ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6zPv95b?d=n&ui=v64j8rk&e1=c 25 ഒരു ചെറിയ വാർക്ക വീടിന് മുറ്റത്താണ് നിൽക്കുന്നത്. മുറ്റം നിറയെ പുല്ലുകൾ വളർന്നിരുന്നു. ഡാനി വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നു. ഇവിടെ വനം പോലെയായെങ്കിലും, വന്യ മൃഗങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല കേട്ടോ. അകത്തേക്ക് വരൂ.... യമുന ഡാനിക്ക് പിന്നാലെ അകത്തേക്ക് കയറി. വർഷങ്ങളായി ആൾ താമസം ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട്, വീടിനകത്ത് മുഴുവൻ പൊടിയും മാറാലയും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഞാൻ മുൻപ് കുറച്ചുദിവസം ഒളിച്ചു താമസിച്ചത് ഈ വീട്ടിലാണ്. അപ്പുറത്തുള്ള ഒരു മുറി വൃത്തിയായിട്ട് കിടക്കുകയാണ്, അങ്ങോട്ട് പൊയ്ക്കോളൂഡാനി പറഞ്ഞു. യമുന വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. വൃത്തിയായി കിടക്കുന്ന ആ മുറിയിൽ നിലത്തായി ഒരു ബെഡ്ഷീറ്റ് കിടപ്പുണ്ട്.. യമുന അതിലേക്കു കയറി കിടന്നു. അത്രയേറെ അവൾ തളർന്നിരുന്നു. ഡാനി അമ്പാടിയെയും കൊണ്ട് വാഹനത്തിന് അരികിലേക്ക് തിരികെ പോയി. വണ്ടിയുടെ ഡാഷ് ബോർഡിൽ മുറിവിനുള്ള മരുന്നുകൾ ഇരിപ്പുണ്ട്. ഡാനി അതെടുത്തുകൊണ്ട് വന്ന് യമുനക്ക് കൊടുത്തു. ചേച്ചീ ....ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ ?? ഡാനി ചോദിച്ചു. എന്താ...?? ആരാണ് ചേച്ചിയെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്?? എനിക്കറിയില്ല. യമുന തല കുനിച്ചു. നുണ പറയരുത് എന്നോട് സത്യം പറയൂ.. യമുന തലയുയർത്തിയില്ല. ചേച്ചി പറയൂ...ആരാണ്?? യമുന പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ കേട്ട് ഡാനി ഞെട്ടിപോയി. താനും നിതാരയും അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആളെ പിടികിട്ടിയിരിക്കുന്നു. അയാളാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നതെന്ന് ഡാനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല 💜💜💜💜💜 നിതാര പലവട്ടം ഡാനിയെ വിളിച്ചുനോക്കി. പക്ഷേ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് എന്നാണ് പറയുന്നത് അവർ എവിടേക്കായിരിക്കും പോയിട്ടുണ്ടാവുക?? ഞെരിപ്പോട് പോലെ പുകയുകയാണ് താൻ, എപ്പോഴാണ് കത്തിപ്പടരുക എന്ന് പറയാനാവില്ല. പെട്ടന്ന് വാട്സ്ആപ്പ് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ സൗണ്ട് കേട്ട് നിതാരാ ഫോണെടുത്ത് നോക്കി ഡാനിയുടെ വോയിസ് മെസ്സേജ് വന്നു കിടപ്പുണ്ട്. ഞങ്ങൾ സേഫ് ആയിരിക്കുന്നു. ഇനി അത് ഓർത്ത് ടെൻഷൻ അടിച്ചേക്കരുത്.. അവൾക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ ചിരി വന്നു. അയാൾക്ക് മനസ്സ് വായിക്കാൻ അറിയാം അവളുടെ ഉള്ളം അല്പം തണുത്തു. 🍀🍀🍀🍀🍀 രാത്രിയായതോടെ ഡാനി വണ്ടിയിൽ പോയി കിടന്നു. യമുന അമ്പാടിയെയും കൊണ്ട് മുറിയിൽ തന്നെ കിടന്നു. കട്ടപിടിച്ച ആ ഇരുട്ടിൽ യമുനക്ക് തീരെ ഉറക്കം വന്നില്ല. ഇക്കാലമത്രയും പേടിച്ച് പേടിച്ചാണ് താൻ ജീവിച്ചത്. ഇനിയും വയ്യ... യമുനക്ക് അച്ഛനെ ഓർമ്മ വന്നു. അവസാനമായി അച്ഛനെ ഒന്ന് കാണാൻ പോലും തനിക്ക് പറ്റിയില്ല പക്ഷേ അച്ഛൻ രണ്ടാമത് വിവാഹം ചെയ്ത ഒരു പാവം സ്ത്രീയും, അതിൽ പിറന്ന അനിയനും, നാട്ടിൽ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട് അവസാനമായിഅവിടെയൊന്നു പോകണം. ആ അമ്മയോട് മാപ്പ് പറയണം, തന്റെ അനിയനെ ഒന്ന് കാണണം. ആ ഇത്തിരി മുറ്റത്ത് ഒരൽപനേരം നിൽക്കണം. ജനിച്ചു വളർന്ന ആ വീട്ടിൽ ഒരു രാത്രി ഒന്ന് അന്തിയുറങ്ങണം. അവരോട് അവസാനമായി യാത്ര പറയണം.. പ്രിയപ്പെട്ട എല്ലാ ഓർമ്മകളെയും മനസ്സിൽ കുഴിച്ചുമൂടണം. എന്നിട്ട് ഈ യമുന ഇറങ്ങും... പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ... അവൾ പല്ലിറുമ്മി. 🍀🍀🍀🍀🍀🍀 ഒരു ദിവസം കടന്നുപോയി. യമുന ഡാനിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. എന്താ ചേച്ചി?? ഡാനിക്ക് ഒരു ദിവസം അമ്പാടിയെ നോക്കാൻ പറ്റുമോ, എനിക്ക് നാട്ടിൽ വരെ പോകണമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയും അവരുടെ മകനും അവിടെയുണ്ട്.പാവങ്ങളാണ് എനിക്ക് പണ്ട് ആ സ്ത്രീയോട് ദേഷ്യമായിരുന്നു. പക്ഷേ അതൊരു പാവമാണ്. എനിക്ക് അവരെ ഒന്ന് കാണണം അമ്പാടിയെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ചേച്ചി... പക്ഷേ പോകുമ്പോൾ സൂക്ഷിക്കണം. ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചോളാം, ആരുടെയും കണ്ണിൽ പെടാതെ പോയിട്ട് വരാം. ഡാനി യമുനയെ ടൗണിനടുത്തുകൊണ്ട് ചെന്ന് ഇറക്കി. അവൾ മാസ്ക് ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് കണ്ടാലും ആരും തിരിച്ചറിയരുത്. യമുന ബസ്സിൽ കയറി. സമയം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി നാട്ടിലേക്കടുത്തപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരായിരം ഓർമ്മകൾ ഓടിയെത്തി. സ്കൂളിലേക്കും,കോളേജിലേക്കും നടന്നുപോയ വഴികൾ... കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് കളിച്ചിരുന്ന സ്ഥലം. പ്രിയപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം, മീൻ പിടിക്കാൻ പോയ ദിവസങ്ങൾ. ഓർമ്മകളുടെ കനത്തിൽ യമുനയുടെ ഹൃദയം തുടിച്ചു. തന്റെ നാടിന്റെ മണം. എത്രനാളായി താൻ ഇവിടെ നിന്നും പോയിട്ട്. ഭൂമിയിൽ ഒരു സ്വർഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിതായിരുന്നു. ഇവിടുത്തെ നാട്ടിട വഴികളിലായിരുന്നു താൻ തന്റെ ഹൃദയത്തെ മറന്നു വച്ചത്. അച്ഛനും അമ്മയും താനും എത്ര സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞിരുന്ന നാടാണിത്. ഇപ്പോൾ അമ്മയുമില്ല അച്ഛനുമില്ല. താൻ മാത്രം തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുകയാണ്. അവൾ വീടിനടുത്തുള്ള വഴിയിൽ ബസ്സിൽ ഇറങ്ങി. തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു... പഴയ ചെറിയ വീടിനു പകരം അത്യാവശ്യം വലിപ്പമുള്ള ഒരു വാർക്ക വീടാണ് ഇപ്പോഴുള്ളത്. വാതിൽ അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ് യമുനയുടെ കണ്ണുകൾ ആർത്തിയോടെ പറമ്പിലൂടെയൊക്കെ പാഞ്ഞു നടന്നു. തന്റെ കാലടികൾ പതിയാത്ത ഒരിടവും ഈ മണ്ണിൽ ഇല്ല. കുറേ നേരം അവളാ മുറ്റത്ത് തന്നെ നിന്നു. പിന്നെ കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചു കാത്തു നിന്നു. വാതിൽ തുറന്നിറങ്ങി വന്നത് ഒരാൺ കുട്ടിയാണ്. അവന് പൊടിമീശ മുളച്ചിരിക്കുന്നു. അവന് തന്നെ അച്ഛന്റെ അതേ ഛായയാണ്. ആരാ മോനെ...?? ഒരു സ്ത്രീ ഇറങ്ങി വന്നു. ആ സ്ത്രീ അൽപനേരം യമുനയെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് മോളെ..എന്ന് വിളിച്ചു. പെട്ടെന്ന് യമുന ഒരേങ്ങലോടെ ആ സ്ത്രീയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. മോളെ... നീ എന്നെങ്കിലും വരുമെന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ അഗാധസ്നേഹം യമുന തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവസാന നിമിഷം വരെ അച്ഛൻ നിന്റെ കാര്യം മാത്രമേ പറഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ.. എന്നെങ്കിലും എന്റെ മകൾ വന്നാൽ രണ്ട് കൈയും നീട്ടി സ്വീകരിക്കണമെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. മോനെ..ഇത് നിന്റെ ചേച്ചിയാണ്.. അമ്മ മകനോട് പറഞ്ഞു. അവൻ യമുനയെ നോക്കി ചിരിച്ചു കയറി വാ മോളെmm അവൾ അകത്തേക്ക് കയറി. അച്ഛന്റെ ഫോട്ടോ മാല ചാർത്തി ഭിത്തിയിൽ തൂക്കിയിട്ടുണ്ട്. അവൾ ഒരു നിമിഷം ആ ഫോട്ടോയുടെ മുൻപിൽ നിന്ന് അച്ഛനോട് മൗനമായി മാപ്പപേക്ഷിച്ചു. ഏതോ നിമിഷത്തെ തോന്നലിൽ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഈ നാടും, തന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായിരുന്ന അച്ഛനെയും വിട്ട് ഒരുത്തനോടൊപ്പം ഇറങ്ങിപ്പോയവളാണ് താൻ. അതിനുള്ള ശിക്ഷ താനീ നിമിഷം വരെ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മോളെ... നിന്റെ ജീവിതം അത്ര നല്ലതൊന്നുമായിരുന്നില്ലെന്ന് ഈ അമ്മക്ക് മനസ്സിലായി.. കഴിഞ്ഞതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു. ഇനി ഒരിക്കലും ഇവിടെ നിന്നും മോൾ പോകരുത്. ഇവിടെ ഉണ്ടാവണം മോളുടെ അച്ഛന്റെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു അത്. ഇല്ലമ്മേ...എനിക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. എല്ലാവരെയും ഒന്നും കാണണമെന്ന് തോന്നി അതാ വന്നത്.. എന്റെ അച്ഛനെയടക്കിയതെവിടെയാണമ്മേ..?? മോളുടെ അമ്മയുടെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെയാണ് അച്ഛനും. അച്ഛന്റെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു അതും ഞാൻ ഒന്ന് അവിടെ പോയിട്ട് വരട്ടെ?? പോയിട്ട് വാ മോളെ. യമുന പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി. യമുന അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അടക്കിയ മണ്ണിനരികിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ വളരെ വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. തനിക്കും ഇവരുടെ അരികിലായി ആറടിമണ്ണ് മാത്രം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ.. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, തനിക്ക് ഈ മണ്ണിൽ കിടക്കാനുള്ള യോഗ്യതയില്ല. കാലമേ...ഇനിയൊരു ജന്മം കൂടി തരികയാണെങ്കിൽ, ഈ പാപിയായ മകളെ ആ ജന്മത്തിലും ഇവരുടെ മകൾ തന്നെ ആക്കണമേ. ആ ജന്മത്തിലെങ്കിലും എനിക്കവരോടൊപ്പം കൊതി തീരെ ജീവിക്കണം, അവരുടെ നല്ല മകളായി മാത്രം ജീവിച്ചു മരിക്കണം. അവൾ വെറും മണ്ണിൽ വെറുതെ മലർന്ന് കിടന്നു. എന്തിനെന്നറിയാതെ... വെറുതെ... വെറുതെ... അല്പസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. മനസ്സിപ്പോൾ ശാന്തമാണ് മുറ്റത്ത് നിന്ന് അമ്മയുടെ വിളിയവൾ കേട്ടു.. പെറ്റമ്മ അല്ലെങ്കിലും അവർ തന്നെ വിളിക്കുന്നത് മോളെ എന്നാണ് എന്തോ.. എന്ന് വിളി കേൾക്കാനും, അവരുടെ മാറിൽ ചേർന്ന് നിൽക്കാനും അവൾക്കപ്പോൾ തോന്നി അവൾ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു അച്ഛനില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് വിഷമിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട, അമ്മ ഇവിടെയുണ്ട്. ഞാൻ പെറ്റില്ലെങ്കിലും നീ എന്റെ മോൾ തന്നെയാ..അവർ അവളെ മാറോട് ചേർത്ത്പിടിച്ചു.. കുളിച്ചിട്ട് വാ അമ്മ ഭക്ഷണം എടുത്തു വയ്ക്കാം.. അമ്മ നല്ലൊരു സാരി എടുത്തു യമുനക്ക് കൊടുത്തു. യമുന ആ സാരി വാങ്ങി അവൾ പോയി കുളിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങിവന്നു. ഈ കുട്ടിയിത് എന്താ കാണിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത് ?? മുടി നന്നായി തുവർത്തിയിട്ട് കൂടിയില്ല. ഇത്രയും വലുതായി എന്നിട്ടും തല തുവർത്താൻ അറിയില്ല. അവർ ഉടുത്തിരുന്ന സാരിത്തലപ്പ് കൊണ്ട് അവളുടെ തല തുടച്ചു. അവർ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു അമ്മയ്ക്കൊപ്പം അനിയനും പണികളിൽ കൂടി. അവൻ പപ്പടം വറക്കുകയാണ്. മോന്റെ പേരെന്താ...?? അവൾ ചോദിച്ചു. ആരോമൽ..അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു. അച്ഛന്റെതുപോലെ ഒതുങ്ങിയ സംസാരമാണ് അവന്. മോനെ... നീ പോയി രണ്ടു വാഴയില വെട്ടിക്കൊണ്ടുവാ, നമുക്ക് ഇലയിൽ കഴിക്കാം.അമ്മ പറഞ്ഞു. അവൻ ക. ത്തി. യുമായി പിന്നാമ്പുറത്തേക്കിറങ്ങിപ്പോയി. ഇന്നെന്താ പ്രത്യേകത ഇലയിൽ കഴിക്കാൻ ?? യമുന അമ്മയോട് ചോദിച്ചു. ഇന്നെന്റെ മകൾ മടങ്ങി വന്ന ദിവസമല്ലേ, അതുകൊണ്ട് എനിക്കിതു വിശേഷപ്പെട്ട ദിവസം തന്നെയാണ്. അവൾ അമ്മയെ പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അമ്മ മൂന്നാൾക്കുമായി ഭക്ഷണം വിളമ്പി വളരെ ആസ്വദിച്ചാണവൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചത് അവൾ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഇല മടക്കി എഴുന്നേൽക്കാൻ ആഞ്ഞു ഇത്തിരി കൂടെ കഴിക്ക് കുട്ടി.. അമ്മ നിർബന്ധിച്ചു അയ്യോ വേണ്ട വയറു വല്ലാതെ നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ ഇതുകൂടെ.... അമ്മ ഒരുരുളയുരുട്ടി അവളുടെ വായിൽ വച്ച് കൊടുത്തു. പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു.. അയ്യേ...കുട്ടി കരയുകയാണോ ??എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷമാണ് തോന്നുന്നത്. ഞാൻ മരിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ തലയ്ക്കൽ ഇരുന്നു കരയാൻ ഇനി എനിക്കൊരു പെൺകുട്ടിയുണ്ട്. ഇനി മോൾ പോവരുത്. ഞാൻ നാളെ തന്നെ മടങ്ങിപ്പോകും അമ്മേ, എന്നെ കാത്ത് ഒരു നാലു വയസ്സുകാരൻ ഇരിപ്പുണ്ട്. എന്റെ കുഞ്ഞ് അമ്പാടി... കുഞ്ഞോ...അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. എന്നിട്ട് നീ എന്താ കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടുവരാത്തത് ?? എനിക്ക് കാണണം അവനെ, എവിടെയാ എന്റെ പേരക്കുഞ്ഞ്?? നീ നാളെ തന്നെ പോയി കുഞ്ഞിനെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരണം. അതൊന്നും നടക്കില്ലമ്മേ.. എന്റെ അവസ്ഥ അതാണ്. കൂടുതൽ ഒന്നും അമ്മ എന്നോട് ചോദിക്കരുത്. അമ്മ പിന്നെ ഒന്നും അവളോട് ചോദിച്ചില്ല. 💚💚💚💚💚 നേരം നന്നായി ഇരുട്ടിത്തുടങ്ങി അമ്പാടി ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യുകയാകും?? ഡാനി അവനെ നോക്കി മടുത്തിട്ടുണ്ടാകുമോ..?? യമുന മുറ്റത്ത് ഇറങ്ങി നിന്നു.. ആകാശം നിറയെ നക്ഷത്രങ്ങൾ പൂത്തിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട് പണ്ടൊക്കെ ഇതിലും കൂടുതൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അത്രയും ഒന്നുമില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അതോ തന്റെ തോന്നലാണോ?? അവൾ കുറെ നേരം ആകാശ ഭംഗിയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് വിചാരിച്ചിരുന്നു മരിച്ചു പോകുന്നവരൊക്കെ ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങൾ ആയി പുനർജനിക്കുമെന്ന്.. അവൾ കുറെ നേരം അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു പിന്നെ ഉമ്മറത്ത് വന്നിരുന്നു.. അമ്മ അവിടേക്ക് വന്നവളുടെ അരികിൽ ഇരുന്നു. അവരും ഏതോ ഓർമ്മയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണെന്നവൾക്ക് തോന്നി. അമ്മ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് അവളെ തന്റെ മടിയിലേക്ക് കിടത്തി. ചെറിയ കുട്ടിയെ പോലെ അവളമ്മയുടെ മടിയിൽ തല ചായ്ച്ചുവെച്ചു. അമ്മയുടെ കൈകൾ അവളുടെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി. സ്നേഹത്തിന്റെ മാന്ത്രിക വിരലുകളാണ് അതെന്ന് യമുനക്ക് തോന്നി. യമുനയുടെ മിഴികൾ അടഞ്ഞു. പിറ്റേന്ന് ആരോമലിനോടും, അമ്മയോടും യാത്ര പറഞ്ഞവൾ തിരികെ മടങ്ങി. ഡാനിയും അമ്പാടിയും, യമുനയെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. യമുന വരുന്നത് കണ്ടതും, അമ്പാടി ഓടിചെന്നവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. 💚💚💚💚💚 നിതര ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. പരിചയമില്ലാത്ത നമ്പറാണ് അവൾ കാൾ എടുത്തു. സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദമാണ്. എനിക്ക് നിതാരയോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു. Lഎനിക്കൊന്ന് കാണാൻ പറ്റുമോ?? നിങ്ങൾ ആരാണ്..?? നിതാര ചോദിച്ചു. വൈകിട്ട് പള്ളിയുടെ അടുത്തുള്ള പാർക്കിൽ വരുമോ ?? അവർ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അതിപ്പോ ആളെ അറിയാതെ ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് വരുന്നത്?? ഞാൻ നിങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ വരുന്നതല്ല. നിങ്ങൾ മുൻപ് എന്നെ വീട്ടിൽ വന്നു കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്. ആ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു . നിതാര വരണം ഞാൻ കാത്തിരിക്കും. കോൾ കട്ടായി.. നിതാര ആകെ ടെൻഷനായി. ഇനി ഇതിന് പിന്നിൽ എന്തെങ്കിലും ചതി ഉണ്ടായിരിക്കുമോ ?? എന്തായാലും ഡാനിയേ വിളിച്ചു പറയാം. നിതാര ഡാനിയെ വിളിച്ച്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു. ശരി താൻ പാർക്കിലേക്ക് ചെല്ല്. ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകും പേടിക്കണ്ട.. ഡാനി പറഞ്ഞു. ഒടുവിൽ രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് നിതാര വൈകുന്നേരം ഓഫീസ് ടൈം കഴിഞ്ഞ് പാർക്കിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെയെങ്ങും ആരെയും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഡാനി വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഡാനിയേയും കാണുന്നില്ല. അവൾ അവിടെ ഒരു ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അല്പം പ്രായമുള്ള ഒരു സ്ത്രീ അരികിലേക്ക് വന്നവളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. നിതാര ആ സ്ത്രീയെ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി ഇത്... വിഷ്ണുവിന്റെ അമ്മയല്ലേ... അപ്പോഴേക്കും ഡാനിയും അവിടെയെത്തി. ഡാനിയും അവരുടെ അരികിൽ ഇരുന്നു. എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം പറയാനുണ്ട്. ആ അമ്മ പറഞ്ഞു. എന്താ...?? 💜💜💜💜💜 തുടരും. കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ