ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6v7krjw?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം..9 ~~~~~~~~~~~~~ റസിയ സുബൈറിനുള്ള ചായയും ദോശയും അടുക്കളയിലെ ടേബിളിൽ വെച്ച് തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ നിൽക്കവേ. സുബൈർ അവളെ വിളിച്ചു... "എയ്.... എടൊ... "നീ...എന്താ.. എന്റെ മുഖത്ത്പോലും നോക്കാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നത്.. തനിക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമാണോ..?" "ഞാനെന്തിനാ.. നിങ്ങളോട് ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നത്..." "പിന്നെന്താ..ഇയാള് എന്നെ കണ്ടിട്ട് ഒരു മൈന്റ് പോലും ചെയ്യാതെ.." "ഒന്നുല്ല..." " മ്മ്..." അതും പറഞ്ഞവൾ അകത്തോട്ടു കയറിപ്പോയി... ഇവളിങ്ങനെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നടന്ന പ്രശ്നാണല്ലോ...?" പിന്നെ..അതുമതി ഉപ്പാക്കും ഉമ്മാക്കും എന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യാനും കുറ്റപ്പെടുത്താനും. ഏതായാലും ഗൾഫിലോട്ട് പോകുന്നത് വരെ ആരും അറിയാതെ നോക്കണം. മീശതടവിക്കൊണ്ടവൻ പിറു പിറുത്തു. പകലെല്ലാം ആർക്കും സംശയം തോന്നാത്ത രൂപത്തിൽ അവൻ അവളോട് വളരെ അടുപ്പത്തോടെ സംസാരിക്കും രാത്രിയായാൽ വിധം മാറും... അങ്ങനെ ഒരാൾ റൂമിൽ ഉണ്ടെന്ന കാര്യം പോലും ഓർക്കാതെ താഴെ വിരിപ്പിൽ ചെരിഞ് കിടന്ന് ഉറങ്ങും രണ്ട്,മൂന്ന് ദിവസം അങ്ങനെതന്നെ തുടർന്നുപ്പോയി.. ഇതൊന്നും അവളും ആരോടും പറയാൻ പോയില്ല... ഒരുന്നാൾ ഇക്ക അവളെ മനസ്സിലാക്കും ഭാര്യയായി അംഗീകരിക്കും. എന്നുള്ള ദൃഢമായ വിശ്വാസം അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ മാറ്റിയെടുക്കും. എന്നവൾ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു.. ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ നേരം രാവിലെ പതിനൊന്ന്‌ കഴിഞ്ഞു..അലക്കാനുള്ള തുണികളുമായി റസിയ പുറത്തേക്കിറങ്ങി... മുറ്റത്തിന്റ തെക്കേഭാഗത്തായി പന്തലിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു മാവുണ്ട് അതിന് ചുവട്ടിലായി ചെറിയ ഒരു തടാകം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. അലക്കാനുള്ള കല്ല് അവിടെയാണ്... അവൾ താഴെ തുണി വെച്ച് അലക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. "മോളെ.....ഓടിവാ... മോളെ..." "പടച്ചോനെ ആയിശുമ്മത്ത യാണല്ലോ... കരഞ്ഞു വിളിക്കുന്നത്‌...എന്ത് പറ്റിയാവോ...?" അവൾ തുണികൾ അവിടെയിട്ട്..വീട്ടിലേക്ക് ഓടി.. വീട്ടിൽ ചെന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ.. അടുക്കളയുടെ തറയിൽ സൈനുമ്മ വീണ് കിടക്കുന്നു. അവൾ വേഗം താഴെ പതിഞ്ഞിരുന്ന്‌ ഈറനാർന്ന മടിയിലേക്ക് സുബൈറിന്റെ ഉമ്മയെ കിടത്തി... "ഉമ്മാ... എണീക്ക് ഉമ്മാ.." ആയിഷുത്ത.. കുറച്ചു വെള്ളം ഇങ്ങെടുത്തേ.. ഉമ്മ കണ്ണുതുറക്കുന്നില്ല.. ആയിശുമ്മ വെള്ളവും കൊണ്ട് ഓടി വന്നു.. അവൾ അതിൽനിന്നും കുറച്ച് വെള്ളം കൈകുമ്പിളിൽ എടുത്ത് മുഖത്ത് തെളിയിച്ചു... ഉമ്മാ.. കണ്ണ് തുറക്ക്... ഇക്കയെവിടെ...?അറിയോ..? നിങ്ങൾക്ക്.. " "ഇല്ലല്ലോ... മോളെ.." അവൻ ബൈക്കും എടുത്ത് പുറത്ത് പോകുന്നത് കണ്ടിരുന്നു. "നസീ.. വേഗം പോയി തൊടിയിൽ എവിടേലും ഉപ്പ...ഉണ്ടോന്ന് നോക്ക്.." നസിയ മൂത്താപ്പാനെ തിരഞ്ഞു നടന്നു... ഒടുവിൽ കണ്ടു...തേങ്ങയിടാൻ കൂട്ടര് എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവരുമായി സംസാരിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു... നസിയ വേഗം ഓടിച്ചെന്ന് കാര്യങ്ങൾ പറഞു ഉടൻ സൈനുമ്മയുമായി.. അവർ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി...ഒരു മണിക്കൂറിനു ശേഷം അവർ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി... "പ്രഷർ കുറഞ്ഞതായിരുന്നു ഉമ്മാക്ക്... ഉപ്പിട്ട വെള്ളം ഇടക്കിടക്ക്.. കൊടുക്കണം കേട്ടോ.. സുബൈറിന്റെ ഉപ്പ കോയഹാജി റസിയയോട് പറഞ്ഞു.. "മ്മ്... കൊടുക്കാം ഉപ്പാ.." ഉമ്മാക്കിപ്പോ ബുന്ധിമുട്ട് ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ..? " "ഹേയ് ഇല്ലാ... അഅതുകൊണ്ടല്ലേ ഞങ്ങൾ വേഗം ഇവിടേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയത്. "ആ... റസിയ... മോളെ ഇന്നല്ലേ...നിങ്ങളോട് ഉപ്പ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞ ദിവസം. ഞാൻ അതങ്ങ് മറന്നിരുന്നു.." "എവിടെ...? സുബൈർ.." "അറിയില്ല ഉമ്മ... ബൈക്കും എടുത്ത് പോണത് കണ്ടു.." "ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിച്ച് നേരത്തെ ഇറങ്ങാൻ നോക്കി...വൈകുനേരം ആവുമ്പോഴേക്ക് അങ്ങോട്ടേക്ക് എത്താനുള്ളതല്ലേ..." "അതെ.. ഉമ്മാ." അവൾ മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്കോടി... പണ്ടത്തെ ഒരു തറവാട് വീടാ..മുകളിലെ വരാന്തയിൽ പോയി നിന്നാൽ...റോഡിന്റെ അറ്റം വരേ കാണാം.. അവൾ അവിടെ പോയി നിന്ന് സുബൈർ വരുന്നുണ്ടോ...എന്ന് വീക്ഷിച്ചു.. "ട്ടോ... മേ. മ്മ്.." "ഹോ... പേടിച്ചോ...?" എന്ത് കിനാവാ കാണുന്നത്.." "ഹേയ്... കിനാവോ..?" ഞാൻ ഇക്ക വരുന്നുണ്ടോ... നോക്കിയതാ..പെണ്ണെ നാസിയയുടെ മൂക്കിന് തുമ്പിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് റസിയ പറഞ്ഞു.. "പിന്നെ.. നീ.. അന്ന് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ..? നിന്റെ കഥ.." വിശമം ഇല്ലങ്കിൽ.. പറയാം.. " "മ്മ്... അത്... "പറ.. കേൾക്കട്ടെ..." "ഞാൻ ഏഴാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം... ഞാൻ അന്നെ നല്ല വളർച്ചയുള്ള കുട്ടിയായിരുന്നു.ഇതിലേറെ തടിയും വലിപ്പവും. എന്നെ കണ്ടാൽ ഒരു പത്ത് പതിനഞ്ച് വയസ്സ് തോന്നിക്കും... ചെറിയ കുട്ടികളെ പോലെ തൊടുവിലും പറമ്പിലും ഒക്കെ പാറിപറന്നിരുന്ന കാലം....സ്കൂളിലെ കുട്ടികളൊക്കെ കളിയാക്കി ഡുണ്ടുമണി എന്നാണ് എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നത്. ആ..സമയത്ത് തന്നെയാണ് ഞാൻ വലിയ കുട്ടി ആയതും. അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി... ഞാൻ ഒമ്പതാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്താണ് കോയമ്പത്തൂർ ഉള്ള എന്റെ ഉപ്പയുടെ പെങ്ങളും മോനും ഞങ്ങളെ വീട്ടിൽ വന്നത്... പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ആരുടെയോ...കൂടെ ഒളിച്ചോടിപ്പോയി എന്നറിയാമായിരുന്നു.. പക്ഷേ...അന്നാണ് ഞാനവരെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്... അവരുടെ മുടിയിലൊക്കെ മൈലാഞ്ചി തേച്ച് ചുവപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. മുഖത്ത് ചായയൊക്കെ പൂശി....ചുണ്ടൊക്കെ ചുവപ്പിച്ച് വല്ലാത്തൊരു കോലമായിരുന്നു.. മകൻ ആണെങ്കിലൊ... ഫ്രീക്കന്മാരുടെ പോലെയുള്ള മുടിയും ചുണ്ടിൽ സിഗരറ്റ് കുറ്റിയും ആ.. കോലം കണ്ടാൽ തന്നെ ചർദ്ദിക്കാൻ വരും അവന്റെ നോട്ടം ഭാവവും ഒന്നും തന്നെ എനിക്ക് അത്രപിടിച്ചില്ലന്നു തന്നെ പറയാം... "പിന്നെ ഇടക്കിടക്ക് വീട്ടിൽ വരിക പതിവായി... അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഉമ്മ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കല്ലിയാണത്തിന് പോയതായിരുന്നു.. എനിക്ക് കുറെ എഴുതാനും പഠിക്കാനും ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഉമ്മയുടെ കൂടെ പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല." "ആ..സമയത്താണ് അമ്മായിയുടെ മകൻ വീട്ടിൽ വന്നത്... ഞാൻ അവനോട് ഒരുപാട് പറഞ്ഞു നോക്കി.. ഉമ്മ ഇവിടെയില്ല ഉണ്ടാകുമ്പോൾ വരൂയെന്ന്... ആര് കേൾക്കാൻ അവൻ ഒരു കള്ള ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു അതറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നതെന്ന്.. അത് കേട്ടതും ഞാനാകെ ഷോക്കായിപോയി. പിന്നെ പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ തുടങ്ങിയതും.. ഒന്നും പറയണ്ടല്ലോ... ബലം പ്രയോഗിച്ച് എന്നെ അവന്റെ കരവലയത്തിനുള്ളിലാക്കിയിരുന്നു...പിന്നേ നടന്നതൊന്നും എനിക്ക് ഓർക്കാനെ വെയ്യ..." "പേടി..കാരണം നടന്നതൊന്നും ഞാൻ ഉമ്മാനോട് പറഞ്ഞതുമില്ല... വിവാഹം കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ ഉമ്മാക്ക് എന്തൊക്കെയോ സംശയം തോന്നിയിരുന്നു. എന്നാലും ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... "പിന്നീട് ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഗർഭിണിയാണെന്ന് അറിയുന്നത്.." "ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് ഇവിടെ എത്തുവോളം ഉമ്മ അടിക്കുകയും വഴക്ക് പറയുകയും ചെയ്തു.. ഉമ്മാനെ അറിയിക്കാത്തതിൽ... ഒരു പാട് സങ്കടം പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു..." "പിന്നെ വാർത്തയാകെ നാട്മുഴുക്കെ പരന്നു.. താമസിയാതെ വാർത്ത ഗൾഫിലും എത്തി. അറിഞ്ഞയുടെൻതന്നെ ഉപ്പ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.." "എന്നെ വേണ്ട വിധം ശ്രദ്ധിക്കാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ.. ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചതെന്ന് പറഞ് ഉമ്മയെ പൊതിരെ തല്ലി. രണ്ട് പേരും തമ്മിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വഴക്കായി... ഒടുവിൽ ഉപ്പയുടെ കുത്തേറ്റ് ഉമ്മമരിച്ചു..." "ഉപ്പാനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ടുപോയി... 12 വർഷം തടവിന് ശിക്ഷിച്ചു... അങ്ങിനെയാണ് മൂത്തമ്മ എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നത്... ഇപ്പോൾ ഇവിടെ വന്നിട്ട് നാലുവർഷം കഴിഞ്ഞു... "അപ്പൊ.. ആ..കുഞ്ഞ്.. എവിടെ...?" "കുഞ്ഞ്... ആൺകുഞ്ഞായിരുന്നു. അവനോടുള്ള വെറുപ്പ് ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായത് കൊണ്ടാവും... എന്റെ കുഞ്ഞിനെ. ഞാൻ..." "നസി.. ഇത്രത്തോളം ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല... കരയല്ലേ... എല്ലാം വിധിയാണ്...മുത്തേ.. ഒന്നും നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്ന പോലെയല്ല... നമ്മൾ ഒന്ന് വിചാരിക്കും പക്ഷെ...നടക്കുന്നത് മറ്റൊന്നാവും... എല്ലാം.. മുകളിലിരിക്കുന്നവന്റെ പരീക്ഷണം മാത്രം..." "അന്ന് അങ്ങിനെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ നോക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥ ഒന്നും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല..' അതുകൊണ്ട്... എന്റെ മോനെ അകന്ന ബന്ധത്തിലുള്ള അമ്മാവന്റെ മകൻ കൊണ്ടുപോയി പതിനഞ്ചു വർഷമായിട്ടും അവർക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..." "ഇപ്പൊ അവർ എവിടെയാണന്ന് പോലും എനിക്കറിയില്ല... ആ.. വെറുക്കപെട്ട ദിവസത്തെ പലപ്പോഴും ഞാൻ ശപിച്ചിട്ടുണ്ട് എത്രയോ..തവണ... ഓർക്കേണ്ട എന്നത്ര കരുതിയാലും.. ഇടക്കിടക്ക് ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കും ആ..നശിച്ചദിവസം.." "സാരല്ല... ഒന്നും ഓർക്കണ്ട..മറക്കേണ്ടത് നമ്മൾ മറന്നേ പറ്റു.. അതെല്ലാം വിട്ടുകള എപ്പോഴും കളിചിരിയുമായി ഓടി നടക്കുന്ന നസിയെയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത്..." "ഇത്ത..ഈ...ജീവിതം എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചത് നിറഞ്ഞ അന്ധകാരവും ഒരു ആയുസ് കാലംമുഴുവൻ ഉരുകി തീരാനുള്ള വേദനകളുമാണ്.." "ദുഖങ്ങൾ പല രൂപത്തിലും എല്ലാവർക്കും ഉണ്ട്.മോളെ.. അതെല്ലാം നമ്മൾക്ക് ക്ഷമിക്കാനും സഹിക്കാനും കഴിയണം. അതാണ് ഈ ജീവിതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്." അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു സ്നേഹ ചുംബനം നൽകി മാറോടു ചേർത്തുപിടിച്ചു ആശ്വാസിപ്പിച്ചു റസിയ.. "നീ...എന്റെ അനിയത്തിയാണ്... നീ..എന്നെ ഒരു ജേഷ്ഠത്തിയെ പോലെ കണ്ടാൽ മതി..." "റസിയാ... " സുബൈർ എത്തിയിട്ടുണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് വേഗം ഇറങ്ങാൻ നോക്കി.." താഴെനിന്നു സൈനുത്ത വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.. "ശെരി... ഉമ്മ.." നസിയയുടെ കഥ കേട്ട് റസിയ ആകെ തരിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. പാവം ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ എന്തല്ലാം അനുഭവിച്ചു... അപ്പൊ... പിന്നേ എന്റെ സങ്കടമൊന്നും ഒന്നുമല്ല... "നസി... ഞാൻ പോയി വേഷം മാറട്ടെ..." വീണ്ടും നിന്നെ പഴയ ഓർമകളിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ട് പോയതിൽ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു... സാരല്ല.. ഇത്തു... നിങ്ങൾ പോയിവാ.. സുബൈറും റസിയയും വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങി..ഇറങ്ങി.. കാറിലാണ് പോകുന്നത് സുബൈർ തന്നെയാണ് കാർഓടിക്കുന്നത്... അവൾ പിൻസീറ്റിലെ ഡോർ തുറന്നു... "എന്താ മോളെ കാണിക്കുന്നത്... മുന്നില് കയറിയിരിക്ക് " "മുന്നിൽ ഇരുന്നെന്ന് വെച്ച് വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല. എന്റെ പൊന്നുമ്മാ.." അവൾ ഉമ്മ കേൾക്കാതെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു... "നിന്ന് കുണുങ്ങാതെ ഇങ്ങോട്ട് കയറ് പെണ്ണെ.." ഉപ്പയെയും ഉമ്മയെയും വിഷമിപ്പിക്കണ്ടല്ലോയെന്ന് കരുതി അവൾ മുൻസീറ്റിൽ തന്നെ കയറിയിരുന്നു... ( തുടരും.... കണ്ണൂർകാരൻ 💋💋💋 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ