ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6n97zEw?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി... Part 36💞 രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു രുദ്രന് ഗൗരിയോട് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത് നല്ലൊരു വാർത്തയായിരുന്നു. പ്രമുഖ സ്വകാര്യ ബാങ്കിന്റെ മൂവാറ്റ്പുഴ ബ്രാഞ്ചിൽ പേർസണൽ ലോൺ സെക്ഷനിൽ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ആയിട്ട് ജോലി കിട്ടിയ വിവരം… രുദ്രന് തല്ക്കാലം പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ഒരു ജോലി ലഭിച്ചത് ഗൗരിയ്ക്കും സന്തോഷം പകർന്നു…. ഗൗരിയുമായി ഫോണിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഇരുവരുമാ സന്തോഷം പങ്കുവച്ചു… "ദേവേട്ടാ….ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ…നമുക്കുള്ളത് എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ സമയമാവുമ്പോൾ ശരിയാവുമെന്ന്…." "ഹ്മ്…മറ്റന്നാൾ തൊട്ട് പോയിത്തുടങ്ങണം…ഫീൽഡിൽ കുറച്ചു അലച്ചിൽ കാണും. എന്നാലും കുഴപ്പമില്ല…" "ദേവേട്ടനിപ്പോൾ സന്തോഷമായില്ലേ….ദൈവം നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ട് ദേവേട്ടാ "… ഗൗരിയുടെ വാക്കുകളിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി… "ചിലപ്പോൾ ഒരു വണ്ടി ഒപ്പിക്കേണ്ടി വരും….അതാണ്‌ അടുത്ത പൊല്ലാപ്പ്…." "ഇത്രയും ശരിയായില്ലേ ദേവേട്ടാ….അതും ശരിയാവും…." "അങ്ങനെ തന്നെയാവട്ടെ…. നിന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ കഴിയാറായില്ലേ….ഇനി തമ്മിൽ കാണുന്നത് ബുദ്ധിമുട്ട് ആവുമല്ലോ നന്ദു…." "അതിനും എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടാകും ദേവേട്ടാ… എന്റെ കലിപ്പൻ നന്നായി മുന്നോട്ട് പോകു….all the best…" "ലവ് യൂ നന്ദു…." "ലവ് യൂ ദേവേട്ടാ…." 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ജോലിയ്ക്ക് ജോയിൻ ചെയ്ത രുദ്രന് ആദ്യം കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടുകളൊക്കെ തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നീട് അവനത് ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങി… ബാങ്ക് കൊടുക്കുന്ന കോൺടാക്ടുകളിലേക്ക് വിളിച്ചു ലോൺ ആവശ്യമുള്ളവരെ കണ്ടെത്തി അവരെ സമീപിച്ചു രേഖകൾ പരിശോധിക്കുക, അർഹതയുണ്ടോ തുടഗിയ കാര്യങ്ങൾ നോക്കി അതിനനുസരിച്ചു മുന്നോട്ടുള്ള കാര്യങ്ങൾ നടത്തുക തുടങ്ങി അങ്ങനെ പോയി അവന്റെ ദിനങ്ങൾ…. രുദ്രൻ അതിനിടെ അവന്റെ താമസവും മാറ്റിയിരുന്നു. രുദ്രന്റെയും ജിജോയുടെയും കൂടെ പഠിച്ച ഒരാളുടെ ബന്ധുവിന്റെ വീട്ടിൽ. വീട്ടുടമസ്ഥർ വിദേശത്തായത് കൊണ്ട് വീട് നോക്കാൻ കൂടി ഒരാളെ വേണ്ടിയിരുന്നു അവർക്ക്. അത് രുദ്രനൊരു അനുഗ്രഹമായി. രുദ്രന് ഒരു താമസവും ആയി വാടക ഒന്നും കൊടുക്കാതെ ഭാഗ്യത്തിന്. രാവിലെ ജോലിയ്ക്ക് പോയി ഇരുളുമ്പോഴേക്കും തിരിച്ചെത്താം. തൊടുപുഴ റൂട്ടിൽ അഞ്ചാറു കിലോമീറ്റർ പോയിട്ട് ഒരു തിരക്ക് കുറഞ്ഞ സ്ഥലത്തായിരുന്നു അത്. ഭക്ഷണം സ്വയം പാകം ചെയ്തോ പുറത്ത് നിന്നോ കഴിക്കണം…. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയികൊണ്ടിരുന്നു. ഗൗരിയുടെ എക്സാം കഴിഞ്ഞു അവൾ വീട്ടിൽ ആയതിനാലും മറ്റും അവളെ കാണാൻ കഴിയാത്തതായിരുന്നു രുദ്രന്റെ ആകെയുള്ള ദുഃഖം… ഇടയ്ക്ക് ഒന്നു രണ്ട് പ്രാവശ്യം ഗൗരിയുടെ നിർദേശപ്രകാരം അവളുടെ ബന്ധുവിന്റെ ഡാൻസ് അക്കാദമിയിൽ വച്ചവർ കണ്ടു മുട്ടി. തമ്മിൽ കാണാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ വിഷമം അങ്ങനെയവർ തീർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു…. ദിവസങ്ങൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയപ്പോൾ രുദ്രന് മനസ്സിലായി തന്റെ ജോലിയ്ക്ക് ഒരു ടു വീലർ കൂടിയേ തീരൂ എന്ന്. കാരണം ഫീൽഡിൽ പോകേണ്ടി വരുമ്പോൾ കസ്റ്റമേഴ്സ് ചിലപ്പോൾ ഒരുപാട് ദൂരത്തായിരിക്കും. ബസിലും മറ്റുമായി എത്തിപ്പെടുമ്പോൾ അതുണ്ടാക്കുന്ന സമയനഷ്ടവും അല്ലാതെയുള്ള നഷ്ടവും ഒന്നും ചില്ലറയല്ല. ഇക്കാര്യം ഒരു ദിവസം രാത്രി ഗൗരിയോടവൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ എടുത്തിട്ടു…. "എന്നിട്ട് എന്താ ദേവേട്ടന്റെ പ്ലാൻ "…(ഗൗരി) "അക്കൗണ്ടിൽ ഉള്ളതും മുൻപ് ഹോട്ടലിൽ ജോലി ചെയ്ത് മിച്ചം വച്ചതുമായി കുറച്ചു കാശിരിപ്പുണ്ട്. അത് വച്ചു അടവിനു ഒരു വണ്ടി നോക്കണം. അല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല"…. (രുദ്രൻ) "ദേവേട്ടാ….അപ്പോൾ കിട്ടുന്ന സാലറിയിൽ നല്ലൊരു ഭാഗം അങ്ങോട്ട് പോകില്ലേ. പിന്നെ കയ്യിലൊന്നും ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ….." "അത് നോക്കിയിട്ട് കാര്യമില്ല നന്ദു…. കസ്റ്റമേഴ്സ് ദൂരെയാകുമ്പോൾ അവരുടെ അടുത്ത് സമയത്തിന് എത്താൻ പറ്റാതെ വരും. പിന്നെ വിചാരിച്ചത്ര കസ്റ്റമേഴ്സിന്റെ അടുത്ത് എത്തിപ്പെടാനും ബുദ്ധിമുട്ടാകും. തല്ക്കാലം ഒന്നു ഒപ്പിച്ചേ പറ്റൂ……" "സാരമില്ല ദേവേട്ടാ….എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടാകും. ദേവേട്ടൻ അതോർത്തു വിഷമിക്കല്ലേ കേട്ടോ "…..ഗൗരിയവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "ഇല്ല നന്ദു…എനിക്കെപ്പോഴും ആശ്വാസം പകരാനും ഊർജ്ജം പകരാനും നീയില്ലേ"…രുദ്രന്റെ വാക്കുകളിൽ പ്രണയം നിറഞ്ഞു.. "എന്റെ ദേവേട്ടന് ഒരു താങ്ങായി എന്നും ഞാനുണ്ടാകും. ടെൻഷൻ വരുമ്പോൾ ദേവേട്ടന്റെ സുന്ദരിയായ നന്ദുവിനെ ഓർത്താൽ മതി "… ഗൗരിയുടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള വാക്കുകൾ അവനിൽ ചിരി പടർത്തി…. "എപ്പോഴും ഓർത്താൽ അപ്പോൾ തന്നെ നിന്നെ വന്നു കാണാൻ തോന്നും "… രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "അടുത്ത മാസം റിസൾട്ട്‌ വരും. ഞാനെന്തായാലും പി ജി യ്ക്ക് ചേരും. അപ്പോൾ കാണാം. അത് വരെ എന്റെ കലിപ്പനൊന്നു ക്ഷമിയ്ക്ക്…" "അപ്പോൾ നൃത്തത്തിൽ ഉപരിപഠനത്തിന് പോകണമെന്നത് ഒക്കെ വിട്ടോ…." "വീട്ടുകാർ ദൂരത്തേക്ക് വിടില്ല ദേവേട്ടാ….പിന്നെ അവിടേക്ക് പോയാൽ ഞാനെന്റെയീ കലിപ്പനെ എങ്ങനെ കാണും…." "ഓഹോ….നന്ദൂട്ടിയ്ക്ക് അത്രയ്ക്ക് അസ്ഥിയ്ക്ക് പിടിച്ചിരിക്കുകയാണോ ഈയുള്ളവനോടുള്ള പ്രണയം…." "ദേവേട്ടന് അതിൽ സംശയമുണ്ടോ…എന്റെ ഓരോ അണുവിലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ദേവേട്ടനാ… ഒരു പുരുഷനെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകൂ. എന്റേയീ കലിപ്പൻ മാത്രം. ദേവേട്ടനെ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ഈ ഗൗരി പിന്നെ ജീവനോടെ ഉണ്ടാവില്ല….ദാറ്റ്‌ മച്ച് ഐ ലവ് യൂ "….. വാക്കുകൾ മുഴുമിക്കുമ്പോഴേക്കും അവളുടെ ശബ്ദമിടറിയിരുന്നു…. "ഏയ്‌….നന്ദു…എന്താടാ ഇങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നത്. എനിക്കറിയാം നന്ദു നീയെത്രത്തോളം എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന്… ഐ ലവ് യൂ ടൂ….." "ദേവേട്ടാ….എന്നാൽ വയ്ക്കട്ടെ….ഉമ്മ…." രുദ്രനും അവൾക്ക് ഒരു ചുംബനം കൊടുത്തു… 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 പിറ്റേന്ന് വൈകീട്ട് ഒരു നാല് മണിയായപ്പോൾ ജിജോയുടെ കാൾ വന്നു രുദ്രന്…. "ഡാ….നീയെവിടെയാടാ ഇപ്പോൾ.. ബാങ്കിലുണ്ടൊ അതോ ഫീൽഡിൽ ആണോ…." "ഇപ്പോൾ ബാങ്കിലുണ്ട് അളിയാ….എന്തേ…" "എപ്പോൾ ഇറങ്ങും…." "അഞ്ചുമണിയാവുമ്പോൾ ഇറങ്ങും…എന്തേ അളിയാ…." "അതൊക്കെ പറയാം….നീ ഇറങ്ങാറാവുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങട് വരാം…." തുടർന്നു ജിജോ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു. എന്തിനെന്നറിയാതെ അല്പനിമിഷത്തെ അമ്പരപ്പിന് ശേഷം രുദ്രൻ തന്റെ ജോലിയിൽ വ്യാപൃതനായി…. അഞ്ചു മണിയാവുമ്പോഴേക്കും ജിജോ ബാങ്കിന് മുന്നിൽ എത്തി…. "എന്താ അളിയാ കാര്യം…ഇങ്ങനെ മുൾമുനയിൽ നിർത്താതെ പറയുന്നുണ്ടോ"….ബാങ്കിന് പുറത്തിറങ്ങിയ രുദ്രൻ ജിജോയോട് ചോദിച്ചു… "അതൊക്കെയുണ്ടെടോ…നീ വണ്ടിയിൽ കയറ്…." രുദ്രൻ പിന്നൊന്നും ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല. അവൻ ജിജോയുടെ വണ്ടിയിൽ കയറിയിരുന്നു. ജിജോ വണ്ടിയെടുത്തു… ജിജോ രുദ്രനെയും കൊണ്ട് പോസ്റ്റ്‌ ഓഫീസ് ജംഗ്ഷനിലെ പ്രശസ്തമായ ഒരു ബൈക്ക് ഷോറൂമിലേക്കാണ് കൊണ്ട് പോയത്… "അളിയാ….ഇതെന്താ ഇവിടേക്ക്"….അമ്പരപ്പോടെ രുദ്രൻ ചോദിച്ചു.. "അതൊക്കെയുണ്ട്….നീ വാ "….ജിജോ ഒന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രനെയും കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി… "രുദ്രാ……പിന്നെയൊരാൾ നിന്നെയിവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട് കേട്ടോ "….ജിജോയുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിടർന്നു… അകത്തേക്ക് കയറിയ രുദ്രൻ വിസിറ്റർസ് സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന ഗൗരിയെ കണ്ടു അമ്പരന്നു നിന്നു…. ഗൗരി തന്റെ പതിവ് പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റടുത്തേക്ക് വന്നു… "എടാ….ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലോ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നതെന്ന് "…. ജിജോ രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു…. "ദേവേട്ടാ….ദേവേട്ടൻ ബൈക്കിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ. നമുക്കൊന്ന് നോക്കാം വാ. ദേവേട്ടന് ഒരു സർപ്രൈസ് ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതിയാണ് വിളിക്കാഞ്ഞത്….വാ…" ഗൗരിയവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു… തുടർന്നു അവർ രുദ്രന് പറ്റിയ ഒരു വണ്ടി നോക്കി. 125cc യുടെ ഒരു ബൈക്ക് ഗൗരിയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട നല്ല കളർ നോക്കി ജിജോ തെരെഞ്ഞെടുത്തു…. അമ്പരപ്പ് വിട്ടു മാറാതെ എല്ലാറ്റിനും യാന്ത്രികമായി രുദ്രനും കൂടി. വണ്ടിയെടുക്കാൻ ജിജോ തന്റെ അഡ്രസ് രുദ്രന് പ്രൂഫ് ആയിക്കൊടുത്തു ഷോറൂമിൽ… ക്യാഷ് പേ ചെയ്യാൻ ഗൗരി തന്റെ കാർഡ് കൊടുക്കുന്നത് കണ്ട രുദ്രൻ അന്തം വിട്ടു നിന്നു. ഗൗരിയവനെ നോക്കി ഒന്നു കണ്ണിറുക്കി…. "നന്ദു…. നീയിതിന്റെ ക്യാഷ് കൊടുക്കുകയാണോ "…വന്നപ്പോൾ തൊട്ട് അമ്പരപ്പിൽ കഴിഞ്ഞ രുദ്രന്റെ വായിൽ നിന്നും അങ്ങനെയാണ് വന്നത്… "എന്നാൽ ദേവേട്ടന്റെ കയ്യിൽ ക്യാഷ് ഉണ്ടെങ്കിൽ കൊടുക്ക് "…. ഗൗരിയുടെ മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞിരുന്നില്ല…. പിന്നെന്തൊ പറയാൻ പോയ രുദ്രനെ ജിജോ തടഞ്ഞു…. "ഡാ രുദ്രാ…. ആദ്യം ഈ പ്രൊസീജർ ഒന്നു തീരട്ടെ. എന്നിട്ട് വിശദമായി ഒക്കെ അവള് പറയും. എന്തായാലും നിനക്ക് നല്ലതിനാണ്…." ജിജോ പറഞ്ഞു…. വണ്ടി വാങ്ങുന്നതിന്റെ നടപടിക്രമങ്ങൾ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു അവർ മൂവരും കൂടി പുറത്തിറങ്ങി… അല്പസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഡെലിവറി സെക്ഷനിൽ നിന്നും രുദ്രനുള്ള വണ്ടി വന്നു… രുദ്രനത് ഗൗരിയോട് വാങ്ങാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു… "അതെന്താ ദേവേട്ടാ…നമ്മൾ രണ്ട് പേരിൽ ആറു വാങ്ങിയാലും ഒരുപോലെയല്ലേ…".(ഗൗരി) "നന്ദു….നീ വാങ്ങിയിട്ട് എനിക്ക് താ…അതാണ് ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നത് "…. (രുദ്രൻ) "ഗൗരി…നിന്റെ പരമശിവന്റെ ആഗ്രഹമല്ലേ…പാർവതിദേവി തന്നെ അങ്ങു ഐശ്വര്യമായി കൈ മാറിയാട്ടെ "…. ജിജോ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു….. "ഗൗരി, രുദ്ര…നിങ്ങളിവിടെ സംസാരിച്ചു നിൽക്ക്…എനിക്ക് അങ്ങു പോയിട്ട് കുറച്ചു പണിയുണ്ട്. ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ "… ജിജോ അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി.. "നന്ദു….നീയെന്തിനാ ഇത്രയും കാശ് മുടക്കി ഇതൊക്കെ എടുക്കാൻ പുറപ്പെട്ടത്. നീയെനിക്ക് വണ്ടിയെടുത്ത് തരുക എന്നത് ഞാൻ സ്വപ്‌നത്തിൽ പോലും ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല. ഇപ്പോഴും എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല"…… രുദ്രന്റെ വാക്കുകളിൽ ആശ്ചര്യം നിറഞ്ഞു നിന്നു….. "ഹ ഹ…ദേവേട്ടൻ ഇപ്പോഴും യാഥാർഥ്യത്തിലോട്ട് വന്നിട്ടില്ല എന്ന് ആ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം. പിന്നെ ദേവേട്ടന് ഒരത്യാവശ്യം വന്നാൽ ഞാനല്ലാതെ ആരാ ഉള്ളത് ദേവേട്ടന്. ദേവേട്ടൻ ഈ ജോലിയ്ക്ക് കയറിയപ്പോൾ തൊട്ട് വിചാരിക്കുന്നതാ ഇക്കാര്യം. ദേവേട്ടന് ഒരു സർപ്രൈസ് തരാൻ ആലോചിച്ചപ്പോൾ അത് ജിജോ ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞു. പുള്ളിയും കൂടെ നിന്നു "….ഗൗരി പതിവ് പുഞ്ചിരിയോടെ രുദ്രന് മറുപടി നൽകി…. "അല്ല നന്ദു…നിനക്കെവിടുന്നാ ഇത്രയ്ക്കു ക്യാഷ്. ഇത് നിന്റെ വീട്ടിലെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്താവുമെന്ന് ആലോചിച്ചു കൂടെ "….. രുദ്രനൊരു ഭയപ്പാടോടെ പറഞ്ഞു... "എന്റെ അച്ഛനും ആങ്ങളമാരും അറിയുമെന്ന ഭയമാണെങ്കിൽ ദേവേട്ടനാ ഭയം വേണ്ട. ഇതെന്റെ അമ്മയും മുത്തച്ഛനും കൂടി എന്റെ പേരിൽ മാത്രമിട്ട ക്യാഷ് ആണ്. പിന്നെ ആ ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ടിൽ ക്ലാസ്സ്‌ എടുത്തു കൊടുക്കുന്നതിനു അവിടുത്തെ ആന്റി എനിക്ക് ചെറിയൊരു റെമുണറേഷൻ തരാറുണ്ട്. അതും ഇതിന്റെ കൂടെ തന്നെയാണ് ഞാനിടാറു. ഇത് എന്റെ വീട്ടിൽ ആർക്കുമറിയില്ല… ദേവേട്ടന്റെ നന്ദു ലക്ഷപ്രഭുവാണെന്നേ……" പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കുമ്പോഴേക്കും ഗൗരിയുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിടർന്നു… "എന്തൊക്കെയായാലും നന്ദു….ഇത്രയും വലിയൊരു തുക എനിക്ക് വേണ്ടി മുടക്കുക എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ "….. (രുദ്രൻ) "വേറാർക്കും വേണ്ടിയല്ലല്ലോ…ദേവേട്ടന് വേണ്ടിയല്ലേ "…. ഗൗരിയവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു… "എന്നാലും നന്ദു…." "ഒരെന്നാലുമില്ല…. എന്റെ കലിപ്പൻ അതൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ ജോലിയിൽ മുന്നേറി പതുക്കെ എന്നെയും കെട്ടി അജ്മീർ കൊണ്ടു പോകാനുള്ള പരിപാടി പ്ലാൻ ചെയ്തേ….." ഗൗരിയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട രുദ്രൻ ചിരിച്ചുപോയി…. "അപ്പോൾ മോനെ ദേവേട്ടാ….. വണ്ടി കിട്ടിയതിന്റെ ചെലവ് മര്യാദക്ക് തന്നോണം…എന്നിട്ട് കോളേജ് തുറന്നാൽ അവിടെ സമയം കിട്ടുമ്പോൾ ഒക്കെ വന്നു കണ്ടോണം…കേട്ടല്ലോ "….. ഗൗരിയൊന്നു കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… രുദ്രൻ തലയാട്ടി….. "അപ്പോൾ ദേവേട്ടാ…ഞാനിറങ്ങുവാ….നമുക്ക് കാണാം…" ഗൗരി തന്റെ സ്‌കൂട്ടിയുമെടുത്ത് ഷോറൂമിനു വെളിയിലേക്കിറങ്ങി…. അവൾ പോകുന്നതും നോക്കി രുദ്രൻ പ്രണയമൂറുന്ന മിഴികളോടെ നോക്കിനിന്നു... തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ