രുദ്രദൃഷ്ടി: ഭാഗം 13 ഓർമ്മകളുടെ പുഴയിൽ മുങ്ങിത്താഴുമ്പോഴും ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ പ്രാണൻ രുദ്രാവതിയെ തേടുകയായിരുന്നു…. വൈതർണി നദിയിലെ രക്തപ്രവാഹം ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഓരോ സ്മരണയെയും മായ്ച്ചുകളയുകയായിരുന്നു. തന്റെ പേര്, കാശിയിലെ ഘാട്ടുകൾ, കാലഭൈരവൻ... എല്ലാം ഒരു പുകമറ പോലെ അവനിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയി. ഒടുവിൽ നദിയുടെ മറുകരയിൽ അവൻ കയറി നിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ വെറുമൊരു ശൂന്യമായ ഉടൽ മാത്രമായിരുന്നു…. "നീ ആരാണ്"... വായുവിൽ ശൂന്യകന്റെ പരിഹാസം മുഴങ്ങി… ഇന്ദ്രജിത്ത് ചുറ്റും നോക്കി. താൻ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നതെന്നോ, തന്റെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ശൂലം ആരുടേതാണെന്നോ അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവന്റെ ഇടതുകൈയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്ന ആ രുദ്രാക്ഷ മാല അവനിൽ ഒരു വിങ്ങൽ ഉണ്ടാക്കി. അത് ആരുടേതാണ്.... ഇന്ദ്രജിത്ത് മുന്നോട്ട് നടന്നത് ശൂന്യകന്റെ കോട്ടയിലേക്കായിരുന്നു. അവിടെ ചുവരുകൾക്ക് പകരം മനുഷ്യമുഖങ്ങളായിരുന്നു. അവ നിലവിളിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ കോട്ടയുടെ നടുവിൽ, ഒരു സ്ഫടിക കുമിളയ്ക്കുള്ളിൽ രുദ്രാവതി തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവൾ ഇപ്പോൾ ഒരു നൂറു വയസ്സുള്ള വൃദ്ധയെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നു. അവളുടെ ചൈതന്യം അവസാന തുള്ളിയും വറ്റാറായി…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... എന്നെ നോക്കൂ"... അവൾ ദയനീയമായി വിളിച്ചു… പക്ഷേ ഇന്ദ്രജിത്തിന് ആ മുഖം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൻ അവളെ ഒരു അപരിചിതയെപ്പോലെ നോക്കി നിന്നു. ശൂന്യകൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന് മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു…. "നോക്കൂ ഇന്ദ്രജിത്ത്.. നിനക്ക് വേണ്ടി ജീവൻ കളയാൻ നിന്നവളാണ് ഈ കിടക്കുന്നത്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നിനക്ക് അവൾ വെറുമൊരു മൃതപ്രാരൂപം മാത്രം.. ഇനി നിന്റെ ആത്മാവിനെ എനിക്ക് തരൂ.".... ഈ സമയം ഭൂമിയിൽ, ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശരീരം തണുത്ത് മരവിക്കുന്നത് കണ്ട് ബാലഭൈരവൻ തന്റെ ദിവ്യശക്തി ആവാഹിച്ചു. അവൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ആത്മാവിലേക്ക് ഒരു മന്ത്രധ്വനി അയച്ചു… "ഇന്ദ്രജിത്ത്.. കാഴ്ച പോയാലും ഓർമ്മ പോയാലും നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കേൾക്കുന്നത് രുദ്രാവതിക്ക് വേണ്ടിയാണ്. നിന്റെ ഉള്ളിലെ നീലകണ്ഠ ശക്തിയെ ഉണർത്തൂ".... ആ ശബ്ദം ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു സ്ഫോടനമുണ്ടാക്കി. ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചുവന്നില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഭക്തി ഉണർന്നു. അവൻ മന്ത്രിച്ചു.. "ഓം കാലഭൈരവായ നമ".... ആ നാമം ഉച്ചരിച്ചതും ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് നീല വെളിച്ചം പുറപ്പെട്ടു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഹാലാഹലം ശൂന്യതയെ ദഹിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. രൂപമില്ലാത്ത ശൂന്യകൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ആ നീലജ്വാലകളിൽ തട്ടി അവൻ ചിതറിപ്പോയി. ഇന്ദ്രജിത്ത് ആ രുദ്രാക്ഷ മാല രുദ്രാവതിയുടെ കുമിളയ്ക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു. അത് തകർന്നതോടെ അവളുടെ ആത്മാവ് പുറത്തു വന്നു….. "സ്മൃതി പോയാലും സ്നേഹം പോകില്ല ശൂന്യകാ"... ഇന്ദ്രജിത്ത് ഗർജ്ജിച്ചു. അവൻ തന്റെ ശൂലം കൊണ്ട് ശൂന്യകന്റെ ഹൃദയസ്ഥാനമായ അന്ധകാര കേന്ദ്രത്തിൽ കുത്തി…. വിരഹത്തിന്റെ പുതിയ തലം ശൂന്യകൻ നശിച്ചതോടെ മൃത്യുലോകം തകരാൻ തുടങ്ങി. ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി. രുദ്രാവതിക്ക് അവളുടെ യൗവനവും ചൈതന്യവും തിരികെ ലഭിച്ചു. എന്നാൽ... ഇന്ദ്രജിത്ത് കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ അവൻ രുദ്രാവതിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു "നീ ആരാണ്.. ഞാൻ നിന്നെ എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ...".. രുദ്രാവതി തകർന്നുപോയി. തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി അവൻ സ്വന്തം ഓർമ്മകൾ ബലി നൽകിയിരിക്കുന്നു. പ്രപഞ്ചം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു, പക്ഷേ അവരുടെ പ്രണയം ഒരു വലിയ ശൂന്യതയിൽ അകപ്പെട്ടു…. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ