ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/69dkxy8?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിഴിയോരങ്ങളിൽ. 37 🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫 വൃന്ദ അടുക്കള അടച്ച ശേഷം തിരികെ ബെഡ് റൂമിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ ദേവൂട്ടി ഒരു വശം ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന് ഉറക്കം പിടിച്ചിരുന്നു. വൃന്ദ പുതപ്പെടുത്ത്‌ കുഞ്ഞിനെ പുതപ്പിച്ച ശേഷം ഫാനിന്റെ സ്പീഡ് കുറച്ച് വച്ചു. അശോകനെ ബെഡ് റൂമിൽ കാണാഞ്ഞ് വൃന്ദ വന്ന് സിറ്റൗട്ടിൽ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലെ ഏതോ ഒരു ശൂന്യ ബിന്ദുവിൽ മിഴികൾ നട്ട് അവിടെ ഇരിയ്ക്കുകയാണ്. അവന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ എരിഞ്ഞു തീരാറായ സിഗരറ്റിന്റെ കനൽ കുത്ത്‌ കണ്ടപ്പോൾ വൃന്ദയ്ക്ക് മനസിലായി അയാളുടെ മനസ്സ് മറ്റേതോ മേച്ചിൽ പുറങ്ങളിൽ മേഞ്ഞു നടക്കയാണെന്ന് "അശോകേട്ടൻ ഇവിടെ വന്നിരിയ്ക്കയാണോ. കിടക്കുന്നില്ലേ. പുറത്ത് നല്ല തണുപ്പുണ്ട് അശോകേട്ടാ. " വൃന്ദയുടെ ശബ്ദമാണ് അയാളെ ഓർമകളിൽ നിന്നുണർത്തിയത്. അയാൾ, താൻ നാളെ രതീഷിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുന്നതും, അവരിൽ നിന്നുണ്ടാകാൻ പോകുന്ന ചോദ്യങ്ങളെ നേരിടുന്നതുമെല്ലാം മനസുകൊണ്ട് ഓർത്തെടുത്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കയായിരുന്നു. എത്രയൊക്കെ തയ്യാറെടുപ്പുകളോടെ പോയാലും അവരുടെ ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ തനിയ്ക്ക് മറുപടി നഷ്ടപ്പെട്ട് ശിരസ്സ് കുനിച്ചു നിൽക്കേണ്ടി വന്നേക്കും. അവരുടെ മകന്റെ ഭാഗമാണ് ശരി പക്ഷം എന്നിരിയ്ക്കെ എന്തും നേരിടാനുള്ള ഒരു മുൻകരുതൽ എടുത്തേ മതിയാകൂ. അശോകൻ തന്റെ മുൻപിൽ വൃന്ദ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് കയ്യിലിരുന്ന എരിഞ്ഞു തീരാറായ സിഗരറ്റ് കുറ്റി പുറത്തേയ്ക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. "മോളുറങ്ങിയോ..." അശോകൻ എന്തെങ്കിലും പറയണമല്ലോ എന്ന് കരുതി വൃന്ദയോട് ചോദിച്ചു. "സമയം ഒരുപാട് ആയില്ലേ അശോകേട്ടാ. അവൾ എപ്പോഴേ ഉറക്കം പിടിച്ചു. ഇവിടിരുന്നിട്ടെന്താ.. അശോകേട്ടൻ എണീറ്റ് അകത്തേയ്ക്ക് വാ.." "നീ പോയി കിടന്നോ. അമ്മയോടും കിടന്നോളാൻ പറയ്‌. എനിയ്ക്കിവിടെ കുറച്ച് നേരം കൂടി ഇരിയ്ക്കണം." "ഇവിടിരുന്ന് ഉറക്കം കളഞ്ഞിട്ട് എന്താ കാര്യം അശോകേട്ടാ. നാളെ ആശാലതയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അവർ ചോദിയ്ക്കാൻ പോകുന്ന ചോദ്യങ്ങളും, ആയമ്മയുടെ മകന്റെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് അവർക്കുള്ള വ്യാകുലതകൾ പറയുന്നതും ഒക്കെയായിരിയ്ക്കില്ലേ ഇപ്പോൾ അശോകേട്ടന്റെ മനസ്സിൽ.. എന്നാൽ അവർക്ക് പറയാനുള്ളത് അതൊന്നും ആയിരിയ്ക്കില്ലെങ്കിലോ അശോകേട്ടാ... എങ്കിൽ അശോകേട്ടൻ ഇവിടെ ഇരുന്നു ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതിൽ എന്തർത്ഥമാണ് ഉള്ളത്." വൃന്ദ പറയുന്നത് എന്തെന്ന് മനസിലാകാതെ അശോകൻ അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. "എനിയ്ക്ക് സംസാരിയ്ക്കാനുണ്ട് അശോകേട്ടനോട്.." അവൾ പറഞ്ഞു. അശോകൻ താനിരുന്ന കസേരയിൽ നിന്നെണീറ്റ് അകത്തേയ്ക്ക് പോന്നു. വൃന്ദ അവന് പിന്നാലേ വന്ന് വാതിലടച്ചു ഓടാമ്പലുകൾ ഇട്ട ശേഷം രാത്രിയിൽ ഓഫ്‌ ചെയ്യുന്ന ലൈറ്റുകൾ കെടുത്തിയിട്ടിട്ട് ബെഡ് റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. വൃന്ദ വരുമ്പോൾ അശോകൻ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ജാറിൽ നിന്നും ഇളം ചൂടുള്ള കരിങ്ങാലി വെള്ളം ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർന്നെടുത്ത്‌ കുടിയ്ക്കുകയാണ്. അതിന് ശേഷം അശോകൻ വന്ന് ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നു. വൃന്ദ അശോകന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്ന ശേഷം നാളെ ആശാലതയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് അമ്മ വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് തിരക്കി. "അമ്മ വന്നിട്ട് എന്താ കാര്യം.. അമ്മ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അവൾ അതിന് ചെവി കൊടുക്കാൻ പോലും നിന്നെന്ന് വരില്ല. അത്രയ്ക്കും നിഷേധി തരമല്ലേ അവൾ കാണിച്ച് കൂട്ടുന്നത്. അമ്മ പറഞ്ഞാൽ അനുസരിയ്ക്കുന്നവളാണെങ്കിൽ അവിടെയും ഇല്ലേ ഒരമ്മ. അവൾ ആ അമ്മയുടെ വാക്കിന് പുല്ലുവിലയെങ്കിലും കൊടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന്‌ എന്നെ വിളിച്ച് അവർക്ക് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ ആവശ്യപ്പെടേണ്ടി വരുമായിരുന്നില്ലല്ലോ." "അശോകേട്ടൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോവോ." "താൻ വരുന്നുണ്ടോ... വരുന്നെങ്കിൽ വാ. അവരാരും നമ്മളെ വിളിച്ചതായി അവൾക്ക് തോന്നാതെ വെറുതെയുള്ള ഒരു സന്ദർശനം പോലെ നമുക്ക് പോയിട്ട് വരാം." "വെറുതെയുള്ള സന്ദർശനം എന്നൊക്കെ നമ്മുടെ തോന്നലാ അശോകേട്ടാ.. നമ്മൾ ചെല്ലുന്നത് കാണുമ്പോ തന്നെ ആശയ്ക്ക് കാര്യം പിടി കിട്ടിയിരിയ്ക്കും. അവളുടെ ലക്ഷ്യവും അത് തന്നെ ആയിരിയ്ക്കും അശോകേട്ടാ.. അശോകേട്ടനെ അവിടെ എത്തിയ്ക്കുക." "എന്നെ അവിടെ എത്തിച്ചിട്ട് എന്ത് നേട്ടമാ ടീ അവൾക്കുള്ളത്. അവളുടെ ജീവിതമല്ലേ അവളുടെ ചെയ്തികൾ കൊണ്ട് കോഞ്ഞാട്ടയായി പോകുന്നത്. അത് പോലും മനസിലാക്കാനുള്ള കഴിവില്ലാതായി പോയോ ആ പെണ്ണിന്. കഷ്ടം.ഞാൻ അവിടെ ചെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലാകുന്ന രീതിയിൽ എന്തെങ്കിലും രണ്ട് വാക്ക് പറഞ്ഞിട്ട് പോരാമെന്നേയുള്ളൂ. അവളുടെ പ്രവൃത്തിയാലാണ് അവളുടെ ജീവിതം നേർവഴിയ്ക്ക് ആക്കിയെടുക്കേണ്ടത്." "അവൾക്ക് അവളുടെ ജീവിതമല്ല ഇപ്പോൾ വലുതെങ്കിലോ അശോകേട്ടാ... അവളുടെ ജീവിതത്തെ കുറിച്ചോ, അവളെ ചുറ്റി നിൽക്കുന്ന മറ്റു ജീവിതങ്ങളെ കുറിച്ചോ അവൾ ചിന്തിയ്ക്കുന്നേയില്ല എന്ന് കരുതുക. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണായിരുന്നു ആശയെങ്കിൽ അവൾ ആ വീട്ടിലുള്ളവരെ യാതൊരു വിധത്തിലും വെറുപ്പിയ്ക്കാൻ നിൽക്കയേ ഇല്ലായിരുന്നു." "പിന്നെന്താ അവളുടെ ഉദ്ദേശ്യം... അവൾ നിന്നോട് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ.. ഫോണിലൂടെയോ മറ്റോ.." അശോകന്റെ നെറ്റിയിൽ സംശയത്തിന്റെ ചുളിവുകൾ വീണു. "ഇല്ല അശോകേട്ടാ.. പക്‌ഷേ ആശാലതയുടെ ഈ ചെയ്തികളിൽ നിന്നും മനസിലാക്കേണ്ടത് അവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നും പഴയതൊന്നും മാഞ്ഞു പോയിട്ടില്ലെന്ന് വേണം. പ്രത്യേകിച്ചും വിൻസന്റ്.അവനെചുറ്റിപ്പറ്റി അവൾ കണ്ട കനവുകൾ. അവളും ഒത്തുള്ള അവന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ."." വൃന്ദയുടെ സ്വരം നേർത്തു. "വിൻസന്റോ.. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പോയ കാര്യങ്ങളല്ലേ. അതും ആശാലതയുടെ പ്രവൃത്തികളുംതമ്മിൽ എന്ത് ബന്ധം.." "അശോകേട്ടന് തെറ്റിപ്പോയി. വിൻസന്റിന്റെ കാര്യങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയതാണെന്ന് അശോകേട്ടന്റെ തോന്നലാ. ആശയ്ക്ക് പക്‌ഷേ അങ്ങിനെ അല്ലെങ്കിലോ.." "എന്ത് അസംബന്ധമാടീ നീ പറയുന്നത്. വിൻസന്റ് മരണപ്പെട്ടു പോയതല്ലേ. ആശ പോയി അതെല്ലാം നേരിൽ കണ്ടതാണല്ലോ. എന്നിട്ട് വീണ്ടും അവനെയും, അവന്റെ ഓർമകളെയും മനസ്സിൽ പേറിയാണ് അവൾ ജീവിയ്ക്കുന്നതെന്നോ.. അവൾക്കെന്താ ഭ്രാന്താണോ അതിന്." "ആയിരിയ്ക്കും അശോകേട്ടാ.. സ്നേഹം ചിലപ്പോൾ ഭ്രാന്തായി മാറാവുന്ന അവസ്ഥ ചിലരിലെങ്കിലും കണ്ട് വരാറുണ്ട്.. പ്രത്യേകിച്ചും താൻ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ചിരുന്ന, ജീവിത പങ്കാളിയാക്കാൻ കൊതിച്ചിരുന്ന ഇണ പെട്ടന്നൊരു വേള നഷ്ടപ്പെട്ട് പോകുമ്പോൾ.. അത് പോലൊരു സ്നേഹമായിരുന്നില്ലേ അശോകേട്ടാ ആശാലതയ്ക്ക് വിൻസന്റിനോട് ഉണ്ടായിരുന്നത്." "അതിന് അവൻ മരണപ്പെട്ടു പോയില്ലേ.. ഇനി അവന്റെ ഓർമ്മകൾ മനസിലിട്ട് നീറ്റിക്കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവർക്ക് സമാധാനക്കേട് സമ്മാനിയ്ക്കുന്നതിന് എന്ത് ന്യായമാണ് പറയാനുള്ളത്." "വിൻസന്റ് മരണപ്പെട്ടത് യാദൃശ്ചികമായ ഒരപകട മരണം അല്ലെന്നല്ലേ അന്നത്തെ സംസാരം. അതിൽ എന്തെങ്കിലും ദുരൂഹതയുണ്ടെങ്കിൽ അത് കണ്ടെത്തണമെന്ന് ആശയ്ക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ..." "ദുരൂഹത..." അശോകൻ ദേഷ്യത്തോടെ കൈകൾ കൂട്ടി ഞെരിച്ചു. "അവൾക്കിപ്പോഴാണോടീ അതിൽ ദുരൂഹതയുണ്ടെന്ന ദിവ്യ ജ്ഞാനം കിട്ടിയത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു മറ്റൊരുത്തന്റെ താലി കഴുത്തിൽ കേറി കഴിഞ്ഞപ്പോഴാ അവൾക്ക് കാമുകന്റെ ഘാതകരെ കണ്ടെത്തണമെന്ന ബോധം വന്നത്... പോലീസിനില്ലാത്ത അന്വേഷണ ത്വരത തോന്നാൻ ഇവളെന്താ സി ബി ഐയ്ക്ക് പഠിയ്ക്കുന്നോ... വിഡ്ഢി... മറ്റാരും അറിയാതിരുന്നാൽ അവൾക്ക് നന്ന്.. അല്ലെങ്കിൽ കൂടും കുടുക്കയുമെടുത്ത്‌ ചിലപ്പോൾ ആ വീട്ടിൽ നിന്നും തിരികെ പോരേണ്ട ഗതി പോലും വന്നേക്കും അവൾക്ക്.. അത്ര പോലും തിരിച്ചറിവില്ലാത്ത ജന്മമായിരുന്നോ ഇവളുടേത്‌.. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അവളുടെ ആ പിച്ചക്കാരൻ കാമുകനെ കൊന്നിട്ട് ആർക്ക് എന്ത് നേട്ടമുണ്ടാകാനാ..." പറഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ അശോകന്റെ ഒച്ച ഉയർന്നു പോയി. "അശോകേട്ടാ.. അടുത്ത മുറിയിൽ അമ്മയുണ്ട്... അമ്മ ധരിയ്ക്കും നമ്മൾ തമ്മിൽ വഴക്കിടുവാണെന്ന്." വൃന്ദ ഓർമിപ്പിച്ചു. "അശോകേട്ടൻ ഇപ്പോൾ ചോദിച്ചില്ലേ വിൻസന്റിനെ കൊന്നിട്ട് ആർക്ക് എന്ത് നേട്ടമുണ്ടാകാനാണെന്ന്. അത് കണ്ടെത്തുകയാണ് ആശയുടെ ലക്ഷ്യമെങ്കിലോ.. ആശ ജോലിയ്ക്ക് പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞു വീട്ടിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നു എന്നല്ലേ രതീഷിന്റെ അമ്മ അശോകേട്ടനെ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത്.. അവൾ ആ ചെയ്യുന്നത് പോലും വ്യക്തമായ ഒരുദേശ്യത്തിലൂടെ ആയിരിയ്ക്കില്ലേ അശോകേട്ടാ.. കൊല്ലത്താണല്ലോ ആശ ജോലി ചെയ്യുന്നത്... അപ്പോൾ അവൾക്ക് ആരുമറിയാതെ വിൻസന്റിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാം...വേണമെങ്കിൽ വിൻസന്റിന്റെ മരണത്തിൽ തങ്ങൾക്ക് സംശയമുണ്ടെന്ന് കാണിച്ച് പോലീസിലെ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കോ, ആഭ്യന്തവകുപ്പിലെ മറ്റാർക്കെങ്കിലുമോ വിൻസന്റിന്റെ മാതാവിനെയോ, സഹോദരിയെയോ കൊണ്ട് പരാതി കൊടുപ്പിയ്ക്കാം... ആ പരാതിയിൻ പുറത്ത് പോലീസിന് അന്വേഷണം നടത്താതിരിയ്ക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ... ഞാൻ പറയുന്നത് അത് തന്നെ നടക്കട്ടെ എന്നാ. ആ അപകടത്തിൽ ഒരു ദു രൂഹതയും ഇല്ലെന്ന് പോലീസ് കണ്ടെത്തുന്നതോടെ ആശയുടെ സംശയമെല്ലാം തീരുമല്ലോ... അതോടെ അവൾക്ക് രതീഷിനൊപ്പം ഒരു പുതു ജീവിതം തുടങ്ങാൻ സാധിച്ചാലോ." വൃന്ദ പറയുന്നത് കേട്ട് അശോകൻ അൽപ്പസമയം അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി നിന്നു. "നിനക്കും സ്ഥിരബുദ്ധി നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയോ വൃന്ദേ.. ആശാലതയ്ക്കും രതീഷിനുo ഇടയിൽ വിൻസന്റ് എന്ന മൂന്നാമതൊരു കഥാപാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നെന്ന് ആ വീട്ടിൽ രതീഷിനൊഴികെ മറ്റാർക്കും അറിയില്ല. ഞാൻ അവിടെ ചെന്ന് ആയമ്മയോട് അവരുടെ മരുമകൾ പോയി പൂർവ കാമുകന്റെ മരണത്തിന് ഇടയാക്കപ്പെട്ടവരെ കണ്ടെത്താൻ സഹായിയ്ക്കണം എന്ന് അവരോട് ആവശ്യപ്പെടാനാണോ നീ പറയുന്നത്... എവിടോ കിടന്ന ചീഞ്ഞു നാറിയ ഒരുത്തന്റെ നെഞ്ചത്തൂടെ വണ്ടി കയറിയതിനും സമാധാനം പോകുന്നത് എന്റേത്... അവളെ കൊള്ളാവുന്ന ഒരുത്തന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊടുത്തു എന്നൊരു കുറ്റം ചെയ്തതിന്റെ ശിക്ഷയായിരിയ്ക്കും ഈ കിട്ടിക്കൊണ്ട് ഇരിയ്ക്കുന്നത്. പറയുന്നതിനൊക്കെ ഒരു മര്യാദ വേണ്ടേ.. ദൈവം കൈ വെള്ളയിൽ നല്ലൊരു കുടുംബ ജീവിതം വച്ചു കൊടുത്തപ്പോ ഇരു കയ്യും നീട്ടി അതിനേ സ്വീകരിയ്ക്കാനുള്ളതിന് പകരം അവൾക്ക് പോലീസുദ്യോഗം നോക്കണം പോലും... നാളെ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ. അവളുടെ വായിൽ നിന്നും നീയീ പറഞ്ഞത് തന്നെയാ കേൾക്കാൻ പോകുന്നതെങ്കിൽ അവർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള നടപടി എടുത്തോളാൻ പറയും ഞാൻ. ഒരു ജോലിയുണ്ടെന്നുള്ളതിന്റെ അഹങ്കാരമല്ലേ അവളീ കാണിയ്ക്കുന്നത്. അവൾക്ക് അവളുടെ ജീവിതമല്ല വലുതെങ്കിൽ ആരുടെയോ മരണത്തിനു പിന്നാലേ പോയി സ്വന്തം ജന്മം കഴുവേറ്റി കളയട്ടെ. ആർക്ക് ചേതം." ആരോടോ ഉള്ള രോഷം തീർക്കാനെന്ന മട്ടിൽ അശോകൻ ബെഡിലേക്ക് ഒരു വശം ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു. അവൻ കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും പറയുമെന്ന് കരുതി വൃന്ദ അൽപ്പ സമയം കാത്തെങ്കിലും അശോകൻ കണ്ണുകൾ പൂട്ടി കിടക്കുന്നത് കണ്ട് വൃന്ദ ലൈറ്റ് കെടുത്തിയിട്ട് ദേവൂട്ടിയുടെ അരികെ വന്ന് കിടന്നു. ♦️ ജോലിക്കാരി ലളിത രാവിലെ ചായയുമായി വന്ന് വാതിലിൽ തട്ടി വിളിച്ചപ്പോൾ ആശാലത വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. ഒരു ട്രേയിൽ രണ്ട് കപ്പ് ചായയുമായി നിന്ന ലളിത ചായ ആശാലതയ്ക്ക് നേർക്ക് നീട്ടി. ഒരു കപ്പ് ചായ എടുത്തിട്ട് ആശാലത തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ ലളിത അവളെ പിന്നിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു. ആശാലത അവിടെ തന്നെ നിന്ന ശേഷം മുഖം ചെരിച്ച് നോക്കി. "ഇത് സാറിനുള്ളതാ.. ഇത് കൂടി കൊടുത്തേക്ക്." "ആശാലത അവിടെ നിന്ന് രതീഷ് ഉറങ്ങുന്ന റൂമിന് നേർക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. "അവിടെ കൊടുത്തേക്ക്. സാർ ആ റൂമിലാണ്." ആശാലത പറഞ്ഞത് അത്ര പിടിയ്ക്കാത്തമട്ടിൽ വല്ലാത്തൊരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കികൊണ്ട് ലളിത അവിടെ നിന്നും രതീഷിന്റെ റൂമിന് നേർക്ക് പോന്നു. "മനുഷ്യനേ അധികപ്പണി ചെയ്യിപ്പിയ്ക്കാനായിട്ട്.. രണ്ടിനും കൂടി ഒരു റൂമിൽ കിടന്നാലെന്താ പോലീസ് കേസെടുക്കുമോ. ഇത് രണ്ട് റൂം കഴുകി തുടയ്‌ക്കേണ്ട ജോലി ചെയ്യണമല്ലോ ഞാൻ." പോകുന്ന പോക്കിൽ ലളിത പിറു പിറുത്തു. താഴേയ്ക്ക് ഇറങ്ങിവന്ന് ലളിത അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന രുഗ്മിണിയോട് പരാതി പറഞ്ഞു. "ഇപ്പോഴും കൊച്ചുങ്ങള് രണ്ടും രണ്ട് റൂമിലാണോ ചേച്ചീ ഉറക്കം.. എന്നാൽ പിന്നെന്തിനാ ഇവറ്റകളു കല്യാണം കഴിച്ചേ... രണ്ട് പേർക്കും കെട്ട് കഴിഞ്ഞു അവരവരുടെ വീട്ടിൽ നിന്നാൽപോരാരുന്നോ." "നീ ഇത്രയധികം ഭാരിച്ച പണിയിലൊന്നും തലയിടല്ലേ ലളിതേ.. അവർ ഈ വീട്ടിൽ അവര്ക്കിഷ്ടപ്പെട്ട റൂമിൽ കിടന്നുറങ്ങും. അതിന് നിനക്കെന്താടീ.നീയിവിടെ ജോലിയ്ക്ക് വന്നതാണെങ്കിൽ അപ്പണി മാത്രം ചെയ്‌താൽ മതി. വീട്ടമ്മ ചമയാൻ നിൽക്കണ്ട. കേട്ടല്ലോ." മസാല ദോശയ്ക്കുള്ള മസാല വഴറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്ന രുഗ്മിണി തിരിഞ്ഞു നിന്നു. "ഓ.. കേട്ടു. ലോകത്തെങ്ങും കാണാത്ത രണ്ടു മക്കളല്ലേ ഇത്." ലളിത രുഗ്മിണി കേൾക്കാതെ പിറുപിറുത്തു. "ലളിതേ, എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടെങ്കിൽ ഉറച്ചു പറഞ്ഞോണം. അല്ലാതെ വായിലിട്ട് കടിച്ചു പൊട്ടിച്ചോണ്ട് നിൽക്കല്ലേ." ലളിത അതത്ര ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മട്ടിൽ സിങ്കിൽ കിടക്കുന്ന പാത്രങ്ങൾ കഴുകി ത്തുടങ്ങി. ഡിഷ്‌ വാഷിട്ട് ഓരോ പാത്രവും തേച്ചു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ലളിത മാറ്റി വയ്ക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് അത് തന്നോടുള്ള രോഷമാണെന്ന് രുഗ്മിണിയ്ക്ക് മനസിലായെങ്കിലും അവർ എതിരൊന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല. രാവിലെ പത്ത്‌ മണിയായപ്പോൾ അശോകന്റെ ബൈക്ക് വന്ന് ഗേറ്റിന് വെളിയിൽ നിന്നു. ലളിത ചെന്ന് ഗേറ്റ് തുറന്ന് കൊടുത്തപ്പോൾ അശോകൻ ബൈക്ക് ഓടിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന് മുറ്റത്ത്‌ നിർത്തി വച്ചു. പിന്നെ അതിൽ നിന്നിറങ്ങി സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി ചെന്നു. മൃദുല ഇറങ്ങി വന്ന് അവനെ സ്വീകരണ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടിരുത്തിയ ശേഷം പോയി രതീഷിനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു. (തുടരും ) കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹 #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ