ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6dlBdOb?d=n&ui=v64j8rk&e1=c മിശ്വ 10 തിരിച്ചുള്ള വരവിൽ വാഹനത്തിനുളിൽ അക്ക തീർത്തും മൗനിയായിരുന്നു. ഡാൻസുകാരി-അധിനി അംശിയുടെ ചെവിയിലേക്ക് ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് എന്തോ അടക്കിപ്പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ട അക്ക കനപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കി. അധിനി മുഖം കുനിച്ചു. അക്കയുടെ നോട്ടമകന്നപ്പോൾ അധിനി തലയുയർത്തിക്കൊണ്ട് മിശ്വക്ക് നേരെ ദഹിപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടം നേരിടാനാകാതെ മിശ്വ, ഗ്ലാസ്സിനുള്ളിലൂടെ പുറത്തെ കാഴ്ച്ചകളിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ടു. ഹോസ്റ്റലിന് മുൻപിൽ എത്തി വാഹനം ഇറങ്ങിയതും മിശ്വയുടെ ഇരു തോളിലും കൈകൾ അമർത്തി വെച്ച് അവളെ മുന്നിൽ നടത്തി കൊണ്ട് അക്ക പിറകിലായി നടന്നു. അംശിയും അധിനിയും അവരെ അനുഗമിച്ചു. "ങ്‌ഹേ. ഇതെന്തു പറ്റി ? നേരത്തേ ആണല്ലോ " വരാന്തയിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്ന സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടൻ അക്കയെ കണ്ടതും ഇറങ്ങി വന്ന് അത്ഭുതത്തോടെ അന്വേഷിച്ചു. മറുപടി, കത്തുന്ന ഒരു നോട്ടമായിരുന്നു. "നിന്നെ ഇവിടെ സമയം നോക്കാനോണോടാ പട്ടീ നിർത്തിയേക്കുന്നേ!! " അക്ക ചീറുകയായിരുന്നു. അയാൾ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ തല കുനിച്ചു കേട്ടു. അക്കയുടെ ഭാവം കണ്ട് അംശി ഭയത്തോടെ മിശ്വയെ ഒന്ന് നോക്കി. ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ മരവിച്ച് നിൽക്കുന്ന അവളെ കാണെ അധിനിക്കും വല്ലാതെ തോന്നി. അക്ക മിശ്വയെയും കൂട്ടി മുകളിലേക്ക് നടന്നു. തൊട്ട് പിറകിലായി തന്നെ അംശിയും അധിനിയും ചെന്നു. നിശബ്ദമായിരുന്നു അന്തരീക്ഷം. ആരും പരസ്പരം മിണ്ടിയില്ല. മുറിയിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ വരാന്തയിൽ എത്തി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് കണ്ണടപ്പിക്കും വിധം ഒരു മിന്നൽ പിണർ അവരെ കടന്നു പോയത്. അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ഭൂമിയെ നടുക്കുമ്മാറുച്ചത്തിൽ ഒരു ഇടി ശബ്ദവും മാനത്തു നിന്നും പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു., ഭൂമിയിലേക്ക് ചിന്നിച്ചിതറി തുള്ളിയിട്ട് തുടങ്ങിയ ചാറ്റൽ മഴ, നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഭീതിപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ആർത്തലച്ച് പെയ്യാനാരംഭിച്ചു. "നിങ്ങൾ മുറിയിലേക്ക് പൊക്കോളൂ. അംശി ഇന്ന് അധീടെ കൂടെ കിടന്നാൽ മതി." അക്ക, പുറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അക്കാ... അവളോട് ഞാൻ ഒരു വട്ടം കൂടി " മിശ്വയെ നോക്കി ദയനീയഭാവത്തിൽ അംശി ചോദിച്ചപ്പോൾ അക്ക പുഞ്ചിരിച്ചു. "എന്തിന് ? നീയോ ഞാനോ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടോ, കുറേ തല്ലിയത് കൊണ്ടോ ഇവളുടെ മനസ്സ് മാറുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ ?" അക്കയുടെ സ്വരം ശാന്തമായിരുന്നു. അംശി അമ്പരന്നു. "വാ മിശ്വാ... " അക്ക അവളുടെ തോളിൽ കൈ ചേർത്ത് കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് കയറി കതകടച്ചു. അംശിയും അധിനിയും പരസ്പരമൊന്ന് നോക്കിയതിന് ശേഷം തിരിഞ്ഞ് അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിൽ... “അവിടെ ചെന്നിരിക്കൂ കുട്ടീ...” അക്ക അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് ബെഡിനു നേരേ തിരിച്ചു വിട്ടു. “പേടിക്കണ്ട. നിന്നെ ഞാനൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല.” അവരുടെ സംസാരം തികച്ചും ശാന്തമായിരുന്നു. “എനിക്ക് നന്നായി മനസ്സിലാകും നിന്നെ.” . മിശ്വ ചെന്ന് ബെഡിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് അക്കയെ നോക്കി. ആ സ്ത്രീയുടെ ഭാവമെന്താണെന്ന് വേർതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കാൻ മിശ്വക്ക് സാധിച്ചില്ല. പക്ഷേ, അവളുടെ മുഖം കല്ല് പോൽ കനത്തിരുന്നു. ഭയപ്പെടുത്തും വിധമൊരു നിശബ്ദത അവിടെ ഒന്നാകെ നിറഞ്ഞു . "എന്നെ കൊന്നോളൂ " നിശബ്ദതക്കൊരു വിരാമമിട്ട് കൊണ്ട് മിശ്വ നിർഭയം മുഖമുയർത്തി അക്കയെ നോക്കി. "എനിക്ക് വീട്ടിൽ പോകാൻ പറ്റില്ല... എന്റെ അമ്മയെ ഒരു വട്ടം കൂടി കാണാൻ പറ്റില്ല... എനിക്കത് മനസ്സിലായി. സാരമില്ല. ഇങ്ങനെ ഒരു കോലത്തിൽ എന്റെ അമ്മ ഇനി എന്നെ കാണാതിരിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് നല്ലത്." മിശ്വയുടെ വാക്കുകൾ കടുത്തതായിരുന്നു. "പരമാവധി വേദനിപ്പിച്ച്... നിങ്ങൾ നന്നായി ആസ്വദിച്ച് തന്നെ ആയിക്കോട്ടെ എന്റെ മരണം " അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു പുച്ഛച്ചിരി മിന്നിയ പോലെ. ഒന്നിനെയും തനിക്ക് ഇനി ഭയമില്ലെന്ന പോലെ... അക്ക ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അല്പനേരം അവളെ സാകൂതം വീക്ഷിച്ച് നിന്നു. ശേഷം ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ അക്ക ചെന്ന് അവളെ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. "ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടക്കൂ" ******** “പോകാം ?” ആ സ്ത്രീ സ്വരം കേട്ടതും തരുൺ ഞെട്ടിയുണർന്നു. “ങ്ഹേ ? ഇതെവിടെ ?” കുറച്ചു സമയത്തേക്ക് അവന്‌ പരിസരബോധമുണ്ടായില്ല. “എണീറ്റു വാഡാ കുംഭകർണ്ണാ!” മൃദുല ഉറക്കെ ചിരിക്കുകയാണ്‌. “ഇന്നലെ ബെഡിലേക്ക് ചെന്ന് ഇരുന്നതും, സ്വിച്ച് ഓഫാക്കുന്ന പോലെ ഒരൊറ്റ ഉറക്കമാരുന്നു നീ.” “നേരം വെളുത്തോ ?” കണ്ണുകൾ അമർത്തി തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് അവൻ ബെഡിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. “പോയി കുളിച്ച് സെറ്റായി വാ മാൻ. പത്തു മണിയാകാൻ പോകുന്നു. എനിക്ക് പോയിട്ട് കുറച്ച് പണികളുണ്ട്. നീയുംകൂടെ വാ. അപ്പൻ പുതിയ താർ ഒരെണ്ണം ഇറക്കീട്ടുണ്ട്. മ്മക്ക് രണ്ടുപേർക്കും കൂടി, അതിന്റെ കന്യകാത്വം തകർക്കണം.” “ആഹാ!” തരുൺ ഉത്സാഹത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു. “അവനെവിടെ ചോട്ടു ?” “അവൻ നേരത്തേ എണീറ്റു.” മൃദുലയുടെ മുഖത്ത് താൽപ്പര്യക്കുറവ് നിഴലിച്ചു. “പുറത്ത് ആ ഹെലികോപ്റ്ററിന്റെ മണം പിടിച്ചു പോയി നിൽപ്പുണ്ട്.” പിന്നെ എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു. മിനിട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ കുളിയും തേവാരവുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തരുൺ പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞ് തയ്യാറായപ്പോഴേക്കും, ചോട്ടുവും സ്ഥലത്തെത്തി. “എന്താ അണ്ണാ പരിപാടി ?” “ചോട്ടൂനെന്താ പരിപാടി ?” ചോദ്യം മൃദുലയുടേതായിരുന്നു. “ഞാൻ... എനിക്കെന്തു പരിപാടി ? നിങ്ങടെ കൂടെ അല്ലേ ഞാൻ-” “അതെയല്ലേ...” ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ, അവനെ അടിമുടി ഒന്നു നോക്കിയതിനുശേഷം മൃദുല മുറി വിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങിപ്പോയി. “എന്താ അണ്ണാ... സേച്ചിക്ക് എന്നെ അത്ര പിടിച്ചിട്ടില്ലെന്നു തോന്നുന്നു. നേരത്തേം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.” “ബാ...” തരുൺ അവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് വാതിൽക്കലേക്ക് തള്ളി വിട്ടു. “വല്ല നിവൃത്തിയുമുണ്ടെങ്കിൽ ഇന്നത്തെ ദിവസം നിന്റെ തിരുവായ് ഒന്നു തുറക്കാതിരുന്നാൽ നന്നായിരുന്നു.” ചോട്ടു അനിഷ്ടത്തോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. “എന്താ അണ്ണാ ? കാര്യം പറ.” “കാര്യൊക്കെ ഉണ്ട്. നീ നടക്ക്.” “പുതിയ മാമനും സെറ്റപ്പും ഒക്കെ വന്നപ്പൊ നമ്മളെ പതുക്കെ ചവിട്ടുവാ. അല്ലേ ? ആയ്ക്കോട്ടെ. അല്ലെങ്കിലും ഇതൊക്കെ നമ്മളു പ്രതീക്ഷിച്ചു തന്നെ നടക്കുന്നതല്ലേ. ദിനകർ റെഡ്ഡീടെ മോനുമായിട്ടൊക്കെ എന്നെപ്പോലൊരുത്തൻ കമ്പനിയടിച്ച് എത്രകാലം...” “നടക്കടാ കോപ്പേ! ചുമ്മാ സെന്റിമെന്റലാകാൻ നടക്കുന്നു.” അരുൺ അവനെ മുൻപോട്ടു തള്ളി. താർ... ആ മനോഹര വാഹനത്തിന്റെ എണ്ണക്കറുപ്പഴകിലൂടെ എത്ര കണ്ണോടിച്ചിട്ടും മരുമകന്‌ മതിയാകുന്നില്ല. വരാന്തയിൽ കോഫിയും നുണഞ്ഞിരുന്ന അമ്മാവൻ തരുണിനെ നോക്കി ഹൃദ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. “എവടെയ്ക്കാ ആദ്യ ട്രിപ്പ് ?” “അറിയില്ല... മൃദുല പറഞ്ഞു എവിടെയ്ക്കോ പോകാനുണ്ടെന്ന്.” “ഉം... കാടുകേറാനാ. സൂക്ഷിച്ചൊക്കെ പോയി വാ. പ്രദേശം ഒക്കെ ഒന്ന് പരിചയമാകട്ടെ. നമുക്കു കുറച്ചു കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഒന്ന് സെറ്റാക്കനുണ്ട്.” “ആയ്ക്കോട്ടെ മാമാ.” തരുൺ ബഹുമാനത്തോടെ തലകുലുക്കി. “അതേ മാമാ...” ചോട്ടു എന്തോ പറയാനായി കൈയ്യുയർത്തിയപ്പോഴേക്കും, തരുൺ അവന്റെ തോളിൽ തന്റെ കൈത്തലമമർത്തി. “എനിക്കാ വിമാനത്തേലൊന്ന് കേറണോന്നെ. ജസ്റ്റ് ഒരു റൗണ്ട് ഇതിന്റെ ചുറ്റും...ഇന്നു വേണ്ട. എപ്പളെങ്കിലും.” ചോട്ടു തിരിഞ്ഞ് രഹസ്യം പോലെ തരുണിനോട് മന്ത്രിച്ചു. “ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റ് വായടച്ചു വെക്കാൻ നിനക്കിത്ര ബുദ്ധിമുട്ടാ. ല്ലേടാ ?” തരുണിന്‌ നല്ല ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടെന്ന് മുഖഭാവത്തിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാമായിരുന്നു. അഞ്ചു മിനിട്ട് പോലുമെടുത്തില്ല. പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്ന ആ സൗന്ദര്യധാമം അവരിരുവരുടേയും മനസ്സിളക്കിക്കളഞ്ഞു. മൃദുല രാജശേഖര റെഡ്ഡി നേരത്തേ കണ്ടതുപോലല്ല. നല്ല ടൈറ്റ് ഇളം നീല ജീൻസും ലൈറ്റ് പിങ്ക് ടോപ്പുമണീഞ്ഞ്, ആരെയും മയക്കുന്ന വശ്യമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടുകൂടി ആ യുവതി അവർക്കരികിലെത്തിയപ്പോൾ മനം മയക്കുന്ന ഒരു സൗരഭ്യം പരന്നു അവിടെ. “പൊവാം ?” അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ ഡ്രൈവിങ്ങ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നുകൊണ്ട് ആരാഞ്ഞു. “ഓഹോ... മാഡം ആണോ ഓടിക്കുന്നത് ?” തരുൺ കൃത്രിമമായി ബഹുമാനം അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് ആ 4X4 വാഹനത്തിന്റെ പാസഞ്ചർ സൈഡിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. പുറകിലെ ഡോർ തുറന്ന് ചോട്ടുവും. മൈസൂർ മഹാ നഗരത്തിലൂടെ ആ വാഹനം മുൻപോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു. വളരെ സാവധാനമായിരുന്നു മൃദുല ഡ്രൈവ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. നന്നായി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ചെയ്യുന്നതുപോലെ. നഗരത്തിരക്കൊന്നും അവളെ ബാധിക്കുന്നതേയില്ല എന്നു തോന്നി. ഒടുവിൽ, ഹൈവേയിലേക്കു കയറിയതോടെ സ്ഥിതിഗതികൾ മാറി മറിഞ്ഞത് ഒരു നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ചാട്ടുളി പോലെ കുതിച്ചു പാഞ്ഞ ആ വാഹനത്തിൽ നിന്നും തങ്ങൾ തെറിച്ചു പോകുമോ എന്നുവരെ ഭയന്നു പോയി തരുണും കൂട്ടുകാരനും. “ഇതെവിടെയ്ക്കാണ്‌ ? കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുപോകുന്നോ ?” ചോട്ടു ഉറക്കെ അലറി. ഉറക്കെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുപോയി മൃദുല. ഏതാണ്ട് 40 മിനിട്ട് നീണ്ട ആ ഡ്രൈവിനൊടുവിൽ അവർ ഒരു ഫോറസ്റ്റ് ചെക്ക്പോസ്റ്റിലെത്തി. നാലഞ്ചു വാഹനങ്ങൾ ക്യൂവിൽ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നതിന്റെ പുറകിൽ അവൾ വാഹനം നിർത്തി. “എന്താ ഇവിടെ ?” തരുൺ അവളെ നോക്കി. “ഈ കാടിന്റുള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗം ആദിവാസികളുണ്ട് മാൻ. ”“കൾ എന്നു പറയും.” അവൾ വിശദമാക്കിക്കൊടുത്തു. “സാധുക്കളാണ്‌. അഞ്ചാറു കൊല്ലം മുൻപു വരെ, പുറം ലോകവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലായിരുന്നു... ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടാണ്‌ അവരുടെ ജീവിതം. ഇന്നത്തെക്കാലത്ത് പട്ടിണി കിടന്ന് മരിക്കുന്ന മനുഷ്യരുണ്ടെന്ന് നിനക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുമോ ? അതും നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത്...” തരുൺ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. “ഒരു ഗ്രാമത്തെ മുഴുവൻ അടിമപ്പണിയെടുപ്പിച്ച് സുഖിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ദിനകർ റെഡ്ഡീടെ മോനല്ലേ നീ. നിനക്കു ചെലപ്പൊ ഇതൊന്നും വല്യ വിഷയമാകില്ല.“ ”നമ്മക്കെന്താ ഇവടെ പണി ?“ ചോദിച്ചത് ചോട്ടുവായിരുന്നു. മൃദുല മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. പകരം, ഡോർ ചെറുതായി തുറന്ന് ആ സൈഡിലൂടെ ശരീരം വെളിയിലേക്കിട്ട് എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. ”ഡേയ്!!“ ഉറക്കെ ഒരലർച്ചയായിരുന്നു അവൾ. അവളുടെ സ്വരം തിരിച്ചറിഞ്ഞെന്നവണ്ണം ഫോറസ്റ്റ് ഗാർഡുമാർ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ”എന്താഡാ അവിടെ താമസം ?“ നടുങ്ങിപ്പോയ അവർ വെപ്രാളത്തോടെ ഗേറ്റ് പൊക്കി പെട്ടെന്നു തന്നെ ക്യൂവിലുണ്ടായിരുന്ന വാഹനങ്ങളെ കടത്തി വിട്ടു. മൃദുലയുടെ താർ ഒരു കുതിപ്പോടെ ഗേറ്റിനരികിലെത്തി സഡൻ ബ്രേക്ക് ചെയ്തു. ”സോറി മാഡം...“ ഗർഡുമാർ കൈകൾ കൂപ്പി നിൽക്കുകയാണ്‌. ”ഈ വണ്ടി ആദ്യായിട്ട് കാണുകയാണ്‌ മാഡം. മനസ്സിലായില്ല.“ ”ഉം...“ അവൾ ഇരുത്തിയൊന്നു മൂളിക്കൊണ്ട് അതിലെ സീനിയർ ഓഫീസർ എന്നു തോന്നുന്നയാളെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. ”ഇന്ന് നൈറ്റ് ലോഡുണ്ടാവും. മൂന്ന് വണ്ടി.“ ”ആയ്ക്കോട്ടെ മാഡം.“ ”വണ്ടീടെ ബാക്കിലെ ഡോർ തുറക്ക്. ഒരു ബാഗ് ഉണ്ടാവും.“ ധൃതിയോടെ പുറകോട്ടോടിയ ആ ഓഫീസർ, പെട്ടെന്നു തന്നെ പുറകിലെ ഡോർ തുറന്ന് ഒരു കറുത്ത തുകൽ ബാഗ് എടുത്ത് തോളിലിട്ടു. ”ഞാൻ കയറിപ്പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ, പിന്നെ തിരിച്ചു വരുന്നതുവരെ ആ കാട്ടുവഴി അടച്ചേക്കണം.“ ”യെസ് മാഡം!“ ഗാർഡുമ്മാർ അവളുടെ ആജ്ഞ അനുസരിക്കുന്നത് സ്വന്തം ജീവനിൽ കൊതിയുള്ളതുകൊണ്ടാണെന്നു തോന്നിച്ചു. അത്രമാത്രം ഭയം അവരുടെ നോക്കിലും പ്രവർത്തികളിലും ദൃശ്യമായിരുന്നു. താർ മുൻപോട്ടു നീങ്ങി. ഏതാനും കിലോമീറ്ററുകൾ കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, റോഡിനിടതുവശത്തായി ഒരു ഗേറ്റ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിനു കാവലെന്നോണം ഒരു ഫോറസ്റ്റ് ഗാർഡും ഉണ്ടായിരുന്നു. മൃദുലയുടെ മുഖം കണ്ടതും, ഗാർഡ് അത്യന്തം ബഹുമാനത്തോടെ ആ ഗേറ്റ് തുറന്നു കൊടുത്തു. തരുൺ കുറ്റും നോക്കി എല്ലാം വളരെ വിശദമായി പഠിക്കുകയാണെന്നു തോന്നിച്ചു. താർ ആ കട്ടു വഴിയിലൂടെ അള്ളിപ്പിടിച്ചെന്നോണം മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ... “ഇനി മ്മക്ക് നടക്കാം.” മൃദുല ഒരു കൂറ്റൻ മരത്തിനു ചുവട്ടിൽ വാഹനം ഒതുക്കിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. കുറച്ചു മാറി ഫാക്ടറി പോലൊരു കെട്ടിടം കാണാമായിരുന്നു. തകര ഷീറ്റുകൊണ്ട് നല്ല നീളത്തിൽ പണി കഴിപ്പിച്ചിരുന്ന അതിന്റെ മുകളിൽ ഏതാനും പുകക്കുഴലുകൾ കാണാം. അതിൽ നിന്നെല്ലാം കറുത്ത് കട്ടപിടിച്ച പുകയുയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “അങ്ങോട്ടു പോകണ്ട.” മൃദുല ചോട്ടുവിനെ വിലക്കി. “സദാസമയവും എന്റെ കൺവെട്ടത്തു വേണം നീ.” “അയ്ന്‌ ഞാനെന്തു ചെയ്തിട്ട്...” ചോട്ടു തല ചൊറിഞ്ഞു. “ഇനീം നിനക്ക് ചൊറിയാൻ ആ തല അവടെത്തന്നെ വേണം എന്ന് ആഗ്രഹമില്ലേ ?” മൃദുല ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവന്റെ കവിളിൽ ഒരു തട്ടു കൊടുത്തതിനു ശേഷം മല കയറി അനായാസം, മുകളിലേക്കു കയറിപ്പോയി. ജീൻസിനുള്ളിൽ ഇറുകി നിന്ന ആ യുവതിയുടെ പിൻഭാഗം അത്രയടുത്തു കണ്ടെങ്കിലും, ചോട്ടുവിന്‌ പറയാൻ കമന്റൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ ചെക്ക് പോസ്റ്റിനിപ്പുറത്തേക്ക് അവർ കണ്ടത് മറ്റൊരു മൃദുലയെ ആയിരുന്നു. കയറിച്ചെന്നത് തുറസായിട്ടുള്ള ഒരു വലിയ ഗ്രൗണ്ടിലേക്കായിരുന്നു. അതിന്റെ ഒരു ഭാഗത്ത് കാട്ട് തേനുകൾ, ചൂരൽ കസേരകൾ, ഊഞ്ഞാലുകൾ, പലവിധം പച്ചമരുന്നുകൾ, വിവിധയിനം ആയുർവേദ വേദന സംഹാരികൾ, കരകൗശല വസ്തുക്കൾ... അങ്ങനെ പലതരത്തിലുള്ള ഉൽപന്നങ്ങൾ വില്പനക്കായി നിരത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. മറു ഭാഗത്ത്, ഇതിനാവശ്യമായ അസംസ്‌കൃത വസ്തുക്കൾ കാട്ടിൽ നിന്നും ശേഖരിച്ചു കൊണ്ട് വന്ന് കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു. തരുണിന് ആ കാഴ്ച്ചയിൽ വലിയ സന്തോഷമോ കൗതുകമോ ഒന്നും തോന്നിയില്ല. അവൻ അവിടമാകെ എന്തോ തിരയുകയാണെന്നു തോന്നി. പുകയുയരുന്ന ആ ഫാക്ടറി കെട്ടിടത്തിനുള്ളിൽ എന്താണെന്നറിയണമെന്ന് അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അവളുടെ മുഖഭാവം കണ്ടിട്ട് ചോദിക്കാൻ തോന്നിയില്ല അവന്‌. മൃദുല ഓടി നടന്ന് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്ക് പല നിർദേശങ്ങൾ കൊടുത്തും. അവരിൽ ചിലരെ സഹായിച്ചും, സംസാരിച്ചും, ചിരിച്ചും, അവൾ ആവേശത്തോടെ അവരിൽ ഒരാളായി മാറി. കാട്ടിൽ നിന്നും കൊണ്ട് വന്ന് ഒരു വശത്തായി കൂട്ടിയിട്ട പച്ചയിലകൾ തൊട്ട് നോക്കിയും, കുപ്പിയിൽ പകരുന്ന മരുന്നിന്റെ അളവ് പരിശോധിച്ചും അവൾ അവിടെയാകെ ചുറുചുറുക്കോടെ ഓടി നടന്നു. തരുൺ അവളുടെ പ്രവൃത്തികൾ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു സിഗരറ്റ് എടുത്ത് പുകച്ചു. "അണ്ണന് കാര്യം മനസ്സിലായോ " ചോട്ടു അവനരികിലേക്ക് ചെന്നു. "മ്മ് " തരുൺ അമർത്തി മൂളി. "അമ്മാവന്റെ പണം മുഴുവൻ അടിച്ചു മാറ്റി അവൾ ചെയ്യുന്ന ഒരു ചാരിറ്റി പ്രവൃത്തി. അത്രന്നെ " “ഉം...” തരുൺ ഗൗരവത്തിൽ ഒന്നു മൂളി. പെട്ടെന്നാണ്‌ ദൂരെ നിന്നും ഒരു മുരൾച്ചയുയർന്നത്. അവർ രണ്ടുപേരും ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി. അതിനടുത്ത മലയിൽ നിന്നാണ്‌. താഴ്വാരത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്ന ഒരു ഹെലികോപ്റ്റർ അവിടമാകെ വലം വെച്ചു പറക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. അധികം താമസിയാതെ അതിനടിയിലെ നോസിലുകളിൽ നിന്നും വെളുത്ത എന്തോ ദ്രാവകം പുറത്തേക്ക് ചീറ്റിത്തെറിക്കാനുമാരംഭിച്ചു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഹെലികോപ്റ്റർ ഒരു മൂടൽ മഞ്ഞിലെന്നവണ്ണം മറഞ്ഞുപോയി. അത്ര ദൂരെയായിരുന്നിട്ടു കൂടി എന്തോ ഒരു കീടനാശിനിയുടെ രൂക്ഷഗന്ധം കിട്ടി അവർക്കു രണ്ടിനും. “എന്താ അവിടെ കൃഷി ?” ചോട്ടു മൃദുലയെ നോക്കി ഉറക്കെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. “എന്താ ?” അവൾ തിരിഞ്ഞു. നെറ്റി ചുളിഞ്ഞിരുന്നു. “ദാ അവിടെ... എന്താ കൃഷി ?” ചോട്ടു കോപ്റ്ററിനു നേരേ വിരൽ ചൂണ്ടി. മൃദുല, പെട്ടെന്നു തന്നെ താൻ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന പ്രവർത്തി അവസാനിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, നടന്ന് അവർക്കരികിലെത്തി. “അവടെ കൃഷിയാണെന്ന് നിനക്കെങ്ങനെ മനസ്സിലായി ?” “അതുപിന്നെ... കീടനാശിനി...” ചോട്ടു വിക്കി. “ഈ സാധനത്തിനെ നിനക്ക് എവിടുന്നു കിട്ടി ?” അവളുടെ നോട്ടം തരുണിലേക്കായി. തരുൺ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഗാഢമായ ആലോചനയിലായിരുന്നു അവൻ. “ഡാ... എന്തു പറ്റി ?” മൃദുല ഒരു ചെറുചിരിയോടെ അവനെ തട്ടി വിളിച്ചു. “അപ്പൊ, എന്റെ മാമന്‌ വെജിറ്റേറിയൻ ഹോട്ടൽ ബിസിനസ് മാത്രമല്ലല്ലേ ?” അവളുടെ അതേ ചിരി തരുണിന്റെ മുഖത്തേക്കും പടർന്നിരുന്നു. “മാമനു വേറേ ബിസിനസുകളൊക്കെയുണ്ട്. പക്ഷേ ഇത്... എന്റെയാണ്‌. സാക്ഷാൽ മൃദുല ചന്ദ്രശേഖർ റെഡ്ഢിയുടെ മാത്രം. നിന്റെ മാമന്‌ ഇവിടെ യാതൊരുവിധ വോയ്സുമില്ല. മനസിലായോ ?” (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ