ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aNqZ18b?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -22🌺💚 ഇന്ന് രാവിലെയാണ് അപ്പ വിളിച്ചത്..... എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചവിടുന്ന് വരുന്നുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു. വളരെ സന്തോഷം തോന്നി...... തന്നെ കാണാൻ വരുന്നതു കൊണ്ടാകും അപ്പയുടെ ശബ്ദത്തിലും ആ സന്തോഷം അറിയാനുണ്ട്...... എന്തായാലും ഉച്ചക്കായിരിക്കും എത്തുക. അവർക്ക് വേണ്ടി അത്യാവശ്യം കറികൾ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്..... ഒന്ന് രണ്ട് കറികൾ കൂടി ഉണ്ടാക്കി പായസം കൂടി ഉണ്ടാക്കിയാൽ പണി കഴിഞ്ഞു. അതിന് വേണ്ടി അടുക്കളയിലേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴായിരുന്നു കോണിപ്പടികളിൽ നിന്ന് തന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മഹിയെ കാണുന്നത്...... തന്നെ കണ്ടതും പെട്ടന്ന് നോട്ടം മാറ്റികൊണ്ട് അവൻ കോണിപ്പടികൾ ഇറങ്ങി വന്നു.... അത് കണ്ടതും ഭാമ പോകാനായി മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.... ഭാമേ....... പെട്ടന്നാണ് പിന്നിൽ നിന്നാ വിളി കേൾക്കുന്നത്..... ഭാമ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി....... എന്താ..... തിരിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു അത്....... അമ്മ ........ അമ്മ പോയോ.... അവൻ ചോദിച്ചു. ഹ്മ്മ് പോയി..... ഞാനൊരു ആവശ്യവുമായി പുറത്ത് പോവുകയാ മെറിൻ ഇതുവരെ എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല. അവൾ താഴേക്ക് വരുകയാണേൽ...... എന്തേലും ഫുഡ്‌ എടുത്ത് കൊടുക്കണേ..... മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല ഒന്നും കഴിച്ചില്ലേൽ രാവിലെ തന്നെ വോമിറ്റിംഗ് ടെന്റെൻസി തുടങ്ങും. അത് കേട്ടതും ഭാമ തലയൊന്നാട്ടി ശേഷം ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. മഹി പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഭാമയെ തന്നെ നോക്കിപ്പോയി. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഫ്രഷ് ആയി നിൽക്കുകയാണവൾ വാക്കിലും നോക്കിലും നടത്തത്തിലുമെല്ലാം വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണീയതയും നൈർമ്മല്യവും തോന്നിപോകുന്നു. അറിയാം അവൾ തന്നോട് മിണ്ടുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ഇല്ലെന്ന്..... പക്ഷേ ഒരുവീട്ടിൽ കഴിയുമ്പോ എങ്ങനെയാണ് മുഖം തിരിക്കുന്നത്. കൂടാതെ മെറിന്റെ ഈ അവസ്ഥയിൽ ആരെയും പിണക്കുന്നതും നല്ലതല്ല..... ഗർഭാവസ്ഥയിലിരിക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ പുരുഷന്മാരേക്കാൾ അറിവ് പകരാൻ അറിയുന്നത് സ്ത്രീകൾക്കാണ്..... മെറിന് എന്തേലും ആവശ്യം വന്നാൽ ഇവരൊക്കെ ഉള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ആരോടും അകലം പാലിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. അവനൊന്നു ദീർഘ നിശ്വാസമെടുത്തുകൊണ്ട് ഓർത്തു ശേഷം തിരിഞ്ഞ് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. 💚💚 ഭാമ പതിയെ ഓരോ ജോലികളിലായി മുഴുകി തുടങ്ങി...... കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞതും പല്ലവിയും അവൾക്കടുത്തേക്ക് വന്നു.... പിന്നെ ഇരുവരും ചേർന്നായി പാചകം. ഇടക്കൊന്നു തൊടിയിലേക്കിറങ്ങി പാകമായി നിന്ന പച്ചക്കറികളും പഴങ്ങളുമെല്ലാം പറിച്ചു. എല്ലാം കൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി വരുമ്പോഴായിരുന്നു അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്ന മെറിനെ കാണുന്നത്........ ഭാമയും പല്ലവിയും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. മെറിൻ ഇരുവരെയും നോക്കി ചിരിക്കാനൊരു ശ്രമം നടത്തി...... എന്താ ഏടത്തി..... പല്ലവിയൊരു ചോദ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി....... അത്...... എനിക്ക് ബ്രേക്ഫാസ്റ് വേണമായിരുന്നു..... ഇരുവരെയും നോക്കികൊണ്ടവൾ ആവശ്യം പറഞ്ഞു. ഡയിനിങ് ടേബിളിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭാമയവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു ഒക്കെ..... മെറിൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ഡയിനിങ് ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന ഓരോന്നും തുറന്നുനോക്കിയപ്പോൾ ദോശയും സാമ്പാറും...... മെറിന് അത് കഴിക്കാനേ തോന്നുന്നില്ലായിരുന്നു. അവൾ നേരെ അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്നു. വേറെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ കഴിക്കാൻ. ചോദ്യം കേട്ടതും ഭാമ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി . വേറെ..... ഉച്ചത്തേക്ക് ഉണ്ടാക്കിയതെല്ലാം ഇരിപ്പുണ്ട്.... ഹെയ് അതല്ല മാഗിയോ മറ്റോ? ഹ്മ്മ്..... മാഗി ഒരു കവർ ഇരിപ്പുണ്ട്. ഒന്ന് ഉണ്ടാക്കി തരാമോ ഭാമ മെറിൻ ചോദിച്ചു...... ആദ്യമായി തന്നോട് ചോദിച്ചതുകൊണ്ടോ എന്തോ... ഭാമയ്ക്ക് നിഷേധിക്കാനായില്ല ശെരിയെന്ന പോലെയവൾ തലയാട്ടി.... അത് കണ്ടതും മെറിൻ നേരെ ഡെയിനിങ് ടേബിളിലേക്ക് വന്നിരുന്നു ശേഷം ഫോൺ ഓൺ ചെയ്ത് നോക്കി തുടങ്ങി. പുറത്തേക്ക് ഫോൺ ചെയ്യാനായി ഇറങ്ങിയ പല്ലവി കയറി വന്നതും വീണ്ടും ഗ്യാസ് ഓൺ ചെയ്യുന്ന ഭാമയെയാണ് കാണുന്നത് എന്തിനാ ഏടത്തി ഇനി ഓൺ ചെയ്യുന്നേ എന്തേലും ഉണ്ടാക്കാനുണ്ടോ? ഇല്ലടാ..... മെറിൻ ന്യൂഡിൽസ്‌ ഉണ്ടാക്കി തരാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു. പല്ലവിയുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു...... ന്യൂഡിൽസോ? ആദ്യമായിട്ടായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു. ഹ്മ്മ്...... സ്ഥിരാക്കണ്ടാട്ടൊ ഏടത്തി.... പല്ലവിയൊരു താക്കീതോടെ പറഞ്ഞു. ശേഷം ഫോണിലേക്ക് നോട്ടമെയ്തു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും മാഗി ശെരിയായി. അവളത് ഒരു പ്ളേറ്റിലേക്ക് പകർന്ന് മെറിനരികിലേക്ക് നടന്നു. ശേഷം ഫോൺ നോക്കിയിരിക്കുന്നവൾക്ക് മുന്നിലായി വച്ചുകൊടുത്തു. അത് മുന്നിൽ കിട്ടിയതും ഒരു താങ്ക്സ് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മെറിൻ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. മറ്റ് സംസാരങ്ങളൊന്നും അവളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകാത്തതിനാൽ ഭാമ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് എത്തുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ ഒരു വിളി കേട്ടു.... ഭാമാ...... കുറച്ച് വെള്ളം...... അത് കേട്ടതും പല്ലവിയും ഭാമയും ഒരുപോലെ വിളി കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കി ശേഷം പരസ്പരം നോക്കി....... ഇതൊരു നടക്ക് പോവൂല...... പല്ലവി അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു..... ഭാമ ഒരു ജഗിൽ നിറയെ ചൂടുവെള്ളം ഒഴിച്ചെടുത്ത് ഡയിനിങ് ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു...... ഇവിടെ വെള്ളം കണ്ടില്ല ഭാമാ..... അതാ തന്നെ വിളിച്ചേ.... അവൽക്കരികിലേക്ക് നടന്നുവരുന്ന ഭാമയോടായവൾ പറഞ്ഞു...... ഭാമ മെല്ലെയൊന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൾക്കരികിലായി വെള്ളം വച്ച് അകത്തേക്ക് നടന്നു. കിച്ചണിലേ ജോലിയെല്ലാമൊതുക്കി അവരൊക്കെ വരുന്നതും കാത്ത് ഉമ്മറത്തേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴായിരുന്നു നേരത്തേ മെറിൻ കഴിച്ച പ്ളേറ്റും ഗ്ലാസും കഴുകാതെ എച്ചിലൊട്ടി ഇരിക്കുന്നത് കാണുന്നത്. അത് കണ്ടതും ഭാമയ്ക്ക് മുഖത്തൊരു വല്ലായ്മ തോന്നി ഇനി ചോദിക്കാൻ നിൽക്കുന്നതൊന്നും ശെരിയല്ലന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് അവളതെടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി കഴുകി വച്ചു. ശേഷം ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു...... ഉച്ചയാകാറായി...... അവരെന്താലും ഇറങ്ങിക്കാണും..... നേരത്തേ അപ്പയെ ഒന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്നു വെന്നാണ് പറഞ്ഞത്. ഒന്നുകൂടി വിളിക്കണോ എന്നുള്ള ചിന്തയോടെ ഫോണിലേക്ക് നോക്കുമ്പോഴായിരുന്നു ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്കുന്ന നന്ദന്റെ കോൾ കാണുന്നത്. ചെറു പുഞ്ചിരിയാലെ അവൾ ഫോൺ ചെവിക്കരികിലേക്ക് വച്ചു. ഹലോ...... എന്താ നന്ദേട്ടാ....... ഫോൺ എടുത്തതും അവൾ മെല്ലെ ചോദിച്ചു. ഹേയ് ഒന്നുല്ലടോ.... അച്ഛനൊക്കെ വന്നോന്നറിയാൻ വിളിച്ചതാ...... ഇല്ല അവർ എത്തിയിട്ടില്ല..... ഹ്മ്മ്മ്...... നന്ദേട്ടൻ കഴിച്ചോ? കഴിക്കാനെടുത്ത് ഇരുന്നേയുള്ളു. തന്നെയൊന്ന് വിളിച്ചു നോക്കിയിട്ട് തുടങ്ങാമെന്നു കരുതി...... അഹ്...... അമ്മ വന്നില്ലല്ലോ? ഒറ്റകൈകൊണ്ട് മുൻപിലിരുന്ന ചോറുപൊതി അഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൻ ചോദിച്ചു. ഏയ്യ് എത്തിയിട്ടില്ലാ..... അമ്മ ഉച്ചക്കിങ്ങ് എത്തുംന്ന് പറഞ്ഞാ പോയേ...... ഹ്മ്മ്മ് ചിലപ്പോ ഇറങ്ങികാണുമെടോ..... ഹ്മ്മ്മ്..... ഞാനിന്ന് ചിലപ്പോ ഇച്ചിരി വൈകും കേട്ടോ അതെന്താ... എനിക്ക് ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് കുട്ടികളേയും കൂട്ടി ഇന്നലത്തെ പോലൊരു റാലിയുണ്ട്..... അത് കേട്ടതും ഭാമയുടെ മനസ്സിൽ ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ഓർമ്മകളെത്തി. റാലിയോ? ഹ്മ്മ്...... അപ്പോ ഇന്നും തലവേദന വരോ? ഭാമയൊരു കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു..... അത് കേട്ടതും നന്ദനിലും ചെറു ചിരിവിരിഞ്ഞു ..... വന്നാൽ ഇന്നും മടിയിൽ കിടത്തില്ലേ........ അവൾ ചോദിച്ച അതേ വേഗത്തിൽ അവൻ തിരിച്ചും ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും ഭാമയുടെ കവിളിണകളിൽ പെട്ടന്ന് ചുവപ്പ് പടർന്നു...... അവൾ അല്പനേരമൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..... ഹലോ...... ഭാമേ....... പോയോ....... ഇല്ലാ....... പിന്നെന്താ മറുപടി പറയാത്തേ....... ഇന്നും തലവേദന വന്നാൽ ആ പഞ്ഞിപോലുള്ള മടിക്കെട്ടിൽ എന്നെ കിടത്തുമോ? ചോദ്യമവൻ വീണ്ടുമാവർത്തിച്ചതും വല്ലാത്തൊരു പരവേശം തന്നിൽ നിറയുന്നതവൾ അറിഞ്ഞു. ഭാമേ...... കാൾ കട്ടായില്ലെന്നു കണ്ടതും അവൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു. മറുപ്പുറത്ത് അവളുണ്ടെന്നവനറിയാം. ഞാൻ വയ്ക്കുവാ....... വീണ്ടുമാ പതിഞ്ഞ ചിരി ഫോണിലൂടെ കേട്ടതും അവൾ പറഞ്ഞു...... ശേഷം പെട്ടന്ന് ഫോൺ വച്ചു. പക്ഷേ എത്ര നിയന്ത്രിച്ചിട്ടും അവളിലെ പുഞ്ചിരി മായുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ മുഖമൊന്ന് അമർത്തി തുടച്ചു ശേഷം മുന്നിലേക്ക്‌ നോക്കുമ്പോഴായിരുന്നു ചെമ്പരത്തി വേലികൾ കഴിഞ്ഞ് അപ്പയുടെ കാർ വരുന്നത് കാണുന്നത്. ഭാമ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നും പെട്ടന്ന് എഴുന്നേറ്റു. കാർ മുറ്റത്തേക്ക് കയറ്റി നിർത്തി ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിൽ നിന്നും അപ്പ ഇറങ്ങിയതും അവളുടെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് വിടർന്നു. പിന്നാലെ തന്നെ ചെറിയമ്മയും ഇറങ്ങി . തുടരും. 💚🌺 ലൈക് ചെയ്ത് അഭിപ്രായങ്ങൾ എഴുതണേ 🤗 കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ