ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aRKyWlx?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -20🌺💚 ഇരുവരും പതിയെ നടന്നു താഴെക്കെത്തുമ്പോൾ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ പല്ലവി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്..... അമ്മ ഓരോന്നായി എടുത്ത് വയ്ക്കുന്നുണ്ട്..... കരച്ചിലോക്കെ മാറിയെങ്കിലും അമ്മയുടെ മുഖത്തൊരു കടുപ്പമുണ്ട്...... എല്ലാവരും കസേര നീക്കി അതിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നപ്പോഴേക്കും മഹിയും മെറിനും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... ഭാമ നന്ദന് വേണ്ടി ഓരോന്ന് വിളമ്പി കൊടുക്കുന്നുണ്ട്...... അത് കണ്ടുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് മഹി നന്ദന് എതിർ വശമുള്ള കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നത്. മഹി മെറിൻ ഇരുന്നതും ചപ്പാത്തിയും വെജിറ്റബിൾ കറിയും അവൾക്കായി വിളമ്പി......... തനിക്ക് മുന്നിലേക്ക് എടുത്തു വച്ച ആഹാരം കണ്ടതും അവൾ പെട്ടന്ന്‌ ചാടി എഴുന്നേറ്റു...... മേശക്ക് ചുറ്റുമിരുന്നവരെല്ലാം ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവളെനോക്കി....... ❤️❤️❤️ എന്താ മെറിൻ എന്തുപറ്റി....... അവളുടെ പെട്ടന്നുള്ള പ്രവർത്തി കണ്ടതും മഹി ചോദിച്ചു....... എനിക്ക്...... എനിക്കിത് വേണ്ടാ....... കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ വല്ലാതെ തോന്നുന്നു..... അമ്മയും നന്ദനും ഭാമയുമെല്ലാം പരസ്പരം നോക്കി...... എല്ലാവരുടെയും പകപ്പോടുള്ള നോട്ടം കണ്ടതും മഹി അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് ഇരിക്കാനെന്നോണം താഴേക്ക് വലിച്ചു..... തോന്നുന്നതാകും മെറിൻ നീ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് കഴിക്ക്......... വേണ്ടാത്ത സാധനം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് കഴിച്ചാൽ ഞാൻ വോമിറ്റ് ചെയ്യും മഹി...... നിനക്കറിയില്ലേ അത്........ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു....... മഹി മെല്ലെ തലചരിച്ച് മുന്നിലിരിക്കുന്നവരെ നോക്കി.... അമ്മ ഭക്ഷണത്തിലേക്കു മാത്രം നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ് മുഖത്ത് മറ്റു ഭാവങ്ങളൊന്നുമില്ല..... ഭാമയും പല്ലവിയും ഇനി എന്തെന്നപോലെ പരസ്പരം നോക്കുകയാണ്......... മെറിൻ അവനെ ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് കസേര പിന്നിലേക്ക് നീക്കി ഇറങ്ങി ഡെയനിങ് ഏരിയയിൽ നിന്നും ഫ്രണ്ടിലേക്ക് നടന്നു. അവളുടെയാ പോക്കുകൂടി കണ്ടതും അവനൊന്ന് വല്ലാതായി.... മഹിയേട്ടാ...... ഏട്ടത്തി പ്രെഗ്നന്റ് ആയി ഇരിക്കുകയല്ലേ..... ചില ഫുഡ്‌ ചിലപ്പോൾ ഇഷ്ടമാകില്ലല്ലോ..... അതുകൊണ്ട് എന്താണ് വേണ്ടതെന്നു ചോദിച്ച് ഉണ്ടാക്കികൊടുക്ക്‌....... നന്ദനത് പറഞ്ഞതും മഹി അവനെ നോക്കി.... ശേഷം ശെരിയെന്നപോൽ എഴുന്നേറ്റ് അവൾക്കരികിലേക്ക് നടന്നു..... പുറത്ത് കാണിച്ചില്ലെങ്കിലും ഭക്ഷണത്തിനു മുന്നിൽ നിന്നുള്ള എഴുന്നേറ്റ് പോക്ക് എല്ലാവരുടെ മനസ്സിലുമൊരു കരട് തീർത്തു..... ഇത്രയും ദിവസം കളിചിരികൾ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ആ ഭക്ഷണമേശയിൽ ഇന്ന് വലിയ സംസാരങ്ങളുണ്ടാകാതെ പെട്ടന്ന് തന്നെ എല്ലാവരും കഴിച്ചെഴുന്നേറ്റു. 🌼🌼 മഹി മെറിനടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ദേഷ്യത്തിലായിരുന്നു അവൾ.... തങ്ങൾ മാത്രമുള്ള ഫ്ലാറ്റിലായിരുന്നപ്പോൾ കഴിക്കാനുള്ളത് സ്വന്തമായി ഉണ്ടാക്കും...... മെറിൻ പലപ്പോഴും ഫുഡ്‌ ശെരിയാകുന്നില്ലെന്നു പറഞ്ഞ് ഓർഡർ ചെയ്യുകയാണ് പതിവ്...... തനിക്കുള്ളത് താൻ തന്നെ കുക്ക് ചെയ്യും അതിൽ നിന്ന് അവൾക്ക് കൊടുക്കുമ്പോൾ ടേസ്റ്റ്‌ ഇഷ്ടമായില്ലെന്ന് പറയും. അതുകൊണ്ട് ഫുഡിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവളെ വലുതായി നിർബന്ധിക്കാറില്ല..... പിന്നെ പ്രെഗ്നന്റ് ആയതുകൊണ്ട്..... താൻ ഒത്തിരി ഫ്രൂട്സും നട്സും ഒക്കെ വാങ്ങി വയ്ക്കാറുണ്ട് സമയത്തിന് കഴിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി......... പക്ഷേ അത് കഴിക്കുന്നതും കാണാറില്ല. ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് അവൻ ഫ്രണ്ടിലേക്കെത്തി.... ഉമ്മറത്തെ സോപാനത്തിന്റെ ഒരറ്റത്തായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. മെറിൻ...... അവൾക്കടുത്തായ് എത്തിയതും അവൻ വിളിച്ചു. അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി...... വല്ലാത്തൊരു ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ മുഖത്ത് ...... നീയെന്നെ പട്ടിണിക്കിടാനാണോ മഹി ഇങ്ങോട്ടേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്.... മെറിൻ....... ഒന്ന് പതിയെ...... ഒച്ചത്തിലുള്ള അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടവൻ അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു നമ്മളിന്ന് വന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ...... നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളൊന്നും ഇവിടാർക്കും അറിയില്ലല്ലോ...... എന്നും ഫുഡ്‌ ഉണ്ടാക്കും പോലെ ഉണ്ടാക്കിയതാകും അവർ...... അത് കേട്ടതും അവൾ കലിയോടെ മുഖം തിരിച്ചു..... നിനക്കിപ്പോ വേണ്ടതെന്താണേലും പറ പറ്റുന്നതാണേൽ ഉണ്ടാക്കാം അല്ലെങ്കിൽ കടയിൽ നിന്നും വാങ്ങാം...... അവൾക്കടുത്തിരുന്നു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു. ഹ്മ്മ്മ്..... നീ കുറേ വാങ്ങിക്കും....... സിഗ്ഗിയോ സൊമാറ്റോയോ എന്തിന് നല്ലൊരു ഹോട്ടൽ പോലും ഇല്ലാത്ത ഒരു പട്ടിക്കാട് ഇവിടുന്ന് നീ എന്ത് വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരുമെന്നാ...... അത് കേട്ടതും അവനൊന്നു ദീര്ഘ നിശ്വാസമെടുത്തു.... നിനക്കിപ്പോ എന്താണ് വേണ്ടതെന്നു പറയ് അവളുടെ സംസാരം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും സ്വയം ഒന്ന് നിയന്ത്രിച്ച് അവൻ ചോദിച്ചു.... എനിക്ക് ഫ്രയ്ഡ്രൈസും ചില്ലി ചിക്കനും വേണം...... അതാണ് ഇപ്പോൾ കഴിക്കാൻ തോന്നുന്നത്.... അത് കേട്ടതും അവനൊന്ന് വാച്ചിൽ നോക്കി ശേഷം കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അകത്തേക്ക് നടന്നു..... എന്തായാലും ഇതിപ്പോ ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റില്ല . ഈവക സാധനങ്ങളൊന്നും ഇവിടെ കാണുകയുമില്ല പുറത്ത് പോയി വാങ്ങുന്നതാകും നല്ലത്...... ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടവൻ അകത്തേക്ക് നടന്നു. ഈ രാത്രി കാർ എടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ബൈക്ക് ആണ്...... പക്ഷേ തന്റെ കയ്യിൽ ഇല്ലല്ലോ...... വേണമെങ്കിൽ നന്ദനോട് ചോദിക്കണം..... താൻ ചെന്ന് ചോദിച്ചാൽ അവൻ തരുമോ? ഒരു ചിന്തയോടെ തന്നെ അവൻ അകത്തേക്ക് ചെന്നു..... എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റ് പോയിട്ടുണ്ട്.... ഒരു കാസറോളിലായി എന്തോ അടച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട് അടുത്ത് കറിയും വെള്ളവും എല്ലാമുണ്ട് ...... മിക്കവാറും തങ്ങൾക്കായി മാറ്റി വച്ചതാകാം...... അവൻ അവിടെ നിന്നും മെല്ലെ നന്ദന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു...... അത് അടഞ്ഞു കിടപ്പാണ്..... അപ്പോഴാണ് ബാൽക്കാണിയിൽ എന്തോ സംസാരം കേൾക്കുന്നത്. മഹി മെല്ലെ അങ്ങോട്ട് ചെന്നതും നന്ദനും ഭാമയും അടുത്തടുത്തിരുന്ന് എന്തോ സംസാരിക്കുകയാണ്...... അവൻ ബാൽക്കണി വാതിലിലേക്ക് ചെന്നു നിന്ന് ഒന്ന് മുരടനക്കി...... ഭാമയും നന്ദനും ഒരുപോലെ അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കി..... എന്താ ഏട്ടാ??? നന്ദൻ ഒരു ചോദ്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി..... അത്...... നിന്റെ വണ്ടി ഒന്ന് തരുമോ?? എനിക്ക് പുറത്തൊന്നു പോകാനാ....... അത് കേട്ടതും നന്ദൻ അവനടുത്തേക്ക് എഴുന്നേറ്റ് വന്നു..... ഈ രാത്രി എവിടേക്കാ...... നന്ദൻ ചോദിച്ചു. മെറിന് പുറത്തുനിന്ന് എന്തേലും ഫുഡ്‌ വാങ്ങാൻ വേണ്ടി...... ഹ്മ്മ്മ്.... നന്ദനൊന്നു മൂളി..... ശേഷം റൂമിലേക്ക് നടന്നവൻ പിന്നാലെ മഹിയും. ടേബിളിൽ നിന്നും വണ്ടിയുടെ താക്കോലെടുത്ത് മഹിക്ക് കൊണ്ട് വന്നു കൊടുത്തു...... എടാ അമ്മ കിടന്നായിരുന്നോ? താക്കോൽ കൈയിൽ വാങ്ങിയ ശേഷം അവനോടായി മഹി ചോദിച്ചു.... ഹ്മ്മ്മ് കിടന്നു കാണും..... മ്മ്മ്..... ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം...... തിരിഞ്ഞു നടന്നുകൊണ്ട് മഹി പറഞ്ഞു. നന്ദൻ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ശേഷം പതിയെ ഭാമയ്ക്കരികിലേക്കു വന്നിരുന്നു..... അപ്പോഴേക്കും താഴെ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട്‌ ആകുന്ന ശബ്ദവും അത് ഉമ്മറം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നതും ബാൽക്കണിയിലിരുന്നവർ കണ്ടു..... അമ്മ വിഷമത്തിൽ തന്നെയാണല്ലേ...... ഒട്ടൊരു നിമിഷത്തിന് ശേഷം അടുത്തിരുന്ന നന്ദനോടവൾ ചോദിച്ചു... ഹ്മ്മ്മ്...... ഇന്ന് ആഹാരം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ കാര്യം കൂടി ആയപ്പോൾ കുറച്ചുകൂടി സങ്കടമായികാണണം. ആ കുട്ടിയിൽ നിന്ന് അങ്ങനൊരു നീക്കം വിചാരിച്ചില്ലല്ലോ...... വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ടെന്ന് പറയാം.... ഇത്...... അവൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിർത്തി........ തനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് എന്തേലും തോന്നുന്നുണ്ടോ അവരിവിടെ വന്നതിൽ.... കുറച്ച് നിമിഷം കഴിഞ്ഞതും അവൻ ചോദിച്ചു. എനിക്കെന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്....... അതല്ലടോ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും മഹിയേട്ടൻ കാരണം താൻ കുറച്ചധികം വിഷമിച്ചില്ലേ.... അത് ശെരിതന്നെയാണ് പക്ഷേ..... എനിക്കാരോടും ദേഷ്യമോ പകയോ ഒന്നുമില്ല നന്ദേട്ടാ.... അതൊന്നും ആലോചിച്ച് ഇരിക്കുകയുമല്ല ഞാൻ . ചിലപ്പോ ദെയ്‌വം നിശ്ചയിച്ചത് ഇങ്ങനെയാകാം...... മഹിയേട്ടനോടൊപ്പം എന്നെ ചേർത്തു വച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അതൊരിക്കലും സന്തോഷമുള്ളൊരു ജീവിതം ആയിരിക്കില്ലായിരുന്നു..... സത്യത്തിൽ ഒരുകാര്യത്തിൽ സമാധാനമുണ്ട്. മറ്റൊരാളെ മനസ്സിൽ വച്ച് എനിക്കൊപ്പം കഴിയാൻ ശ്രമിച്ചില്ലല്ലോ...... അല്പം വളഞ്ഞ വഴിയാണെങ്കിലും അതിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയില്ലേ..... ഹ്മ്മ്മ് ......അത് ശെരിയാണെന്ന പോൽ നന്ദനൊന്നു മൂളി...... പിന്നെ...... ഒരു കാര്യത്തിൽ മഹിയേട്ടനോട് നന്ദിയുമുണ്ട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഈ പാവം നന്ദേട്ടനെ എനിക്ക് കിട്ടിയത്.... കുഞ്ഞൊരു കുസൃതി ചിരിയോടെ താൻ പറയുന്നത് ഗൗരവത്തോടെ കേട്ടിരുന്ന വനോടായ് പറഞ്ഞു...... ആദ്യം അവളെന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന് നന്ദൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല...... അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് തലയാട്ടി..... ശേഷം ഒന്നുകൂടി റിവയ്ൻഡ് ചെയ്തപ്പോഴാണ് അവളിപ്പോ എന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന് മനസ്സിലായത്..... അങ്ങനെയൊന്നും തുറന്ന്‌ പറയുന്നവളല്ല...... പക്ഷേ ഇപ്പോഴത്തെയാ പറച്ചിൽ അവനിഷ്ടമാവുകയും ചെയ്തു..... അത് ശെരിയാണെന്നപോൽ അവളെ നോക്കി തലയാട്ടി അവനൊന്നു ശബ്ദമില്ലാതെ ചിരിച്ചു. വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ അവർ സംസാരിച്ചു...... സമയമേറെ കടന്നതും ...... നന്ദന് ചെറിയൊരു തലവേദന തുടങ്ങി..... നന്ദൻ മെല്ലെ നെറ്റിയൊന്ന് ഉഴിഞ്ഞു...... അത് ശ്രദ്ധിച്ചതും ഭാമ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി.... എന്തുപറ്റി നന്ദേട്ടാ....... തലവേദനയാണോ.... ഹ്മ്മ്മ് ...... ചെറിയൊരു തലവേദന ഉണ്ടെടോ. ഇന്ന് കുട്ടികളേയും കൊണ്ട് സ്കൂളിന് പുറത്തൊരു റാലി ഉണ്ടായിരുന്നു.... കുട്ടികൾക്കെല്ലാം പേപ്പർ തൊപ്പി ഉണ്ടായിരുന്നു..... ഞാനും രണ്ടു മൂന്ന് അധ്യാപകരും ഉണ്ടായിരുന്നു....... അത്യാവശ്യം നന്നായി തന്നെ വെയില് കൊണ്ടു. അപ്പോ പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു..... പക്ഷേ ഇപ്പോ നല്ല തലവേദന തോന്നുന്നു..... ആണോ...... ഞാനെന്നാ ഒരു കട്ടനിട്ടുകൊണ്ട് വരാം..... പെട്ടന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു..... ഹേയ് വേണ്ടെടോ എഴുന്നേറ്റവളെ പെട്ടന്ന് അവിടെ തന്നെ പിടിച്ചിരുത്തി കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു..... പിന്നെങ്ങന മാറാനാ....... താനിവിടെ ഇരിക്കെടോ.... കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ ഇത് മാറിക്കോളും..... പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കുറച്ച് മുന്നിലേക്ക്‌ നീങ്ങി പെട്ടന്ന് അവളുടെ മടിയിലായി കിടന്നവൻ ....... ഭാമ ഒരു നിമിഷമൊന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി...... നന്ദനത് കണ്ടെങ്കിലും കാര്യമാക്കിയില്ല..... കുറച്ച് നേരം കിടന്നാൽ മാറാവുന്നതേഉള്ളൂ... പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ കൈ എടുത്ത് തലയിൽ വച്ചു...... ഒന്ന് വിരൽ കൊണ്ട് മസാജ് ചെയ്യെടോ..... തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നവളോടായി അവൻ പറഞ്ഞു....... ഇതിലും വലിയ മരുന്നൊന്നും ഇല്ല.... ഒരു കുഞ്ഞ് ചിരിയോടെയവൻ പറഞ്ഞു. കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെ ഇരുന്നുപോയവൾ...... സ്വപ്നം കാണാതെ ഒന്ന് മസാജ് ചെയ്യെടോ അവനൊന്നുകൂടി പറഞ്ഞതും മെല്ലെയൊരു ചിരിയോടെ അവളുടെ വിരലുകൾ ആ മുടിയിഴകളിൽ ചലിച്ചു തുടങ്ങി ....... അതറിഞ്ഞതും നന്ദന്റെ ചുണ്ടിലുമൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു...... നന്ദന് വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നുന്നുണ്ട് ആ കിടപ്പിൽ..... പഞ്ഞികിടക്കയിൽ അമർന്നു കിടക്കുന്നത് പോലെ....... അവൻ മെല്ലെ മുഖമുയർത്തി നോക്കി..... ഏതോ ചിന്തയിലെന്നോണമിരുന്ന് വിരലുകളോടിക്കുകയാണവൾ...... അവൻ മെല്ലെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി വന്നതും ഒരു നിമിഷം ആ കണ്ണുകളൊന്ന്‌ നിന്നുപോയി....... ഇന്ന് വൈകിട്ട് താൻ നോക്കി നിന്നുപോയ അതേ കാഴ്ച....... പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അതിലും ഭംഗിയായി അതിനേക്കാൾ വ്യക്തമായി ഒരു കാഴ്ച..... ഉടുത്തിരുന്ന കോട്ടൺ സാരി അല്പമോന്ന്‌ തെന്നിമാരി തനിക്കുമുന്നിൽ അനാവൃതമായിരിക്കുന്നയാ അഴകൊത്ത ഇടുപ്പ്...... നിമിഷനേരം മിഴി ചിമ്മാനായില്ലവന് വെണ്ണപോലൊരു നിറം.... പൊക്കിൾ ചുഴി തുടങ്ങുന്നിടത്തു നിന്നും സാരി മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നു ......... ആ കാഴ്ചയിൽ നന്ദന്റെ ഉള്ളമൊന്നു കിടുകിടുത്തു..... കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കകം അവൻ ബോധത്തിലേക്കു വന്നു...... പെട്ടന്ന് കണ്ണുകൾ വെട്ടിച്ചു..... ആ ഭാഗത്തേക്ക്‌ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ പോകുന്നുണ്ടെങ്കിലും പരമാവധി നിയന്ത്രിച്ച് നേരെ കിടന്നു..... നന്ദന്റെ തലയൊന്ന് ചലിച്ചതും ഭാമ മടിയിൽ കിടക്കുന്നവനെ നോക്കി...... എന്തുപറ്റി നന്ദേട്ടാ.... കുറയുന്നില്ലേ ....... അവൻ വേദനകൊണ്ട് തല ചരിച്ചതാകുമെന്ന് ഓർത്ത് അവൾ ചോദിച്ചു..... ഹേയ്...... ഇല്ല ടോ.... ഇപ്പോ കുറവുണ്ട്...... കള്ളം പിടിക്കപ്പെടാതെ രക്ഷപ്പെട്ട കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു. കൂടാതെ ഭാമയുടെ കൈവിരലുകൾ വീണ്ടും മുടിയിലേക്ക് എടുത്തു വച്ചു. ഭാമയിൽ വീണ്ടുമൊരു പുഞ്ചിരി മൊട്ടിട്ടു..... ❤️❤️ മഹിയെ കാത്തിരുന്നു മടുത്തതും മെറിൻ മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു..... അവളിൽ വല്ലാത്തൊരു ദേഷ്യം നിറഞ്ഞു..... ഒന്നാമത്തെ കാര്യം വിശപ്പ്......രണ്ടാമത് ഫുഡിന് വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പ്. വല്ലാത്തൊരു പിരിമുറുക്കത്തോടെ മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ബാൽക്കാണിയിലെ ആ കാഴ്ചയവൾ കാണുന്നത്..... തുടരും...💚🌺 റിയലി സോറി....... അറിയാം ഒത്തിരി ലേറ്റ് ആയെന്ന്....... നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടിയും അത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ വയ്യായ്കയും ഉറക്കമില്ലായ്മയും എല്ലാം കൊണ്ട് പെട്ടുപോയി..... നോമ്പും കൂടെ ആയപ്പോ വയ്യ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ കഴിയുന്നതിലും വേഗത്തിൽ താരമേ...... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️