ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6aR64gDw?d=n&ui=v64j8rk&e1=c #ബൊമ്മലാട്ടം ((9)) കരണ്‍ റസാഖിനു നേരെ തിരിഞ്ഞ് കാര്യങ്ങള്‍ ബോധിപ്പിച്ചു. എല്ലാം മനസിലായെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ റസാഖ് കനത്തിലൊന്നു മൂളി. "റസാഖ്, ഒരു പിഴപോലും സംഭവിക്കരുത്. വളരെ കരുതലോടെ വേണം." കരണ്‍ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തി. "സര്‍ ധൈര്യമായിരിക്കൂ, ഇതുപോലെ നിരവധി തവണ ഞാന്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മാത്രമല്ല, സറിന്‍റെ ഓര്‍ഡറിനെ എനിക്ക് ധിക്കരിക്കേണ്ടതായി വന്നു പോയി. എന്‍റെ ക്ഷമാപണമായി ഈ ദൗത്യം സര്‍ സ്വീകരിക്കുമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു." കരണ്‍ അയാളുടെ തോളില്‍ ശാന്തമായി തട്ടി : "റിലാക്സ് മാന്‍.! ശരി, എന്തായാലും വളരെ സൂക്ഷിക്കണം. അപായമെന്തെങ്കിലും കണ്ടാല്‍ Just Abort It.. Okay?" റസാഖ് തലയാട്ടി. ഹിമേഷും സഞ്ജനയും കരണിനൊപ്പം തിരിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ റസാഖിന്‍റെ റൂട്ട് വേറെ ആയിരുന്നു. രാത്രി മൂന്നു മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഭൂമി പോലും ഉറങ്ങിയ സമയം. ഒരീച്ച പോലും ശബ്ദം കേള്‍ക്കാത്ത വിധം ഇരുളിനെ മറ പറ്റി ഒരോ ചുവടും റസാഖ് കരുതലോടെ വെച്ചു. ഗാസി കോളനിയിലെ ആ നീല വാതിലാണ് ലക്ഷ്യം. തന്നെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. സമര്‍ത്ഥമായി വാതിലിന്‍റെ പൂട്ട് പോളിച്ച് റസാഖ് അകത്തേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** ****************************** കണ്ണുകളടച്ച് ശാന്തമായി കിടക്കുന്ന കരണിന്‍റെ നെറ്റിയില്‍ നനുത്ത അധരങ്ങള്‍ സ്പര്‍ശിച്ചു. മൂര്‍ധാവിലൂടെ തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറുന്ന കുളിര്‍ത്ത അനുഭൂതി അവനറിഞ്ഞു. മെല്ലെ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു. ദിവ്യതേജസ്സായി അവള്‍, അശ്വിനി പുഞ്ചിരിയോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു. "എന്താ ഇത്ര ആലോചന? സുഖമില്ലേ?!" കരണിന്‍റെ മുടിയില്‍ വിരലോടിച്ച് അവള്‍ ചോദിച്ചു. അവനും ഒന്നു മന്ദഹസിച്ച് അശ്വിനിയുടെ മുഖം കൈ കുമ്പിളില്‍ ഒതുക്കി. കാന്ത ശക്തിയുള്ള ആ കണ്ണുകള്‍. കൃഷ്ണമണിയുടെ ചുറ്റായി നേര്‍ത്ത തിളക്കമുള്ള ഇളം പച്ച നിറം അശ്വിനിയെ കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയാക്കി. അവനില്‍ പ്രേമം നുരഞ്ഞു കയറുന്നു. അത് ഹൃദയ താളം പോലും തെറ്റിക്കുന്നു. ആ കണ്ണുകളില്‍ അവന്‍ ആര്‍ദ്രമായി ചൂഴ്ന്നു നോക്കി. "ഇതെന്തു പറ്റി..?! എന്തായിങ്ങനെ നോക്കുന്നേ..?!" അശ്വിനിയുടെ ചോദ്യവും ചുടു നിശ്വാസവും അവന്‍റെ ആഴങ്ങളില്‍ വിസ്ഫോടനം സൃഷ്ടിച്ചു : "ഓരോ ദിനവും നീ കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയാവുകയാണ്. എന്നെ വല്ലാതെ മോഹിപ്പിക്കുകയാണ്." മധുരോദാരമായ ശബ്ദത്തില്‍ ശാന്തമായി അവന്‍ മന്ത്രിച്ചു. "എപ്പോഴും എന്നെയിങ്ങനെ പുകഴ്ത്തിയാല്‍ മതിയോ?!" കള്ളച്ചിരി അശ്വിനിയിൽ വിടർന്നു. "നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നതില്‍ ഞാന്‍ സമയം നോക്കണോ?!" "അതല്ല...." "പിന്നെ....?!" "ഇവിടെ ഒരാള്‍ ചുറ്റി നടപ്പുണ്ട്. കള്ളത്തരങ്ങള്‍ കൈയ്യോടെ പിടിക്കാന്‍. അവള്‍ കയറി വരും..." "ഓ..! അവള്‍ വരാന്‍ ഇനിയും സമയമുണ്ട്. തല്‍ക്കാലം നീയിങ്ങു വാ..." അശ്വിനി എതിര്‍ക്കും മുന്നേ കരണ്‍ അവളേയും കൊണ്ട് കിടക്കയിലേക്ക് ഊളിയിട്ട് മലക്കം മറിഞ്ഞു. "മം......മ്മാ.......?!" കുഞ്ഞു ശിവാനിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ വിളി കേട്ട് ഇരുവരും കതകിലേക്ക് നോക്കി. അപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് രണ്ടര വയസ്സായിരുന്നു പ്രായം. "അച്ചോടാ.., ഡാഡീടെ രാജകുമാരി ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ? വാ.. ഡാഡീടെ അടുത്തു വാ.." കരണ്‍ കൈ നീട്ടി വിളിച്ചതും കുഞ്ഞു ശിവാനി തന്‍റെ ചുവന്ന മോണ പുറത്തേക്ക് വെളിവാക്കി ആദ്യം ഒന്നു ചിരിച്ചു. കരണിനടുത്തേക്ക് അവള്‍ മന്ദം മന്ദം നടന്നു വന്നതും കൈയ്യോടെ കരണ്‍ അവളെ ഉയര്‍ത്തിയെടുത്ത് തന്‍റെ നെഞ്ചിലിരുത്തി. "ഡാഡിയുടെ ചാര പ്രവര്‍ത്തനം മോള്‍ക്കും കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ദൈവത്തിനറിയാം വലുതാവുമ്പോള്‍ എന്തായി തീരുമെന്ന്??" നീളമുള്ള മുടി വാരിക്കെട്ടിയൊതുക്കി അശ്വിനി എഴുന്നേറ്റ് പോകുന്നതിനിടയില്‍ കരണിന്‍റെ തുടയില്‍ ഒരു നുള്ള് കൊടുത്തു. "ഔഫ്!! കാട്ടാളത്തി നൊന്തു.!" പിടഞ്ഞു പോയ അവന്‍ തുട തിരുമ്മി. "ആഹാ..! അല്‍പ്പം മുമ്പ് എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു ഞാന്‍. അപ്സരസ്സ്, സൂര്യതേജ്ജസ്, അഴക് റാണി.. ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാട്ടാളത്തിയായോ?!" എളിയില്‍ കൈ കൊടുത്ത് അവള്‍ കണ്ണുരുട്ടി. "അതൊക്കെ ഓരോ റൊമാന്‍റിക് മൂഡ് വരുമ്പോള്‍ ഉള്ളിലുള്ള സത്യങ്ങള്‍ പുറത്തേക്ക് തികട്ടുന്നതല്ലേ പെണ്ണേ!" ഭംഗിയായി കരണ്‍ ഇളിച്ചു. "അപ്പോള്‍ കാട്ടാളത്തിയോ??!" "നുണ.. ശുദ്ധ നുണ..!!" "ഉവ്വ..! സാഹചര്യത്തിന് അനുസരിച്ച് മലക്കം മറിയാന്‍ നിങ്ങളെ കഴിഞ്ഞിട്ടേയുള്ളൂ വേറെയാളുകള്‍!" "അതുപിന്നെ ഞാനൊരു ഓഫീസര്‍ ആയിരുന്നല്ലോടി പെണ്ണേ. എത്രയൊക്കെ വേണ്ടെന്നു വച്ചാലും പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പുറത്തേക്ക് ചാടും... നീ നോക്കിക്കോ എന്നേക്കാള്‍ സ്മാര്‍ട്ടായുള്ള ഒരു ഓഫീസര്‍ ആക്കി മാറ്റിയെടുക്കും നമ്മുടെ മോളേ.." "പൊക്കോ അവിടുന്ന്..." ഞൊടിയിടയിലെ അശ്വിനിയുടെ ഭാവ മാറ്റം കണ്ട് കരണ്‍ നടുങ്ങി പോയി. "കൊച്ചിനെ അങ്ങനെ വേണ്ടാത്തതൊന്നും തീരുമാനിക്കണ്ട. കൊല്ലും ഞാന്‍..!!" "എന്‍റെ പൊന്നേ ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ!!" കൈ കൂപ്പി കരണ്‍ പറഞ്ഞതില്‍ അശ്വിനി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി. കരണും ഒന്നു ചിരിച്ചു. ഇരുവര്‍ക്കും കൂട്ടിനായി ഒന്നുമറിയാത്ത കുഞ്ഞു ശിവാനിയും എന്തിനെന്നില്ലാതെ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. കസേരയില്‍ ചാരിയിരുന്ന് മയങ്ങുന്ന കരണിന്‍റെ ചിരി കണ്ട് റസാഖും ഹിമേഷും പരസ്പരം മിഴിച്ചു നോക്കി. അപ്പോള്‍ കയറി വന്ന സഞ്ജനയും ആ ചിരി കണ്ട് എന്താ എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആംഗ്യം കാണിച്ചു ചോദിച്ചു. അറിയില്ലെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇരുവരും തോളുകളുയുര്‍ത്തി താഴ്ത്തി. "സര്‍?? സര്‍?!" ഹിമേഷ് വിളിച്ചതും കരണ്‍ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു. "സാറിന്‍റെ മനസ്സ് ഇവിടെയല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. സ്വപ്നം കണ്ട് ചിരിക്കുകയായിരുന്നല്ലോ!" "ആരായിരുന്നു സര്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ വന്ന് സാറിനെ ചിരിപ്പിക്കാന്‍ തക്ക ശേഷിയുള്ള ആ പ്രതിഭ?" സഞ്ജനയുടെ ചോദ്യത്തില്‍ ചെറുതായെങ്കിലും പരിഹാസം നിഴലിച്ചു. "അതെന്താ സഞ്ജനാ എനിക്ക് ചിരിച്ചൂടെ?! ഞാനും മനുഷ്യനല്ലേ!" കൈ തടത്തില്‍ താടി ചേര്‍ത്ത് കരണ്‍ മന്ദഹസിച്ചു. "എന്നാലും എന്തിനായിരുന്നു സര്‍ ചിരിച്ചത്? ആരായിരുന്നുവത്?! അറിയാന്‍ ഒരാകാംക്ഷ!!" റസാഖ് ഇടയില്‍ കയറി. "ഞാന്‍ പറയട്ടെ സര്‍??" വീണ്ടും സഞ്ജന. "ങ്ഹാ.. ഒന്നു ശ്രമിക്കൂ..." "ഇത് മറ്റാരുമല്ല. അശ്വിനി മാഡവും മകള്‍ ശിവാനിയും I Guess!" "Exactly..! അവരല്ലാതെ വേറെയാരാ എന്നെ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും ചിരിപ്പിക്കുക.... നിങ്ങള്‍ക്കറിയോ, അശ്വിനിയുടെ ഡെലിവെറി ഡേറ്റില്‍ കനത്ത ടെന്‍ഷനിലായിരുന്നു ഞാന്‍. പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് ഒരു സിസ്റ്റര്‍ എന്‍റെയടുത്തു വന്ന് പെണ്‍കുഞ്ഞാണെന്ന് പറഞ്ഞതും അമിതാഹ്ലാദത്തില്‍ ആ സിസ്റ്ററെ ഞാന്‍ പൊക്കിയെടുക്കുകയും കവിളില്‍ ഉമ്മ വയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. അന്ന് ആ സിസ്റ്റര്‍ എന്നെ കൊന്നില്ലന്നേയുള്ളൂ..!!" കരണിനൊപ്പം മൂവരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി. "എന്നിട്ട് അശ്വിനി മാഡം അതറിഞ്ഞില്ലേ?!" സഞ്ജനയില്‍ ആകാംക്ഷ തിരതള്ളി! "കുടുംബ കലഹത്തിലേക്ക് ആ സംഭവം വഴിയൊരുക്കിയോ എന്നറിയാന്‍ സഞ്ജനയുടെ മനസ് തിടുക്കം കൂട്ടുകയാണെന്ന് തോന്നുന്നു.?!" കരണിന്‍റെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ചോദ്യം കേട്ട് സഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകള്‍ തള്ളി. സത്യത്തില്‍ താന്‍ അങ്ങനെ ഉദ്ധേശിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ തന്‍റെ ചോദ്യത്തില്‍ ആ ഉദ്ധേശം നിഴല്‍ പോലെ മറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. സമര്‍ത്ഥമായി കരണ്‍ സര്‍ അത് പുറത്തു കൊണ്ട് വന്ന് തന്നെ പ്രതിയാക്കി നിര്‍ത്തി. സഞ്ജന ഇളിഭ്യമായി ചിരിച്ചു. താന്‍ വാക്കുകള്‍ കൂടുതല്‍ സൂക്ഷിച്ച് പ്രയോഗിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പ്രധാനമായും കരണ്‍ സാറിന് മുന്നിലെങ്കിലും. "ഞാനൊരു തമാശ പറഞ്ഞതാണ് സഞ്ജന. വിയര്‍ക്കുകയൊന്നും വേണ്ട. ലീവ് ഇറ്റ്! ആ രംഗം ഞാന്‍ തന്നെ അശ്വിനിയോട് പറഞ്ഞു. എന്നേക്കാള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ പൊട്ടിച്ചിരിയായിരുന്നു അവളുടെ പ്രതികരണം. ഇളിഭ്യനായതോ ഈ ഞാനും. ആ കാര്യം പറഞ്ഞ് കുറേ ദിവസം അവള്‍ എന്നെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുമായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഞാനും ആ ചിരിയില്‍ പങ്കു ചേരും...!" കരണ്‍ വിരലുകളിലെ ഞൊട്ടയൊടിച്ച് ഒന്നു നിശ്വസിച്ച ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. ആ മുഖം ഗൗരവത്തിലേക്ക് ചേക്കേറുന്നത് കണ്ട് അറിയാതെയാണെങ്കിലും സഞ്ജന വാ പൊളിച്ചു. "So Guys Get Ready.! നമ്മള്‍ ഉടന്‍ ഒരു പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി ഇന്ന് അഞ്ചു മണിക്കുള്ളില്‍ ക്ലൌഡി റിസോര്‍ട്ടില്‍ കടക്കണം..." "സര്‍..!" മൂവരും നിവര്‍ന്നു നിന്നു. "ഇവിടെ നിന്നും കഷ്ടി രണ്ടര കിലോമീറ്റര്‍ മാത്രമാണ് ക്ലൌഡി റിസോര്‍ട്ടിലേക്ക്. ഹിമേഷ് ഇപ്പോള്‍ തന്നെ അവിടെ പോയി സിറ്റുവേഷന്‍ നോക്കണം. സഞ്ജന നിന്‍റെ കൂര്‍മ്മ ബുദ്ധി ഇവിടെ വളരെ പ്രധാനമാണ്." "സര്‍..!" "ആ വരുന്ന വ്യക്തി ആരായിരുന്നാലും വിദഗ്ദമായി നമ്മള്‍ അയാളെ പൊക്കും." "ഷുവര്‍ സര്‍..!" മൂവരും ഒരുപോലെ പറയുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** **************************** റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍റെ പിന്‍ഭാഗത്തായി ജനം തടിച്ചു കൂടി. സഞ്ജുവിന്‍റെ ജഡത്തിന് ചുറ്റായി പോലീസിന്‍റെ ക്രോസ്സ് ലൈന്‍ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എസിപി പാര്‍ത്ഥന്‍ ജീപ്പില്‍ നിന്നിറങ്ങി ക്രോസ് ലൈന്‍ മറി കടന്ന് ബോഡിയെ ഒന്നു വീക്ഷിച്ചു. ഇതുവരെ ഏറ്റെടുത്ത കേസുകളെല്ലാം തന്‍റേതായ മികച്ച രീതിയില്‍ തെളിയിച്ചിട്ടുള്ള ഓഫീസര്‍ പാര്‍ത്ഥന്‍റെ മനസില്‍ പല സംശയങ്ങളും മഥിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. നാല്‍പ്പതിനോടടുക്കെ പ്രായമുള്ള പാര്‍ത്ഥന്‍റെ പരുന്തിന്‍ കണ്ണുകള്‍ തടിച്ചു കൂടിയ ജനങ്ങളിലേക്കും റെയില്‍വേ പരിസരങ്ങളിലും അലഞ്ഞു. അയാള്‍ തിരികെ ജീപ്പിനടുത്തേക്ക് നടന്ന് പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു സിഗാര്‍ എടുത്ത് ചുണ്ടില്‍ വെച്ചു കത്തിച്ച് ഉന്മാദമായി പുക തള്ളി. "സര്‍..!!" ഹെഡ്കോണ്‍സ്റ്റബിള്‍ കിഷോര്‍ ചന്ദ്രഭാനു പാര്‍ത്ഥനു മുന്നില്‍ വന്ന് സല്യൂട്ട് ചെയ്തതും അമ്പതോടടുക്കെ പ്രായമുള്ള അയാളുടെ ഉന്തിയ കുടവയര്‍ തുള്ളിച്ചാടി. പാര്‍ത്ഥന്‍ അയാളെ കിഷോര്‍ ചന്ദ്രഭാനു എന്നുള്ളത് വളരെ ചുരുക്കി ഭാനു എന്നാണ് വിളിക്കാറ്. "എന്താ ഭാനു?!" "സര്‍, ഇന്ന് രാവിലെ ആറുമണിക്ക് ഇവിടെ കച്ചറ പെറുക്കാന്‍ വന്ന ചില പിള്ളേരാണ് ബോഡി ആദ്യം കണ്ടത്. റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനപ്പുറമുള്ള സേവ കോളനിയിലെ തലതെറിച്ച പിള്ളേരാണ്. മരിച്ചത് ഇവരേക്കാള്‍ തലതെറിച്ച ഒരുത്തനും. പേര് സഞ്ജു. അഞ്ച് പെറ്റിക്കേസ് ഇവന്‍റെ പേരില്‍ ലോക്കല്‍ സ്റ്റേഷനിലുണ്ട്. പണം കൊടുത്താല്‍ ആളുകളെ കൊല്ലാന്‍ പോലും മടിയില്ലാത്തവനാണ് ഈ ചത്തവന്‍." "ഉം.. ആ പിള്ളേരെ ഇങ്ങോട്ട് വിളി." അവസാന പുകയും പുറത്തേക്ക് തള്ളി പല്ലുകൊണ്ട് നാക്ക് ചുരണ്ടി പുറത്തേക്ക് തുപ്പി പാര്‍ത്ഥന്‍ മുരണ്ടു. സെക്കന്‍റുകള്‍ നേരം കൊണ്ട് പത്തിനും പതിനഞ്ചിനും ഇടയില്‍ പ്രായമുള്ള അഞ്ച് കുട്ടികളും ചന്ദ്രഭാനുവും പാര്‍ത്ഥന് മുന്നിലെത്തി. "എന്താ നീയൊക്കെ കണ്ടത്?" ശാന്തമായിരുന്നെങ്കിലും ആ ശബ്ദത്തിന് വല്ലാത്ത ഘനഗാംഭീര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഒരു ആറുമണി ആയി കാണും സര്‍. പരിസരത്തെ കുപ്പിയും പാട്ടയും പെറുക്കാന്‍ വന്നതായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍. അപ്പോഴാണ് ഇയാളെ....." കൂട്ടത്തിലെ മുതിര്‍ന്ന പയ്യന്‍ പറഞ്ഞു. "ആരാ ബോഡി ആദ്യം കണ്ടത്?" "ഞാന്‍ തന്നെ..." "ഉം.. അസ്വഭാവികമായുള്ള മറ്റെന്തെങ്കിലും നിങ്ങള്‍ ആരെങ്കിലും ആ സമയം കണ്ടിരുന്നോ?" "അങ്ങനെ ചോദിച്ചാല്‍.. ഇല്ല സര്‍.. ജഡം കണ്ടപ്പോള്‍ തന്നെ ഇവരെല്ലാം പേടിച്ചു പോയി." "അതെന്താ നിനക്ക് പേടിയില്ലേ?" "നമ്മള്‍ ഇതൊക്കെ കുറേ കണ്ടതല്ലേ സര്‍..!" "ഉം.. കൊള്ള സങ്കേതത്തിലെ ഭാവി വാഗ്ദാനമല്ലേ സര്‍ ഇവര്‍. ഭയപ്പെടുവാനൊക്കോ!" ചന്ദ്രഭാനു പുച്ഛമായി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞതില്‍ പാര്‍ത്ഥന്‍ അയാളെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. "ശരി, നിങ്ങള്‍ പൊയ്ക്കോളൂ..." ഒന്നു തലയാട്ടി കുട്ടികള്‍ നടന്നു മറയുമ്പോള്‍ ഫോറന്‍സിക് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ കടന്നു വന്നു. അയാള്‍ ഒരു കുഞ്ഞു കവര്‍ പാര്‍ത്ഥനു നേരേ നീട്ടി തുടര്‍ന്നു : "മരിച്ച വ്യക്തിയുടെ ശിരസ് പിളര്‍ത്തി പുറത്തേക്ക് തെറിച്ച വെടിയുണ്ടയാണിത്. തലയുടെ ഇടതു ഭാഗം വെടിയേറ്റ് വലതു ഭാഗം വഴിയാണ് ബുള്ളറ്റ് തെറിച്ചു പോയിരിക്കുന്നത്..." കവര്‍ വാങ്ങി വെടിയുണ്ടയില്‍ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി പാര്‍ത്ഥന്‍ ഒന്നു മൂളി : "നിങ്ങളുടെ ജോലിയൊക്കെ?" "കഴിഞ്ഞു.. റിപ്പോര്‍ട്ട് സ്റ്റേഷനില്‍ അയച്ചേക്കാം.." "ഉം.. ഭാനു..??" "സര്‍..??" "ഈ ബുള്ളറ്റ് ലാബിലേക്കയക്കണം. ഏതുതരം തോക്കില്‍ നിന്നാണ് ഇത് പുറത്തേക്ക് വന്നതെന്ന് അറിയണം." "സര്‍..!" "പിന്നെ, ബോഡി പോസ്റ്റുമോര്‍ട്ടം ചെയ്യാനുള്ള ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്യണം." "സര്‍..!" "ഈ ചത്തവന്‍ എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്?" "സര്‍, ഇവിടെ കുറച്ചു തെക്ക് മാറിയാണ്. നരസിംഹാ ടെമ്പിള്‍ റോഡിനടുത്തുള്ള കോളനി. ഗാസി കോളനി." "ഉം.. ഞാന്‍ അവിടെയൊന്നു തിരയട്ടെ. എന്തെങ്കിലും തട്ടോ പൊടിയോ കിട്ടാതിരിക്കില്ല." "സര്‍..!" പാര്‍ത്ഥന്‍ ജീപ്പ് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്ത് ഗാസി കോളനി ലക്ഷ്യമാക്കി. ********************************************************************************** **************************** ക്ലൌഡി റിസോര്‍ട്ടിന്‍റെ അകവും പുറവും ഒപ്പിയെടുത്ത് തിരികെ ലോഡ്ജിലെത്തി ഹിമേഷ് കരണിനെ സമര്‍പ്പിച്ചു : "സര്‍, മൂന്നു നിലയോളം വലിപ്പമുള്ളതാണ് റിസോര്‍ട്ട്. വലിയ പ്രമാണിമാരാണ് കൂടുതലായും ഇവിടെ വന്നു പോകുന്നത്. എല്ലാ വൈകുന്നേരങ്ങളിലും രാത്രികളിലും ഇതിനകം തിരക്കായിരിക്കും. ഇങ്ങനെയൊരിടത്ത് ഈ സഞ്ജുവിനെ പോലെയുള്ളവനോക്കെ വരുന്നത് വിചിത്രമാണ്." "ഉം.. അപ്പോള്‍ ചില കാര്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമാണ്." കരണ്‍ ചിന്തിച്ചു. "എന്താണ് സര്‍??" റസാഖും സഞ്ജനയും ഒരുപോലെ ചോദിച്ചു. "ഈ സഞ്ജു കാണാന്‍ പോകുന്നത് ഏതെങ്കിലുമൊരു പ്രമാണിയെ ആയിരിക്കും.... കൊള്ളക്കാരുടെ ചങ്ങല ശൃംഖലയില്‍ കുഞ്ഞു പൂഞ്ഞാട്ടി മുതല്‍ വമ്പന്‍ സ്രാവുകള്‍ വരെ ഉണ്ടല്ലോ. അങ്ങനെയുള്ള ആ സ്രാവിനെ കാണാന്‍ ആയിരിക്കണം സഞ്ജുവെന്ന പൂഞ്ഞാട്ടി പോകേണ്ടിയിരുന്നത്." "ബട്ട്.. ആരായിരിക്കും സര്‍ ആ സ്രാവ്?!" ഹിമേഷിന്‍റെ ചോദ്യം ന്യായമായിരുന്നു. "അതാരാണെന്ന് അഞ്ചു മണിക്ക് ശേഷമേ നമുക്ക് അറിയാന്‍ കഴിയൂ. അതിലേക്ക് നമ്മളെ നയിക്കുന്നതാവട്ടെ സഞ്ജുവിന്‍റെ വീട്ടില്‍ നിന്നും റസാഖ് കണ്ടെടുത്ത ഈ ഫോണ്‍. ഇതാണ് ഇപ്പോഴുള്ള നമ്മുടെ ചീട്ട്." കരണ്‍ ഒന്നു ദീര്‍ഘമായി ശ്വാസമെടുത്തു. സഞ്ജന മെല്ലെ തലയാട്ടി. കരണിന്‍റെ നോട്ടം സഞ്ജനയില്‍ പതിഞ്ഞു. "സഞ്ജനാ?" "യെസ് സര്‍.!" "റിസോര്‍ട്ടിന്‍റെ പുറത്തിരുന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോകേണ്ട ചുമതല സഞ്ജനയ്ക്കാണ്." "With Your Permission Sir." ഞൊടിയിടയില്‍ സഞ്ജനയും ഓഫീസറിലേക്ക് മാറുകയായിരുന്നു. ********************************************************************************** *************************** "ഓഹോ.! അതുശരി!" പാര്‍ത്ഥന്‍ പുരികമുയര്‍ത്തി. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയില്‍ നാനൂറ് രൂപ കൊടുത്ത് കരണ്‍ സഞ്ജുവിനെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ച അതേ കപട ഗൗരവക്കാരനിലേക്ക് ഈ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളില്‍ പാര്‍ത്ഥന്‍ എത്തിയിരുന്നു. "അതെ സര്‍, ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. ഇവിടെയൊന്നും അയാളെ ഞാന്‍ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല." "ഉം.. വേറെ വല്ലതും ആ വന്നയാള്‍ പറഞ്ഞിരുന്നോ??" "ഒരു ഡീലിനു വേണ്ടി സഞ്ജുവിനെ അത്യാവശ്യമായി കാണണം എന്നു മാത്രമാണ് അയാള്‍ പറഞ്ഞത്." "എന്തായിരുന്നു ആ ഡീല്‍?" "അറിയില്ല.. അതൊന്നും അയാള്‍ പറഞ്ഞില്ല..." "അയാളെ കണ്ടിട്ട് തനിക്കെന്താണ് തോന്നിയത്?" "പുറമേ ഒരു ശാന്തത. പക്ഷേ ഉള്ളില്‍ ഒരു സിംഹം ഉറങ്ങുന്നതായി ആ കണ്ണുകളില്‍ വ്യക്തം. ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഏതു നിമിഷവും പ്രതീക്ഷിക്കാം.. അയാള്‍ എന്നോടാണ് സംസാരിക്കുന്നതെങ്കിലും അയാള്‍ക്കു ചുറ്റായി വല്ലാത്ത ശ്രദ്ധയും കരുതലുമുണ്ട്. ഒരു പ്രത്യേകതരം ഇനം!" "ഉം.. അയാള്‍ കാണാന്‍ എങ്ങനെ?" "കാണാന്‍ തരക്കേടില്ല. സുമുഖന്‍. മുപ്പത്തഞ്ചിനും നാല്‍പ്പതിനും ഇടയിലായിരിക്കണം പ്രായം!" "അയാളുടെ സംസാരത്തിലോ ചലനത്തിലോ എന്തു ഡീല്‍ ആവാനാണ് സാധ്യത!" "എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ചിലപ്പോഴത് വല്ല സ്വര്‍ണ്ണക്കടത്തോ മറ്റോ ആയിരിക്കാനാണ് സാധ്യത. ഈ സഞ്ജു ഒരു വൃത്തികെട്ടവനാ. അവനെ തേടി വരുന്നവരും അതുപോലെ തന്നെ. പക്ഷേ ഇന്നലെ വന്ന ആള്‍ മാന്യനെ പോലെ ആയിരുന്നു." "ഈ സഞ്ജുവിന്‍റെ കുടുംബം?" "ആര്‍ക്കറിയാം സര്‍. മൂന്നു കൊല്ലമായി ഈ മരപ്പട്ടി ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട്. എവിടെ നിന്നു വന്നുവെന്നോ കുടുംബമെന്തെന്നോ ആര്‍ക്കും അറിയില്ല." ഉം.. പാര്‍ത്ഥന്‍ കനത്തില്‍ ഒന്നു മൂളി. "എന്തായാലും ഞാന്‍ വിളിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ താന്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ വരേണ്ടി വരും. ആ വന്നയാളുടെ രേഖാചിത്രം വരയ്ക്കാന്‍." ഒന്നു തലയാട്ടി വണങ്ങി അയാള്‍ ലൂണയില്‍ സ്ഥലം കാലിയാക്കി. പാര്‍ത്ഥന്‍റെ അടുത്ത ചുവടുകള്‍ നിശ്ചലമായത് അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അതേ നീല വാതിലിന് മുന്നില്‍. അയാള്‍ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. പോലിസിന്‍റെ കൂര്‍മ്മ ബുദ്ധിയോടെ ഒരോ മൂലയും വിശദമായി പരിശോധിച്ചു. തനിക്ക് വേണ്ടതായി ഒന്നുമില്ലെന്ന് മനസിലാക്കി പാര്‍ത്ഥന്‍ തിരിച്ചിറങ്ങിയതും മുബൈല്‍ ഫോണ്‍ നിര്‍ത്താതെ ബഹളം വെക്കുകയായിരുന്നു... ((തുടരും))🔥 കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ