ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6dbJll6?d=n&ui=v64j8rk&e1=cവൈകിയതിന്‌ ക്ഷമാപണം. വീക്കെൻഡിൽ ഷെഡ്യൂൾ ചെയ്യാൻ മറന്നുപോയി അതാണ്‌ പറ്റിയത്. ഈവ്നിങ്ങിൽ ഒരു പാർട്ട് കൂടി ഇടുന്നുണ്ട്. താങ്ക്സ്. ശിക്ഷാർഹം - പാർട്ട് 05 താനുദ്ദേശിക്കുന്നതിലും വലിയ കളികൾ ഇതിനൊക്കെ പുറകിൽ നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ആൽബി തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷമായിരുന്നു അത്. അന്നാ പാലത്തിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ വളരെ വിശദമായാണ് ഷാജി വിവരിച്ചത്. നേരിൽ കണ്ടതു പോലെ. അല്ലെങ്കിൽ... ആരോ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു കൊടുത്ത് പറയിപ്പിക്കും പോലെ. അപകടമാണ്. അയാൾ പിന്നെ ഒരക്ഷരം സംസാരിച്ചില്ല. ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ഷാജിയുടെ നമ്പർ നോക്കി ഒരു പേപ്പറിലേക്ക് പകർത്തിയെടുത്തു. എന്നിട്ട് അതിനടിയിൽ ഉടൻ തന്നെ ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു രൂപരേഖ ഉണ്ടാക്കി. നേരം പുലർന്നു വരുന്നതേയുള്ളൂ. ഈ സമയത്ത് സൈബർ സെല്ലിൽ ആരാണുണ്ടാകുക എന്നാലോചിച്ചു നോക്കി ആൽബി. അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ഒരാളുടെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. രാജേഷ് ! വിചാരിച്ചാൽ ഇപ്പോൾ വന്ന ഈ കോൾ മാത്രമല്ല, വേണമെങ്കിൽ ഇല്ലീഗലായി ഷാജിയുടെ സകല മൂവ്മെന്റ്സും ഫോളോ ചെയ്യാൻ അവനു പറ്റേണ്ടതാണ്. പിന്നെ, അന്ന് കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഓരോരുത്തനേയും വിളിക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച് ഹെഡ് കോൺസ്റ്റബിൾ മാണി അബ്രഹാം. സകലത്തിനും കൂടെ നിന്നവനാണ്. ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉൽസാഹം അവനായിരുന്നു. ഇനി മാണി അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിൽ തന്നെ, ബാക്കിയുള്ളവന്മാരിൽ ആരെങ്കിലും ഈ വിവരം പുറത്തുവിട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ മാണി അറിയാതിരിക്കില്ല. മൂന്നാമതായി, സായി മാഷെ വിളിച്ച് ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറയണം. കാര്യം അയാളുമായി രസത്തിലല്ലെങ്കിലും, ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ അപകടത്തിലാണെങ്കിൽ ശത്രുത നോക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളുടെ ഏകദേശ ധാരണയായപ്പോൾ ആൽബി സൈബർ സെല്ലിലേക്കു വിളിച്ചു. “ഹലൊ സർ! ” രാജേഷ് ആൽബിയുടെ നമ്പർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. “രാജേഷേ... ഒരുപകാരം വേണം. ഇപ്പൊ എനിക്കൊരു കോൾ വന്നിരുന്നു. 5 മിനിറ്റ് മിൻപ്. അതാരാണെന്നും, എവിടെ നിന്നാണെന്നും ഒന്ന്-” “ഒറ്റ മിനിറ്റ് സർ! ” അപ്പുറത്ത് കമ്പ്യൂട്ടർ കീബോർഡിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം. ആൽബി ക്ഷമയോടെ കാത്തു നിന്നു. “പണിയാണല്ലോ സർ! ” മറുപടിക്ക് രാജേഷ് 10 സെക്കൻഡ് പോലുമെടുത്തില്ല. “ഇത് വ്യാജനാ.ഏതോ ബംഗാളീടെ ഐഡിയാ. സർ ഇപ്പൊഴും വെട്ടുകാടു തന്നെയല്ലേ താമസം ? ” “അതേ. എന്ത് പറ്റി ? ” “ആ, കോൾ വന്നേക്കുന്നെ സാറിന്റെ വീടിന്റടുത്തുന്നു തന്നെ. പക്ഷേ രണ്ടു മൂന്നു കിലോമീറ്റർ ചുറ്റളവിൽ എവിടെ വേണെങ്കിലുമാകാം. കറക്റ്റ് സ്പോട്ട് കിട്ടാൻ പാടാ. ഒരു മാർഗ്ഗോമില്ല. കാരണം, ഈ നമ്പറിൽ ഇന്നു വരെ നെറ്റ് കണക്ഷൻ എടുത്തിട്ടില്ല. അതിനു പറ്റുന്ന ഫോണുമല്ല. പിന്നെ ഫോൺ ഇപ്പോ ഓഫ്‌ലൈനുമാണ്‌.” “ഓക്കെ. എങ്കി വേറൊരു കാര്യമൊന്നു നോക്കാമോ ? ഒരു മിസ്റ്റർ ഷാജി ഇടിക്കുളയുടെ ഡീറ്റയിൽസ്.” “ഓക്കെ സർ...” വീണ്ടും ടൈപ്പിങ്ങ് ശബ്ദം. “കുറേ ഉണ്ടല്ലോ സർ. പത്തു നാല്പ്പത് ഷാജി ഇടിക്കുളമാരുണ്ട് കേരളത്തിൽ. പുറത്ത് വേറെയും.” “ആ ഡീറ്റയിൽസൊക്കെ ഒന്ന് എന്റെ ഫോണിലേക്കയക്കാമോ ? ” “അത്...” രാജേഷ് പരുങ്ങി. “സർ ഒരു റിട്ടൺ റിക്വസ്റ്റ് അയക്കാമോ ? ഇത്രയധികം പേരുള്ള കൊണ്ടാ.” “ഓ... എന്നാ വേണ്ട. വിട്ടേരെ. ഈ ഫോൺ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണം കേട്ടോ. ഇനി ഓൺ ലൈനായാൽ ഉടനെ എന്നെ അറിയിക്കണം.“ ”ഞാനിപ്പൊ ഒരു ലിങ്ക് സാറിന്റെ ഫോണിലേക്കയക്കാം. അതിലൊന്ന് ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് ബ്രൗസർ തുറന്നിട്ടാ മതി സർ. ആ ഫോൺ എപ്പൊ ഓണായാലും സാറിന് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വരും.“ ”ലോക്കേഷനോ ? “ ” ഫോണിന്റെ ലൊക്കേഷൻ കിട്ടില്ല സർ. ഒൺലി ടവർ ലൊക്കേഷൻ.പിന്നെ, അവന്റെ ഫോണിൽ നെറ്റുണ്ടെങ്കിൽ, ജീ പീ എസ് ഓണാക്കിയിട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവന്റെ വാട്ട്സാപ്പോ, ഫേസ്ബുക്കോ ഒക്കെ വഴി ലൊക്കേഷൻ ട്രേസു ചെയ്യാം. പക്ഷേ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പാടില്ലാന്നൊക്കെയാണ്. അതൊക്കെ പോട്ടെ, എന്നാ സാറേ സീൻ ? “ ”വധ ഭീഷണി! എന്നെ ‘മായ്ച്ചു’ കളയുമെന്ന്.“ ”ആഹാ! സാറിനിപ്പൊ നല്ല സമയമാണല്ലോ പൊതുവേ.“ ”പിന്നെ പറയാനൊണ്ടോ. എന്തേലുവാട്ടെഡോ. ഒരുപകാരം കൂടി വേണം. ആ സായി നാരായണൻ ന്നു പറയുന്ന ആ കെഴങ്ങന്റെ മൊബൈൽ നമ്പർ ഒന്ന് തപ്പിയെടുത്തു തരണം.“ ”ഓക്കേ സർ! ആ ആക്ടിവിസ്റ്റല്ലേ ? ഇപ്പൊ തരാം.“ നമ്പർ കിട്ടിയതും, ഒരു സെക്കൻഡ് പോലും പാഴാക്കാതെ ആൽബി സായ് നാരായണന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. “ഹലോ! ” “എന്തു പറ്റി സർക്കിൾ സർ ? ” പുച്ഛം നിറഞ്ഞ സ്വരം. “താങ്കൾക്ക് ഇന്നലെ ഒരു വധഭീഷണിയുണ്ടായെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ ? അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നറിയാനായിരുന്നു.” “എന്തു പറ്റി ? പെട്ടെന്നൊരു സുഖാന്വേഷണം ? സത്യം പറയാല്ലോ. എനിക്ക് തന്നോടു സംസാരിക്കാനുള്ള താല്പ്പര്യം മൊത്തം പോയി. ഇത്തിരി മുൻപത്തെ ആ പെരുമാറ്റം കൊണ്ടു തന്നെ എനിക്ക് തന്നെപ്പറ്റി ഒരു ധാരണയായി.” “എടോ കോപ്പേ! തന്റെ സുഖാന്വേഷിച്ചതല്ല. ഇപ്പൊ ഒരുത്തൻ ഇങ്ങോട്ടും വിളിച്ചാരുന്നു. തന്നെ തട്ടിക്കളയുന്ന കാര്യം പറയാൻ.ഏതോ ഒരു ഷാജി. ഷാജി ഇടിക്കുള. അവൻ തന്നെയാണോ തന്നെ ഇന്നലെ വിളിച്ചെ ? ” “ഷാജി? ” അയാൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചിട്ടാണ് തുടർന്നത് “ ആവോ. ആർക്കറിയാം. വധ ഭീഷണി ഇപ്പൊ കുറേ ആയി സുഹൃത്തേ. ഞാനിപ്പൊ അതിന്റെ കണക്കൊന്നും സൂക്ഷിക്കാറില്ല. എന്റെ വീട്ടിലേക്കാ വിളിച്ചെ. വൈഫാ ഫോണെടുത്തെ. അവൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പൊളേ വൈഫ് ഫോൺ കട്ടു ചെയ്തു. ഇതിലൊന്നും വല്യ കാര്യമില്ലെഡോ.” “ഇപ്പൊ വിളിച്ച ഷാജി അങ്ങനാണെന്നെനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. നല്ലൊരു കൊട്ടേഷൻ ഗ്യാങ്ങിന്റെ സകല ലക്ഷണോമൊണ്ട്.. ഒന്നു കരുതിയിരിക്കാൻ പറയാൻ വിളിച്ചതാ ഞാൻ. സ്നേഹം കൂടീട്ടൊന്നുമല്ല. തന്നെ ആരെങ്കിലും പണിതാൽ, അതും കൂടി എന്റെ പിടലിക്കിരിക്കും. അതാ ഇപ്പഴത്തെ എന്റെ ഒരു അവസ്ഥ. അവടെ തന്നെ നില്ക്ക്. ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ വിളിച്ച് ആരേലും ഏർപ്പാടാക്കി തരാം.” “ഹോ! നല്ലൊന്നാന്തരം ഓഫർ! ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് എല്ലാം മറന്ന് തന്നെയങ്ങ് വെറുതേ വിട്ടാലോ എന്നു ചിന്തിച്ചു പോയി ഞാൻ. മനസ്സലിഞ്ഞു പോയി! “ “വേണെങ്കി മതി പുല്ല്! ഗുഡ് ബൈ! ” ആൽബി ദേഷ്യത്തിൽ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. പേപ്പറിൽ സായിമാഷ് എന്നെഴുതിയതും വെട്ടി ആൽബി ബെഡ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു. കോൺസ്റ്റബിൾ മാണിയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. നേരിൽ ചെന്നു കണ്ട് സംസാരിക്കണം. അവനു പറയാനുള്ളത് കേട്ടാൽ പോരാ, ആ സമയത്തെ അവന്റെ മുഖഭാവം ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലേ കാര്യമുള്ളൂ. ആൽബി തിടുക്കത്തിൽ ഒന്നു ഫ്രഷായി ഡ്രസ്സ് മാറി വെളിയിലേക്കിറങ്ങി. എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടായിട്ടുണെന്ന് ആൻസിക്ക് മനസിലായിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അയാൾ ചോദിച്ചതെല്ലാം എടുത്തു കൊടുത്തു. ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ, തണുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്ന ചായ ഒറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ച്, മൂടി വെച്ചിരുന്ന കാസറോൾ തുറന്ന് മുട്ടക്കറിയിൽ നിന്നും ഒരു മുട്ട മാത്രം കോരിയെടുത്ത് അയാൾ വായിലാക്കി. “ഞാൻ ഇപ്പൊത്തന്നെ വരും. വന്നിട്ട് വിശദമായിട്ട് കഴിച്ചോളാം. വിഷമിക്കണ്ട.” നിർവ്വികാരയായി നില്ക്കുന്ന ഭാര്യയുടെ കവിളിൽ ഒന്നു തലോടിക്കൊണ്ട് ആൽബി വെളിയിലേക്കിറങ്ങി. സ്റ്റേഷനടുത്ത് തന്നെയാണ് മാണിയുടെ താമസം. പണ്ടെപ്പൊഴോ ഒരിക്കൽ ആ വഴി പോയതായി ആൽബിക്കോർമ്മയുണ്ട്. മാണിയുടെ അപ്പൻ മരിച്ചപ്പോഴോ മറ്റോ. ആൽബിയുടെ ബുള്ളറ്റ് അവിടെയെത്തിയപ്പോഴേക്കും മഴ ചാറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. കിണറ്റിൻ കരയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് കുളിക്കുകയാണ് മാണി. ബുള്ളറ്റിന്റെ പടപട ശബ്ദമൊന്നും കേട്ട ലക്ഷണമില്ല. കുളിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ആൽബി നേരെ അയാൾക്കടുത്തേക്കു ചെന്ന് തോളിൽ കൈ വെച്ചു. “ദൈവമെ! ! പേടിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ സാറേ! ” മാണി ഞെട്ടി വിരണ്ടു പോയി. “താൻ വേഗം കുളിച്ച് തീർക്ക്. ഒരത്യാവശ്യ കാര്യം പറയാനുണ്ട്.” ആൽബി അവിടെ അടുത്തു തന്നെയുള്ള ഒരു വിറകുപുരയിലേക്ക് കയറി നിന്നു. മഴ നന്നായി പെയ്തു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. “എന്നാ സാറേ ? ” കയ്യിൽ കിട്ടിയ ഒരു ലുങ്കിയും വാരിച്ചുറ്റി മാണി പുറകേ ഓടി വന്നു. തണുത്തിട്ട് അയാളെ കിടുകിടെ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ഒന്നൂല്ലഡോ. തന്റെയാ ഫ്രണ്ട് വിളിച്ചാരുന്നു. ആ ഷാജി. അതെങ്ങനെയാ അതിന്റെ എടപാടെന്നൊന്നറിയാനായിട്ടാണ്.” ആൽബിയുടെ നോട്ടം മാണിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്കു തന്നെ തറച്ചിരുന്നു. “ഏതു ഷാജി ? എന്റെ ഫ്രണ്ടൊ ? അതാരാ സാറേ.? ” നിഷ്കളങ്കമായിട്ടായിരുന്നു അയാളുടെ ചോദ്യം. “ങേ! ഇപ്പൊ അങ്ങനെയായോ ? അയാളു പറഞ്ഞല്ലോ താൻ പറഞ്ഞിട്ടാ അയാളെന്നെ വിളിച്ചതെന്ന്. മറ്റേ സായിമാഷെ ഒഴിവാക്കുന്ന കാര്യം സംസാരിക്കാൻ.” “എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകണില്ല സർ. ആരാ ഈ സായി മാഷ് ? സാറിതാരുടെ കാര്യമൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നെ ? “ മാണിയുടെ മുഖത്ത് ദൈന്യഭാവം നിഴലിച്ചു. ”അപ്പോ, ഷാജി ഇടിക്കുളയാരാന്ന് തനിക്കറിയില്ല.“ ആൽബിയുടെ സ്വരം കനത്തു. ”സത്യായിട്ടും അറിയില്ല സർ.“ ”ഓക്കേ! എങ്കി പിന്നെ ഞാൻ നിന്നിട്ട് കാര്യമില്ല. താൻ ആളെ പൊട്ടൻ കളിപ്പിക്കാൻ നിക്കുവാണെങ്കി എനിക്ക് അടുത്ത വഴി നോക്കണം.“ ”എന്റെ കർത്താവേ! സാറെന്നതൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നെ ? “ ”എടോ, താൻ പറയാതെ പിന്നെ അയാളെങ്ങനാഡോ എല്ലാമറിഞ്ഞത് ? അന്നാ പാലത്തിലുണ്ടായത് വള്ളി പുള്ളി തെറ്റാതെ അവനെന്നോട് പറഞ്ഞല്ലോ.“ മാണിയുടെ മുഖത്ത് പതിയെ ഭയം അരിച്ചു കയറി വരുന്നത് അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് തുറിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു. ”ആരായിരിക്കും സാറേ സംഭവം വെളിയിൽ വിട്ടത് ? “ വിറയാർന്ന സ്വരത്തിലാണയാളത് ചോദിച്ചത്. ഒപ്പം, വീണു പോകാതിരിക്കാനെന്ന വണ്ണം വിറകുപുരയുടെ തൂണിലേക്കൊന്നു ചാരി അയാൾ. ”എനിക്കെങ്ങനാഡോ അറിയുക ? ആ കൂടെയുണ്ടാരുന്ന പോലീസുകാരെയൊക്കെ തനിക്ക് പരിചയമുണ്ടോ ? എനിക്ക് തന്നെ മാത്രേ അറിയൂ.“ ”എന്റെ പൊന്നു സാറേ, ഒരൊറ്റയൊരുത്തനും വാ തൊറന്നൊരക്ഷരം മിണ്ടില്ല. അക്കാര്യത്തിൽ ഞാനൊറപ്പു തരാം.“ ”എന്തു തന്നെയായാലും മാണി, ഞാനൊരു കാര്യം തനിക്കൊറപ്പു തരാം. തൂങ്ങുവാണെങ്കിൽ ഞാനൊറ്റക്കു തൂങ്ങുമെന്നാരും കരുതണ്ട. അന്ന് തേക്കിൻ കാട്ടിൽ വെച്ച് നമ്മളെല്ലാരും കൂടിയല്ലേ അവനെ തട്ടാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചത് ? ഓർമ്മയുണ്ടോ ? “ മാണി ആ ഓർമ്മ മനസ്സിൽ വന്നെന്നോണം കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. ”ആ പരിപാടിയുടെ പേരാണ് കോൺസ്പിറസി ഫോർ മർഡർ! കൊലപാതക ഗൂഢാലോചന. പിന്നെ, പാലത്തിൽ വെച്ച്... ഞാൻ ഷൂട്ട് ചെയ്തു. ശരിയാണ്. പക്ഷേ നിങ്ങളെല്ലാവരും കൂടിയാണ് ബോഡി എടുത്ത് പുഴയിലേക്കിട്ടത്. അതോടെ നിങ്ങൾ ഈ ക്രൈമിൽ ആക്സസറീസും ആയി. മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ ? കൊലപാതകം പോലെ തന്നെ സീരിയസായിട്ടുള്ള കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ തന്നെയാണിതെല്ലാം.“ “പൊന്നു സാറേ! ” മാണി ഒരു ഹൃദയാഘാതത്തിന്റെ വക്കിലാണെന്നു തോന്നി. ”സാറിപ്പൊ ഇവിടെ വന്ന് എന്നോടിങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നതെന്തിനാന്നാണ് മനസ്സിലാകാത്തത്. സാറിനു തോന്നുന്നുണ്ടോ ഞാൻ ഇത് വെളിയിൽ വിടുമെന്ന് ? എനിക്കെന്താ നിയമമറിയില്ലേ ? സാറാ പറഞ്ഞ ഷാജിയോ ഇടിക്കുളയോ, ആരാന്നു വെച്ചാ എനിക്കൊരു പിടിയുമില്ല സാറേ. ആദ്യായിട്ടു കേക്കുവാ.“ “ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ ഉള്ളതു പോലെ അങ്ങു പറഞ്ഞെന്നേ ഉള്ളൂ മാണി. കൂടെ ഉണ്ടാരുന്നവന്മാരോടും കൂടെ ഒന്നു പറഞ്ഞേരെ. തൂങ്ങുവാണെങ്കി ആൽബി ഒറ്റക്ക് തൂങ്ങുകേല. ഓർത്തോ.” പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് മാണിയുടെ ചെവിയിൽ അത്രയും മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് ആൽബി ബുള്ളറ്റിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. മഴ ശമിച്ചിരുന്നു. “സാറേ! ” പുറകിൽ നിന്ന് മാണിയുടെ ചിലമ്പിച്ച സ്വരം കേട്ടു. “ഇതൊരു ചതിയാർന്നോ സാറേ ? ആരാണ്ട് പണിതതാണോ ? ” ആൽബി തിരിഞ്ഞു നിന്നു. “അതൊറപ്പല്ലേ മാണി. ആരാ പണിതതെന്നു മാത്രമേ അറിയേണ്ടു. നല്ല വൃത്തിയായിട്ടു തന്നെ പണിതു തന്നു.” മാണി ഓടിയിറങ്ങി ആൽബിക്കു തൊട്ടു പുറകിലെത്തി. “സാറേ... ഞാൻ അന്ന് ജയിലി വെച്ച് നിങ്ങളു രണ്ടും കൂടെ സംസാരിക്കുന്ന കേട്ടാർന്നു. സാറും ആ ജയിൽ സൂപ്പ്രണ്ടും.” മാണിയുടെ സംസാരം ഒരു രഹസ്യം പറച്ചിൽ പോലെയായി. “ സത്യം പറഞ്ഞാ ആ കാർന്നോരല്ലേ സാറിന്റെ തലയിൽ ഈ ഐഡിയ കുത്തിവെച്ചത് ? അയാളല്ലേ പറഞ്ഞത് പാലത്തേലു വെച്ച് പണി തീർക്കാന്ന് ? ” ആൽബിയുടെ മനസ്സിൽ തലേന്നു മുതൽ നീറുകയായിരുന്ന വിഷയമാണത്. ജയിൽ സൂപ്പ്രണ്ട് രാജശേഖരൻ നായരുടെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞാൽ തന്നെ അസ്വസ്ഥതയാണ്. “എനിക്കു തോന്നുന്നത് അങ്ങേരു മനപ്പൂർവ്വം വെച്ചു കെട്ടി തന്നതാന്നാണ് സാറേ. സാറൊന്നോർത്തു നോക്കിക്കേ ചെന്ന പാടേ അയാളാ പേപ്പറിലൊക്കെ ഒപ്പിട്ടു മേടിച്ചില്ലേ ? അവനെ തല്ലി പഴങ്കഞ്ഞി പരുവമാക്കിയില്ലേ ? ആരെങ്കിലും മനപ്പൂർവ്വം ചെയ്തതാന്ന് സാറിനു തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ... ആദ്യം സംശയിക്കണ്ടത് ആ കാർന്നോരെയാ.“ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ ആൽബി ബുള്ളറ്റിൽ കടന്നിരുന്നു. തിരിച്ചുള്ള യാത്രയിലെല്ലാം ആൽബിയുടെ ചിന്ത സൂപ്രണ്ട് രാജശേഖരൻ നായരെപ്പറ്റിയായിരുന്നു. വിവരം ചോർന്നത് മാണിയിൽ നിന്നല്ല എന്നയാൾക്കുറപ്പായി. എങ്കിലും ഒന്നു ഭയപ്പെടുത്തി നിർത്താമെന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ മാത്രമാണ് അത്രയൊക്കെ സംസാരിച്ചത്. എത്ര ശുദ്ധനാണെന്നു തോന്നിയാലും ഒരു പക്ഷേ ഒരു ദുർബല നിമിഷത്തിൽ അബദ്ധം കാണിക്കരുതല്ലോ. ബൈക്ക് തന്റെ വീടിനടുത്തുള്ള ‘വെട്ടുകാട്’ സിറ്റിയോടടുത്തപ്പോൾ ആ കവലയിൽ ഒരു ആൾക്കൂട്ടം കണ്ടു. ആബാല വൃദ്ധം കുറേ മനുഷ്യർ ഒത്തുകൂടിയിട്ടുണ്ട്. ആൽബിയിലെ പോലീസുകാരൻ ഉണർന്നു. കണ്ടിട്ട് എന്തോ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടാകാൻ പോകുന്നതു പോലെയാണയാൾക്ക് തോന്നിയത്. എന്നാൽ ബൈക്ക് അടുത്തെത്തിയപ്പോഴാണ് ആൽബി അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ആ കാഴ്ച്ച കണ്ടത്. ഒരു പടു കൂറ്റൻ ഫ്ലക്സ്! അത് സ്ഥാപിക്കുന്നതിന്റെ ആഘോഷമാണാ കാണുന്നത്. അതിന്റെ മുകളിൽ വലിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു. “ചിഞ്ചുമോളുടെ ഘാതകന് അർഹിച്ച ശിക്ഷ തന്നെ കൊടുത്ത നമ്മുടെ സ്വന്തം ആക്ഷൻ ഹീറോ! സർക്കിൾ ഇൻസ്പെക്ടർ ആൽബർട്ട് സാമുവൽ! ഈ നാട്ടിലെ, പിഞ്ചു മക്കളുള്ള ഓരോ മാതാവും പിതാവും താങ്കൾക്കൊപ്പം! ”” താഴോട്ട് മുക്കാൽ ഭാഗവും ആൽബിയുടെ വിവിധ പോസുകളിലുള്ള ചിത്രങ്ങളാണ്. പോലീസ് ട്രെയിനിങ്ങ് കാലം മുതൽ, അവസാനം, ആ പാലത്തിൽ മഴ നനഞ്ഞ് നില്ക്കുന്നതു വരെയുള്ള കുറേ ഫോട്ടോകൾ! ആൽബി പെട്ടെന്നു തന്നെ ഹെല്മറ്റിന്റെ വൈസർ കൊണ്ട് മുഖം മൂടിക്കളഞ്ഞു. അവിടെ നില്ക്കാനോ, അതു മുഴുവനും വായിക്കാനോ ഒന്നും ശ്രമിച്ചില്ലയാൾ. പക്ഷേ ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തെ ആ കാഴ്ച്ച അയാൾക്കുണ്ടാക്കിയ ആഹ്ലാദം പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്തതായിരുന്നു. താൻ യൂണിഫോമിട്ടിട്ട് ഇത്രയും വർഷങ്ങളായെങ്കിലും ഇപ്പോഴാണ് താനൊരു യഥാർത്ഥ പോലീസുകാരനായതെന്നൊരു തോന്നൽ! തനിക്കെതിരെ ഇനിയെത്ര വലിയ ശത്രു വന്നാലും ഭയക്കാനില്ലെന്നൊരു വിശ്വാസം! തന്റെ സകല പ്രശ്നങ്ങളും ആ ഒരു നിമിഷത്തിൽ അലിഞ്ഞു പോയതായി തോന്നി അയാൾക്ക്. വീടിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്നു ചെന്നപ്പോഴേ കണ്ടു, മുറ്റത്ത് പാർക്കു ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഡോ. ജേക്കബിന്റെ കാർ. അയല്പക്കക്കാരനാണ് ഡോ. ജേക്കബ്. ഭാര്യ ലിസി റെസിഡൻസ് അസോസിയേഷൻ പ്രസിഡന്റും. അൽപ്പം ജാഡയുള്ള ടൈപ്പാണെന്നാണ് ആൽബിയുടെ പക്ഷം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അയാൾ വലിയ അടുപ്പത്തിനു പോകാറില്ല. പക്ഷേ ലിസിയും ആൻസിയും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളാണ്. സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക് കടന്നപ്പൊഴേ മാളൂട്ടി ഓടി വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഡോക്ടറുടെ മകൾ അവളുടെ ഏതോ കളിപ്പാട്ടമെടുത്ത് കളിച്ചതിന്റെ പരാതിയാണ്. അവളെ എടുത്തുയർത്തി കവിളിൽ അമർത്തിയൊരു ചുംബനം കൊടുത്ത് ആൽബി ഡോക്ടർക്കഭിമുഖമായി സോഫയിലിരുന്നു. “രണ്ടു കാര്യങ്ങളുണ്ട്.” ഡോക്ടർ ഉപചാരത്തിനൊന്നും നില്ക്കാതെ നേരെ വിഷയത്തിലേക്ക് കടന്നു. “ഒന്നാമത്തേത്, തനിക്കൊരു പൗര സ്വീകരണമാണ്. നമ്മുടെ അസോസിയേഷൻ വകയല്ല, പഞ്ചായത്ത് വകയാണ്. നാളെ വൈകിട്ട്.” “ഒരു രക്ഷയുമില്ല! ” ആൽബി കയ്യൊഴിഞ്ഞു. “അണ്ടർ ഇൻവെസ്റ്റിഗേഷനാണ് ഞാൻ. സോ-” “ആരാഡോ തന്നെ ഇൻവെസ്റ്റിഗേറ്റ് ചെയ്യുന്നെ ? ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞോണം.തന്റെ എസ്.പി.യുണ്ടാകും ആ സ്റ്റേജിൽ. അറിയാമോ ? മിസ്റ്റർ ആല്ബർട്ട് സാമുവൽ ഇനി നമ്മുടെ ആക്ഷൻ ഹീറോ ആണ്.ഒരു ഒഴിവുകഴിവും പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല.” ആൽബി ഒന്നും മറുപടിയായി പറഞ്ഞില്ല. “ഓക്കേ! അതവടെ നില്ക്കട്ടെ. അതെന്തായാലും നമ്മൾ നടത്തും. താനവിടെ വരികേം ചെയ്യും. അടുത്ത കാര്യം. മെലിൻഡയെ സ്കൂളിൽ ചേർക്കണ്ടെ ? “ ”ആ... അങ്ങനെ വല്ല ഉപകാരമുള്ള കാര്യം പറ.“ ആൽബിക്ക് താല്പ്പര്യമായി. ”എന്റെ അഭിപ്രായമാണ്. എന്റെ മാത്രമല്ല, അസോസിയേഷനിലെ മിക്കവരുടേയും. മോളെ സെന്റ് സ്റ്റീവൻസിൽ തന്നെ ചേർക്കണം. പണ്ട് ആൻസി ലിസിയോട് സൂചിപ്പിച്ചതാ.“ ആൽബിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറു ചിരി വിടർന്നു. ”എന്താ? ആൽബിക്ക് താല്പ്പര്യമില്ലേ ? “ ”നിങ്ങളീ ഡോക്ടർമ്മാരും എഞ്ചിനീയർമാരും കിടന്നു തുള്ളുന്ന പോലെ തുള്ളാൻ എന്റെ കയ്യിൽ കാശില്ല മാഷേ. നമ്മളൊരു പാവം പോലീസുകാരൻ. ആ സ്കൂളിലൊന്നും വിട്ട് പഠിപ്പിക്കാനുള്ള വകുപ്പില്ല നമുക്ക്.“ ”നോൺസെൻസ്! എല്ലാ സ്കൂളിലേം ഫീസൊക്കെ തന്നെയേ അവിടേമുള്ളൂ. പിന്നെ, സീറ്റ് കിട്ടാൻ അൽപ്പം പാടാണെന്നു മാത്രം. പക്ഷേ ആൽബിക്കിനി അതൊരു വിഷയമാകുവോ ? സെലിബ്രിറ്റിയല്ലേ ഇപ്പൊ. ചുമ്മാ അങ്ങു കേറിച്ചെന്നാ മതി. സീറ്റുമായി അവരു പുറകേ വന്നോളും.“ ”ആലോചിക്കണം. അവിടെ വല്യ ഡൊണേഷനൊക്കെയാണ് ചോദിക്കുക എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.“ ”എഡോ! താനൊന്ന് ചെന്നു നോക്ക്. തന്റെ വില മനസ്സിലാകും.“ ഡോക്ടർ വല്ലാത്ത ആവേശത്തിലാണ്. “ഡൊണേഷൻ പോയിട്ട് ചെലപ്പൊ അവരു കാശിങ്ങോട്ടു തരും തന്റെ കൊച്ചിനെ അവിടെ പഠിപ്പിക്കാൻ.” ”ഡോക്ടർക്ക് കമ്മീഷനുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു.“ ആൽബി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. എനിക്കൊരിത്തിരി പരിപാടികളുണ്ട്. കുറേ കാലം കൂടി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം അവധി കിട്ടിയതാ. ”ഓക്കേ. നടക്കട്ടെ. ഞങ്ങളിറങ്ങുവാ. നാളെ വൈകിട്ടത്തെ കാര്യം മറക്കരുത്.“ ഡോക്ടറും കുടുംബവും ഇറങ്ങിയതും, ആൻസി അയാളെ വട്ടമിട്ടു പിടിച്ചു. “അതേ, ഞാനിതെത്ര കാലമായിട്ട് പറയുന്നതാ ?” “വേണ്ട വേണ്ട. ബഹളം വെക്കണ്ട.” ആൽബി ഭാര്യയെ സംസാരിക്കാനനുവദിച്ചില്ല.”നമുക്ക് നാളെ തന്നെ പോകാം.കാര്യം കഴുത്തറപ്പന്മാരാണെങ്കിലും, നല്ല സ്കൂളാ അത്. അവിടുന്ന് പിള്ളേരിങ്ങനെ യൂണിഫോമിട്ടിറങ്ങി വരുന്ന കാണുമ്പൊ പലപ്പൊഴും ഞാൻ മാളൂട്ടി അങ്ങനെ വരുന്നത് സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടുണ്ട്.” ആൻസി സന്തുഷ്ടയായി. തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ