ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6a8lN7K4?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി... Part 47💞 "എങ്ങോട്ടാ ദേവേട്ടാ…ഇത്രയ്ക്കു രാവിലെ…അതും തണുപ്പുള്ളപ്പോൾ"…ഗൗരി കണ്ണും തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "അതൊക്കെ ഉണ്ട്…സസ്പെൻസാ"...രുദ്രനൊന്ന് കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി…. രുദ്രൻ ഗൗരിയെ ഫ്രഷ് ആവാനായി തള്ളിപ്പറഞ്ഞയച്ചു… അല്പസമയത്തിനുള്ളിൽ ഗൗരി ഫ്രഷ് ആയി വന്നു. അവൻ ജാക്കറ്റ് ഇട്ട് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു അവൾ അതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അത് തീർച്ചയായും എടുക്കാൻ അവൻ നിർദേശിച്ചു. പിന്നെയധികം ഒന്നും അവളവനോട് ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല…. റൂം പൂട്ടി രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൂട്ടി താഴോട്ടിറങ്ങി. ബിൽഡിങ്ങിന്റെ അങ്കണത്തിൽ ഒരു വശത്തായി നിർത്തിയിട്ടിരുന്ന മഹിന്ദ്ര താറിന്റെ അടുത്തേക്കാണ് രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് പോയത്. അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് രുദ്രൻ തന്നെ കൊണ്ട് പോകുന്നത് കണ്ട ഗൗരിയുടെ ഉള്ളിൽ അമ്പരപ്പ് നിറഞ്ഞു…. ദേവേട്ടൻ ഫോർ വീലർ ഓടിക്കുമോ. ഇതിൽ ഇത്രയും നേരത്തെ എങ്ങോട്ടാണാവോ കൊണ്ട് പോകുന്നത്. ചോദിച്ചാൽ ഒന്നും പറയുകയുമില്ല. സർപ്രൈസ് ആണത്രേ. അഹ്‌മദാബാദ് വിട്ടപ്പോൾ തൊട്ട് കലിപ്പൻ എല്ലാം സസ്പെൻസ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞു നടക്കുവാണല്ലോ…ഗൗരി ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ കയറിയിരുന്ന രുദ്രൻ അവളോട് കയറാൻ പറഞ്ഞു.. രുദ്രൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് എടുത്തു. വണ്ടി നിമിഷങ്ങൾക്കകം ദാബ പരിസരത്തു നിന്നും ഹൈവേയിലേക്ക് കയറി. ഹൈവേയിലൂടെ അല്പം പോയി ഉള്ളിലോട്ടുള്ള ഒരു വഴിയിലേക്ക് തിരിച്ചു രുദ്രൻ വണ്ടി. പോകുന്ന വഴികളിൽ മിക്കതും വിജനമാണ്. ഇടയ്ക്ക് അവിടെയും ഇവിടെയുമായി ആൾ സാമീപ്യം കാണുന്നു. പിന്നെയും ഏതൊക്കെയോ വഴികളിലൂടെ രുദ്രൻ വണ്ടി ഓടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…. "ദേവേട്ടൻ ഫോർ വീലർ ഓടിക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞില്ല. എപ്പോഴാ ഇതൊക്കെ പഠിച്ചെടുത്തത് "…. ഗൗരി ഒരത്ഭുതത്തോടെ രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "നിന്റെ ദേവേട്ടൻ ഹെവി ട്രക്ക് ഓടിക്കും പിന്നാണോ ഈ വണ്ടി. നന്ദു മോളെന്തൊക്കെ അറിയാൻ കിടക്കുന്നു "….രുദ്രൻ ഒരു ഗമയോട് കൂടി പറഞ്ഞു…. "എന്തായാലും കൊള്ളാം…ഈ തണുപ്പത്ത് അതിരാവിലെ എങ്ങോട്ടാ എന്നെയും കൊണ്ട് പോവുന്നത്. അതൊന്നു പറയാമോ"…(ഗൗരി) "അത് പറയുമ്പോൾ രസമില്ല. എന്താണെന്നു എത്തേണ്ടിടത്ത് എത്തുമ്പോൾ കാണാം. നന്ദുമോൾ അത് വരെ അടങ്ങിയിരിക്ക്"….രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു… ഗൗരിയൊന്നു മുഖം കൂർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. അല്പസമയത്തിനകം അവൾ ഒന്നു മയങ്ങി… കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കണ്ണു തുറന്ന് നോക്കിയ ഗൗരി നോക്കുമ്പോൾ വണ്ടി ഒരു ടു ലൈൻ റോഡിലൂടെ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടു . ഇടയ്ക്കു എതിരെ ചില വണ്ടികൾ വരുന്നതൊഴിച്ചാൽ വഴി ഏതാണ്ട് വിജനമാണ്. റോഡിന്റെ ഒരു സൈഡിൽ ഒരു മലയുടെ ഭാഗം പോലെയും ഒരു സൈഡ് നല്ല താഴ്ചയുള്ളതായും ഗൗരി വണ്ടിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടു. കുഴപ്പമില്ലാത്ത തണുപ്പുണ്ട്. അല്പം വേഗത്തിൽ ആണ് രുദ്രൻ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്. ഇടയ്ക്ക് ചിലപ്പോൾ ഹെയർ പിൻ വളവുകളും വരുന്നുണ്ട്. ഒരു മല കയറുകയാണോ എന്ന് ഗൗരി സംശയിച്ചു… "ദേവേട്ടാ "…രുദ്രന്റെ അടുത്തോട്ട് ചേർന്നിരുന്നു കൊണ്ട് ഗൗരിയൊന്നു കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് വിളിച്ചു.. രുദ്രൻ എന്താണെന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഒന്നു മൂളി… "ദേവേട്ടാ… പറ നമ്മൾ എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നതെന്ന് "… ഗൗരിയൊന്നു വശ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "ഞാൻ പറയില്ല….. എത്തേണ്ട സ്ഥലത്ത് എത്തുമ്പോൾ നന്ദുമോൾ അറിഞ്ഞാൽ മതി…" (രുദ്രൻ) "പോടാ കലിപ്പാ.. കൊരങ്ങാ…നിങ്ങള് നോക്കിക്കോ. എന്റെ ഉറക്കം ഇന്ന് കെടുത്തിയതിനു ഞാനെന്റെ മക്കളെ കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തി പകരം വീട്ടും "…. ഗൗരിയൊന്നു കെറുവിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. രുദ്രനത് കേട്ട് ആർത്തു ചിരിച്ചു… "നന്ദുമോളെ…നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ഉത്സാഹിച്ചാൽ അടുത്ത വർഷം ഈ സമയമാവുമ്പോഴേക്കും നന്ദുമോളുടെ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാം. എന്താ നോക്കുന്നോ"….പൊട്ടിച്ചിരി വിടാതെ രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു… "പോടാ "… ഗൗരി കെറുവോടെ രുദ്രനിട്ടൊരു കുത്ത് കുത്തിയിട്ട് അവന്റെ അടുത്ത് നിന്നും അല്പം മാറി…. രുദ്രൻ വണ്ടിയൊന്നു വേഗം കുറച്ചു തന്റെ ഇടംകൈ നീട്ടി ഗൗരിയുടെ വലം കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു…. "നന്ദു… എന്റെ ഒരിക്കലും നടക്കില്ലെന്നു കരുതിയ ഒരു സ്വപനം സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നതിനായിട്ടാണ് നമ്മൾ ഇപ്പോൾ പോകുന്നത്. ഇപ്പോൾ എന്റെ നന്ദൂട്ടി അത്ര അറിഞ്ഞാൽ മതി "…. രുദ്രൻ ഒരു ചെറുചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അത് പറയുമ്പോൾ അവനൊരുപാട് ആഗ്രഹിച്ച കാര്യം നടക്കാൻ പോകുന്നത് നടക്കാൻ പോകുന്നതിന്റെ ആമോദത്തിരയിളക്കം ഗൗരിയ്ക്ക് അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാണുവാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ഗൗരി ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ കയ്യിൽ ചുംബിച്ചു… "ദേവേട്ടാ….ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നു വല്ലാതെ"...ഗൗരി ഒന്നു കോട്ടുവായിട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "ആ സീറ്റ്‌ ബെൽറ്റിട്ട് സീറ്റ്‌ പുറകിലേക്കാക്കി കിടന്നു മയങ്ങിക്കോ. ഞാൻ വിളിക്കാം എത്തുമ്പോൾ "…. രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് നിർദേശിച്ചു… അവൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഗൗരി ചെയ്തു. വണ്ടി മുന്നോട്ട് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഗൗരി വൈകാതെ മയക്കത്തിലേക്ക് വീണു… 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 "നന്ദു….നന്ദു "…. രുദ്രന്റെ വിളി കേട്ട് മയക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന ഗൗരി ചുറ്റും ഒന്നു നോക്കി… ഒരു പാർക്കിംഗ് ഗ്രൗണ്ട് പോലെ തോന്നിച്ചു വണ്ടി നിർത്തിയ സ്ഥലം. വേറെയും വണ്ടികൾ പാർക്ക്‌ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഗൗരി വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. സമയം ആറു മണിയോടടുത്തിരിക്കുന്നു. അത്യാവശ്യം തണുപ്പുണ്ട്. പാർക്കിംഗ് ഗ്രൗണ്ട് കഴിഞ്ഞു കുറച്ചപ്പുറത്തായി ഭക്ഷണത്തിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളുടെയും ഒക്കെ ചെറിയ സ്റ്റാളുകൾ കണ്ട ഗൗരി എവിടെ ആണിപ്പോൾ നിൽക്കുന്നതെന്നു അറിയാൻ വെമ്പൽ കൊണ്ടു…. "ദേവേട്ടാ….ഈ ഒന്നു രണ്ട് മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ട്രാവൽ ചെയ്ത് നമ്മൾ എത്തിയിരിക്കുന്നത് ഇതെവിടെയാ "….ആകാംക്ഷയടക്കാൻ കഴിയാതെ ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "ഒക്കെ പറയാം…കുറച്ചു സമയം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട്. ഇപ്പോൾ വാ നമുക്ക് കുറച്ചു നടന്നു കയറാനുണ്ട് "….രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. കളിപ്പാട്ടങ്ങളുടെയും, പുസ്തകങ്ങളുടെയും ഒക്കെ സ്റ്റാളുകൾ ഇരുവശത്തുമായി നിറഞ്ഞ പടികൾ നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ രുദ്രൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് നടന്നു. അല്പം നടന്നപ്പോൾ ഒരു ക്ഷേത്രം മുന്നിൽ കണ്ടപ്പോൾ രുദ്ൻ ഒന്നു നിന്നു…. "ദേവേട്ടാ….ഈ ക്ഷേത്രം കാണിക്കാനാണോ ദേവേട്ടൻ എന്നെ ഇത്രയും രാവിലെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നേക്കുന്നത് "…. ഗൗരി ഒരു ഉദ്വേഗത്തോടെ രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "അല്ല…. നിന്നെ വേറൊരു സംഗതി കാണിക്കാനാണ് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നേക്കുന്നത് "….രുദ്രൻ ഒന്നു കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "വാ…നമുക്കിനി ആ കാണുന്ന പടികൾ മുഴുവൻ നടന്നു കയറണം "… മേലേക്ക് പോകുന്ന പടികളെ കാണിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് പറഞ്ഞു… ഗൗരി രുദ്രൻ കാണിച്ച ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കി. മുകളിൽ ഒരു ക്ഷേത്രവും അങ്ങോട്ട് കുറച്ചു പടികളും നേരെയും വളഞ്ഞുമായി. എന്തായാലും നൂറിലധികം പടികൾ കാണും…. "ഇത്രയും പടികൾ കയറാൻ നിന്നാൽ ഒരു വഴിക്കാകുമല്ലോ ദേവേട്ടാ…എന്നിട്ടെന്താ അവിടെ കാണാനുള്ളത് "…. ഒരന്താളിപ്പോടെ ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "ആദ്യം എന്റെ നന്ദു മോള് എന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു നടക്കു. അവിടെ എത്തുമ്പോൾ അറിയാം എന്താണ് കാണാനുള്ളതെന്നു "…..രുദ്രൻ ചിരി വിടാതെ അവളെയും കൊണ്ട് പടികൾ കയറി നടക്കാൻ തുടങ്ങി….. വേറെയും കുറെ ആളുകൾ നടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഇതൊരു ടൂറിസ്റ്റ് സ്പോട് ആകുമെന്ന് ഗൗരി ഊഹിച്ചു…. "ദേവേട്ടാ….ഇനിയും എത്ര പടികൾ കയറി വേണം മുകളിലെത്താൻ…എനിക്ക് വയ്യ ഇനിയും ഇങ്ങനെ കയറാൻ. ശ്വാസം മുട്ടുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു" …. ഗൗരിയൊന്നു നിന്നു കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "ഇനി കുറച്ചു കൂടിയേ ഉള്ളൂ. ഇനി വന്ന അത്രയും പടികൾ കൂടി കയറിയാൽ നമ്മുടെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെത്തും. അവിടെ എത്തിയിട്ട് വിശ്രമിക്കാം "….. രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി… "ഇനിയും വന്നത്ര പടികൾ കയറാനുണ്ടെന്നോ…ദേവേട്ടന് എന്നോട് ഇനിയും കലിപ്പ് മാറിയില്ലേ "…. അമ്പരപ്പോടെ തലയിൽ കൈവച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു…. "ആണെന്ന് കൂട്ടിക്കോ…എന്നെ കുറച്ചു കാലം സങ്കടപ്പെടുത്തിയതിന്റെ പാപം ഇങ്ങനെ തീരട്ടെ "…. രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവൾക്ക് മറുപടി നൽകി.. "ദേവേട്ടൻ കിട്ടുന്ന അവസരത്തിലൊക്കെ എനിക്കിട്ട് താങ്ങ്….കൊരങ്ങൻ "…..ഗൗരി പരിഭവിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ കൂടെ മുന്നോട്ടുള്ള പടികൾ കയറാൻ തുടങ്ങി…. കുറച്ചു സമയം കൊണ്ട് അടുത്ത പടികളും കയറി അവർ ഒരു ചെറിയ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അടുത്തെത്തി. അവിടുത്തെ വെളിച്ചത്തിൽ ആ ക്ഷേത്ര പരിസരത്തു പാറകളും ഹാൻഡ് റെയിലും ഒക്കെ ഗൗരി കണ്ടു. ഹാൻഡ് റെയിലിനു താഴേക്ക് അവിടെ നിന്നുള്ള വെളിച്ചത്തിൽ താഴെ മലകളും ചെറുകുന്നുകളും മേഘങ്ങളുടെ മറവിൽ അവ്യക്തമായി അവൾ കണ്ടു. ഒരു മലയുടെ മുകളിലാണ് തങ്ങളെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. കുറെ ആളുകൾ എന്തോ കാത്തെന്ന പോലെ ഇരിപ്പുണ്ട് പാറകളിലും ഹാൻഡ് റെയിലിൽ പിടിച്ചുമൊക്കെ…. "ദേവേട്ടാ…നമ്മൾ ഇപ്പോൾ എവിടെയാ ഏതെങ്കിലും മലയുടെ മുകളിൽ ആണോ"...കിതച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "ഒക്കെ പറയാം നന്ദു മോളെ…അല്പസമയം കൂടി കഴിഞ്ഞോട്ടെ. നിന്റെ എല്ലാ സംശയങ്ങൾക്കും ഈ ദേവേട്ടൻ മറുപടി നൽകാം "…..ഗൗരിയുടെ ചുമലിലൂടെ കയ്യിട്ട് തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രൻ ചിരി വിടാതെ പറഞ്ഞു…. ഗൗരി രുദ്രനെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു…. അല്പ സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നീലാകാശത്തിൽ കിഴക്ക് ദിക്കിൽ അങ്ങകലെയായി ഒരു ചുവന്ന പൊട്ടിൽ തുടങ്ങി അനന്തവിഹായസ്സിനെ പതിയെ പതിയെ പിന്നെ മുഴുവനെന്ന വണ്ണം കുങ്കുമശോണിമയണിയിച്ചു കൊണ്ട് അഭ്യുദ്ഗമയ ആദിത്യന്റെ വരവ്…. ഉദയസൂര്യന്റെ മനം മയക്കുന്ന ആ ദൃശ്യവിരുന്നു ദർശിച്ച ഗൗരിയുടെ മനസ്സ് ആമോദത്താൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ഇത് പോലൊരു ഉദയം ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് കാണുന്നത്. അവൾ രുദ്രനെ പ്രണയപുരസ്സരം നോക്കിയപ്പോൾ രുദ്രൻ ഒന്നു കണ്ണിറുക്കി അവളെ ഒന്നു കൂടി ചേർത്തു പിടിച്ചു… ദുഗ്ദ്ധമേഘങ്ങളെക്കാൾ ഉയരത്തിൽ തങ്ങൾ നിൽക്കുന്നതായും അവ തങ്ങളുടെ കീഴിൽ ഒഴുകി നടക്കുന്നതായും ഗൗരിയ്ക്ക് തോന്നി….. "ദേവേട്ടാ…..ഇതാണോ എനിക്കുള്ള സർപ്രൈസ് "…. രുദ്രന്റെ നെഞ്ചോട് ചാരി നിന്നു കൊണ്ട് ഉദയസൂര്യനെയും നോക്കിക്കൊണ്ട് ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു…. രുദ്രൻ അവളുടെ നേരെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അതേയെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി. അവളുടെ കവിളുകളിലും പടർന്നിരുന്നു അനന്തവിഹായസ്സിലെ അതെ കുങ്കുമഛവി….. രുദ്രന്റെ മിഴികളിൽ ഗൗരി കണ്ടു തന്നോടുള്ള പ്രണയത്തിൻ ആഴിത്തിരയിളക്കവും അതിലുപരി കാത്തിരുന്ന എന്തോ നേടിയതിന്റെ ആത്മസംതൃപ്തിയും. അവന്റെ മിഴികളിലെ സംതൃപ്തി അവളിൽ പ്രണയമായി നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയപ്പോൾ ചുംബനമായതവന്റെ കവിളുകളിൽ പതിഞ്ഞു…. ഗൗരി ഉദയ സൂര്യന്റെയും ചുറ്റുവട്ടമുള്ളതതിന്റെയുമൊക്കെ ചിത്രങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ക്യാമറയിൽ പകർത്താൻ തുടങ്ങി…കൂട്ടത്തിൽ മൊബൈലിൽ തന്റെയും രുദ്രന്റെയും ചിത്രങ്ങളും. അവളുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷവും കൗതുകങ്ങളും അവനിലും ആമോദമുണർത്തി… "ദേവേട്ടാ…..നമ്മൾ ഇപ്പോൾ എവിടെയാ…വളരെ ഉയരത്തിൽ ആണെന്ന് മനസ്സിലായി…. പറ…ഇതേതാ സ്ഥലം "…ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ രുദ്രന്റെ കവിളിൽ പതിയെ തലോടിക്കൊണ്ട് ഗൗരി ചോദിച്ചു…. "നന്ദു….കേട്ടിട്ട് ഞെട്ടരുത് "…. രുദ്രൻ ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി… "ഇല്ല…. ദേവേട്ടൻ പറ "……. ഗൗരിയൊരു കൊഞ്ചലോടെ മൊഴിഞ്ഞു…. "ഇതാണ് ആരവല്ലി മലനിരകളിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന കൊടുമുടി അല്ലെങ്കിൽ രാജസ്ഥാൻ സംസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവും ഉയരത്തിലുള്ള പോയിന്റ്…. ഗുരു ശിഖർ "…. രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ നയനങ്ങളിലേക്ക് നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…. രുദ്രൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട ഗൗരിയുടെ മുഖമാകെ അമ്പരപ്പ് നിറഞ്ഞു… "അതേടോ….രാജസ്ഥാനിൽ മൗണ്ട് അബുവിൽ വന്നാൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഇവിടെ വന്ന് ഉദയം കണ്ടില്ലെങ്കിൽ അത് വലിയ നഷ്ടമായിരിക്കും. അതല്ലേ തന്നെ ഞാൻ ഇത്രയും രാവിലെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വന്നത്…." രുദ്രൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.. "താങ്ക്സ് ദേവേട്ടാ….എനിക്കിതു പോലൊരു മറക്കാനാവാത്ത കാഴ്ചയൊരുക്കി തന്നതിന്…..ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ ദേവേട്ടൻ പറഞ്ഞില്ലേ ദേവേട്ടന്റെ എന്തോ സ്വപ്നസാക്ഷാത്ക്കാരമാണ് നടക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന്. അതെന്തായിരുന്നു"….ഗൗരി പുഞ്ചിരിയോടെ രുദ്രന്റെ മിഴികളിലേക്കുറ്റു നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "അത്….നീയെന്നോട് കോളേജിൽ വച്ചു ആദ്യമായ് ഈ യാത്രയെ കുറിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ആർട്ടിക്കിൾ വായിച്ചപ്പോൾ അതിൽ ഇതിനെ പറ്റി പറഞ്ഞിരുന്നു. അന്ന് തോന്നിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു നിന്നെയും കൊണ്ട് ഇവിടെ വന്നു ഇത് പോലെ സൂര്യോദയം കാണുക എന്നത്. പിന്നെ നിന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ അത് നഷ്ടസ്വപ്നമായി അവശേഷിച്ചു. ഇപ്പോൾ നിന്നെ തിരിച്ചു കിട്ടിയപ്പോൾ ഈ യാത്ര തുടങ്ങിയപ്പോൾ മനസ്സിൽ കരുതിയതാ നിന്നെയും കൊണ്ടിങ്ങോട്ട് വരുന്നത്…ഇന്നത് സാധിച്ചു"….. രുദ്രന്റെ മുഖത്ത് ഒരുപാട് കാലമായി ആഗ്രഹിച്ചത് നേടിയതിന്റെ സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞു നിന്നു… രുദ്രൻ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ഗൗരി പരിസരം പോലും മറന്നു അവന്റെ മുഖം മുഴുവൻ ചുംബിക്കുവാൻ തുടങ്ങി….. "ദേവേട്ടാ….എത്ര കാലമായെന്നോ ദേവേട്ടന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്നു നിന്നു ഇത് പോലെ എത്രയോ സൂര്യോദയങ്ങൾ കാണാൻ കൊതിക്കുന്നു…എനിക്ക് നല്ലൊരു അനുഭവം പകരാനായിരിക്കും എന്നറിയാമെങ്കിലും ഇത് പോലെ ഒരു കാഴ്ച കാണാനായിരിക്കും ദേവേട്ടൻ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നതെന്ന് ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല….ഐ ലവ് യു ദേവേട്ടാ "…. രുദ്രന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് ഗൗരി പ്രണയാർദ്രമായി മൊഴിഞ്ഞു… "നന്ദു…ഇനിയും നമുക്ക് രണ്ട് പേർക്കും കൂടി എത്രയെത്ര കാഴ്ചകൾ കാണാൻ കിടക്കുന്നു…ഇന്നത്തെ ഈ സന്തോഷത്തെ പറ്റി വർണ്ണിക്കുവാൻ എനിക്ക് വാക്കുകളില്ല നന്ദു "… ഗൗരിയുടെ താടിയിൽ കൈ വച്ചു പതിയെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് അവളുടെ സരസീരുഹനയനങ്ങളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് രുദ്രൻ മൊഴിഞ്ഞു…. രുദ്രൻ അവളുടെ കവിളിണകളിൽ കൈത്തലം ചേർത്തു അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തന്റെ ചുണ്ടുകളമർത്തി…. മന്ദസ്മിതമൊഴുക്കുന്ന അഭ്യുദ്ഗമയമിഹിരന്റെ പൊൻവെളിച്ചത്തിൽ അവൻ പകർന്ന ചുംബനത്തെ മിഴികൾ കൂമ്പിയടച്ചു കൊണ്ടവൾ സ്വീകരിച്ചു….. ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം മറന്നു മന്ദാക്ഷത്തിൻ ചാരുകാന്തഛവിയണിഞ്ഞ സുസ്മേരവദനയായ അവളുടെ മിഴികളിൽ കണ്ണും നട്ടിരുന്നു രുദ്രൻ….. ( തുടരും ) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ