രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 28 മഠത്തിന്റെ ഭൂഗർഭ അറകളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന ആ തണുത്ത കാറ്റ് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ രക്തത്തെപ്പോലും മരവിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. മൈഥിലിയുടെ മുന്നറിയിപ്പ് കേട്ടതും ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടിയാൽ മഠത്തിന്റെ തറയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവനെ നടുക്കി. മഠത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ, കാലങ്ങളായി ആരും തുറക്കാത്ത ഒരു രഹസ്യ അറയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ അന്ധകാസുരന്റെ ശ്വാസം ഒരു കറുത്ത ഗോളമായി വളരുകയാണ്. കർണ്ണപിശാച് വെറുമൊരു ശ്രദ്ധതിരിക്കൽ മാത്രമായിരുന്നു. യഥാർത്ഥ ശത്രു മഠത്തിന്റെ അടിത്തറ തുരന്ന് കാശിയുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് വിഷം പടർത്തുകയായിരുന്നു…. "ധനുഷ്, വേദ, മൈഥിലി... നിങ്ങൾ താഴേക്ക് പോകുക. നകുലനും കാലനും എന്റെ കൂടെ മുകളിൽ കാവൽ നിൽക്കട്ടെ" ഇന്ദ്രജിത്ത് ആജ്ഞാപിച്ചു… ഭൂഗർഭ അറയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയവർ കണ്ടത് ഭയാനകമായ കാഴ്ചകളായിരുന്നു. ചുവരുകളിൽ നിന്ന് ചോര ഒലിക്കുന്നു. അവിടെ മാംസഭുക്കുകളായ ആയിരക്കണക്കിന് പ്രാണികൾ ധനുഷിനെ വളഞ്ഞു. മൈഥിലി തന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് അഗ്നിവർഷം നടത്തി ആ പ്രാണികളെ ഭസ്മമാക്കി….. "സൂക്ഷിക്കൂ ഈ പ്രാണികൾ വെറും പ്രാണികളല്ല അവ അന്ധകാസുരന്റെ കണ്ണുകളാണ്" മൈഥിലി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.. പെട്ടെന്ന് വേദ നിലവിളിച്ചു. അവൾ നിൽക്കുന്ന മണ്ണ് ഒരു ദ്രാവകം പോലെ ഉരുകാൻ തുടങ്ങി. അത് അവളെ താഴേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു. വേദയെ രക്ഷിക്കാൻ ധനുഷ് കൈ നീട്ടിയെങ്കിലും മണ്ണിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന അസ്ഥികൂടങ്ങൾ അവന്റെ കാലുകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു….. "ധനൂ.. വജ്രദൃഷ്ടി ഉപയോഗിക്കൂ" വേദ മണ്ണിൽ താഴ്ന്നുപോകുന്നതിനിടയിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു….. ധനുഷ് തന്റെ നെറ്റിയിലെ കണ്ണിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുവിച്ച പ്രകാശം ആ ഭൂഗർഭ അറയെ മുഴുവൻ വെളുപ്പിച്ചു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ മണ്ണ് വീണ്ടും കടുപ്പമുള്ളതായി മാറി. വേദയെ അവൻ വലിച്ചുയർത്തി. പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും അറയുടെ മധ്യത്തിൽ അന്ധകാസുരന്റെ പകുതി ഉണർന്ന രൂപം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിന് മുഖമില്ലായിരുന്നു, പകരം ആയിരം കൈകളായിരുന്നു…. ശത്രു ശക്തനാണെന്ന് കണ്ട വേദ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പവിത്രമായ ഒരു വനമൂലിക ധനുഷിന്റെ ശൂലത്തിൽ തേച്ചു.. "ധനൂ.. നിന്റെ വജ്രശോഭ ഇതിലേക്ക് ആവാഹിക്കൂ. പ്രകൃതിയും ദൈവീക നീതിയും ഒന്നാകട്ടെ"..... വേദ പറഞ്ഞു… ധനുഷ് തന്റെ സർവ്വശക്തിയും ആ ശൂലത്തിലേക്ക് പകർന്നു. അത് ഒരു പച്ചനിറത്തിലുള്ള മിന്നലായി മാറി. ആ ശൂലം അന്ധകാസുരന്റെ രൂപത്തിന് നേരെ തൊടുത്തുവിട്ടപ്പോൾ, അറ തകർന്നുപോകുന്ന തരത്തിൽ ഒരു സ്ഫോടനമുണ്ടായി. ആ രൂപം താൽക്കാലികമായി ചിതറിപ്പോയെങ്കിലും ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി… "ഇന്ദ്രജിത്ത്... നീ നിന്റെ കുടുംബത്തെ രക്ഷിച്ചേക്കാം.. പക്ഷേ കാശിയുടെ പുറത്തുള്ള സ്മശാനങ്ങളിൽ ഞാൻ എന്റെ സൈന്യത്തെ ഉണർത്തിക്കഴിഞ്ഞു".... ഇതേ സമയം നകുലന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ തീർന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. കർണ്ണപിശാചിന്റെ സൈന്യം വർദ്ധിച്ചുവന്നു. ഈ സമയം ഭസ്മം പൂശിയ സ്മശാന കാവൽക്കാരൻ മുന്നോട്ട് വന്നു. അവൻ തന്റെ കയ്യിലുള്ള തലയോട്ടി നിലത്ത് അടിച്ചു…. "മരിച്ചവർ മടങ്ങിവരട്ടെ"... പെട്ടെന്ന് കാശിയിലെ സ്മശാനങ്ങളിൽ നിന്ന് പുരാതന യോദ്ധാക്കളുടെ ആത്മാക്കൾ എഴുന്നേറ്റു വന്നു. അവർ കർണ്ണപിശാചിന്റെ സൈന്യത്തെ നേരിട്ടു…. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് മാറ്റി വെച്ച് ശബ്ദതരംഗങ്ങൾ കൊണ്ട് പിശാചിന്റെ മസ്തിഷ്കം തകർക്കാൻ തുടങ്ങി….. യുദ്ധം മുറുകുന്നതിനിടയിൽ, ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു പെൺകുട്ടി താഴേക്ക് പതിച്ചു. കയ്യിൽ മിന്നൽപ്പിണരുകൾ ഏന്തിയ അവൾ താനൊരു ആകാശവാണി ആണെന്ന് സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. അവൾ മൈഥിലിയുടെ സഹോദരിയായിരുന്നു….. അവളുടെ പേര് താര എന്നായിരുന്നു…. "യുദ്ധം ഇവിടെയല്ല അവസാനിക്കുന്നത്, ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകളിൽ അന്ധകാസുരന്റെ കിരീടം സ്ഥാപിക്കപ്പെടാൻ പോകുന്നു" അവൾ പുതിയ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തി….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ