ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aGdOr6w?d=n&ui=v64j8rk&e1=cതരള സംഗീത മന്ത്രം ((85)) മൂന്നു നിലകളിൽ പടുത്തുയർത്തിയ സാമാന്യം വലിപ്പമുള്ള ഷോപ്പ് ആയിരുന്നു അത്. കുഞ്ഞിയുടെ യഥാർത്ഥ പേരായ ചഞ്ചൽ എന്നു തന്നെയാണ് കൊച്ചിയിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഈ സംരംഭത്തിന് പ്രസാദ് പേര് നൽകിയത്. കൊമ്പന്റെ നെറ്റിപ്പട്ടം പോലെ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഉച്ചിയിലായി ചഞ്ചൽ എന്നെഴുതിയത് നിറഞ്ഞു നിന്നു. തിരുവനന്തപുരത്തെ ആനന്ദം സിൽക്‌സ് ഷോപ്പിനേക്കാൾ അൽപ്പം കൂടി വലിപ്പമുള്ള ചഞ്ചൽ ഷോപ്പിൽ എല്ലാത്തരം വസ്ത്രങ്ങളും ലഭ്യമാണ്. പ്രസാദിന്റെ വീട്ടുകാരും കുടുംബക്കാരും കൂട്ടുകാർക്കും പുറമേ ആ നാട്ടിലെ ഏതാനും ആളുകൾ ചഞ്ചൽ ഷോപ്പിന്റെ മുന്നിലായും വശങ്ങളിലായും തടിച്ചു കൂടി നിന്നു. കുറച്ചു മാറി മാലപ്പടക്കം തയ്യാറാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു വിഷ്ണുവും അയാളുടെ ഏതാനും ചങ്ങാതിമാരും. ഹേമന്ത് വേഗം അവിടേക്ക് ഓടിയത്തി : "ഡാ വിഷ്ണു., ഉദ്ഘാടനം നിർവ്വഹിക്കാൻ വരുന്നത് കണ്ട ആപ്പ് ഊപ്പ് ആളുകളല്ല. അറിയാല്ലോ. ഭദ്രയാ. മേലെപ്പാട്ട് കോവിലകത്തെ ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടി. പക്ഷെ നമുക്കെല്ലാം അത് ദേവു ചേട്ടത്തിയാണ്. പുള്ളിക്കാരി നാട മുറിച്ച് ആ സെക്കന്റിൽ തന്നെ വെടി പൊട്ടണം. ഇല്ലെങ്കിൽ അറിയാലോ എന്റെ വിധം നീ മാറ്റരുത്." "അറിയാമേ.. അടിയൻ വേണ്ടത് ചെയ്തോളാമേ... തമ്പ്രാൻ ഏറ്റ പണി വെടുപ്പായി ചെയ്യാൻ നോക്ക്. ഗർവ്വും കൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് എഴുന്നള്ളാതെ ഇരുന്നാൽ മതി..." വിഷ്ണു കൈ തൊഴുതുകൊണ്ട് ഹേമന്തിനെ പരിഹസിച്ചതും പെട്ടെന്ന് എവിടെ നിന്നോ വലിയൊരു പൊട്ടിച്ചിരി കേട്ടു. ഇരുവരും അതെവിടുന്നാണെന്ന് നോക്കി. ഡോക്ടർ റിൻസി അതാ മുന്നോട്ട് വരുന്നു. "ആ പരിഹാസം ഏതായാലും കലക്കി വിഷ്ണു. എന്നെ കെട്ടാൻ പോകുന്നവൻ കുറച്ചെങ്കിലും ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യട്ടെ. ചെണ്ടമേളക്കാരുടെ കാര്യം ഏറ്റയാളാ. ഇത്ര സമയമായിട്ടും അവരുടെ പൊടി പോലും കാണുന്നില്ല." വിഷ്ണുവിന്റെ പക്ഷം ചേർന്ന് റിൻസി ഹേമന്തിനെ കളിയാക്കി. "ങ്ഹും.. അല്ലെങ്കിലും എന്നെ വീഴ്ത്താൻ കിട്ടുന്ന ഒരു സന്ദർഭവും വിട്ടു കളയില്ലല്ലോ റിൻസി ഡോക്ടർ. നീ നോക്കിക്കോ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ഏറ്റിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് കൃത്യ സമയത്തു തന്നെ സംഭവിക്കും." ഹേമന്ത് വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. കോലിൽ നിന്നും മറു കോലിലേക്ക് പടക്കങ്ങൾ കോർത്തു കെട്ടുന്ന വിഷ്ണു ഇർവർക്കും നേരേ ഗൗരവ്വത്തോടെ തിരിഞ്ഞു : "പ്രസാദേട്ടൻ എന്തുറപ്പിലാ ദേവു ചേട്ടത്തിയെകൊണ്ട് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യിക്കാൻ മുതിർന്നത്. അല്ലെങ്കിലേ ഓർമ്മ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ പ്രസാദേട്ടനോട് കുറച്ചു കലിപ്പിലാ പുള്ളിക്കാരി. അങ്ങനെയുള്ള അവർ ഈ ഉദ്ഘാടന കർമ്മം ചെയ്യാൻ വരുമോ? പോരാത്തതിന് അങ്ങേര് അടിച്ച എല്ലാ ലെറ്ററിലും നല്ല വേണ്ടക്കാ അക്ഷരത്തിൽ എഴുതിയേക്കുന്നു ഉദ്ഘാടനം മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടി എന്ന്. വരുന്നവരൊക്കെ ചോദിക്കുകയാ അതേത് തമ്പുരാട്ടിയെന്ന്. അവരുമായി പ്രസാദേട്ടന് എന്താ ബന്ധമെന്ന്. വല്ല എംഎൽഏ യൊ മന്ത്രിയെയോ ഉദ്ഘാടനത്തിനു വിളിച്ചാൽ പോരെ എന്ന് ഇപ്പോഴേ ആളുകൾ മുറുമുറുപ്പ് തുടങ്ങി." "ആളുകൾക്ക് എന്താ പറയാൻ പറ്റാത്തെ വിഷ്ണു. അവർ പറയട്ടെ. പറഞ്ഞു നടക്കട്ടെ. അതൊന്നും പ്രസാദിന്റെ ഒരു രോമത്തിൽ പോലും ഏൽക്കില്ല. പിന്നെയല്ലേ." റിൻസി പുച്ഛം വിടർത്തി പറഞ്ഞു. "അതെയതെ. അങ്ങനെ എന്റെ ചേട്ടനെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ആരും കരുതണ്ട. ചേട്ടനേ തീയിൽ കുരുത്തവനാ, ഈ തളിര് വെയിലിൽ ഒന്നും ചേട്ടൻ വാടത്തില്ല... ദേവു ചേട്ടത്തിയെ കൊണ്ട് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യിക്കുക എന്നത് ചേട്ടന്റെ വലിയ ആഗ്രഹമാണ്. കുഞ്ഞിയും അതേ ആഗ്രഹം തന്നെ പ്രകടിപ്പിച്ചു. അല്ലാതെ മന്ത്രിയേയും എംഎൽഏ യും ചേട്ടൻ വിചാരിച്ചാൽ കിട്ടാഞ്ഞിട്ടാണോ? നോക്കിക്കോ ഇവിടെ ദേവു ചേട്ടത്തി വരിക തന്നെ ചെയ്യും. നീ ഈ പടക്കം പൊട്ടിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. ഇനി വന്നില്ലെങ്കിൽ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞാൽ അങ്ങ് തൃശൂരിൽ പോയി ദേവു ചേട്ടത്തിയെ പൊക്കിയെടുത്തോണ്ട് ഞാനിങ്ങ് പോരും." വലിയ ഉറപ്പോടെ ഹേമന്ത് പറഞ്ഞു. വിഷ്ണു ശിരസ്സാട്ടി. ഏതാനും നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു മിനി ബസ്സിൽ ഹേമന്ത് ഏർപ്പാടാക്കിയ ചെണ്ട മേളക്കാരും എത്തി. "ദാ നോക്കടീ.. നോക്കടീ ഡോക്ടറെ.. ഈ ഹേമന്ത് വിചാരിച്ചാലും ഇവിടെ ചിലതൊക്കെ നടക്കും." മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന റിൻസിയുടെ തലയ്ക്കിട്ട് ഒരു കിഴി വെച്ചു കൊടുത്ത് താൻ ഏർപ്പാടാക്കിയ ചെണ്ട മേളക്കാരെ അവൻ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തു. തല തിരുമ്മി റിൻസി അവരെ നോക്കുമ്പോൾ ഒന്നുമറിയാത്ത മട്ടിൽ വിഷ്ണു തന്റെ ജോലിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ഹേമന്ത് നേരേ ചെണ്ട മേളക്കാരുടെ അടുത്തു ചെന്നു. പുത്തനുടുപ്പിട്ട് കുഞ്ഞി എത്തിയത് അവളുടെ അച്ഛാച്ഛന്റേയും അച്ഛമ്മയുടേയും ബിന്ദു ചിറ്റമ്മയുടേയും കൂടെയായിരുന്നു. അഴിയിക്കൽ മാധവന്റെ അംബാസഡർ കാർ ചഞ്ചൽ ഷോപ്പിന്റെ മുന്നിൽ നിശ്ചലമായി. മാധവനും ലക്ഷ്മിയും കുഞ്ഞിയും ബിന്ദുവും കാറിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. വിഷ്ണുവിന്റെ ചങ്ങാതിയായ ഡ്രൈവർ നാലുപേരെയും ഇറക്കി ആ കാറുമായി പാർക്കിങ്ങിലേക്ക് ചലിച്ചു. ആളും ആരവുമൊക്കെ കണ്ട കുഞ്ഞിയുടെ കണ്ണുകൾ എല്ലായിടത്തും അലഞ്ഞു. പ്രസാദ് അവർക്കിടയിലേക്ക് വേഗമെത്തി. അവൻ കുഞ്ഞിയെ ഉയർത്തിയെടുത്ത് കയ്യിലിരുത്തി. "അമ്മ.. അമ്മ വന്നില്ലേ അച്ഛാ...??" കുഞ്ഞു മിഴികൾ വിടർത്തി കുഞ്ഞി ചോദിച്ചു. അപ്പോഴും അവളുടെ ആ കണ്ണുകൾ തേടുന്നത് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ദേവു അമ്മയെയായിരുന്നു. "അമ്മ........ വരും മോളെ.. അമ്മ വരും. മോളെ കാണാതെ കഴിയാൻ ഇനിയും അമ്മയ്ക്കാവില്ല..." കുഞ്ഞിയുടെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മവെച്ചുകൊണ്ട് പ്രസാദ് പറഞ്ഞു. മാധവൻ കൈയിലെ വാച്ചിൽ സമയം നോക്കിയ ശേഷം പ്രസാദിലേക്ക് നോട്ടം നിർത്തി : "പ്രസാദേ സമയമാവുന്നല്ലോടാ. അവസാനം നമുക്ക് നിരാശയാവുമോ? ക്ഷണിച്ചവരും അല്ലാത്തവരും എത്തി. ഇനിയെത്താനുള്ളത് ഒരേയൊരാൾ മാത്രം." ദീർഘമായി പ്രസാദ് ഒന്നു ശ്വസിച്ചു. നേർത്ത ഭയത്തോടെ സംശയം തൊടുത്ത അച്ഛനേയും മൗനമായി നിൽക്കുന്ന അമ്മയേയും ചിറ്റമ്മയേയും നോക്കി താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു : "അവൾ വരും.. ഇനിയും എന്റെ മുന്നിൽ വരാതെ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ അവൾക്കാവില്ല." ചെണ്ടമേളക്കാരുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തിയ ഹേമന്ത് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി : "ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടി എത്തിയാലുടൻ ദാ അവന്റെ ഓഞ്ഞ പടക്കങ്ങൾ പൊട്ടാൻ തുടങ്ങും. അത് കഴിഞ്ഞാൽ അടുത്ത സെക്കന്റിൽ നിങ്ങളുടെ വീറും വാശിയും കാണിച്ചോളണം. അവന്റെ പടക്കത്തേക്കാൾ ഗഭീരമാവണം ചെണ്ടമേളം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഒറ്റ ഒരെണ്ണത്തിനും ഞാൻ കൂലി തരില്ല. പറഞ്ഞേക്കാം." പടക്കങ്ങൾ സെറ്റ് ചെയ്യുന്ന വിഷ്ണുവിനെ പരിഹാസത്തോടെ നോക്കി ഹേമന്ത് പറഞ്ഞു. ശെരിക്കു പറഞ്ഞാൽ ആരുടെ പ്രോഗ്രാം ആവും ഗംഭീരമാവുക എന്ന മത്സരം തന്നെയുണ്ട് ഇരുവരുടെയും ഉള്ളിൽ. വിഷ്ണു തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഹേമന്തിനെ നോക്കി പുച്ഛിച്ചു കാണിച്ചു. മീനു ചേച്ചി വിളിച്ചതു പ്രകാരം അനിലണ്ണനും, അനിലണ്ണൻ വിളിച്ചതു പ്രകാരം കള്ളൻ മുരുകനും കൊച്ചിയിൽ എത്തിയിരുന്നു. ചഞ്ചൽ ഷോപ്പിനു മുന്നിൽ നിന്നും കുറച്ചു മാറി പ്രസാദിനേയും കുടുംബത്തെയും അവർ ഇരുവരും വീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ങ്ഹും.. ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യാൻ വരുന്നതാരെന്ന് നിനക്ക് മനസ്സിലായോടാ മുരുകാ." ഒരു കുപ്പി മദ്യത്തിന്റെ തരിപ്പിൽ അനിൽ ചോദിച്ചു. "ആരാ...??!!" അതേ തരിപ്പോടെ മുരുകൻ മുഖം ചുളിച്ചു. "അന്ന് ഇവന്മാർ രണ്ടും കൂടി നിന്റേയും എന്റേയും മെക്കിട്ട് കേറിയതോർമ്മയില്ലേ?? ഒരു മൊബൈൽ ഫോൺ കേസും പറഞ്ഞ് ദാ അവന്മാർ നമ്മളെ വാരിയത്." പുരികം ഉയർത്തി താഴ്ത്തി ഹേമന്തിനേയും വിഷ്ണുവിനേയും കാണിച്ച് അനിൽ പറഞ്ഞു. "അതെ.. ഓർമ്മയുണ്ട് എനിക്കത്. അന്ന് കുറച്ചു പൈസ തടയേണ്ടതായിരുന്നു." മുരുകൻ പല്ലിറുമ്മി. "ങ്ഹാ.. അതൊരു പെണ്ണിന്റെയായിരുന്നു. അവളാണേൽ ദാ ആ നിൽക്കുന്നവന്റെ വണ്ടി ഇടിച്ച് ഓർമ്മകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലും." പ്രസാദിനെ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞതിന് ശേഷം അനിൽ വീണ്ടും തുടർന്നു : "അന്ന് അവനവളെ വണ്ടി ഇടിച്ചപ്പോൾ തെറിച്ചു പോയതാണത്രേ ആ മൊബൈൽ ഫോൺ. അവൾ ആരെന്നും എന്തെന്നും അറിയിവനായുള്ള ഏക സാധനമായിരുന്നു അത്. നിനക്ക് കിട്ടിയ ആ മൊബൈൽ ഫോണും തിരക്കിയാണ് മറ്റവന്മാർ നമ്മളെ തേടി എത്തിയത്. പക്ഷെ അവളുടെ ഓർമ്മകൾ ഈ അടുത്ത കാലത്ത് തിരിച്ചു വന്നു. ഒരു തമ്പുരാട്ടിയാണത്രെ അവൾ. ഓർമ്മ വന്ന ആ നിമിഷം അഴിയിക്കൽ തറവാട്ടിലെ എല്ലാവരെയും ചീത്ത വിളിച്ച് അവൾ പടി ഇറങ്ങി പോയി. ആ അവളാ ഇപ്പോൾ ഈ ഷോപ്പ് ഉദ്ഘാടനത്തിന് വരുന്നത്. എന്റെ കെട്ട്യോൾ മീനു പറഞ്ഞതാ എന്നോട് ഇതെല്ലാം." "എങ്കിൽ ഒരു മുട്ടൻ പണി കൊടുക്കണമല്ലോ.. നമ്മുടെ മെക്കിട്ട് കേറിയ ആ രണ്ടെണ്ണത്തിൽ നിന്നും ആദ്യം തുടങ്ങാം." കുടിച്ച മദ്യത്തിന്റെ ബലത്തിൽ മുരുകൻ വീറ് പറഞ്ഞു. "ഉം.. അതും പറഞ്ഞ് അങ്ങ് ചെന്നാൽ മതി. ഇവന്മാർ രണ്ടെണ്ണത്തിനോടും ഇടിച്ചു ജയിക്കാൻ നിന്റെയീ തണ്ടും തടിയും പോര മുരുകാ. ഇനി നീ ഇടിച്ചു ജയിച്ചെന്നിരിക്കട്ടെ. ദാ ആ നിൽക്കുന്ന അവനുണ്ടല്ലോ അഴിയിക്കൽ പ്രസാദ്, ഇവന്മാരെ തൊട്ടാൽ അവനിങ്ങു വരും. അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും നിനക്ക് ഒരിക്കലും രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല. ഇടിച്ചു ചുരുട്ടും അവൻ നിന്നെ. അവന്റെ ഓരോ ഇടിയും ഒരൊന്നൊന്നര കിന്റൽ വെയിറ്റ് വരും. അതോണ്ട് ആ പൂതി നീ മാറ്റി വച്ചേക്ക്. എന്നിട്ട് നമുക്കിവിടെ മാറി നിന്ന് ഈ കാഴ്ചകളൊക്കെ കാണാം. അതാ നല്ലത്. വാ.." അനിൽ പറഞ്ഞത് അനുകൂലിച്ച് മുരുകനും കൂടെ കൂടി മാറി നിന്നു. സമയം വേഗത്തിൽ ചലിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പ്രസാദിന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും മീനു ചേച്ചിയിലേക്ക് കുഞ്ഞി മാറിയിരുന്നു. തിരുവനന്തപുരത്തെ ആനന്ദം സിൽക്‌സിലെ പ്രധാന സ്റ്റാഫുകളായ ശങ്കുണ്ണി മാനേജറും, അലീന ചേച്ചിയും ആശയുമൊക്കെ അപ്പോഴേക്കും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. ഇനി ആരും വരാനില്ല. ഒരാൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. അത് മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടിയായിരുന്നു. മാധവൻ പ്രസാദിന്റെ നേർക്ക് ചെന്നു : "ഇനി നിമിഷങ്ങൾ മാത്രമേയുള്ളൂ. അവൾ വരുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല പ്രസാദേ. സമയമാവുന്നു. ഈ അവസാന നിമിഷം കരുതിയ ആൾ വരാത്തതിനാൽ നീ തന്നെ നാട മുറിച്ച് ഉദ്ഘാടനം നിർവ്വഹിക്കുന്നു എന്ന് അനൗൺസ് ചെയ്ത് ആ കർമ്മം നീ ചെയ്തേക്കൂ പ്രസാദ്." "അച്ഛാ.. ഞാനോ...??!!" പ്രസാദ് കണ്ണുകൾ വിടർത്തി. "പിന്നല്ലാതെ.. ഇനിയും ദേവയാനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ല മോനെ. നീ ആ ചടങ്ങ് അങ്ങ് ചെയ്തേക്ക്." ലക്ഷ്മി മുന്നോട്ട് വന്നു. ബിന്ദുവിന്റെയും അഭിപ്രായം അതു തന്നെയായിരുന്നു. മീനു ചേച്ചിയുടെ കൈയിലിരിക്കുന്ന തന്റെ മകളെ അവനൊന്നു നോക്കി. കുഞ്ഞിയുടെ മുഖം മ്ലാനതയിൽ പൂണ്ടു. ഇനിയും നിന്നാൽ ശുഭ മുഹൂർത്തം തെറ്റും. വേറെ നിവൃത്തിയില്ല. താൻ തന്നെ ആ കർമ്മം ചെയ്യാമെന്ന് മനസ്സിനെ പ്രസാദ് ബലപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞു. അവൻ റിൻസിയെ വിളിച്ചു. അവൾ വന്ന് കാര്യം തിരക്കി. "പ്രതീക്ഷയെല്ലാം തിരയടിച്ച് തകർന്നു പോകുന്ന അവസ്ഥയാണ് റിൻസി. ഭദ്ര.. അവൾ വരില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. ക്ഷണിച്ചവരെല്ലാം എത്തിയിട്ടും ഭദ്രയെ മാത്രം കാണുന്നില്ല. ഉദ്ഘാടന സമയം അടുത്തു കഴിഞ്ഞു. ഇനിയും കാത്തു നിൽക്കേണ്ടതില്ല. നീ മൈക്കിൽ അനൗൺസ് ചെയ്യണം." പ്രസാദ് പറഞ്ഞു. "ഞാനോ...??!!" റിൻസി നെറ്റി ചുളിച്ചു. "അതെ.. ക്ഷണിച്ച അഥിതിക്ക് വരാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ അഴിയിക്കൽ പ്രസാദ് ഉദ്ഘാടന കർമ്മം നിർവ്വഹിക്കുന്നു എന്ന് നീ മൈക്കിലൂടെ അനൗൺസ്‌ ചെയ്യണം റിൻസി. ഇനിയും നേരം വൈകിക്കൂടാ." മുഖത്തെ വിഷമം മറച്ചു പിടിക്കാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പ്രസാദ് പറഞ്ഞു. നെടുതായി ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് റിൻസി അതനുകൂലിച്ചു. ഇനിയും ഭദ്രയെ കാത്തു നിൽക്കേണ്ടതില്ല. ഉദ്ഘാടന കർമ്മം പ്രസാദ് തന്നെ നിർവ്വഹിക്കട്ടെ എന്ന തീരുമാനം ശെരിയായി അവൾക്കും തോന്നി. പ്രസാദിനെ നോക്കി ഒന്നു ശിരസ്സാട്ടി അവൾ ഷോപ്പിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് ചെന്ന് മൈക്കിലൂടെ അനൗൺസ്‌ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി : "ചഞ്ചൽ ഷോപ്പ് ഉദ്ഘാടന കർമ്മത്തിന് ക്ഷണിച്ചവരെല്ലാം എത്തിയതിൽ വളരെയധികം സന്തോഷമുണ്ട്." റിൻസിയുടെ ശബ്ദം അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങി കേട്ടതും വിഷ്ണുവും ഹേമന്തും സംശയം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി പരസ്പരം നോക്കി. മറ്റെല്ലാവരും റിൻസി പറയുന്നത് എന്താണെന്നറിയാൻ ശ്രദ്ധയോടെ നിന്നു. "നാട മുറിച്ച് ഉദ്ഘാടന കർമ്മം നിർവ്വഹിക്കുവാനുള്ള സമയം അടുത്തു കഴിഞ്ഞു. അതിനായി ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട വിശേഷ അഥിതി മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടി........" അത്രയും പറഞ്ഞതും ചഞ്ചൽ ഷോപ്പിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ഇന്നോവ കാർ വേഗത്തിലെത്തി നിശ്ചലമാവുകയായിരുന്നു. എല്ലാ കണ്ണുകളും ആ ഭാഗത്തേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു. പ്രസാദും കുഞ്ഞിയും മാധവനും ലക്ഷ്മിയും ബിന്ദുവും എല്ലാവരും ആ ഇന്നോവയിൽ നോക്കി. ഹേമന്തിന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും കണ്ണുകളും ആ വാഹനത്തിൽ തറഞ്ഞു നിലകൊണ്ടു. ഇന്നോവ കാറിൽ നിന്നും ആദ്യം അരുണയും സൂസനും മാളവികയും ഇറങ്ങി നിന്നു. മുഴുവൻ ജനങ്ങളും പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി നിൽക്കേ ഒടുവിൽ സാക്ഷാൽ ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടിയും കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. "അമ്മ....??" പ്രസാദിന്റെ കൈയിലിരുന്ന് കുഞ്ഞി ഭദ്രയെ ചൂണ്ടി ഉറക്കേ വിളിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. സാരിയുടുത്ത് പതിവിലും അതിസുന്ദരിയായി എത്തിയ ഭദ്രയെ മാധവനും ലക്ഷ്മിയും ഇമ ചിമ്മാതെ അങ്ങനെ നോക്കി നിന്നു പോയി. "നാട മുറിച്ച് ചഞ്ചൽ ഷോപ്പ് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുവാൻ നിങ്ങൾ ഏവരും കാത്തിരുന്ന ആ വിശിഷ്ടാതിഥി മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടി ഇതാ എത്തിയിരിക്കുന്നു." ആവേശത്തോടെ റിൻസി മൈക്കിലൂടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. "തിരി കൊളുത്തടാ...." വിഷ്ണു ഉറക്കേ പറഞ്ഞതും ചങ്ങാതി പടക്കത്തിനു തിരി കൊളുത്തി. വലിയ ശബ്ദ കോലാഹലങ്ങളോടെ പടക്കങ്ങളും ഗുണ്ടുകളും പൊട്ടിച്ചിതറി. മുരുകനും അനിലണ്ണനും ശബ്ദങ്ങൾ സഹിക്ക വയ്യാതെ ചെവികൾ രണ്ടും പൊത്തി. ഏതാനും നിമിഷം തുടർന്ന വെടിക്കെട്ട് ഒടുവിൽ അവസാനിച്ച ആ സെക്കന്റിൽ ഹേമന്ത് ഉച്ചത്തിൽ കൂവി വിളിച്ചു : "അടിയടാ...." ചെണ്ട മേളക്കാർ ഗംഭീരമായ മേളം തുടങ്ങി. ചില കുട്ടികളും യുവാക്കളും ആവേശത്തോടെ ചുവടുകൾ വെച്ചു. ചെണ്ടയടി അതിന്റെ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിൽ എത്തി. ഷോപ്പിന്റെ മുൻ ഭാഗത്ത് ഇരുവശങ്ങളിലുമായി താലപ്പൊലിയും കൈകളിലേന്തി നിരന്നു നിന്ന കുറച്ചു യുവതികൾ, അവർക്ക് മദ്ധ്യത്തിലൂടെ നീണ്ടു പോകുന്ന കാർപ്പറ്റ് വിരിച്ച പാതയിലൂടെ ഭദ്ര തന്റെ ചുവടുകൾ മുന്നോട്ട് വെച്ചു. യുവതികൾ അവൾക്കു നേരേ പുഷ്‌പ്പാർച്ചന ചെയ്തു. രാജകീയമായി മഹാറാണി എഴുന്നള്ളുന്നത് പോലെയുണ്ടായിരുന്നു ഭദ്രയുടെ ആ വരവ്. അച്ഛനും മകളും അത് കൺ നിറയെ കണ്ടു നിന്നു. ഒടുവിൽ ഷോപ്പിന്റെ പടവുകൾ കയറി പ്രസാദിനരികിൽ ഭദ്ര വന്നു നിന്നു. ഹേമന്ത് കൈ ഉയർത്തിയതും ചെണ്ടയടി പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലമായി. മുഴുവൻ കണ്ണുകളും ഭദ്രയിലും പ്രസാദിലും കുഞ്ഞിയിലും മാത്രമായി തറഞ്ഞു. സന്തോഷം താങ്ങ വയ്യാതെ പ്രസാദ് അവളെ ഇമ ചിമ്മാതെ നോക്കി നിൽക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. അവന്റെ ഒക്കിലിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിയുടെ കവിളിൽ ഭദ്ര മൃദുവായി ഒന്നു തഴുകി : "മകൾ... എന്റെ മകൾ." "അമ്മേ......" എന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ടു ഭദ്രയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു വീഴുകയായിരുന്നു കുഞ്ഞി. "മോളെ.. ന്റെ പൊന്നു മോളെ.. അമ്മയോട് ക്ഷമിക്കടാ നീ..." ഭദ്രയും കരഞ്ഞു പോയി. കുഞ്ഞിയെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചവൾ മുഖത്തും നെറ്റിയിലും കണ്ണിലും ചുണ്ടിലുമൊക്കെ തുരുതുരാ ഉമ്മ വെച്ചു. "മോളിനി അമ്മേ വിടത്തില്ല. എങ്ങോട്ടും വിടത്തില്ല.. അമ്മ എപ്പോയും മോളെ ഒപ്പം വേണം." കുഞ്ഞി കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു. "ഇല്ല മോളെ.. ഇനിയമ്മ എങ്ങോട്ടും പോവില്ല.. മോൾക്കൊപ്പം എപ്പോഴും ഉണ്ടാവും." ഭദ്ര അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. അരുണയും മാളവികയും സൂസനും തങ്ങളുടെ കണ്ണീര് തുടച്ചു. ഒപ്പം മാധവനും ലക്ഷ്മിയും ബിന്ദുവും. മൗനമായി സന്തോഷ കണ്ണീര് പൊടിച്ചു നിൽക്കുന്ന പ്രസാദിനു നേരേ ഭദ്ര തിരിഞ്ഞു. ഇരുവരും കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നു. "ഭദ്രേ ഞാൻ...." പ്രസാദ് എന്തോ പറയാൻ ഭാവിച്ചതും ഭദ്ര തന്റെ കൈ ഉയർത്തി തടയിട്ടു. "ഭദ്രയല്ല.. ദേവൂ.. നിങ്ങളുടെയൊക്കെ ദേവയാനി.." "ഈശ്വരാ..." കണ്ണുകൾ അമർത്തി തന്റെ കണ്ണീരിനെ അവൻ സ്വതന്ത്രമാക്കി. "ഇപ്പോൾ ഞാനറിയുന്നു. നിങ്ങൾക്കൊക്കെ എന്നോടുള്ള സ്നേഹവും കരുതലും എല്ലാം ഞാൻ അറിയുന്നു. ദേവി എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറപ്പിച്ചു. പലതും എനിക്ക് വ്യക്തമാക്കി തന്നു. ഒന്നും അറിയാതെ ആ മനസ്സിനെ ഞാൻ വേദനിപ്പിച്ചെങ്കിൽ എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ.." നിറ കണ്ണുകളോടെ വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകളുമായി കൈ കൂപ്പി ഭദ്ര യാചിച്ചു. പ്രസാദ് ഒന്നൂടെ അവൾക്കടുത്ത് ചെന്ന് ആ മുഖം കൈക്കുമ്പിളിൽ നിർത്തി. "വന്നൂടെ നിനക്ക് എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്. നിന്നെ അതിയായി സ്നേഹിച്ച് കാത്തിരിക്കുകയാണ് ഞാനും എന്റെ മകളും." "നമ്മുടെ മകൾ..." ഭദ്ര തിരുത്തി. ശേഷം ആ നെഞ്ചിലേക്ക് അവൾ ചാഞ്ഞു പോയി. ഏതോ മുൻജന്മ ബന്ധം ഇരുവർക്കുമിടയിൽ കാണാതെ നിലകൊള്ളുകയായിരുന്നു. കുഞ്ഞിയും ഭദ്രയും പ്രസാദും പരസ്പരം പുണർന്ന് വിതുമ്പുന്നത് ജനങ്ങൾ ഒന്നാകെ കണ്ടു നിന്നു. അവർക്കിടയിലും ആനന്ദത്തിന്റെ കണ്ണീർ ചാലിട്ടു. "അതേയ്.. സമയമായി.. മോള് ആ നാട മുറിച്ച് ഉദ്ഘാടനം അങ്ങ് ചെയ്തേ.." കണ്ണീര് തുടച്ച് മാധവൻ വന്നു പറഞ്ഞു. "അടിയടാ...." ഹേമന്ത് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും വീണ്ടും ചെണ്ടമേളം ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങി. ആദ്യത്തേതിലും ആവേശത്തോടെ അവർ കൊട്ടുകയായിരുന്നു. ഹേമന്ത് ഏതാനും ചുവടുകൾ വെച്ചു. വിഷ്ണു ഓടി വന്ന് അവന് കൂട്ടായി ചുവടു വെച്ചു. ഇത് കണ്ടു നിന്ന യുവാക്കൾ ഹരം കയറി അവർക്കൊപ്പം കൂടി. പിന്നെയത് വലിയൊരു നൃത്ത വലയമായി മാറി. കുഞ്ഞിയെ ഇടുപ്പിൽ നിന്നും മാറ്റാതെ പ്രസാദിനോട് ചേർന്നു നിന്ന് ഭദ്ര ആ നാട കത്രിക കൊണ്ട് മുറിച്ചതും എവിടെ നിന്നോ പോപ്പറുകൾ പൊട്ടി വർണ്ണ കടലാസുകൾ അവരുടേമേൽ പതിച്ചു. നാട മുറിച്ച് പുതിയ ഷോപ്പ് ഉദ്ഘാടനം മാത്രമായിരുന്നില്ല അത്. കോപവും ദേഷ്യവും പൊട്ടിത്തെറിയുമൊക്കെ മാറ്റി പുതിയൊരു ഭദ്രയായി പ്രസാദിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള ഒരു കയറ്റം കൂടി ആയിരുന്നു ഭദ്രയുടേത്. ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ ആ മഞ്ഞ നാനോ കാർ മെല്ലെ ചലിച്ചു മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. മുൻ സീറ്റിലിരിക്കുന്ന എസ്ഐ മനോജ്‌ ചഞ്ചൽ ഷോപ്പ് ഉദ്ഘാടനം കഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ഭദ്രയേയും പ്രസാദിനേയും ചൂണ്ടി : "അപ്പോൾ ഇവളെയാണ് താൻ അന്വേഷിച്ചു നടന്നത്. എന്റെ സഹായത്താൽ ട്രാഫിക് പോലീസിന്റെ സിസിടിവി പരിശോധിച്ചത് ഇവൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്, അല്ലേ?" ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരിക്കുന്ന ഏജന്റ് വിനോദ് തന്റെ വട്ടത്തൊപ്പി ഒന്നു ചെരിച്ചു വെച്ച്‌ മനോജ്‌ ചൂണ്ടിയ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കി : "അതെ... അവള് തന്നെ. മേലെപ്പാട്ട് കോയിക്കൽ തറവാട്ടിലെ ഭദ്ര തമ്പുരാട്ടി. കുറച്ച് നാളുകൾ ഓർമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവൾ. ഇപ്പോൾ എല്ലാം നോർമ്മലായി. തനിക്കവളെ നേരിൽ കാണണം എന്നു പറഞ്ഞതു കൊണ്ടാണ് പ്രസാദിന്റെ പുതിയ ഷോപ്പ് ഉദ്ഘാടന ദിവസമായ ഇന്ന് ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത്." "കണ്ടിട്ട് ഇരുവരും ഒരു പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങിയ മട്ടാണ്. എല്ലാം കലങ്ങി തെളിഞ്ഞ ലക്ഷണം. എന്തു തോന്നുന്നു വിനോദ് രണ്ടു പേരുടെയും ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട്..??" പോലീസുകാരന്റെ കൂർത്ത കണ്ണുകളോടെ നോക്കി മനോജ്‌ ചോദിച്ചു. "സംശയത്തക്കതായ ഒന്നുമില്ല. രണ്ടുപേരും ഒന്നാവാൻ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിൽ അത് നല്ലതിന് തന്നെ.. താൻ വെറുതേ പോലീസ് ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് ഓരോന്ന് കണക്ക് കൂട്ടിയിട്ടാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നേ. ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട. നമുക്കങ്ങ് പോകാം. ഉദ്ഘാടനമൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ.." അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വിനോദ് കാറിന്റെ ഹോൺ നീട്ടിയടിച്ചു. മുന്നിൽ തടിച്ചു കൂടിയ ആളുകൾ ഇരു വശങ്ങളിലുമായി മാറി നിന്നു. "എനിക്കങ്ങനെ സംശയങ്ങളൊന്നുമില്ല വിനോദ്. പ്രസാദുമായി ഇപ്പോൾ താൻ നല്ല അടുപ്പത്തിലല്ലേ. അതോണ്ടാണല്ലോ എല്ലാം അവൻ തന്നോട് പറഞ്ഞത്. തന്നിൽ നിന്നും ആ കഥകൾ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കും കുറച്ചു ഇൻട്രെസ്റ്റഡ് ആയി. അതാ ഭദ്രയെ കാണണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചത്. എന്നാലും പുതിയ ഷോപ്പ് ഉദ്ഘാടനം വിളിച്ചിട്ടും താൻ അവനടുത്തേക്ക് പോവാതിരുന്നത് മോശമായി." "ഒരു മോശവുമില്ല. ഉദ്ഘാടനം മാങ്ങാത്തൊലി എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ തന്നെ അങ്ങോട്ട് ഓടി ചെന്നാലേ എനിക്കാ കുറച്ചിൽ. ആളുകൾ വിചാരിക്കില്ലേ ഞാൻ കേസില്ലാ സിഐഡി ആണെന്ന്. അങ്ങനെ ഇപ്പോൾ ആളുകൾ എന്നെക്കുറിച്ച് ആ വിധത്തിൽ കരുതണ്ട. ഒരു രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ ഞാൻ പ്രസാദിനെ നേരിൽ ചെന്ന് കണ്ടോളാം. അതാ ഞങ്ങൾ സിഐഡികളുടെ ഒരു രീതി." "അല്ലെങ്കിലും ആളുകൾക്കറിയില്ലേ നീയൊരു കേസില്ലാ സിഐഡി ആണെന്ന്." മനോജ്‌ പരിഹസിച്ചു. അയാളുടെ തലയ്ക്കിട്ട് ഒന്നു കൊടുത്തു വിനോദ്. "താൻ ആരെയാ കേസില്ലാ സിഐഡി എന്നു പറഞ്ഞത്?! ഈ എന്നെയോ??!! ഇവിടെ ഈ കൊച്ചിയിൽ ഞാൻ തെളിയിച്ച ഒരു കൊലപാതക കേസുണ്ട്. അത് കേട്ടാൽ താൻ ഞെട്ടും." "ഞൊട്ടും...!!" വീണ്ടും മനോജ്‌ പരിഹസിച്ചു. "ആണോ.. എങ്കിൽ കേൾക്കടോ എന്റെ ആ കേസ് അന്വേഷണം.." അത്രയും പറഞ്ഞ് ഏജന്റ് വിനോദ് താൻ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തിയ ഒരു കേസ് വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ബോറടി മാറ്റാൻ മനോജ്‌ അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ ശ്രദ്ധിക്കവേ മഞ്ഞ കളർ നാനോ കാർ മുന്നോട്ട് കുതിക്കുകയായിരുന്നു. °°°°°°°°°°°°°°° ഷോപ്പിന്റെ പുറത്തു തടിച്ചു കൂടിയ ജനങ്ങളിലേക്ക് ഭദ്രയും പ്രസാദും തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഹേമന്തും വിഷ്ണുവും അവിടെ തകർത്താടുന്നത് പ്രസാദ് ഭദ്രയ്ക്ക് ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തു. "ചേട്ടാ.. ഞങ്ങൾക്കിന്ന് ഉറക്കമില്ല. ഇന്നിവിടെ ആടി കസറിയിട്ടേ ഷോപ്പിലേക്ക് കയറുന്നുള്ളൂ." ഹേമന്ത് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ചെണ്ടയുടെ ശബ്ദം ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നത് കാരണം അവൻ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ പറ്റാത്ത പ്രസാദ് വെറുതേ തലയാട്ടി കാണിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. അരുണയും സൂസനും മാളവികയും അവർക്കരികിൽ എത്തി. "എന്റെ ചേട്ടാ പുതിയൊരു ആളായി വന്നിരിക്കുവാ എന്റെ ചേച്ചി. ആ കോപവും രൗദ്രവുമൊക്കെ പാടേ മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഇനിയിപ്പോ ചേട്ടൻ വേണം എല്ലാം നോക്കാൻ." അരുണ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു. "ഏയ്‌ എനിക്കും കുഞ്ഞിക്കും വേണ്ടത് ദേവയാനിയെ ആണെങ്കിലും ഭദ്രയായി തന്നെ ഭദ്ര ഉണ്ടാവണം." പ്രസാദ് അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു. "ഇനി നമ്മുടെ അഴിയിക്കൽ തറവാട് നല്ലപോലെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകേണ്ടവളാണ് ഭദ്ര. അപ്പോൾ അവളുടെ കോപവും ദേഷ്യവുമൊക്കെ പാടേ മാറ്റേണ്ട കാര്യമില്ല. കാര്യ ഗൗരവ്വത്തോടെ നമ്മുടെ കുടുംബം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ ഇവൾക്ക് നന്നായി കഴിയും." മാധവൻ മുന്നോട്ട് വന്ന് അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു. "നിങ്ങളൊക്കെ ഒന്നു പോയെ... ഇനി മോള് കൊറേ നേരം അമ്മേടൊപ്പം നിക്കട്ടെ. ശല്യം ചെയ്യാതെ പോയെ എല്ലാം.." കുഞ്ഞി ഇടയ്ക്ക് കയറി ചിണുങ്ങി. "ഡീ കാന്താരി...." അരുണ അവളുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചു പറഞ്ഞതും വലിയൊരു കൂട്ടച്ചിരി അവിടം മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴും ചെണ്ട മേളയ്ക്കൊപ്പം നിർത്താതെ ആടിത്തിമിർക്കുകയായിരുന്നു വിഷ്ണുവും ഹേമന്തും. അടുത്ത ഭാഗത്തോടെ ഇ നോവലിനോട് ഞാൻ വിട പററുകയാണ് മറ്റൊരു നോവൽ ഇടുന്നുണ്ട് എഴുത്തിന്റെ അവസാന പണിയിൽ ആണ് ((തുടരും)) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ