ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 5 ഗ്രാമം ഒന്നാകെ അഗ്നിനാളങ്ങൾക്കിടയിൽ അകപ്പെട്ടു. കുട്ടികളുടെയും വയോധികരുടെയും നിലവിളികൾ ആകാശത്തോളം ഉയർന്നു. ഒരു വശത്ത് താമ്രസൂരന്റെ തകരുന്ന ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള സ്ഫോടനങ്ങൾ, മറുവശത്ത് ഭൈരവന്റെ ക്രൂരമായ ചിരി. തീ പടരുന്നത് കണ്ട രുദ്രൻ ശാന്തനായി നിന്നു. അവന്റെ ജടകളിൽ നിന്ന് ഒരു വെള്ളിനൂൽ പോലെ പ്രകാശം പുറപ്പെട്ടു. അവൻ തന്റെ ദണ്ഡ് ഭൂമിയിൽ ആഴ്ത്തി ഉറക്കെ മന്ത്രിച്ചു… "ഓം ഗംഗാധരായ നമഃ" നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, വരണ്ടുണങ്ങിയ ഗ്രാമത്തിലെ കുളങ്ങളിൽ നിന്നും കിണറുകളിൽ നിന്നും ജലം ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്നു. ആ ജലം ഒരു വലിയ തിരമാലയായി മാറി ഗ്രാമത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള രക്തവലയത്തെ അണച്ചു കളഞ്ഞു. അഗ്നി കെട്ടടങ്ങിയതോടെ ഗ്രാമവാസികൾ സുരക്ഷിതരായി…. അതേസമയം, താമ്രസൂരൻ തന്റെ അവസാന ശക്തി സംഭരിച്ച് ഭദ്രയെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഭദ്ര ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു പെൺകുട്ടിയായിരുന്നില്ല; അവൾ ആദിപരാശക്തിയുടെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ വാൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി… ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു മിന്നൽ പിണർ അവളുടെ വാളിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു…. "അധർമ്മത്തിന് ഈ ഭൂമിയിൽ സ്ഥാനമില്ല".. ഭദ്രയുടെ വാൾ താമ്രസൂരന്റെ കഴുത്തിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയി. ചെമ്പുദേഹിയായ ആ അസുരൻ ഒരു വലിയ മല ഇടിഞ്ഞു വീഴുന്നതുപോലെ നിലംപതിച്ചു. അവന്റെ ശരീരം ചാരമായി മാറി കാറ്റിൽ പറന്നു….. തന്റെ എല്ലാ ശക്തികളും തകർന്നത് കണ്ട ഭൈരവൻ ഓടി രക്ഷപെടാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഭദ്രയുടെ ഒരു നോട്ടം അവനെ തറപ്പിച്ചു നിർത്തി. രുദ്രൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു…. "മന്ത്രവാദം കൊണ്ടും തന്ത്രം കൊണ്ടും നീ നേടിയതെല്ലാം വെറും മായയായിരുന്നു ഭൈരവാ. നീ ചെയ്ത പാപങ്ങൾക്ക് ഈ ജന്മം കൊണ്ട് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാനാവില്ല," രുദ്രൻ പറഞ്ഞു… ഭദ്ര തന്റെ വാൾ അവന്റെ നേരെ നീട്ടി. എന്നാൽ അവനെ കൊല്ലുന്നതിന് പകരം, അവന്റെ നെറ്റിയിലെ തിലകം അവൾ വാൾ കൊണ്ട് മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു. അതോടെ ഭൈരവന്റെ മന്ത്രശക്തികൾ എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൻ വെറുമൊരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ കാട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി…. യുദ്ധം അവസാനിച്ചു. ഗ്രാമത്തിൽ സമാധാനം തിരിച്ചുവന്നു. ഗ്രാമവാസികൾ ഭദ്രയ്ക്കും രുദ്രനും മുന്നിൽ നന്ദിയോടെ കൈകൂപ്പി നിന്നു. ആ പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടി ഇന്ന് അവരുടെ രക്ഷകിയായിരുന്നു…. രുദ്രൻ ഭദ്രയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൻ തന്റെ ദണ്ഡ് തോളിൽ വെച്ചു. "നിന്റെ ദൗത്യം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല ഭദ്രേ. ഈ ഭൂമിയിൽ അധർമ്മം ഇനിയും തലപൊക്കും. അപ്പോഴെല്ലാം നിനക്ക് കാവലായി മഹാദേവന്റെ അംശമുണ്ടാകും.".... അവൻ സാവധാനം നടന്ന് മൂടൽമഞ്ഞിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാൾ കാളിക്ഷേത്രത്തിന്റെ മടപ്പിള്ളിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. അവൾ വീണ്ടും ആ ഗ്രാമത്തിലെ സാധാരണ പെൺകുട്ടിയായി മാറി…. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 11 കാലനേമിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാലബിന്ദുവാണ് അവന്റെ അമരത്വത്തിന്റെ രഹസ്യമെന്ന് ഭദ്ര തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുഴുവൻ കറുപ്പും ആവാഹിച്ച ആ ബിന്ദു തകർക്കാതെ അവനെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ല….. മഹാകാളി രൂപം പൂണ്ട ഭദ്രയുടെ എട്ടു കൈകളിലും ആയുധങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങി. അവൾ ഓരോ തവണ കാലനേമിയെ ആഞ്ഞുവെട്ടുമ്പോഴും അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കറുത്ത പുക ഉയർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. കാലനേമി തന്റെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് വായുവിൽ വരഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ വിഷലിപ്തമായ കറുത്ത ശരങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു. അവ ഭദ്രയുടെ ദേഹത്ത് തട്ടി ചിതറി…. "രുദ്രാ നിന്റെ അംശം എന്റെ മുൻപിൽ വീണുകഴിഞ്ഞു. ഇനി ഈ പെണ്ണിനെ ഞാൻ കാലത്തിന്റെ ചങ്ങലയിൽ തളയ്ക്കും".... കാലനേമി ഗർജ്ജിച്ചു. നിലത്തു വീണു കിടന്ന രുദ്രൻ തന്റെ കൈകൾ മണ്ണിൽ അമർത്തി. അവൻ മന്ത്രിച്ചു… "ശരീരമല്ല ആത്മാവാണ് ആയുധം."... അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സുവർണ്ണ നൂൽ പോലെ ഒരു പ്രകാശരശ്മി പുറപ്പെട്ട് ഭദ്രയുടെ ഉടവാളിൽ ചെന്ന് തറച്ചു. ആ പ്രകാശം ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു ഉൾക്കാഴ്ച നൽകി. കാലനേമിയുടെ നെഞ്ചിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് ചലിക്കുന്ന ഒരു കറുത്ത ഗോളം അവൾ കണ്ടു. അതായിരുന്നു കാലബിന്ദു. അത് ഓരോ നിമിഷവും അതിന്റെ സ്ഥാനം മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു….. ഭദ്ര തന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിച്ചു. അവൾ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോലെ കാലനേമിക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങി. അവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. ആ സമയം നോക്കി ഭദ്ര തന്റെ വാൾ വായുവിൽ എറിഞ്ഞു. വാൾ വായുവിൽ വെച്ച് പലതായി പിളർന്ന് കാലനേമിയെ നാലുഭാഗത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു….. ഭദ്ര തന്റെ യഥാർത്ഥ വാളുമായി നേരെ കാലനേമിയുടെ നേർക്ക് കുതിച്ചു. അവൻ അവളെ തടയാൻ തന്റെ ഇരുമ്പു കൈകൾ നീട്ടിയെങ്കിലും, ഭദ്ര വഴുതിമാറി അവന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ വാൾ ആഴ്ത്തി….. "ഇത് ധർമ്മത്തിന്റെ വാളാണ്, ഇതിനെ തടയാൻ നിന്റെ അന്ധകാരത്തിന് കഴിയില്ല"... വാളിന്റെ അഗ്രം കാലബിന്ദുവിൽ സ്പർശിച്ചതും, കാലനേമിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു മഹാസ്ഫോടനം ഉണ്ടായി. പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഒരു ശബ്ദം. കാലബിന്ദു ചിന്നിച്ചിതറിയതോടെ കാലനേമിയുടെ ശരീരം പുകയായി അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു…. അന്ധകാരം നീങ്ങി. പ്രഭാത സൂര്യന്റെ ആദ്യ കിരണങ്ങൾ ധർമ്മപുരിയിൽ പതിച്ചു…. മഹാകാളി രൂപത്തിൽ നിന്ന് ഭദ്ര പതുക്കെ പഴയ പെൺകുട്ടിയായി മാറി. അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് രുദ്രനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു…. രുദ്രന്റെ ശരീരത്തിലെ മുറിവുകൾ പതുക്കെ ഉണങ്ങാൻ തുടങ്ങി… അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി…. "നീ നിന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി ഭദ്രേ. അധർമ്മത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നിഴൽ നീ നീക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.".... യുദ്ധം ജയിച്ചെങ്കിലും രുദ്രന്റെ സമയം അവസാനിക്കാറായെന്ന് ഭദ്രയ്ക്ക് തോന്നി…. "നീ പോവുകയാണോ" അവൾ ചോദിച്ചു….. "ഞാൻ എങ്ങും പോകുന്നില്ല ഭദ്രേ" രുദ്രൻ പറഞ്ഞു. "നീ അനീതിക്കെതിരെ വാളെടുക്കുമ്പോഴെല്ലാം നിന്റെ കൈക്കരുത്തായി ഞാൻ ഉണ്ടാകും. നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭക്തിയാണ് എന്റെ വിലാസം." രുദ്രൻ സാവധാനം പ്രകാശത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാളുമായി ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അവൾ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു പെൺകുട്ടിയല്ല ഒരു നാടിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ

AD #bjpindia

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 32 മൃതദ്വീപിലേക്കുള്ള യാത്ര കേവലം ഒരു കടൽയാത്രയായിരുന്നില്ല അത് മരണത്തിന്റെ നിഴലുകളിലൂടെയുള്ള ഒരു പ്രയാണമോയിരുന്നു. ധനുഷും സംഘവും ഒരു പുരാതനമായ കപ്പലിൽ ദക്ഷിണ സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി…. കപ്പൽ നീങ്ങുന്തോറും സമുദ്രത്തിലെ ജലം കറുത്ത നിറമായി മാറി. കാറ്റ് നിലച്ചു. പക്ഷേ കപ്പൽ അദൃശ്യമായ ഏതോ ശക്തിയാൽ മുന്നോട്ട് വലിക്കപ്പെട്ടു. മൈഥിലി കപ്പലിന്റെ ഒരു കോണിൽ ചങ്ങലയ്ക്കൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാലനേമിയുടെ അംശം ഇടയ്ക്കിടെ അട്ടഹസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… "ധനൂ.. അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു" വേദ മൈഥിലിയുടെ നെറ്റിയിൽ ഔഷധജലം തളിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു….. "സൂക്ഷിക്കൂ വേദാ അത് മൈഥിലിയല്ല" ധനുഷ് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി….. അവന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി മൈഥിലിയുടെ ശരീരത്തിന് ചുറ്റും കറുത്ത പാമ്പുകൾ പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു…. അർദ്ധരാത്രിയായപ്പോൾ കപ്പലിന് ചുറ്റും വിചിത്രമായ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടുതുടങ്ങി. വെള്ളത്തിനടിയിൽ നിന്ന് നീളമുള്ള വിളറിയ കൈകൾ കപ്പലിന്റെ വശങ്ങളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു. ജലപ്പിശാചുക്കൾ നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഈ കടലിൽ മുങ്ങിമരിച്ച കപ്പൽയാത്രികരുടെ ആത്മാക്കളായിരുന്നു അവ….. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് കുലച്ചു. "ഈ ശബ്ദങ്ങൾ... ഇവ ജീവനുള്ളവയല്ല. ഇവ വായുവിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന നിലവിളികളാണ്".. അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ ശബ്ദവേധി അസ്ത്രങ്ങൾ ജലത്തിന് താഴേക്ക് തൊടുത്തുവിട്ടു. ഓരോ അമ്പും തറയ്ക്കുമ്പോൾ കടലിനടിയിൽ നിന്ന് കറുത്ത രക്തം പുറത്തുവന്നു…. സ്മശാന കാവൽക്കാരൻ കപ്പലിന്റെ അറ്റത്ത് നിന്ന് തന്റെ മന്ത്രം ജപിച്ചു. "മരിച്ചവർ മരിച്ചവരോട് ചേരട്ടെ" അവൻ തന്റെ കൈയ്യിലുള്ള ഭസ്മം കടലിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. ആ ഭസ്മം തട്ടിയ പിശാചുക്കൾ ചാരമായി മാറി….. പെട്ടെന്ന് മൈഥിലിയുടെ ചങ്ങലകൾ തനിയെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന കനലുകൾ പോലെ ജ്വലിച്ചു. അവൾ താരയ്ക്ക് നേരെ ഒരു അഗ്നിഗോളം തൊടുത്തുവിട്ടു. താര മിന്നൽ വേഗത്തിൽ അത് തടഞ്ഞെങ്കിലും മൈഥിലിയുടെ ശക്തി ഇപ്പോൾ പത്തിരട്ടിയായിരുന്നു….. "താക്കോൽ എന്റേതാണ്" മൈഥിലി അലറി. അവൾ കപ്പലിന്റെ പായയ്ക്ക് തീയിട്ടു… ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി കൊണ്ട് മൈഥിലിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി. "കാലനേമീ എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ശരീരം വിട്ടുപോവുക"... ആ കപ്പൽ ഒരു തീരത്തേക്ക് അതിവേഗം ഇടിച്ചു കയറി… ആ കൂട്ടിയിടിയിൽ കപ്പൽ രണ്ടായി പിളരാൻ തുടങ്ങി. ഈ സമയം ഇരുട്ടിൽ ഒരു വലിയ ദ്വീപ് തെളിഞ്ഞുവന്നു. മൃതദ്വീപ്.. ആ ദ്വീപിൽ നിന്ന് ആയിരം ആത്മാക്കളുടെ വിലാപം കേൾക്കാമായിരുന്നു….. കപ്പൽ തകർന്ന് എല്ലാവരും ദ്വീപിന്റെ തീരത്തേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. മൈഥിലി ആ ഇരുട്ടിൽ എവിടേക്കോ ഓടിമറഞ്ഞു. ദ്വീപിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഒരു വലിയ ഗർത്തം കാണാമായിരുന്നു. അതിൽ നിന്ന് ചോരയുടെ ഗന്ധമുള്ള പുക ഉയരുന്നു…. "നമ്മൾ വൈകിപ്പോയി.. അവൾ താക്കോലുമായി ഗർത്തത്തിനടുത്തേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു."...താര തളർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു. വേദ തന്റെ കൈകൾ മണ്ണിൽ അമർത്തി. "ഈ ദ്വീപിൽ ഒരു ചെടി പോലും വളരുന്നില്ല. ഇവിടെ പ്രാണനില്ല മരണം മാത്രമേയുള്ളൂ. പക്ഷേ ദൂരെ ഒരു ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ ഒരു വെളിച്ചം ഞാൻ കാണുന്നു.".... വേദ പറഞ്ഞു…. അവർ ഗുഹയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ അവിടെ ജടപിടിച്ച മുടിയുള്ള ശരീരം മുഴുവൻ അസ്ഥികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഒരു സന്യാസി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അയാൾക്ക് മൂന്ന് കണ്ണുകളുണ്ടായിരുന്നു… അവ രക്തവർണ്ണമായിരുന്നു…. "സ്വാഗതം രുദ്രരക്ഷകരേ...താക്കോൽ ഗർത്തത്തിൽ വീണുകഴിഞ്ഞു. ഇനി രക്തഗർത്തം തുറക്കും. നിങ്ങൾക്ക് മൈഥിലിയെ വേണോ അതോ ലോകത്തെ വേണോ"... അയാൾ അട്ടഹസിക്കാൻ തുടങ്ങി….. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ