ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/61dK9D0?d=n&ui=v64j8rk&e1=c💞ദേവനന്ദിനി... Part 43 💞 "അപ്പോൾ നമുക്ക് രജപുത്ര വീര്യമുറങ്ങുന്ന രാജസ്ഥാന്റെ മണ്ണിലോട്ട് അങ്ങു നീങ്ങാം"...രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "പിന്നല്ലാതെ…" അല്പനേരം കൂടി പിന്നിട്ടവർ രാജസ്ഥാനിലെ ആദ്യ സ്ഥലമായ മവൽ ചെക്ക് പോസ്റ്റിലോട്ട് കടന്നു…. മവൽ ചെക്ക്പോസ്റ്റ് കടന്ന രുദ്രന്റെ ബൈക്ക് മുന്നോട്ട് പതിയെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇന്നത്തെ യാത്ര എവിടെ അവസാനിക്കുമെന്ന് അറിയാതെ ഗൗരി അവന്റെ പുറകിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് ചുറ്റുമുള്ളതൊക്കെ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… ഇന്നത്തെ യാത്ര എവിടെ തീരുമെന്നും സ്റ്റേ എവിടെയാണെന്ന് ചോദിക്കുമ്പോഴും ഒക്കെ ദേവേട്ടൻ ചിരിയോടെ ഒഴിഞ്ഞു മാറുകയാണ്. എന്തെങ്കിലും ഒരു സർപ്രൈസ് തനിക്കായി ദേവേട്ടൻ കരുതിയിട്ടുണ്ടാകും. അതായിരിക്കും കലിപ്പൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നത്…ഗൗരിയുടെ ചിന്തകൾ ഈ വിധം കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു…. അവളുടെ മുഖം ചിന്താകുലമായിരിക്കുന്നത് എന്ത് കൊണ്ടാണെന്ന് അറിയാവുന്ന രുദ്രന്റെ മനസ്സിലൊരു ചിരിയൂറി…. "നന്ദു…താനെന്താ ആലോചിക്കുന്നത്.. ഭാവിയിൽ നമ്മുടെ കുട്ടികളെയും കൊണ്ട് ഇവിടേക്ക് വരുന്നതിനെ പറ്റിയാണോ"…..അവളെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് രുദ്രൻ ചോദിച്ചു… "അയ്യെടാ…..ആദ്യം മോനെന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു താലി കെട്ട്. എന്നിട്ടാവാം കുട്ടികളെ പറ്റിയൊക്കെ ചിന്തിക്കുന്നത് "…ഗൗരിയൊരു പരിഹാസത്തോടെ മറുപടി നൽകി… "ഞാൻ റെഡിയാ….നമുക്ക് ഇവിടെ കല്യാണോം കഴിച്ചു ഫസ്റ്റ് നൈറ്റും ആഘോഷിച്ചിട്ട് പോകാം ഇവിടെ നിന്നു. ആദ്യത്തെ കുട്ടിയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ആസൂത്രണവും നമുക്ക് ഈ രാജസ്ഥാന്റെ മണ്ണിൽ വച്ചങ്ങട് നടത്താം.. താനെന്ത് പറയുന്നു "…. രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ ഗൗരിയോട് പറഞ്ഞു… "മോനെ ദേവേട്ടാ….നേരെ മുന്നോട്ട് നോക്കി വണ്ടിയൊടിയ്ക്ക്. ആദ്യം ഈ യാത്ര മുഴുവനാകട്ടെ എന്നിട്ട് ചിന്തിക്കാം ഫസ്റ്റ് നൈറ്റും കുട്ടികളെ പറ്റിയൊക്കെ "… ഗൗരി പരിഹാസം വിടാതെ തന്നെ മറുപടി നൽകി… ഇപ്പോൾ ആദ്യരാത്രിയെ പറ്റിയെ കലിപ്പന് ചിന്തയുള്ളൂ. ഞാൻ വന്നപ്പോൾ എന്തായിരുന്നു വെയ്റ്റിടൽ…കൊരങ്ങൻ…ഗൗരി പിറുപിറുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു…. "വല്ലതും പറഞ്ഞോ നന്ദുമോൾ "….രുദ്രൻ ചിരി വിടാതെ അവളോട് ചോദിച്ചു… "ഒന്നുമില്ല….ഞാനാലോചിക്കുകയായിരുന്നു ഓരോരുത്തർക്കു വന്ന മാറ്റങ്ങൾ. ഞാൻ അത്രയും വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം വന്നപ്പോൾ എന്റെ നേരെ ഒരു ലോഡ് പുച്ഛം വിതറി ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടന്ന ആളിപ്പോൾ ഫസ്റ്റ് നൈറ്റിനെ കുറിച്ചും കുട്ടികളെ പറ്റിയുമൊക്കെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു "…. ഗൗരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "ഞാൻ പിന്നെ ഇതൊക്കെ എന്റെ നന്ദു മോളോടല്ലാതെ ആരോട് പറയാനാ "… രുദ്രൻ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… "വേറെയാരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടത് പോലെ ഇയാളുടെ രക്തം ഞാൻ കുടിക്കും യക്ഷിയെ പോലെ"….ഗൗരിയുടെ വാക്കുകളിൽ കുശുമ്പ് നിറഞ്ഞു… "ഉണ്ടാകുന്ന കുട്ടികൾ ആർക്കും തേപ്പ് കൊടുക്കാതിരുന്നാൽ ഭാഗ്യം "… രുദ്രനത് പറഞ്ഞു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു…. "പോടാ….കലിപ്പാ…ഭരണീ "… അതും പറഞ്ഞു ദേഷ്യത്തോടെ അവന്റെ ചുമലിൽ ഒരു കടി കൊടുത്തു….. രുദ്രൻ ഒന്നു കൂടി ഉച്ചത്തിൽ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…. "മോനെ….ദേവേട്ടാ….ഈ തേപ്പ്കാരി എന്ന് വിളിച്ചതിനു മോൻ എന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു കരയും. അങ്ങ് അജ്മീർ എത്തട്ടെ "…. ഗൗരി ഉള്ളിൽ മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… അവരുടെ വണ്ടി പാലൻപൂർ റോഡിലൂടെ മുന്നോട്ട് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പതിനാറ് കിലോമീറ്ററോളം പോയപ്പോൾ ഒരു ജംഗ്ഷൻ എത്തി. അവിടെ ബോർഡിൽ എഴുതിയ പേര് ഗൗരിയൊന്നു വായിച്ചു…. 'മഹാറാണ പ്രതാപ് ചൗക്ക്‌…' മഹാറാണ പ്രതാപിന്റെ നാടാണല്ലോ ഇത്. പുസ്തകങ്ങളിൽ മാത്രം വായിച്ചു കേട്ട ചരിത്രങ്ങൾ ഉറങ്ങുന്ന മണ്ണിൽ ഇപ്പോൾ….ഗൗരി സന്തോഷത്തോടെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു... ആ ജംഗ്ഷൻ കഴിഞ്ഞ് ഒന്ന് രണ്ട് കിലോമീറ്റർ പോയികഴിഞ്ഞപ്പോൾ രുദ്രൻ വണ്ടി ഒരു തിരക്കില്ലാത്ത ഭാഗത്തേക്ക്‌ വശമൊരുക്കി. വശത്തേക്ക് കുറച്ചു നീങ്ങിക്കൊണ്ട് ഒരു സ്ട്രീറ്റ് ഫുഡ്‌ വിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. ചോല കുൽച്ച പോലെ എന്തോ വിൽക്കുന്നിടമാണെന്ന് ഗൗരിയ്ക്ക് മനസ്സിലായി….അവിടെ ഫ്ലെക്സിൽ ഹിന്ദിയിൽ എഴുതി തൂക്കിയിട്ടത് ഗൗരി വായിച്ചു നോക്കി…. 'രാജസ്ഥാനി ദാൽ ബാട്ടി…..' അപ്പോഴേക്കും രുദ്രൻ വണ്ടി ഓഫ്‌ ചെയ്തു ഗൗരിയോട് ഇറങ്ങാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബാഗ് അവൻ വാങ്ങി. അവൻ ഗൗരിയെയും കൊണ്ട് ആ ചെറിയ സ്റ്റാളിലേക്ക് നടന്നു. അത്യാവശ്യം തിരക്കുണ്ട്….. "ഇതെന്താ ദേവേട്ടാ…ഈ ദാൽ ബാട്ടി….ഇതിനു വേണ്ടിയാണോ ഇവിടെ നിർത്തിയത് "….ഗൗരി രുദ്രനോട് ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു… രുദ്രൻ അതേയെന്നു തലയാട്ടി…. ഗൗരി അതെന്താണെന്നറിയാൻ കൗതുകത്തോടെ അത് വിൽക്കുന്ന സ്റ്റാളിലേക്ക് നോക്കി. അപ്പോഴേക്കും രുദ്രൻ ദാൽ ബാട്ടിയ്ക്ക് ഓർഡർ നൽകിയിരുന്നു… സ്റ്റാളിലെ വിൽപ്പനക്കാരൻ അവർക്കുള്ള ദാൽ ബാട്ടി എടുക്കുന്നത് ഗൗരി ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി നിന്നു. ബൺ പോലെ ചുട്ടെടുത്ത രണ്ട് മൂന്ന് ഗോളങ്ങൾ കൈ കൊണ്ട് പൊടിച്ചിടുന്നതും മറ്റും അവളിൽ കൗതുകമുണർത്തി….. നിമിഷങ്ങൾക്കകം അവർക്കുള്ള ദാൽ ബാട്ടി തയ്യാറായത് രണ്ട് പ്ലേറ്റിൽ രുദ്രൻ എടുത്തു ഒന്നു ഗൗരിയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. ഗൗരിയത് വാങ്ങി അതിലേക്ക് നോക്കി. ആ ബൺ മുറിച്ചിട്ടതിന്റെ കൂടെ ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിൽ പരിപ്പ് കറിയും സൈഡിൽ കുറച്ചു അച്ചാറും. രുദ്രന്റെ നേരെ അവളൊന്നു നോക്കി…. രുദ്രൻ അവളോട് പരിപ്പ് കറി ആ ബൺ മുറിച്ചിട്ടതിന്റെ മേലേക്ക് ഒഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് കൂടെ തന്ന സ്പൂൺ കൊണ്ട് മിക്സ്‌ ചെയ്ത് കഴിച്ചു കൊള്ളാൻ നിർദേശിച്ചു…. രുദ്രൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഗൗരി ചെയ്ത് മിക്സ്‌ ചെയ്തത് ഒരു സ്പൂൺ എടുത്തു വായിലേക്ക് വച്ചു. ഗോതമ്പിന്റെയും പല കൂട്ടുകൾ നിറഞ്ഞ പരിപ്പ് കറിയുടെയും സ്വാദ് നാവിലേക്ക് ഇറങ്ങി വരുന്നതായി അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു…. "ദേവേട്ടാ….ഈ ബൺ ഗോതമ്പ് കൊണ്ടാണോ ഉണ്ടാക്കുന്നത് "….രുചി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി ചോദിച്ചു… "അതെ…. ഗോതമ്പ് നെയ്യൊഴിച്ചു കുഴച്ചിട്ട് ഗോളങ്ങൾ ആക്കി നമ്മുടെ ഉണ്ണിയപ്പ ചട്ടി പോലുള്ള ചട്ടിയിൽ നെയ്യിൽ ചുട്ടെടുക്കുന്നതാ. നമ്മുടെ ഉണ്ണിയപ്പ ചട്ടിയിൽ വേണമെങ്കിൽ നമുക്കും ട്രൈ ചെയ്യാം. പിന്നെ ദാൽ ആണ് ഇതിൽ പ്രധാനം. ചെറുപയർ പരിപ്പും, കടലപരിപ്പും, പിന്നെ മസൂർ ദാൽ എന്ന ചുവന്ന പരിപ്പും എല്ലാം കൂടി ചേർത്താണ് ഈ ദാൽ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ദാൽ നല്ല രീതിയിൽ തയ്യാറായാലേ ഇതിന് ആ രുചി കിട്ടൂ. രാജസ്ഥാൻ, ഗുജറാത്ത്‌ പിന്നെ മഹാരാഷ്ട്രയുടെ വിദർഭ മേഖലയിലുമാണ് ദാൽ ബാട്ടി കിട്ടുന്നത് "…..രുദ്രൻ അതിനെ പറ്റി വിവരിച്ചു കൊടുത്തു…. ഗൗരി അതെല്ലാം കേട്ട് നന്നായി ആസ്വദിച്ചു കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അല്പ സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ആ സ്റ്റാളിൽ നിന്നുമിറങ്ങി…. 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 ദാൽ ബാട്ടി സ്റ്റാളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ രുദ്രനും ഗൗരിയും എൻ എച് 27 ലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു…. "ദേവേട്ടാ….ദേവേട്ടൻ ഇങ്ങനെ യാത്ര പോകുമ്പോൾ ഇത് പോലത്തെ സ്ട്രീറ്റ് ഫുഡ്സ് ഒക്കെ എപ്പോഴും കഴിക്കുമോ"….ഗൗരി രുദ്രനോട് മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിനിടെ ചോദിച്ചു… "പിന്നില്ലാതെ….ഇങ്ങനെ യാത്രകൾ പോകുമ്പോൾ ഓരോ സംസ്ഥാനത്തെയും ഇങ്ങനത്തെ സ്ട്രീറ്റ് ഫുഡ്സ് ഒക്കെ നമ്മൾ കഴിക്കണം. പലതും ആ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ മാത്രം സ്വന്തമായിരിക്കും. എനിക്ക് മിക്കവാറും ഇങ്ങനെ നിർത്താതെ വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്ക് ഒരു ആശ്വാസം ഇത് പോലത്തെ സ്ട്രീറ്റ് ഫുഡ്സ് ആണ് "….. രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി…. ഗൗരി രാജസ്ഥാനിൽ ആ റൂട്ടിലൂടെ മുൻപ് രുദ്രൻ പോയപ്പോൾ ഉള്ള കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. രുദ്രൻ അതിനൊക്കെ മറുപടി കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ അവൻ മറുപടി കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ അടുത്തു നിന്നും അതിനനുസരിച്ചു ഇടയ്ക്കിടെ കൊട്ടും കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു രുദ്രന്…. മുൻപോട്ട് സുഗമമായി പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് രുദ്രന് വണ്ടിയ്ക്ക് എന്തോ മിസ്സിംഗ്‌ സംഭവിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. വണ്ടിയുടെ എൻജിൻ സ്പീഡ് കുറഞ്ഞു വണ്ടി ഓഫ്‌ ആവാൻ പോകുന്ന പോലെ… രുദ്രൻ ഒരു വിധത്തിൽ വണ്ടി ഹൈവേയുടെ ഓരത്തേക്ക് നീക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കിയപ്പോഴേക്കും വണ്ടി ഓഫ്‌ ആയി…. പെട്രോൾ പകുതി ടാങ്കിൽ അധികമുണ്ട്. അതിനാൽ പെട്രോൾ പ്രോബ്ലം ആവില്ല. രുദ്രൻ സെൽഫ് മോട്ടോർ അടിച്ചപ്പോൾ എൻജിന്റെ ഒരനക്കവും ഇല്ല. രണ്ട് മൂന്നു തവണ ശ്രമിച്ച രുദ്രൻ കിക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്യാൻ നോക്കുമ്പോൾ കിക്കർ അടിക്കുമ്പോൾ എൻജിൻ അനങ്ങുന്നത് പോലുമില്ല…. "എന്ത് പറ്റി ദേവേട്ടാ "….. അതിനിടക്ക് ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഗൗരി ഒരു പരിഭ്രമത്തോട് കൂടി ചോദിച്ചു.. "വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ആകുന്ന ലക്ഷണമില്ല. എൻജിൻ പ്രോബ്ലം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു"….രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി "ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും ദേവേട്ടാ…ഇനിയും ഒരുപാട് പോകാനുള്ളതല്ലേ"… ഗൗരിയവനോട് ചോദിച്ചു… രുദ്രൻ അതിനു മറുപടി പറയാതെ വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി സ്റ്റാൻഡിൽ ഇട്ടു. വണ്ടി ഒന്നു നന്നായി പരിശോധിച്ചു നോക്കി. പിന്നെയവൻ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു ഗൗരിയുടെ അടുത്തു നിന്നും അല്പം മാറി ആരുടെയോ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു…. ഗൗരിയവന്റെ പ്രവർത്തികൾ വീക്ഷിച്ചു നിന്നു. എന്താണവന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എന്നു ചോദിച്ചറിയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവൾക്കെന്തോ അതിന് അപ്പോൾ തോന്നിയില്ല…. ഫോൺ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു രുദ്രൻ ഗൗരിയുടെ അടുക്കലെത്തി…. "ദേവേട്ടാ…ഇവിടെ വർക്ഷോപ് വല്ലതും ഉണ്ടോ. വണ്ടി കാണിക്കാൻ"….ഗൗരിയവനോട് ഒരു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു…. "വർക്ഷോപ് ഉണ്ട്…അങ്ങോട്ട് ആണ് വിളിച്ചത്. അവരിപ്പോൾ ടോവിങ് പിക്കപ്പുമായി വരും "….രുദ്രൻ മറുപടി നൽകി… ഇരുപതോളം മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വർക്ഷോപ്കാരുടെ ടോവിങ് പിക്കപ്പ് അവിടെയെത്തി. അതിൽ രുദ്രനും ഗൗരിയ്ക്കും ഇരിക്കാനുള്ള ഇടമുണ്ടായിരുന്നില്ല. വർക്ഷോപ്കാർ വണ്ടി ലോഡ് ചെയ്തു കൊണ്ടുപോകുന്നത് രുദ്രനും ഗൗരിയും നോക്കിനിന്നു…. "നന്ദു…വാ നമുക്ക് നടക്കാം…അടുത്ത ജംഗ്ഷനിൽ ആണ് വർക്ഷോപ്പ്"….ഗൗരിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ബാഗ് വാങ്ങി തന്റെ ചുമലിലേക്കിട്ടു കൊണ്ട് രുദ്രൻ അവളോട് പറഞ്ഞു…. അവർ നടന്നു തുടങ്ങി…പത്തു മിനിറ്റോളം നടന്നിട്ടും ജംഗ്ഷൻ എത്താത്തത് കണ്ട ഗൗരിയ്ക്ക് നടക്കുന്തോറും ദൂരം വീണ്ടും കൂടുകയാണെന്നു തോന്നി…. "ദേവേട്ടാ…അടുത്ത ജംഗ്ഷൻ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇത് കുറച്ചു നേരമായല്ലോ നമ്മൾ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്. അത് വരെ പോകാൻ ചെറിയ വണ്ടിയൊന്നും കിട്ടില്ലേ "… നടന്നു മുഷിഞ്ഞ ഗൗരി രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു… "ചെറിയ വണ്ടികൾ ഏതെങ്കിലും വന്നാൽ നമുക്ക് അതിൽ പോകാം. അത് വരെ മുന്നോട്ട് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കാം. ചിലപ്പോൾ ആ സമയം കൊണ്ട് നമ്മൾ എത്തേണ്ട സ്ഥലത്ത് എത്തുകയും ചെയ്യും "…. രുദ്രൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി… "വല്ലാത്ത കഷ്ടമായിപ്പോയി…ഇനിയും നടന്നു ഒരു വഴിക്കാവുമല്ലോ ദേവേട്ടാ….മുൻപ് ഇത് പോലെ എപ്പോഴെങ്കിലും യാത്രകളിൽ ഇത് പോലെ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ "…..ഗൗരി നടക്കുന്ന കാര്യമോർത്തു മുഷിപ്പോടെ ചോദിച്ചു ….. "അതാണ് ഞാനും ചിന്തിക്കുന്നത്. ഇത്രയും കാലം ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ഈ റൂട്ടിലൂടെ പോയപ്പോഴൊന്നും ബൈക്ക് ഇത് പോലെ പണി മുടക്കിയിട്ടില്ല. ഇത്തവണ എല്ലാവരും പറയുന്ന പോലെ കൂടെയൊരു ലക്ഷ്മിദേവി കയറി വണ്ടിയും പണിമുടക്കി…നല്ല ഐശ്വര്യം"…. പറഞ്ഞവസാനിപ്പിക്കുമ്പോഴേക്കും രുദ്രൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി…. "അയ്യെടാ….മോൻ കിട്ടിയ സമയം കൊണ്ട് എനിക്കിട്ട് താങ്ങ്. കണ്ടകശനിയായ നിങ്ങൾ വണ്ടി ഓടിച്ചിട്ടും നിങ്ങൾക്കൊന്നും പറ്റാതെയിരുന്നത് ഈ ലക്ഷ്മി ദേവിയുടെ ഐശ്വര്യം കൊണ്ടാ "…. രുദ്രനെ നോക്കി പരിഹസിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരി മറുപടി നൽകി… "എന്റെ നന്ദു…. നീയീ നാവിനു കൊടുക്കുന്ന പവർ കാലിനു കൊടുത്താൽ നമുക്ക് എത്തേണ്ടിടത്ത് പെട്ടെന്നെത്താം "…. രുദ്രൻ ചിരി വിടാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു… "പോടാ…ഭരണി.. കൊരങ്ങാ"…ഗൗരി ചൊടിച്ചു കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ നേരെ കയ്യൊങ്ങി… രുദ്രൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു….. നടന്നു നടന്നു വൈകാതെ അവർ അടുത്ത ജംഗ്ഷനിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു…. തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ