്റെ നേർക്ക് നടന്നു. "ഗോവിന്ദാ...??" ശേഖരൻ അലറി. ആ അലർച്ചയുടെ പൊരുൾ മനസ്സിലായ ഗോവിന്ദൻ വേഗം തന്നെ ഇരട്ടക്കുഴൽ തോക്ക് കൊണ്ടു വന്ന് അയാളുടെ കൈയ്യിൽ കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. ശേഖരൻ അത് കൈക്കലാക്കി പ്രസാദിനു നേരേ വെടിയുതിർക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും അവന്റെ പിടിത്തം ആ തോക്കിൽ വന്നു വീഴുകയായിരുന്നു. വലത് ഭാഗത്തു നിൽക്കുന്ന ഗോവിന്ദനെ അവൻ ആഞ്ഞു തൊഴിച്ചു. ഉമ്മറപ്പടിയും കടന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് അയാൾ തെറിച്ചു പോയി വീണു. താൻ പിടിത്തമിട്ട ഇരട്ടക്കുഴൽ തോക്ക് പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചതും തോക്കിന്റെ മറ്റേ അറ്റം പിടിച്ചു വച്ച ശേഖരനും മുറ്റത്തേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. ഠേ..! പ്രസാദ് വെടിയുതിർത്തു. പക്ഷെ ശേഖരനിൽ അത് കൊള്ളാതെ എങ്ങോട്ടാ പോയി മറഞ്ഞു. "നിന്റെ നെഞ്ച് നോക്കി എനിക്ക് കാഞ്ചി വലിക്കാൻ അറിയാൻ പാടില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല. കേട്ടോടാ പന്ന..." തോക്കിന്റെ പാത്തി കൊണ്ട് ശേഖരന്റെ മുഖത്ത് അവൻ ഒന്നു കൊടുത്തു. അമ്മേ... എന്നൊരു രോദനം അയാളിൽ നിന്നും പുറത്തൊഴുകി. ഉമ്മറത്തെ ചാരു കസേര പുറത്തിട്ട് അതിന്മേൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പ്രസാദ് ഗോവിന്ദനെയും ശേഖരനേയും മാറി മാറി നോക്കി : "ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ശേഖരാ എനിക്കൊരു കഴിഞ്ഞ കാലമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന്. ഒരിക്കലും ആ പഴയ എന്നെ നീ ക്ഷണിക്കരുതെന്ന്. താങ്ങില്ല.. നിനക്കത് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല. എന്നിട്ടും ആ പ്രസാദിനെ നീ ക്ഷണിച്ചു വരുത്തി. അതിനർത്ഥം മരണം നീ അത്രയേറെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നല്ലേ.. ശെരി നിന്നെ കൊല്ലുവാനുള്ള നിയോഗം എനിക്ക് തന്നെയാകും. പറ നിന്റെ അവസാനത്തെ ആഗ്രമെന്താണ്? എന്നെകൊണ്ട് പറ്റുന്നതാണെങ്കിൽ ഞാനത് സാധ്യമാക്കി തരാം." ഒരു മൃഗത്തെ പോലെയുള്ള പ്രസാദിന്റെ കാൽക്കീഴിൽ കിടന്ന് നായ മോങ്ങുന്ന പോലെ ശേഖരൻ മോങ്ങി : "എന്നെ കൊല്ലല്ലേ പ്രസാദേ.. കൊല്ലല്ലേ.. ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ നിന്റെ കാല് പിടിക്കാം." "ഓഹോ.. അങ്ങനെയാണോ.. എങ്കിൽ പിടിയടോ എന്റെ കാല് കള്ള ശേഖരാ." പ്രസാദ് കല്പ്പിച്ചു. ആ കല്പ്പന തീരും മുന്നേ ശേഖരൻ അവന്റെ കാല് പിടിച്ച് അപേക്ഷിച്ചു കരയുകയായിരുന്നു. ശേഖരൻ മാത്രമല്ല ഗോവിന്ദനും അവന്റെ കാൽക്കീഴിൽ കിടന്ന് യാചിച്ചു. കുറച്ചു നേരം പ്രസാദ് മൗനം പാലിച്ചു. ശേഷം തോക്കിൻ കുഴൽ ശേഖരന്റെ ശിരസ്സിൽ വെച്ചു. അയാൾ ശിരസ്സുയർത്തി പ്രസാദിനെ നോക്കി. "എന്നെ ജയിക്കാൻ കൊണ്ടു വന്നവന്റെ സ്ഥിതി നിന്റെ കണ്ണുകൾകൊണ്ട് കണ്ടില്ലേ. ഇപ്പോൾ ഞാനാണ് ജയിച്ചിരിക്കുന്നത്. നീ തോറ്റു. ജയിക്കുന്നവൻ പറയും തോൽക്കുന്നവൻ അനുസരിക്കും അതാണ് പ്രസാദിന്റെ നിയമം." "നീ എന്തു പറഞ്ഞാലും ഞാൻ അനുസരിക്കും. എന്നെ കൊല്ലാതെ മാത്രം വിട്ടാൽ മതി മോനെ പ്രസാദേ..." തേങ്ങലടിച്ച് അയാൾ കരഞ്ഞു. "ശെരി.. ഞാൻ അടക്കി നിർത്തിയ എന്റെ മൃഗത്തെ പുറത്തു കൊണ്ടു വന്നവനല്ലേ നീ. അതോണ്ട് ഒരു അവസരം കൂടി ഞാൻ നിനക്ക് തരാം. മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ തറവാട്ടിൽ ഇനി നിന്റെ നിഴൽ വെട്ടം പോലും കാണരുത്." "ഇല്ല.. മേലിൽ ഞാനവിടെ വരില്ല.. ആ തറവാട് വേണമെന്ന ആഗ്രഹം ഞാൻ വേണ്ടെന്നു വെക്കുന്നു. ഈ നിമിഷം മുതൽ." അയാൾ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. "വീരഭദ്ര തമ്പുരാന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും നീ തട്ടിയെടുത്ത സ്വത്തുക്കൾ എല്ലാം തന്നെ നീ അവർക്ക് തിരിച്ചു കൊടുത്തേക്കണം. ഒരു പെറ്റീഷൻ ഞാൻ ഹൈ കോടതിയിൽ ഫയൽ ചെയ്തിട്ട് കൂടിയാണ് കൊച്ചിയിൽ നിന്നും ഇപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നത്. കാര്യങ്ങൾ കോടതി മുഖേനെ എല്ലാം നീ കൈ മാറണം." "അത്.. അത്..." ശേഖരൻ ഒന്നു മടിച്ചതും പ്രസാദ് അയാളുടെ നെറുകയിൽ തോക്ക് ഒന്നൂടെ അമർത്തി. "ശെരി ശെരി. ... സമ്മതിക്കുന്നു.. എല്ലാം ഞാൻ അവർക്ക് വിട്ടുകൊടുത്തേക്കാം. എന്റെ സ്വത്തുക്കൾ മാത്രമേ ഞാൻ കൈവശം വെക്കൂ.." അലറി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ശേഖരൻ പറഞ്ഞു. "നല്ലത്.. ഇതിലേതെങ്കിലും ഒരെണ്ണം നീ തെറ്റിച്ചാൽ അടുത്ത പകൽ പിന്നെ നീ കാണില്ല ശേഖരാ.. രണ്ടു ലിറ്റർ കള്ള് കുടിച്ച് പൊന്നനെ പോലെയുള്ള ഗുണ്ടകൾ പറയുന്ന വാക്കല്ല ഇത്. ആ പൊന്നനെ മലർത്തിയടിച്ച പ്രസാദിന്റെ വാക്കാണ്." അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൻ എഴുന്നേറ്റു. ശേഖരനും ഗോവിന്ദനും ശിരസ്സുയർത്തി നോക്കി. "ആദ്യമൊക്കെ ഭദ്രയെ ആരെങ്കിലും തൊട്ടാൽ ഞാൻ തല്ലുക മാത്രമേ ചെയ്യുള്ളു. ഇപ്പൊ അവളെ ആരെങ്കിലും വേദനിപ്പിച്ചാൽ കൊന്നു കളയും ഞാൻ." മനസ്സിലായി എന്നർത്ഥത്തിൽ മുതലാളിയും കാര്യസ്ഥനും ശിരസ്സാട്ടി. കയ്യിൽ പിടിച്ച ഇരട്ടക്കുഴൽ തോക്ക് മുറ്റത്തെ തെങ്ങിന്റെ മണ്ടയിലേക്ക് ചൂണ്ടി നിർത്തി പ്രസാദ് കാഞ്ചി വലിച്ചു. ഠേ..! ഭയന്നു പോയ ഗോവിന്ദനും ശേഖരനും കണ്ണുകൾ പൊത്തിയിരിക്കവേ ഒരു തേങ്ങാക്കുല താഴേക്ക് വീഴുകയായിരുന്നു. ഇരുവരും കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അമ്പരപ്പോടെ പ്രസാദിനെ നോക്കി. ഒരു പുച്ഛം ചുണ്ടിൽ വിടർത്തി ആ ഇരട്ടക്കുഴൽ തോക്ക് ദൂരേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് പ്രസാദ് നടന്നു. അവരെല്ലാം കണ്ണ് തള്ളി നോക്കി നിൽക്കെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ജിപ്സിയുമായി അവൻ ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുമ്പോൾ ബോധം വരാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു പൊന്നൻ അപ്പോഴും. ((തുടരും)) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ