ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6D4BNm6?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#MISSIO ((9)) മേലേടത്ത് തറവാട്. ഒരു കൂട്ടുകുടുംബമായിരുന്നു അശ്വിനിയുടേത്. അച്ഛന്‍ രാമേന്ദ്രന്‍ വലിയൊരു ബിസിനസ്സുകാരന്‍ ആയിരുന്നെങ്കിലും ഉള്ളു കൊണ്ട് അദ്ദേഹം പഴഞ്ചനായിരുന്നു. രാമേന്ദ്രന്‍റേയും മാളവികയുടേയും ഒറ്റ മകൾ , അതാണ് അശ്വിനി. അശ്വിനിക്ക് അഞ്ചു വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ അവളെ വിട്ട് മരണത്തിന് കീഴടങ്ങി മാളവിക . . പിന്നീട് ഒരു പുനര്‍ വിവാഹം പോലും വേണ്ടെന്ന് വച്ച് മകള്‍ക്കു വേണ്ടി ജീവിക്കുകയായിരുന്നു രാമേന്ദ്രന്‍ . . അനിയന്‍ രവീന്ദ്രന്‍ . അശ്വിനിയുടെ ചെറിയച്ഛന്‍ . രവീന്ദ്രന് രണ്ടു മക്കള്‍ . മൂത്തവന്‍ ആദിത്യനും ഇളയവള്‍ ആരതിയും . രവീന്ദ്രന്‍റെ ഭാര്യ സുമതി . എല്ലാവരും കഴിഞ്ഞിരുന്നത് ആ വലിയ തറവാട്ടില്‍ . കൊല്ലം ജില്ലയിലെ മേലേടത്ത് തറവാട്ടില്‍. ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ ഇപ്പോള്‍ അശ്വിനി കോളേജില്‍ സെക്കന്‍റ് ഇയര്‍ പഠിക്കുന്നു. "ഏയ്‌ അച്ചൂ....?? ( അശ്വിനിയുടെ വിളിപ്പേര് )" രേണുകയുടെ വിളി കേട്ട് അശ്വിനി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "ഇന്നെന്താ പട്ടു പാവാടയൊക്കെ ഇട്ട് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി ഒന്നു സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ടല്ലോ നീ...!!" അശ്വിനിയുടെ തോളില്‍ കൈയ്യിട്ടു കൊണ്ട് രേണുക പറഞ്ഞു. "അല്ലാ നീ കൊച്ചീന്ന് ഇതെപ്പോ വന്നു...??" അശ്വിനി നെറ്റി ചുളിച്ചു . "ഞാന്‍ ഇന്നലെ ഹോസ്റ്റലില്‍ എത്തി . നീ ഇത് പറ മോളേ , സീനിയര്‍ ശ്യാമിനെ കാണിക്കാനുള്ള ഒരുക്കമാണോ ഇത്...??" കളിയാക്കലോടെ രേണുക ചോദിച്ചു . "ഓ പിന്നേ , ഇത് അതൊന്നുമല്ല.. അച്ഛന്‍ ഇന്നലെ എത്തിയിരുന്നു . അദ്ദേഹം പ്രധാനമായും രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത് . ഒന്ന് അച്ഛന്‍ വന്നത് പ്രമാണിച്ച് ഞാന്‍ ഇന്ന് ക്ലാസ്സ് ലീവെടുക്കരുതെന്ന് . രണ്ട് ദാ ഈ പാവാട അണിഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഇവിടെ എത്തണമെന്ന് . അച്ഛന്‍റെ ആഗ്രഹമല്ലേ ഞാന്‍ എതിരൊന്നും പറയാന്‍ പോയില്ല..." "ഓ ഇടക്കിടക്ക് ബിസിനസ്സ് ടൂറെന്നും പറഞ്ഞ് ലണ്ടനിലും മറ്റുമൊക്കെ ചുറ്റിയടിക്കുന്ന നിന്‍റെയച്ഛന്‍ ഇത്രയ്ക്കും പഴഞ്ചന്‍ ആയിപ്പോയല്ലോടീ മോളെ..." രേണുക കളിയാക്കി അശ്വിനിയുടെ കവിളിൽ നുള്ളി. "ഇത് പഴഞ്ചന്‍ ഒന്നും അല്ല മോളേ , നമ്മുടെയൊക്കെ സംസ്കാരത്തിന്‍റെ ഭാഗമാ ഇതൊക്കെ.. അതാദ്യം മോൾ മനസ്സിലാക്ക്.." "പിന്നേ എന്നിട്ട് കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഈ സംസ്കാരമൊന്നും ഞാൻ കണ്ടില്ലല്ലോ. ജീന്‍സും ഷർട്ടും ധരിച്ചാണല്ലോ നീ കോളേജിൽ വന്നത്.." "അത് . . പിന്നെ . . ഇത് അച്ഛന്‍റേയും കൂടി ആഗ്രഹമല്ലേ.. ഇന്നിങ്ങനെയൊക്കെ പോട്ടേ.. അതിരിക്കട്ടെ നിന്‍റെ അച്ഛന്‍റെ മാര്‍ജിന്‍ ഫ്രീ മാര്‍ക്കറ്റ് കുഴപ്പമില്ലാതെ പോകുന്നണ്ടല്ലോ അല്ലേ..??" "ങ്ഹാ അതൊക്കെ നന്നായി പോകുന്നുണ്ട്.. ആരുമറിയാതെ നീ രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ തിരുമറി ചെയ്തു തന്ന് സഹായിച്ചത് തല്‍ക്കാലത്തേക്കുള്ള ഒരു പിടി വള്ളിയായി. പഴയതു പോലെയല്ല അച്ചു , അച്ഛന് ഷോപ്പിനോട് വലിയ താല്‍പ്പര്യം ഇല്ലാത്തതു പോലെയാ. മൊത്തം ലോസ്സാ കച്ചവടം. ഇവിടത്തെ പഠിപ്പ് കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് കൊച്ചിയിലെത്തീട്ടു വേണം എനിക്ക് ആ ഷോപ്പ് സ്വയം ഏറ്റെടുത്ത് നോക്കാന്‍. അല്ലാതെ വേറെ നിവൃത്തിയില്ല. അന്ന് നിന്‍റെ കൈയ്യീന്നു വാങ്ങിയതിനൊക്കെ ഞാൻ കടം വീട്ടും..." മുഖം വാടി രേണുക പറഞ്ഞു. "ഏയ് നീ വിഷമിക്കല്ലേ രേണൂ . എല്ലാം ശരിയാവും. എന്നെങ്കിലും ഏതേലും വിധത്തില്‍ എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം വന്നാല്‍ നീ എന്നെയൊന്ന് സഹായിച്ചാല്‍ മാത്രം മതി.." അശ്വിനി പുഞ്ചിരിയോടെ രേണുകയുടെ മുഖത്തു നോക്കി. ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ "ആ പറഞ്ഞത് അറം പറ്റിയതു പോലെ ആയി അല്ലേ..." ഗരം സിഗരറ്റ് താഴെയിട്ട് ചവിട്ടി അണച്ച് കരണ്‍ എഴുന്നേറ്റ് ടേബിളില്‍ വച്ചിരിക്കുന്ന വാട്ടര്‍ ജഗ്ഗ് വെള്ളം വായിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തി. "ഉം..." അശ്വിനി ഒന്നു മൂളി. "അപ്പോൾ ഈ രേണുക തനിക്ക് ഇവിടെയൊരുക്കിയ സഹായങ്ങള്‍ അത്ര ചെറുതൊന്നും ആയിരുന്നില്ല...??" വെള്ളം കുടിച്ചതിനു ശേഷം അശ്വിനിയുടെ മുഖത്തു നോക്കി കരണ്‍ ചോദിച്ചു. "രേണുകയും കൂടി ഇല്ലായിരുന്നേല്‍ ഞാന്‍ പണ്ടേ മരിച്ചു പോയേനേ കരണ്‍. അവളുടെ തീരുമാനങ്ങളായിരുന്നു എന്നെ കൊണ്ട് മുസ്ലീം വേഷം ധരിപ്പിച്ചതും എന്നെ ഒളിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതും..." കട്ടിലില്‍ ഇരുന്ന് അശ്വിനി മറുപടി കൊടുത്തു. "അപ്പോള്‍ തന്‍റെ ചെറിയച്ഛനാണ് തനിക്ക് പിന്നിലെന്ന് രേണുകയ്ക്കറിയാം...??" കരണ്‍ പതിയെ അശ്വിനിക്കടുത്തേക്ക് വന്നു ചോദിച്ചു. "യെസ് കരണ്‍ . ബട്ട്....." അവൾ എന്തോ പറയാൻ ഭാവിച്ചതും മുറിയിലെ ഇന്റർകോം ലൈൻ ശബ്ദിച്ചു. കരണ്‍ അത് അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്തു : "യെസ്...?? "സര്‍ ഇത് റിസപ്ഷനില്‍ നിന്നുമാണ്..." മറുപുറത്തു നിന്നും ശബ്ദം വന്നു. "ശെരി എന്താ കാര്യം...??" കരൺ ചോദിച്ചു. "സര്‍ ഇന്ന് ചെക്ക്ഔട്ട് ചെയ്യുന്നുണ്ടോ അതോ...?? ഇവിടെ ഒരു ഗസ്റ്റ് വെയിറ്റിംഗിലാ സര്‍.. അതാ വിളിച്ച് അന്വേഷിച്ചത്.." "No.. No.. I need two more days.. ബാലൻസ് പേയ്മെന്‍റ് ഞാന്‍ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ചെയ്തോളാം..." "ശെരി സര്‍ . ഞങ്ങളൊന്ന് കണ്‍ഫം ചെയ്തുന്നേയുള്ളൂ.. Anything Else Sir...??" "No.. Not Now.." "ഓക്കെ സര്‍ , താങ്ക്യൂ..." കരണ്‍ ആ കോള്‍ സംഭാഷണം മുറിച്ചു. അപ്പോഴും അശ്വിനി കട്ടിലില്‍ തന്നെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ അവള്‍ക്കെതിരെയായി കസേരയിട്ടിരുന്നു. "അപ്പോൾ രേണുകയ്ക്ക് തന്‍റെ ചെറിയച്ഛനെ സംശയമില്ലെന്നാണോ പറഞ്ഞു വരുന്നത്...?" "യെസ് കരൺ.." "അങ്ങനെ പറയാന്‍ കാരണം..?" "അവള്‍ക്ക് സംശയം മറ്റൊരാളെ ആയിരുന്നു.." "ആരെ...?" "ശ്യാമിന്‍റെ കൂട്ടുകാരന്‍ സാജനെ..." "Whaaaaat????!!!" ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ "ദേ ആ ശ്യാം അവിടെ നിന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നു....." ഒന്നാം നിലയില്‍ നിന്നും അശ്വിനിയെ ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന സുന്ദരൻ ചെറുപ്പക്കാരനെ കണ്ണു കൊണ്ട് ചൂണ്ടി രേണുക അശ്വിനിയോടു പറഞ്ഞു. "ഉം.. ഞാനും കണ്ടു.. കുറേ നേരമായി അവന്റെ ആ നിൽപ്പ്.. ഈ ചെറുക്കന് ഒരു നാണവുമില്ലേ എന്‍റെ പുറകേ ഇങ്ങനെ ഒലിപ്പിച്ച് നടക്കാന്‍ ? ഇതെത്രാന്നു വെച്ചാ ?? മനുഷ്യന് നാണക്കേട് വന്നു തുടങ്ങി..." ശ്യാമിനെ നോക്കാതെ അശ്വിനി പറഞ്ഞു. "ഉം ഇതേതാണ്ട് അസ്ഥിക്ക് പിടിച്ച പ്രേമമാണെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത് . ഇവന്‍ നിന്നേയും കൊണ്ടേ പോകൂ മോളേ..." രേണുക കളിയാക്കി. "ശോ നിന്‍റെ നാവിന് ലൈസന്‍സില്ല . ഇങ്ങ് വന്നേടീ പെണ്ണേ..." രേണുകയുടെ കൈ പിടിച്ച് തന്നിലേക്കടുപ്പിച്ച് നടക്കുമ്പോഴും അശ്വിനി അവനെയൊന്ന് നോക്കി . ആ നോട്ടം കണ്ടെന്ന പോലെ ശ്യാം തിരിച്ചും അശ്വിനിയെ നോക്കി തന്‍റെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി വിടര്‍ത്തി. അന്ന് കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് പോകാന്‍ നേരം പെട്ടെന്നായിരുന്നു അശ്വിനിയുടെ മുന്നില്‍ സാജന്‍ ചാടി വീണത്. "ടീ പെണ്ണേ നിനക്ക് നമ്മുടെ ശ്യാമിനെ പ്രേമിച്ചാലെന്താ...??" തന്‍റെ മീശ പിരിച്ച് അശ്വിനിയെ നോക്കി അവന്‍ കണ്ണുരുട്ടി . "നിന്‍റെ സ്വത്തും മുതലും പണവുമൊക്കെ നിന്‍റെ കൈയ്യില്‍ തന്നെ വെച്ചാ മതി. അതിന്‍റെ ഹുങ്കും കൊണ്ട് കോളേജില്‍ വിലസ്സിയാല്‍ പുന്നാരമോളേ.." സാജന്‍ അവളുടെ തോളില്‍ കൈ വച്ചു. "കയ്യെടുക്ക് സാജാ..." അവന്റെ മുഖത്ത് തുറിച്ചു നോക്കി അശ്വിനി കനപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. "ഓ എന്തോ...?? പറ്റുമെങ്കില്‍ നീയൊന്ന് ശ്രമിച്ച് നോക്ക് ഈ കൈ എടുത്തു മാറ്റാന്‍..." സാജൻ രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു. "കൈയ്യെടുക്കെടാ..." അശ്വിനി രണ്ടാമതും പറഞ്ഞു നോക്കി. "എടുത്തില്ലേല്‍ നീയെന്തു ചെയ്യും...??" "കൈയ്യെടുക്കെടാ നാറീ...." സാജന്‍റെ കരണം നോക്കി അശ്വിനി ഒന്നു പൊട്ടിച്ചു. "ഇവിടെയുള്ള പെണ്‍പിള്ളേരുടെ അടുത്തെടുക്കുന്ന ചീപ്പ് ഷോ നീ എന്‍റെയടുത്ത് ഇറക്കിയാലുണ്ടല്ലോ , ങ്ഹാ...." കോപം കൊണ്ട് അശ്വിനിയുടെ രക്തം തിളച്ച് മറിഞ്ഞ് കണ്ണുകള്‍ ചുവന്നു. "ഡീീീ.....!!!" സാജന്‍ തന്‍റെ കൈ ഉയര്‍ത്തി അവളെ തല്ലാന്‍ ഓങ്ങിയതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു അവന്റെ കൈയ്യില്‍ പിടിത്തം വീണത്. അത് ശ്യാം ആയിരുന്നു . "ഹ.. എന്താടാ ഇത് ? പെണ്‍കുട്ടികളോട് ഇങ്ങനെയാണോ പെരുമാറുന്നേ...??" ശ്യാം സാജനെ പിടിച്ചു മാറ്റി. "അളിയാ , അളിയന് വേണ്ടിയാ ഞാന്‍ ഇവളോട് കെഞ്ചിയത് . അപ്പോ അവള്‍ക്ക് ഒടുക്കത്തെ മൊട. എന്നെ ഇവള്‍ തല്ലി അളിയാ..." ശ്യാമിന് മുന്നിൽ അവൻ നല്ലപിള്ള ചമഞ്ഞു നിന്നു. "ശെരി.. അത് ഞാന്‍ ചോദിച്ചോളാം . തല്‍ക്കാലം നീ പോ . എടാ വിഷ്ണു ദേ ഇവനെ കൊണ്ടുപോയേ..." തന്റെ കൂടെ വന്ന മറ്റു കൂട്ടുകാര്‍ക്കൊപ്പം സാജനെ പറഞ്ഞയച്ച് ശ്യാം അശ്വിനിയെ നോക്കി : "സോറിട്ടോ അശ്വിനി. അവനല്‍പ്പം കുടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒന്നും തോന്നരുതുട്ടോ..." ഇതുപോലെയുള്ള കൂട്ടുകാരെയൊക്കെ അകറ്റി നിര്‍ത്തുന്നതാ ശ്യാം നിങ്ങള്‍ക്ക് നല്ലത്... " തന്റെ കോപം അടക്കാനാവാതെ അവളുടെ രക്തം ഇരച്ചു കയറുകയായിരുന്നു. "എന്ത് ചെയ്യാനാ അശ്വിനി . ചെറുപ്പം തൊട്ടേയുള്ള കൂട്ടാ ഞങ്ങള്‍ . ഇനി ഇങ്ങനെയൊന്നുമുണ്ടാവാതെ ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം..." അപേക്ഷപോലെ ശ്യാം പറഞ്ഞു. ഉം... ഒരു മൂളല്‍ ശ്യാമിന് കൊടുക്കവേ രേണുക രംഗത്തെത്തി. "എന്താ അച്ചൂ.. എന്താ പ്രശ്നം...??" "ഏയ് ഒന്നുമില്ല..." അശ്വിനി തളർന്ന മറുപടി കൊടുത്തു. "എന്നാല്‍ ഞാന്‍ പോട്ടെ അശ്വിനി..." ശ്യാം അവളോട് പറഞ്ഞു. അവൾ ശിരസ്സാട്ടുക മാത്രം ചെയ്തു. നടന്നു പോവുന്ന ശ്യാം മെല്ലെ അശ്വിനിയെ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി മന്ദഹസിച്ചു കാണിക്കാനും മറന്നില്ല. "ഉം ഉം മനസ്സിലായി മനസ്സിലായി . നീ അവന്‍റെ വലയില്‍ വീണു തുടങ്ങി . അല്ലേടി ചുന്ദരി കോതേ..." രേണുകയുടെ കളിയാക്കൽ. "നിനക്കെന്താ രേണു വല്ല വട്ടുണ്ടോ ?? ആ ചെക്കനോട് എനിക്കങ്ങനെയൊന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല..." "ഉവ്വ ഉവ്വ..." ആത്മഗതം പോലെ രേണുക നിന്നു. "രേണൂ നീ നാളെ ഫ്രീ ആണേല്‍ വൈകിട്ട് എന്‍റെ കൂടെയൊന്നു വരണം..." "എന്താ കാര്യം ?? " "ഒന്നൂല്ല . ആരതിയുടെ പിറന്നാളല്ലേ . അവള്‍ക്ക് ചെറിയ ട്രീറ്റ് ചെയ്യണം . കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു ഔട്ടിങ്ങും.." അശ്വിനി കാര്യം പറഞ്ഞു. "അതിനെന്താ നാളെ എന്ത് തിരക്കാണേലും ഞാനെത്തും . വെറുതെ തിന്നാന്‍ കിട്ടുന്ന അവസരം എന്തിനാ വേസ്റ്റ് ആക്കുന്നേ...??" രേണുകയുടെ ചുണ്ടിലൊരു കള്ളച്ചിരി വിടർന്നു നിന്നു അപ്പോൾ. തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയ അശ്വിനിയെ അനുജത്തി ആരതി വന്ന് പുണര്‍ന്നു കൊണ്ട് കൊഞ്ചി : "ചേച്ചീ നാളത്തെ കാര്യം ഓര്‍മ്മയുണ്ടല്ലോ...??" "മറന്നിട്ടില്ലെടീ പെണ്ണേ . നമുക്ക് അച്ഛന്‍റെ കാറില്‍ തന്നെ പോവാം..." ആരതിയുടെ തലയ്ക്കിട്ട് ഒരു കിഴി കൊടുത്തുകൊണ്ട് അശ്വിനി പറഞ്ഞു "ഉം ഉം പ്രായം കൊണ്ട് രണ്ട് വയസ്സിന്‍റെ വ്യത്യാസമേ ഉള്ളൂ എങ്കിലും രണ്ടു പേരും ഏതാണ്ട് അമ്മേ മോളേം പോലെയാ..." അശ്വിനിയുടെ അച്ഛന്‍ രാമേന്ദ്രനും രംഗത്തെത്തി. "രണ്ട് വയസ്സിനാണേലും ഇവളെന്‍റെ പുന്നാര അനിയത്തിയല്ലേ അച്ഛാ..." അനുജത്തി ആരതിയെ അവൾ ചേർത്തു പിടിച്ചു. "ഉം . . വലിയ ആഘോഷത്തിലൊന്നും പിറന്നാള്‍ നടത്താന്‍ നില്‍ക്കണ്ട.. അമ്പലത്തില്‍ പോവുക വഴിപാട് ചെയ്യുക . പിന്നെ ലളിതമായ രീതിയില്‍ ഇവിടെയൊരു സദ്യയും.. അത്രയും മതി.." ചെറിയച്ഛന്‍ അതും പറഞ്ഞെത്തിയതും ആരതി തന്റെ മുഖം വീര്‍പ്പിച്ചു. ങ്ഹും..!! "ഹ നീ ഇതെന്തൊക്കെയാടാ രവീ ഈ പറയണേ ? അവര് കുട്ട്യോളല്ലേ . ലേശം അവര്‍ അടിച്ചു പൊളിക്കട്ടേടാ . . മോളേ ഇവന്‍ ഇങ്ങനെയൊക്ക പറയും മോളത് കാര്യമാക്കണ്ട . നാളെ ചേച്ചിയോടൊപ്പം പോയി മോള് അടിച്ചു പൊളിച്ചിട്ടു വന്നാ മതി.." രാമേന്ദ്രൻ ഇടപെട്ടു. "താങ്ക്യു വല്ല്യച്ചാ..." ആരതി ഓടി വന്ന് രാമേന്ദ്രനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "ഉം അധികം സോപ്പിംഗ് ഒന്നും വേണ്ട.. കുരുത്തക്കേട് എന്തെങ്കിലുമെടുത്താല്‍ എന്‍റെ സ്വഭാവം മാറും. കേട്ടല്ലോ... ടാ രവീ നീ ഇങ്ങു വന്നേ , എനിക്ക് നിന്നോട് ചിലത് പറയാനുണ്ട്.." "ഇന്നെന്തോ നിന്‍റെ വല്ല്യച്ഛന്‍റെ മൂഡ് നല്ലതാണെന്ന് തോന്നുന്നു . ഇല്ലെങ്കില്‍ പഴഞ്ചന്‍ രാമേന്ദ്രന്‍ ഇതിനൊന്നും സമ്മതിക്കേല്ല.." അച്ഛനും ചെറിയച്ഛനും പോയി എന്നു കണ്ടപ്പോൾ അശ്വിനി ആരതിയുടെ അടുത്ത് വന്ന് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. "ദേ ചേച്ചീ ചേച്ചീടെ അച്ഛനെ കുറിച്ചാ ഈ പറയണേന്ന് ഓര്‍മ്മ വേണം..." വിരൽ ചൂണ്ടി ആരതി കളിയാക്കി. "അതൊക്കെ എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയുണ്ടെടീ കാന്താരീ...." ആരതിയുടെ തോളില്‍ കൈയ്യിട്ട് അശ്വിനി അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി. കുറച്ച് മാറി നിന്ന് അച്ഛനും ചെറിയച്ഛനും എന്തോ കാര്യത്തില്‍ തര്‍ക്കിച്ചു സംസാരിക്കുന്നതു പോലെ അവള്‍ക്ക് തോന്നി. ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ "ഇത്തരത്തിൽ അച്ഛനും ചെറിയച്ഛനും തർക്കിക്കുന്നത് ഇതാദ്യമായാണോ അശ്വിനി കാണുന്നത് ??" സംശയത്തോടെ കരണ്‍ അവളെ നോക്കി. "ഇല്ല ഇതിനു മുമ്പും ഞാന്‍ പല തവണ അച്ഛനും ചെറിയച്ഛനും തമ്മില്‍ ചില തര്‍ക്ക വിഷയമുള്ളതായി കാണുന്നുണ്ട്. പിന്നീടാണ് എനിക്കത് ബോധ്യമായത്. എന്തിനാണ് എന്‍റെ അച്ഛനും ചെറിയച്ഛനും തര്‍ക്കത്തിലേര്‍പ്പെടുന്ന കാര്യം എനിക്കു മനസ്സിലായി.." "എന്തിനായിരുന്നു ആ തർക്കമെല്ലാം?? " "എന്‍റെ പേരില്‍ മുത്തച്ഛന്‍ എഴുതി വെച്ച സ്വത്തു വകകളായിരുന്നു അവരുടെ തര്‍ക്കത്തിന് കാരണം.." അശ്വിനി തുറന്നു പറഞ്ഞു. കരണ്‍ എന്തോ ചിന്തിച്ച് ഒന്നു മൂളിയ ശേഷം അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു : "അപ്പോൾ അന്നൊക്കെ തന്‍റെ നേരെ വധഭീഷണിയുള്ള കാര്യം തനിക്കറിയില്ലായിരുന്നോ...??!!" "ഇല്ല കരണ്‍.. ആയിടയ്ക്കൊന്നും എനിക്കങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടില്ല.. പിന്നീട് പതുക്കെ പതുക്കെ എന്‍റെ ജീവന്‍ അപകടത്തിലാണെന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി.." "എന്നിട്ടെന്താ താനത് തന്‍റെ അച്ഛനോട് പറയാതിരുന്നത് ?? " ആ ചോദ്യത്തിനുത്തരമായി അശ്വിനി അല്‍പ്പം ഒന്നു നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു : "ഞാനത് പറയുന്നതിന് മുന്നേ എന്‍റെയച്ഛന്‍ എന്നെ വിട്ട് മരണത്തിലേക്ക് യാത്രയായി കരണ്‍..." "Whaaaaat????!!!" ❇❇❇❇❇❇❇❇❇❇ "ഹലോ രേണു നീ ഇതെവിടെയാ ? ഞങ്ങള്‍ നിന്‍റെ ഹോസ്റ്റലിന് മുന്നിലുണ്ട്..." ഫോണിലൂടെ അശ്വിനി ചോദിച്ചു. ആരതിയുമൊത്ത് പോളോ കാറില്‍ രേണുകയെ പിക്ക് ചെയ്യാന്‍ വന്നതായിരുന്നു അവൾ. "ദാ ഞാനിതാ എത്തി..." ശര വേഗത്തില്‍ ഹോസ്റ്റലിറങ്ങി രേണുക കാറില്‍ കയറിയിരുന്നു.. "എന്നാ പോവാം..." അശ്വിനി കാര്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് പോയി. അന്നത്തെ ദിവസം ഒരു അടിച്ചു പൊളിയുടെ ദിവസം തന്നെ ആയിരുന്നു . ആരതിയെ സ്നേഹം കൊണ്ട് വീര്‍പ്പു മുട്ടിച്ചു അശ്വിനി . . അവള്‍ക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം വാങ്ങി കൊടുത്ത് സെലിബ്രേറ്റ് ചെയ്ത് ആ വൈകുന്നേരം മൂന്നോട്ട് പോയി . . മറ്റൊരു ഷോപ്പില്‍ ഡ്രസ്സെടുക്കാന്‍ നില്‍ക്കുന്ന അശ്വിനിയെ തീർത്തും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവന്‍ വീണ്ടും അവളുടെ മുന്നില്‍ ചാടി നിന്നു. സാജൻ...!! "അല്ലാ.. എന്താടി മോളേ ഷോപ്പിംഗ് ആണോ...??" തന്‍റെ മുഖം അശ്വിനിയിലേക്കടുപ്പിച്ച് സാജന്‍ ചോദിച്ചു . "സാജന്‍ എന്തായിത് ? തനിക്ക് ഇന്നലത്തെ അനുഭവം പോരാന്നുണ്ടോ..??" അശ്വിനി കണ്ണുരുട്ടി. "ഏയ് എന്തായിത് ? എന്‍റെ ചേച്ചിയെ എന്തിനാ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നേ..??" ആരതി മുന്നോട്ട് വന്നു. "ചെലക്കാതെ അങ്ങോട്ട് മാറി നില്‍ക്കെടി നരുന്ത് പെണ്ണേ...." ആരതിയെ ഒരു തള്ള് വെച്ചു കൊടുത്തു സാജന്‍. അപ്പോഴേക്കും ഏതാനും ആളുകൾ ബഹളം കേട്ട് അവിടെയെത്തി കാര്യമന്വേഷിച്ചു. "ദേ ഇയാള് ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ എന്‍റെ ചേച്ചിയെ ശല്യപ്പെടുത്തുവാ..." സാജനെ ചൂണ്ടി ആരതി അവരോടായി പറഞ്ഞു. "ആഹ , നിന്നേ പോലെയുള്ള ഞരമ്പന്മാരെ ഒതുക്കാന്‍ ഞങ്ങൾ കുറച്ചുപേർ ധാരാളം മതി. ഇങ്ങോട്ട് വാടാ..." ഒരാൾ സാജന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിത്തമിട്ടു. "ഹ മാറി നില്‍ക്കടോ..." സാജനും അവരും തമ്മില്‍ പിടി വലിയായി. ബഹളം കേട്ട് രേണുകയും രംഗത്ത് എത്തി. ചോദിക്കാനെത്തിയ ആളുകളെ തള്ളി മാറ്റി സാജന്‍ അശ്വിനിയുടെ നേര്‍ക്ക് ചെന്ന് വിരൽ ചൂണ്ടി : "ടീ നീ കരുതിയിരുന്നോ. ശ്യാമല്ല ഏത് ഉടയ തമ്പുരാന്‍ വന്നാലും നിനക്ക് അല്‍പ്പായുസ്സാ.. അടുത്ത പെരുന്നാളിന് അറക്കാന്‍ ഇട്ടിരിക്കുകയാ നിന്നെ..." ഇടിമുഴക്കം പോലെയുള്ള സാജന്റെ ആ ഭീഷണി കേട്ട് ഒരുതരം തരിപ്പോടെ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു അശ്വിനി. അത്രയും പറഞ്ഞ് സാജന്‍ ഷോപ്പിറങ്ങുമ്പോള്‍ അശ്വിനിയെ നോക്കി അവൻ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കും എന്ന മട്ടിൽ. ((തുടരും)) രചന കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ