മനസ്സറിയാതെ ഭാഗം(10) 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 "അയ്യോ..."... ലക്ഷ്മി നിലവിളിയോടെ സഹദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി ചെന്നു.. അവളുടെ നിലവിളി കേട്ട് അടുത്ത വീട്ടിലെ ആളുകളും അവിടേക്ക് വന്നു... "എന്താ മോളെ... ആരാണ് ഇയാൾ...".. അടുത്ത വീട്ടിലെ ഒരു ചേച്ചി ചോദിച്ചു... "എന്നെ കാണാൻ വന്ന പയ്യന്റെ അമ്മാവൻ ആണ്... ഒന്ന് ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ സഹായിക്ക്...".... ലക്ഷ്‌മി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... പെട്ടെന്ന് തന്നെ അടുത്തുള്ള ഒരാൾ ഒരു കാർ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു.. സഹാദേവനെ അതിൽ കയറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി... ഒപ്പം ലക്ഷ്മിയും സൗദാമിനിയും... പോകുന്ന വഴി ലക്ഷ്മി രാജീവിനെ ഫോണിൽ കാര്യം അറിയിച്ചു.. അവൻ മനുവിനെയും കൂട്ടി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ചെന്നു... "മനൂ..."... മനുവിനെ കണ്ട് ലക്ഷ്മി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു... "ചേച്ചി.. അച്ഛൻ..".. മനു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.... "അയ്യേ... അച്ഛന് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല... മനു കരയാതെ...".... അവൾ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു... ഈ സമയം ഐ സി യുവിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് ഒരു നേഴ്‌സ് പുറത്തേക്ക് വന്നു... "സിസ്റ്റർ സഹദേവൻ എന്ന ആൾക്ക് എങ്ങനെ ഉണ്ട്...".... രാജീവ് ചോദിച്ചു... അവർ അവനെ ഒന്നു നോക്കി... "എന്റെ അമ്മാവൻ ആണ്..."... "ആൾക്ക് ഇപ്പോൾ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല.. ഒബ്സർവേഷനിൽ ആണ്.. പ്രഷർ ഒന്നു കൂടിയത് ആണ്.. പെട്ടെന്ന് കൊണ്ടുവന്നത് കൊണ്ട് രക്ഷപെട്ടു..."... നേഴ്‌സ് പറഞ്ഞിട്ട് പോയി... അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ലക്ഷ്‌മി ഉൾപ്പെടെ ഉള്ളവർക്ക് സമാധാനം ആയി.. "ലക്ഷ്മി ഒന്നു വന്നേ..."... രാജീവ് അവളെ വിളിച്ചു.. ലക്ഷ്മി അവന്റെ ഒപ്പം ചെന്നു... "എന്താ ഏട്ടാ....".... "അത്.. അമ്മാവൻ എന്തിനാണ് ലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നത്..."... "അറിയില്ല ഏട്ടാ.. ഞാൻ സ്കൂളിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ അച്ഛൻ വീട്ടു മുറ്റത്തു നിൽപ്പുണ്ട്.. അമ്മൂമ്മയുമായി സംസാരിക്കുക ആയിരുന്നു.. അച്ഛനെ കണ്ട് ഞാൻ അച്ഛൻ ഇവിടേക്ക് തന്നെ വന്നതാണോ എന്നു ചോദിച്ചതും നെഞ്ചു പൊത്തി കൊണ്ട് അച്ഛൻ താഴേക്ക് വീണു... എന്റെ നിലവിളി കേട്ട് അടുത്തുള്ള വീട്ടുകാർ ഓടി വന്നു.. അവർ ആണ് ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത്.. അല്ല ഏട്ടൻ എന്തിനാ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്...".. "അമ്മാവൻ ഇന്നലെ ഇടുക്കിയിൽ പോയതാണ്.. കൂട്ടുകാരന്റെ മോളുടെ കല്യാണത്തിന്.. പക്ഷേ അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ചു വന്ന ആൾ നേരെ വീട്ടിൽ പോകാതെ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.. അത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാണ്.... എന്തൊക്കെയോ അമ്മാവൻ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒളിക്കുന്നുണ്ട്..".. രാജീവ് സംശയത്തോടെ പറഞ്ഞു... "എനിക്കും തോന്നി... അച്ഛൻ ഇവിടേക്ക് വന്നത് ആണോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്നെ ദയനീയമായി നോക്കുന്നത് കണ്ടു.. അപ്പോഴേക്കും ആൾ താഴെ വീണിരുന്നു...".... "എന്തായാലും അമ്മാവന് ഭേദം ആകട്ടെ.. എന്നിട്ട് നേരിട്ട് ഈ കാര്യത്തെ കുറിച്ചു ചോദിക്കാം... നീ വാ.. നമുക്ക് മനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാം..."... "അമ്മായിയെ വിവരം അറിയിച്ചോ..."... "ഇല്ല... ചിത്തുവിനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... മനു നാളെ വീട്ടിൽ വരും അപ്പോൾ അവന്റെ കൂടെ ഇവിടേക്ക് വന്നാൽ മതി എന്നു പറഞ്ഞു.. "... രാജീവും ലക്ഷ്മിയും മനുവിന്റെയും സൗദാമിനിയിടെയും അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. "അമ്മാവൻ വീട്ടിൽ വന്ന് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞിരുന്നോ അമ്മൂമ്മേ...".. ലക്ഷ്‌മി സൗദാമിനിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പതിയെ ചോദിച്ചു... ലക്ഷ്മിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് സൗദാമിനി ഒന്നു പതറി.. അവരുടെ ദേഹം വിറച്ചു.... അവരുടെ ദേഹത്തെ വിറയൽ ലക്ഷ്മിക്ക് മനസിലായി... "ഏയ്... ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.. അപ്പോഴേക്ക് നീ വന്നില്ലേ.. പിന്നെ അവന് ഈ അവസ്ഥയും ആയി.."... അവസാനം പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേഷ്യത്തോടെ ആണ് സൗദാമിനി പറഞ്ഞത്... "അമ്മൂമ്മ എന്തിനാണ് ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്... ഇനി മനുവിന്റെ അച്ഛനെ അമ്മൂമ്മയ്ക്ക് നേരത്തെ അറിയാമോ.."... ലക്ഷ്മി മനസിൽ ഓർത്തു... അവൾ മനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. "മോൻ വിഷമിക്കാതെ.... അച്ഛനൊന്നും വരില്ല...".. അവന്റെ മുടിയിൽ വിരൽ ഓടിച്ചു കൊണ്ട് ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു.... "സമയം ഒരുപാട് ആയില്ലേ... ഞാൻ നിങ്ങളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വിടാം.. ".. രാജീവ് ലക്ഷ്മിയോടായി പറഞ്ഞു... ലക്ഷ്മി മനുവിനെ നോക്കി... അവന്റെ മുഖത്തെ സങ്കടം കണ്ട് അവൾക്ക് പോകാൻ മനസില്ലായിരുന്നു.. എങ്കിലും അമ്മൂമ്മയ്ക്ക് പ്രായം ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവിടെ ഒത്തിരി നേരം ഇരിക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് അവൾ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.... രാജീവ് അവരെ രണ്ടു പേരെയും വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടാക്കി... അതിനു ശേഷം അവൻ തിരിച്ചു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വന്നു.... വരുന്ന വഴിക്ക് അവൻ മനുവിനും അവനും കഴിക്കാൻ ഉള്ളത് വാങ്ങി... അവൻ അവിടെ ഒരു മുറി എടുത്തു.. മനുവിനെയും കൂട്ടി രാജീവ് ആ മുറിയിലേക്ക് പോയി... "എന്നാലും എന്തിനാണ് അമ്മാവൻ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോകാതെ നേരെ ലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയത്.."... രാജീവ് ആലോചനയോടെ ഇരുന്നു... "ഏട്ടൻ കഴിക്കുന്നില്ലേ.. എന്താണ് ഇത്ര ആലോചന..."... മനു ചോദിച്ചു.. "ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ മനു സത്യം പറയണം....".... "എന്താ ഏട്ടാ... ".. മനു കഴിക്കുന്നത് നിർത്തിയിട്ട് രാജീവിനെ നോക്കി... "അത്... അമ്മാവൻ വീട്ടിൽ എങ്ങനെ ആണ്.. ദിവസവും വീട്ടിലേക്ക് വരുമോ.. അതോ എവിടെയെങ്കിലും പോയാൽ അന്ന് തന്നെ വരുമോ അതോ..".... "എന്താ ഏട്ടാ... എന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്..".... "അല്ല.. അമ്മാവൻ ഇടയ്ക്കൊക്കെ എവിടേയ്ക്കെങ്കിലും പോകുമോ എന്ന് ചോദിച്ചതാണ്...".. "എന്റെ അറിവിൽ അങ്ങനെ എങ്ങും പോയിട്ടില്ല... അഥവാ പോയാൽ തന്നെ ഏട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മാത്രമേ പോകൂ... അന്നൊക്കെ മിണ്ടാറില്ലെങ്കിലും അച്ഛൻ പോകുന്നതും വരുന്നതും ഒക്കെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്...".... "എന്തെങ്കിലും വിഷമം ഉള്ളത് പോലെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ..."..... രാജീവ് ചോദിച്ചു... "അതിന് സന്തോഷിക്കാൻ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നോ... എന്നും മൂകത ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വീട്.. അതിൽ നിന്നൊക്കെ ഒരു മോചനത്തിനായി ആണ് ഞാൻ കുടി തുടങ്ങിയത്... അത് നിർത്താൻ എന്റെ ചേച്ചിപെണ്ണ് വേണ്ടി വന്നു... എന്തോ ചേച്ചി അടുത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു സമാധാനം ആണ്... എന്റെ സ്വന്തം ചേച്ചി ആയി പിറന്നില്ലല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ ഒരു സങ്കടം... പിന്നെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞു എന്ന് ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞേക്കരുത്... എന്നെ തല്ലും...".... മനു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.... രാജീവും അവന്റെ സംസാരം കേട്ട് ചിരിയോടെ ഇരുന്നു.... "വേഗം കഴിക്ക്... ഇല്ലെങ്കിൽ ഫുഡ് തണുത്തു പോകും...."... ഒന്നും കഴിക്കാതെ ഇരിക്കുന്ന രാജീവിനെ നോക്കി മനു പറഞ്ഞു... രാജീവ് അവനെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് ഫുഡ് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.... ഇതേ സമയം രാജീവ് തന്നോട് എന്തിനാണ് മനുവിന്റെ അച്ഛനെ കുറിച്ച് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് എന്നോർത്ത് ലക്ഷ്മി ഇരുന്നു... "അമ്മൂമ്മേ... മനുവിന്റെ അച്ഛൻ എന്തിനാണ് ഇവിടേക്ക് വന്നത്...".... ലക്ഷ്മി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ സൗദാമിനിയോട് ചോദിച്ചു... പെട്ടെന്നുള്ള ലക്ഷ്മിയുടെ ചോദ്യത്തിൽ അവർ ഒന്നു ഞെട്ടി... അവരുടെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റം ലക്ഷ്മി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. "എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാനാ... ഇവിടെ അടുത്തു എവിടെങ്കിലും വന്നപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് കയറിയത് ആയിരിക്കും.."... അവർ അധികം താല്പര്യം ഇല്ലാത്തത് പോലെ പറഞ്ഞു... "ഞാൻ ചോദിച്ചു എന്നേ ഉള്ളൂ.."... "ദൈവം സഹായിച്ചു അയാൾക്ക് ഒന്നും വന്നില്ലല്ലോ... ഇല്ലെങ്കിൽ ഇതിന്റെ പുറകെ നമ്മൾ പോകേണ്ടി വന്നേനെ...".... സൗദാമിനി പറഞ്ഞു. "അമ്മൂമ്മ എന്തൊക്കെയാണ് പറയുന്നത്... നമ്മുടെ ബന്ധു ആകാൻ പോകുന്ന ആൾ അല്ലേ.. നമ്മൾ കണ്ടത് കൊണ്ട് അച്ഛന് ഒന്നും പറ്റിയില്ല... ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലോ.."... "നീ എന്തിനാ അയാളെ അച്ഛാ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്... എനിക്ക് അത് ഇഷ്ടം അല്ല..."... "മനുവിന്റെ അച്ഛൻ അല്ലേ... അതു കൊണ്ട് ആണ് ഞാനും അച്ഛാ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്... ഞാൻ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത് അച്ഛന് ഇഷ്ടവും ആണ്.."... ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു... "അതൊക്കെ നേരത്തെ... ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ വിളിക്കേണ്ട.."... "ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത് കൊണ്ട് എന്താ...".. ലക്ഷ്മി സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു... "എനിക്ക് ഇഷ്ടം അല്ലാത്തത് കൊണ്ട്.. കൂടുതൽ അതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യം ഇല്ല...."... സൗദാമിനി കഴിക്കുന്നത് മതിയാക്കി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.. അവരുടെ പെട്ടന്നുള്ള ഭാവമാറ്റം ലക്ഷ്മിക്ക് ഒരേ സമയം അമ്പരപ്പും വേദനയും ഉളവാക്കി.. "ഈ അമ്മൂമ്മക്ക് എന്തു പറ്റി.. എന്തിനാണ് അച്ഛനെ കുറിച്ചു പറയുമ്പോൾ ഇത്ര ദേഷ്യം.."... അങ്ങനെ ഒക്കെ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ലക്ഷ്മി കഴിച്ചിട്ട് എഴുന്നേറ്റു... സൗദാമിനി പിന്നീട് അവളോട് മിണ്ടിയില്ല... ലക്ഷ്മി അവരുടെ മുറിയിൽ ചെന്ന് അവരെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി... അവൾ റൂമിൽ ചെന്ന് കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു.. പിന്നെ എന്തോ ആലോചിച്ചത് പോലെ കൈ എത്തിച്ചു മൊബൈൽ എടുത്തു.... രാജീവിന്റെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു "അച്ഛന് എങ്ങനെ ഉണ്ട് ഏട്ടാ.."... രാജീവ് കോൾ എടുത്ത ഉടൻ ലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു.... "ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല... നാളെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...."... മനു കഴിക്കുന്നതിനിടയ്ക്ക് ആരാ എന്ന് കൈ കൊണ്ട് രാജീവിനോട് ചോദിച്ചു.... ലക്ഷ്മി ആണെന്ന് അവൻ മനുവിനോട് പറഞ്ഞു... "മനു എന്തിയെ... അവൻ എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചോ...".. "അവന് മാത്രമല്ല വിശപ്പ് ഉള്ളത്....എനിക്കും ഉണ്ട്...".. രാജീവ് പറഞ്ഞു... "അയ്യോ... ഞാൻ ഏട്ടന്റെ കാര്യം കൂടി ചോദിക്കാൻ വന്നതാണ്...".... രാജീവ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ലക്ഷ്മി നാക്ക് കടിച്ചു.. "മ്.. സാരമില്ല... ഇപ്പോഴത്തേക്ക് ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു.. ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുക ആണ്...."... രാജീവ് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. "ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയാൻ വിളിച്ചതാണ്..."... ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു... "എന്താ".. എന്നുള്ള രാജീവിന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി ആയി ലക്ഷ്‌മി അമ്മൂമ്മയുമായി സംസാരിച്ചത് അവനോട് പറഞ്ഞു.... "എന്തൊക്കെയോ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ട്... അമ്മൂമ്മയും അമ്മാവനും തമ്മിൽ നേരത്തെ പരിചയം കാണും... അമ്മവന് കുറച്ചു ഭേദം ആയാൽ മാത്രമേ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ പറ്റൂ....".... രാജീവ് പറഞ്ഞു... "ഉം.. ശരി... അമ്മൂമ്മ എന്നോട് ആദ്യമായി ദേഷ്യപ്പെട്ടു...". "സാരമില്ല... പ്രായമുള്ളവർ അല്ലേ... അങ്ങനെ ഒന്നും അവർക്ക് നമ്മളോട് പിണങ്ങാൻ പറ്റില്ല... നീ വിഷമിക്കാതെ ഇരിക്ക്... എന്നാൽ ശരി.. ഞങ്ങൾ കഴിക്കുക ആയിരുന്നു.. പോയി കൈ കഴുകട്ടെ.... ".. രാജീവ് കോൾ കട്ട് ചെയ്തു... ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം ഫോണിലേക്ക് നോക്കി... അതിനു ശേഷം അവൾ പുതപ്പ് വലിച്ചു ദേഹത്തേക്ക് ഇട്ടു... കുറച്ചു നേരം തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു.. പതിയെ അവൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു.. നെറ്റിയിൽ തണുത്ത എന്തോ ഒന്ന് പതിഞ്ഞത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് അവൾ പതിയെ കണ്ണു തുറന്നത്... നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മൂമ്മ... പെട്ടെന്ന് അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.... "ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞിനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു... എന്നോട് ക്ഷമിക്കുക.... നിന്റെ അമ്മയെ നഷ്ടപെട്ടത് പോലെ നിന്നെയും എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടാൻ വയ്യ.. എല്ലാം അറിയുമ്പോൾ അവരുടെ മുന്നിൽ എന്റെ കുട്ടി തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണാൻ വയ്യ.. നമുക്ക് ആരും വേണ്ട.... ആരും...."... അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തിട്ട് അവർ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി.... "അമ്മൂമ്മ എന്തൊക്കെ ആണ് പറഞ്ഞിട്ട് പോയത്. മനുവിന്റെ അച്ഛൻ എന്തൊക്കെയോ ഒളിക്കുന്നത് പോലെ ഈ അമ്മൂമ്മയും എന്തൊക്കെയോ ഒളിക്കുന്നുണ്ട്..".... അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ വീണ്ടും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു... പിറ്റേ ദിവസം സഹദേവനെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റി.. രാജീവ് അന്ന് ലീവ് എടുത്തു... മനു രാവിലെ തന്നെ പോയി രുഗ്മിണിയേയും രമണിയെയും ചിത്തുവിനേയും കൂട്ടി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വന്നു... സഹദേവനെ കണ്ട് അവർ മൂന്നു പേരും കരയാൻ തുടങ്ങി... "ആഹാ.. ഇതാ ഇപ്പൊ നന്നായെ... ഇതെന്താ കരച്ചിൽ മത്സരമോ..."... മനു അവർ കരയുന്നത് കണ്ട് ചിരിയോടെ രാജീവിനെ നോക്കി.... "നീ പോടാ.."... രമണി അവന്റെ പുറത്ത് ഒരടി കൊടുത്തു... "അയ്യോ എന്റെ പുറം..."... അവൻ വേദനയോടെ നിലവിളിച്ചു... "കണക്കായി പോയി..."... രമണി അവനെ അടിച്ചത് കണ്ട് രുഗ്മിണി പറഞ്ഞു... "ആഹാ ഇതിപ്പോൾ എല്ലാവരും ഒന്നായല്ലോ..."... ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന ചിത്തുവിന് നേരെ കണ്ണുരുട്ടി മനു പറഞ്ഞു... "ഞങ്ങൾ അല്ലെങ്കിലും ഒന്നാണ്... അല്ലേ അമ്മായി..."... ചിത്തു രുഗ്മിണിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... "നിങ്ങൾ കഴിക്കാൻ ഒന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ലേ...."... രാജീവ് ചോദിച്ചു.... "ഇല്ല മോനെ... ഇവൻ പറഞ്ഞു ഇവിടെ കാന്റീനിൽ നിന്ന് വാങ്ങാം എന്ന്..."... "എല്ലാവരും കഴിച്ചിട്ട് ആണോ വന്നത്...".... "ഇല്ല... ഇവന് ധൃതി ആയിരുന്നു..".. മനുവിനെ നോക്കി രുഗ്മിണി പറഞ്ഞു.. "അത് ഏട്ടാ.. ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയി അമ്മയെയും കൂട്ടി അവിടെ പോയി അപ്പച്ചിയെയും ചിത്തുവിനെയും കൂട്ടി വരുമ്പോൾക്കും താമസിക്കുമല്ലോ അത് കൊണ്ട് കഴിക്കാൻ ഒന്നും നിന്നില്ല...".. "എങ്കിൽ എല്ലാവരും കൂടെ കാന്റീനിൽ പോയി കഴിച്ചിട്ട് വാ... മനു നീ ഇവരെ കൊണ്ടു പോയി കഴിക്കാൻ വാങ്ങി കൊടുക്ക്... ഞാൻ അമ്മാവന്റെ ഒപ്പം നിന്നോളാം"... രാജീവ് മനുവിനോട് പറഞ്ഞു... "ഞങ്ങൾ പിന്നെ പോകാം..."... രമണി പറഞ്ഞു.... "വേണ്ട... ഇപ്പോൾ പോയി കഴിച്ചിട്ട് വാ... അമ്മാവനും എനിക്കും ഉള്ളത് വാങ്ങിയെക്ക്...".... രാജീവ് അവരെ പറഞ്ഞു വിട്ടു... എല്ലാവരും പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ സഹദേവൻ രാജീവിനെ വിളിച്ചു.... "എന്താ അമ്മാവാ..."... "എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ട്...".. "എന്ത് കാര്യം ആണെങ്കിലും അതിനെ കുറിച്ച് നമുക്ക് പിന്നീട് സംസാരിക്കാം...".. രാജീവ് അയാളെ കൂടുതൽ സംസാരിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു... "ഇല്ലെടാ.. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ പറയണം... പിന്നീട് പറയാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ..".. സഹദേവൻ രാജീവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് യാചനയോടെ നോക്കി.. അയാളുടെ മുഖത്തെ വിഷമം കണ്ട് രാജീവ് വല്ലാതെ ആയി.. അമ്മാവന് എന്തോ വലിയ വിഷമം ഉള്ളത് പോലെ അവന് തോന്നി.... "അമ്മാവൻ പറഞ്ഞോ... മനസിൽ എന്തെങ്കിലും വെച്ചോണ്ടിരുന്നാൽ അത് മനസിനെയും ശരീരത്തെയും ഒരു പോലെ ബാധിക്കും.. അമ്മാവൻ ധൈര്യമായിട്ട് പറഞ്ഞോ.."..... "ഞാൻ പറയുന്നത് ആരും അറിയരുത്.... അറിഞ്ഞാൽ അതിനോടുള്ള രുഗ്മിണിയുടെ ഇപ്പോൾ ഉള്ള സ്നേഹം കൂടി പോകും..."... "അമ്മാവൻ ആരുടെ കാര്യം ആണ് ഈ പറഞ്ഞു വരുന്നത്..."... "അത്... ലക്ഷ്മിയുടെ....".... "ലക്ഷ്മിയുടെ കാര്യം കേട്ടാൽ അമ്മായിക്ക് അവളോടുള്ള സ്നേഹം എങ്ങനെ പോകുമെന്നാ അമ്മാവൻ പറയുന്നത്..."... “അന്ന് മനു ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആയി കിടന്നില്ലേ.. അവിടെ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എവിടെയോ വെച്ച് പരിചയം ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ… അത് സത്യം ആണ്… അവൾ.... അവൾ.. എന്റെ മകൾ ആണെടാ... എനിക്ക് സുധയിൽ ജനിച്ച എന്റെ മകൾ...".... "അമ്മാവാ..".. രാജീവ് വിശ്വാസം വരാത്തത് പോലെ അയാളെ വിളിച്ചു... സഹദേവൻ രാജീവിന്റെ നിശ്ചയത്തിന്റെ അന്ന് ഇടുക്കിയിലേക്ക് പോയതും അവിടെ ചെന്ന് അവരെ അന്വേഷിച്ചതും പിന്നെ സുധ എഴുതിയ കത്തിന്റെ കാര്യവും എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു... "അവിടെ നിന്ന് എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ രഘു അവൻ തന്ന അഡ്രസ്സ് തിരക്കി ആണ് ഞാൻ ലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയത്.. അപ്പോൾ അവിടെ സൗദാമിനി അമ്മ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു... അവരെ കണ്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി.. അപ്പോഴും എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു ലക്ഷ്മി അവരുടെ കൊച്ചുമോൾ ആണെന്ന്... പിന്നെ ലക്ഷ്മി അവിടേക്ക് അമ്മൂമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും ഞെട്ടിപ്പോയി... അവൾ എന്റെ അടുത്തു വന്ന് അച്ഛാ എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ സ്വന്തം അച്ഛൻ ആണെന്ന് എനിക്ക് പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു... പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ... ഞാൻ സ്വന്തം അച്ഛൻ ആണെന്ന് അറിയുമ്പോൾ എന്റെ മോൾ എന്നെ വെറുക്കുമോടാ... ഇത്രയും കാലം ഇല്ലാത്ത അച്ഛനെ എനിക്ക് ഇനി വേണ്ട എന്ന് അവൾ പറയുമോ..".. അയാൾ കണ്ണീരോടെ അവനെ നോക്കി... "ലക്ഷ്മി അമ്മാവന്റെ മകൾ.. എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല... അമ്മാവൻ വിഷമിക്കാതെ ഇരിക്ക്.. എല്ലാം സാവധാനം അവളെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാം... പിന്നെ ഒരു കാര്യം.. അമ്മാവൻ എന്തിനാണ് ലക്ഷ്മിയുടെ അമ്മയെ മറന്ന് അമ്മായിയെ വിവാഹം കഴിച്ചത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയണം.. അതും അമ്മാവൻ പറഞ്ഞ് തന്നെ....."... രാജീവ് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സഹദേവനെ നോക്കി.. അതിന് സഹദേവൻ മറുപടി പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് വാതിൽക്കൽ എന്തോ ഒന്ന് വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്... അവിടേക്ക് നോക്കിയ രാജീവും സഹദേവനും ഒരുപോലെ ഞെട്ടിപ്പോയി... തുടരും... ✍️✍️ സന്തോഷ് ശശി.... #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ