ആദ്യ ഭാഗം ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aKy5a8w?d=n&ui=v64j8rk&e1=c രണ്ടു ഭാഗം മാത്രം ഉള്ള കഥയുടെഅവസാന ഭാഗം താഴേക്ക് തന്നെ ഇറങ്ങാൻ ശ്രമിക്കാം. എന്നിട്ട്‌ യോഗമുണ്ടെങ്കിൽ അവിടെ ചെന്ന് തിരിഞ്ഞ്‌ കാൽ മുകളിലേക്കോ മറ്റോ ആയി തിരിഞ്ഞു കയറാം. അവൻ താഴേക്ക് സ്വയം തള്ളിയിറക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. ഇപ്പൊ രണ്ടു ഷോൾഡറും ഇറുകി നല്ല ടൈറ്റാണ്‌. ഒപ്പം തലയും താടിയും ഗുഹയുടെ മുകളിലും താഴെയും അമർന്ന് ചതുങ്ങി. ഇനി താഴോട്ട്‌ എത്ര പോകാനൊക്കും ? താഴെ എന്താണ്‌ ? ഒരു പിടിയുമില്ല. ഗുഹാഭിത്തിക്ക്‌ നേരിയ നനവുള്ളതുകൊണ്ടു ചെറിയ വഴുക്കലുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ്‌ തനിക്ക് ഇപ്പോഴും താഴേക്ക്‌ പോകാൻ പറ്റുന്നത്‌. പക്ഷേ, മുകളിലേക്ക്‌ കയറാൻ പറ്റുന്നില്ല. അങ്ങനെ ഒരു പതിനഞ്ചടി കൂടി താഴെയെത്തിയപ്പോൾ കുഴി വീണ്ടും ഇടുങ്ങി. ടോണിയുടെ മുഖവും മൂക്കും വായുമെല്ലാം അമർന്നു! ശ്വാസമെടുക്കാൻ തീരെ സാധിക്കുന്നില്ല. മരണം മുന്നിൽ കണ്ട് കൊണ്ട് കുറച്ചൂടി താഴേക്ക്‌ ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി അവൻ. ഏതാണ്ട്‌ 40 അടി. അവനാ വേദനിപ്പിക്കുന്ന സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ കുഴി അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു! തന്റെ കാൽപാദം നിലം തൊടുന്നുണ്ട്! ഒരുപക്ഷേ അവിടെ നിന്നും ഒരു വളവായിരിക്കാം. കുഴി തുടരുന്നുണ്ടായിരിക്കാം. പക്ഷേ, തന്നെ സംബന്ധിച്ച്, അറ്റമെത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇനി തുടർന്നൊരു യാത്ര അസാധ്യം. മുകളിലേക്ക് പോകാനോ താഴേയ്ക്ക് നീങ്ങാനോ... എന്തിന് ശ്വാസം പോലും എടുക്കാൻ പറ്റാത്ത വണ്ണം ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ അതിനുള്ളിൽ ഞെരിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്. ശബ്ദം പോലും ഉണ്ടാക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. ഇനി ഉണ്ടാക്കിയാലും ഇത്രയും താഴേ നിന്നും അത് പുറത്തേക്ക് കേൾക്കില്ല. അതിന് കേൾക്കാൻ പാകത്തിന് ഈ ചുറ്റുവട്ടത്ത് ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ...? ടോണിക്ക് ശരീരം കുഴയുന്ന പോലെ തോന്നി. പതിയെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു പോകുന്നു. പെട്ടന്നവൻ ഞെട്ടി കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ദൂരെ നിന്നും എന്തോ ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കുന്ന പോലെ. നേരിയ തോതിലേ കേൾക്കുന്നുള്ളൂ. അവൻ ചെവി കൂർപ്പിച്ചു നിന്നു. അതെ! അതൊരു ബുള്ളറ്റിന്റെ ശബ്ദമാണ്. ആകാശ്! ടോണിയുടെ മനസ്സിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ വെട്ടം വീണ്ടും ഉദിച്ചു. അവൻ ഉറക്കെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇല്ല... സാധിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ, ശ്വാസം വലിക്കുമ്പോൾ ഒരു ഭീകര ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ഉറക്കെ ആ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചപ്പോഴാണ് അവനൊരു കാര്യം ഓർത്തത്. ഇത്രയും താഴേ ഭൂമിക്കടിയിൽ ഓക്സിജൻ കുറവായിരിക്കും. ശ്വാസം ഇനിയും ശക്തിയായി വലിച്ചാൽ ഓക്സിജൻ തീർന്നുപോകും എന്ന ഭീകരമായ ഒരു കണ്ടെത്തൽ കൂടി നടത്തി അവൻ! ഇതേ സമയം ഗുഹയുടെ പുറത്തായുള്ള മരത്തിൽ കെട്ടിയ കയറ് നോക്കുകയാണ് ആകാശ്. ടോണി കുഴിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയെന്ന് അവനുറപ്പായി. ഒപ്പം, താഴെ തറയിൽ വീണു കിടക്കുന്ന ‘ജോയിന്റിന്റെ’ അവശിഷ്ടവും കണ്ടു അവൻ. "പന്നി ഇത് ചെയ്തില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ..." മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ആ കയറിൽ പിടിച്ച് കുഴിയിലേക്കൂർന്നു. ടോണിയേക്കാൾ ചെറിയ ശരീരമാണ് ആകാശിന്. നീളവും ഭാരവും നന്നേ കുറവ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഏതിലൂടെ വേണമെങ്കിലും അനായാസം അവന് നുഴഞ്ഞു പോകാം. പക്ഷേ, പന്ത്രണ്ട് അടി കഴിഞ്ഞ് വളവെത്തിയതും അതിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കാൽ കടത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ആകാശിന് മനസ്സിലായി. അകത്ത് സ്ഥലം നന്നേ കുറവാണ്... പോയാൽ താനും പെടും... “ഡാ!!” ഉറക്കെ വിളിച്ചു അവൻ. ഏറെനേരം കഴിഞ്ഞാണ്‌ ഒരു മറുപടി കിട്ടിയത്. മരിക്കാൻ കിടക്കുന്ന ഒരു വൃദ്ധന്റെ ഊർദ്ധ്വശ്വാസം പോലൊരു ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു ടോണി. “പന്നക്കഴുവേറീ! നിന്റെ അപ്പനെ കുഴിച്ചിട്ടേക്കുന്നോ ഇതിനകത്ത് ? ആരടെ എന്നാ ഇരുന്നിട്ടാടാ നിന്നെ ഇതിനകത്തോട്ട് കെട്ടിയെടുത്തേ ?” ആകാശിന്‌ ദേഷ്യം സഹിക്കാനാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മറുപടിയായി ദീനമായൊരു കരച്ചിൽ പോലെ എന്തോ കേട്ടു. കാലുകൾ ഗുഹാഭിത്തിയിൽ ഉറപ്പിച്ച് ആകാശ്, ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും തന്റെ ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. “പൂർത്തിയായി!” അവനിൽ നിന്നും ഒരു ആത്മഗതമുയർന്നു. ‘എമെർജെൻസി കോളുകൾ മാത്രം’ എന്ന് സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞിരുന്നു. “വേറെന്തു ചെയ്യാനാ ?” അവൻ ദീർഘമായി ഒന്നു ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് ഫോണിൽ 101 അമർത്തി. ഫയർ ഫോഴ്‌സുകാരോട് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളെല്ലാം വള്ളി പുള്ളി തെറ്റാതെ വിവരിച്ച് സ്ഥലം പറഞ്ഞു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. കോൾ വെച്ചതും അവൻ തിരിഞ്ഞ്‌ ടോണിയുടെ പിതാമഹന്മാരെയെല്ലാം ചേർത്ത്‌ നല്ല മുട്ടൻ തെറികൾ കുറേ അവതരിപ്പിച്ചു! ടോണി ഞെരങ്ങുകയാണ്‌. ഇടക്കിടെ അവന്റെ ബോധം പോകുന്നുണ്ട്. ആകാശ് ആർത്തു വിളിച്ച് അവനെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ഏതാണ്ട് ഒരു മണിക്കൂർ കടന്നു പോയി. ഫയർഫോഴ്സ്, പോലിസ്, നാട്ടുകാർ തുടങ്ങി നൂറോളം മനുഷ്യർ കുപ്പിക്കഴ്ത്ത് ഗുഹയ്ക്കരികിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. വന്നയുടൻ ആകാശിനെ അവർ വലിച്ച് കയറ്റി. ഇനി ടോണി... എന്ത് ചെയ്യും...? ആർക്കും ഒരു പിടിയുമില്ല. അവസാനം, ഒരു മെലിഞ്ഞ ഫയർ ഫോഴ്സ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ മുൻപോട്ട് വന്നു. “ഞാനിറങ്ങാം!” സന്നദ്ധസംഘം അയാളെ തല കീഴ്പോട്ടാക്കി താഴോട്ടിറക്കി. നിഷ്പ്രയാസം അയാൾ ആ വളവെത്തി. കൈകൾ ഉയർത്തി കൂപ്പിപ്പിടിച്ച്‌ മുങ്ങാംകുഴി ഇടുന്ന പോലെ തുഴഞ്ഞ്‌ ഇറങ്ങി ആ ധൈര്യശാലി. അല്പദൂരം കൂടി അയാൾ താഴേക്കിറങ്ങി. അവസാനം ഒരിടത്ത് വെച്ച് അയാളും സ്റ്റക്കായി! ഷോൾഡർ മുറുകിപ്പോയാൽ, മുൻപോട്ടുള്ള യാത്ര ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അയാൾ കാലു കൊണ്ട്‌ കയറിൽ മൂന്നു വട്ടം തട്ടി. സിഗ്നലാണ്. കരയിൽ നിന്നവർ തിടുക്കത്തിൽ ആളെ വലിച്ചു കയറ്റി. “അവനെ ഞാൻ കണ്ടു!” പുറത്തെത്തിയതും കിതപ്പോടെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “ഷോൾഡർ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്. വലിച്ചു കയറ്റൽ നടക്കൂല!” ആ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ടോണിയുടെ അപ്പൻ ഒരു നടുക്കത്തോടെയാണ് അത് കേട്ട് നിന്നത്. ആകെ തകർന്ന ആ മനുഷ്യൻ, സകല പ്രതീക്ഷയും അസ്തമിച്ച പോലെ ഗുഹാഭിത്തിയിലേക്ക് ചാരി നിന്നു. അപ്പോഴേക്കും ആംബുലൻസും ഡോക്ടറുമൊക്കെ എത്തി കുഴിയിലേക്ക് ഓക്സിജൻ അടിച്ചു വിടാൻ ആരംഭിച്ചു. പക്ഷേ അത് കൊണ്ട്‌ പ്രയോജനമുണ്ടാകുമോ എന്നാർക്കുമറിയില്ല. അവസാനം വീണ്ടും ആകാശ് തന്നെ ഇടപെട്ടു. “ഉള്ളതിൽ ചെറുത് ഞാനാ. എനിക്ക്‌ അവന്റെ അടുത്തു വരെ പോവാൻ പറ്റും. ഞാൻ തലേം കുത്തി ഇറങ്ങാം. അവന്റെ കക്ഷത്തിനടിയിലൂടെ ചുറ്റി ഒരു കയർ കെട്ടാം. നമുക്കെന്നിട്ട്... എന്താ ? അങ്ങനെ പറ്റൂലെ...?” ആകാശിന്റെ സ്വരം ചിലമ്പിച്ചു. എന്നാൽ, ഫയർ ഫോഴ്സ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ തല വെട്ടിക്കുകയായിരുന്നു. “ഇറ്റ് ഈസ്‌ ഇമ്പോസിബിൾ! അവൻ സ്റ്റക്കാണ്‌. പിന്നെ, നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പോലെയല്ല, കക്ഷത്തിനടിയിലൂടെ ചുറ്റി കയർ വരിഞ്ഞു കെട്ടി വലിച്ചാൽ, വാരിയെല്ലൊടിയും. ലങ്ങ്സ് കൊളാപ്സായിപ്പോകും. പുറത്തെത്തുമ്പോഴേക്കും ആളു പോകും.“ ആകാശിന്റെ മുഖം മങ്ങി. കുഴിക്കടിയിൽ ഒരു ജീവനാണ്. എല്ലാവരും ഒരുപോലെ നിസ്സഹായരായപോലെ. പെട്ടെന്ന് കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ഡോക്ടർ ഇടപെട്ടു. “ഇയാൾ ഇറങ്ങിക്കോട്ടെ...” ആകാശിന്റെ മുഖം വിടർന്നു. ഡോക്ടർ അവന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. “പോകുമ്പോ ഒരു ചുറ്റിക കൂടി കയ്യിലെടുത്തോളൂ. താഴെ എത്തിയാൽ, ടോണിയുടെ കോളർ ബോൺ രണ്ടും ചുറ്റിക വെച്ച്‌ അടിച്ച്‌ ഒടിക്കണം. അപ്പൊ അയാളുടെ ഷോൾഡർ ലൂസാകും. പിന്നെ കയർ കെട്ടി വലിച്ചൂരിയെടുക്കാം.” “ങ്‌ഹേ ?” കേട്ടു നിന്നവർ എല്ലാവരും ഒരുപോലെ അമ്പരന്നു. “സ്റ്റാൻഡേർഡ് പ്രൊസീജറാണ്‌. ഇങ്ങനെ സ്റ്റക്കായാൽ ഞങ്ങളും അതു തന്നെയാണ്‌ ചെയ്യാറ്‌.” ഫയർഫോഴ്സുകാരും ആ നിർദ്ദേശത്തോടു യോജിച്ചു. ആദ്യം ആകാശ് ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും വേറെ വഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അവൻ തലകുലുക്കി അതിന് സമ്മതമറിയിച്ചു. സത്യത്തിൽ, കോളർ ബോൺ മാത്രമല്ല, അവന്റെ സകല എല്ലും തല്ലിയൊടിക്കേണ്ട പണിയാണ്‌ മിടുക്കൻ ഒപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. തയ്യാറെടുപ്പുകൾ തുടങ്ങി. ആകാശിന്റെ കാലിൽ കയർ കെട്ടി. അവൻ തല കീഴ്പ്പോട്ടാക്കി ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അത് സംഭവിച്ചത്! മാനം നടുങ്ങുന്നൊരു ഇടിയൊച്ച! ഒപ്പം തന്നെ മഴ തുള്ളിയിടാൻ ആരംഭിച്ചു. നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് അതൊരു പേമാരിയായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചത്. മലയിൽ നിന്നും വെള്ളം കുത്തിയൊലിച്ചു വരുന്നത് നേരെ ആ കുഴിയിലേക്കാണ്. നാട്ടുകാരും ഫയർഫോഴ്‌സും കർമ്മസന്നദ്ധരായി വെള്ളം വഴി തിരിച്ചു വിടാനാരംഭിച്ചു. പക്ഷേ, പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കിയിട്ടും പ്രയോജനമുണ്ടായില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, വെള്ളം അതിശക്തിയോടെ ആ താഴ്വാരത്തിലേക്ക് കുത്തിയൊലിച്ചു വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. വീണ്ടും നിസ്സഹായത! ആർക്കും ഒന്നും ചെയ്യാൻ ആവാതെ അവരാ ഗുഹക്ക് വെളിയിൽ കാത്ത് നിന്നു. ഏതാണ്ട് ഒരു മണിക്കൂർ നീണ്ടു നിന്നു ആ പേമാരി. അവസാനം എല്ലാം ഒന്നൊതുങ്ങിയപ്പോൾ ആ കുഴിയൊരു കുളമായി മാറിയിരുന്നു. ഫയർ ഫോഴ്സുകാർ മോട്ടോർ ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളം വറ്റിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. എല്ലാം അവസാനിച്ചു. ടോണിയുടെ പിതാവ് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. അവന്റെ ശവശരീരം എങ്കിലും പുറത്തേക്ക് എടുക്കാമെന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയിൽ ആകാശ് അതിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങി. തലയിൽ ഹെഡ് ലൈറ്റ് ഘടിപ്പിച്ച് അവൻ തല കീഴ്പോട്ടാക്കി കുഴിയിലേക്കിറങ്ങി. വളവിലൂടെ അതിസാഹസികമായി അവൻ നൂണ്ട് കയറി. അങ്ങനെ, ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് ഏതാനും അടി താഴെ ചെന്നപ്പോഴാണ് ആകാശ് ആ നഗ്നസത്യം മനസ്സിലാക്കിയത്! ടോണി അവിടെ ഇല്ല!! അവൻ നിന്നിടം ശൂന്യം! ഗുഹ കാലിയായിരിക്കുന്നു!! “ടോണീ... “ ആകാശ് ചീറി. ആ പാറക്കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ ശബ്ദം പ്രതിധ്വനിച്ചു കേട്ടു എന്നല്ലാതെ മറുപടി ഒന്നും വന്നില്ല. പുറത്ത് നിന്നവർ അവനെ ഉടനെ തന്നെ വലിച്ചു കയറ്റി. പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്ന ആകാശ് ഒരു പ്രേതത്തെ കണ്ടെന്ന പോലെ വിളറിയിരുന്നു. തന്റെ കൂട്ടുകാരന് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നറിയാതെ സ്തംഭിച്ചു പോയി അവൻ. മകന്റെ ശവം പോലും കിട്ടിയില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് പിടിവിട്ട് പോയ ടോണിയുടെ പിതാവ് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ചുറ്റിലും നിന്നവർക്ക് ഹൃദയഭേദകമായിരുന്നു ആ കാഴ്ച്ച. ഏവരുടെയും മിഴികൾ കുതിർന്നു. “അങ്ങനെ വരാൻ വഴിയില്ലല്ലോ. ഇതെന്താ പുള്ളി അലിഞ്ഞുപോകുമോ ?” ഫയർ ഫോഴ്സ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അമ്പരന്നു. “എന്റെ ഒരു കണക്കുകൂട്ടൽ വെച്ച്...” ഒരു ഫോറസ്റ്റ് ഗാർഡ് ഇടപെട്ടു. “ഈ ഗുഹയും, ഇതിലെ ഇതുപോലുള്ള കുഴികളുമെല്ലാം, അവസാനം എത്തുന്നത് പുറകിലെ ഒരു താടാകത്തിലേക്കാണ്‌. തടാകത്തിന്റെ ഭിത്തിയിൽ നിറയെ ദ്വാരങ്ങൾ കാണാം. അതൊക്കെ ഇതുപോലെ ഓരോ കുഴികളുടെ ഓപ്പണിങ്ങുകളായിരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.” അതയാൾ പറഞ്ഞു തീർന്ന മാത്രയിൽ, ആകാശ് ഓട്ടമാരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവിടെ കൂടിയിരുന്ന ഒരുവിധപ്പെട്ടവരെല്ലാവരും അവനെ പിന്തുടർന്നു. കീഴ്ക്കാം തൂക്കായി നിൽക്കുന്ന മലഞ്ചെരുവിലൂടെ ഒരു അണ്ണാനെപ്പോലെ ഓടിക്കയറി ആകാശ്. മഴപെയ്തു വഴുക്കി കിടന്ന പാറപ്പുറത്തുകൂടി അവനെ പിന്തുടരാൻ, പരിശീലനം സിദ്ധിച്ച ഫയർഫോഴ്സുകാർ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടി. ഒടുവിൽ.. ഏതാണ്‌ 20 മിനുട്ടു നേരത്തെ കഷ്ട്ടപ്പാടിനൊടുവിൽ, മലമുകളിലെത്തിയ ആകാശ് താഴെ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മനോഹരമായ ആ തടാകത്തിലേക്കു നോക്കി. അവിടെ... താഴെ, വിശാലമായ ജലപ്പരപ്പിലൂടെ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ നീന്തിത്തുടിച്ച് ആഹ്ലാദിച്ചു നടക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. “എടാ പന്ന കഴുവേറിമോനേ!” ആകാശ് ഒരൊറ്റയലർച്ചയായിരുന്നു. ഞെട്ടി മുകളിലേക്കു നോക്കിയ ടോണി അമ്പരന്നു. “ഇതെന്നാ അവിടെ വിശേഷം ? ഒരുപാടു പേരുണ്ടല്ലൊ!“ ”ഇവിടെ നിന്റെ അം-“ അവന്‌ പൂർത്തിയാക്കാനായില്ല. ഒരു പൊലീസുകാരൻ ആകാശിന്റെ വായ് പൊത്തി സെൻസർ ചെയ്തു. (അവസാനിച്ചു) കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ