ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6QOW7gd?d=n&ui=v64j8rk&e1=cഋതുനന്ദനം.... Part 115 മിഴികളാൽ പരസ്പരം പ്രണയത്തിന്റെ അക്ഷരങ്ങളില്ലാത്ത ഭാഷയിൽ തങ്ങളുടെ പ്രണയം കൈമാറികൊണ്ട് ഉദവസിതത്തിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ പാഥോനാഥന്റെ മടിത്തട്ടിലേക്ക് മറയുവനൊരുങ്ങുന്ന തേജസാംരാശിയവരെ നോക്കി മന്ദസ്മിതം തൂകിക്കൊണ്ടിരുന്നുവാ സായാഹ്നത്തിൽ.... മനസ്സിൽ നുരഞ്ഞു പൊന്തിയ ജലനിധിതരംഗങ്ങളുമായി പരസ്പരം നയനങ്ങളിൽ ആത്മഭൂബാണങ്ങളെയ്ത് അങ്കണം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്ന ദേവദത്തനും ശ്രീലക്ഷ്മിയും അൽപനേരം കൊണ്ടവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു. അങ്കണത്തിലെത്തിയപ്പോൾ ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ താഴെ നിർത്തി. പിന്നേ അവളെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പടികളിലൊന്നിൽ ഇരുന്നു. തന്റെ അടുത്തായിരുത്തിയ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ ദേവദത്തൻ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരിയിരുത്തി. ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ വദനത്തിലേക്ക് പ്രണയപുരസരം നോട്ടമയയ്ക്കുമ്പോൾ അവളുടെ നീലാംബുജ നയനങ്ങൾക്ക് എന്നത്തേക്കാളും കൂടുതൽ തിളക്കമുണ്ടെന്ന് തോന്നിപ്പോയി ദേവദത്തന്റെ മനസ്സിൽ.... "ലച്ചൂ... രാമേട്ടനെവിടെ പോയി..വന്ന് കയറിയപ്പോൾ നിങ്ങളെ രണ്ട് പേരെയും കാണാതെ ഞാനൊന്ന് പകച്ചു"...ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്തും മുടിയിലും അരുമയായി തഴുകിക്കൊണ്ട് ദേവദത്തനവളോട് തിരക്കി... "രാമേട്ടനെ ഞാൻ പുറത്തേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചതാ ഒരു സാധനം വാങ്ങിക്കുവാൻ"....ശ്രീലക്ഷ്മിയൊരു കള്ളച്ചിരി മുഖത്തണിഞ്ഞു കൊണ്ട് ദേവദത്തനോട് മൊഴിഞ്ഞു.. "ലച്ചൂ... അങ്കിളിനോടും അമ്മയോടും പറയണ്ടേ ഈ സന്തോഷ വാർത്ത"...? ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ താടിത്തുമ്പിൽ പിടിച്ചുയർത്തി അവളുടെ മിഴികളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. ശ്രീലക്ഷ്മി വേണമെന്ന് തലകുലുക്കി. എന്നാൽ അവളുടെ മിഴികൾ അടുത്ത നിമിഷം നീരണിഞ്ഞു... "ലച്ചൂ... ഇത്രയും സന്തോഷം നിറഞ്ഞയീ ദിവസം കരയുകയാണോ. ഈയൊരു ദിവസം അവരുടെ മുന്നിൽ കരഞ്ഞു ചെന്നാൽ അവരും വിഷമിക്കില്ലേ. അത് കൊണ്ട് വേണ്ട".... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മിഴിനീരൊപ്പിക്കൊണ്ടൊരു വാത്സല്യത്തോടെ അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ദേവദത്തൻ മൊഴിഞ്ഞു... ശ്രീലക്ഷ്മി തന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് ദേവദത്തനെ നോക്കിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.... ഗേറ്റിന് വെളിയിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ രാമേട്ടൻ അല്പം ദൂരെ നിന്നും നടന്ന് വരുന്നത് ഇരുവരും കണ്ടു. രാമേട്ടൻ കൈയിലൊരു കവർ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് ദേവദത്തൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.. കാരണവരെ കൊണ്ട് എന്ത് വാങ്ങിപ്പിക്കുവാനാണാവോ തന്റെ വാമഭാഗം പുറത്തേക്കയച്ചത്...? ഗേറ്റിനോടടുക്കുന്ന രാമേട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ ദേവദത്തൻ മനസിലൊരു സംശയത്തോടെ ചിന്തിച്ചു... നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ രാമേട്ടൻ ഗേറ്റ് കടന്നാകത്തേക്ക് കയറി. രാമേട്ടൻ തങ്ങളോട് അടുക്കാറായപ്പോൾ ദേവദത്തനും ശ്രീലക്ഷ്മിയും എഴുന്നേറ്റു.... "രാമേട്ടാ... രാമേട്ടൻ എവിടെ പോയതായിരുന്നു"...? തങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തിയ രാമേട്ടനോട് ദേവദത്തനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തിരക്കി... "ഒന്നും പറയേണ്ട കുഞ്ഞേ...കുഞ്ഞ് ലച്ചുമോളോട് ചോദിയ്ക്ക്. എന്നെ നിർബന്ധിച്ചു ഇത് വാങ്ങിക്കുവാനായി വിടുകയായിരുന്നു".... രാമേട്ടൻ വാത്സല്യം കലർന്നൊരു ചിരിയോടെ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ നേരെ നോട്ടമയച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു... "ഓഹോ... എന്നിട്ടെന്ത് വാങ്ങിക്കുവാനാ കാരണവരെ എന്റെ സഹധർമ്മിണി പറഞ്ഞയച്ചത് "...? ദേവദത്തനൊരു ചിരിയോടെ രാമേട്ടനോട് തിരക്കി... "ദാ... ഇത് വാങ്ങിച്ചു കൊണ്ട് വരുവാനായി ലച്ചുമോളെന്നെ നിർബന്ധിച്ചയക്കുകയായിരുന്നു"...തന്റെ കൈയിലെ കവറിൽ നിന്നുമൊരു ചെറിയ പെട്ടിയെടുത്തു തുറന്നൊരു ചെറു ചിരിയോടെ രാമേട്ടൻ ദേവദത്തന് മറുപടി നൽകി... രാമേട്ടന്റെ കൈയിലെ തുറന്ന പെട്ടിയിലേക്ക് ദേവദത്തനൊന്ന് നോട്ടമയച്ചു. സോൻ പാപ്ഡി പെട്ടിയിൽ കണ്ട ദേവദത്തൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ നേരെയൊന്ന് നോക്കി.... നീലനയനങ്ങളിൽ കുസൃതിയുമായി ദേവദത്തനെ നോക്കിയ ശ്രീലക്ഷ്‌മിയുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.... രാമേട്ടൻ കാര്യമറിയാതെ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ദേവദത്തനെയും ശ്രീലക്ഷ്മിയേയും മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു... ദേവദത്തൻ പെട്ടിയിൽ നിന്നൊരു സോൻ പാപ്ഡി എടുത്ത് അമ്പരപ്പോടെ നിൽക്കുന്ന രാമേട്ടന്റെ വായ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി... എന്തിനാണെന്ന് മുഖഭാവങ്ങളിലൂടെ ചോദിച്ച രാമേട്ടനോട് മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അദ്ദേഹത്തോട് വായ തുറക്കാൻ ദേവദത്തൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.... എന്തിനെന്നറിയാതെ വായ് തുറന്ന രാമേട്ടന്റെ വായിലോട്ടു ദേവദത്തനാ മധുരം വച്ച് കൊടുത്തു.... വായിലോട്ടു മധുരം വാങ്ങിയ രാമേട്ടൻ ദേവദത്തനോട് എന്താണെന്ന് ആംഗ്യത്തോടെ തിരക്കി.. "രാമേട്ടാ... കാരണവരെ... ഇവിടെ നമുക്ക് മൂന്ന് പേർക്കുമിടയിലേക്ക് ഒരു കുഞ്ഞതിഥി വരാൻ പോകുന്നു"... ദേവദത്തൻ ആഹ്ലാദത്തോടെ രാമേട്ടനോട് മൊഴിഞ്ഞു... ദേവദത്തന്റെ മറുപടിയിൽ ആദ്യമൊന്നമ്പരന്ന രാമേട്ടന്റെ മുഖം ആമോദത്തിൻ സപ്തവർണ്ണങ്ങളിലേക്ക് വഴി മാറി.... "ലച്ചു മോളെ"... രാമേട്ടൻ അതിയായ ആഹ്ലാദത്തോടെ ശ്രീലക്ഷ്മിയേ നോക്കി വിളിച്ചു... മന്ദാക്ഷമുഖിയായ ശ്രീലക്ഷ്‌മി രാമേട്ടനെ നോക്കിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ പുഞ്ചിരിയിൽ എല്ലാമടങ്ങിയിരുന്നു.... പൊടുന്നനെ രാമേട്ടൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ അടുത്തെത്തി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വാത്സല്യത്തോടെ ചുംബിച്ചു.... "ലച്ചു മോളെ...മോളിനി ഒരു പണിയും എടുക്കേണ്ട കേട്ടോ. എല്ലാറ്റിനും ഈ രാമേട്ടനുണ്ട്"... ശ്രീലക്ഷ്മിയേ നോക്കിയൊരു വാത്സല്യത്തോടെ രാമേട്ടൻ മൊഴിഞ്ഞു... "ദേവൻ കുഞ്ഞേ... ലച്ചു മോളെ ഇനി തൊട്ട് വിഷമിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാര്യവും ചെയ്യുകയോ പറയുകയോ അരുത് കേട്ടല്ലോ".... രാമേട്ടൻ ദേവദത്തനെ നോക്കിയൊരു കപടമായ ശാസനയോടെ മൊഴിഞ്ഞു... "ഉത്തരവ് കാരണവരെ"... ദേവദത്തൻ രാമേട്ടന് നേരെ കൈ കൂപ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... രാമേട്ടൻ ദേവദത്തന് നേരെയൊന്നു കയ്യോങ്ങിയപ്പോൾ ദേവദത്തനതിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞു മാറി.... "രാമേട്ടാ.. ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് ലച്ചുവിന്റെ അച്ഛനമ്മമാരെ ഈ സന്തോഷ വാർത്ത അറിയിച്ചിട്ടു വരാം"... ദേവദത്തൻ രാമേട്ടനോട് പറഞ്ഞു.... "ആയിക്കോട്ടെ...അധികം വൈകാതെ തിരിച്ചു വന്നേക്കണം. പിന്നേ ബൈക്കിൽ പോകേണ്ട കേട്ടോ"... രാമേട്ടൻ മറുപടി നൽകി... ദേവദത്തൻ ശരിയെന്നു തലയാട്ടി. പിന്നെയവൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയേയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പുളി മരമുള്ള ഭാഗം ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി... ദേവദത്തനും ശ്രീലക്ഷ്മിയും നടന്നു നീങ്ങുന്നത് മനസ്സിൽ അതിയായി നിറഞ്ഞ വാത്സല്യത്തോടെ രാമേട്ടൻ നോക്കി നിന്നു.... ================================== ശ്രീലക്ഷ്മി ഓർമകളിലൂടെ തന്റെ നൗകയാത്ര തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു... ഗർഭകാലം തനിയ്ക്ക് സ്വർഗമായിരുന്നു. തന്നെക്കൊണ്ട് ഒരു തുണി എടുക്കുവാൻ പോലും രാമേട്ടൻ സമ്മതിപ്പിക്കുമായിരുന്നില്ല. എന്നാലും ദേവദത്തന്റെ കാര്യങ്ങൾ തനിയ്ക്ക് പറ്റുന്ന രീതിയിൽ തന്നെ ചെയ്ത് കൊടുക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമായിരുന്നു. രാമേട്ടനും ദേവദത്തനും വിലക്കുമായിരുന്നെങ്കിലും പറ്റുന്ന രീതിയിലൊക്കെ താൻ ചെയ്യുമായിരുന്നു. താഴത്തും തലയിലും വയ്ക്കാതെ എന്നവണ്ണമായിരുന്നു ഇരുവരും തന്നെ പരിപാലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്... ഇരുവരെക്കാളും അപ്പുറമായിരുന്നു ദേവദത്തന്റെ അച്ഛനമ്മമാർ. അൽപ്പം ദൂരത്തായിരുന്നിട്ട് പോലും മിക്ക ദിവസവും വരുമായിരുന്നു ദേവേട്ടന്റെ അച്ഛനമ്മമാർ. തനിയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടതും ഗർഭകാലത്ത് കഴിയ്ക്കേണ്ടതുമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ വയ്ക്കുവാനും കഴിപ്പിക്കുവാനുമൊക്കെ ദേവദത്തന്റെ അച്ഛനമ്മമാരും രാമേട്ടനും കൂടി പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്നത് പോലെയായിരുന്നു... ഒരു കാലത്ത് അതിയായി സങ്കടപ്പെട്ടതിന് ദൈവം തനിയ്ക്കായി പകർന്ന സ്വർഗത്തിലാണ് താനെന്നു വിചാരിച്ചിരുന്നു..... ഗർഭിണിയായിരിക്കുമ്പോൾ തന്റെ ഏതാഗ്രഹവും സാധിച്ചു തരുവാനായി ദേവദത്തനും രാമേട്ടനും മുൻപന്തിയിലായിരുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ പലതിനുമായി താൻ കൊച്ചു കുട്ടികളെ പോലെ വാശി പിടിക്കുന്നതും ഗർഭിണി ശാപമേൽക്കേണ്ട എങ്കിൽ തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാധിച്ചു തരുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തുന്നതുമൊക്കെ പതിവായിരുന്നു.... ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ ശ്രീലക്ഷ്മി ഓർമകളുടെ ഖാതത്തിൻ ഹേമപടവുകളേറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.... അങ്ങനെ പത്ത് മാസത്തെ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ തന്റെയും ദേവദത്തന്റെയും ജീവിതത്തിലേക്കൊരു മാലാഖക്കുട്ടിയായി അവൾ വന്നു... തങ്ങളുടെ അനുമോൾ... ദേവദത്തനെപ്പോഴും ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിക്കാറുള്ളത് പോലെ ഒരു പെൺകുഞ്ഞു തന്നെ വന്നു തങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ കൺമണിയായി. കുട്ടി പെൺകുഞ്ഞായിരിക്കുമെന്നും അവൾക്ക് അനുരാധ എന്ന് പേരിടണമെന്നും അനു എന്ന് വിളിക്കാമല്ലോ എന്നും ദേവദത്തൻ പറയുമായിരുന്നു... പലപ്പോഴും തന്റെ വീർത്ത വയറിൽ മുഖമമർത്തി അനുമോളെ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ അവൾ ചെറുതായി അനങ്ങുമായിരുന്നു. അന്ന് താൻ കളിയായി പറയുമായിരുന്നു അച്ഛന്റെ കുട്ടിയാണെന്ന്. ജനിച്ചതിന് ശേഷം താൻ കളിയായി പറയുന്നതിനെ ശരി വയ്ക്കുന്ന പോലെയായിരുന്നു അനുമോളുടെ സ്വഭാവം... ദേവദത്തന്റെ സ്പർശനവും സാമീപ്യവും മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവൾക്ക് കരച്ചിൽ നിർത്തുവാൻ.... ദേവദത്തനോടുള്ള വെറുപ്പിൽ അവളുടെ പേര് താൻ അഭിരാമി എന്ന് മാറ്റി അഭി എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ പോലും ഉള്ളിൽ പലപ്പോഴും അനു എന്ന് തികട്ടി വരാറുണ്ട്...ശ്രീലക്ഷ്മി പഴയ ഓർമ്മകളിൽ മുഴുകികൊണ്ടൊന്ന് ദീർഘനിശ്വാസമയച്ചു... ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സ് വീണ്ടും ഓർമകളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു.... അനുമോളുടെ വരവോടെ വീട് ആമോദപുഷ്പങ്ങളുടെ ആരാമമായി മാറുകയായിരുന്നു. വളർന്നു വരുമ്പോൾ അവളൊരു കുസൃതി കുടുക്കയായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ പെയിന്റിംഗ് റൂമിൽ പോയി അവിടെ നിന്ന് ബ്രഷ് ചായത്തിൽ മുക്കിയും കൈയിൽ ചായം തേച്ചുമൊക്കെ തന്റെയും ദേവദത്തന്റെയും രാമേട്ടന്റെയുമൊക്കെ വസ്ത്രങ്ങളിലും മുഖത്തുമൊക്കെ ആക്കുന്നതായിരുന്നു അവളുടെ പ്രധാന കുസൃതികൾ. പലപ്പോഴും തന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് തല്ല് കിട്ടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ കുസൃതികൾ ദേവദത്തൻ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്. അവളെ അടിക്കുന്നതിനു ശാസിക്കുമായിരുന്നു ദേവദത്തൻ പലപ്പോഴും. എന്ത് കുസൃതി കാണിച്ചാലും അവളുടെ ആശ്രയവും ദേവദത്തനായിരുന്നു പലപ്പോഴും.... അന്നൊക്കെ താൻ പറയുമായിരുന്നു അനുമോള് അച്ഛനെ പോലെ നല്ലൊരു ചിത്രകാരി ആവുമെന്ന്. അവളുടെ അച്ഛന്റെയാ സർഗ്ഗ വാസന അവൾക്കത് പോലെ ലഭിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇഷ്ടമല്ലാത്തത് കണ്ടാൽ അപ്പോൾ തുറന്ന് പ്രതികരിക്കുന്ന ദേവദത്തന്റെയാ സ്വഭാവവും.... അനുമോൾക്ക് രണ്ട് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ താനും ദേവദത്തനും അനുമോളുമടങ്ങുന്ന തങ്ങളുടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പുതിയൊരതിഥിയായി തങ്ങളുടെ മീനുമോൾ വരുവാനൊരുങ്ങുന്നത്. രണ്ടാമത്തേത് ആൺകുട്ടി ആവണമെന്ന് താനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ദേവദത്തന് അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ചൊരു അഭിപ്രായമുണ്ടായിരുന്നില്ല... രണ്ടാമത് ജനിച്ചതും പെൺകുട്ടി ആയപ്പോൾ ദേവദത്തന് സന്തോഷമായിരുന്നു. ദേവദത്തന്റെ അച്ഛനമ്മമാർക്കും അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ച് അഭിപ്രായമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കുഞ്ഞുങ്ങൾ അതിനി ആണായാലും പെണ്ണായാലും ദൈവത്തിന്റെ വരദാനമെന്നും രണ്ട് കൈയും നീട്ടി സ്വീകരിക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അവരുടെയൊക്കെ കാഴ്ചപ്പാട്..... പിന്നെ തന്റെ നൃത്തം... വിവാഹത്തോടെ ഡാൻസ് സ്കൂളിലെ ട്രൈനറുടെ ജോലി താൻ വേണ്ടെന്ന് വച്ചിരുന്നു. മിക്ക നർത്തകികൾക്കും തടസമാവാറ് അവരുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ ആണെങ്കിൽ തന്റെ കാര്യത്തിലത് വിപരീതമായിരുന്നു. ട്രൈനറുടെ ജോലി കളയേണ്ടെന്ന് ദേവദത്തനൊരുപാട് തന്നെ നിർബന്ധിച്ചതാണ് പക്ഷേ വിവാഹശേഷമതിനു പോകുന്നില്ലെന്നുള്ള തന്റെ വാശിയ്ക്ക് മുന്നിൽ ദേവദത്തൻ അയയുകയായിരുന്നു. ദേവദത്തന് വേണ്ടി മാത്രം ചുരുങ്ങുവാനും ഒരുത്തമ കുടുംബിനിയായിരിക്കുവാനുമായിരുന്നു പലപ്പോഴും താനാഗ്രഹിച്ചത്. ദേവദത്തൻ എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും തന്റെ നിർബന്ധത്തിന് മുമ്പിൽ പിന്നീട് വഴങ്ങുകയായിരുന്നു... എന്നാലും വിവാഹം കഴിഞ്ഞു അനുമോൾ ജനിക്കുന്നത് വരെ ചിലയിടത്തൊക്കെ നൃത്തപരിപാടികൾ താനവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞയുടൻ ദേവദത്തൻ ആദ്യമായി തന്റെ നൃത്തം കണ്ട അല്ലെങ്കിൽ തന്നോടുള്ള അടുപ്പം പ്രണയമായി മാറിയ ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ചായിരുന്നു തന്റെ നൃത്ത പ്രകടനം നടന്നത്. നാട്ടിലുള്ള മിക്കവർക്കും തന്നോടുണ്ടായിരുന്ന അകൽച്ചയൊക്കെ അപ്പോഴേക്കും മാറിയിരുന്നു. ആദ്യമായി തന്റെ നൃത്ത പ്രകടനം കാണുമ്പോൾ താൻ ദേവദത്തന്റെ മനോസോപാനത്തിലായിരുന്നു നൃത്തമാടിയിരുന്നതെങ്കിൽ പിന്നീട് തന്റെ നൃത്തച്ചുവടുകൾ ആ ജീവിതവീഥിയിലായിരുന്നു.... ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ശ്രീലക്ഷ്മി ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... ദേവദത്തന്റെ കൂടെയുള്ള ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ ദിനങ്ങളും ആമോദത്തിന്റെ നന്ദനോദ്ധ്യാനത്തിൽ പ്രണയത്തിന്റെയും ഹർഷവർഷങ്ങളുടെയും പീതദാരുസൂനങ്ങളായി പൊഴിഞ്ഞു വീണു കൊണ്ടിരിക്കെ വർഷമൊന്ന് കടന്നു പോയി മീനുമോൾക്ക് ഒന്നര വയസ്സ് തികഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോളായിരുന്നു ആ ദിവസമെത്തി ചേർന്നത്.... തന്റെയും ദേവദത്തന്റെയും ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തെ മാറ്റി മറിച്ച ആ ദിനം... ദേവദത്തന് ആക്സിഡന്റ് പറ്റിയ ആ ദിനം... ശ്രീലക്ഷ്മിയൊരു ദീർഘനിശ്വാസമുതിർത്തു കൊണ്ട് ആ ദിനത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളിൽ മുഴുകി.... തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ