ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 11 കാലനേമിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാലബിന്ദുവാണ് അവന്റെ അമരത്വത്തിന്റെ രഹസ്യമെന്ന് ഭദ്ര തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുഴുവൻ കറുപ്പും ആവാഹിച്ച ആ ബിന്ദു തകർക്കാതെ അവനെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ല….. മഹാകാളി രൂപം പൂണ്ട ഭദ്രയുടെ എട്ടു കൈകളിലും ആയുധങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങി. അവൾ ഓരോ തവണ കാലനേമിയെ ആഞ്ഞുവെട്ടുമ്പോഴും അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കറുത്ത പുക ഉയർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. കാലനേമി തന്റെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് വായുവിൽ വരഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ വിഷലിപ്തമായ കറുത്ത ശരങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു. അവ ഭദ്രയുടെ ദേഹത്ത് തട്ടി ചിതറി…. "രുദ്രാ നിന്റെ അംശം എന്റെ മുൻപിൽ വീണുകഴിഞ്ഞു. ഇനി ഈ പെണ്ണിനെ ഞാൻ കാലത്തിന്റെ ചങ്ങലയിൽ തളയ്ക്കും".... കാലനേമി ഗർജ്ജിച്ചു. നിലത്തു വീണു കിടന്ന രുദ്രൻ തന്റെ കൈകൾ മണ്ണിൽ അമർത്തി. അവൻ മന്ത്രിച്ചു… "ശരീരമല്ല ആത്മാവാണ് ആയുധം."... അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സുവർണ്ണ നൂൽ പോലെ ഒരു പ്രകാശരശ്മി പുറപ്പെട്ട് ഭദ്രയുടെ ഉടവാളിൽ ചെന്ന് തറച്ചു. ആ പ്രകാശം ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു ഉൾക്കാഴ്ച നൽകി. കാലനേമിയുടെ നെഞ്ചിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് ചലിക്കുന്ന ഒരു കറുത്ത ഗോളം അവൾ കണ്ടു. അതായിരുന്നു കാലബിന്ദു. അത് ഓരോ നിമിഷവും അതിന്റെ സ്ഥാനം മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു….. ഭദ്ര തന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിച്ചു. അവൾ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോലെ കാലനേമിക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങി. അവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. ആ സമയം നോക്കി ഭദ്ര തന്റെ വാൾ വായുവിൽ എറിഞ്ഞു. വാൾ വായുവിൽ വെച്ച് പലതായി പിളർന്ന് കാലനേമിയെ നാലുഭാഗത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു….. ഭദ്ര തന്റെ യഥാർത്ഥ വാളുമായി നേരെ കാലനേമിയുടെ നേർക്ക് കുതിച്ചു. അവൻ അവളെ തടയാൻ തന്റെ ഇരുമ്പു കൈകൾ നീട്ടിയെങ്കിലും, ഭദ്ര വഴുതിമാറി അവന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ വാൾ ആഴ്ത്തി….. "ഇത് ധർമ്മത്തിന്റെ വാളാണ്, ഇതിനെ തടയാൻ നിന്റെ അന്ധകാരത്തിന് കഴിയില്ല"... വാളിന്റെ അഗ്രം കാലബിന്ദുവിൽ സ്പർശിച്ചതും, കാലനേമിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു മഹാസ്ഫോടനം ഉണ്ടായി. പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഒരു ശബ്ദം. കാലബിന്ദു ചിന്നിച്ചിതറിയതോടെ കാലനേമിയുടെ ശരീരം പുകയായി അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു…. അന്ധകാരം നീങ്ങി. പ്രഭാത സൂര്യന്റെ ആദ്യ കിരണങ്ങൾ ധർമ്മപുരിയിൽ പതിച്ചു…. മഹാകാളി രൂപത്തിൽ നിന്ന് ഭദ്ര പതുക്കെ പഴയ പെൺകുട്ടിയായി മാറി. അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് രുദ്രനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു…. രുദ്രന്റെ ശരീരത്തിലെ മുറിവുകൾ പതുക്കെ ഉണങ്ങാൻ തുടങ്ങി… അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി…. "നീ നിന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി ഭദ്രേ. അധർമ്മത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നിഴൽ നീ നീക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.".... യുദ്ധം ജയിച്ചെങ്കിലും രുദ്രന്റെ സമയം അവസാനിക്കാറായെന്ന് ഭദ്രയ്ക്ക് തോന്നി…. "നീ പോവുകയാണോ" അവൾ ചോദിച്ചു….. "ഞാൻ എങ്ങും പോകുന്നില്ല ഭദ്രേ" രുദ്രൻ പറഞ്ഞു. "നീ അനീതിക്കെതിരെ വാളെടുക്കുമ്പോഴെല്ലാം നിന്റെ കൈക്കരുത്തായി ഞാൻ ഉണ്ടാകും. നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭക്തിയാണ് എന്റെ വിലാസം." രുദ്രൻ സാവധാനം പ്രകാശത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാളുമായി ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അവൾ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു പെൺകുട്ടിയല്ല ഒരു നാടിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ