ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6dJzZ5w?d=n&ui=v64j8rk&e1=cഋതുനന്ദനം... Part 112 കത്തിച്ച നിലവിളക്കുമായി പൂമുഖത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയ്ക്ക് താനാ വീട്ടിലേക്ക് ആദ്യമായ് കയറുന്നത് പോലെയുളവായി... ദേവേട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ മുതലീ വീട് തനിക്ക് സുപരിചിതമാണ്. ഇന്നീ ഗൃഹം തന്റെ ഭർതൃഗൃഹമായിരിക്കുന്നു... നിലവിളക്ക് വീടിന്റെ അരികിലുള്ള ചെറിയ പൂജാമുറിയിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്‌മി മനസ്സിലോർത്തു... പൂജാമുറിയിൽ വിളക്ക് വച്ചതിനു ശേഷം ദേവദത്തന്റെ അമ്മ ശ്രീലക്ഷ്മിയേയും കൊണ്ട് വിവാഹത്തിനു വന്നവർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്താനായി കൊണ്ട് പോയി.... വിവാഹത്തിന്റെ തിരക്കുകളെല്ലാമൊഴിഞ്ഞ സായാഹ്നത്തിൽ ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയേയും കൊണ്ട് ചന്ദ്രശേഖരന്റെയും സാവിത്രിയുടെയും അസ്ഥിത്തറയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.. തന്റെ ദാമ്പത്യജീവിതമെന്നും സന്തുഷ്ടപൂർണ്ണമാകുവാൻ അനുഗ്രഹിക്കണമെന്ന് തന്റെ അച്ഛനമ്മമാരോട് പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. അത് വരെ അവളടക്കി വച്ചിരുന്ന ആമയങ്ങളുടെ ഖാതവീചികൾ നേത്രാംബുക്കളായി ഇടതടവില്ലാതെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.... പ്രാർത്ഥിച്ചതിനു ശേഷം വിഷാദഗ്രസ്തയായി നിന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ചുമലിൽ ദേവദത്തൻ കൈ വച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോട്ടമയച്ച ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മിഴിനീർ തൂത്തെറിഞ്ഞു കൊണ്ടവളോട് കരയരുതെന്ന് ദേവദത്തൻ ആംഗ്യത്തിലൂടെ അപേക്ഷിച്ചു... വ്യഥകൾ അതിന്റെ ഉച്ചിയിലെത്തിയപ്പോൾ പിടിച്ചു നിൽക്കുവാൻ കഴിയാതെ ശ്രീലക്ഷ്മിയൊരു വിതുമ്പലോടെ ദേവദത്തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖമമർത്തി.... "ദേവേട്ടാ... അച്ഛനും അമ്മയും ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചതായിരുന്നു ദേവേട്ടനുമായുള്ള എന്റെ വിവാഹം. എന്റെ ജീവിതത്തിലെയീ ശുഭമുഹൂർത്തത്തിന് അവരില്ലാതെ പോയല്ലോ. എത്ര അടക്കി വച്ചു സമാധാനിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും എനിയ്ക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാനാവുന്നില്ല ദേവേട്ടാ"...ദേവദത്തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖമമർത്തി വിതുമ്പിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി മൊഴിഞ്ഞു... എത്ര കണ്ടാശ്വസിപ്പിച്ചാലും ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ വ്യസനത്തിന്റെ വ്യാപ്തി കുറയ്ക്കുവാൻ വാക്കുകളാൽ സാധ്യമല്ലെന്ന് ബോധ്യമുള്ള ദേവദത്തൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ പേമാരിയായി മാറുന്ന മിഴിനീർക്കണങ്ങളെ തന്റെ വക്ഷസ്സിലേക്കേറ്റ് വാങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു... ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ തന്നിലേക്കൊന്ന് കൂടി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ തന്റെ ചുണ്ടുകളമർത്തി. ദേവദത്തൻ വിങ്ങിക്കരയുന്ന ശ്രീലക്ഷ്‌മിയുടെ ചുമലിൽ തഴുകി ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ലച്ചുവിന്റെ നഷ്ടം നികത്തുവാൻ കഴിയാത്തത് തന്നെയാണ്. ഏതൊരു പെൺകുട്ടിയും സുമംഗലിയാവുന്ന നിമിഷത്തിൽ തന്റെ അച്ഛനമമ്മാരാ മുഹൂർത്തത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന രംഗമാഗ്രഹിയ്ക്കും. തന്റെ ലച്ചുവിന് അതിനുള്ള ഭാഗ്യമില്ലാതെ പോയി...ശ്രീലക്ഷ്മിയെ തഴുകിയാശ്വസിപ്പിയ്ക്കുമ്പോൾ ദേവദത്തൻ വ്യഥയോടെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.... "ലച്ചൂ... താനിങ്ങനെ കരയുമ്പോൾ അവരുടെ ആത്മാക്കൾ അകലങ്ങളിലിരുന്ന് സങ്കടപ്പെടും. അവരുടെ മനസ്സറിഞ്ഞുള്ള അനുഗ്രഹം നമുക്കെന്നുമുണ്ടെടോ. അവരുടെ ശ്രീക്കുട്ടി സങ്കടപ്പെടുന്നത് അവർക്ക് സഹിക്കില്ല".... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ നിറഞ്ഞൊഴുകിയ മിഴികൾ തൂത്തുകൊണ്ട് ദേവദത്തൻ മൊഴിഞ്ഞു... ശ്രീലക്ഷ്മി ദേവദത്തനെ നോക്കിയൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചെങ്കിലും അതിൽ വ്യസനത്തിൻ ലാഞ്ഛനകൾ നിറഞ്ഞു നിന്നു... അല്പനിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ഇരുവരും അവിടെ നിന്നും വിടവാങ്ങി.... മാനത്ത് തൃസന്ധ്യ ചിതയൊരുക്കി ഗഗനനീലിമയെ ശൃംഗാരഭൂഷണമണിയിച്ചു കൊണ്ട് അർക്കൻ പശ്ചിമദിക്കിൽ കൂടണയവേ കുളിച്ചൊരുങ്ങി ക്ഷീരപയോദവർണ്ണ പുടവയണിഞ്ഞ ശ്രീലക്ഷ്മി തന്റെ ഭർതൃഗൃഹത്തിൽ ആദ്യമായി വിളക്ക് വച്ചു.... ================================== സന്ധ്യ മയങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ദേവദത്തന്റെ ബന്ധുക്കളെല്ലാം പിരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ദേവദത്തനെയും ശ്രീലക്ഷ്മിയേയും രാമേട്ടനേയും കൂടാതെ ദേവദത്തന്റെ മാതാപിതാക്കളും മാത്രം ബാക്കിയായി അപ്പോഴേക്കും ആ വീട്ടിൽ... രാത്രി ഒരുമിച്ചിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മി എല്ലാവർക്കും വിളമ്പാനൊരുങ്ങിയെങ്കിലും ദേവദത്തന്റെ അമ്മ സുഭാഷിണി അതിന് സമ്മതിച്ചില്ല. ശ്രീലക്ഷ്മിയെ വിഭവങ്ങൾ ഓരോന്നായി വാത്സല്യത്തോടെ സുഭാഷിണി കഴിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ആ വാത്സല്യത്തിൽ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയപ്പോൾ അവളുടെ മിഴികൾ നീരണിഞ്ഞു.... ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു അല്പസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സുഭാഷിണി ശ്രീലക്ഷ്മിയേയും കൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. അവളോട് പലതും ചോദിച്ചറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. സുഭാഷിണിയുടെ സംസാരത്തിൽ തന്നോടുള്ള കരുതലും വാത്സല്യവും ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിൽ തന്റെ അമ്മയുടെ ഓർമ്മകൾ നിറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... "മോളെ ശ്രീക്കുട്ടീ"...ഒരു ഗ്ലാസിൽ പകർന്ന പാല് എടുത്ത് ശ്രീലക്ഷ്‌മിയുടെ നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ട് സുഭാഷിണി അവളെ വിളിച്ചു.... സുഭാഷിണി ശ്രീകുട്ടീ എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ തന്റെ അമ്മയുടെ ഓർമ്മകൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിൽ പൊടുന്നനെ നിറച്ചപ്പോൾ അവളുടെ മിഴികളിൽ നിന്നും നീർക്കണങ്ങൾ പെയ്തിറങ്ങി... "മോളെ... നിന്റെ വിഷമം എനിയ്ക്ക് മനസിലാകും. എത്ര കണ്ട് ആശ്വാസം പകർന്നാലും നിന്റെയാ വിഷമത്തെ അകറ്റുവാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അറിയാം. എന്നാലും പറയുവാ... മോളൊന്നോർത്തും വിഷമിക്കരുത്. മോളെ ആദ്യമായി കണ്ട ദിവസം തന്നെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു ഞാനും അവന്റെ അച്ഛനും. മോളെന്നെ അമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ മുതൽ ഞങ്ങളുടെ മരുമകളായിട്ടല്ല മകളായി തന്നെ ആഗ്രഹിച്ചു പോയതാ".... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടൊരു വാത്സല്യത്തോടെ അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് സുഭാഷിണി മൊഴിഞ്ഞു... പാല് നിറച്ച ഗ്ലാസ്സ് സുഭാഷിണിയുടെ കൈയിൽ നിന്നും വാങ്ങിക്കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി നീരണിഞ്ഞ മിഴികളോടെ അവരെയും നോക്കി നിന്നു... സുഭാഷിണിയൊരു വാത്സല്യത്തോടെ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മിഴിനീർക്കണങ്ങൾ തൂത്തെറിഞ്ഞതിന് ശേഷം അവളുടെ നെറ്റിയിൽ അരുമയായൊന്ന് ചുംബിച്ചു... "ദേവന്റെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളെ കുറിച്ചൊന്നും മോളോട് പ്രത്യേകിച്ച് പറഞ്ഞു തരേണ്ടതില്ലല്ലോ. എല്ലാം മോൾക്കറിയാമല്ലോ അല്ലെ"...? സുഭാഷിണി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ശ്രീലക്ഷ്‌മിയോട് തിരക്കി... സുഭാഷിണിയുടെ നിനച്ചിരിക്കാതെയുള്ള ചോദ്യത്തിൽ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം നാണത്താൽ ചുവന്നു തുടുത്തു. നാണം കലർന്നൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ അറിയാമെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി.... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ കവിളിൽ അരുമയായൊന്ന് തഴുകിക്കൊണ്ട് പാലും കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോളാൻ നിർദേശിച്ചു... ശ്രീലക്ഷ്മി പാല് നിറച്ച ഗ്ലാസുമായി മുറിയുടെ നേറെ നടന്നു. മുറിയുടെ മുന്നിലെത്തിയ അവൾ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു... ================================== ടേബിളിന് അടുത്ത് താൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ കുറിച്ചെഴുതിയതൊക്കെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ മറിച്ചു നോക്കുകയായിരുന്ന ദേവദത്തന്റെ ശ്രദ്ധ പെട്ടെന്ന് മുറിയുടെ വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു... വാതിലടച്ച ശ്രീലക്ഷ്മി പാല് നിറച്ച ഗ്ലാസുമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്റെ നേരെ നടന്നു വരുന്നത് ദേവദത്തൻ കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ നോക്കി നിന്നു.... ഒരുപാട് തവണ ദേവദത്തന്റെ കൂടെ ആ മുറിയിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇന്ന് ആദ്യമായ് കയറുന്ന ഒരു പ്രതീതി ശ്രീലക്ഷ്‌മിയ്ക്കുമുളവായിക്കൊണ്ടിരുന്നു... ദേവേട്ടന്റെ കൂടെ ആദ്യമായ് വന്ന ദിവസമീ മുറിയിൽ കയറിയപ്പോഴും പിന്നീട് പലപ്പോഴായി ഈ മുറിയിൽ കയറിയപ്പോഴും വിദൂര ചിന്തയിൽ പോലുമില്ലായിരുന്നു ഇത് പോലൊരു രംഗം...ദേവദത്തനോടടുക്കുമ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിൽ ചിന്തകൾ തേരോട്ടം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു... ക്ഷീരാഭ്രവസനത്തിൽ ശുഭവസ്ത്ര കളേഭരയായി സീമന്തരേഖയിൽ ശൃംഖാരഭൂഷണമണിഞ്ഞു ലലാടത്തിൽ പൊട്ടണിഞ്ഞു പീലികൾ നിറഞ്ഞ പക്ഷ്മളങ്ങളിളക്കി സുപുഷ്പിവർണ്ണ സരസിജനയനങ്ങളിൽ പ്രണയത്തിൻ അടങ്ങാത്ത അപാംപതിയുല്ലോലങ്ങളുമായി പാണിയിൽ ദുഗ്ദ്ധം പകർന്ന പളുങ്കു ചഷകവുമായി ഉദതിസുതവദനയായി കൊലുസ്സുകൾ മുഴക്കുന്ന താളാത്മകസംഗീതത്തിൻ അകമ്പടി നിറഞ്ഞ പാദാരവിന്ദങ്ങളാൽ പദവിന്യാസം വച്ചു തന്നിലേക്കടുക്കുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയിൽ നിന്നും മിഴികളെടുക്കാൻ ദേവദത്തന് കഴിഞ്ഞില്ല... ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചു ഒരിക്കൽ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് കരുതിയ തന്റെ മനോമുകുരത്തിലെ മാറാത്ത പ്രതിബിംബമായ തന്റെ ലച്ചുവിന്റെ കൂടെയുള്ള ആദ്യരാത്രി ഇന്ന്. സീമന്തരേഖയിൽ അണിഞ്ഞ സിന്ദൂരം ലച്ചുവിന്റെ ഐശ്വര്യമൊന്ന് കൂടി വർദ്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു... അടങ്ങാത്ത പ്രണയത്തിൻ യാദഃപതിവീചികൾ നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ തന്നിലേക്കടുക്കുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയിലേക്ക് നോട്ടമയയ്ക്കുമ്പോൾ ദേവദത്തൻ ചിന്തിച്ചു.... ദേവദത്തന്റെ മുമ്പിലെത്തിയ ശ്രീലക്ഷ്മി സ്മരശരമെറിയുന്ന അവന്റെ മിഴികളെ നേരിടുവാൻ കഴിയാതെ ത്രപാമുഖിയായി മുഖം കുനിച്ചു പോയി... "ലച്ചൂ"... പ്രണയത്തിൻ അപാംപതി വീചികൾ നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ തന്റെ മുന്നിൽ മുഖം കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയേയും നോക്കിക്കൊണ്ട് ദേവദത്തനവളെ വിളിച്ചു... ശ്രീലക്ഷ്മി മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ദേവദത്തന് നേരെ പാല് നിറച്ച ഗ്ലാസ് നീട്ടി. ദേവദത്തനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അത് വാങ്ങി കുടിയ്ക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ഗ്ലാസിലെ പാല് പകുതി കുടിച്ചതിന് ശേഷം ദേവദത്തനത് ശ്രീലക്ഷ്മിയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. വദനത്തിൽ സൂര്യസൂതശോണിമ നിറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ശ്രീലക്ഷ്മിയത് വാങ്ങി കുടിച്ചു. ശ്രീലക്ഷ്മി കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദേവദത്തനവളുടെ കൈയിൽ നിന്നും ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങി മേശമേൽ വച്ചു.... തുടർന്ന് ദേവദത്തൻ തന്റെ മുമ്പിൽ കുനിഞ്ഞ മുഖവുമായി നിന്ന് തന്നെ ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ചിബുകത്തിൽ മൃദുവായി പിടിച്ചുയർത്തി അവളുടെ വിതുന്നകവർണ്ണനയനങ്ങളിലേക്ക് പ്രണയാർദ്രമായിക്കൊണ്ട് തന്റെ ദൃഷ്ടിപാതമയച്ചു.... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ഇരുകപോലങ്ങളിലും കരതലങ്ങളമർത്തിക്കൊണ്ട് ദേവദത്തനവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബനമർപ്പിച്ചു. അവന്റെ അധരങ്ങളുടെ തണുപ്പ് തന്റെ നെറ്റിയിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ വിഹായുസ്സിൻ നീലിമ പടർന്ന നയനങ്ങൾ കര്‍ദ്ദമജങ്ങളെ പോലെ കൂമ്പിയടഞ്ഞു. തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം തന്റെ കൂമ്പിയടഞ്ഞ മിഴികളിൽ ദേവദത്തന്റെ അധരങ്ങളുടെ നനവാർന്ന മുദ്രകൾ പതിയുന്നത് ശ്രീലക്ഷ്മിയറിഞ്ഞു. തന്റെ വദനത്തിലാകമാനം പതിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തന്റെ പുരുഷന്റെ അധരസ്പർശനങ്ങളെ ശ്രീലക്ഷ്മി പ്രണയം സരില്പതിയായൊഴുകുന്ന നിറഞ്ഞ മനസോടെ സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... നിമിഷങ്ങളോളം നീണ്ട ചുംബനങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ വദനത്തിലേക്ക് നോട്ടമയച്ച ദേവദത്തൻ കണ്ടു ആനന്ദനിർവൃതി നിറഞ്ഞൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ തന്റെ ചുംബനങ്ങളേറ്റ് വാങ്ങുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയെ... "ലച്ചൂ"...ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മുഖഭാവങ്ങൾ പകർന്ന പ്രണയോദ്ദീപനത്തിൽ ദേവദത്തനവളെ വിളിച്ചു... മിഴികൾ തുറന്ന ശ്രീലക്ഷ്മി മന്ദാക്ഷത്തിൻ ശോണിമയണിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പ്രണയാർദ്രമായവനെ നോക്കിയൊന്ന് മന്ദഹസിച്ചു.... ദേവദത്തന്റെ മിഴികൾക്ക് മുന്നിൽ വെളിവായി ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ നീലസാഗരനയനങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അടങ്ങാത്ത പ്രണയത്തിൻ കല്ലോലിനികൾ..... പ്രണയപരവശനായ ദേവദത്തന്റെ അധരങ്ങൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ കീലാലം തുടിക്കുന്ന അധരങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി. തന്റെയധരങ്ങൾ ലക്ഷ്യമാക്കി അവന്റെ മുഖം താഴ്ന്നു വരുന്നത് കണ്ട് ത്രപാമുഖിയായ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ഇന്ദീവരനയനങ്ങൾ ഒരിക്കൽ കൂടി കൂമ്പിയടഞ്ഞു.... ദേവദത്തന്റെ അധരങ്ങൾ തന്റെയിണയെ കണ്ടെത്തിയത് പോലെ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ രത്നാധരങ്ങളെ ബന്ധിച്ചു. തുടർന്നവന്റെ അധരങ്ങളും ജിഹ്വയും അവളുടേതുമായി ഇണ ചേർന്നുകൊണ്ടിരിക്കവേ ശ്രീലക്ഷ്മിയൊന്ന് കുറുകിക്കൊണ്ട് തന്റെ കരാംഗുലികളാൽ ദേവദത്തൻ ധരിച്ചിരുന്ന റൗണ്ട് നെക്ക് ബനിയനിൽ തെരുപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... തന്റെ പ്രാണനായവളുടെ അധരങ്ങളിൽ അധരാസ്വാദനത്തിന്റെ ചിത്രരചന നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കവേ ദേവദത്തന്റെയധരങ്ങൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ അധരങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞ സാരഘകണങ്ങളെയൊരു ഭൃംഗത്തെ പോലെ നുകർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.... ഏറെ നേരം നീണ്ടു നിന്ന അധരപാനങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ അധരങ്ങളെ തന്റെയധരങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചു. തുടർന്ന് ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ തന്റെയിരു കൈകളാലും കോരിയെടുത്തു. അവളുടെ പ്രകോഷ്ഠങ്ങളും പാണീതലങ്ങളും അവന്റെ കണ്ഠത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു.... ശ്രീലക്ഷ്മിയെ കൈയിലെടുത്ത ദേവദത്തനവളെയും കൊണ്ട് ശയനീയത്തിനരികിലേക്ക് പതിയെ നീങ്ങി. ഇരുവരുടെയും മിഴികൾ തമ്മിൽ കൊരുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. പ്രണയം നിറഞ്ഞ മിഴികളാൽ ഇരുവരും പരസ്പരം സംവദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..... ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തിയ ദേവദത്തന്റെ മൊബൈൽ പെട്ടെന്ന് ശബ്‌ദിച്ചപ്പോൾ അയാൾ ഫോൺ എടുത്ത് സംസാരിക്കുവാനായി അഭിരാമിയോടും മിത്രയോടും ആംഗ്യം കാണിച്ചിട്ട് കുറച്ച് മാറി നിന്നു.... ദേവദത്തൻ കുറച്ചപ്പുറത്തേക്ക് മാറി നിന്ന് ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് സംസാരിക്കുന്നത് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി നിന്ന അഭിരാമിയുടെയും മിത്രയുടെയും മനസ്സിൽ തങ്ങളുടെ അച്ഛനമ്മമാരുടെ വിവാഹരംഗവും മറ്റും കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു... അഭിരാമിയുടെ മനസ്സിൽ കഥയിൽ അച്ഛനെഴുതിയ ആദ്യരാത്രിയെ കുറിച്ചുള്ള രംഗങ്ങളായിരുന്നു... ആദ്യമായി ആ ഭാഗം വായിക്കുമ്പോൾ അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളായ ചാരുദത്തനും ശ്രീലക്ഷ്മിയും വെറും കഥാപാത്രങ്ങളാട്ടായിരുന്നു മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നത്. എന്നാലൊരിക്കലും വിചാരിച്ചില്ല തന്റെ അച്ഛനമ്മമാരാണെന്ന്...അഭിരാമിയൊരു ചെറു ലജ്ജയോടെ ഓർത്തു... ദേവദത്തനെഴുതിയ കഥയിലെ ആ ഭാഗം അഭിരാമി ലജ്ജ കലർന്നൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ മനസ്സിൽ കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്നു.... ================================== കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടന്ന ദേവദത്തന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലേക്ക് തല വച്ചു കിടന്നു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മി തന്റെ പാണിജങ്ങളാൽ കോറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ശ്രീലക്ഷ്മിയെ ഒരു കൈ കൊണ്ട് തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ച ദേവദത്തൻ മറുകൈയാൽ അവളുടെ തലയിലും ചുമലിലുമെല്ലാം തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.... ഈ മുറിയിൽ ആദ്യമായി ദേവേട്ടനോടൊപ്പം ആ നെഞ്ചിൽ. ദേവേട്ടനിൽ നിന്നും താനകലുവാനും ദേവേട്ടന്റെ പ്രണയത്തെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിയ്ക്കുവാനും ശ്രമിച്ചിട്ടും അവസാനം ദൈവം തന്നെ ദേവേട്ടനുമായി കൂട്ടി യോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു... ദേവദത്തന്റെ നെഞ്ചിൽ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് പതിയെ കോറിക്കൊണ്ടൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ശ്രീലക്ഷ്മിയോർത്തു..... ദേവദത്തന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി മുദ്ര പതിപ്പിച്ചപ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മി തന്റെ ചിന്തകളിൽ നിന്നുമുണർന്നു. അവളൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ പതിയെ തലയുയർത്തി ദേവദത്തനെ നോക്കി. അവന്റെ മുഖത്ത് ആഗ്രഹസാഫല്യത്തിന്റെ പാരാവാരവീചികൾ അലയടിയ്ക്കുന്നത് ശ്രീലക്ഷ്മിയൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ ആസ്വദിച്ചു.... ശ്രീലക്ഷ്മി ഒന്ന് കൂടി ഉയർന്നു മലർന്ന് കിടക്കുന്ന ദേവദത്തന്റെ നെറ്റിയിലും തലയിലുമൊക്കെ തഴുകുവാനാരംഭിച്ചു.... ദേവദത്തന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്റെ നീലോൽപ്പലനയനങ്ങൾ പതിപ്പിക്കവേ അവന്റെ പ്രണയസാഗര വീചികൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കാപ്പിപ്പൊടി കണ്ണുകളിൽ അവളുടെ മിഴികൾ ഉടക്കി... ആദ്യമായ് കണ്ട ദിവസം തന്നെയാകർഷിച്ച മിഴികൾ...ദേവദത്തന്റെ മിഴികളിലേക്ക് പ്രണയവും വാത്സല്യവവും കലർന്ന ഭാവങ്ങളോടെ നോട്ടമയയ്ക്കുമ്പോൾ ശ്രീലക്ഷ്മിയോർത്തു... ദേവദത്തൻ അവളോട് എന്താണെന്ന് മുഖഭാവങ്ങളിലൂടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുമടച്ചു ഒന്നുമില്ലെന്ന് കാണിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു... "ലച്ചൂ...നമ്മുടെ ആദ്യരാത്രിയിൽ കസവു പുടവയൊക്കെ ചുറ്റി ഗംഭീരമാക്കിയിട്ടുണ്ടല്ലോ. നേരത്തെ ചിന്തിച്ചുറപ്പിച്ചതാണോ ഈ വേഷവിധാനങ്ങൾ"...? തന്നെയും തഴുകിക്കൊണ്ട് ഈക്ഷണങ്ങളയയ്ക്കുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയോട് ദേവദത്തനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തിരക്കി... "ഇങ്ങനെയൊന്നും ഞാൻ ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല പക്ഷേ ദേവേട്ടന്റെ പെങ്ങന്മാരാണെന്ന് പറഞ്ഞു നടക്കുന്ന കുറച്ച് പേരുണ്ടല്ലോ. എന്റെ കൂട്ടുകാരികൾ...അവർക്കൊരേയൊരു നിർബന്ധം. ദേവേട്ടന്റെ മുമ്പിൽ ഇന്ന് ഇത് പോലെ പുടവയണിഞ്ഞു വരണമെന്ന്"...ശ്രീലക്ഷ്മിയൊരു നറുപുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി... "ദേവേട്ടാ.. ദേവേവട്ടനിന്ന് ഒരുപാട് നേരം പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടല്ലോ"...ദേവദത്തന്റെ നെറ്റിയിലും മുടിയിലും തഴുകി പ്രണയാർദ്രമായൊരു നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്മിയവനോട് മൊഴിഞ്ഞു.... "ലച്ചൂ... ആദ്യമായ് തന്റെ കൂടെ ക്ഷേത്രത്തിൽ വന്നപ്പോൾ ദേവിയോട് മനസ്സുരുകി എന്ത് പ്രാർത്ഥിച്ചാലും ദേവിയത് നടത്തിത്തരുമെന്ന് പറഞ്ഞതോർക്കുന്നുണ്ടോ"...? ദേവദത്തനൊരു ചെറു ചിരിയോടെ ശ്രീലക്ഷ്മിയോട് ചോദിച്ചു... ശ്രീലക്ഷ്മി ഓർമ്മയുണ്ടെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി.... "ലച്ചൂ... തന്നോടുള്ള എന്റെ അടുപ്പം പ്രണയമായി മാറിയപ്പോൾ ഞാൻ ദേവിയോട് പ്രാർത്ഥിച്ചത് ഞാനാദ്യമായി ഇഷ്ടപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയെ അതായത് തന്നെ എനിയ്ക്ക് നല്ല പാതിയായി ലഭിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു. ഞാൻ സ്നേഹിച്ച ഈ നീലോൽപ്പലനയനവദനയായ നർത്തകിയുടെ ചുവടുകളും നൂപുരധ്വനികളും എന്നുന്നേക്കുമായി എനിയ്ക്ക് നഷ്ടപ്പെടുമെന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു പോയൊരു കാലമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കിയവസാനം തന്നെയെനിയ്ക്ക് സമ്മാനിച്ചതിനു ദേവിയോട് നന്ദി പറയുകയായിരുന്നു ഞാൻ"...ദേവദത്തനൊരു ചെറുചിരിയോടെയത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ വാക്കുകളിൽ പ്രണയമൊരു സ്രോതസ്വിനീതരംഗമായോഴുകുന്നത് പോലെയുളവായ് ശ്രീലക്ഷ്മിയ്ക്ക്... "ദേവേട്ടാ....ഈ നർത്തകിയുടെ ചുവടുകളും നൂപുരധ്വനികളും ദേവേട്ടന്റെ മാത്രമല്ലെ. ഞാൻ ജനിച്ചത് ദേവേട്ടന് വേണ്ടിയല്ലേ"...തന്നെയരുമയായി തഴുകിക്കൊണ്ട് മൊഴിയുന്ന ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ ഇന്ദീവരനയനങ്ങളിൽ പ്രണയമൊരു സുരനിമ്നഗവീചിയായി ഒഴുകുന്നത് ദേവദത്തൻ അതിയായ ആഹ്ലാദത്തോടെ ആസ്വദിച്ചു... "ദേവേട്ടാ... ഐ ലവ് യു"... മൃദുവായി മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീലക്ഷ്‌മിയുടെ രത്നാധരങ്ങൾ ദേവദത്തന്റെ ഇരു മിഴികളിലുമമർന്നു... തന്റെ പെണ്ണിന്റെ ആദ്യ ചുംബനങ്ങളെ വാരീപ്രവാഹമായൊഴുകുന്ന ആനന്ദത്തോടെ ദേവദത്തനേറ്റ് വാങ്ങി... മിഴികളിൽ പകർന്ന ചുംബനങ്ങൾക്ക് ശേഷം പ്രണയാർദ്രമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ദേവദത്തന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോട്ടമയച്ച ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ അധരങ്ങൾ ദേവദത്തന്റെ അധരങ്ങളിൽ പതിഞ്ഞു... തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ