രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 21 ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശൂലം അവന്റെ ഹൃദയത്തിന് തൊട്ടടുത്തെത്തി. തന്റെ പ്രാണൻ രുദ്രാവതിയുടേതാണെന്നും അവളില്ലാതെ ഈ ഉടൽ വെറും ചാരമാണെന്നും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്നാൽ അവൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങിയ നിമിഷം കാലം വീണ്ടും നിശ്ചലമായി….. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശൂലത്തിന്റെ മുനയിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി രക്തം നിലത്ത് വീണില്ല. അവന്റെ കൈകൾ വായുവിൽ തറഞ്ഞുനിന്നു. സ്മശാനത്തിലെ പുകയ്ക്കിടയിൽ നിന്ന് ഒരു ഭീമാകാരമായ എരുമപ്പുറത്ത് കറുത്ത വസ്ത്രമണിഞ്ഞ ഒരു രൂപം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു….യമധർമ്മരാജൻ…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്, ജീവൻ നൽകാൻ നിനക്ക് അധികാരമില്ല. വിധി പ്രകാരം രുദ്രാവതിയുടെ സമയം അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ നിന്റെ ഉള്ളിലെ അസുരരക്തം ഏറ്റുവാങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ കർമ്മം പൂർത്തിയായി"... യമധർമ്മന്റെ ശബ്ദം അസ്ഥികളെ മരവിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു…. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വെല്ലുവിളി കാഴ്ചയില്ലെങ്കിലും ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് മരണദേവനെ നേരിട്ടു. അവൻ തന്റെ ശൂലം താഴ്ത്തിയില്ല…. "വിധി എഴുതുന്നത് നിങ്ങളാണെങ്കിൽ ആ വിധി തിരുത്തുന്നത് കാലഭൈരവനാണ്.. ഞാൻ എന്റെ പ്രാണനെ നൽകാം, പകരം അവളുടെ ആത്മാവിനെ തിരികെ നൽകൂ.".... അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് യമധർമ്മൻ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു… "മരണവുമായി കച്ചവടമില്ല. പക്ഷേ നിനക്ക് ഒരു വഴിയുണ്ട്. അവളുടെ ആത്മാവ് ഇപ്പോൾ വൈതരണിയുടെ അക്കരെയുള്ള സ്മൃതി വനത്തിലാണ്.. അവിടെയെത്താൻ നിനക്ക് നിന്റെ ദൈവീക ശക്തികൾ ഉപയോഗിക്കാനാവില്ല. വെറുമൊരു സാധാരണ മനുഷ്യനായി നീ അവിടെ ചെന്ന് അവളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരണം. വിജയിച്ചില്ലെങ്കിൽ നീയും അവളോടൊപ്പം നിത്യമായ അന്ധകാരത്തിൽ ലയിക്കും.".... ഇന്ദ്രജിത്ത് യമധർമ്മന്റെ വെല്ലുവിളി സ്വീകരിച്ചു. അവൻ തന്റെ ശക്തികൾ ഭൈരവന് സമർപ്പിച്ചു. നിമിഷനേരം കൊണ്ട് അവൻ മൃത്യുലോകത്തിന്റെ കവാടത്തിലെത്തി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ചകൾ ഭയാനകമായിരുന്നു….. ആയിരക്കണക്കിന് ആത്മാക്കൾ തങ്ങളുടെ പഴയ ജീവിതത്തിനായി കരയുന്നു. അവിടെ ശരീരമില്ലാത്ത തലകൾ വായുവിൽ പറന്ന് ഇന്ദ്രജിത്തിനെ പരിഹസിച്ചു….. ആത്മാക്കൾ അവന് ചുറ്റും കൂടി. അവർ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി. ഓരോ സ്പർശനത്തിലും ഇന്ദ്രജിത്തിന് തന്റെ ആയുസ്സ് കുറയുന്നതായി തോന്നി. അവന്റെ ഓരോ തുള്ളി രക്തവും ആത്മാക്കൾ കുടിച്ചു തീർത്തു…. ഇന്ദ്രജിത്ത് തപ്പിത്തടഞ്ഞ് സ്മൃതി വനത്തിലെത്തി. അവിടെ മരങ്ങളിൽ ഇലകൾക്ക് പകരം മരിച്ചുപോയവരുടെ ഓർമ്മകളായിരുന്നു. അവൻ രുദ്രാവതിയെ കണ്ടു. അവൾ ഒരു വലിയ മരത്തിന് താഴെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ശൂന്യമായിരുന്നു. അവൾക്ക് ഇന്ദ്രജിത്തിനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല… "രുദ്രാവതീ, എഴുന്നേൽക്കൂ.. നാം കാശിയിലേക്ക് മടങ്ങണം" അവൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു….. പക്ഷേ അവൾ അവനെ തള്ളിമാറ്റി. "നീ ആരാണ്.. ഞാൻ ഇവിടെ ശാന്തി കണ്ടെത്തുകയാണ്. സ്നേഹവും വേദനയും ഇല്ലാത്ത ഈ ലോകമാണ് നല്ലത്." മരണത്തിന്റെ മായ അവളെ പൂർണ്ണമായി ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു. അവളെ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ കൈകൾ മരവിച്ച് കറുത്ത നിറമായി മാറി. മരണത്തിന്റെ വിഷം അവനിലേക്ക് പടരുകയാണ്…. ഈ സമയം ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ബാലഭൈരവന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. "ഇന്ദ്രജിത്ത് സ്മൃതി വനത്തിൽ വാക്കുകൾക്ക് സ്ഥാനമില്ല. നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിലൂടെ അവളിലെ ഗംഗാ ചൈതന്യത്തെ ഉണർത്തൂ. പ്രണയത്തിന് മരണത്തെക്കാൾ വലിയ ശബ്ദമുണ്ട്" ഇന്ദ്രജിത്ത് രുദ്രാവതിയെ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവൻ കരയുകയായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുനീർ അവളുടെ കൈകളിൽ വീണപ്പോൾ അവിടെ നിന്ന് ഒരു ദിവ്യപ്രകാശം പുറപ്പെട്ടു. മരണത്തിന്റെ ലോകത്ത് ആദ്യമായി ഒരു ജീവന്റെ വികാരം പ്രകടമായി….. പെട്ടെന്ന് മൃത്യുലോകം കുലുങ്ങി. യമധർമ്മൻ ദേഷ്യത്തോടെ തന്റെ പാശം എറിഞ്ഞു….. "സമയം കഴിഞ്ഞു ഇന്ദ്രജിത്ത് നീ പരാജയപ്പെട്ടു".... പക്ഷേ ആ പാശം ഇന്ദ്രജിത്തിന് അടുത്തെത്തും മുൻപ് കത്തിയമർന്നു. ഹിമാലയം മുതൽ കാശി വരെ ഒരേപോലെ മുഴങ്ങുന്ന ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു…. ഹര ഹര മഹാദേവ്'.. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ