ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6WKy8EG?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി.... Part 61💞 "ദേവേട്ടാ…. എന്റെ പേരിൽ ദേവേട്ടന്റെ കണ്ണ് നീർ കണ്ട ഈ മലനിരകളോട് ദേവേട്ടന് വേണ്ടി ഞാൻ തന്നെ പ്രതികാരം ചെയ്തു…"നിറഞ്ഞൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ രുദ്രന്റെ കവിളിൽ അരുമയായി തലോടിക്കൊണ്ട് ഗൗരി മൊഴിഞ്ഞു…. രുദ്രനവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു ആഞ്ഞു പുൽകി…. ഹരിതാഭയണിഞ്ഞ ആരവല്ലി മലനിരകൾ പകർന്ന ഇളം പൃഷദശ്വൻ അവരെ തഴുകി പരിരംഭണത്തിലമർന്ന ആ പ്രണയദൃശ്യത്തിനു സാക്ഷിയായി….. "നന്ദു"…രുദ്രൻ തന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന ഗൗരിയെ തട്ടി വിളിച്ചു…. "ഹ്മ് "….ഗൗരി മറുപടിയായി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും തലയുയർത്താതെ ഒന്ന് മൂളി… "അജ്മീറിൽ എത്തിയിട്ടേ നിന്നെപ്പറ്റിയുള്ള കാര്യങ്ങൾ നീ പറയൂ എന്ന് ശാഠ്യം പിടിച്ചത് എന്തിനായിരുന്നു"…? രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് പതിയെ ചോദിച്ചു… ഗൗരിയൊന്ന് തലയുയർത്തി രുദ്രന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി… "നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഫെബ്രുവരി മാസത്തിനുള്ള പ്രത്യേകത എന്താണെന്ന് അറിയില്ലേ ദേവേട്ടന് "….? ഗൗരിയൊരു പുഞ്ചിരിയിട്ടു കൊണ്ട് രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു.. രുദ്രൻ കുറെ നിമിഷങ്ങൾ ആലോചിച്ചു. അവനു പക്ഷേ ഗൗരിയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം ഓർമയിൽ വന്നില്ല. അവൻ നിരാശയോടെ ഗൗരിയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി… "ദേവേട്ടാ…തീരെ ഓർമയില്ലേ "….? മിഴികളിൽ നിറഞ്ഞ അമ്പരപ്പുമായി ഗൗരി രുദ്രനോട് തിരക്കി…. രുദ്രന്റെ മുഖത്ത് അറിയാത്തത് കൊണ്ടുള്ള ഒരു ദയനീയ ഭാവം നിറഞ്ഞു… "എന്റെ കുരങ്ങാ…ഇത് പോലെയൊരു ഫെബ്രുവരി മാസത്തിലാണ് ദേവേട്ടൻ എന്നോട് ഇഷ്ടമാണെന്നു പറയുന്നത്. ഇനി കുറച്ചു റൊമാന്റിക് ആയി പറഞ്ഞാൽ ആദ്യത്തെ പ്രണയചുംബനം പകർന്നത്. അജ്മീറിൽ എത്തുമ്പോഴോ അല്ലെങ്കിൽ അതിന് മുന്നെയോ ആ ദിവസം വന്നെത്തുമായിരുന്നു. എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നു പറഞ്ഞ ആ ദിവസം ദേവേട്ടനോട് എല്ലാം പറയാം എന്ന് കണക്ക് കൂട്ടിയാണ് അജ്മീർ എത്തുമ്പോഴേ പറയൂ എന്നു നിർബന്ധം പിടിച്ചത്. അന്ന് ആ പറഞ്ഞ ദിവസം വന്നെത്തിയപ്പോൾ എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു…. സിംപിൾ "… ഗൗരിയൊരു ലാഘവത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രനോട് മൊഴിഞ്ഞു… രുദ്രനെല്ലാം ഒരമ്പരപ്പോടെ കേട്ടു നിന്നു. തന്നെയും ഇവളെയും സംബന്ധിച്ചുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ദിവസമടക്കം ഇവൾ ഓർത്തു വച്ചിരിക്കുന്നു. അത്രയ്ക്കും ഇവളുടെ മനസ്സിൽ താനാണ്. അത്രയും കാലത്തെ ഇടവേള പോലും അതിനെ ബാധിച്ചിട്ടില്ല…രുദ്രന് ഗൗരിയ്ക്ക് തന്നോടുള്ള പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് അഭിമാനത്തോടെ ചിന്തിച്ചു…. "ദേവേട്ടാ…. ഇതൊന്നും ദേവേട്ടന് ഓർമയില്ലാത്തത് വളരെ കഷ്ടമാണ് കേട്ടോ. എനിക്ക് സങ്കടമുണ്ട് "…ഗൗരി കൃത്രിമമായൊരു പരിഭവം നടിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രനോട് മൊഴിഞ്ഞു…. "പോട്ടെടാ നന്ദു… ഇത് പോലെ ഞാൻ പൊതിഞ്ഞു പിടിക്കുന്നില്ലേ നിന്നെയെപ്പോഴും "…. ഗൗരിയെ ഒന്ന് കൂടി അമർത്തി പുൽകിക്കൊണ്ട് രുദ്രൻ പറഞ്ഞു… ഗൗരിയുടെ മറുപടി രുദ്രന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചുംബനമായിരുന്നു… "നന്ദു.. വേറൊരു കാര്യം കൂടി ചോദിക്കണമെന്ന് കുറെയായി വിചാരിക്കുന്നു"… പ്രണയാതുരയായ ഗൗരിയുടെ നയനങ്ങളിലേക്ക് നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "എന്താണാവോ എന്റെ കലിപ്പന് ചോദിക്കാനുള്ളത് "…? ഗൗരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... "അന്ന് നീയെനിക്ക് സദ്യ ഉണ്ടാക്കിത്തന്ന ദിവസം നിന്നെ ഞാനൊന്ന് അഭിനന്ദിച്ചപ്പോൾ നീയെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരുപാട് കരഞ്ഞല്ലോ…എന്തിനായിരുന്നു"..? രുദ്രനവളോട് തന്റെ ചോദ്യമെറിഞ്ഞു… "അതു ശരി….അപ്പോൾ ദേവേട്ടന് എന്നെയിഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞ ദിവസം എനിക്ക് തന്ന വാഗ്ദാനമൊന്നുമോർമ്മയില്ലേ"…..? ഗൗരി തന്റെ തലയിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. അതെന്താണാവോ…കള്ളിയങ്കാട്ടു നീലിയാണെങ്കിൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ദിവസവും തിയ്യതിയുമടക്കം ഓർത്തും വച്ചേക്കുന്നു …ഗൗരി ചോദിച്ചത് ഓർമയിൽ വരാതെ രുദ്രനതിനെ കുറിച്ചാലോചിച്ചു കണ്ണും മിഴിച്ചു നിന്നു… "കലിപ്പാ…ഭരണി…ഒന്നും ഓർമയില്ല…അന്ന് വലിയ വായിലൊരു വാഗ്ദാനമായിരുന്നല്ലോ.." "എന്റെ നന്ദു കരയരുത്. ഒരുപാട് സങ്കടം കൂടി ഇനി കരയണമെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിലോട്ട് ഒഴുക്കിക്കോ നിന്റെ സങ്കടങ്ങൾ. എന്റെ നന്ദുവിനായി മാത്രം മിടിക്കുന്ന എന്റെ ഹൃദയം കൊണ്ട് ഞാനതേറ്റ് വാങ്ങിക്കോളാം എന്നൊക്കെ കൈകൾ വിടർത്തിയൊരു പറച്ചിൽ ആയിരുന്നല്ലോ "…. ഗൗരി രുദ്രനെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു.. രുദ്രനപ്പോൾ അന്നത്തെ ഇന്ദ്രഞ്ചിറയിലെ ആ ദിവസത്തെ രംഗമോർമ്മയിൽ വന്നു. ആ നിമിഷങ്ങൾ തന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞു… "ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കിച്ചനിൽ വന്ന് ദേവേട്ടൻ പറഞ്ഞില്ലേ കുറെ കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം നാട്ടിലെ ഭക്ഷണം ഇത്രയും രുചിയോടെ ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുന്നത് ഇന്നാണെന്ന്…അത് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ കാരണമാണല്ലോ ദേവേട്ടന് സ്വന്തം നാട് വിട്ട് അന്യനാട്ടിൽ സ്വന്തം നാട്ടിലെ ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാൻ പറ്റാതെ കഴിച്ചു കൂട്ടേണ്ടി വന്നതെന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരുപാട് സങ്കടമായി..." "പിന്നെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ദേവേട്ടനെ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ ഈ നെഞ്ചിലോട്ട് വീണൊന്ന് പൊട്ടിക്കരയാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ…അങ്ങനെയെല്ലാ സങ്കടങ്ങളും നിറഞ്ഞൊഴുകിയപ്പോൾ ഞാനെല്ലാം കൂടിയൊരൊറ്റ പാക്കേജിൽ അങ്ങ് തീർത്തു…." പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഗൗരി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി… അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ രുദ്രന്റെ ചൊടികളിലും ഒരു ചെറുചിരി വിടർന്നു… "എട്ട് വർഷം വിട്ടു നിന്നപ്പോഴേക്കും നമ്മളെ സംബന്ധിച്ചുള്ള പല കാര്യങ്ങളും ഓർമയില്ലല്ലോ എന്റെ കലിപ്പന്. എന്നോട് വെറുപ്പ് തോന്നിയിട്ടില്ല എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് വെറുതെയാണല്ലേ "… ഗൗരിയുടെ മുഖത്തൊരു പരിഭവം നിറഞ്ഞു… "എടീ കള്ളിയങ്കാട്ട് നീലി…ചങ്കിൽ കൊള്ളുന്ന ഡയലോഗ് അന്നടിച്ചതൊന്നും ഓർമയില്ലേ. അതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് ഞാൻ പിന്നെ നിന്നെ ഓർത്തോണ്ടിരിക്കാൻ നോക്കുമോ അതോ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുമോ. നിന്നോട് വെറുപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നിന്നെ ഞാനെന്റെ വീട്ടിൽ കയറ്റുമായിരുന്നോ "… രുദ്രനും ചൊടിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "എന്റെ കലിപ്പൻ അപ്പോഴേക്കും അത് സീരിയസ് ആക്കിയെടുത്തോ. ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഇടയ്ക്കിടെ പറഞ്ഞെന്നൊക്കെയിരിക്കും. എനിക്ക് ദേവേട്ടന്റെ നാവിൽ നിന്നും ദേവേട്ടന് ഒരിക്കലുമെന്നോട് വെറുപ്പ് തോന്നിയിട്ടില്ലെന്ന് കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കണം "…. പിണങ്ങി നിന്ന രുദ്രന്റെ കവിളിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് പ്രണയപുരസരം അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി പറഞ്ഞു.. 'ആണല്ലേ…അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഇത് പോലെ തിരിച്ചുമെന്റെ നന്ദുമോൾ കേൾക്കേണ്ടി വരും "… രുദ്രൻ ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി... "ഞാൻ സഹിച്ചു… എന്നാലും ഫസ്റ്റ് നൈറ്റിൽ ദേവേട്ടന് ഞാൻ തരാൻ പോകുന്ന ശിക്ഷകൾക്ക് മാറ്റമൊന്നുമുണ്ടാകില്ല"...ഗൗരിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു... "എന്താണാവോ തമ്പുരാട്ടിയെനിക്ക് തരാൻ പോകുന്ന തരാൻ പോകുന്ന ശിക്ഷ "…? രുദ്രന് ഗൗരിയെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "അതപ്പോൾ അറിഞ്ഞാൽ മതി "…ഗൗരി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "ദേവേട്ടാ…പിന്നെ ഇന്ന് വൈകീട്ട് ബൈക്ക് തിരികെ കിട്ടിയാലും നമുക്ക് നാളെ പോകുന്നതിനു പകരം മറ്റന്നാൾ പോയാൽ പോരെ…." (ഗൗരി) "അതെന്ത് പറ്റി നന്ദുമോൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊരു ചിന്ത … " (രുദ്രൻ) "ഒന്നുമില്ല ദേവേട്ടാ…സത്യം പറഞ്ഞാൽ ബേബേയെയും പാജിയെയും ആ ദാബയുമൊക്കെ വിട്ട് പോകാനൊരു വിഷമം പോലെ. ഒരു ദിവസം കൂടി നിൽക്കാൻ തോന്നിപ്പോകുന്നു "… ഗൗരിയുടെ വാക്കുകളിൽ അല്പം വിഷാദം നിറഞ്ഞു.. "നന്ദു…നിന്റെ ആഗ്രഹം എന്താണോ അത് നടക്കും പോരെ…പിന്നെ ഇവിടെ തന്നെ നിന്നാൾ പോരല്ലോ…ഈ മലയിറങ്ങണ്ടേ "….? രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ കപോലങ്ങളിൽ അരുമയായി തഴുകിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... "കണ്ട് മതിയായില്ല ഇവിടം. നമ്മൾ കാണാത്ത ഒരുപാട് കാഴ്ചകൾ ഇല്ലെ ഇനിയുമിവിടെ " …? ഗൗരിയുടെ വാക്കുകളിൽ നിരാശ കലർന്നു… "ഒരുപാടുണ്ട്. ഇവിടെ ഒരുപാട് ക്ഷേത്രങ്ങളും കാഴ്ചകളുമൊക്കെ വേറെയുമുണ്ട്. ജൈനന്മാരുടെ ഒരുപാട് ആരാധനാലയങ്ങളുമുണ്ട് ഇവിടെ. മൗണ്ട് അബുവിലെ എല്ലാ കാഴ്ച്ചയും കാണണമെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് ഒരഞ്ചു ദിവസമെങ്കിലും വേണം… നമുക്ക് പിന്നൊരിക്കൽ വരാം ഇവിടെ "… രുദ്രൻ ഗൗരിയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.. "എനിക്ക് മനസ്സിലാകും ദേവേട്ടാ ഇത് പോലത്തെ യാത്രകളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന പരിമിതികൾ "… ഗൗരി രുദ്രന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അർബുദാചലത്തിന്റെ മടിത്തട്ടിൽ തങ്ങളുടെ പ്രണയനിമിഷങ്ങൾ അല്പസമയം കൂടി പകർന്നതിന് ശേഷമിരുവരും അബു വ്യൂ പോയിന്റിൽ നിന്നും തിരിച്ചിറങ്ങി…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 തിരിച്ചു പോകുന്ന വഴിയ്ക്ക് ഒഴിഞ്ഞ എന്നാൽ നല്ല വ്യൂ കിട്ടുന്നൊരു സ്പോട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഗൗരി രുദ്രനോട് വണ്ടി സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്താനാവശ്യപ്പെട്ടു. എന്തിനെന്ന് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും രുദ്രൻ വണ്ടിയൊതുക്കി… "നന്ദു…എന്താ ഇവിടെ നിർത്താൻ പറഞ്ഞത്"…? രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് തിരക്കി… "നമ്മൾ മുൻപുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഇതിലെ പോയപ്പോൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതാ രേഷ്മയെയും ജിജോചേട്ടനെയും ഒന്ന് വീഡിയോ കോൾ ചെയ്യാൻ. ദേവേട്ടനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞതിന് ശേഷമൊരിക്കൽ ഞാൻ രേഷ്മയെ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു ഇത് പോലത്തെ നല്ല ഒരു സ്പോട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ ഒന്ന് കോൾ ചെയ്യാൻ. ഒന്ന് വിളിച്ചാലോ അവരെ. നമ്മുടെ ഒന്നു ചേരലിന് വേണ്ടി എപ്പോഴും കൂടെ നിന്നവരല്ലേ "…. ഗൗരി തന്റെയാഗ്രഹം രുദ്രനോടുണർത്തിച്ചു… രുദ്രൻ മറുപടിയായൊന്ന് മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ട് സമ്മതം മൂളി… രുദ്രന്റെ മറുപടിയിൽ ആമോദത്താൽ സുസ്മേരവദനയായ ഗൗരിയുടനെ രേഷ്മയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു. മൂന്നാല് റിങ്ങിനു ശേഷം രേഷ്മയെടുത്തപ്പോൾ അവളെ വിഷ് ചെയ്തതിന് ശേഷം ഗൗരി ജിജോയുടെ നമ്പറും ഡയൽ ചെയ്തു. അല്പനിമിഷങ്ങൾക്കകം ജിജോയും അറ്റൻഡ് ചെയ്തു…. ഗൗരിയൊന്നു കൂടി രുദ്രന്റെയടുത്തേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർന്നിരുന്നു…. ഇരുവരും ജിജോയെയും രേഷ്മയേയും വിഷ് ചെയ്തു. രുദ്രനെയും ഗൗരിയെയും ഒരുമിച്ച് കണ്ടതിന്റെ ആമോദത്തിരകൾ രേഷ്മയുടെയും ജിജോയുടെയും മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു… "രേഷ്മേ…അവസാനം നമ്മുടെ ശിവനും പാർവതിയും ആരവല്ലി മലനിരകളിൽ യുഗ്മഗാനവും പാടി നടക്കാൻ തുടങ്ങിയല്ലേ.." ജിജോ അങ്ങനെ ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒരു കളിയാക്കലിന്റെ ചുവ നിറഞ്ഞെങ്കിലും അവന്റെ മുഖഭാവങ്ങളിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു…. "അതെ ജിജോ ചേട്ടാ…നന്മുടെ പാർവതി തന്റെ പരമശിവനെ വർഷങ്ങളായി തേടി നടന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചു. ഗൗരിക്കുട്ടിയുടെ മുഖത്ത് പണ്ടത്തെ നാണമൊക്കെ തിരിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു "… രേഷ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ജിജോയ്ക്ക് മറുപടി നൽകി… "എന്തായാലും നമ്മുടെ ശിവപാർവതിമാർ വീണ്ടുമിങ്ങനെ ഒരുമിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷം പറയാൻ വാക്കുകളില്ല "….ജിജോ തന്റെ സന്തോഷം മറച്ചു വയ്ക്കാതെ പറഞ്ഞു… മറുപടിയായി രുദ്രന്റെയും ഗൗരിയുടെയും ചൊടികളിലൊരു മന്ദാഹാസം വിടർന്നു… "രുദ്രൻ ചേട്ടാ… നിങ്ങളാദ്യമൊക്കെ എന്റെ ഗൗരിക്കുട്ടിയെ മൈന്റ് പോലും ചെയ്തില്ലെന്നൊക്കെ കേട്ടല്ലോ…വിവരങ്ങളൊക്കെ അപ്പോൾ തന്നെ ഞങ്ങളറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു കേട്ടോ"....മുഖത്ത് നിറഞ്ഞൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു… "ഓഹോ.. അപ്പോൾ മക്കൾ എല്ലാ വിവരങ്ങളും തമ്മിൽ സംസാരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു അല്ലെ… ജിജോ…അളിയാ നീയും ഇവരുടെ കൂടെ കൂടിയല്ലേ അപ്പോൾ…കൊള്ളാമെടാ കൊള്ളാം "… രുദ്രൻ രണ്ട് പേരോടുമായി ചോദിച്ചു…. "അത് പിന്നെ രുദ്രാ…ഗൗരി പണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നോ നിങ്ങടെ കല്യാണം നടത്തിത്തരണമെന്ന്. അപ്പോൾ നിങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിക്കാൻ ഞാനിവരുടെ കൂടെയങ്ങ് കൂടി"….ജിജോ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "രുദ്രൻ ചേട്ടനോട് അപ്പോഴേ എല്ലാം തുറന്നു പറയാൻ ഞങ്ങൾ നിർദേശിച്ചതാ നിങ്ങടെ പാർവതിയോട്. പക്ഷേ പുള്ളിക്കാരിക്ക് ഒരേയൊരു നിർബന്ധം അവളുടെ നാവിൽ നിന്നു തന്നെ രുദ്രൻ ചേട്ടനെല്ലാം അറിയണമെന്ന്…. ഞങ്ങളെന്തു ചെയ്യുവാന പിന്നെ "…. രേഷ്മ തന്റെയും ജിജോയുടെയും ഭാഗത്തെ ന്യായീകരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "രേഷ്മേ…നിന്റെ ഗൗരിക്കുട്ടിയോട് ഞാൻ ചോദിച്ചതാ പറയാനുള്ളതെല്ലാം എന്റെയടുത്തെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ പറഞ്ഞു കൂടായിരുന്നോ എന്ന്. അപ്പോൾ പറയുവാ എല്ലാം ഞാനറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് ഇവളെ ഞാനിഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ അത്ര ത്രില്ല് പോരെന്നു"…. രേഷ്മയോട് പറയുമ്പോൾ രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ തലയിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം ചെറുതായൊന്നു കിഴുക്കി… രുദ്രന്റെ മറുപടി കേട്ട രേഷ്മയും ജിജോയുമൊന്ന് ചിരിച്ചു…. "ഗൗരിക്കുട്ടീ.. നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ രുദ്രൻ ചേട്ടൻ ആദ്യമൊക്കെ കലിപ്പ് മോഡിലായിരുന്നെന്നു കേട്ടു. പിന്നെങ്ങനെ നീ ഈ ശിവനെ വളച്ചെടുത്തു "…. രേഷ്മ ഗൗരിയോട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു… "അതിന് വളച്ചതല്ലല്ലോ…ഇടിച്ചു കയറുകയല്ലായിരുന്നോ "….രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.. തുടർന്നു ഗൗരി വന്നപ്പോൾ മുതൽ അവൾ രുദ്രനോട് കാണിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പറ്റി രുദ്രൻ വിവരിച്ചു… രേഷ്മയും ജിജോയും എല്ലാമൊരു ചിരിയോടെ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു…. "രുദ്രാ….ഞങ്ങൾക്ക് ആകെയുള്ളൊരു സമാധാനം അതായിരുന്നു. ഗൗരി നിന്നോട് എന്ത് കാണിച്ചാലും നീ കോപിക്കുകയല്ലാതെ അവളെ ഉപദ്രവിക്കാനോ അവിടുന്ന് പുറത്താക്കാനോ ശ്രമിക്കില്ലെന്നും നിനക്കതിനു കഴിയില്ലെന്നും ഉള്ള വിശ്വാസം…. എന്തായാലും അധികം വൈകാതെ നീ വീണ്ടുമവളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടല്ലോ…" ജിജോ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... "ഇത് വരെ രുദ്രൻ ചേട്ടന്റെ കലിപ്പ് മോഡ് മാറ്റിയെടുത്തത് എങ്ങനെയാണെന്ന് ഗൗരിക്കുട്ടി പറഞ്ഞില്ല. അതൊന്നു പറഞ്ഞേ.. ഞങ്ങളൊന്ന് കേൾക്കട്ടെ…ഗൗരിക്കുട്ടിയോട് ചോദിക്കുമ്പോഴൊക്കെ പതിവായി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു ഒഴിഞ്ഞു മാറും. ഇന്നത് നടക്കില്ല പറഞ്ഞേ തീരൂ "…രേഷ്മ നിർബന്ധം പിടിച്ചു… ജിജോയും രേഷ്മയുടെ കൂടെ കൂടി… രുദ്രനും ഗൗരിയും പരസ്പരമൊന്ന് നോക്കി. ഗൗരിയുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി തെളിഞ്ഞു…. ഗൗരി മറുപടി പറയാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ രുദ്രൻ അരുതെന്ന് കണ്ണ് കാണിച്ചെങ്കിലും അവളത് വക വയ്ക്കാതെ പറയാൻ തുടങ്ങി…. രുദ്രൻ ഗൗരിയോടുള്ള ദേഷ്യത്തിന് പതിവിലധികമായി മദ്യപിച്ചതും അതിന് ശേഷം നടന്ന സംഭവങ്ങളും പിന്നെയാ സംഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞു ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്തതുമൊക്കെ ഗൗരി വിവരിച്ചു. അത് പറയുമ്പോൾ പലപ്പോഴും അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി….അപ്പുറത്ത് ഇതെല്ലാം കേട്ട് രേഷ്മയും ജിജോയും തലയറുത്തു ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…. രുദ്രനാകട്ടെ ഒരു ചമ്മലോടെയിരുന്നു കൊണ്ട് ഗൗരിയെ ഇടയ്ക്ക് നുള്ളുകയും തോണ്ടുകയുമൊക്കെ ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു… "രുദ്രാ…കള്ള് ചതിച്ചല്ലേ "…ജിജോ രുദ്രനെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു… "ഇങ്ങനെയായിരുന്നെങ്കിൽ ആദ്യത്തെ ദിവസം തന്നെ രുദ്രൻ ചേട്ടന് ഒരു കുപ്പി കൊടുത്താൽ പോരായിരുന്നോ എന്റെ ഗൗരിക്കുട്ടീ "…? രുദ്രനെ നോക്കി കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രേഷ്മ പറഞ്ഞു… "ഹലോ….മതിയെന്റെ ദേവേട്ടനെ വാരിയത്.." ഗൗരി രേഷ്മയുടെയും ജിജോയുടെയും നേരെ നോക്കിയൊന്നു ചൊടിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു… "ജിജോ ചേട്ടാ…. പരമശിവനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ശ്രീ പാർവതിയ്ക്ക് നൊന്തു "… രേഷ്മ ചിരി വിടാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു… ഗൗരിയവരെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു… "അതൊക്കെ പോട്ടെ…എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു ഇത് വരെയുള്ള നിങ്ങളുടെ യാത്ര "… ജിജോ ഗൗരിയോടും രുദ്രനോടുമായി ചോദിച്ചു… "യാത്രയൊക്കെ അടിപൊളിയായിരുന്നു അളിയാ…പിന്നെ എന്റെ ഭാവിഭാര്യയ്ക്ക് സംശയമൊഴിഞ്ഞ നേരമില്ല"… രുദ്രൻ ഗൗരിയെ നോക്കി കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… ഗൗരിയതിന് മറുപടിയായി രുദ്രനെ നോക്കി മുഖം കൂർപ്പിച്ചു അവന്റെ ചുമലിൽ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി… "ഡാ ഡാ…അവൾ സംശയം ചോദിച്ചാലെന്താ"…? "അവാർഡ് സിനിമ നായകന്മാരെ പോലെ ശോകഗാനവും പാടി നടന്ന നീ ഇപ്പോൾ ഒരുപാട് സന്തോഷിക്കുന്നില്ലേ. ഇത്രയും കാലത്തെ നിന്റെ യാത്രകൾ ഇത് പോലെ ആനന്ദപൂർണ്ണമായിരുന്നോ. അവൾ നിന്റെയടുത്തെത്തിയതിന് ശേഷമുള്ള മാറ്റങ്ങൾ നിനക്കറിയില്ലേലും ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട് "…ജിജോ ഗൗരിയുടെ പക്ഷം പിടിച്ചു… "അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊടുക്ക് ജിജോ ചേട്ടാ"… ഗൗരി രുദ്രനെയൊരു പുച്ഛത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ജിജോയോട് പറഞ്ഞു… "രുദ്രൻ ചേട്ടാ…എന്റെ ഗൗരിയെ പോലൊരു പെണ്ണിനെ എവിടെയെങ്കിലും കിട്ടുമോ ചേട്ടന്. ചേട്ടന് വേണ്ടി ചേട്ടനെ മാത്രം മനസ്സിലിട്ടു കൊണ്ട് നടന്ന അവളെന്തൊക്കെ സഹിച്ചു. തപസ്സിരുന്നാൽ കിട്ടുമോ ഇത് പോലൊരു പെണ്ണിനെ "….? രേഷ്മ രുദ്രനോട്‌ ചോദിച്ചു… "അത് രേഷ്മ പറഞ്ഞത് പോയിന്റ്… ഇത് പോലെ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയതിൽ കൂടുതൽ വേറെന്ത് വേണം…" ജിജോയും രേഷ്മ പറഞ്ഞത് ശരി വച്ചു… "രുദ്രൻ ചേട്ടാ…ചേട്ടന്റെ അടുത്തെത്തുന്നതിനു മുൻപ് ഗൗരിയെയൊന്ന് കാണണമായിരുന്നു. സഹിക്കില്ലായിരുന്നു"… രേഷ്മയുടെ സംസാരം ശോകാർദ്രമായി…. "രേഷ്മേ….അതൊക്കെ നീയെന്തിനാ ഇപ്പോൾ പറയുന്നത്. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പോയ കാര്യങ്ങളല്ലേ "… ഗൗരി രേഷ്മയെ തുടർന്ന് പറയുന്നതിൽ നിന്നും വിലക്കി… "സാരമില്ല നന്ദു.. രേഷ്മ പറയട്ടെ "… രുദ്രൻ ഗൗരിയോട് പറഞ്ഞു.. "രുദ്രൻ ചേട്ടാ… എപ്പോഴും ചിരിച്ചു മാത്രം കാണുന്ന ഗൗരിയെ ചേട്ടനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിനു ശേഷം കണ്ടിട്ടില്ല. ചിരിക്കാൻ തന്നെ മറന്നുപ്പോയിരുന്നു ഇവൾ. ഓജസ്സും തേജസ്സുമെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് വല്ലാത്തൊരവസ്ഥയിലായിരുന്ന അവളെ പിന്നെ പഴയ ഗൗരിയായി കാണുന്നത് ചേട്ടന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ മാത്രമാണ്…." "ഇവൾ ട്രീറ്റ്മെന്റലിരുന്ന സമയത്ത് ഞാനൊരിക്കൽ കണ്ടിരുന്നു. അന്ന് എന്നെപ്പോലും ഇവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. എന്നോടിവൾ ചോദിച്ചത് ദേവേട്ടനെ കുറിച്ച് മാത്രമായിരുന്നു. അന്നെനിക്ക് മനസിലായ കാര്യം. ചേട്ടനാണ് അവളുടെ എല്ലാം ചേട്ടനില്ലെങ്കിൽ അവളില്ലെന്ന്…" "എല്ലാം മാറിയ കാലത്ത് ചേട്ടനെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ വീണ്ടും മനോനില തെറ്റുമോന്നും ഇനി ചേട്ടനെ കണ്ടതിനു ശേഷം ഒരിക്കൽ മനോനില തെറ്റിയതിന്റെ പേരിൽ ചേട്ടൻ വല്ല അകൽച്ചയും കാണിക്കുമോന്ന് പോലും ഗൗരി ഭയന്നു പോയിട്ടുണ്ട്. ഇനിയൊരിക്കലും ചേട്ടനെന്റെ ഗൗരിയെ വിഷമിപ്പിക്കരുത് "… രേഷ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോഴേക്കും അവളുടെ ശബ്ദമിടറി മിഴികൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിയിരുന്നു… രുദ്രനൊരു അലിവോടെ ഗൗരിയുടെ നേരെ നോട്ടമയച്ചു… ഗൗരിയുടെ മിഴികളും സജലങ്ങളായിരുന്നു… ശോകാർദ്രഭാവത്തോടെ ജിജോയും… രുദ്രൻ ഗൗരിയെ ഒന്ന് കൂടി തന്നോടമർത്തിപ്പിടിച്ചു… "എനിക്കിപ്പോൾ ഊഹിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട് ഇവളെത്രത്തോളം എനിക്ക് വേണ്ടി അനുഭവിച്ചെന്നു. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് പോലെ ഇവൾക്ക് പകരം വയ്ക്കാൻ ആരുമില്ല. ഇവൾക്ക് തുല്യം ഇവൾ മാത്രം "... രുദ്രൻ ഗൗരിയെ അരുമയായി ഒന്ന് തലോടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... "രുദ്രൻ ചേട്ടാ…സോറി.. ഞാൻ ചുമ്മാ സെന്റിയടിച്ചു കൊളമാക്കി "… തന്റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ടൊരു ചിരിയോടെ രേഷ്മ ക്ഷമാപണം നടത്തി … "രുദ്രാ.. മുൻപ് ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ പഴയതൊന്നുമിനി ആലോചിക്കേണ്ട. നിങ്ങളൊരുമിക്കുന്നതിനു പണ്ടെന്തൊക്കെ തടസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നോ ഇപ്പോൾ അതൊന്നുമില്ല. എല്ലാം മറന്നു സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുക. അത്ര തന്നെ…" "നിങ്ങളൊരുമിച്ചിങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ തന്നെ മനസ്സ് നിറയുന്നെടോ…" കണ്ണീരിൽ കുതിർന്നൊരു ചിരിയോടെ ജിജോ പറഞ്ഞു നിർത്തി… "പിന്നെ ശിവനും പാർവതിയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ ഞങ്ങളെ കാണാൻ വന്നോളണം. ഇല്ലെങ്കിൽ അറിയാമല്ലോ…" രേഷ്മ ചിരിയോടെ രുദ്രനെയും ഗൗരിയെയും ഭീക്ഷണിസ്വരമുയർത്തി... "അതെ അതെ.. നിങ്ങളുടെ വിവാഹം കൂടാനോ പറ്റില്ല. പക്ഷേ വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ നാട്ടിലോട്ട് ഒന്ന് വന്നേ പറ്റൂ.. നിങ്ങൾക്കായിട്ട് ഞാനൊരു സർപ്രൈസ് ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട് "… ജിജോ മന്ദഹസിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... അതെന്താണെന്ന സംശയം ഗൗരിയുടെയും രുദ്രന്റെയും മിഴികളിൽ ഒരുപോലെ തെളിഞ്ഞു വന്നു… "ഇങ്ങനെ കണ്ണ് മിഴിക്കേണ്ട.. നാട്ടിലോട്ടു വാ…ഇവിടെ എത്തിയിട്ട് അറിഞ്ഞാൽ മതി അത് "… ജിജോ മറുപടി നൽകി… രേഷ്മയും അത് ശരി വച്ചു… "ജിജോ ചേട്ടാ…ചേട്ടനോട് എനിക്കൊരുപാട് നന്ദിയുണ്ട്.. ദേവേട്ടന്റെ മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നെങ്കിലും ദേവേട്ടനെ സുരക്ഷിതമായോരിടത്ത് എത്തിക്കാൻ ദേവേട്ടനറിയാതെ എന്റെ കൂടെ നിന്നതിനു"...ഗൗരി ജിജോയോട് നന്ദി നിറഞ്ഞ തന്റെ വാക്കുകൾ ചൊരിഞ്ഞു… "കല്യാണം നടത്തിത്തരണമെന്ന് പറഞ്ഞു അവസാനം നിങ്ങളുടെ തല്ക്കാലത്തേക്കുള്ള വേർപെടലിനു സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടി വന്നതിൽ ഒരുപാട് ദുഃഖിച്ചിരുന്നു ഞാനൊരു കാലത്ത്.. ഇപ്പോൾ ആ സങ്കടമൊക്കെ മാറി…" സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞൊരു മുഖഭാവവുമായി ജിജോ തന്റെ സന്തോഷം പങ്കു വച്ചു… രുദ്രനും ഗൗരിയും തങ്ങളുടെ യാത്രയിലിത് വരെ പോയ സ്ഥലങ്ങളെ കുറിച്ചും മറ്റും ജിജോയോടും രേഷ്മയോടും വിവരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… തുടരും നല്ല ഹെവി വർക്ക്ലോഡും കൂട്ടത്തിൽ തണുപ്പുമായത് കൊണ്ട് ഇത് എഴുതി തീർന്നില്ല. കഷ്ടപ്പെട്ട് അവരെ ആപാറക്കെട്ടിന് താഴെയിറക്കിയിട്ടുണ്ട്.... 🙂 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ