ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6awQEdp9?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -28💚🌺 മഹീ..... തനിക്കരികിൽ കിടക്കുന്നവനെ അവൾ വിളിച്ചു . അവനൊന്നു മുഖമുയർത്തി നോക്കി....... നാളെ മഹിക്ക് എവിടേക്കെങ്കിലും പോണോ? ഹേയ് നാളെ പോകണ്ട. മറ്റന്നാൾ മുതലാണ് ജോലിക്ക് ജോയിൻ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അന്ന് പോയാൽ മതി...... ഹ്മ്മ്മ്...... എന്നാ നാളെ നമുക്ക് പുറത്തോട്ടൊക്കെ ഒന്ന് പോകാം.... എനിക്കിവിടുള്ള സ്ഥലങ്ങളെല്ലാം കാണണ മെന്നുണ്ട്...... അതിനെന്താ പോകാം...... ഹ്മ്മ്മ്....... അവൻ അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾക്കരികിലേക്ക് ചേർന്നുകിടന്ന് കണ്ണടച്ചു. എന്നാൽ മെറിന്റെ മനസ്സിൽ മറ്റുപല കണക്കുകൂട്ടലുകളായിരുന്നു. 💖💖💖💖💖💖 പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഭാമയും നന്ദനും അവളുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും പോകാനായിറങ്ങി........ ഇന്നലെ വൈകിട്ട് തന്നെ ജീവന്റെ വീട്ടുകാർ വിളിച്ചിരുന്നു. അവർക്ക് കല്യാണം നീട്ടിവയ്ക്കുന്നതിനോട് താല്പര്യമില്ലന്നാണ് ഇപ്പോഴും പറയുന്നത് അതിന്റെയൊരു ടെൻഷൻ കാവ്യയിലുണ്ട്. എന്തുണ്ടെങ്കിലും വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഭാമ അവൾക്കരികിൽ നിന്നിറങ്ങിയത് . 🌼❤️❤️❤️🌼❤️❤️❤️🌼 സ്റ്റേഷനിലെ തിരക്ക് കഴിഞ്ഞ് ഒന്ന് നിവർന്നിരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു ഒരു കോൺസ്റ്റബിൾ വന്ന് പറയുന്നത് തന്നേക്കാണാൻ പുറത്ത് ആരോ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന്. മുന്നിലെ സിസിടിവി ക്യാമറ കണക്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്ന സിസ്റ്റത്തിൽ സംശയത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കിയതും അത് ആരാണെന്ന് മനസ്സിലായിരുന്നു. കയറി വരാൻ പറയൂ.... യെസ് സർ കോൺസ്റ്റബിൾ അവനെ സല്യൂട് ചെയ്തുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി..... നിങ്ങളെ സർ അകത്തേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നയാളോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കോൺസ്റ്റബിൾ നടന്നു. തന്റെ മുൻപിലുള്ള ജനൽപ്പാളികൾ പോലുള്ള ഡോർ അയാളൊന്ന് നോക്കി ശേഷം അത് തുറന്നുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. തന്നെ കണ്ടതും ആ കസേരയിലേക്ക് ചാരി ഇരിക്കുന്നവനെ അയാളൊന്ന് നോക്കി....... സഞ്ചു അകത്തേക്ക് വന്നയാളെ നന്നായൊന്നു നിരീക്ഷിച്ചു ശേഷം ഇരിക്കാനായി മുന്നിലിരിട്ടിരിക്കുന്ന ചെയറിലേക്ക് കൈ കാണിച്ചു. പല്ലവിയുടെ അച്ഛനെന്താ ഈ വഴിക്ക് അയാളുടെ മുഖത്തു നോക്കി സഞ്ചു ചോദിച്ചതും എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ശേഖരൻ ഒന്ന് മൗനം പാലിച്ചു. എന്തെങ്കിലും പരാതി താരനുണ്ടോ? അത് സഞ്ചയ് ഞാൻ........ എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. പറഞ്ഞോളൂ.... അവൻ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു..... അത് മോനേ....... പല്ലവി...... ഹ്മ്മ്മ് പല്ലവി....... പല്ലവിക്ക് മോനേ ഇഷ്ടമാണെന്നാ പറയുന്നേ നിന്നെ അല്ലാതെ മറ്റാരെയും കല്യാണം കഴിക്കില്ലെന്നാ പറയുന്നേ അതുകൊണ്ട്? അത് മോന് ഇഷ്‌ടമാണെങ്കിൽ........ നിങ്ങൾ പണ്ട്തൊട്ടുള്ള കളിക്കൂട്ടുകാരല്ലേ മോന് സമ്മതമാണെകിൽ അമ്മയോട് സംസാരിക്കാമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ നിങ്ങളെന്റെ അമ്മയോടും എന്നോടും സംസാരിച്ചത് ഞാനിതുവരെ മറന്നിട്ടില്ല. അയാൾ അറച്ചറച്ച് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ഒരു നിസാര ഭാവത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു. മോനേ അതന്ന്......... അങ്ങനെയൊരു പ്രവർത്തി എന്നിൽ നിന്ന് വന്നുപോയി....... എനിക്കറിയാം ഞാനാ പറഞ്ഞത് നിങ്ങളെ എത്രത്തോളം വേദനിപ്പിച്ചെന്ന്. മോനോട് ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ക്ഷമ ചോദിക്കുകയാ...... പിന്നെ പല്ലവി...... അവൾ പാവമാ...... എത്ര ദൂരെ ആണെങ്കിലും അവൾ കഴിഞ്ഞേ ഉള്ളൂ എനിക്കെല്ലാം മോനേ അല്ലാതെ മറ്റാരെയും ഈ ജന്മത്ത് കൂടെ കൂട്ടിലെന്ന് വാശിയിലാ അവൾ. പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞത് പോലെ ചെയ്യുന്നവളാ....... അവൾക്ക് മുന്നിൽ ഞാൻ എന്നും തോറ്റിട്ടേ യുള്ളൂ. ഇപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ. അവളുടെ ആഗ്രഹം തന്നെയാണ് എന്റെയും സന്തോഷം. അയാൾ പറയുന്നത് കെട്ടിരുന്നതല്ലാതെ സഞ്ചുവൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. മോൻ ആലോചിച്ചിട്ട് ഒന്ന് പറയാമോ എന്നാൽ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് വരാം..... ഇപ്പോ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ....... അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ എഴുന്നേറ്റു..... സഞ്ചു മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ശേഖരൻ എഴുന്നേറ്റ് അവനെ ഒന്നുകൂടി നോക്കി ശേഷം പതിയെ തിരിഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അയാൾ ഇറങ്ങിയതും സഞ്ചുവാ കസേരയിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു...... 💖 പണ്ടുമുതലേ താനും നന്ദനുമായിരിന്നു ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്‌സ് മഹിയേട്ടൻ ഇടക്ക് കളിക്കാൻ വരുമെങ്കിലും തങ്ങളുമായി വലിയൊരടുപ്പത്തിന് വരാറില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് തങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് പല്ലവി കടന്നു വന്നത്. ആദ്യമാദ്യം തങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറിയവളോട് ഒരിഷ്ടക്കേടുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ നന്ദനോട് അവൾ കൂടുതൽ അടുക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആ ഇഷ്ടക്കേടിന് കൂടുതൽ കടുപ്പം വീണു.... എന്നാൽ പോകെ പോകെ തന്നോടും അവൾ കൂട്ടുകൂടിയടുത്തു. എന്നാൽ താനവളെ പരമാവധി ഒഴുവാക്കി വിടാനാണ് ശ്രമിക്കാറുള്ളത്. പക്ഷേ അവൾ പോകാതെയായപ്പോൾ താനും ഒന്നയഞ്ഞു..... ആ ഗ്യാപ്പിൽ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ നന്ദനടുത്തായി അവളും സ്ഥാനം പിടിച്ചു. പിന്നെ ഒറ്റക്കെട്ടായി പിരിയാത്ത കൂട്ടുകാരയി. കുട്ടികാലത്തെ അത്രയും മനോഹരമാക്കിയൊരു കൂട്ടുകെട്ട്. വളർന്നുതുടങ്ങിയപ്പോൾ നന്ദനുകൊടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രയോരിറ്റി അവൾ തനിക്ക് തന്നു തുടങ്ങിയത് പലപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാലും കൂടുതലതിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് തോന്നിയിട്ടില്ല. പക്ഷെ അവളുമായുള്ള സൗഹൃദം ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ഓരോ പ്രാവശ്യവും വെക്കേഷാനാകുമ്പോൾ പല്ലവിവരുമോ ഇല്ലയോ എന്നറിയാനൊരു തിടുക്കമാണ്..... ആ തിടുക്കത്തോടെ തന്നെയാകും അവിടുന്ന് ഫോൺ കാൾ വല്ലതും വന്നോ എന്ന് ദേവകിയമ്മയോടു ചോദിക്കുന്നതും. ഒരിക്കൽ പ്ലസ് വണ്ണിന് പഠിക്കുമ്പോഴുള്ള വെക്കേഷനിലായിരുന്നു എന്റെ യീ മനസ്സിലെ തിടുക്കത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയതും അതവളോട് പറയണമെന്നും മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു. ആ വരവിൽ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ചന്തമായിരുന്നു. തന്നേക്കാണുമ്പോ വല്ലാത്തൊരു നാണം എന്തുപറ്റിയെന്ന് തന്റെ അമ്മ ദേവകിയമ്മയോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൾ വല്യകൊച്ചായി എന്നായിരുന്നു മറുപടി...... പിന്നീട് അവരുടെ ചർച്ച അതായിരുന്നതിനാൽ ഋതുമതിയായിട്ടുള്ള വരവാണെന്നു മനസ്സിലായി..... എല്ലാ വെക്കേഷനും രണ്ട് മാസം നിൽക്കാൻ വരുന്നവൾ ആ പ്രാവശ്യം ഒരു മാസമേ നിന്നുള്ളു. എല്ലാ വെക്കേഷൻ പോലെ അന്നും അടിച്ചുപൊളിച്ചു.... ഇപ്രാവശ്യം പോകാൻ നേരം കൂട്ടാൻ വരുന്നത് അവളുടെ അച്ഛനാണെന്നും അറിഞ്ഞു. എന്നാൽ പോകുന്ന ദിവസം വൈകിട്ട് ആട്ടവും പാട്ടും മാവിലെ കല്ലേറും ഒക്കെ ഉപേക്ഷിച്ച് നന്ദനെ പോലും വിളിക്കാതെ തന്നെയും വിളിച്ചവൾ വീടിന്റെ പുറക് വശത്തേക്ക് ഒരു ഓട്ടമായിരുന്നു. ഇന്നുവരെ യില്ലാത്തൊരു ഭാവമായിരുന്നു അപ്പോഴവൾക്ക്...... ശേഷം പതിയെ പറഞ്ഞു എന്നെ ഒരുപാടിഷ്ടമാണെന്നും താനവളുടെ ജീവനാണെന്നും . കുറച്ചായി ഈ ഇഷ്ടം തുടങ്ങിയിട്ടെന്നും സഞ്ജുവേട്ടനെ മാത്രേ ഞാൻ കെട്ടു അത്രേം ഇഷ്ടാ എന്നുള്ള അവളുടെ വാക്കുകളിൽ തന്റെ ഉള്ളം കുതിച്ചുചാടി. കാരണം താനും അവളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അടുത്ത വെക്കേഷൻ വരെ കാത്തു നിൽക്കാനുള്ള ക്ഷമയില്ലാത്തതു കൊണ്ടാ ഇപ്പോ പറഞ്ഞേ....... ഇത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന എന്നെ നോക്കിയാണവൾ അത് പറഞ്ഞത്. സഞ്ചു ഏട്ടൻ കേട്ടിട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ സഞ്ചുവേട്ടന് എന്നെ ഇഷ്ടല്ലേ.... അവൾ തനിക്ക് നേരെ മുഖമുയർത്തി. ആ ചോദ്യത്തിന് ഒരുപാട് ഇഷ്ടാണ് എന്നുള്ള തന്റെ മറുപടി നാവിൽ നിന്ന് വീഴുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ പിൻതോളിലൊരു തള്ളൽ കിട്ടിയിരുന്നു. പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ പല്ലവിയുടെ അച്ഛൻ. കാണാനൊരു പോലീസുകാരനെ പോലെ മീശയൊക്കെ പിരിച്ച് കണ്ണുകൾ ദേഷ്യത്തോടെ ചുരുക്കി. കാണുന്ന ആരായാലും പേടിച്ചു പോകും. കൂടെ അവിടം വിറപ്പിക്കുന്ന ഒരു ശബ്ദവും എന്താടാ ഇവിടെ? പല്ലവി പെട്ടന്ന് പേടിയോടെ പിന്നോട്ട് നീങ്ങി..... അത് കണ്ടതും വീണ്ടുമയാൾ ചോദിച്ചു. എന്താ ഇവിടേന്നാ ചോദിച്ചേ..... പല്ലവിയെ നോക്കി അയാൾ മുരണ്ടു. അത് അതച്ഛാ ..... അവൾ നിന്നൊന്നു തപ്പി തടഞ്ഞു..... നീയാ ശോഭയുടെ മകനല്ലേ...... അവൻ പെട്ടന്ന് അതേന്ന് തലയനക്കി നിനക്കെന്താ ഇവിടെ കാര്യം. അയാൾ ചോദിച്ചു .... അത് ഞാൻ കളിക്കാൻ....... ഈ ആളൊഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് വരണോ കളിക്കാൻ.... ഒരു ദേഷ്യത്തോടെ ചൊടിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ മുന്നിലേക്ക്‌ കയറി...... സഞ്ചു അല്പം പിന്നിലേക്കും...... ദേ എന്റെ കൊച്ചിന്റ പിന്നാലെ വല്ല തരികിടയും കളിച്ചു വന്നാൽ ഉണ്ടല്ലോ..... തന്ത കളഞ്ഞിട്ട് പോയതാണെന്നൊന്നും ഞാൻ നോക്കില്ല. എന്റെ കൈ ചൂടറിയും നീ..... പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ പോലും അയാൾ അവനോട് കലിയോടെ മുരണ്ടു. ആ സമയമാണ് തന്നെ കാണാതെ അമ്മ തിരക്കി അങ്ങോട്ട് വന്നത് കൂടെ നന്ദനും. നന്ദനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ എങ്ങും കണ്ടില്ലേൽ വീടിന്റെ പിന്നിൽ കാണുമെന്നു ഊഹം പറഞ്ഞിരുന്നവൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോകാൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് നന്ദനേയും കൂട്ടി അവനെ തിരഞ് ഓടി വന്നതാണ്. എന്നാൽ അങ്ങോട്ട് വന്നപ്പോൾ കാണുന്ന കാഴ്ചയൊ മകന് നേരെ കലിയോടെ നിൽക്കുന്ന പല്ലവിയുടെ അച്ഛൻ എന്ത് പറ്റിയെന്ന ആവലാതിയോടെ അവർ ഓടി അവനരികിലേക്കെത്തി....... എന്താ എന്ത് പറ്റി....... അവർ ഓടിവന്നു....... എന്ത് പറ്റാൻ മോനേ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചോ അല്ലേൽ പലതും പറ്റും. അയാൾ പല്ലവിയെക്കൂടി ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു എന്താ മോനേ....... എന്താ ഉണ്ടായേ..... ഒരാവലാതിയോടെ അവർ ചോദിച്ചു? ദേ...... ഇവന്റെ തന്ത കാണിച്ചതുപോലെ കോപ്രായങ്ങൾ ഇവിടെ കാണിക്കാതിരിക്കാൻ മോനോട് പറഞ്ഞേക്ക്. വല്ല പോക്കിരിത്തനവും കാണിച്ചാൽ തന്തക്കു കിട്ടിയത് പോലെ ഇടികൊണ്ട് നിവരാൻ കഴിഞ്ഞെന്നു വരില്ല..... അയാൾ പുച്ഛ ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു. ശേഷം പല്ലവിയുടെ കൈയിൽ ബലമായി പിടിച്ചു വലിച്ച് മുന്നിലേക്ക്‌ നടന്നു..... അവൾ വല്ലാത്തൊരവസ്ഥയിലായിരുന്നു അയാൾക്കൊപ്പം നടക്കുമ്പോ പലപ്പോഴും അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ശേഖരന്റെ മനസ്സിൽ സഞ്ജുവിന്റെ അച്ഛനോട് പണ്ട് തോന്നിയൊരു പകയുടെ ബാക്കിയായിരുന്നു . ഇപ്പോഴീ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവരെ നോവിച്ചത് സഞ്ചു തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ തന്റെയടുത്തു നിന്ന അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഒരുപാട് നാളുകൾക്ക് ശേഷം അവയങ്ങനെ ചുവന്നുകലങ്ങി കണ്ടതും മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരസ്വസ്ഥതയും ദേഷ്യവും നിറഞ്ഞു...... നന്ദൻ തന്റെ തോളിൽ കൈ ചേർത്ത് അവനിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തും വല്ലാത്തൊരു മുറുക്കം ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ തന്റെയും അമ്മയുടേയും മനസ്സ് വേദനിപ്പിച്ചയാളോട് വല്ലാത്തൊരു വെറുപ്പ് കടന്നുകൂടി....... പിന്നീടെപ്പൊ കാണുമ്പോഴും പല്ലവിയിൽ നിന്നും അയാളിൽ നിന്നും മുഖം തിരിച്ചിരുന്നു...... ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കുകളിൽ പല്ലവിയോട് സംസാരം ഒതുക്കിയിരുന്നു. പറയാൻ കഴിയാതെ പോയൊരു ഇഷ്ടം മനസ്സിലുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ അച്ഛനോടുള്ള ദേഷ്യം മനസ്സിൽ തന്നെ കിടന്നു...... കാലങ്ങൾ ഒത്തിരി കഴിഞ്ഞു. അവളുട അച്ഛനെ പ്പോലെ മനസ്സ് വേദനിപ്പിച്ച കുറേ ബന്ധുക്കളും നാട്ടുകാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാത്തിനും ഉപരിയായി പഠിച്ചു പോലീസ് യൂണിഫോം നേടി...... ഇന്ന് ആർക്കും തന്നോട് ധാർഷ്ട്യത്തോടെ പെരുമാറാറണ്ട കുറ്റങ്ങളോ കുറവുകളോ പറയണ്ട കാരണം ദേഹത്തു കിടക്കുന്ന യൂണിഫോണിന്റ പവർ അതാണ്. അവനൊരു ചെറുചിരിയിൽ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർന്നു. പണ്ടത്തെ ആ സംഭവമൊക്കെ ഏറെക്കുറെ മറന്നതാണ്..... മനസ്സിൽ ചില അവശേഷിപ്പുകൾ മാത്രം. പല്ലവിയോട് ഒട്ടും ദേഷ്യമില്ല...... പറയാൻ കഴിയാതെ പോയ ആ ഇഷ്ടം ഇപ്പോഴും ഉള്ളിലുണ്ട്. അവളുടെ അച്ഛനോടുള്ള നീരസത്തിൽ അതൊരു കോണിലേക്ക് മാറ്റിവച്ചന്നേയുള്ളൂ. കൂടാതെ ജോലിതിരക്കുകൾ വേറെ...... സമയമാകുമ്പോൾ പറയാമെന്നു തന്നെയാണ് മനസ്സിൽ. അത് അവളുടെ അച്ഛൻ വന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും. പിന്നെ അവളെയിട്ട് ഈ കളിപ്പിക്കുന്നത് വെറുതെ ഒരു രസമാണ്...... ഈ ജന്മം വൾ തന്നെവിട്ട് പോവില്ലന്നുള്ളത് നൂറ് ശതമാനം ഉറപ്പാണ്. അവൻ മുന്നിലിരിക്കുന്ന സിസ്റ്റത്തിലേക്ക് നോക്കി ശേഖരൻ നടന്നുപോകുന്നത് അതിലൂടെ കാണാം. ശേഖരൻ ആളാകെ മാറിപ്പോയി പണ്ടത്തെയാ എടുപ്പൊന്നുമില്ല . ഒരു പാവം മനുഷ്യനെ പ്പോലെ വർദ്ധക്യത്തിൽ എത്തി നിന്നതുപോലെ ........ എന്തായാലും ഇതിനൊരു തീരുമാനം പെട്ടന്ന് ഉണ്ടാക്കണം മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 കൊള്ളാം...... മഹിയുടെ നാട് കൊള്ളില്ലെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞത് വെറുതെയാ..... ഇവിടെ കാണാൻ ഒരുപാടുണ്ട്.... അതൊക്കെ എനിക്കിപ്പോഴാ മനസ്സിലായെ...... കുറേ സ്കൂളും കടകളും വീടുകളും എല്ലാം സൂപ്പർ....... അവനടുത്തായി ഇരുന്നുകൊണ്ട് മെറിൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും മഹിയൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. കുറച്ച് ദിവസമായി മെറിനു നാട് ചുറ്റ ണമെന്ന ആവേശത്തിൽ എല്ലായിടവും കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. ജോലിക്ക് കേറിയിട്ട് രണ്ടാഴ്ച പിന്നിടുന്നു. റെസ്റ്റില്ല ഓട്ടത്തോട് ഓട്ടം അതിനിടക്ക് മെറിന്റെ കാര്യമൊന്നും നോക്കാൻ പോലും സമയം കിട്ടുന്നില്ല. അവൾക്ക് അതൊരു വിഷമമായാലോ എന്ന് കരുതിയാണ് എത്ര ക്ഷീണമാണെങ്കിലും തിരക്കാണെങ്കിലും അതെല്ലാം മാറ്റി വച്ച് അവൾ പറയുന്നതൊക്കെ ചെയ്തുകൊടുത്ത് അവൾക്കരികിലേക്ക് ഓടി എത്തുന്നത്. ഇപ്പോ കുറച്ചായി ഇതാണ് വിനോദം നാട് കാണൽ. ഇനി ഞാൻ ഒറ്റക്ക് വന്നുപടിക്കും അല്ലെങ്കിൽ മഹി കണ്ടോ അവൾ പറഞ്ഞു..... പൊന്ന് മെറിൻ ആദ്യം നീയൊന്ന് പ്രസവിക്കട്ടെ അത് കഴിഞ്ഞു മതി ഒറ്റയ്ക്ക് നാടുകാണാൻ ഇറങ്ങുന്നത്..... ഹേയ് മഹി പറയുന്നത് പോലൊന്നും അല്ല എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റും. അല്ലെങ്കിൽ കണ്ടോ...... അവൾ ചൊടിച്ചു . അതിനെ ചൊല്ലി ഇനി തർക്കം വേണ്ടെന്നു കരുതി മഹിയൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. മെറിന്റെ മനസ്സിനുള്ളിൽ ഒരുങ്ങുന്ന ഒരു കുരുക്ക് അവൻ അറിഞ്ഞതുമില്ല..... തുടരും..... 🌺💚 അഭിപ്രായങ്ങൾ എഴുതണേ...... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ