ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6a8AVEeb?d=n&ui=v64j8rk&e1=cഞാൻ ഇത്രയും കാലം പ്രണയമഭിനയിച്ചു ചതിച്ചു എന്ന ഗിൽറ്റി ഫീലിംഗ് എപ്പോഴെങ്കിലും എനിക്ക് വരാതിരിക്കാനാ…അല്ലെങ്കിലും എന്നെ പ്രണയിച്ചിട്ട് നിങ്ങൾക്ക്‌ നഷ്ടമൊന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ. മറിച്ചു ലാഭമല്ലേ ഉണ്ടായുള്ളൂ"……ഗൗരിയുടെ മുഖത്ത് പുച്ഛവും പരിഹാസവും നിറഞ്ഞു…. ഗൗരിയുടെ വാക്കുകളിൽ പകച്ച രുദ്രന് വാക്കുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു…. "പിന്നെ….എന്നെ പോലെ ഒരു വലിയ കുടുംബത്തിലെ പെൺകുട്ടിയെ ആഗ്രഹിക്കാൻ ദേവേട്ടന് എന്താ യോഗ്യത. നല്ലൊരു ജോലിയുണ്ടോ അതും പോട്ടെ കയറിക്കിടക്കാൻ നല്ലൊരു വീട് പോലുമില്ലാത്ത നിങ്ങളെ ഞാനെന്ത് കണ്ടാണ് സീരിയസ് ആയി പ്രണയിക്കേണ്ടത്…." "നമുക്ക് രണ്ട് പേർക്കും നഷ്ടങ്ങളൊന്നുമുണ്ടായില്ലല്ലോ ഈ ബന്ധം കൊണ്ട്. അത് കൊണ്ട് എല്ലാമൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നെന്നു ചിന്തിച്ചു എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് മാറി തന്നേക്കുക. എനിക്കതെ പറയാനുള്ളൂ "….. ഗൗരിയൊരു പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി…. "കൊള്ളാം… ഞാൻ ഇഷ്ടമാണെന്ന് നിന്നോട് ഇതേ സ്ഥലത്ത് വച്ചു പറഞ്ഞ ദിവസം എന്നോട് തിരിച്ചിഷ്ടമാണെന്ന് പറയുമ്പോൾ നിനക്കറിഞ്ഞു കൂടായിരുന്നോ ഞാൻ സ്വന്തമായി കേറിക്കിടക്കാൻ വീടും കുടിയുമൊന്നുമില്ലാത്തവനാണെന്ന്…. ഇപ്പോൾ വീട്ടുകാർ നീട്ടിയ ബന്ധം കണ്ടപ്പോൾ ആണോ നിനക്ക് വെളിപാടുണ്ടായത്…." ഗൗരിയുടെ വാക്കുകൾ അപമാനവും വേദനയും മനസ്സിൽ നിറച്ചെങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു… "അതേയെന്നു ദേവേട്ടൻ കരുതിക്കോളൂ….എനിക്ക് വീട്ടുകാർ കൊണ്ട് തരുന്ന ബന്ധത്തിലൂടെ കിട്ടുന്നത് ദേവേട്ടന് എത്ര വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും നേടിത്തരാൻ കഴിയില്ല. പ്രാക്ടിക്കൽ ആയി എനിക്കിങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ ഇപ്പോൾ കഴിയൂ…. " "ഞാനിത് നേരത്തെ തന്നെ പറയണമായിരുന്നു. പിന്നെ എനിയ്ക്ക് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിൽ എന്റെ വാക്കുകൾക്ക് അനുസരിച്ചു തുള്ളുന്ന ഒരാൾ വേണമായിരുന്നു. ദേവേട്ടൻ അത് മനസ്സിലാക്കാതെ എന്നോടൊത്തുള്ള ഒരു ജീവിതം സ്വപ്നം കണ്ടു. അത് ദേവേട്ടന്റെ തെറ്റ്….. ദേവേട്ടൻ ഭാവിയിൽ നമ്മൾ ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കുന്നതിനെ പറ്റി പറയുമ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ ഉള്ളിൽ ചിരിക്കുകയിരുന്നു…ഇതെല്ലാം നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ദേവേട്ടന് ഈ അപകടങ്ങൾ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ലായിരുന്നു. അതെന്റെ തെറ്റാണ്….. അതിൽ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു…എന്നെയോർത്തു വെറുതെ ദേവേട്ടന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കണ്ട. ഒന്നു രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ തന്നെ വീട്ടുകാർ ഉറപ്പിച്ച എന്റെ വിവാഹം നടക്കും…അതിനു ഞാനെന്തായാലും ക്ഷണിക്കുന്നില്ല. മുറിവിൽ നീറ്റൽ കൂട്ടാൻ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നില്ല…ദേവേട്ടന് പോകാം.. നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇനി കാണില്ല….. ദേവേട്ടന് നല്ലൊരു ജീവിതമുണ്ടാകട്ടെ "…. ഗൗരിയുടെ വാക്കുകളിൽ പരിഹാസം നിറഞ്ഞു നിന്നു…… മൂന്നു വർഷമായി തനിയ്ക്ക് എപ്പോഴും ആശ്വാസം പകർന്ന, മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതത്തെ കുറിച്ചു സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിപ്പിച്ച, തന്റെ എല്ലാമായി കൊണ്ട് നടന്ന ഗൗരിയുടെ വാക്കുകൾ രുദ്രന്റെ മനസ്സിനെ അത്യധികം വേദനിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഉള്ളിൽ തികട്ടി വന്ന നൊമ്പരത്തെ ഗൗരി അറിയാതെ അടക്കി വയ്ക്കാൻ രുദ്രന്റെ മനസ്സ് പാട് പെട്ടു…. "ശരിയാ നന്ദു…. നീ പറഞ്ഞ പോലെ നിന്നെ പോലെ വാക്കിയ വീട്ടിലെ ഒരു പെണ്ണിനെ ആഗ്രഹിക്കാൻ എനിയ്ക്ക് യോഗ്യതയില്ല. പക്ഷെ ഞാൻ നിന്നെ അത്ര മാത്രം സ്നേഹിച്ചു പോയി…. നീയും അങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് ഞാനും വിശ്വസിച്ചു…" "നീയിപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാക്കിയ മുറിവിന് നിന്റെ വീട്ടുകാരും എന്തിനു എന്നെ അവഗണിച്ചവരും മറ്റും നൽകിയതിനേക്കാൾ വേദന ഉണ്ട്. ആ വേദനയിലും ഞാൻ നിന്നെ ശപിക്കില്ല…കാരണം ഞാനെന്നും ഒരു പെണ്ണിനെ മാത്രമേ സ്നേഹിച്ചിട്ടുള്ളു. ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടി മാത്രമേ സ്വപ്‌നങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ….ഞാനായിട്ട് ഇനി നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിൽക്കുന്നില്ല "…. തകർന്ന മനസ്സോടെ അത് പറയുമ്പോൾ രുദ്രന്റെ മിഴികളിൽ നിന്നുമവനറിയാതെ അശ്രുകണങ്ങൾ പൊഴിഞ്ഞു വീണു….. "പിന്നെ ഒരു കാര്യം…ഇതോർത്ത് ഞാൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുമെന്നൊന്നും നീ കരുതരുത്. അതിന് ഈ രുദ്രനെ കിട്ടില്ല. ഇനി നമ്മൾ തമ്മിൽ കാണില്ല. നിനക്ക്‌ നല്ലത് വരട്ടെ….." രുദ്രൻ അതും പറഞ്ഞു തിരിച്ചു നടന്നു… അവന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോൾ അവളെ കണ്ട നിമിഷങ്ങൾ മുതൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എത്രയും പെട്ടെന്ന് ജിജോയുടെ അടുത്തെത്താൻ അവന്റെ മനസ്സ് തുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… പുറത്ത് രുദ്രനെയും കാത്ത് നിന്ന ജിജോ കണ്ടു മിഴിനീരോഴുകുന്ന മുഖവുമായി വരുന്ന രുദ്രനെ. അവൻ ഒരിക്കലും കേൾക്കാൻ പാടില്ലാത്ത അവന്റെ മനസ്സിനെ തകർത്ത എന്തോ അകത്തു നടന്നെന്നു ജിജോ ഊഹിച്ചു…. "രുദ്രാ….അവളെന്താ പറഞ്ഞത്. നിന്നെ കണ്ടിട്ട് നീയൊരിക്കലും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത എന്തോ നടന്നെന്നു തോന്നുന്നല്ലോ… എന്താ ഉണ്ടായത്"…. രുദ്രന്റെ ദുഃഖം ഘനീഭവിക്കുന്ന മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ജിജോ ചോദിച്ചു….. "എല്ലാം കഴിഞ്ഞു…ഇനി ഞാനും അവളും തമ്മിൽ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല എല്ലാം അവളുടെ അഭിനയമായിരുന്നെന്നു "…. രുദ്രൻ തൊണ്ടയിടറിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി…. "എല്ലാം അഭിനയമായിരുന്നെന്നോ….അവളോടൊന്നു ചോദിക്കണമല്ലോ അത് "… രുദ്രൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട അമ്പരന്നു പോയ ജിജോ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു…. "വേണ്ടെടാ… എല്ലാം അവൾ തന്നെ നേരിട്ട് പറഞ്ഞ സ്ഥിതിയ്ക്ക് ഇനി അവളോട് എന്ത് ചോദിക്കാൻ…നമുക്ക് പോകാം "… രുദ്രൻ നിർവികാരതയോടെ ജിജോയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി… ജിജോ പിന്നൊന്നും ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല. ജിജോ രുദ്രനെയും കൊണ്ട് തന്റെ വണ്ടിയുമെടുത്ത് അവിടെ നന്നും നീങ്ങി…. വാളകത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ജിജോ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടി തിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ രുദ്രൻ തടഞ്ഞു. രുദ്രൻ തന്റെ താമസസ്ഥലത്തേയ്ക്ക് കൊണ്ട് വിട്ടാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു. ജിജോയും അവനെ നിർബന്ധിക്കാൻ നിന്നില്ല…. രുദ്രന്റെ താമസസ്ഥലം ലക്ഷ്യമാക്കി ജിജോ തന്റെ വണ്ടി മുന്നോട്ട് വിട്ടു…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 രുദ്രന്റെ താമസസ്ഥലത്തെത്തിയ ജിജോ രുദ്രന്റെ കൂടെ അവന്റെ റൂമിൽ ഇരുന്നു. എല്ലാം തകർന്ന് തികച്ചും യാന്ത്രികമായിരുന്നു അവന്റെ പെരുമാറ്റം. ജിജോയ്ക്ക് രുദ്രനെ തനിച്ചാക്കി അവിടെ വിട്ടു പോകാൻ ഭയം തോന്നി. രുദ്രൻ എന്തെങ്കിലും കടുംകൈ ചെയ്തേക്കുമോന്നു ജിജോ ഭയന്നു…. "രുദ്രാ….എന്താ അവൾ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.. മുഴുവനായി ആദ്യം തൊട്ട് നടന്നത് പറ….." ജിജോ രുദ്രന്റെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… രുദ്രൻ അവളെ കണ്ടത് തൊട്ടുള്ള കാര്യങ്ങൾ വിവരിച്ചു. എല്ലാം കേട്ട ജിജോയുടെ മുഖത്ത് ഞെട്ടൽ നിറഞ്ഞു… "അവളെങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞോ…എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ രുദ്രാ….." ജിജോയുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നും ഞെട്ടൽ വിട്ടു മാറിയിരുന്നില്ല… "അതെ……ആദ്യം എനിക്ക് പോലും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റിയില്ല അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ട്. ഇത് വരെ ഞാൻ കാണാത്ത ഒരു മുഖഭാവത്തോടെ ആയിരുന്നു അവൾ ഇന്ന് സംസാരിച്ചത്. എനിക്ക് ആശ്വാസം പകർന്നവൾ തന്നെ എന്റെ മനസ്സിൽ എല്ലാവരും തന്നതിനേക്കാൾ വേദന പകർന്നു തന്നിരിക്കുന്നു "…. പറയുമ്പോൾ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു രുദ്രന്റെ ശബ്ദമിടറി…. "ചിലപ്പോൾ നീയറിയാത്തത് വല്ലോം ഉണ്ടാകും ഇതിനു പിന്നിൽ. അവളുടെ വീട്ടുകാർ ചിലപ്പോൾ ബ്രെയിൻ വാഷ് ചെയ്യുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ അടുത്ത് നിന്നുള്ള സമ്മർദ്ദം താങ്ങാൻ കഴിയാതെയും പറഞ്ഞതാവാനും വഴിയുണ്ട് "….. ജിജോ സംശയം കലർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... "അളിയാ….നീ പറഞ്ഞതാണെങ്കിൽ അവൾക്കത് നേരെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ. അല്ലാതെ ഇത് പോലെ പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ….അവൾക്ക് വെറുമൊരു നേരം പോക്കായിരുന്നു ഞാനെന്നു അവൾ പറയുന്നത് ശരിയാണെന്നാണ് അവളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നുമെനിക്ക് മനസ്സിലായത്"…… രുദ്രൻ ഉദാസീനനായി ജിജോയോട് പറഞ്ഞു…. "ഏതായാലും നീ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട. എന്റെ കൂടെ വീട്ടിലേക്ക് വാ "…. ജിജോ രുദ്രനോട് നിർദേശിച്ചു… "അളിയാ…ഞാനെന്തെങ്കിലും കടുംകൈ ചെയ്യുമെന്നോർത്താണെങ്കിൽ നീ പേടിക്കണ്ട…ഞാനങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. അവള് പറഞ്ഞില്ലേ വീടും കുടിയും ഒന്നുമില്ലാത്ത എനിക്ക് അവളെ ആഗ്രഹിക്കാൻ യോഗ്യതയില്ലെന്നു. അവളുടെ മുൻപിൽ എനിക്ക് നല്ല നിലയിൽ എത്തി കാണിച്ചു കൊടുക്കണം. തല്ക്കാലം എനിക്ക് ഇവിടെ വിടണം. അവള് മറ്റൊരാളുടെ സ്വന്തമാകുന്നത് കാണാൻ വയ്യ. ഈ നാട്ടിൽ നിന്നാൽ എനിക്ക് ചിലപ്പോൾ എന്നെ തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് വരും "…. രുദ്രൻ അത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കോപവും സങ്കടവും എല്ലാം നിറഞ്ഞു…. "നീയെന്താ സിനിമയിൽ ഉള്ള പോലെ ചിന്തിക്കുകയാണോ. നാട് വിട്ട് അവളെക്കാൾ വലിയ നിലയിൽ എത്തി തിരിച്ചു വരുന്നതും മറ്റും. അതൊക്കെ സിനിമയിലേ നടക്കൂ…നടന്നതൊക്കെ ഒരു സ്വപ്നം പോലെ മറക്കുക അത്ര തന്നെ "…. ജിജോ അവനു മറുപടി നൽകി… "പറയാൻ എളുപ്പമാ അളിയാ…മനസ്സിൽ സ്വന്തം പാതിയായി കൊണ്ട് നടന്നവളെ മറക്കാൻ പറയാൻ. ചിലപ്പോൾ എനിക്കതിനു ഭാവിയിൽ കഴിഞ്ഞേക്കാം. ഇപ്പോൾ ആവില്ല. പിന്നെ എന്റെ മനസാക്ഷിയെ വിശ്വസിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടിയെങ്കിലും എനിക്ക് ആരെയും ആശ്രയിക്കാതെ സ്വന്തം കാലിൽ നിക്കണം. അതിനെല്ലാം കൂടി വേണ്ടിയാണ് ഞാനീ നാട്ടിൽ നിന്നും മാറി നിൽക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അവളെ മറ്റൊരാൾ സ്വന്തമാക്കുന്നത് കാണാൻ വയ്യെടാ. ഞാനവളെ അത്ര മാത്രം സ്നേഹിച്ചു പോയി "…. രുദ്രന്റെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി… "എന്താ എന്നിട്ട് നിന്റെ പ്ലാൻ….അത് പറ…എന്താണെങ്കിലും ഞാൻ നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്"…..ജിജോ രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു.. "അളിയൻ എനിയ്ക്ക് മുംബൈയ്ക്ക് ഒരു ടിക്കറ്റ് എടുത്തു താ എത്രയും പെട്ടെന്ന്. അവിടെയെത്തി ആ അച്ചായനെ വിളിച്ചു എവിടെങ്കിലും ഒരു ജോലി തരപ്പെടുത്തിയെടുക്കാൻ നോക്കണം. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അന്യനാടാണ് നല്ലത്. ഈ നാട്ടിൽ ആവുമ്പോൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരേണ്ടി വന്നേക്കാം. അവളോടൊത്തുള്ള ഓർമ്മകൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഈ മണ്ണ് എനിക്ക് വേദനകൾ മാത്രമേ പകരൂ "….. രുദ്രൻ ജിജോയോട് പറഞ്ഞു… "നിന്റെ ആഗ്രഹമതാണെങ്കിൽ അങ്ങനെയാവട്ടെ. ഞാൻ ടിക്കറ്റ് നോക്കാം…" ജിജോ രുദ്രന് മറുപടി നൽകി… കുറച്ചു നേരം രുദ്രനോടൊപ്പം ചെലവിട്ട് ജിജോ അവിടെ നിന്നും മടങ്ങി…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ഗൗരിയുമായി പിരിഞ്ഞ ആ ദിവസം കഴിഞ്ഞു അഞ്ചാം ദിവസത്തേക്ക് രുദ്രനുള്ള ടിക്കറ്റ് ജിജോ ശരിയാക്കിക്കൊടുത്തു. മംഗള എക്സ്പ്രസിൽ ആയിരുന്നു അവനു ടിക്കറ്റ് കിട്ടിയത്….. യാത്ര പോകാനുള്ള ദിവസത്തിന് മുൻപുള്ള നാല് ദിവസങ്ങൾ രുദ്രന് നാല് വർഷം വരെ നീണ്ട പോലെയായിരുന്നു…. ഗൗരിയുടെ വാക്കുകൾ അവനിൽ പടർത്തിയ വേദനയിൽ യാന്ത്രികമായവൻ ആ ദിനങ്ങൾ തള്ളിനീക്കി… അവസാനം രുദ്രന് പോകേണ്ട ആ ദിനം വന്നെത്തി. ജിജോ അവനെ യാത്രയാക്കാൻ എറണാകുളം സൗത്ത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയിരുന്നു.. ട്രെയിനിൽ തന്റെ ബാഗുകൾ വച്ച ശേഷം പ്ലാറ്റ് ഫോമിലേക്ക് ഇറങ്ങി ജിജോയുമായി വികാരനിർഭരമായ വിട വാങ്ങൽ നിമിഷങ്ങൾ പങ്കിടുമ്പോൾ ഇരുവരുടെയും മിഴികൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു….. "അളിയാ…അവസാനം സിനിമയിലും കഥകളിലും ഒക്കെ നമ്മൾ കാണുന്ന പോലെ വലിയ വീട്ടിലെ പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ചു പ്രണയപരാജയം നേരിട്ട് നാട് വിടേണ്ടി വരുന്ന ദുഃഖനായകനെ പോലെയായി ഞാനും അല്ലെ"…… രുദ്രൻ ഒരു വിളറിയ ചിരിയോടെ മിഴിനീരൊപ്പിക്കൊണ്ട് ജിജോയോട് പറഞ്ഞു… "എടാ….അങ്ങനെയൊന്നുമില്ലെടാ….ഇതൊന്നും ഒന്നിന്റെയും അവസാനമല്ലെന്നു എപ്പോഴും ഓർക്കുക. പിന്നെ ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിക്കുന്നത് നല്ലതിനായിരിക്കും "….. ജിജോ അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "എല്ലാം നല്ലതിന്…. ഇനിയെന്ത് സംഭവിയ്ക്കാനാ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ബാക്കി ഉള്ളത്….അനാഥത്വം, അവഗണന, കുത്തുവാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ എല്ലാറ്റിനും മേലെ പ്രണയപരാജയവും "…. പുച്ഛം നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…. "ഇനിയാവും രുദ്രാ നിന്റെ നല്ല കാലം വരുന്നത്. ആ പ്രതീക്ഷ കൈ വിടരുത്…ആട്ടെ നീയിനി നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു ഒരിക്കലും വരില്ലേ….." ജിജോ ചോദിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ശബ്ദമിടറി….. "ഇല്ലെടാ….മിക്കവാറും ഇനിയീ നാട്ടിലോട്ടു ഒരു തിരിച്ചു വരവ് കാണില്ല. അല്ലെങ്കിലും ആരാ എനിക്കീ നാട്ടിലുള്ളത്"…. (രുദ്രൻ) "രുദ്രാ…എന്നും വിളിക്കണമെന്ന് ഞാൻ പറയില്ല. എന്നാലും നിനക്ക് വല്ലപ്പോഴും വിളിക്കാൻ നിനക്ക്‌ ബന്ധുവായി ഞാനീ നാട്ടിൽ ഉണ്ടെന്ന കാര്യം മറക്കരുത്"…. ജിജോ അതും പറഞ്ഞവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു…. രണ്ട് പേരും നിമിഷങ്ങളോളം മിഴിനീരൊഴുക്കി അങ്ങനെ നിന്നു….. "രുദ്രാ…..പച്ച സിഗ്നൽ തെളിഞ്ഞു വണ്ടി എടുക്കാറായി. നീ കയറിക്കോ "…. (ജിജോ) രുദ്രൻ വാതിലിലേക്ക് കയറി നിന്നു. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്ത പോലെ രുദ്രൻ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ട് എന്തോ എടുത്തു. അത് ജിജോയുടെ നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "അളിയാ….അവളെനിക്ക് തന്ന സമ്മാനം. ബൈക്കിന്റെ കീ…ഈ ബൈക്ക് വിറ്റ് ആ കാശ് എങ്ങനെയെങ്കിലും അവൾക്ക് കൊടുക്കണം. അവളുടേതായ ഓർമ്മ പകരുന്ന ഒന്നും ഇനിയെനിക്ക് വേണ്ട……" ജിജോയത് വാങ്ങി… അപ്പോഴേക്കും ട്രെയിൻ എടുത്തു….ജിജോയ്ക്ക് നേരെ കൈവീശി രുദ്രൻ…. മുന്നോട്ട് പോയ ട്രെയിൻ പ്ലാറ്റ് ഫോമിൽ നിന്നും അകന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്റെ ജന്മനാടും എന്നെന്നേക്കുമായി തന്നിൽ നിന്നുമകലുന്നത് കണ്ണീരോടെ നോക്കി നിന്നു രുദ്രൻ….. ഇനിയൊരു മടങ്ങി വരവുണ്ടാകുമോ എന്ന് നിശ്ചയമില്ലാത്ത യാത്ര… (തുടരും ) രുദ്രന്റെ പാസ്ററ് ഇവിടെ തീരുകയാണ്.... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ